راز ماندگاری شعر پروین اعتصامی چیست ؟
سال های شاعری پروین میان سال های ۱۳۰۳ تا ۱۳۲۰ بوده است كه همزمان با پادشاهی رضاخان بر ایران است. یكی از جنبه های مهم شعر پروین تعلیمی بودن آن است.
دائم پند و اندرز می دهد و نصایح اخلاقی عرضه می كند. منظومه فكری او هم برای عرضه تعلیم و پند و اندرز به همان سبك و سیاق شاعران كهن فارسی است. در این میان بیشتر از هركس پندهایش به اندرزهای سعدی می ماند. در منظومه فكری پروین تقدیرگرایی از پایه های محكمی است كه بنای دیوانش روی آن قرار گرفته. عنصر تقدیر در بسیاری از شعرهای تعلیمی از اصول جداناشدنی به حساب می آید: با چرخ، تو با حیله كی برآیی؟ ـ در پشه كجا نیروی عقاب است / چه توان خواست از مكاید دهر؟ ـ چه توان كرد؟ هرچه باداباد / پتك ایام نرم سازد مان ـ من اگر آهنم، تو گر پولاد.
این عنصر تعلیم چیزی است كه كاملاً موافق با مقتضیات زمانه بوده.
حاكمیت وقت اجازه نشر ادبیات كارگری دوران مشروطه و ادبیات انتقادی را نمی داده. در طول حكومت رضاخان انتقادهایی كه در شعر شاعران دوره آمده همه سطحی هستند. ریشه ها را هدف نمی گیرند. شعر تعلیمی این دوره از ویژگی های اخلاقی و مسائل سطحی اجتماع انتقاد می كند.
استاد شفیعی كدكنی در كتاب «ادوار شعر فارسی» در این باره می گوید: «در این دوره آنها كه به عنوان ادبای رسمی هستند، یعنی كسانی كه روزنامه ها را اشغال كرده اند و تریبون ها را در اختیار گرفته اند می توان گفت غالباً آدم های سطحی و در زمینه شناخت مسائل اجتماعی كم فرهنگ، خودفروخته و حتی بی وطن هستند.
بهار در تبعید است. ایرج مرده است. عارف در همدان به زندگی گیاهی خودش ادامه می دهد و در دره های همدان تقریباً حالت زندانی به خود گرفته است. عشقی هم ترور شده است. غالب اعتراض های فرخی یزدی هم با كنایه و به كار گرفتن استعارات شعر كلاسیك است و كمتر صراحت دارد».
اما پروین نیز در این فضای بسته شعر می سرود. به نظر می رسد بهترین شیوه را برای بیان حرف های خود انتخاب كرده بود. او در اشعار تعلیمی اش كم از ظلم و دزدی و غارت حرف نزده است. هرچند گاهی خیلی آشكارا به عاملان این صفت ها می تازد ولی اغلب از راه داستان و تمثیل جلو می رود.
قطعات معروف «اشك یتیم»، «مست و هشیار»، «نامه به انوشیروان» و «دزد خانه» نمونه هایی از این نوع اند. پروین در كنار این تمثیل ها از سبك قدیمی مناظره نیز بهترین بهره ها را برده است. مثل كلیله و دمنه، مرزبان نامه و جواهرالاسرار با حاكمان وقت از زبان حیوانات حرف زده است. بلبل با گل از روزهای خوش فردا سخن می گوید.
بلبل و طوطی از درد خود و پای در بند بودن شان می گویند. بط با ماهی رازش را می گوید و گاهی هم از نباتات و جمادات كمك می گیرد. این تمثیل ها و اشعار تعلیمی همگی با زبانی روان، سلیس و فصیح سروده شده اند.
چیزی كه او را میان بسیاری از شاعران معاصر ممتاز كرده است. این روانی و سلامت زبان او در بسیاری جاها با زبان سعدی و ناصرخسرو پهلو می زند. گاهی زبانش از بسیاری از شعرهای منتشر شده در سال های اخیر ملایم تر و روان تر است.
همین زبان در كنار شیوه بیان داستان گونه و تمثیل وار و نوعی مهربانی و عطوفت زنانه در اشعارش موجب شده كه بعد از گذشت چندین دهه شعر او در كنار شعر بزرگان معاصر فارسی قرار بگیرد.
