رامبد را ریز ریز کنید
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ داستان بچه #رامبد_جوان کم کم دارد خیلی بالا می‌گیرد. از طنز و هجو شروع شد و به درخواست ممنوع‌التصویری، لغو تابعیت ایرانی و ابطال شناسنامه‌اش رسیده است. من پیشنهادی می‌دهم که ختم کار باشد: «رامبد را ریز ریز کنید.» بعد نگار جواهریان را هم مجبور کنید ریز ریز شده رامبد را سرخ کند. بچه‌اشان گناهی ندارد، بسپاریم به همان کانادایی‌ها بزرگ‌اش کنند. ریز ریز رامبد که سرخ شد، دل‌هایی خنک شده و وقت است بنشینیم به چند سؤال فکر کنیم.
✅ اول، آیا رامبد جوان در جایی مردم را به ماندن، سختی کشیدن، مقاومت و ... دعوت کرده است؟ اگر فقط درباره خوبی‌ها و زیبایی‌های ایران در برنامه‌اش گفته یا شعر خوانده است، با دعوت به ماندن و سختی کشیدن یکی است؟ آیا او هیچ وقت کسانی را که ترک وطن کرده‌اند سرزنش کرده است؟ آیا منتقدان امروز او توانایی رفتن به کانادا را داشته‌اند و صرفاً بر اساس برنامه و گفتار رامبد جوان در ایران باقی مانده‌اند؟ آیا برنامه او را به خاطر ابعاد ایران‌دوستانه تماشا می‌کردید یا طنز و سرگرمی‌اش شما را جذب می‌کرد؟
✅ دوم، درست است سلبریتی‌هایی مثل رامبد جوان در صدا و سیما رشد می‌کنند و مشهور می‌شوند، اما آیا صدا و سیمای دیگری هم وجود دارد – مثل تلویزیون‌های خصوصی ممالک دیگر – که آن‌ها بدون ارتزاق از بودجه عمومی، برنامه بسازند و رشد کنند؟ عیب از نبود رسانه خصوصی است یا امثال رامبد که باید فقط استعدادشان را تنها در همین رسانه انحصاری نمایش دهند؟
✅ سوم، اگر مسأله قباحت دورویی است، آیا چنین نیست که هر کس بااستعدادتر است و می‌خواهد بالاتر برود، باید دورویی بیشتری پیشه کند؟ یا بپذیرد که از خیر بروز استعدادش بگذرد؟ شما آقا و خانم کارمند، استاد دانشگاه، مدیر کل وزارت فخیمه الف، معاون وزارت معظم ب، وزیر محترم اسبق، سابق و جاری وزارتخانه جیم، و کثیری از خلق‌الله، به درجاتی دورویی در زندگی‌تان نیست؟ آیا زندگی همه ما کلیت منسجمی است که دورویی در آن جایی ندارد؟
✅ چهارم، مطمئن هستید مردم عادی بر شعله‌های شبکه‌های اجتماعی علیه رامبد جوان می‌دمند؟ شما خودتان به عنوان شهروند عادی، تاکنون چقدر وقت گذاشته‌اید تا ویدئویی در نقد کسی تولید کنید؟ به کدام آرشیو دسترسی داشته‌اید که برنامه چهار پنج سال قبل یک نفر را دوباره ببینید و قطعاتی از آن‌را برای انتشار در شبکه اجتماعی جدا کنید؟ تاکنون برای چند نفر کاریکاتور تولید کرده‌اید؟ فکر نمی‌کنید کسانی به صورت تخصصی و حرفهای این گونه کارها را انجام می‌دهند؟ نقد رامبد جوان، خودجوش است یا سازمان‌یافته؟ آیا شما هدایت می‌شوید یا به صورت خودجوش از رامبد انتقاد می‌کنید؟
✅ پنجم، من آدم‌هایی می‌شناسم که مبارز انقلابی بوده‌اند، جبهه رفته‌اند، از خانواده‌‌شان شهید داده‌اند، دیگران را به انقلاب و جنگ دعوت کرده‌اند، و در مسیر زندگی سر از کانادا و اروپا درآورده‌اند یا حتی بدون آنکه دزدی کرده و اموال بیت‌المال را خورده باشند، امروز بچه‌های‌شان در جایی غیر از ایران زندگی می‌کنند. آیا همه آن‌ها مستحق سرزنش کردن هستند؟ آیا همه ایرانیان خارج از کشور، کسانی هستند که هیچ‌گاه در زندگی‌شان دیگری را به مقاومت، ایران‌دوستی و کشیدن جور وطن دعوت نکرده‌اند؟
✅ ششم، انتخاب شخصی هر یک از ما ممکن است این باشد که در موقعیتی شبیه به وضعیت رامبد جوان، کاری شبیه به آنچه او انجام داده است (البته دقیقاً نمی‌دانم چه کاری انجام داده است، چون شاید واقعاً برای اکران فیلم رفته یا خواسته همسرش نزد خانواده‌اش کودک را متولد کند و ابداً شهروندی کانادا هم نگیرد، یا اصلاً قوانین کانادا تغییر کرده باشد و تولد کودک در کانادا سبب تعلق شهروندی به او نشود) انجام ندهیم، اما آیا انتخاب شخصی ما معیار اخلاقی بودن یا نبودن است؟
✅ من فقط دعوت می‌کنم به سؤالات فوق، فراتر از جنجال رسانه‌ای فکر کنیم. راست‌اش این سؤالات فراتر از ماجرای زرد رسانه‌ای، دعوت به اندیشیدن درباره «ایده ایران» است. ایران چیست؟ چه چیزش را باید ستود و چه چیزی را نقد کرد؟ مسئولیت ما در قبال آنچه ایران می‌دانیم تا کجاست؟ تا کجا باید پای ایران ایستاد؟ نسبت ایده ایران و زیستن ما چیست؟ سخن و کردار اخلاقی درباره ایران، اخلاق وطن، چیست؟ درد ما کار رامبد نیست، شجاعت پرداختن به این سؤالات چیز دیگری است.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
⭕️ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇👇
https://www.instagram.com/p/ByjhEN0n-N0/?igshid=sxruislvp9j5
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ داستان بچه #رامبد_جوان کم کم دارد خیلی بالا می‌گیرد. از طنز و هجو شروع شد و به درخواست ممنوع‌التصویری، لغو تابعیت ایرانی و ابطال شناسنامه‌اش رسیده است. من پیشنهادی می‌دهم که ختم کار باشد: «رامبد را ریز ریز کنید.» بعد نگار جواهریان را هم مجبور کنید ریز ریز شده رامبد را سرخ کند. بچه‌اشان گناهی ندارد، بسپاریم به همان کانادایی‌ها بزرگ‌اش کنند. ریز ریز رامبد که سرخ شد، دل‌هایی خنک شده و وقت است بنشینیم به چند سؤال فکر کنیم.
✅ اول، آیا رامبد جوان در جایی مردم را به ماندن، سختی کشیدن، مقاومت و ... دعوت کرده است؟ اگر فقط درباره خوبی‌ها و زیبایی‌های ایران در برنامه‌اش گفته یا شعر خوانده است، با دعوت به ماندن و سختی کشیدن یکی است؟ آیا او هیچ وقت کسانی را که ترک وطن کرده‌اند سرزنش کرده است؟ آیا منتقدان امروز او توانایی رفتن به کانادا را داشته‌اند و صرفاً بر اساس برنامه و گفتار رامبد جوان در ایران باقی مانده‌اند؟ آیا برنامه او را به خاطر ابعاد ایران‌دوستانه تماشا می‌کردید یا طنز و سرگرمی‌اش شما را جذب می‌کرد؟
✅ دوم، درست است سلبریتی‌هایی مثل رامبد جوان در صدا و سیما رشد می‌کنند و مشهور می‌شوند، اما آیا صدا و سیمای دیگری هم وجود دارد – مثل تلویزیون‌های خصوصی ممالک دیگر – که آن‌ها بدون ارتزاق از بودجه عمومی، برنامه بسازند و رشد کنند؟ عیب از نبود رسانه خصوصی است یا امثال رامبد که باید فقط استعدادشان را تنها در همین رسانه انحصاری نمایش دهند؟
✅ سوم، اگر مسأله قباحت دورویی است، آیا چنین نیست که هر کس بااستعدادتر است و می‌خواهد بالاتر برود، باید دورویی بیشتری پیشه کند؟ یا بپذیرد که از خیر بروز استعدادش بگذرد؟ شما آقا و خانم کارمند، استاد دانشگاه، مدیر کل وزارت فخیمه الف، معاون وزارت معظم ب، وزیر محترم اسبق، سابق و جاری وزارتخانه جیم، و کثیری از خلق‌الله، به درجاتی دورویی در زندگی‌تان نیست؟ آیا زندگی همه ما کلیت منسجمی است که دورویی در آن جایی ندارد؟
✅ چهارم، مطمئن هستید مردم عادی بر شعله‌های شبکه‌های اجتماعی علیه رامبد جوان می‌دمند؟ شما خودتان به عنوان شهروند عادی، تاکنون چقدر وقت گذاشته‌اید تا ویدئویی در نقد کسی تولید کنید؟ به کدام آرشیو دسترسی داشته‌اید که برنامه چهار پنج سال قبل یک نفر را دوباره ببینید و قطعاتی از آن‌را برای انتشار در شبکه اجتماعی جدا کنید؟ تاکنون برای چند نفر کاریکاتور تولید کرده‌اید؟ فکر نمی‌کنید کسانی به صورت تخصصی و حرفهای این گونه کارها را انجام می‌دهند؟ نقد رامبد جوان، خودجوش است یا سازمان‌یافته؟ آیا شما هدایت می‌شوید یا به صورت خودجوش از رامبد انتقاد می‌کنید؟
✅ پنجم، من آدم‌هایی می‌شناسم که مبارز انقلابی بوده‌اند، جبهه رفته‌اند، از خانواده‌‌شان شهید داده‌اند، دیگران را به انقلاب و جنگ دعوت کرده‌اند، و در مسیر زندگی سر از کانادا و اروپا درآورده‌اند یا حتی بدون آنکه دزدی کرده و اموال بیت‌المال را خورده باشند، امروز بچه‌های‌شان در جایی غیر از ایران زندگی می‌کنند. آیا همه آن‌ها مستحق سرزنش کردن هستند؟ آیا همه ایرانیان خارج از کشور، کسانی هستند که هیچ‌گاه در زندگی‌شان دیگری را به مقاومت، ایران‌دوستی و کشیدن جور وطن دعوت نکرده‌اند؟
✅ ششم، انتخاب شخصی هر یک از ما ممکن است این باشد که در موقعیتی شبیه به وضعیت رامبد جوان، کاری شبیه به آنچه او انجام داده است (البته دقیقاً نمی‌دانم چه کاری انجام داده است، چون شاید واقعاً برای اکران فیلم رفته یا خواسته همسرش نزد خانواده‌اش کودک را متولد کند و ابداً شهروندی کانادا هم نگیرد، یا اصلاً قوانین کانادا تغییر کرده باشد و تولد کودک در کانادا سبب تعلق شهروندی به او نشود) انجام ندهیم، اما آیا انتخاب شخصی ما معیار اخلاقی بودن یا نبودن است؟
✅ من فقط دعوت می‌کنم به سؤالات فوق، فراتر از جنجال رسانه‌ای فکر کنیم. راست‌اش این سؤالات فراتر از ماجرای زرد رسانه‌ای، دعوت به اندیشیدن درباره «ایده ایران» است. ایران چیست؟ چه چیزش را باید ستود و چه چیزی را نقد کرد؟ مسئولیت ما در قبال آنچه ایران می‌دانیم تا کجاست؟ تا کجا باید پای ایران ایستاد؟ نسبت ایده ایران و زیستن ما چیست؟ سخن و کردار اخلاقی درباره ایران، اخلاق وطن، چیست؟ درد ما کار رامبد نیست، شجاعت پرداختن به این سؤالات چیز دیگری است.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
⭕️ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇👇
https://www.instagram.com/p/ByjhEN0n-N0/?igshid=sxruislvp9j5
Instagram
دغدغه ایران
بشقاب ایران . ⭕دیروز تو شهر کتاب، یک ساعتی با علی ربیعی وزیر سابق کار و سخنگوی فعلی دولت، لابه‌لای کتاب‌ها زندگی کردیم. آخرش نشستیم تو کافی‌شاپ شهر کتاب و کیک و دم‌نوش سفارش دادیم . ⭕بشقاب کیک را که آوردند، کف بشقاب با شکلات نوشته بود «ایران»، با یک کارد…
👍1
خرسک جان به مادرت بگو ...
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ خرسک جان تو را سنگ‌کُش کردند و فیلم رنج و جان دادنت، جان بسیاری از ایرانیان را غصه‌دار کرد. این روزها البته میلیون‌ها ایرانی آن‌قدر غصه‌های خودشان بالا زده که اگر زیاد به تو توجه نکردند ناراحت نشو، خیلی گرفتارند.
✅ خرسک جان، این دو هم‌وطن ما خیلی در حق تو بد کردند و البته تو بسیار خوش‌اقبال هستی که برای آزار دادنت آن‌ها را دستگیر کرده‌اند. راست‌اش را بخواهی تو در خوب زمانه‌ای به دنیا آمده بودی، وقتی که مردم ما – نه همه‌شان – از حیوان‌آزاری نفرت دارند و قلب‌شان جریحه‌دار می‌شود.
✅ می‌دانم دلت از دست ما ایرانیان گرفته و بیچاره مادرت نمی‌دانم کجا زانوی غم بغل گرفته است، اما باور کن آزار و اذیت حیوانات حتی در پیشرفته‌ترین کشورها ننگ بشر امروز است. خرسی‌جان، از همین روح حیوانات دور و اطرافت (روباه‌ها، راکون‌ها، تمساح‌ها و ...) بپرس، بسیاری از آن‌ها را در مزارع پرورش حیوانات کشورهای مترقیه عالم بزرگ کردند و بعد زنده زنده پوست کندند تا از پوست‌شان شال و کلاه و لباس درست کنند. ما ایرانی‌ها تنها کسانی نیستیم که روی زمین شما حیوانات را می‌آزاریم.
✅ خرسی‌جان تو که رفتی و اگر روزی روزگاری نهضتی در ایران برای ممانعت از حیوان‌آزاری شکل گرفت و به تدریج نسل حیوان‌آزارها در ایران منقرض شد، حتماً حامیان حقوق حیوانات یک مجسمه از تو می‌سازند و از شما به عنوان قربانی راه مبارزات مدنی برای منع حیوان‌آزاری و ارتقای آگاهی عمومی درباره ضرورت حفاظت از حیوانات تقدیر خواهند کرد و مشهور می‌شوی. امیدوارم آن روز زود باشد و مادرت بتواند مجسمه شما را ببیند و به تو افتخار کند، یا شاید در یک برنامه تلویزیونی از تو و مادرت تقدیر کنند.
✅ راست‌اش را بخواهی بعید می‌دانم به عمر من و مادرت قد بدهد که شاهد چنین روزی باشیم. ما در این کشور هنوز مدیرانی داریم که مشکل توسعه کشور را کمبود زمین می‌دانند و حاضرند مناطق حفاظت‌شده محیط‌زیستی را مناطق آزاد برای فعالیت صنعتی و کشاورزی اعلام کنند. ما یک آدم‌هایی داریم که مشکل توسعه مناطقی از فلات مرکزی ایران را چند گور خر ایرانی می‌دانند.
✅ خرسک‌جان، تو که مُردی، مادرت به فدایت شود، خیلی هم تراژیک کشته شدی، اما باور کن تو که خرسی و از قدیم گفته‌اند یک مویت را هم که بکنند غنیمت است؛ ما نتوانستیم از یوزپلنگ که عکس‌اش را روی پیراهن تیم ملی‌مان ترسیم کردیم، حفاظت کنیم. سمندر لرستان، آهوی خوزستان، گوزن زرد، روباه خاکستری و همه فک و فامیل تو مثل خرس سیاه هم همین مشکل را دارند.
✅ خرسک جان ما پنج رأس گورخر ایرانی را جابه‌جا کردیم، افتضاحی شد که حتما خودت در خبرها خوانده بودی، اگر نخواندی، از روح گورخرها بپرس به تو خواهند گفت. خنده برای روح رنج دیده تو خوب است.
✅ خرسک‌جان، تو که مُردی و خیلی‌های دیگر هم مثل تو حیوان‌آزاری شدند و مردند، اما فکر می‌کنی آیا در بین استادان دانشگاه‌ها و فعالان محیط‌زیست کسانی قبلاً پیدا شده‌اند یا پیدا می‌شوند که یک پژوهش اجتماعی-روانشناختی و چندرشته‌ای درباره علل حیوان‌آزاری انجام دهند؟ باور کن دل همه ما برای تو کباب شد، اما این‌که هیچ کس درباره آزار و کشتن تو و اقوامت تحقیق نکند، و این همه دستگاه پژوهشی محیط‌زیستی و فعال محیط‌زیستی پر سر و صدا، پژوهش‌های درست و حسابی درباره حیوان‌آزاری انجام ندهند، گریه‌دارتر است.
✅ خرسک‌جان، برخی از ما آدم‌ها دل‌مان که می‌شکند، ناراحت که می‌شویم، یا حتی وقتی خیلی پولدار می‌شویم، این مملکت را رها می‌کنیم و می‌رویم. سخت است، باید ویزا و پاسپورت بگیری و درد غربت بکشی و دائم به‌واقع یا از باب ژست هم که شده در غربت وطن وطن کنی.
✅ کار شما خرس‌ها راحت‌تر است. مادرت می‌تواند سرش را پایین بیندازد و از مرز خارج شود و برود آن‌جا که دست ما به او نرسد. البته خلقیات مردمان همسایه را خوب نمی‌دانم که خرس‌کُش‌اند یا خرس‌دوست.
✅ اما شما اگر به خواب مادرت رفتی، بگو تو بمان، هم‌چون هشدار و ننگی بر پیشانی حکمرانی محیط‌زیستی، آموزش عمومی و اخلاق محیط‌زیستی ما بمان؛ باباخرسی را هم یک بار دیگر ملاقات کند و با کمک لک‌لک‌ها که بچه می‌آورند، یک خرسک‌جان دیگر به ما مردم ایران هدیه بدهند. شاید تا او بزرگ شود و به سن و سال تو برسد، ما بیشتر آدم شده خرس کش نباشیم.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇👇
https://www.instagram.com/p/Byx-iejHRQI/?igshid=yrw093cm1hqd
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ خرسک جان تو را سنگ‌کُش کردند و فیلم رنج و جان دادنت، جان بسیاری از ایرانیان را غصه‌دار کرد. این روزها البته میلیون‌ها ایرانی آن‌قدر غصه‌های خودشان بالا زده که اگر زیاد به تو توجه نکردند ناراحت نشو، خیلی گرفتارند.
✅ خرسک جان، این دو هم‌وطن ما خیلی در حق تو بد کردند و البته تو بسیار خوش‌اقبال هستی که برای آزار دادنت آن‌ها را دستگیر کرده‌اند. راست‌اش را بخواهی تو در خوب زمانه‌ای به دنیا آمده بودی، وقتی که مردم ما – نه همه‌شان – از حیوان‌آزاری نفرت دارند و قلب‌شان جریحه‌دار می‌شود.
✅ می‌دانم دلت از دست ما ایرانیان گرفته و بیچاره مادرت نمی‌دانم کجا زانوی غم بغل گرفته است، اما باور کن آزار و اذیت حیوانات حتی در پیشرفته‌ترین کشورها ننگ بشر امروز است. خرسی‌جان، از همین روح حیوانات دور و اطرافت (روباه‌ها، راکون‌ها، تمساح‌ها و ...) بپرس، بسیاری از آن‌ها را در مزارع پرورش حیوانات کشورهای مترقیه عالم بزرگ کردند و بعد زنده زنده پوست کندند تا از پوست‌شان شال و کلاه و لباس درست کنند. ما ایرانی‌ها تنها کسانی نیستیم که روی زمین شما حیوانات را می‌آزاریم.
✅ خرسی‌جان تو که رفتی و اگر روزی روزگاری نهضتی در ایران برای ممانعت از حیوان‌آزاری شکل گرفت و به تدریج نسل حیوان‌آزارها در ایران منقرض شد، حتماً حامیان حقوق حیوانات یک مجسمه از تو می‌سازند و از شما به عنوان قربانی راه مبارزات مدنی برای منع حیوان‌آزاری و ارتقای آگاهی عمومی درباره ضرورت حفاظت از حیوانات تقدیر خواهند کرد و مشهور می‌شوی. امیدوارم آن روز زود باشد و مادرت بتواند مجسمه شما را ببیند و به تو افتخار کند، یا شاید در یک برنامه تلویزیونی از تو و مادرت تقدیر کنند.
✅ راست‌اش را بخواهی بعید می‌دانم به عمر من و مادرت قد بدهد که شاهد چنین روزی باشیم. ما در این کشور هنوز مدیرانی داریم که مشکل توسعه کشور را کمبود زمین می‌دانند و حاضرند مناطق حفاظت‌شده محیط‌زیستی را مناطق آزاد برای فعالیت صنعتی و کشاورزی اعلام کنند. ما یک آدم‌هایی داریم که مشکل توسعه مناطقی از فلات مرکزی ایران را چند گور خر ایرانی می‌دانند.
✅ خرسک‌جان، تو که مُردی، مادرت به فدایت شود، خیلی هم تراژیک کشته شدی، اما باور کن تو که خرسی و از قدیم گفته‌اند یک مویت را هم که بکنند غنیمت است؛ ما نتوانستیم از یوزپلنگ که عکس‌اش را روی پیراهن تیم ملی‌مان ترسیم کردیم، حفاظت کنیم. سمندر لرستان، آهوی خوزستان، گوزن زرد، روباه خاکستری و همه فک و فامیل تو مثل خرس سیاه هم همین مشکل را دارند.
✅ خرسک جان ما پنج رأس گورخر ایرانی را جابه‌جا کردیم، افتضاحی شد که حتما خودت در خبرها خوانده بودی، اگر نخواندی، از روح گورخرها بپرس به تو خواهند گفت. خنده برای روح رنج دیده تو خوب است.
✅ خرسک‌جان، تو که مُردی و خیلی‌های دیگر هم مثل تو حیوان‌آزاری شدند و مردند، اما فکر می‌کنی آیا در بین استادان دانشگاه‌ها و فعالان محیط‌زیست کسانی قبلاً پیدا شده‌اند یا پیدا می‌شوند که یک پژوهش اجتماعی-روانشناختی و چندرشته‌ای درباره علل حیوان‌آزاری انجام دهند؟ باور کن دل همه ما برای تو کباب شد، اما این‌که هیچ کس درباره آزار و کشتن تو و اقوامت تحقیق نکند، و این همه دستگاه پژوهشی محیط‌زیستی و فعال محیط‌زیستی پر سر و صدا، پژوهش‌های درست و حسابی درباره حیوان‌آزاری انجام ندهند، گریه‌دارتر است.
✅ خرسک‌جان، برخی از ما آدم‌ها دل‌مان که می‌شکند، ناراحت که می‌شویم، یا حتی وقتی خیلی پولدار می‌شویم، این مملکت را رها می‌کنیم و می‌رویم. سخت است، باید ویزا و پاسپورت بگیری و درد غربت بکشی و دائم به‌واقع یا از باب ژست هم که شده در غربت وطن وطن کنی.
✅ کار شما خرس‌ها راحت‌تر است. مادرت می‌تواند سرش را پایین بیندازد و از مرز خارج شود و برود آن‌جا که دست ما به او نرسد. البته خلقیات مردمان همسایه را خوب نمی‌دانم که خرس‌کُش‌اند یا خرس‌دوست.
✅ اما شما اگر به خواب مادرت رفتی، بگو تو بمان، هم‌چون هشدار و ننگی بر پیشانی حکمرانی محیط‌زیستی، آموزش عمومی و اخلاق محیط‌زیستی ما بمان؛ باباخرسی را هم یک بار دیگر ملاقات کند و با کمک لک‌لک‌ها که بچه می‌آورند، یک خرسک‌جان دیگر به ما مردم ایران هدیه بدهند. شاید تا او بزرگ شود و به سن و سال تو برسد، ما بیشتر آدم شده خرس کش نباشیم.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇👇
https://www.instagram.com/p/Byx-iejHRQI/?igshid=yrw093cm1hqd
Instagram
دغدغه ایران
کرسی حکمرانی محیط‌زیستی . ⭕ از روی دیوار سنگی میان‌گذر دریاچه ارومیه عبور می‌کردیم . ⭕ مدت‌ها بود دنبال تصویری می‌گشتم که نمایانگر کیفیت حکمرانی محیط‌زیستی ما باشد . ⭕ «مبل به نمک نشسته‌ای» که شاید روزگاری گردشگران روی آن می‌نشستند و به زیبایی‌های دریاچه…
سلام آقای رئیس‌جمور ترامپ!
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ آقای رئیس‌جمهور ترامپ، دیروز را تمام‌وقت با سقوط گلوبال هاوک درگیر بوده‌اید و مشاوران بسیاری با شما سخن گفته‌اند. شما رئیس‌جمهور آمریکا هستید و مختارید با مشاوران‌تان مشورت کنید، اما پیرمردی در آمریکا هست که امسال نود ساله شده و احتمالاً بسیار بیشتر از مشاوران نزدیک‌تان می‌تواند به شما مشورت بدهد. او کسی جز «ایمانوئل والرشتاین» (Immanuel Wallerstein) نیست. او چیزی درباره شیوه مواجهه کوتاه‌مدت با مسأله ایران به شما نخواهد گفت، اما ماهیت مسأله را به گونه‌ای روشن می‌کند که در تصمیم‌گیری کمک‌تان خواهد کرد. ما متن سخنرانی او را با عنوان «موقعیت ژئوپلتیک ایالات متحده از 1945: از هژمونی تا افول غیرقابل بازگشت» منتشر کردیم. او در بخشی از سخنانش گفت:
✅ «ایران در آمریکا دو دوست دارد: افکار عمومی و نیروهای مسلح به استثنای نیروی هوایی. هیچ کدام از آن‌ها دوستدار جنگ نیستند. ... مسأله‌ای که می‌‌خواهم از این‌جا به آمریکایی‌ها بگویم این است که آمریکا امروز آن‌طور که فکر می‌کند قدرتمند نیست. شما به ایرانی‌ها می‌توانید بگویید که ایران آن‌قدر که فکر می‌کند قدرتمند نیست. من هم وقتی به کشور چین بروم به چینی‌ها همین را خواهم گفت که چین آن طور که خود تصور می‌ند قدرتمند نیست. در واقع هیچ کشوری آن طور که فکر می‌کند قوی نیست و این یکی از واقعیت‌های بحران ژئوپلتیکی است که در آن به سر می‌بریم. توهم قدرت موجب طفره رفتن از سیاست‌های مفیدی می‌شود که می‌توانستند کارآیی داشته باشند، یعنی صرف چنگ و دندان نشان دادن و قدرت‌نمایی کردن کاری از پیش نمی‌برد.
مسأله واقعی آمریکا این است که چگونه از لحاظ روانی و جمعی با افول کنار بیاید. آمریکا از اواخر دهه 1930 مجادله بزرگی موسوم به مداخله‌گرایی و انزواطلبی داشت. کشور در آن موقع هنوز دچار شکاف بود که وارد جنگ جهانی و سپس به عنوان یک قدرت هژمونیک سر برآورد ... و همین‌طور به مرحله‌ای رسیدند که مردم آمریکا را متقاعد کنند مسئولیت‌های خود را در جهان ایفا کنند و به عنوان یک قدرت آماده انجام هر گونه اقدامات باشند. این روند 30 سال طول کشید که مردم آمریکا را متقاعد نمایند تا یک مضمون را درونی نمایند، اما این تصور درونی‌شده کم کم مضمحل می‌شود. خیلی دشوار است، آن‌ها مجبور بودند سی سال بعد به مردم بگویند تصور درونی‌شده را از ذهن بیرون کنند، در حالی که سی سال قبل برای درونی کردن آن در اذهان سعی کرده بودند. لذا آمریکا خسته و در حال یک فرود و افول آرام است. ... چگونه ممکن است مردم قبول کنند که آمریکا قدرتمندترین کشور در جهان نیست و دیگر از این تصور که کشورشان بی‌نظیرترین سرزمین است ذهن خود را آزاد کنند و آنگاه بپذیرند که کشورها خوب و شگفت‌انگیز زیادی وجود دارد. باورش کمی سخت است مخصوصاً برای نیروهای سیاسی در داخل کشور این بزرگ‌ترین مشکل آمریکاست.»
بقیه مقاله در لینک زیر 👇👇👇
https://telegra.ph/%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE-06-21
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ آقای رئیس‌جمهور ترامپ، دیروز را تمام‌وقت با سقوط گلوبال هاوک درگیر بوده‌اید و مشاوران بسیاری با شما سخن گفته‌اند. شما رئیس‌جمهور آمریکا هستید و مختارید با مشاوران‌تان مشورت کنید، اما پیرمردی در آمریکا هست که امسال نود ساله شده و احتمالاً بسیار بیشتر از مشاوران نزدیک‌تان می‌تواند به شما مشورت بدهد. او کسی جز «ایمانوئل والرشتاین» (Immanuel Wallerstein) نیست. او چیزی درباره شیوه مواجهه کوتاه‌مدت با مسأله ایران به شما نخواهد گفت، اما ماهیت مسأله را به گونه‌ای روشن می‌کند که در تصمیم‌گیری کمک‌تان خواهد کرد. ما متن سخنرانی او را با عنوان «موقعیت ژئوپلتیک ایالات متحده از 1945: از هژمونی تا افول غیرقابل بازگشت» منتشر کردیم. او در بخشی از سخنانش گفت:
✅ «ایران در آمریکا دو دوست دارد: افکار عمومی و نیروهای مسلح به استثنای نیروی هوایی. هیچ کدام از آن‌ها دوستدار جنگ نیستند. ... مسأله‌ای که می‌‌خواهم از این‌جا به آمریکایی‌ها بگویم این است که آمریکا امروز آن‌طور که فکر می‌کند قدرتمند نیست. شما به ایرانی‌ها می‌توانید بگویید که ایران آن‌قدر که فکر می‌کند قدرتمند نیست. من هم وقتی به کشور چین بروم به چینی‌ها همین را خواهم گفت که چین آن طور که خود تصور می‌ند قدرتمند نیست. در واقع هیچ کشوری آن طور که فکر می‌کند قوی نیست و این یکی از واقعیت‌های بحران ژئوپلتیکی است که در آن به سر می‌بریم. توهم قدرت موجب طفره رفتن از سیاست‌های مفیدی می‌شود که می‌توانستند کارآیی داشته باشند، یعنی صرف چنگ و دندان نشان دادن و قدرت‌نمایی کردن کاری از پیش نمی‌برد.
مسأله واقعی آمریکا این است که چگونه از لحاظ روانی و جمعی با افول کنار بیاید. آمریکا از اواخر دهه 1930 مجادله بزرگی موسوم به مداخله‌گرایی و انزواطلبی داشت. کشور در آن موقع هنوز دچار شکاف بود که وارد جنگ جهانی و سپس به عنوان یک قدرت هژمونیک سر برآورد ... و همین‌طور به مرحله‌ای رسیدند که مردم آمریکا را متقاعد کنند مسئولیت‌های خود را در جهان ایفا کنند و به عنوان یک قدرت آماده انجام هر گونه اقدامات باشند. این روند 30 سال طول کشید که مردم آمریکا را متقاعد نمایند تا یک مضمون را درونی نمایند، اما این تصور درونی‌شده کم کم مضمحل می‌شود. خیلی دشوار است، آن‌ها مجبور بودند سی سال بعد به مردم بگویند تصور درونی‌شده را از ذهن بیرون کنند، در حالی که سی سال قبل برای درونی کردن آن در اذهان سعی کرده بودند. لذا آمریکا خسته و در حال یک فرود و افول آرام است. ... چگونه ممکن است مردم قبول کنند که آمریکا قدرتمندترین کشور در جهان نیست و دیگر از این تصور که کشورشان بی‌نظیرترین سرزمین است ذهن خود را آزاد کنند و آنگاه بپذیرند که کشورها خوب و شگفت‌انگیز زیادی وجود دارد. باورش کمی سخت است مخصوصاً برای نیروهای سیاسی در داخل کشور این بزرگ‌ترین مشکل آمریکاست.»
بقیه مقاله در لینک زیر 👇👇👇
https://telegra.ph/%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE-06-21
Telegraph
سلام آقای رئیس جمهور ترامپ
سلام آقای رئیس‌جمور ترامپ! محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی ⭕ آقای رئیس‌جمهور ترامپ، دیروز را تمام‌وقت با سقوط گلوبال هاوک درگیر بوده‌اید و مشاوران بسیاری با شما سخن گفته‌اند. شما رئیس‌جمهور آمریکا هستید و مختارید با مشاوران‌تان مشورت کنید، اما…
👍1
کارخانه هیولاساز
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ هیولا چیست؟ هیولا نام سریالی است که این روزها نام و آوازه‌ای به دست آورده و حکایت انسان سالمی است که بر اثر نیروهای اجتماعی از مسیر اخلاقی زیستن خارج می‌شود، اما هیولا به‌واقع موجود خاصی نیست، بلکه قبایی است که بالقوه بر تن همه آدمیان برازنده است. زندگی اخلاقی انتخابی شخصی است که به شدت از نیروهای اجتماعی تأثیر می‌پذیرد. حکایت زندگی اخلاقی آدمی را به یاد جمله مشهور کارل مارکس می‌اندازد که آدمیان دنیا را می‌سازند اما نه آن گونه که خود می‌خواهند.
✅ این فقط مرگ نیست که آدمیان فکر می‌کنند برای همسایه است و خود را جز در لحظات خاصی خود را نیز در مسیر آن نمی‌بینند، بلکه هیولا شدن سرنوشت همسایه/دیگری تلقی می‌شود، اما واقعیت این است که به دلیل سازوکارهایی جامعه‌شناختی، همه ما هیولاهای بالقوه هستیم.
✅ @fazeli_mohammad
✅ بقیه مطلب در لینک زیر 👇👇👇
https://telegra.ph/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B2-06-21
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇
https://www.instagram.com/p/By93HWiHOdI/?igshid=me56uj78tums
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ هیولا چیست؟ هیولا نام سریالی است که این روزها نام و آوازه‌ای به دست آورده و حکایت انسان سالمی است که بر اثر نیروهای اجتماعی از مسیر اخلاقی زیستن خارج می‌شود، اما هیولا به‌واقع موجود خاصی نیست، بلکه قبایی است که بالقوه بر تن همه آدمیان برازنده است. زندگی اخلاقی انتخابی شخصی است که به شدت از نیروهای اجتماعی تأثیر می‌پذیرد. حکایت زندگی اخلاقی آدمی را به یاد جمله مشهور کارل مارکس می‌اندازد که آدمیان دنیا را می‌سازند اما نه آن گونه که خود می‌خواهند.
✅ این فقط مرگ نیست که آدمیان فکر می‌کنند برای همسایه است و خود را جز در لحظات خاصی خود را نیز در مسیر آن نمی‌بینند، بلکه هیولا شدن سرنوشت همسایه/دیگری تلقی می‌شود، اما واقعیت این است که به دلیل سازوکارهایی جامعه‌شناختی، همه ما هیولاهای بالقوه هستیم.
✅ @fazeli_mohammad
✅ بقیه مطلب در لینک زیر 👇👇👇
https://telegra.ph/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B2-06-21
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇
https://www.instagram.com/p/By93HWiHOdI/?igshid=me56uj78tums
Telegraph
کارخانه هیولاساز
کارخانه هیولاساز محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی ⭕ این فقط مرگ نیست که آدمیان فکر می‌کنند برای همسایه است و خود را جز در لحظات خاصی خود را نیز در مسیر آن نمی‌بینند، بلکه هیولا شدن سرنوشت همسایه/دیگری تلقی می‌شود، اما واقعیت این است که به دلیل…
آموزش، معماری، مطب پزشکان و حریم خصوصی
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ آیا حریم خصوصی به هنگام مراجعه به پزشک در ایران مسأله نمی‌شود؟ تجربه شما چه می‌گوید؟
✅ مسأله خیلی ساده است: دور تا دور مطب مردم نشسته‌اند و بیمار باید سؤالات برخی منشی‌ها نظیر این‌که «کجات درد می‌کند؟» یا «برای چه بیماری مراجعه کرده‌اید؟» پاسخ دهد.