شاید زن بودن و معصومیت زنان نیز در محبوبیت و شهرت او بی تأثیر نبوده است. در میان شاعران هم قطارش او تنها زن كاروان است. بسیاری از او تصویر شاعره ای گوشه گیر و منزوی ترسیم كرده اند، حال آن كه كافی است برخی از شعرهای او كه زنان پرده نشین را خطاب قرار می دهد به یاد آوریم. سال ۱۳۱۴ در جشن فارغ التحصیلی خود «نهال آرزو» را سرود.
شعری كه انتقادهای گزنده ای نسبت به تبعیض میان زنان و مردان در بردارد.
پروین زمانی شاعری می كرد كه مجال برای انعكاس اندیشه های مردان نبود تا چه برسد به اندیشه های زنان. با این حال عنصر زنانگی، عطوفت و نرمی از ستون های شعر او است. كودكان، دختران، پیرزنان و شخصیت های فرودست جامعه در شعرش حضور دائمی دارند. و هنوز هم بعد از گذشت چند دهه صدای آن شخصیت ها مثل بسیاری از شخصیت های رمان ها و داستان های برجسته فارسی به گوش می رسد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سال های شاعری پروین میان سال های ۱۳۰۳ تا ۱۳۲۰ بوده است كه همزمان با پادشاهی رضاخان بر ایران است. یكی از جنبه های مهم شعر پروین تعلیمی بودن آن است.
دائم پند و اندرز می دهد و نصایح اخلاقی عرضه می كند. منظومه فكری او هم برای عرضه تعلیم و پند و اندرز به همان سبك و سیاق شاعران كهن فارسی است. در این میان بیشتر از هركس پندهایش به اندرزهای سعدی می ماند. در منظومه فكری پروین تقدیرگرایی از پایه های محكمی است كه بنای دیوانش روی آن قرار گرفته. عنصر تقدیر در بسیاری از شعرهای تعلیمی از اصول جداناشدنی به حساب می آید: با چرخ، تو با حیله كی برآیی؟ ـ در پشه كجا نیروی عقاب است / چه توان خواست از مكاید دهر؟ ـ چه توان كرد؟ هرچه باداباد / پتك ایام نرم سازد مان ـ من اگر آهنم، تو گر پولاد.
این عنصر تعلیم چیزی است كه كاملاً موافق با مقتضیات زمانه بوده.
حاكمیت وقت اجازه نشر ادبیات كارگری دوران مشروطه و ادبیات انتقادی را نمی داده. در طول حكومت رضاخان انتقادهایی كه در شعر شاعران دوره آمده همه سطحی هستند. ریشه ها را هدف نمی گیرند. شعر تعلیمی این دوره از ویژگی های اخلاقی و مسائل سطحی اجتماع انتقاد می كند.
استاد شفیعی كدكنی در كتاب «ادوار شعر فارسی» در این باره می گوید: «در این دوره آنها كه به عنوان ادبای رسمی هستند، یعنی كسانی كه روزنامه ها را اشغال كرده اند و تریبون ها را در اختیار گرفته اند می توان گفت غالباً آدم های سطحی و در زمینه شناخت مسائل اجتماعی كم فرهنگ، خودفروخته و حتی بی وطن هستند.
بهار در تبعید است. ایرج مرده است. عارف در همدان به زندگی گیاهی خودش ادامه می دهد و در دره های همدان تقریباً حالت زندانی به خود گرفته است. عشقی هم ترور شده است. غالب اعتراض های فرخی یزدی هم با كنایه و به كار گرفتن استعارات شعر كلاسیك است و كمتر صراحت دارد».
اما پروین نیز در این فضای بسته شعر می سرود. به نظر می رسد بهترین شیوه را برای بیان حرف های خود انتخاب كرده بود. او در اشعار تعلیمی اش كم از ظلم و دزدی و غارت حرف نزده است. هرچند گاهی خیلی آشكارا به عاملان این صفت ها می تازد ولی اغلب از راه داستان و تمثیل جلو می رود.
قطعات معروف «اشك یتیم»، «مست و هشیار»، «نامه به انوشیروان» و «دزد خانه» نمونه هایی از این نوع اند. پروین در كنار این تمثیل ها از سبك قدیمی مناظره نیز بهترین بهره ها را برده است. مثل كلیله و دمنه، مرزبان نامه و جواهرالاسرار با حاكمان وقت از زبان حیوانات حرف زده است. بلبل با گل از روزهای خوش فردا سخن می گوید.