داستان وقتی حساس‌تر می‌شود که برای آزمایش‌های تشخیصی یا تصویربرداری مراجعه کرده باشید. جماعت روی صندلی‌ها نشسته‌اند و به میز منشی چشم دوخته‌اند تا صدای‌شان کند و بیمار مجبور می‌شود پاسخ بگوید که برای کدام آزمایش مراجعه کرده است یا می‌خواهد از کدام عضو بدنش تصویربرداری کند. باور کنید برای اکثریت قاطع بیماران دشوار است که جلوی دیگران بگویند برای کولونوسکوپی، ماموگرافی یا تصویربرداری مثانه مراجعه کرده‌اند.
✅ مشکل در آزمایشگاه‌ها بیشتر می‌شود که افراد بخواهند نمونه ادرار و مدفوع به دست از جایی عبور کنند که دیگران آن‌ها را می‌بینند. برخی از آزمایشات یا تصویربرداری‌ها هم تغییراتی در سر و شکل لباس پوشیدن افراد ایجاد می‌کنند یا تغییراتی در آن‌ها پدید می‌آورند که ممکن است دوست نداشته باشند با آن وضعیت از جلوی دیگران عبور کنند.
✅ برخی پزشکان و دستیاران‌شان که بر اثر فرایند آموزش پزشکی و مواجهه با موارد متعدد عریان دیدن بدن بیماران، حساسیت به این وضعیت ندارند، تصور می‌کنند بیماران نیز همین گونه هستند. بسیاری از بیماران زن و مرد، مشکلات جدی در هنگام عریان شدن برای تصویربرداری، سونوگرافی و بالاخص تصویربرداری‌هایی که حالت تهاجمی‌تری دارند، تجربه می‌کنند.
✅ من تخصصی در زمینه راهکار مواجهه با مسائل ندارم، اما به عنوان طرح مسأله و فرضیه، تصور می‌کنم طراحی و معماری مکان‌هایی که پزشکان در آن‌جا طبابت می‌کنند باید مشخصات متفاوتی نسبت به یک آپارتمان ساده داشته باشد. مکان انجام هر کاری الزاماتی دارد و نمی‌شود که در جایی نظیر مطب، آزمایشگاه یا کلینیک تصویربرداری، معماری و طراحی ساختمان مثل آپارتمان‌های معمولی باشد. اجاره دادن ساختمان‌های اداری معمولی به پزشکان و سایر فعالیت‌های پاراکلینیکی، عواقب زیادی برای حریم خصوصی بیماران دارد.
✅ هم‌چنین فکر می‌کنم برخی پزشکان و همکاران‌شان به اندازه کافی برای اهمیت دادن به حریم خصوصی، شیوه‌های نقض این حریم و راه‌های رعایت آن آموزش ندیده‌اند یا بر اثر بی‌توجهی عمومی به این مقوله و فاصله قدرت معمول بین پزشک و بیمار انگیزه‌ای برای رعایت آن ندارند. نقصان‌های معماری مکان‌های انجام فعالیت‌های پزشکی و آزمایشگاهی – که حتماً در جهان برای آن‌ها استانداردها و شرایطی وجود دارد و در ایران رعایت نمی‌شود – نیز بر مشکلات می‌افزاید. فکری باید بشود.
✅ #حریم_خصوصی_در_پزشکی
✅ #معماری_پزشکی_حریم_خصوصی
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇
https://www.instagram.com/p/By40YrInjt3/?igshid=11yuy8tqlzsqt
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ آیا حریم خصوصی به هنگام مراجعه به پزشک در ایران مسأله نمی‌شود؟ تجربه شما چه می‌گوید؟
✅ مسأله خیلی ساده است: دور تا دور مطب مردم نشسته‌اند و بیمار باید سؤالات برخی منشی‌ها نظیر این‌که «کجات درد می‌کند؟» یا «برای چه بیماری مراجعه کرده‌اید؟» پاسخ دهد.
داستان وقتی حساس‌تر می‌شود که برای آزمایش‌های تشخیصی یا تصویربرداری مراجعه کرده باشید. جماعت روی صندلی‌ها نشسته‌اند و به میز منشی چشم دوخته‌اند تا صدای‌شان کند و بیمار مجبور می‌شود پاسخ بگوید که برای کدام آزمایش مراجعه کرده است یا می‌خواهد از کدام عضو بدنش تصویربرداری کند. باور کنید برای اکثریت قاطع بیماران دشوار است که جلوی دیگران بگویند برای کولونوسکوپی، ماموگرافی یا تصویربرداری مثانه مراجعه کرده‌اند.
✅ مشکل در آزمایشگاه‌ها بیشتر می‌شود که افراد بخواهند نمونه ادرار و مدفوع به دست از جایی عبور کنند که دیگران آن‌ها را می‌بینند. برخی از آزمایشات یا تصویربرداری‌ها هم تغییراتی در سر و شکل لباس پوشیدن افراد ایجاد می‌کنند یا تغییراتی در آن‌ها پدید می‌آورند که ممکن است دوست نداشته باشند با آن وضعیت از جلوی دیگران عبور کنند.
✅ برخی پزشکان و دستیاران‌شان که بر اثر فرایند آموزش پزشکی و مواجهه با موارد متعدد عریان دیدن بدن بیماران، حساسیت به این وضعیت ندارند، تصور می‌کنند بیماران نیز همین گونه هستند. بسیاری از بیماران زن و مرد، مشکلات جدی در هنگام عریان شدن برای تصویربرداری، سونوگرافی و بالاخص تصویربرداری‌هایی که حالت تهاجمی‌تری دارند، تجربه می‌کنند.
✅ من تخصصی در زمینه راهکار مواجهه با مسائل ندارم، اما به عنوان طرح مسأله و فرضیه، تصور می‌کنم طراحی و معماری مکان‌هایی که پزشکان در آن‌جا طبابت می‌کنند باید مشخصات متفاوتی نسبت به یک آپارتمان ساده داشته باشد. مکان انجام هر کاری الزاماتی دارد و نمی‌شود که در جایی نظیر مطب، آزمایشگاه یا کلینیک تصویربرداری، معماری و طراحی ساختمان مثل آپارتمان‌های معمولی باشد. اجاره دادن ساختمان‌های اداری معمولی به پزشکان و سایر فعالیت‌های پاراکلینیکی، عواقب زیادی برای حریم خصوصی بیماران دارد.
✅ هم‌چنین فکر می‌کنم برخی پزشکان و همکاران‌شان به اندازه کافی برای اهمیت دادن به حریم خصوصی، شیوه‌های نقض این حریم و راه‌های رعایت آن آموزش ندیده‌اند یا بر اثر بی‌توجهی عمومی به این مقوله و فاصله قدرت معمول بین پزشک و بیمار انگیزه‌ای برای رعایت آن ندارند. نقصان‌های معماری مکان‌های انجام فعالیت‌های پزشکی و آزمایشگاهی – که حتماً در جهان برای آن‌ها استانداردها و شرایطی وجود دارد و در ایران رعایت نمی‌شود – نیز بر مشکلات می‌افزاید. فکری باید بشود.
✅ #حریم_خصوصی_در_پزشکی
✅ #معماری_پزشکی_حریم_خصوصی
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇
https://www.instagram.com/p/By40YrInjt3/?igshid=11yuy8tqlzsqt
Instagram
دغدغه ایران
خرسک جان به مادرت بگو . محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی . ⭕خرسک جان تو را سنگ‌کُش کردند و فیلم رنج و جان دادنت، جان بسیاری از ایرانیان را غصه‌دار کرد. این روزها البته میلیون‌ها ایرانی آن‌قدر غصه‌های خودشان بالا زده که اگر زیاد به تو توجه نکردند…
👍1
راهی برای مبارزه با فساد
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ گاه از این و آن می‌شنویم که فساد آن‌قدر فراگیر و عمیق شده که دیگر نمی‌توان با آن مقابله کرد. نوعی استیصال در مقابله با فساد مشاهده می‌شود. این استیصال گاه با این تئوری تلویحی نیز همراه می‌شود که جامعه و انسان ایرانی آن‌قدر پیچیده است که در مقابل هر شیوه مبارزه با فساد، راه‌هایی جدیدتر کشف می‌کند. من در این نوشتار نشان خواهم داد که این استیصال در مقابله با فساد تحت تأثیر چه عواملی است.
✅ اول، فساد به‌واسطه کیفیت نهادهای سیاسی و اقتصادی تولید می‌شود. عجم‌اوغلو و رابینسون نشان داده‌اند که کیفیت نهادهای سیاسی و اقتصادی تعیین‌کننده عملکرد توسعه‌ای کشورها هستند. فساد هم تابعی از ساختار و کیفیت عملکرد نهادهاست. نهادهایی که بر اساس توزیع رانت بنا شده باشند و امکان ثروتمند شدن سریع و بی‌ضابطه را فراهم کنند، مشوق فساد هستند. نوع سازماندهی بازارها در ایران – از جمله بازار ارز، زمین، نفت و فراورده‌ها، حامل‌های سوخت و منابع محیط‌زیستی – مولد رانت‌های عظیم هستند.
✅ سرکوب قیمت‌ها، توزیع یارانه‌های پنهان در سوخت و حامل‌های انرژی، نوع مجوزهای واگذاری زمین و منابع طبیعی، همگی مولد رانت‌هایی هستند که بسیار عظیم‌اند و بدیهی است که مردم برای دست یافتن به آن‌ها در بازار فساد رقابت می‌کنند. توزیع رانت، رقابت را از سطح بازارهای تولید کالا و خدمات به رقابت در بازارهای فساد برای خرید رانت منتقل می‌کند. توزیع رانت هم‌چنین کردارهای فاسد را نیز ترغیب می‌کند.
✅ بقیه مقاله در: 👇👇👇
https://telegra.ph/%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B3%D8%A7%D8%AF-06-23
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇
https://www.instagram.com/p/BzDt9OqHaTJ/?igshid=1v5n2ydapl7vk
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ گاه از این و آن می‌شنویم که فساد آن‌قدر فراگیر و عمیق شده که دیگر نمی‌توان با آن مقابله کرد. نوعی استیصال در مقابله با فساد مشاهده می‌شود. این استیصال گاه با این تئوری تلویحی نیز همراه می‌شود که جامعه و انسان ایرانی آن‌قدر پیچیده است که در مقابل هر شیوه مبارزه با فساد، راه‌هایی جدیدتر کشف می‌کند. من در این نوشتار نشان خواهم داد که این استیصال در مقابله با فساد تحت تأثیر چه عواملی است.
✅ اول، فساد به‌واسطه کیفیت نهادهای سیاسی و اقتصادی تولید می‌شود. عجم‌اوغلو و رابینسون نشان داده‌اند که کیفیت نهادهای سیاسی و اقتصادی تعیین‌کننده عملکرد توسعه‌ای کشورها هستند. فساد هم تابعی از ساختار و کیفیت عملکرد نهادهاست. نهادهایی که بر اساس توزیع رانت بنا شده باشند و امکان ثروتمند شدن سریع و بی‌ضابطه را فراهم کنند، مشوق فساد هستند. نوع سازماندهی بازارها در ایران – از جمله بازار ارز، زمین، نفت و فراورده‌ها، حامل‌های سوخت و منابع محیط‌زیستی – مولد رانت‌های عظیم هستند.
✅ سرکوب قیمت‌ها، توزیع یارانه‌های پنهان در سوخت و حامل‌های انرژی، نوع مجوزهای واگذاری زمین و منابع طبیعی، همگی مولد رانت‌هایی هستند که بسیار عظیم‌اند و بدیهی است که مردم برای دست یافتن به آن‌ها در بازار فساد رقابت می‌کنند. توزیع رانت، رقابت را از سطح بازارهای تولید کالا و خدمات به رقابت در بازارهای فساد برای خرید رانت منتقل می‌کند. توزیع رانت هم‌چنین کردارهای فاسد را نیز ترغیب می‌کند.
✅ بقیه مقاله در: 👇👇👇
https://telegra.ph/%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B3%D8%A7%D8%AF-06-23
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇
https://www.instagram.com/p/BzDt9OqHaTJ/?igshid=1v5n2ydapl7vk
Telegraph
راهی برای مبارزه با فساد
⭕ گاه از این و آن می‌شنویم که فساد آن‌قدر فراگیر و عمیق شده که دیگر نمی‌توان با آن مقابله کرد. نوعی استیصال در مقابله با فساد مشاهده می‌شود. این استیصال گاه با این تئوری تلویحی نیز همراه می‌شود که جامعه و انسان ایرانی آن‌قدر پیچیده است که در مقابل هر شیوه…
وقت سخن صریح گفتن
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⭕ وقت آن است که با مردم طرح مسأله شود. مسأله‌ها در اتاق‌های دربسته، بر بستر جامعه‌ای که سراسر سوءظن به تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر است، حل نمی‌شوند.
⭕ مردم را به آرامش فرابخوانید اما نگویید «آسوده بخوابید ما هستیم.»
⭕ بگویید «ما هستیم، برای آنکه با شما به تدریج درباره ابعاد مسائلی که داریم، ظرفیت‌هایی که موجود است، اشتباهاتی که همه با هم (از جمله مردم) مرتکب شده‌ایم، حرف بزنیم و درباره راه‌حل‌ها به توافق برسیم.»
⭕ وقت سخن گفتن به صراحت است، درباره آنچه بر ما گذشت؛ و آنچه در پیش است.
⭕ وقت اعتمادسازی از بالا و جلب حمایت از مردم است.
⭕ همه نخبگان را فرابخوانید، حرفهای تند و آرام‌شان را – حتی اگر ناصحیح و از سر بی‌اطلاعی می‌دانید - گوش کنید.
⭕ بگذارید همه اصلاحات ضروری، همه اصلاحات نهادی، در گفت‌وگوی صریح میان مردم، نخبگان، بوروکرات‌ها و همه ارکان سیاست آشکار شوند.
⭕ مسأله نظام بانکداری، حقوق شهروندی، اصلاحات قضایی، محیط‌زیست، منابع آب، نظام آموزش و عملکرد دانشگاه‌ها، صندوق‌های بازنشستگی، فساد، نظام انتخابات و بسیاری مسائل که چهار دهه است روی دست ما مانده‌اند، بسیار بیشتر از آنکه تحت تأثیر تحریم‌ها باشند یا آمریکا نقشی در خلق آن‌ها داشته باشد، محصول بدکرداری، بدتصمیمی، بدمصرفی، بدسلیقگی، بداخلاقی، بدفهمی و بدارتباط‌گیری ماست.
⭕ از کتاب دغدغه ایران، انتشارات کویر، 1398، ص. 308.
✅ (اگر می پسندید، به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇
https://www.instagram.com/p/BzAxXeWnZ7h/?igshid=1dmyme8r4q3z5
محمد فاضلی - عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⭕ وقت آن است که با مردم طرح مسأله شود. مسأله‌ها در اتاق‌های دربسته، بر بستر جامعه‌ای که سراسر سوءظن به تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر است، حل نمی‌شوند.
⭕ مردم را به آرامش فرابخوانید اما نگویید «آسوده بخوابید ما هستیم.»
⭕ بگویید «ما هستیم، برای آنکه با شما به تدریج درباره ابعاد مسائلی که داریم، ظرفیت‌هایی که موجود است، اشتباهاتی که همه با هم (از جمله مردم) مرتکب شده‌ایم، حرف بزنیم و درباره راه‌حل‌ها به توافق برسیم.»
⭕ وقت سخن گفتن به صراحت است، درباره آنچه بر ما گذشت؛ و آنچه در پیش است.
⭕ وقت اعتمادسازی از بالا و جلب حمایت از مردم است.
⭕ همه نخبگان را فرابخوانید، حرفهای تند و آرام‌شان را – حتی اگر ناصحیح و از سر بی‌اطلاعی می‌دانید - گوش کنید.
⭕ بگذارید همه اصلاحات ضروری، همه اصلاحات نهادی، در گفت‌وگوی صریح میان مردم، نخبگان، بوروکرات‌ها و همه ارکان سیاست آشکار شوند.
⭕ مسأله نظام بانکداری، حقوق شهروندی، اصلاحات قضایی، محیط‌زیست، منابع آب، نظام آموزش و عملکرد دانشگاه‌ها، صندوق‌های بازنشستگی، فساد، نظام انتخابات و بسیاری مسائل که چهار دهه است روی دست ما مانده‌اند، بسیار بیشتر از آنکه تحت تأثیر تحریم‌ها باشند یا آمریکا نقشی در خلق آن‌ها داشته باشد، محصول بدکرداری، بدتصمیمی، بدمصرفی، بدسلیقگی، بداخلاقی، بدفهمی و بدارتباط‌گیری ماست.
⭕ از کتاب دغدغه ایران، انتشارات کویر، 1398، ص. 308.
✅ (اگر می پسندید، به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇
https://www.instagram.com/p/BzAxXeWnZ7h/?igshid=1dmyme8r4q3z5
Instagram
دغدغه ایران
ایده ایران ما چیست؟ . ⭕ از دیروز دوازده عکس و وصف کوتاه از ایران منتشر کردم . ⭕ تا هزاران عکس و وصف هم می توان ادامه داد . ⭕ اما مقصود دعوت به اندیشیدن درباره «ایده ایران» است. ایران چیست؟ . ⭕ چه چیزش را باید ستود و چه چیزی را نقد کرد؟ . ⭕ مسئولیت ما در قبال…
احساس بی‌شرفی یقه‌مان را چگونه می‌گیرد؟
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ خدا کند شما با احساس تلخ «بی‌شرفی» (شاید شما واژه بهتری داشته باشید) دست به یقه نشده باشید، اما خودم با این ناخرسندی درگیر شده‌ام (گاه به گاه) و هم کسانی را دیده‌ام که مستقیم به این احساس اشاره می‌کنند یا عباراتی برای توصیف احوالات روحی‌شان به‌کار می‌برند که بیانی دیگر از همین احساس و رنج اخلاقی ناشی از آن است. چرا چنین می‌شود؟
✅ انسان موجود اجتماعی است و حس اخلاقی بودن ما تا اندازه‌ای از مشارکت داشتن در رقم زدن زندگی بهتر برای دیگران ناشی می‌شود. حس بهتری پیدا می‌کنیم وقتی با دیگران مشارکت می‌کنیم تا خیری بیافرینیم. وجدان اخلاقی ما اغلب وقتی آسودگی را احساس می‌کند که اطمینان داریم به اندازه کافی نسبت به دیگران احساس مسئولیت و اقدام مناسب انجام داده‌ایم.
✅ جامعه ایران امروز به گونه‌ای است که از سویی افراد زیادی را به وضعی دچار می‌کند که برای دیگران ناراحت‌کننده است. راحت نیست هر روز بشنوید یا ببینید کسانی بیکار می‌شوند، قدرت مالی تمدید قرارداد اجاره ندارند، دارو پیدا نمی‌کنند یا نمیتوانند داروی گران تهیه کنند و همین‌طور شاهد رخدادهای ناخوشایندی باشید که هم‌نوع و هم‌وطن شما را می‌آزارد.
✅ اغلب افراد در مقابل این گونه مشاهدات کار خاصی هم نمیتوانند انجام دهند. اکثریت نمیتوانند به همسایه بیکارشده، تأمین هزینه‌های مریض سرطانی یکی از خویشان، و مستأجری که صاحبخانه جوابش کرده است کمکی کنند. اقتصاد و جامعه از سویی تعداد زیادی را نیازمند کمک می‌سازند و از سویی دیگر اکثریت فکر می‌کنند حداکثر بتوانند گلیم خودشان را از آب بیرون بکشند نه این‌که خیری برای دیگران داشته باشند. آدم‌ها وجدان‌درد می‌گیرند اما با احساس بی‌شرفی فرق دارد. احساس بی‌شرفی جنس دیگری است.
✅ شاید بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مشارکت افراد در پیدایش خیر و خوبی برای زندگی یکدیگر، مشارکت در زندگی سیاسی است. انسان‌ها از طریق حساسیت به زندگی سیاسی و شیوه ساماندهی حیات جمعی یکدیگر، شیوه تصمیم‌گیری درباره مسائل جمعی و حساسیت نسبت به شیوه اعمال قدرت بر خود و دیگران است که به طرز مؤثری بر خیر و شر زندگی یکدیگر اثر می‌گذارند.
✅ آنگاه که می‌بینیم ظلم بر کسی می‌رود، حق کسی ضایع می‌شود، قدرت سیاسی شهروند یا شهروندانی را بی‌حساب و کتاب، خلاف قانون، بدون پاسخ‌گویی و بی‌توجه یا کم‌توجه به رویه قانونی با او برخورد می‌کند، و ما از ترس و ملاحظه عقوبت‌ها، سکوت پیشه می‌کنیم، «احساس بی‌شرفی» از راه می‌رسد، هیچ حسی از بلندمرتبگی و بزرگواری در آدمی باقی نمی‌ماند.
✅ بزرگواری، بلندمرتبگی و حس نیکی زمانی در آدمی بروز می‌کند که از آنچه داریم برای دیگران هزینه می‌پردازیم. قرآن نیز تصریح می‌کند لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّي تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ: هرگز به نیکی نمی‌رسید تا زمانی که از آنچه دوست می‌دارید انفاق کنید (آل عمران، آیه 92). اگرچه این آیه را عموماً به انفاق مال معنی کرده‌اند، اما «آنچه دوست می‌دارید» اعم از مال است و آبرو، وقت، دانش، زمان، جان و امنیت را هم شامل می‌شود.
✅ جامعه‌ای که در آن آزادی به نحوی محدود شود که هزینه اعتراض به بی‌عدالتی (پرداخت نشدن حقوق کارگران، ظلم در حق زندانیان، برخورد خشن با شهروندان) و عواقب فعالیت اعتراضی به ناکارآمدی و عواقبش (تورم، بیکاری، فقر فزاینده، نابرابری، تخریب محیط‌زیست و ...) آن‌قدر بالا باشد که اکثریت مردم و نخبگان امنیت و نفع شخصی خود را به مشارکت در زندگی سیاسی برای احقاق حقوق دیگران ترجیح بدهند، و احساس کنند دیگران مظلوم واقع می‌شوند بی‌آن‌که بتوانند یا جرأت کنند خود را به خطر بیندازند و کاری کنند، «احساس بی‌شرفی» یقه آدم را می‌گیرد.
✅ «احساس بی‌شرفی» هویت اخلاقی آدمی را از درون فرومی‌پاشد و آدمی را در حد و مرز کم‌توجه شدن به اخلاق معلق می‌کند. جامعه‌ای که حیات سیاسی‌اش مولد «احساس بی‌شرفی» باشد، احساس فرومایگی می‌پروراند و آن آدمی که فرومایگی را احساس کند، آماده است تا از بقیه حد و مرزهای اخلاقی نیز بگذرد.
✅ آزادی سیاسی فراگیر و کم‌هزینه بودن مشارکت فعالانه در زندگی سیاسی، نه فقط برای تقویت دموکراسی، مبارزه با فساد و افزایش کارآمدی، بلکه برای زنده نگه داشتن حس بزرگوراری ضروری است، برای آنکه آدمیان «احساس بی‌شرفی» نکنند.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzDt9OqHaTJ/?igshid=15knj47bca2uj
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ خدا کند شما با احساس تلخ «بی‌شرفی» (شاید شما واژه بهتری داشته باشید) دست به یقه نشده باشید، اما خودم با این ناخرسندی درگیر شده‌ام (گاه به گاه) و هم کسانی را دیده‌ام که مستقیم به این احساس اشاره می‌کنند یا عباراتی برای توصیف احوالات روحی‌شان به‌کار می‌برند که بیانی دیگر از همین احساس و رنج اخلاقی ناشی از آن است. چرا چنین می‌شود؟
✅ انسان موجود اجتماعی است و حس اخلاقی بودن ما تا اندازه‌ای از مشارکت داشتن در رقم زدن زندگی بهتر برای دیگران ناشی می‌شود. حس بهتری پیدا می‌کنیم وقتی با دیگران مشارکت می‌کنیم تا خیری بیافرینیم. وجدان اخلاقی ما اغلب وقتی آسودگی را احساس می‌کند که اطمینان داریم به اندازه کافی نسبت به دیگران احساس مسئولیت و اقدام مناسب انجام داده‌ایم.
✅ جامعه ایران امروز به گونه‌ای است که از سویی افراد زیادی را به وضعی دچار می‌کند که برای دیگران ناراحت‌کننده است. راحت نیست هر روز بشنوید یا ببینید کسانی بیکار می‌شوند، قدرت مالی تمدید قرارداد اجاره ندارند، دارو پیدا نمی‌کنند یا نمیتوانند داروی گران تهیه کنند و همین‌طور شاهد رخدادهای ناخوشایندی باشید که هم‌نوع و هم‌وطن شما را می‌آزارد.
✅ اغلب افراد در مقابل این گونه مشاهدات کار خاصی هم نمیتوانند انجام دهند. اکثریت نمیتوانند به همسایه بیکارشده، تأمین هزینه‌های مریض سرطانی یکی از خویشان، و مستأجری که صاحبخانه جوابش کرده است کمکی کنند. اقتصاد و جامعه از سویی تعداد زیادی را نیازمند کمک می‌سازند و از سویی دیگر اکثریت فکر می‌کنند حداکثر بتوانند گلیم خودشان را از آب بیرون بکشند نه این‌که خیری برای دیگران داشته باشند. آدم‌ها وجدان‌درد می‌گیرند اما با احساس بی‌شرفی فرق دارد. احساس بی‌شرفی جنس دیگری است.
✅ شاید بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مشارکت افراد در پیدایش خیر و خوبی برای زندگی یکدیگر، مشارکت در زندگی سیاسی است. انسان‌ها از طریق حساسیت به زندگی سیاسی و شیوه ساماندهی حیات جمعی یکدیگر، شیوه تصمیم‌گیری درباره مسائل جمعی و حساسیت نسبت به شیوه اعمال قدرت بر خود و دیگران است که به طرز مؤثری بر خیر و شر زندگی یکدیگر اثر می‌گذارند.
✅ آنگاه که می‌بینیم ظلم بر کسی می‌رود، حق کسی ضایع می‌شود، قدرت سیاسی شهروند یا شهروندانی را بی‌حساب و کتاب، خلاف قانون، بدون پاسخ‌گویی و بی‌توجه یا کم‌توجه به رویه قانونی با او برخورد می‌کند، و ما از ترس و ملاحظه عقوبت‌ها، سکوت پیشه می‌کنیم، «احساس بی‌شرفی» از راه می‌رسد، هیچ حسی از بلندمرتبگی و بزرگواری در آدمی باقی نمی‌ماند.
✅ بزرگواری، بلندمرتبگی و حس نیکی زمانی در آدمی بروز می‌کند که از آنچه داریم برای دیگران هزینه می‌پردازیم. قرآن نیز تصریح می‌کند لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّي تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ: هرگز به نیکی نمی‌رسید تا زمانی که از آنچه دوست می‌دارید انفاق کنید (آل عمران، آیه 92). اگرچه این آیه را عموماً به انفاق مال معنی کرده‌اند، اما «آنچه دوست می‌دارید» اعم از مال است و آبرو، وقت، دانش، زمان، جان و امنیت را هم شامل می‌شود.
✅ جامعه‌ای که در آن آزادی به نحوی محدود شود که هزینه اعتراض به بی‌عدالتی (پرداخت نشدن حقوق کارگران، ظلم در حق زندانیان، برخورد خشن با شهروندان) و عواقب فعالیت اعتراضی به ناکارآمدی و عواقبش (تورم، بیکاری، فقر فزاینده، نابرابری، تخریب محیط‌زیست و ...) آن‌قدر بالا باشد که اکثریت مردم و نخبگان امنیت و نفع شخصی خود را به مشارکت در زندگی سیاسی برای احقاق حقوق دیگران ترجیح بدهند، و احساس کنند دیگران مظلوم واقع می‌شوند بی‌آن‌که بتوانند یا جرأت کنند خود را به خطر بیندازند و کاری کنند، «احساس بی‌شرفی» یقه آدم را می‌گیرد.
✅ «احساس بی‌شرفی» هویت اخلاقی آدمی را از درون فرومی‌پاشد و آدمی را در حد و مرز کم‌توجه شدن به اخلاق معلق می‌کند. جامعه‌ای که حیات سیاسی‌اش مولد «احساس بی‌شرفی» باشد، احساس فرومایگی می‌پروراند و آن آدمی که فرومایگی را احساس کند، آماده است تا از بقیه حد و مرزهای اخلاقی نیز بگذرد.
✅ آزادی سیاسی فراگیر و کم‌هزینه بودن مشارکت فعالانه در زندگی سیاسی، نه فقط برای تقویت دموکراسی، مبارزه با فساد و افزایش کارآمدی، بلکه برای زنده نگه داشتن حس بزرگوراری ضروری است، برای آنکه آدمیان «احساس بی‌شرفی» نکنند.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzDt9OqHaTJ/?igshid=15knj47bca2uj
Instagram
دغدغه ایران
وقت سخن صریح گفتن . ⭕وقت آن است که با مردم طرح مسأله شود. مسأله‌ها در اتاق‌های دربسته، بر بستر جامعه‌ای که سراسر سوءظن به تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر است، حل نمی‌شوند . ⭕مردم را به آرامش فرابخوانید اما نگویید «آسوده بخوابید ما هستیم.» . ⭕بگویید «ما هستیم، برای…
من و حمید: بیم و امید یک نسل
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ کلاس پنجم ابتدایی من و حمید سر راه هم قرار گرفتیم. خوش‌اخلاق بود، خوش‌خط می‌نوشت و درس‌اش هم خوب بود. مهم‌تر این‌که روستای پدر حمید تا روستای پدر من چهار پنج کیلومتر بیشتر فاصله نداشت. پدر حمید و پدربزرگ من هر دو اسب داشتند و ما دو نفر هم عاشق اسب. همین جوری رفیق شدیم. آرزوی ما این بود که مدرسه‌ها زمین اسب‌دوانی داشته باشند، ولی خب الان، سی‌وشش سال بعد، مدرسه‌ها همش تست زدن یاد بچه‌ها می‌دهند.
✅ راهنمایی را از هم جدا شدیم، اما چهار سال دبیرستان دوباره با هم بودیم. حمید دانشگاه را در تبریز گذراند و من در تهران. اواخر سال 1375 با دو نفر از دوستان دیگر یک شرکت ثبت کردیم که در اراک کار آبکاری و پوشش فلزات انجام دهیم. دو سالی درگیر کار بودیم. کار نچرخید و هر کدام رفتیم رد کار خودمان. حمید مهندسی را ادامه داد و صنعتگر شد و من راهی جامعه‌شناسی شدم.
✅ ما همیشه در ارتباط بودیم. بیشتر مواقع به شوخی به حمید می‌گم «بالاخره کی ورشکست می‌شی بری زندان برات کمپوت بیارم؟» و جواب می‌دهد «هنوز نتونستن از پا درمون بیارن.» فکر می‌کنم نقطه مشترکات ما زیاد باشد اما هر دو ایران را دوست داریم. حمید با تلاش صنعتی و من هم هر کاری از دستم بیاد انجام می‌دهم.
✅ کاری که در این شرایط اقتصادی نامناسب از دستم می‌آمد این بود که بشینم با حمید درباره کسب‌وکارش و مشکلاتی پیش پایش قرار دارد حرف بزنیم، ضبط و پیاده کنم، به صورتی که در ادامه می‌بینید تنظیم کنم. همه امیدمان به این است که کسانی بخوانند، مدیرانی بشنوند و کاری کنند.
✅ حمید زمانی می‌توانست راهی دنیایی شبیه «کانادا»ها شود، ولی نرفت، ماند و ساخت؛ حالا هم مانده و تلاش می‌کند تا بسازد، محصولات صنعتی و ایرانش، و ایران ما را. حمید با درد حرف زد، بدون آنکه حرفهایش را رد یا تایید کنم، من فقط می‌توانستم صدایش باشم، و نه حتی صدای همه حرفهایش. گفت‌وگوی من و حمید، صدای بیم و امیدهای یک نسل است، این صدای نگرانی برای تولید و اقتصاد ایران است، صدایی که هنوز امیدوارانه به آرامی فریاد می‌کشد.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
✅ ادامه مطلب در لینک زیر: 👇👇
https://telegra.ph/%D9%85%D9%86-%D9%88-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D9%85-%D9%88-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D8%B3%D9%84-06-29
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ کلاس پنجم ابتدایی من و حمید سر راه هم قرار گرفتیم. خوش‌اخلاق بود، خوش‌خط می‌نوشت و درس‌اش هم خوب بود. مهم‌تر این‌که روستای پدر حمید تا روستای پدر من چهار پنج کیلومتر بیشتر فاصله نداشت. پدر حمید و پدربزرگ من هر دو اسب داشتند و ما دو نفر هم عاشق اسب. همین جوری رفیق شدیم. آرزوی ما این بود که مدرسه‌ها زمین اسب‌دوانی داشته باشند، ولی خب الان، سی‌وشش سال بعد، مدرسه‌ها همش تست زدن یاد بچه‌ها می‌دهند.
✅ راهنمایی را از هم جدا شدیم، اما چهار سال دبیرستان دوباره با هم بودیم. حمید دانشگاه را در تبریز گذراند و من در تهران. اواخر سال 1375 با دو نفر از دوستان دیگر یک شرکت ثبت کردیم که در اراک کار آبکاری و پوشش فلزات انجام دهیم. دو سالی درگیر کار بودیم. کار نچرخید و هر کدام رفتیم رد کار خودمان. حمید مهندسی را ادامه داد و صنعتگر شد و من راهی جامعه‌شناسی شدم.
✅ ما همیشه در ارتباط بودیم. بیشتر مواقع به شوخی به حمید می‌گم «بالاخره کی ورشکست می‌شی بری زندان برات کمپوت بیارم؟» و جواب می‌دهد «هنوز نتونستن از پا درمون بیارن.» فکر می‌کنم نقطه مشترکات ما زیاد باشد اما هر دو ایران را دوست داریم. حمید با تلاش صنعتی و من هم هر کاری از دستم بیاد انجام می‌دهم.
✅ کاری که در این شرایط اقتصادی نامناسب از دستم می‌آمد این بود که بشینم با حمید درباره کسب‌وکارش و مشکلاتی پیش پایش قرار دارد حرف بزنیم، ضبط و پیاده کنم، به صورتی که در ادامه می‌بینید تنظیم کنم. همه امیدمان به این است که کسانی بخوانند، مدیرانی بشنوند و کاری کنند.
✅ حمید زمانی می‌توانست راهی دنیایی شبیه «کانادا»ها شود، ولی نرفت، ماند و ساخت؛ حالا هم مانده و تلاش می‌کند تا بسازد، محصولات صنعتی و ایرانش، و ایران ما را. حمید با درد حرف زد، بدون آنکه حرفهایش را رد یا تایید کنم، من فقط می‌توانستم صدایش باشم، و نه حتی صدای همه حرفهایش. گفت‌وگوی من و حمید، صدای بیم و امیدهای یک نسل است، این صدای نگرانی برای تولید و اقتصاد ایران است، صدایی که هنوز امیدوارانه به آرامی فریاد می‌کشد.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.)
@fazeli_mohammad
✅ ادامه مطلب در لینک زیر: 👇👇
https://telegra.ph/%D9%85%D9%86-%D9%88-%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D9%85-%D9%88-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%DA%A9-%D9%86%D8%B3%D9%84-06-29
Telegraph
من و حمید: داستان بیم و امید یک نسل
⭕ کلاس پنجم ابتدایی من و حمید سر راه هم قرار گرفتیم. خوش‌اخلاق بود، خوش‌خط می‌نوشت و درس‌اش هم خوب بود. مهم‌تر این‌که روستای پدر حمید تا روستای پدر من چهار پنج کیلومتر بیشتر فاصله نداشت. پدر حمید و پدربزرگ من هر دو اسب داشتند و ما دو نفر هم عاشق اسب. همین…
سهم‌اش از چهل‌وپنج هزار تومان یارانه هم هیچ است
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ این پسر جایی در حاشیه شهر به دنیا آمده است. هر چه هست شناسنامه و اوراق هویتی ندارد ولی پانزده شانزده ساله به نظر می‌رسد. خانواده‌ای در همین حاشیه او را بزرگ کرده‌اند. نداشتن اوراق هویتی باعث شده نتواند درست و حسابی مدرسه برود.
✅ یکی از سازمان‌های مردم‌نهاد که برای توانمندسازی کودکان در معرض آسیب کمک می‌کنند تلاش کرد و مدیر مدرسه‌ای را متقاعد کرده بود که با مسئولیت خودش او را در مدرسه بپذیرد. سه سال مدرسه رفته و با عوض شدن مدیر مدرسه، مدیر جدید نپذیرفت در مدرسه باشد.
✅ مدرسه را ترک کرده و مدتی با بی‌پولی و بیکاری سر کرده اما حالا کار پیدا کرده است. پسرک حالا در حاشیه شهر به صورت خرده‌فروشی مواد مخدر جابه‌جا می‌کند. خودش می‌داند عاقبت خوشی ندارد و از مددکارش خواسته برایش کار جور کند اما درآمدش هم بد نیست.