بلبل و طوطی از درد خود و پای در بند بودن شان می گویند. بط با ماهی رازش را می گوید و گاهی هم از نباتات و جمادات كمك می گیرد. این تمثیل ها و اشعار تعلیمی همگی با زبانی روان، سلیس و فصیح سروده شده اند.
چیزی كه او را میان بسیاری از شاعران معاصر ممتاز كرده است. این روانی و سلامت زبان او در بسیاری جاها با زبان سعدی و ناصرخسرو پهلو می زند. گاهی زبانش از بسیاری از شعرهای منتشر شده در سال های اخیر ملایم تر و روان تر است.
همین زبان در كنار شیوه بیان داستان گونه و تمثیل وار و نوعی مهربانی و عطوفت زنانه در اشعارش موجب شده كه بعد از گذشت چندین دهه شعر او در كنار شعر بزرگان معاصر فارسی قرار بگیرد.
شاید زن بودن و معصومیت زنان نیز در محبوبیت و شهرت او بی تأثیر نبوده است. در میان شاعران هم قطارش او تنها زن كاروان است. بسیاری از او تصویر شاعره ای گوشه گیر و منزوی ترسیم كرده اند، حال آن كه كافی است برخی از شعرهای او كه زنان پرده نشین را خطاب قرار می دهد به یاد آوریم. سال ۱۳۱۴ در جشن فارغ التحصیلی خود «نهال آرزو» را سرود.
شعری كه انتقادهای گزنده ای نسبت به تبعیض میان زنان و مردان در بردارد.
پروین زمانی شاعری می كرد كه مجال برای انعكاس اندیشه های مردان نبود تا چه برسد به اندیشه های زنان. با این حال عنصر زنانگی، عطوفت و نرمی از ستون های شعر او است. كودكان، دختران، پیرزنان و شخصیت های فرودست جامعه در شعرش حضور دائمی دارند. و هنوز هم بعد از گذشت چند دهه صدای آن شخصیت ها مثل بسیاری از شخصیت های رمان ها و داستان های برجسته فارسی به گوش می رسد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
4_5915757760166757205.pdf
601.3 KB
نکات جامع دستوری فارسی یازدهم
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
شيوه ارزشيابي در مدارس سوئد
نظارت بر عملکرد نظام مدارس به دو شيوه ارزيابي بيروني و دروني انجام مي گيرد. ارزيابي بيروني اساساً توسط دو سازمان کشوري، آژانس ملي تعليم و تربيت و هيئت بازرسان مدارس صورت مي گيرد.
ارزيابي دروني توسط آموزش و پرورش استان و هيئت محلي (با همکاري مديران، والدين و دانش آموزان) انجام مي شود. ارزيابي عملکرد معلم توسط مدير و با نظرخواهي از همکاران، والدين و فراگيران محقق مي شود (سازمان توسعه و همکاري اقتصادي، 2011).
🔹ارزيابي آموخته هاي دانش آموزان در دوره آموزش ابتدايي بر اساس مقياس کيفي سه-درجه اي (قبول، قبول با نمره خوب، قبول با نمره عالي ) است. و از اواخر سال 2012 و در دوره متوسطه، مقياس چهار-درجه اي (تجديد، قبول، قبول با نمره خوب، قبول با نمره عالي) با مقياس جديد شش-درجه اي (A to F) جايگزين شده که درجه آخر (F) به منزله مردود است. آزمون ملي اجباري تنها از پايه 9 به بعد و فقط براي دروس زبان سوئدي، زبان انگليسي و رياضيات به اجرا درمي آيد.
🔸سياست ها و نوآوري هاي برنامه درسي
🖌همزمان با تصويب قانون جديد تعليم و تربيت و تأثير آن بر مفاد اسناد برنامه درسي، تغيير و تحولات زير از سال 2012 به وقوع پيوسته است (وزارت آموزش و پرورش و پژوهش، 2013؛ شبکه مدارس اروپايي، 2012):
1️⃣سخت گيري بيشتر در استخدام معلم و اجراي طرح جذب معلمان عالي رتبه (داراي مدرک دکتري) به منظور ارتقاي کيفيت تدريس در مدارس؛
2️⃣اعطاي اقتدار بيشتر به مديران و معلمان مدارس؛
3️⃣تأکيد بر امنيت و ايمني بيشتر دانش آموزان در همه سطوح تحصيلي؛
4️⃣تأکيد بيشتر بر اهميت و جايگاه مراکز اوقات فراغت (فوق برنامه) در کنار مدارس؛
5️⃣تأکيد بيشتر بر موضوعات درسی زبان و رياضيات، علوم طبيعي و فن آوري در همه سطوح تحصیلی؛
6️⃣اتخاذ رويکرد کارآفرينانه به مدارس و تلفیق آن در برنامه هاي درسي.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نظارت بر عملکرد نظام مدارس به دو شيوه ارزيابي بيروني و دروني انجام مي گيرد. ارزيابي بيروني اساساً توسط دو سازمان کشوري، آژانس ملي تعليم و تربيت و هيئت بازرسان مدارس صورت مي گيرد.
ارزيابي دروني توسط آموزش و پرورش استان و هيئت محلي (با همکاري مديران، والدين و دانش آموزان) انجام مي شود. ارزيابي عملکرد معلم توسط مدير و با نظرخواهي از همکاران، والدين و فراگيران محقق مي شود (سازمان توسعه و همکاري اقتصادي، 2011).
🔹ارزيابي آموخته هاي دانش آموزان در دوره آموزش ابتدايي بر اساس مقياس کيفي سه-درجه اي (قبول، قبول با نمره خوب، قبول با نمره عالي ) است. و از اواخر سال 2012 و در دوره متوسطه، مقياس چهار-درجه اي (تجديد، قبول، قبول با نمره خوب، قبول با نمره عالي) با مقياس جديد شش-درجه اي (A to F) جايگزين شده که درجه آخر (F) به منزله مردود است. آزمون ملي اجباري تنها از پايه 9 به بعد و فقط براي دروس زبان سوئدي، زبان انگليسي و رياضيات به اجرا درمي آيد.
🔸سياست ها و نوآوري هاي برنامه درسي
🖌همزمان با تصويب قانون جديد تعليم و تربيت و تأثير آن بر مفاد اسناد برنامه درسي، تغيير و تحولات زير از سال 2012 به وقوع پيوسته است (وزارت آموزش و پرورش و پژوهش، 2013؛ شبکه مدارس اروپايي، 2012):
1️⃣سخت گيري بيشتر در استخدام معلم و اجراي طرح جذب معلمان عالي رتبه (داراي مدرک دکتري) به منظور ارتقاي کيفيت تدريس در مدارس؛
2️⃣اعطاي اقتدار بيشتر به مديران و معلمان مدارس؛
3️⃣تأکيد بر امنيت و ايمني بيشتر دانش آموزان در همه سطوح تحصيلي؛
4️⃣تأکيد بيشتر بر اهميت و جايگاه مراکز اوقات فراغت (فوق برنامه) در کنار مدارس؛
5️⃣تأکيد بيشتر بر موضوعات درسی زبان و رياضيات، علوم طبيعي و فن آوري در همه سطوح تحصیلی؛
6️⃣اتخاذ رويکرد کارآفرينانه به مدارس و تلفیق آن در برنامه هاي درسي.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چرا مدارس شادي آفرين نيستند؟
نخند، نپرس و تكان نخور. روزگار درس خواندن ما در مدرسه با اين سه كلمه سپری شد. به ما میگفتند: دانشآموزی خوب است و نمره انضباطش 20 میشود كه پشت ميز و نيمكتهای خشك كلاس، دست به سينه بنشيند و به جای خندههای بلند، تبسم كند، آن هم اگر لازم بود.
🔹دختر خوب در زمان ما بچه آرامی بود كه حتی زنگهای تفريح هم مثل كسی كه قصد متركردن جایی را دارد، آرام دور حياط قدم بزند و دنبال دوستانش ندود و با كسی شوخی نكند و راهپلهها را روي سرش نگذارد. دختر خوب، سر كلاس درس هم دو گوش شنوا بود با دهانی بسته كه خوب به درس گوش ميداد و هيچ ابهامی در ذهنش باقی نمیماند و هيچ سوالی به زبانش نمیآمد.