✅ خودش می‌گوید با این‌که نپذیرفته مواد مخدر در اندازه زیاد را در شهر جابه‌جا کند ولی بین روزی پنجاه تا صد هزار تومان درآمد دارد. درآمدی که برای این حاشیه شهر خیلی خوب است.
✅ نداشتن اوراق هویتی باعث شد راهی به مدرسه نیابد و زیستن در حاشیه بدون مدرسه، مانع از آن شد که فارسی را هم درست بیاموزد. پسرک حالا هویت حاشیه و بی‌هویتی نداشتن اوراق هویتی را در خود نهادینه کرده است.
✅ صدها هزار میلیارد تومان یارانه پنهان سوخت برای همه و ازجمله ثروتمندترین اقشار جامعه، یارانه پرداختی به صنایع انرژی‌بر، فرار مالیاتی هولدینگ‌های بزرگ اقتصادی و هزار و یک جور رانت موجود در بودجه و منابع فرابودجه‌ای؛ و سهم او نه فقط آموزش و حمایت اجتماعی مناسب نیست، حتی همان چهل‌وپنج هزار تومان یارانه هم نیست.
✅ او اصلاً شناسنامه ندارد که جایی ثبت شده باشد و یارانه بگیرد. درد عمیق‌تر از این حرف‌هاست، او زبان فارسی را هم به عنوان سهم‌اش از نظام آموزشی نیاموخته است تا بتواند به زبانی که همه بفهمند بگوید «سهم من کجاست؟»
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzVrKm8nd9L/?igshid=orvrf8ek19fc
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ این پسر جایی در حاشیه شهر به دنیا آمده است. هر چه هست شناسنامه و اوراق هویتی ندارد ولی پانزده شانزده ساله به نظر می‌رسد. خانواده‌ای در همین حاشیه او را بزرگ کرده‌اند. نداشتن اوراق هویتی باعث شده نتواند درست و حسابی مدرسه برود.
✅ یکی از سازمان‌های مردم‌نهاد که برای توانمندسازی کودکان در معرض آسیب کمک می‌کنند تلاش کرد و مدیر مدرسه‌ای را متقاعد کرده بود که با مسئولیت خودش او را در مدرسه بپذیرد. سه سال مدرسه رفته و با عوض شدن مدیر مدرسه، مدیر جدید نپذیرفت در مدرسه باشد.
✅ مدرسه را ترک کرده و مدتی با بی‌پولی و بیکاری سر کرده اما حالا کار پیدا کرده است. پسرک حالا در حاشیه شهر به صورت خرده‌فروشی مواد مخدر جابه‌جا می‌کند. خودش می‌داند عاقبت خوشی ندارد و از مددکارش خواسته برایش کار جور کند اما درآمدش هم بد نیست.
✅ خودش می‌گوید با این‌که نپذیرفته مواد مخدر در اندازه زیاد را در شهر جابه‌جا کند ولی بین روزی پنجاه تا صد هزار تومان درآمد دارد. درآمدی که برای این حاشیه شهر خیلی خوب است.
✅ نداشتن اوراق هویتی باعث شد راهی به مدرسه نیابد و زیستن در حاشیه بدون مدرسه، مانع از آن شد که فارسی را هم درست بیاموزد. پسرک حالا هویت حاشیه و بی‌هویتی نداشتن اوراق هویتی را در خود نهادینه کرده است.
✅ صدها هزار میلیارد تومان یارانه پنهان سوخت برای همه و ازجمله ثروتمندترین اقشار جامعه، یارانه پرداختی به صنایع انرژی‌بر، فرار مالیاتی هولدینگ‌های بزرگ اقتصادی و هزار و یک جور رانت موجود در بودجه و منابع فرابودجه‌ای؛ و سهم او نه فقط آموزش و حمایت اجتماعی مناسب نیست، حتی همان چهل‌وپنج هزار تومان یارانه هم نیست.
✅ او اصلاً شناسنامه ندارد که جایی ثبت شده باشد و یارانه بگیرد. درد عمیق‌تر از این حرف‌هاست، او زبان فارسی را هم به عنوان سهم‌اش از نظام آموزشی نیاموخته است تا بتواند به زبانی که همه بفهمند بگوید «سهم من کجاست؟»
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
✅ دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzVrKm8nd9L/?igshid=orvrf8ek19fc
Instagram
دغدغه ایران
. ⭕ گوشت سگ توزیع نکنید . ⭕ گوشت سگ حرام است و هیچ کس از جمله سیاست‌گذار و مجری حق توزیع گوشت سگ ندارند. اصلاً هر چیزی مثل گوشت سگ که حرام است، بالاخص در کشور اسلامی، نباید توزیع کرد . ⭕ حکمرانی اقتصادی و سیاسی ما اما چیزی توزیع می‌کند که از گوشت سگ هم خطرناک‌تر…
Forwarded from اتچ بات
چهار نقد بر کتاب «دغدغه ایران» - قسمت اول
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ نشست نقد و بررسی کتاب «دغدغه ایران: راه‌هایی به سوی آزادی، امنیت و توسعه پایدار» روز دوشنبه سوم تیرماه 1398 در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات با حضور چهار منتقد برگزار شد.
✅ آقایان دکتر مجتبی لشکربلوکی، دکتر عباس کاظمی، دکتر مسعود عالمی و دکتر امیر ناظمی هر کدام بیست دقیقه درباره کتاب سخن گفتند. اطمینان داشتم که هر چهار نفر برای نقد آمده‌اند و با نویسنده تعارف ندارند.
✅ فایل صوتی نقدهای ایشان را به ترتیب منتشر خواهم کرد. اولین فایل صوتی مربوط به نقد مجتبی لشکربلوکی (دکترای مدیریت و نویسنده کانال شبکه استراتژیست) بر کتاب «دغدغه ایران» است.
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ نشست نقد و بررسی کتاب «دغدغه ایران: راه‌هایی به سوی آزادی، امنیت و توسعه پایدار» روز دوشنبه سوم تیرماه 1398 در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات با حضور چهار منتقد برگزار شد.
✅ آقایان دکتر مجتبی لشکربلوکی، دکتر عباس کاظمی، دکتر مسعود عالمی و دکتر امیر ناظمی هر کدام بیست دقیقه درباره کتاب سخن گفتند. اطمینان داشتم که هر چهار نفر برای نقد آمده‌اند و با نویسنده تعارف ندارند.
✅ فایل صوتی نقدهای ایشان را به ترتیب منتشر خواهم کرد. اولین فایل صوتی مربوط به نقد مجتبی لشکربلوکی (دکترای مدیریت و نویسنده کانال شبکه استراتژیست) بر کتاب «دغدغه ایران» است.
@fazeli_mohammad
Telegram
attach 📎
دخترها شما ایران را تغییر می‌دهید
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⭕ همه دخترها، روزتان مبارک. من بدون خواهر و فرزند دختر، زیستن از نزدیک در کنار دختران را در نقش دختری‌شان تجربه نکرده‌ام. نزدیک‌ترین تجربه من از زیستن در کنار دختران، تدریس در کلاس‌های جامعه‌شناسی است، از ابتدای دهه 1380، وقتی که دختران کلاس‌ها را اشغال کردند و جایی برای پسرها نبود.
✅ اگرچه با دخترها – جز بیست سال قبل در کنار همسرم - نزیسته‌ام، اما احساس می‌کنم دخترها نیروی تغییر جامعه ایران‌اند. آن‌ها گذار از «حضور غایب» به «حضور حاضر» زن در ایران را به تدریج محقق می‌کنند.
✅ هر نیروی اجتماعی که یک تاریخ در حاشیه زیسته، وقتی تلاش می‌کند وسط صحنه اجتماعی قرار گیرد، دیده شود و اثر بگذارد، چالش می‌آفریند ظرفیت جامعه در درازمدت افزایش می‌یابد.
✅ دخترها همه جا هستند، جلوی چشم، مؤثر، کارآفرین، ورزشکار، درس‌خوان، فعال دانشجویی، نوازنده موسیقی، فعال سیاسی و جهان ایرانی امروز بدون آن‌ها هزار رنگ و عطر و طعم کم دارد.
✅ حضور دخترها خشونت حاضر در ذره ذره‌های روابط اجتماعی را به چالش می‌کشد، خشونت مردانه، خشونت قدرت سیاسی مردانه؛ و به انسانیت بیشتر دعوت می‌کند.
✅ تلاش دخترها برای حضور گاه ایشان را قربانی خشونت می‌کند، اما آن‌ها وجدان اکثریت جامعه را شرمنده می‌کنند. آن‌ها قربانی خشونت می‌شوند و جامعه پلیدی خشونت را در وجدان خود تقبیح می‌کند.
✅ من اگرچه به ملزومات ساختاری (اقتصادی و اقتصاد سیاسی) دموکراسی معتقدم، اما افزایش تعداد آدم‌های دموکراتیک، آن‌ها که به برابری، عدالت، نفی خشونت و حقوق بشر معتقدند، بر قوت دموکراسی می‌افزاید. حضور امروزین دختران جامعه را به این باورهای بنیادین نزدیک‌تر می‌کند.
✅ دختران امروز در تلاش برای گذار به «حضور حاضر» برابری در همه چیز را مطالبه می‌کنند – از برابری در فرصت‌های شغلی، ارث، حضور سیاسی، تحصیل ... تا خصوصی‌ترین رفتارهای جنسی – و این همه چیز را به چالش کشیده است.
✅ فقه، حکومت، دانشگاه، عرف، رسانه، اقتصاد و خلقیات و رفتارهای غریزی هم تحت فشار برای تغییر است. شاید این بزرگ‌ترین تغییری باشد که جامعه ایرانی به خود می‌بیند چرا که نیروی بالقوه خواستار این تغییر حداقل پنجاه درصد جامعه را در بر می‌گیرد صرف‌نظر از مردانی که با این تغییرات همراه و همدل هستند.
✅ دختران امروز با مطالبه حضور در بازار کار، ناکارآمدی‌های حکمرانی و اقتصاد را بسیار بیش از گذشته به رخ می‌کشند، و با طرفداری از محیط‌زیست – که گویی با رویکردی مادرانه – بیشتر از مردان به آن تعهد دارند، بر قوّت جنبش‌های محیط‌زیستی می‌افزایند که خصائص الگوی توسعه را ناقص و شر تلقی می‌کنند.
✅ دختران منادیان و حتی گاه تابلوهای تغییر سبک زندگی شده‌اند و با زندگی روزمره، و اغلب بدون هیچ قصدی برای کنش سیاسی، رنگ‌آمیزی متنوع زیست‌جهان ایرانی را رهبری می‌کنند. کتاب‌هایی که آن‌ها می‌خوانند بازار کتاب را تغییر می‌دهد و موسیقی‌ای که آن‌ها گوش می‌دهند ساختار سلیقه را تحت تأثیر خود می‌گیرد.
✅ دختران به عاملان مدارا هم بدل شده‌اند. زمانی کلاس‌های دانشگاه چند نفر معدود دختر را در بر می‌گرفت که به‌واسطه نوع پوشش و کردارشان، کم و بیش شبیه هم بودند. کلاس‌های دانشگاه امروز از اکثریت دختران تشکیل شده که کلاس را به «تنوع‌های هم‌زیست مداراگر» بدل کرده‌اند.
✅ دخترهای چادری، مانتویی (رنگارنگ) و سایر صورت‌های پوشش، در یک ردیف می‌نشینند، مذهبی و غیرمذهبی، بی‌مناقشه و در کنار هم مثل پرچمی از مدارای اجتماعی، عرصه عمومی را اشغال می‌کنند. مدارا در سبک زندگی را با زیستن‌شان جا می‌اندازند.
✅ دختران در رشته‌های دانشگاهی – بالاخص علوم اجتماعی و انسانی – با برگزیدن موضوعات پایان‌نامه‌هایی که بسیاری از آن‌ها درباره زیست زنانه در جامعه ایران است، دانش این دوران جدید را نیز تولید می‌کنند.
✅ جامعه ایران به تدریج گویی در حال یافتن دو بال برای پرواز است. دختران به تدریج به بال دوم جامعه ایرانی بدل می‌شوند، بالی که همه قالب‌ها را از طرق مختلف – از زیست جنسی گرفته تا کنش سیاسی – به هم می‌ریزد.
✅ قدرت مردانه و صورت سیاسی آن به شدت تحت فشار است. تاریخ ایران و مردان، آینده و تغییرش را تا حد زیادی مدیون دخترانی هستند که جهان ایرانی ما را تغییر می‌دهند. دخترانی که با زنانی که مادران‌شان بوده‌اند، بی‌اندازه متفاوتند.
#روز_دختر_مبارک
دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzhfV6YHKVi/?igshid=plsl29xr5pq0
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
⭕ همه دخترها، روزتان مبارک. من بدون خواهر و فرزند دختر، زیستن از نزدیک در کنار دختران را در نقش دختری‌شان تجربه نکرده‌ام. نزدیک‌ترین تجربه من از زیستن در کنار دختران، تدریس در کلاس‌های جامعه‌شناسی است، از ابتدای دهه 1380، وقتی که دختران کلاس‌ها را اشغال کردند و جایی برای پسرها نبود.
✅ اگرچه با دخترها – جز بیست سال قبل در کنار همسرم - نزیسته‌ام، اما احساس می‌کنم دخترها نیروی تغییر جامعه ایران‌اند. آن‌ها گذار از «حضور غایب» به «حضور حاضر» زن در ایران را به تدریج محقق می‌کنند.
✅ هر نیروی اجتماعی که یک تاریخ در حاشیه زیسته، وقتی تلاش می‌کند وسط صحنه اجتماعی قرار گیرد، دیده شود و اثر بگذارد، چالش می‌آفریند ظرفیت جامعه در درازمدت افزایش می‌یابد.
✅ دخترها همه جا هستند، جلوی چشم، مؤثر، کارآفرین، ورزشکار، درس‌خوان، فعال دانشجویی، نوازنده موسیقی، فعال سیاسی و جهان ایرانی امروز بدون آن‌ها هزار رنگ و عطر و طعم کم دارد.
✅ حضور دخترها خشونت حاضر در ذره ذره‌های روابط اجتماعی را به چالش می‌کشد، خشونت مردانه، خشونت قدرت سیاسی مردانه؛ و به انسانیت بیشتر دعوت می‌کند.
✅ تلاش دخترها برای حضور گاه ایشان را قربانی خشونت می‌کند، اما آن‌ها وجدان اکثریت جامعه را شرمنده می‌کنند. آن‌ها قربانی خشونت می‌شوند و جامعه پلیدی خشونت را در وجدان خود تقبیح می‌کند.
✅ من اگرچه به ملزومات ساختاری (اقتصادی و اقتصاد سیاسی) دموکراسی معتقدم، اما افزایش تعداد آدم‌های دموکراتیک، آن‌ها که به برابری، عدالت، نفی خشونت و حقوق بشر معتقدند، بر قوت دموکراسی می‌افزاید. حضور امروزین دختران جامعه را به این باورهای بنیادین نزدیک‌تر می‌کند.
✅ دختران امروز در تلاش برای گذار به «حضور حاضر» برابری در همه چیز را مطالبه می‌کنند – از برابری در فرصت‌های شغلی، ارث، حضور سیاسی، تحصیل ... تا خصوصی‌ترین رفتارهای جنسی – و این همه چیز را به چالش کشیده است.
✅ فقه، حکومت، دانشگاه، عرف، رسانه، اقتصاد و خلقیات و رفتارهای غریزی هم تحت فشار برای تغییر است. شاید این بزرگ‌ترین تغییری باشد که جامعه ایرانی به خود می‌بیند چرا که نیروی بالقوه خواستار این تغییر حداقل پنجاه درصد جامعه را در بر می‌گیرد صرف‌نظر از مردانی که با این تغییرات همراه و همدل هستند.
✅ دختران امروز با مطالبه حضور در بازار کار، ناکارآمدی‌های حکمرانی و اقتصاد را بسیار بیش از گذشته به رخ می‌کشند، و با طرفداری از محیط‌زیست – که گویی با رویکردی مادرانه – بیشتر از مردان به آن تعهد دارند، بر قوّت جنبش‌های محیط‌زیستی می‌افزایند که خصائص الگوی توسعه را ناقص و شر تلقی می‌کنند.
✅ دختران منادیان و حتی گاه تابلوهای تغییر سبک زندگی شده‌اند و با زندگی روزمره، و اغلب بدون هیچ قصدی برای کنش سیاسی، رنگ‌آمیزی متنوع زیست‌جهان ایرانی را رهبری می‌کنند. کتاب‌هایی که آن‌ها می‌خوانند بازار کتاب را تغییر می‌دهد و موسیقی‌ای که آن‌ها گوش می‌دهند ساختار سلیقه را تحت تأثیر خود می‌گیرد.
✅ دختران به عاملان مدارا هم بدل شده‌اند. زمانی کلاس‌های دانشگاه چند نفر معدود دختر را در بر می‌گرفت که به‌واسطه نوع پوشش و کردارشان، کم و بیش شبیه هم بودند. کلاس‌های دانشگاه امروز از اکثریت دختران تشکیل شده که کلاس را به «تنوع‌های هم‌زیست مداراگر» بدل کرده‌اند.
✅ دخترهای چادری، مانتویی (رنگارنگ) و سایر صورت‌های پوشش، در یک ردیف می‌نشینند، مذهبی و غیرمذهبی، بی‌مناقشه و در کنار هم مثل پرچمی از مدارای اجتماعی، عرصه عمومی را اشغال می‌کنند. مدارا در سبک زندگی را با زیستن‌شان جا می‌اندازند.
✅ دختران در رشته‌های دانشگاهی – بالاخص علوم اجتماعی و انسانی – با برگزیدن موضوعات پایان‌نامه‌هایی که بسیاری از آن‌ها درباره زیست زنانه در جامعه ایران است، دانش این دوران جدید را نیز تولید می‌کنند.
✅ جامعه ایران به تدریج گویی در حال یافتن دو بال برای پرواز است. دختران به تدریج به بال دوم جامعه ایرانی بدل می‌شوند، بالی که همه قالب‌ها را از طرق مختلف – از زیست جنسی گرفته تا کنش سیاسی – به هم می‌ریزد.
✅ قدرت مردانه و صورت سیاسی آن به شدت تحت فشار است. تاریخ ایران و مردان، آینده و تغییرش را تا حد زیادی مدیون دخترانی هستند که جهان ایرانی ما را تغییر می‌دهند. دخترانی که با زنانی که مادران‌شان بوده‌اند، بی‌اندازه متفاوتند.