🔹دانشآموز ِ خوب ِ زمان ما بچهای كمدردسر بود كه برای مدير، ناظم و معلم چالش ايجاد نمیكرد حتي به بهای تلخ گذشتن لحظات بودن در مدرسه بر او كه وقتي زنگ تعطيلی مدرسه به صدا درمیآمد، حس آزادشدن از فضايی تنگ و آزاردهنده را با دويدن به سمت در خروج و جيغزدن تخليه ميكرد.
🔹روزگار كودكی و دوران مدرسه خيلی از ما اينگونه گذشت، بدون اينكه جرات به زبان آوردن حرف دلمان را داشته باشيم. ما میدانستيم بايد يك جای كار ايراد داشته باشد كه بودن در مدرسه به جای دادن حسی خوب به ما، احساس ترس، دلهره و نگرانی را به جانمان میريخت.
🔹امروز كارشناسان میگويند مدارس ما چون شادابسازی نشده اند، بيشتر بچهها چنين احساسی نسبت به مدرسه دارند. مدرسه شاد جايی است كه فرآيند تعليموتربيت در آن همراه با شور و طرب، تلاش و پشتكار و جوشش و حركت اتفاق میافتد. پس آنها كه فكر میكنند در مدرسه شاد، بچهها فقط میگويند و ميخندند و از درس خواندن جا میمانند، اشتباه ميكنند.
🔹در مدرسه شاد كه شادی را نوعی احساس امنيت توام با خوشیهای پايدار میداند، چند اصل كلی وجود دارد. در اين مدارس دانشآموزان در اداره امور مدرسه مشاركت دارند، هركدام از آنها در تصميمگيریها نقشی ايفا میكنند و در عين حال كه در انجام امور، استقلال نسبی دارند از يك برنامه كلی تبعيت میكنند.
🔹دانشآموزان اين مدارس در سيستم طوری تربيت میشوند كه حس احترام به خود، خوشبينی و حس تسلط بر سرنوشت در آن ها قوی است.
آنها به آينده نيز اميد زيادی دارند و افقهای پيشرويشان روشن است. ضمن اينكه دانشآموزان با هم و كادر مدرسه با دانشآموزان ارتباط صميمی و نزديك دارند.
🔹در چنين فضايی، درس برای بچهها راحتتر تفهيم میشود و برخلاف روش سنتی مدرسهدارید- كه آزادی دانشآموز در مدرسه را مانع يادگيری میداند- تعليم و تربيت بچهها بهتر و روانتر میشود.
🔹اما رسيدن به اين نقطه، هم عزم میخواهد و هم تغيير نگرش؛ يعنی دو مؤلفهای كه در مدارس ما كمتر پيدا میشود. با اين حال شادابسازی مدارس كاري نشدنی نيست.
فقط كافی است عزمها براي آن جزم شود و روی پيشنهادهای كارشناسان برای تغيير رنگ و فرم لباس دانشآموزان و كادر مدرسه، استفاده از روشهای فعال تدريس، افزايش بازديدهای علمي و تفريحی، تشويق دانشآموزان با دادن كارت امتياز، نمايش فيلم در مدرسه، دادن كارت تبريك به دانشآموزان و معلمان برای روز تولد، برگزاری مسابقه، ترغيب بچهها به ساخت كالاهای دست ساز و برپايی نمايشگاه برای آنها، ترويج شوخطبعی، تشويق بچهها به گل كاری و كاشت نهال در مدرسه، شكوفايی خلاقيتها و در نهايت پرهيز از تنبيه، توهين، سرزنش و تحقير در مدرسه فكر كرد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نخند، نپرس و تكان نخور. روزگار درس خواندن ما در مدرسه با اين سه كلمه سپری شد. به ما میگفتند: دانشآموزی خوب است و نمره انضباطش 20 میشود كه پشت ميز و نيمكتهای خشك كلاس، دست به سينه بنشيند و به جای خندههای بلند، تبسم كند، آن هم اگر لازم بود.
🔹دختر خوب در زمان ما بچه آرامی بود كه حتی زنگهای تفريح هم مثل كسی كه قصد متركردن جایی را دارد، آرام دور حياط قدم بزند و دنبال دوستانش ندود و با كسی شوخی نكند و راهپلهها را روي سرش نگذارد. دختر خوب، سر كلاس درس هم دو گوش شنوا بود با دهانی بسته كه خوب به درس گوش ميداد و هيچ ابهامی در ذهنش باقی نمیماند و هيچ سوالی به زبانش نمیآمد.
🔹دانشآموز ِ خوب ِ زمان ما بچهای كمدردسر بود كه برای مدير، ناظم و معلم چالش ايجاد نمیكرد حتي به بهای تلخ گذشتن لحظات بودن در مدرسه بر او كه وقتي زنگ تعطيلی مدرسه به صدا درمیآمد، حس آزادشدن از فضايی تنگ و آزاردهنده را با دويدن به سمت در خروج و جيغزدن تخليه ميكرد.
🔹روزگار كودكی و دوران مدرسه خيلی از ما اينگونه گذشت، بدون اينكه جرات به زبان آوردن حرف دلمان را داشته باشيم. ما میدانستيم بايد يك جای كار ايراد داشته باشد كه بودن در مدرسه به جای دادن حسی خوب به ما، احساس ترس، دلهره و نگرانی را به جانمان میريخت.
🔹امروز كارشناسان میگويند مدارس ما چون شادابسازی نشده اند، بيشتر بچهها چنين احساسی نسبت به مدرسه دارند. مدرسه شاد جايی است كه فرآيند تعليموتربيت در آن همراه با شور و طرب، تلاش و پشتكار و جوشش و حركت اتفاق میافتد. پس آنها كه فكر میكنند در مدرسه شاد، بچهها فقط میگويند و ميخندند و از درس خواندن جا میمانند، اشتباه ميكنند.
🔹در مدرسه شاد كه شادی را نوعی احساس امنيت توام با خوشیهای پايدار میداند، چند اصل كلی وجود دارد. در اين مدارس دانشآموزان در اداره امور مدرسه مشاركت دارند، هركدام از آنها در تصميمگيریها نقشی ايفا میكنند و در عين حال كه در انجام امور، استقلال نسبی دارند از يك برنامه كلی تبعيت میكنند.
🔹دانشآموزان اين مدارس در سيستم طوری تربيت میشوند كه حس احترام به خود، خوشبينی و حس تسلط بر سرنوشت در آن ها قوی است.
آنها به آينده نيز اميد زيادی دارند و افقهای پيشرويشان روشن است. ضمن اينكه دانشآموزان با هم و كادر مدرسه با دانشآموزان ارتباط صميمی و نزديك دارند.
🔹در چنين فضايی، درس برای بچهها راحتتر تفهيم میشود و برخلاف روش سنتی مدرسهدارید- كه آزادی دانشآموز در مدرسه را مانع يادگيری میداند- تعليم و تربيت بچهها بهتر و روانتر میشود.
🔹اما رسيدن به اين نقطه، هم عزم میخواهد و هم تغيير نگرش؛ يعنی دو مؤلفهای كه در مدارس ما كمتر پيدا میشود. با اين حال شادابسازی مدارس كاري نشدنی نيست.
فقط كافی است عزمها براي آن جزم شود و روی پيشنهادهای كارشناسان برای تغيير رنگ و فرم لباس دانشآموزان و كادر مدرسه، استفاده از روشهای فعال تدريس، افزايش بازديدهای علمي و تفريحی، تشويق دانشآموزان با دادن كارت امتياز، نمايش فيلم در مدرسه، دادن كارت تبريك به دانشآموزان و معلمان برای روز تولد، برگزاری مسابقه، ترغيب بچهها به ساخت كالاهای دست ساز و برپايی نمايشگاه برای آنها، ترويج شوخطبعی، تشويق بچهها به گل كاری و كاشت نهال در مدرسه، شكوفايی خلاقيتها و در نهايت پرهيز از تنبيه، توهين، سرزنش و تحقير در مدرسه فكر كرد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نگویید معلم بگویید مدیر یادگیری!
* ۲۱ نکته ای که مدیر یادگیری باید بداند
۱. در دنیای جدید معلم رفته و مدیریادگیری جای آن نشسسته است. (معلمی به معنای انتقال یکطرفه و منفعلانه اطلاعات و متکلم وحده جای خود را به مدیریت یادگیری به معنای چرخش فعال و منتقدانه و پرسش محور اندیشه).