#روز_دختر_مبارک
دغدغه ایران در اینستاگرام 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzhfV6YHKVi/?igshid=plsl29xr5pq0
Instagram
دغدغه ایران
. ⭕ روز دختر مبارک . ⭕ جامعه ایران به تدریج گویی در حال یافتن دو بال برای پرواز است. دختران به تدریج به بال دوم جامعه ایرانی بدل می‌شوند، بالی که همه قالب‌ها را از طرق مختلف – از زیست جنسی گرفته تا کنش سیاسی – به هم می‌ریزد. قدرت مردانه و صورت سیاسی آن به…
👍1
دِمُکراسی یا دَمْکِراسی
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ این مقاله‌ای برای به چالش کشیدن توأمان طرفداران و منتقدان سدسازی، پروژه‌های انتقال آب و سازه‌های آبی عظیم است. دعوتی است به گفت‌وگویی عمیق‌تر و در چارچوب‌های نظری تا حدی متفاوت از آنچه تاکنون در جامعه ایرانی تجربه کرده‌ایم.
✅ موافقان و مخالفان سدها طیفی از پی‌آمدهای مثبت و منفی را برای آن‌ها برمی‌شمارند و هر کدام بر مواضع خود پافشاری می‌کنند. رخدادهای اقلیمی (خشکسالی، ترسالی یا افزایش شدید بارش‌ها به صورت مقطعی)، افزایش یا کاهش منابع اقتصادی دولت‌ها، و بروز پی‌آمدهای محیط‌زیستی (خشک شدن پیکره‌های آبی، ریزگردها، از میان رفتن پوشش گیاهی و بیابان‌زایی) بر مناقشه درباره ساخت سدها می‌دمند.
✅ طرفداران سدها تأکید می‌کنند که توسعه کشاورزی و تولید انرژی برق آبی میلیون‌ها انسان را از خطر گرسنگی نجات داده و رفاه را به ارمغان می‌آورد و در مقابل منتقدان سدها عواقب محیط‌زیستی سدها که سبب آسیب به پیکره‌های آبی شده، مسیرهای حرکت ماهیان را تخریب می‌کند، به آب‌های زیرزمینی پایین‌دست سدها آسیب می‌زند، و هزینه‌های سنگینی نیز بر اقتصادها تحمیل می‌کنند هدف قرار داده و در مقابل بر ضرورت به‌کارگیری روش‌های غیرسازه‌ای مدیریت منابع آب تأکید می‌کنند. این مناقشه دهه‌هاست که ادامه دارد.
✅ یک سوی مناقشه بزرگ درباره سدسازی متهم است به این‌که در اصرار بر ساخت سدها منافعی عظیم دارد. این همان مدعایی است که منتقدان سدسازی مطرح می‌کنند. طرفداران سدها نیز به همین ترتیب مستنداتی برای دفاع از آن‌ها ارائه می‌کنند.
✅ کمیسیون جهانی سدها هم که گزارش سدها و توسعه آن با انتقادهای طرفداران سدسازی مواجه شده، ضمن اشاره به جریان شدید سدسازی بین سال‌های 1930 تا 1970 که طی آن همه روزه پیمان ساخت بین دو تا سه سد بزرگ امضا می‌شد (کمیسیون جهانی سدها، ص. 69) معتقد است بیش از 2 هزار میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در ساخت سدها در آن دوران، فایده‌هایی نظیر امنیت غذایی، اشتغال و توسعه مهارت‌ها، برق‌رسانی به روستاها و توسعه زیربنای فیزیکی و اجتماعی مانند جاده و مدرسه را به همراه داشته و فایده‌ها آشکار و روشن به نظر می‌رسیده است و با توجه به محدود شدن هزینه‌های ساختمانی و بهره‌برداری به ملاحظات صرفاً اقتصادی (و در نظر نگرفتن هزینه‌های اجتماعی، محیط‌زیستی و ...) سدها گزینه‌های کاملاً رقابت‌پذیر و موجه بودند.
✅ مسأله اما فقط این نیست که سدها خودشان ماهیتاً مناقشه‌برانگیز هستند و طرفین مناقشه ادعاهایی بی‌پایان برای طرح دعوی دارند.
✅ سدها سازه‌هایی آبی هستند و از منظر فنی طیف گسترده‌ای از متخصصان هیدرولوژی، هواشناسی، طراحی سازه‌ها، زمین‌شناسی، محیط‌زیست، اقتصاد، کشاورزی و سایر تخصص‌های فنی و مهندسی با آن‌ها سروکار دارند. بدیهی است که سازه‌هایی با متوسط قیمت 1.8 میلیارد دلار که اثرات گسترده‌ای بر محیط‌زیست، اقتصاد، وضعیت مالی، سیاست و جامعه باقی می‌گذارند، از منظری میان‌رشته‌ای بررسی شوند.
✅ من با این پیش‌فرض آغاز می‌کنم که پرسش توسعه و به‌طور خاص مسأله سدها و سازه‌های آبی پرهزینه، همواره مسأله مناقشه‌برانگیز و جدلی‌الطرفین باقی می‌ماند و هیچ‌گاه پایانی برای آن متصور نیست، اما سؤال این است که در چنین مسأله جدلی و پیچیده‌ای، چه رویکردهایی می‌توانند راهگشای تصمیم‌گیری باشند؟ آیا هر تصمیم‌گیری در فضای این مناقشه در نهایت بر اساس بازی قدرت سامان خواهد یافت یا راه دیگری نیز وجود دارد؟
✅ من در این‌جا چند رویکرد نظری به مسأله را پیش خواهم کشید تا اولاً پاسخی باشد برای آن دسته که به غلط تصور می‌کنند تصمیم درباره سدها را باید به متخصصان فنی و مهندسی واگذار کرد، و چشم‌اندازی برای عادلانه‌تر کردن تصمیم‌گیری درباره سدها ارائه کرده باشم. مقاله نشان می‌دهد که مسأله سدها پیچیده‌تر از آن است که اغلب منتقدان و طرفداران این سازه‌های عظیم می‌پندارند و با مقولات پیچیده دموکراسی، اقتصاد اخلاقی و جامعه‌شناسی سیاسی محیط‌زیست ارتباط دارد.
✅ مناقشه‌ای بر سر: «دِمُکراسی یا دَمْکِراسی». این مقاله ممکن است طرفداران و منتقدان سدسازی را توأمان خرسند و ناخرسند سازد.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
مقاله در لینک زیر: 👇👇👇
https://telegra.ph/%D8%AF%D9%85%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D9%85%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C-07-07
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ این مقاله‌ای برای به چالش کشیدن توأمان طرفداران و منتقدان سدسازی، پروژه‌های انتقال آب و سازه‌های آبی عظیم است. دعوتی است به گفت‌وگویی عمیق‌تر و در چارچوب‌های نظری تا حدی متفاوت از آنچه تاکنون در جامعه ایرانی تجربه کرده‌ایم.
✅ موافقان و مخالفان سدها طیفی از پی‌آمدهای مثبت و منفی را برای آن‌ها برمی‌شمارند و هر کدام بر مواضع خود پافشاری می‌کنند. رخدادهای اقلیمی (خشکسالی، ترسالی یا افزایش شدید بارش‌ها به صورت مقطعی)، افزایش یا کاهش منابع اقتصادی دولت‌ها، و بروز پی‌آمدهای محیط‌زیستی (خشک شدن پیکره‌های آبی، ریزگردها، از میان رفتن پوشش گیاهی و بیابان‌زایی) بر مناقشه درباره ساخت سدها می‌دمند.
✅ طرفداران سدها تأکید می‌کنند که توسعه کشاورزی و تولید انرژی برق آبی میلیون‌ها انسان را از خطر گرسنگی نجات داده و رفاه را به ارمغان می‌آورد و در مقابل منتقدان سدها عواقب محیط‌زیستی سدها که سبب آسیب به پیکره‌های آبی شده، مسیرهای حرکت ماهیان را تخریب می‌کند، به آب‌های زیرزمینی پایین‌دست سدها آسیب می‌زند، و هزینه‌های سنگینی نیز بر اقتصادها تحمیل می‌کنند هدف قرار داده و در مقابل بر ضرورت به‌کارگیری روش‌های غیرسازه‌ای مدیریت منابع آب تأکید می‌کنند. این مناقشه دهه‌هاست که ادامه دارد.
✅ یک سوی مناقشه بزرگ درباره سدسازی متهم است به این‌که در اصرار بر ساخت سدها منافعی عظیم دارد. این همان مدعایی است که منتقدان سدسازی مطرح می‌کنند. طرفداران سدها نیز به همین ترتیب مستنداتی برای دفاع از آن‌ها ارائه می‌کنند.
✅ کمیسیون جهانی سدها هم که گزارش سدها و توسعه آن با انتقادهای طرفداران سدسازی مواجه شده، ضمن اشاره به جریان شدید سدسازی بین سال‌های 1930 تا 1970 که طی آن همه روزه پیمان ساخت بین دو تا سه سد بزرگ امضا می‌شد (کمیسیون جهانی سدها، ص. 69) معتقد است بیش از 2 هزار میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در ساخت سدها در آن دوران، فایده‌هایی نظیر امنیت غذایی، اشتغال و توسعه مهارت‌ها، برق‌رسانی به روستاها و توسعه زیربنای فیزیکی و اجتماعی مانند جاده و مدرسه را به همراه داشته و فایده‌ها آشکار و روشن به نظر می‌رسیده است و با توجه به محدود شدن هزینه‌های ساختمانی و بهره‌برداری به ملاحظات صرفاً اقتصادی (و در نظر نگرفتن هزینه‌های اجتماعی، محیط‌زیستی و ...) سدها گزینه‌های کاملاً رقابت‌پذیر و موجه بودند.
✅ مسأله اما فقط این نیست که سدها خودشان ماهیتاً مناقشه‌برانگیز هستند و طرفین مناقشه ادعاهایی بی‌پایان برای طرح دعوی دارند.
✅ سدها سازه‌هایی آبی هستند و از منظر فنی طیف گسترده‌ای از متخصصان هیدرولوژی، هواشناسی، طراحی سازه‌ها، زمین‌شناسی، محیط‌زیست، اقتصاد، کشاورزی و سایر تخصص‌های فنی و مهندسی با آن‌ها سروکار دارند. بدیهی است که سازه‌هایی با متوسط قیمت 1.8 میلیارد دلار که اثرات گسترده‌ای بر محیط‌زیست، اقتصاد، وضعیت مالی، سیاست و جامعه باقی می‌گذارند، از منظری میان‌رشته‌ای بررسی شوند.
✅ من با این پیش‌فرض آغاز می‌کنم که پرسش توسعه و به‌طور خاص مسأله سدها و سازه‌های آبی پرهزینه، همواره مسأله مناقشه‌برانگیز و جدلی‌الطرفین باقی می‌ماند و هیچ‌گاه پایانی برای آن متصور نیست، اما سؤال این است که در چنین مسأله جدلی و پیچیده‌ای، چه رویکردهایی می‌توانند راهگشای تصمیم‌گیری باشند؟ آیا هر تصمیم‌گیری در فضای این مناقشه در نهایت بر اساس بازی قدرت سامان خواهد یافت یا راه دیگری نیز وجود دارد؟
✅ من در این‌جا چند رویکرد نظری به مسأله را پیش خواهم کشید تا اولاً پاسخی باشد برای آن دسته که به غلط تصور می‌کنند تصمیم درباره سدها را باید به متخصصان فنی و مهندسی واگذار کرد، و چشم‌اندازی برای عادلانه‌تر کردن تصمیم‌گیری درباره سدها ارائه کرده باشم. مقاله نشان می‌دهد که مسأله سدها پیچیده‌تر از آن است که اغلب منتقدان و طرفداران این سازه‌های عظیم می‌پندارند و با مقولات پیچیده دموکراسی، اقتصاد اخلاقی و جامعه‌شناسی سیاسی محیط‌زیست ارتباط دارد.
✅ مناقشه‌ای بر سر: «دِمُکراسی یا دَمْکِراسی». این مقاله ممکن است طرفداران و منتقدان سدسازی را توأمان خرسند و ناخرسند سازد.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
مقاله در لینک زیر: 👇👇👇
https://telegra.ph/%D8%AF%D9%85%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%D9%85%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C-07-07
Telegraph
دِمُکراسی یا دَمْکِراسی
دِمُکراسی یا دَمْکِراسی: جامعه‌شناسی سیاسی محیط‌زیست و اقتصاد اخلاقی 📖 طرح مسأله ⭕ بحث از آن‌جا آغاز می‌شود که سدها، سازه‌هایی که برای مدیریت منابع آب (ذخیره‌سازی، آبیاری و توسعه کشاورزی، تأمین آب شرب و بهداشت، تولید برق آبی، مقاصد تفریحی و فراغتی)، در انواع…
👍1
#شهردار_پیروز لطفاً جدی بگیر
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ شهردار تهران گفته است: «فروریختن پلاسکو به یک فاجعه ملی تبدیل شد؛ این از ویژگی های تهران است. خوشبختانه گزارش ملی و رسمی پلاسکو دیروز به دست ما رسید. ... دولت یک مبنای خوب گذاشت؛ این که برای تهیه و تدوین چنین گزارشی، یک مجموعه کاملاً بی‌طرف و متخصص تشکیل شود. این یک اقدام منحصربه‌فرد بود.»
✅ #شهردار_پیروز، گزارش ملی پلاسکو را جمع زیادی نوشته‌اند، خیلی بیشتر از ده نفری که عضو هیئت ویژه بودند. من عضو هیئت بودم و شاهد این‌که همه افراد تمام توان تخصصی‌شان و هر چه آزمایشگاه و امکانات در دسترس داشتند به‌کار گرفتند تا گزارشی دقیق تهیه شود.
✅ من شاهد بودم که برای اولین بار از وزیر تا شهردار تهران در پیش یک هیئت بی‌طرف دانشگاهی نشستند و در جلسات استماع به سؤالات‌شان پاسخ گفتند. دستگاه‌ها سؤال و جواب شدند؛ و گزارش نهایی به مردم عرضه شد و همین الان روی سایت دانشگاه تربیت مدرس در دسترس است. کسی خلبان کشته‌شده را مقصر اعلام نکرد.
✅ #شهردار_پیروز، نکات بسیاری درباره نقصان‌های حقوقی قوانین، مقررات ملی ساختمان، ایرادات برج‌ها و ساختمان‌های بلندمرتبه تهران، نظام مدیریت بحران و شیوه مدیریت حوادث آتش‌سوزی، پروتکل‌های آتش‌نشانی، نقصان‌های جدی درباره نظام بیمه، بی‌توجهی سازمان‌ها به مقوله ایمنی، و ابعاد اجتماعی و فرهنگی ایمنی در آن گزارش هست. حتماً نقص هم دارد، بدون شک. اما شما گزارش جدی بگیر.
✅ #شهردار_پیروز، باور کن ارزش دارد که تیم‌هایی تخصصی روی یافته‌های گزارش و استفاده از آن برای بهبود ساختمان‌ها، قوانین، آموزش‌ها و هر چیزی دیگری درباره ایمنی آتش کار کنند.
✅ به تیم‌های تخصصی بگویید هر نقصی هم پیدا کردند بی‌تعارف به رئیس هیئت و دفتر رئیس‌جمهور اطلاع دهند. مملکت در همین نقد و نظرها پیشرفت می‌کند.
✅ #شهردار_پیروز، من که هیچ اما نُه نفر دیگری که در هیئت بودند، از برترین‌های رشته تخصصی خود در ایران هستند، شاهد بودم که شبانه‌روزی و از جان و دل کار کردند تا گزارش ظرف دو ماه آماده شود.
✅ #شهردار_پیروز، نگذارید گزارش ملی پلاسکو، تنها گزارش ملی که درباره شهر تهران نوشته شده است، خاک بخورد، لطفاً آن‌را جدی بگیرید.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzxvMiOnqOR/?igshid=1dyhzngs6t0w1
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ شهردار تهران گفته است: «فروریختن پلاسکو به یک فاجعه ملی تبدیل شد؛ این از ویژگی های تهران است. خوشبختانه گزارش ملی و رسمی پلاسکو دیروز به دست ما رسید. ... دولت یک مبنای خوب گذاشت؛ این که برای تهیه و تدوین چنین گزارشی، یک مجموعه کاملاً بی‌طرف و متخصص تشکیل شود. این یک اقدام منحصربه‌فرد بود.»
✅ #شهردار_پیروز، گزارش ملی پلاسکو را جمع زیادی نوشته‌اند، خیلی بیشتر از ده نفری که عضو هیئت ویژه بودند. من عضو هیئت بودم و شاهد این‌که همه افراد تمام توان تخصصی‌شان و هر چه آزمایشگاه و امکانات در دسترس داشتند به‌کار گرفتند تا گزارشی دقیق تهیه شود.
✅ من شاهد بودم که برای اولین بار از وزیر تا شهردار تهران در پیش یک هیئت بی‌طرف دانشگاهی نشستند و در جلسات استماع به سؤالات‌شان پاسخ گفتند. دستگاه‌ها سؤال و جواب شدند؛ و گزارش نهایی به مردم عرضه شد و همین الان روی سایت دانشگاه تربیت مدرس در دسترس است. کسی خلبان کشته‌شده را مقصر اعلام نکرد.
✅ #شهردار_پیروز، نکات بسیاری درباره نقصان‌های حقوقی قوانین، مقررات ملی ساختمان، ایرادات برج‌ها و ساختمان‌های بلندمرتبه تهران، نظام مدیریت بحران و شیوه مدیریت حوادث آتش‌سوزی، پروتکل‌های آتش‌نشانی، نقصان‌های جدی درباره نظام بیمه، بی‌توجهی سازمان‌ها به مقوله ایمنی، و ابعاد اجتماعی و فرهنگی ایمنی در آن گزارش هست. حتماً نقص هم دارد، بدون شک. اما شما گزارش جدی بگیر.
✅ #شهردار_پیروز، باور کن ارزش دارد که تیم‌هایی تخصصی روی یافته‌های گزارش و استفاده از آن برای بهبود ساختمان‌ها، قوانین، آموزش‌ها و هر چیزی دیگری درباره ایمنی آتش کار کنند.
✅ به تیم‌های تخصصی بگویید هر نقصی هم پیدا کردند بی‌تعارف به رئیس هیئت و دفتر رئیس‌جمهور اطلاع دهند. مملکت در همین نقد و نظرها پیشرفت می‌کند.
✅ #شهردار_پیروز، من که هیچ اما نُه نفر دیگری که در هیئت بودند، از برترین‌های رشته تخصصی خود در ایران هستند، شاهد بودم که شبانه‌روزی و از جان و دل کار کردند تا گزارش ظرف دو ماه آماده شود.
✅ #شهردار_پیروز، نگذارید گزارش ملی پلاسکو، تنها گزارش ملی که درباره شهر تهران نوشته شده است، خاک بخورد، لطفاً آن‌را جدی بگیرید.
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
دغدغه ایران در اینستاگرام: 👇👇👇
https://www.instagram.com/p/BzxvMiOnqOR/?igshid=1dyhzngs6t0w1
Instagram
دغدغه ایران
. ⭕ به سهم داشتن در تولید این گزارش افتخار می کنم . ⭕ شهردار تهران گفته است: . ◀️ گزارش ملی و رسمی پلاسکو به دست ما رسید . ◀️ دولت یک مبنای خوب گذاشت؛ این که برای تهیه و تدوین چنین گزارشی، یک مجموعه کاملا بی‌طرف و متخصص تشکیل شود. این یک اقدام منحصربه‌فرد…
Forwarded from اتچ بات
چهار نقد بر کتاب «دغدغه ایران» - قسمت دوم
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ نقد دکتر امیر ناظمی بر کتاب دغدغه ایران
✅ نشست نقد و بررسی کتاب «دغدغه ایران: راه‌هایی به سوی آزادی، امنیت و توسعه پایدار» روز دوشنبه سوم تیرماه 1398 در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات با حضور چهار منتقد برگزار شد.
✅ آقایان دکتر مجتبی لشکربلوکی، دکتر عباس کاظمی، دکتر مسعود عالمی و دکتر امیر ناظمی هر کدام بیست دقیقه درباره کتاب سخن گفتند. اطمینان داشتم که هر چهار نفر برای نقد آمده‌اند و با نویسنده تعارف ندارند.
✅ فایل صوتی نقد دکتر لشکربلوکی را قبلا منتشر کردم. دومین فایل صوتی مربوط به نقد امیر ناظمی (دکترای سیاست علم و فناوری و نویسنده کانال @sharenovate ) بر کتاب «دغدغه ایران» است.
@fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ نقد دکتر امیر ناظمی بر کتاب دغدغه ایران
✅ نشست نقد و بررسی کتاب «دغدغه ایران: راه‌هایی به سوی آزادی، امنیت و توسعه پایدار» روز دوشنبه سوم تیرماه 1398 در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات با حضور چهار منتقد برگزار شد.
✅ آقایان دکتر مجتبی لشکربلوکی، دکتر عباس کاظمی، دکتر مسعود عالمی و دکتر امیر ناظمی هر کدام بیست دقیقه درباره کتاب سخن گفتند. اطمینان داشتم که هر چهار نفر برای نقد آمده‌اند و با نویسنده تعارف ندارند.
✅ فایل صوتی نقد دکتر لشکربلوکی را قبلا منتشر کردم. دومین فایل صوتی مربوط به نقد امیر ناظمی (دکترای سیاست علم و فناوری و نویسنده کانال @sharenovate ) بر کتاب «دغدغه ایران» است.
@fazeli_mohammad
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
اقتصاد چرخشي
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ يک شيوه زيستن بر کره زمين اين است که منابع طبيعي بسياري (آب، خاک، نفت، پلاستيک، فلزات و ...) مصرف کنيم، زباله زيادي توليد کرده و هيچ تلاشي براي استفاده مجدد از آن‌ها به خرج ندهيم. اين همان شيوه خطي است که مواد اوليه را بعد از مصرف راهي پسماندگاه‌ها کرده و هر چه بيشتر ما را به نابودي محيط‌زيست و خودمان نزديک مي‌کند.
✅ شيوه ديگري نيز هست که بر استفاده هر چه کمتر از منابع طبيعي (به کمک طراحي بهتر)، استفاده مجدد از محصولات (براي مثال به کمک تعمير)، بازيافت و بازچرخاني حداکثري مواد و توليد کمتري ميزان زباله تأکيد دارد. اين شيوه زيستن، مبناي علمي به نام «اقتصاد چرخشي» (Circular Economy) است. علمي که برآمده از اقتصاد محيط‌زيست است.
✅ هدف اقتصاد چرخشي «تأمين، حفظ و نگهداري کالاها و مواد اوليه توليدي در بيشترين سطح مطلوبيت و بهره‌وري بهينه از عامل‌هاي توليدي با حفظ محيط‌زيست است.» (ص. 25) چهار مؤلفه کاهش استفاده از منابع طبيعي، استفاده مجدد، بازيافت و بهبود بهره‌وري (ص. 27) نقش تعيين‌کننده دارند.
✅ اقتصاد چرخشي بر اصولي نظير: حذف ضايعات (يعني ضايعات نهاده براي استفاده مجدد خود بنگاه يا ساير بنگاه‌هاست)، استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير و انواع حلقه‌هاي چرخشي (نظير تعمير و نگهداري طولاني‌مدت، استفاده مجدد/بازيابي، بازسازي/مرمت، و در نهايت بازيافت) متکي است.
✅ کتاب «اقتصاد چرخشي: مفاهيم پايه، تئوري‌ها و تجربه‌ها» که در سال 1397 توسط سيدحسين سجادي‌فر، مسعود درخشاني، علي‌اصغر قانع و محمد داودآبادي به فارسي ترجمه شده و شرکت مهندسي آب و فاضلاب کشور آن را منتشر کرده است، ضمن معرفي اصول و نظريه‌هاي اقتصاد چرخشي، تجربه‌هاي ميداني زيادي از مؤسسات مختلف در جهان در زمينه اقتصاد چرخشي را معرفي مي‌کند.
✅ گزارش مؤسسه مک‌آرتور نشان مي‌دهد استقرار اقتصاد چرخشي در يکي از سناريوها سبب 19 تا 23 درصد کاهش هزينه‌هاي فعلي يا معادل 3 تا 3.9 درصد توليد ناخالص داخلي اتحاديه در سال 2010 مي‌شود. ارزش استقرار اين نوع اقتصاد براي کالاهاي پرمصرف جهاني نيز معادل 700 ميليارد دلار يا 1.1 درصد توليد ناخالص داخلي جهان در سال 2010 برآورد شده است. (ص. 89)
✅ فصول هشتم تا دوازدهم اين کتاب به تجربه اقتصاد چرخشي در اتحاديه اروپا، فرانسه، آلمان، ژاپن و چين اختصاص دارد. مديريت زباله، فاضلاب‌هاي شهري، پسماند مواد غذايي، اشتغال در اقتصاد چرخشي،توليد بيوگاز، توليد برق در تصفيه‌خانه‌هاي آب، و چالش‌هاي استقرار اقتصاد چرخشي از جمله مطالب بسيار مهم و جذابي است که براي علاقمندان به توسعه پايدار، فعالان محيط‌زيست، خوانندگان و متخصصان اقتصاد محيط‌زيست و مديران اقتصادي بسيار مفيد خواهد بود.
✅ شرايط نامناسب محيط‌زيست ايران و ظرفيت‌هاي اشتغال‌زايي، کاهش هزينه‌ها و اثرات کلان اقتصاد چرخشي، توجه به آن‌را مهم مي‌سازد.
✅ سيدحسين سجادي‌فر يکي از مترجمين اين کتاب، مباحث مربوط به اقتصاد چرخشي را در کانال «شب‌چراغ» (@shabcheragh_monthly) دنبال کرده و مطالب مفيدي درباره آن منتشر مي‌کند.
#اقتصاد_چرخشي
(اگر مي‌پسنديد، به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
محمد فاضلي – عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي
✅ يک شيوه زيستن بر کره زمين اين است که منابع طبيعي بسياري (آب، خاک، نفت، پلاستيک، فلزات و ...) مصرف کنيم، زباله زيادي توليد کرده و هيچ تلاشي براي استفاده مجدد از آن‌ها به خرج ندهيم. اين همان شيوه خطي است که مواد اوليه را بعد از مصرف راهي پسماندگاه‌ها کرده و هر چه بيشتر ما را به نابودي محيط‌زيست و خودمان نزديک مي‌کند.
✅ شيوه ديگري نيز هست که بر استفاده هر چه کمتر از منابع طبيعي (به کمک طراحي بهتر)، استفاده مجدد از محصولات (براي مثال به کمک تعمير)، بازيافت و بازچرخاني حداکثري مواد و توليد کمتري ميزان زباله تأکيد دارد. اين شيوه زيستن، مبناي علمي به نام «اقتصاد چرخشي» (Circular Economy) است. علمي که برآمده از اقتصاد محيط‌زيست است.
✅ هدف اقتصاد چرخشي «تأمين، حفظ و نگهداري کالاها و مواد اوليه توليدي در بيشترين سطح مطلوبيت و بهره‌وري بهينه از عامل‌هاي توليدي با حفظ محيط‌زيست است.» (ص. 25) چهار مؤلفه کاهش استفاده از منابع طبيعي، استفاده مجدد، بازيافت و بهبود بهره‌وري (ص. 27) نقش تعيين‌کننده دارند.
✅ اقتصاد چرخشي بر اصولي نظير: حذف ضايعات (يعني ضايعات نهاده براي استفاده مجدد خود بنگاه يا ساير بنگاه‌هاست)، استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير و انواع حلقه‌هاي چرخشي (نظير تعمير و نگهداري طولاني‌مدت، استفاده مجدد/بازيابي، بازسازي/مرمت، و در نهايت بازيافت) متکي است.
✅ کتاب «اقتصاد چرخشي: مفاهيم پايه، تئوري‌ها و تجربه‌ها» که در سال 1397 توسط سيدحسين سجادي‌فر، مسعود درخشاني، علي‌اصغر قانع و محمد داودآبادي به فارسي ترجمه شده و شرکت مهندسي آب و فاضلاب کشور آن را منتشر کرده است، ضمن معرفي اصول و نظريه‌هاي اقتصاد چرخشي، تجربه‌هاي ميداني زيادي از مؤسسات مختلف در جهان در زمينه اقتصاد چرخشي را معرفي مي‌کند.
✅ گزارش مؤسسه مک‌آرتور نشان مي‌دهد استقرار اقتصاد چرخشي در يکي از سناريوها سبب 19 تا 23 درصد کاهش هزينه‌هاي فعلي يا معادل 3 تا 3.9 درصد توليد ناخالص داخلي اتحاديه در سال 2010 مي‌شود. ارزش استقرار اين نوع اقتصاد براي کالاهاي پرمصرف جهاني نيز معادل 700 ميليارد دلار يا 1.1 درصد توليد ناخالص داخلي جهان در سال 2010 برآورد شده است. (ص. 89)
✅ فصول هشتم تا دوازدهم اين کتاب به تجربه اقتصاد چرخشي در اتحاديه اروپا، فرانسه، آلمان، ژاپن و چين اختصاص دارد. مديريت زباله، فاضلاب‌هاي شهري، پسماند مواد غذايي، اشتغال در اقتصاد چرخشي،توليد بيوگاز، توليد برق در تصفيه‌خانه‌هاي آب، و چالش‌هاي استقرار اقتصاد چرخشي از جمله مطالب بسيار مهم و جذابي است که براي علاقمندان به توسعه پايدار، فعالان محيط‌زيست، خوانندگان و متخصصان اقتصاد محيط‌زيست و مديران اقتصادي بسيار مفيد خواهد بود.
✅ شرايط نامناسب محيط‌زيست ايران و ظرفيت‌هاي اشتغال‌زايي، کاهش هزينه‌ها و اثرات کلان اقتصاد چرخشي، توجه به آن‌را مهم مي‌سازد.
✅ سيدحسين سجادي‌فر يکي از مترجمين اين کتاب، مباحث مربوط به اقتصاد چرخشي را در کانال «شب‌چراغ» (@shabcheragh_monthly) دنبال کرده و مطالب مفيدي درباره آن منتشر مي‌کند.
#اقتصاد_چرخشي
(اگر مي‌پسنديد، به اشتراک بگذاريد.) @fazeli_mohammad
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
غصّههای مجید
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ قصه‌های مجید یادتان هست؟ حالا بشنوید از غصّههای یک مجید دیگر.
✅ یکی دو هفته پیش حکایت حمید را نوشتم (یادداشتی با نام من و حمید: بیم و امید یک نسل). حمید صنعتگر است که من و او از بچگی تا به امروز یک جورایی با هم بزرگ شدیم. غصه‌های صنعتگریش را نوشتم و مصائب کار کردنش در کشوری که تولیدکننده واقعی خیلی مصیبت تحمل می‌کند.
✅ امروز هم این ویدئوی مجید را دیدم. قصه غصّههای مجید هم فوق‌العاده است. بخش مهمی از آنچه می‌شود درباره فساد، رانت، محیط نامناسب کسب‌وکار، یارانه ناعادلانه، بی‌عدالتی، کارآفرین‌سوزی، ضدیت با تولید و لِه کردن علم اقتصاد، انگیزه‌های جوانان و راندن به سوی زوال گفت، در گفته‌های مجید هست.
✅ بخش زیادی از داستان بیچارگی‌های تولید، اشتغال، اقتصاد، ارتقا و کیفیت زندگی هشتاد میلیون آدم، لابه‌لای روایت حمید و مجید نهفته است. باور کنید می‌ارزد نزدیک به ده دقیقه وقت خود را برای دیدن این ویدئو صرف کنید. چند دقیقه صبر برای دانلود این ویدئو ارزشش را دارد.
(اگر می‌پسندید، با دیگران به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ قصه‌های مجید یادتان هست؟ حالا بشنوید از غصّههای یک مجید دیگر.
✅ یکی دو هفته پیش حکایت حمید را نوشتم (یادداشتی با نام من و حمید: بیم و امید یک نسل). حمید صنعتگر است که من و او از بچگی تا به امروز یک جورایی با هم بزرگ شدیم. غصه‌های صنعتگریش را نوشتم و مصائب کار کردنش در کشوری که تولیدکننده واقعی خیلی مصیبت تحمل می‌کند.
✅ امروز هم این ویدئوی مجید را دیدم. قصه غصّههای مجید هم فوق‌العاده است. بخش مهمی از آنچه می‌شود درباره فساد، رانت، محیط نامناسب کسب‌وکار، یارانه ناعادلانه، بی‌عدالتی، کارآفرین‌سوزی، ضدیت با تولید و لِه کردن علم اقتصاد، انگیزه‌های جوانان و راندن به سوی زوال گفت، در گفته‌های مجید هست.
✅ بخش زیادی از داستان بیچارگی‌های تولید، اشتغال، اقتصاد، ارتقا و کیفیت زندگی هشتاد میلیون آدم، لابه‌لای روایت حمید و مجید نهفته است. باور کنید می‌ارزد نزدیک به ده دقیقه وقت خود را برای دیدن این ویدئو صرف کنید. چند دقیقه صبر برای دانلود این ویدئو ارزشش را دارد.
(اگر می‌پسندید، با دیگران به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
Telegram
attach 📎
سوزن‌بانان، کودکان را نکشید
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ تصور کنید قطاری در حال حرکت است و می‌تواند در دو مسیر حرکت کند. مسیر اول، به سوی تعدادی کودک می‌رود که روی ریل ایستاده‌اند و قطعاً برخورد قطار آن‌ها را می‌کشد. مسیر دوم، به سمت اتومبیل لوکس شما می‌رود که روی ریل گیر کرده و نتوانسته‌اید آن‌را حرکت دهید.
✅ شما سوزن‌بان هستید و می‌توانید مسیر قطار را به سمت یکی از این دو مسیر هدایت کنید. شما قطار را به کدام سمت هدایت خواهید کرد؟ کودکان یا اتومبیل لوکس خودتان؟
✅ شما تا به پاسخ خودتان فکر کنید، داستان مختصر این آزمایش ذهنی را بگویم. این آزمایش ذهنی را پیتر سینگر فیلسوف اخلاق استرالیایی، نویسنده کتاب مشهور آزادی حیوانات، و صاحب ایده‌هایی درباره گیاهخواری، آزادی بیان، مخالفت با منع اظهار نظر درباره هولوکاست، اخلاق زیستی و شاید از همه مهم‌تر برای بحث ما، صاحب ایده «دیگردوستی مؤثر» طراحی کرده است. سپاس‌گزار از محمدرضا جلایی‌پور که مرا با این ایده و آزمایش ذهنی آشنا کرد.
✅ پاسخ‌تان به پرسش سینگر چیست؟ آیا شما قطار را به سمت خودرو لوکس خودتان هدایت می‌کنید و جلوی کشته شدن کودکان را می‌گیرید؟ اکثریت آدم‌ها احتمالاً همین کار را می‌کنند. این پاسخ پی‌آمد مهمی دارد.
✅ ایده پیتر سینگر این است که بسیاری از ما - آن‌ها که توان خرید کالا و خدمات لوکس نظیر خرید ساعت گران‌قیمت، خوردن شام در رستوران بسیار گران، زندگی در خانه‌های اشرافی، سوار شدن بر خودروهای لوکس، استفاده از عینک و لباس برند و ... داریم – در عمل و زندگی روزمره، قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنیم. سینگر حامی ایده استفاده از درآمد مازاد برای نجات کودکان است.
✅ ما در حالی که می‌توانیم هزینه‌ای را که برای بسیاری از کارهای لوکس زندگی‌مان هزینه می‌کنیم، برای نجات کودکان در خطر جهان اختصاص دهیم، از خیر مصارف لوکس خودمان نمی‌گذریم. کودکانی هستند که با چند ده یا چند صد هزار تومان از ابتلای آن‌ها به بیماری‌هایی که یک عمر آن‌ها را می‌آزارد نجات می‌یابند.
✅ برخی کودکان برای رفع بازماندگی از تحصیل فقط به سالی چند صد هزار تومان نیاز دارند. این حکایت کم‌وبیش در زندگی بسیاری از ما جاری است.
✅ پیتر سینگر طرفدار استفاده از درآمد مازاد صاحبان این گونه درآمدها برای مقابله با مرگ و سایر خطراتی است که کودکان در خطر را تهدید می‌کند. جلوگیری نکردن از مرگ کودکان در خطر از نظر او با کشتار انسان‌ها تفاوتی ندارد.
✅ این متن را نوشتم تا هر کدام از ما که درآمد مازاد داریم و از آن می‌توانیم برای نجات کودکی استفاده کنیم، یادمان باشد که شاید سوزن‌بانی هستیم که قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنیم. اما نکته مهم‌تری هم هست.
✅ من فکر می‌کنم کسانی هستند که از صاحبان درآمدهای مازاد که قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنند، وظیفه اخلاقی سنگین‌تری دارند. حکمرانانی که با توزیع رانت و تداوم ناکارآمدی، دائم بر شمار صاحبان درآمدهای بادآورده مازاد می‌افزایند تا بتوانند زندگی لوکس‌تر فراتر از نیازی داشته باشند، گناه‌شان خیلی سنگین‌تر است.
✅ حکمرانانی که قادر نیستند نظام مالیاتی دقیق و سالمی ایجاد کنند که درآمد مازاد ناشی از رانت‌ها را جمع‌آوری کنند، و کفایت ندارند تا نظام حمایتی دقیقی توسعه دهند که فقرا را تحت حمایت همان نظام مالیاتی قرار دهد، خطاکارتر و بسیار قابل سرزنش‌ترند.
✅ حکمرانان و مدیرانی که سوزن‌بان ریل‌های نظام سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری هستند و ناکارآمدی موجود را تداوم می‌بخشند، هر روز و هر ساعت، قطاری را به سمت کودکان، بی‌خانمان‌ها، زنان بدسرپرست، فقرای شهری، حاشیه‌ها، توده‌های احساس‌کننده تبعیض، مرزنشین‌های محروم از صدایی در مرکز، قومیت‌های در حاشیه، ناتوانان و صداهای ناشنیده جامعه هدایت می‌کنند. سوزن‌بان اصلی ایشان هستند.
✅ هر کس تصمیم می‌گیرد و سیاست وضع می‌کند، سوزن‌بان است؛ و آنکه سیاست‌گذار مهم‌تری است، سوزن‌بان تعیین‌کننده‌تری است. برخی با تصمیم‌شان یک کودک، برخی ده کودک، دیگرانی هزاران کودک، و برخی کودکان نسل‌ها را می‌کشند. سوزن‌بانان، کودکان را نکشید.
#پیتر_سینگر
#دیگردوستی_مؤثر
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
⭕️ دغدغه ایران در اینستاگرام:👇👇
https://www.instagram.com/p/B0DHeZeh2CG/?igshid=rlsli62jur7z
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ تصور کنید قطاری در حال حرکت است و می‌تواند در دو مسیر حرکت کند. مسیر اول، به سوی تعدادی کودک می‌رود که روی ریل ایستاده‌اند و قطعاً برخورد قطار آن‌ها را می‌کشد. مسیر دوم، به سمت اتومبیل لوکس شما می‌رود که روی ریل گیر کرده و نتوانسته‌اید آن‌را حرکت دهید.
✅ شما سوزن‌بان هستید و می‌توانید مسیر قطار را به سمت یکی از این دو مسیر هدایت کنید. شما قطار را به کدام سمت هدایت خواهید کرد؟ کودکان یا اتومبیل لوکس خودتان؟
✅ شما تا به پاسخ خودتان فکر کنید، داستان مختصر این آزمایش ذهنی را بگویم. این آزمایش ذهنی را پیتر سینگر فیلسوف اخلاق استرالیایی، نویسنده کتاب مشهور آزادی حیوانات، و صاحب ایده‌هایی درباره گیاهخواری، آزادی بیان، مخالفت با منع اظهار نظر درباره هولوکاست، اخلاق زیستی و شاید از همه مهم‌تر برای بحث ما، صاحب ایده «دیگردوستی مؤثر» طراحی کرده است. سپاس‌گزار از محمدرضا جلایی‌پور که مرا با این ایده و آزمایش ذهنی آشنا کرد.
✅ پاسخ‌تان به پرسش سینگر چیست؟ آیا شما قطار را به سمت خودرو لوکس خودتان هدایت می‌کنید و جلوی کشته شدن کودکان را می‌گیرید؟ اکثریت آدم‌ها احتمالاً همین کار را می‌کنند. این پاسخ پی‌آمد مهمی دارد.
✅ ایده پیتر سینگر این است که بسیاری از ما - آن‌ها که توان خرید کالا و خدمات لوکس نظیر خرید ساعت گران‌قیمت، خوردن شام در رستوران بسیار گران، زندگی در خانه‌های اشرافی، سوار شدن بر خودروهای لوکس، استفاده از عینک و لباس برند و ... داریم – در عمل و زندگی روزمره، قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنیم. سینگر حامی ایده استفاده از درآمد مازاد برای نجات کودکان است.
✅ ما در حالی که می‌توانیم هزینه‌ای را که برای بسیاری از کارهای لوکس زندگی‌مان هزینه می‌کنیم، برای نجات کودکان در خطر جهان اختصاص دهیم، از خیر مصارف لوکس خودمان نمی‌گذریم. کودکانی هستند که با چند ده یا چند صد هزار تومان از ابتلای آن‌ها به بیماری‌هایی که یک عمر آن‌ها را می‌آزارد نجات می‌یابند.
✅ برخی کودکان برای رفع بازماندگی از تحصیل فقط به سالی چند صد هزار تومان نیاز دارند. این حکایت کم‌وبیش در زندگی بسیاری از ما جاری است.
✅ پیتر سینگر طرفدار استفاده از درآمد مازاد صاحبان این گونه درآمدها برای مقابله با مرگ و سایر خطراتی است که کودکان در خطر را تهدید می‌کند. جلوگیری نکردن از مرگ کودکان در خطر از نظر او با کشتار انسان‌ها تفاوتی ندارد.
✅ این متن را نوشتم تا هر کدام از ما که درآمد مازاد داریم و از آن می‌توانیم برای نجات کودکی استفاده کنیم، یادمان باشد که شاید سوزن‌بانی هستیم که قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنیم. اما نکته مهم‌تری هم هست.
✅ من فکر می‌کنم کسانی هستند که از صاحبان درآمدهای مازاد که قطار را به سمت کودکان هدایت می‌کنند، وظیفه اخلاقی سنگین‌تری دارند. حکمرانانی که با توزیع رانت و تداوم ناکارآمدی، دائم بر شمار صاحبان درآمدهای بادآورده مازاد می‌افزایند تا بتوانند زندگی لوکس‌تر فراتر از نیازی داشته باشند، گناه‌شان خیلی سنگین‌تر است.
✅ حکمرانانی که قادر نیستند نظام مالیاتی دقیق و سالمی ایجاد کنند که درآمد مازاد ناشی از رانت‌ها را جمع‌آوری کنند، و کفایت ندارند تا نظام حمایتی دقیقی توسعه دهند که فقرا را تحت حمایت همان نظام مالیاتی قرار دهد، خطاکارتر و بسیار قابل سرزنش‌ترند.
✅ حکمرانان و مدیرانی که سوزن‌بان ریل‌های نظام سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری هستند و ناکارآمدی موجود را تداوم می‌بخشند، هر روز و هر ساعت، قطاری را به سمت کودکان، بی‌خانمان‌ها، زنان بدسرپرست، فقرای شهری، حاشیه‌ها، توده‌های احساس‌کننده تبعیض، مرزنشین‌های محروم از صدایی در مرکز، قومیت‌های در حاشیه، ناتوانان و صداهای ناشنیده جامعه هدایت می‌کنند. سوزن‌بان اصلی ایشان هستند.
✅ هر کس تصمیم می‌گیرد و سیاست وضع می‌کند، سوزن‌بان است؛ و آنکه سیاست‌گذار مهم‌تری است، سوزن‌بان تعیین‌کننده‌تری است. برخی با تصمیم‌شان یک کودک، برخی ده کودک، دیگرانی هزاران کودک، و برخی کودکان نسل‌ها را می‌کشند. سوزن‌بانان، کودکان را نکشید.
#پیتر_سینگر
#دیگردوستی_مؤثر
(اگر می‌پسندید، به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
⭕️ دغدغه ایران در اینستاگرام:👇👇
https://www.instagram.com/p/B0DHeZeh2CG/?igshid=rlsli62jur7z
Instagram
دغدغه ایران
. ⭕قطار مرگ کودکان . ⭕ تصور کنید قطاری در حال حرکت است و می‌تواند در دو مسیر حرکت کند. مسیر اول، به سوی تعدادی کودک می‌رود که روی ریل ایستاده‌اند و قطعاً برخورد قطار آن‌ها را می‌کشد. مسیر دوم، به سمت اتومبیل لوکس شما می‌رود که روی ریل گیر کرده و نتوانسته‌اید…
تأملاتی درباره کتاب «شدن» اثر میشل رابینسون اوباما
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ «شدن» عنوان کتابی است به قلم میشل رابینسون اوباما، همسر باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا که در نوامبر سال 2018 توسط انتشارات کراون منتشر شده است.
✅ کتاب به‌واقع بیان تجربه شخصی عمیق نویسنده آن است، تجربه‌ای که به قول نویسنده از بزرگ شدن «با پدری علیل در خانه‌ای محقر ... در محله‌ای فقیر ... با عشق و موسیقی در شهری با تنوع نژادی» شروع می‌شود و به آخرین روز ریاست جمهوری باراک اوباما و خروج از کاخ سفید ختم می‌شود.
✅ آمریکا کشوری با 372 میلیون نفر جمعیت است و در مقایسه با جمعیت 80 میلیون نفری ایران، 4.65 برابر جمعیت بیشتری دارد. درست است که زندگینامه همسر سیاهپوست اولین رئیس‌جمهور سیاهپوست آمریکا، با قلمی توانمند، فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی و حقوق از یکی از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا، که خودش معتقد است «اگر تنها یک چیز در زندگی آموخته باشم، قدرت استفاده از کلام است» جذابیت‌های خاص خودش را دارد، اما «شدن» ابداً کتابی زرد و عوامانه نیست که بتوان اقبال به آن‌را محصول چنین خصیصه‌ای دانست.
✅ کتابی جدی درباره تجربه زیسته انسانی است که روایتی جذاب از سیاهپوست بودن، مبارزه کردن با دشواری‌ها و نهایتاً صعود بر قله منزلت اجتماعی را روایت می‌کند. این پرسش را می‌توان مطرح کرد که آیا جامعه ایران امروز این ظرفیت را دارد که با توجه به جمعیتی که تقریباً یک‌پنجم جمعیت آمریکاست، پذیرای انتشار کتابی باشد که به اندازه یک‌پنجم کتاب میشل اوباما فروش برود؟ بگذارید سؤال را بیشتر باز کنم.
✅ خلق شخصیت‌ها محصولی اجتماعی و در ترکیب با توان شخصی آن‌هاست. فرایندهای چندگانه اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است که به افراد اجازه می‌دهند به چهره‌هایی دوست‌داشتنی یا جالب توجه تبدیل شوند. آیا جامعه ایرانی تاکنون توانسته سیاستمداری خلق کند که در آن جایگاهی قرار گیرد که اثر قلمی‌اش برای میلیون‌ها ایرانی جذابیت خریداری شدن داشته باشد؟
✅ اگر صرفاً جمعیت را مبنای مقایسه قرار دهیم و بر مبنای آن درباره ظرفیت اجتماعی مواجهه مردم و سیاسیون قضاوت کنیم، باید پرسید آیا سیاستمداری یا در حاشیه سیاستی (نظیر همسر یک رئیس‌جمهور) در جامعه ایرانی وجود دارد که کتابی بنویسد که در ماه اول انتشارش قریب به 700 هزار نسخه از آن فروش برود؟
✅ بخشی از جذابیت کتاب «شدن» از دو سه خصیصه زبانی و گفتمانی برمی‌خیزد. میشل اوباما، فرزند خانواده‌ای سیاهپوست، نسبتاً فقیر، ساکن در محله‌ای فقیرنشین و دارای تجربه‌ای غنی از زیست فقیرانه تا رسیدن به برترین دانشگاه آمریکا و پس از آن زندگی مجلل در کاخ سفید و مواجهه با موقعیت‌هایی است که صرفاً برای شخصی در این جایگاه فراهم می‌شود.
✅ این‌ها جذاب هستند و نوشتار کتاب که حتی در ترجمه فارسی نیز قوت خود را نشان می‌دهد، بر جذابیت‌ها می‌افزاید، اما چند چیز را نباید فراموش کرد.
✅ اثر دانشگاه آمریکایی برتر را می‌توان در این کتاب مشاهده کرد. توانش زبانی میشل اوباما - فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی و حقوق از پرینستون و هاروارد – قابلیت نوشتاری فوق‌العاده‌ای بروز داده که حتماً برای نویسنده‌ای در سطح او و در صنعت نشر آمریکا، ویراستاران خوبی را هم در کنار داشته است.
✅ سؤال این است که آیا دانشگاه‌های ما نیز قادرند نویسندگانی در این سطح که قادر باشند این گونه تجربه زیسته خود را به نوشتار بدل کنند تربیت کنند؟ نوشتارهای سیاستمداران ما اغلب بر قوت و غنای زبان فارسی می‌افزاید یا گاه و در بیشتر موارد اسباب طنز و تمسخر می‌شود؟
بقیه مقاله در لینک زیر:
https://telegra.ph/%D8%AA%D8%A3%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%84-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%B3%D9%88%D9%86-%D8%A7%D9%88%D8%A8%D8%A7%D9%85%D8%A7-07-21
(اگر می‌پسندید، با دیگران به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
✅ «شدن» عنوان کتابی است به قلم میشل رابینسون اوباما، همسر باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا که در نوامبر سال 2018 توسط انتشارات کراون منتشر شده است.
✅ کتاب به‌واقع بیان تجربه شخصی عمیق نویسنده آن است، تجربه‌ای که به قول نویسنده از بزرگ شدن «با پدری علیل در خانه‌ای محقر ... در محله‌ای فقیر ... با عشق و موسیقی در شهری با تنوع نژادی» شروع می‌شود و به آخرین روز ریاست جمهوری باراک اوباما و خروج از کاخ سفید ختم می‌شود.
✅ آمریکا کشوری با 372 میلیون نفر جمعیت است و در مقایسه با جمعیت 80 میلیون نفری ایران، 4.65 برابر جمعیت بیشتری دارد. درست است که زندگینامه همسر سیاهپوست اولین رئیس‌جمهور سیاهپوست آمریکا، با قلمی توانمند، فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی و حقوق از یکی از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا، که خودش معتقد است «اگر تنها یک چیز در زندگی آموخته باشم، قدرت استفاده از کلام است» جذابیت‌های خاص خودش را دارد، اما «شدن» ابداً کتابی زرد و عوامانه نیست که بتوان اقبال به آن‌را محصول چنین خصیصه‌ای دانست.
✅ کتابی جدی درباره تجربه زیسته انسانی است که روایتی جذاب از سیاهپوست بودن، مبارزه کردن با دشواری‌ها و نهایتاً صعود بر قله منزلت اجتماعی را روایت می‌کند. این پرسش را می‌توان مطرح کرد که آیا جامعه ایران امروز این ظرفیت را دارد که با توجه به جمعیتی که تقریباً یک‌پنجم جمعیت آمریکاست، پذیرای انتشار کتابی باشد که به اندازه یک‌پنجم کتاب میشل اوباما فروش برود؟ بگذارید سؤال را بیشتر باز کنم.
✅ خلق شخصیت‌ها محصولی اجتماعی و در ترکیب با توان شخصی آن‌هاست. فرایندهای چندگانه اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است که به افراد اجازه می‌دهند به چهره‌هایی دوست‌داشتنی یا جالب توجه تبدیل شوند. آیا جامعه ایرانی تاکنون توانسته سیاستمداری خلق کند که در آن جایگاهی قرار گیرد که اثر قلمی‌اش برای میلیون‌ها ایرانی جذابیت خریداری شدن داشته باشد؟
✅ اگر صرفاً جمعیت را مبنای مقایسه قرار دهیم و بر مبنای آن درباره ظرفیت اجتماعی مواجهه مردم و سیاسیون قضاوت کنیم، باید پرسید آیا سیاستمداری یا در حاشیه سیاستی (نظیر همسر یک رئیس‌جمهور) در جامعه ایرانی وجود دارد که کتابی بنویسد که در ماه اول انتشارش قریب به 700 هزار نسخه از آن فروش برود؟
✅ بخشی از جذابیت کتاب «شدن» از دو سه خصیصه زبانی و گفتمانی برمی‌خیزد. میشل اوباما، فرزند خانواده‌ای سیاهپوست، نسبتاً فقیر، ساکن در محله‌ای فقیرنشین و دارای تجربه‌ای غنی از زیست فقیرانه تا رسیدن به برترین دانشگاه آمریکا و پس از آن زندگی مجلل در کاخ سفید و مواجهه با موقعیت‌هایی است که صرفاً برای شخصی در این جایگاه فراهم می‌شود.
✅ این‌ها جذاب هستند و نوشتار کتاب که حتی در ترجمه فارسی نیز قوت خود را نشان می‌دهد، بر جذابیت‌ها می‌افزاید، اما چند چیز را نباید فراموش کرد.
✅ اثر دانشگاه آمریکایی برتر را می‌توان در این کتاب مشاهده کرد. توانش زبانی میشل اوباما - فارغ‌التحصیل جامعه‌شناسی و حقوق از پرینستون و هاروارد – قابلیت نوشتاری فوق‌العاده‌ای بروز داده که حتماً برای نویسنده‌ای در سطح او و در صنعت نشر آمریکا، ویراستاران خوبی را هم در کنار داشته است.
✅ سؤال این است که آیا دانشگاه‌های ما نیز قادرند نویسندگانی در این سطح که قادر باشند این گونه تجربه زیسته خود را به نوشتار بدل کنند تربیت کنند؟ نوشتارهای سیاستمداران ما اغلب بر قوت و غنای زبان فارسی می‌افزاید یا گاه و در بیشتر موارد اسباب طنز و تمسخر می‌شود؟
بقیه مقاله در لینک زیر:
https://telegra.ph/%D8%AA%D8%A3%D9%85%D9%84%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%84-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C%D9%86%D8%B3%D9%88%D9%86-%D8%A7%D9%88%D8%A8%D8%A7%D9%85%D8%A7-07-21
(اگر می‌پسندید، با دیگران به اشتراک بگذارید.) @fazeli_mohammad
Telegraph
تأملاتی درباره کتاب «شدن» اثر میشل رابینسون اوباما
⭕ «شدن» عنوان کتابی است به قلم میشل رابینسون اوباما، همسر باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا که در نوامبر سال 2018 توسط انتشارات کراون منتشر شده است. کتاب به‌واقع بیان تجربه شخصی عمیق نویسنده آن است، تجربه‌ای که به قول نویسنده از بزرگ شدن «با پدری علیل در…