۲. مدیر یادگیری بیش از گفتن باید بشنود.
۳. مدیر یادگیری پرسش محور مباحث را پیش می برد. خود می پرسد و مدام مقدمات پرسشهای قدرتمند را فراهم می کند.
۴. مدیر یادگیری دانش آموز را ظرف اطلاعات نمی بیند و او را ابژه نمی کند.
۵. مدیر یادگیری در مدیریت یاددهی-یادگیری پیش از هر چیز به دنبال خلق شوق و نشاط است.
۶. مدیر یادگیری با دانش اموز هم اندیشی می کند و از او می آموزد و به پرسش هایش بها می دهد و پرسشگر و پرسشگری را ارج می نهد و بر صدر می نشاند.
۷. مدیر یادگیری هم به زبان دانش اموز بها می دهد و هم به زبان بدنش توجه دارد و خود هم هر دو زبان خویش را برای مدیریت یادگیری بکار می گیرد.
۸. مدیر یادگیری از چشمان دانش اموز پیامهای زیادی دریافت می کند؛ پیامهایی مبنی بر تلقی به قبول شدن یا پذیرفته نشدن! پیامهای هشدار دهنده درباره جذاب و مفید نبودن درس یا نفهمیدن ان یا پیامهای امیدوار کننده و همه این پیامها در جهت گیری های بعدی مدیر یادگیری نقش دارد.
۹. مدیر یادگیری، شعار دارد و شعارش بسته به اینکه دانش آموزش چه کسانی اند و در چه مدرسه و منطقه ای اموزش می دهد متفاوت است.
۱۰. مدیر یادگیری برای تحقق شعارش برنامه دارد.
۱۱. مدیر یادگیری هم زیاد "نمی دانم" را به کار می برد و هم تلاش میکند این جمله باشکوه در ذهن و زبان دانش آموز نقش بندد. تا به رسمیت بشناسند مرز جهالت و دانایی را.
۱۲. مدیر یادگیری سعی می کند مسئولانه از بازتولید و تکثیر ضرب المثل ها و تعابیر ضد توسعه جلوگیری کند؛ تعابیری مثل " دیواری کوتاهتر از من نیست که.." ؛ " مشکل خودته"؛ "به من چه؟"؛ "فکر خودت باش که..(با دلالت فقط به فکر خود باش)"....
۱۳. مدیریادگیری در راستای تحقق پایدار و حداکثر نواوری به تفاوتهای دانش اموزان توجه دارد و آن را به رسمیت می شناسد.
۱۴. مدیر یادگیری، عقل کل نیست و نه در برابر دانش آموزان که در کنار و همراه آنهاست.
۱۵. مدیر یادگیری، صرفا به مغز و عقل دانش اموز نظر ندارد بلکه افزون بر ساحت ذهن به عواطف، هیجانات، احساسات، خیال، و بالاخره همه ساحات وجودی و کنش های او توجه دارد.
۱۶. مدیر یادگیری تکلیف نمی دهد بلکه حاصل شوق دانش آموز را بطور داوطلبانه در قاب پژوهش و پرسش و پرسشگری به نظاره می نشیند.
۱۷. مدیر یادگیری زندگی کردن را با دانش اموز زندگی می کند و در دل این زندگی ریاضی و علوم و.. آموزش می دهد.
۱۸. مدیر یادگیری اموزش را به و مدرسه و مدرسه را به کلاس تقلیل نمی دهد بلکه محیط آموزشی برای او بزرگتر از کلاس و مدرسه است.
۱۹. مدیر یادگیری چراغ عقل را روشن نگه می دارد تا راه دین به درستی و در ریل بصیرت و به دور از افراطی گری پیموده شود و حیات طیبه را در حیات دینی جستجو می کند و عطش این حیات را در دانش اموز خلق می کند.
۲۰. مدیر یادگیری دانش آموز را عضوی از خانواده خود می داند و چونان مادر دانش اموز را می پروراند و لحظه لحظه نگران و پیگیر رشد دانایی اوست.
۲۱. مدیر یادگیری در کنار مشروعیت دغدغه مقبولیت هم دارد؛ مشروعیتش را مدرک و گواهی هایش و از همه مهمتر دانش و. تخصص و مهارتش تامین میکند اما مقبولیتش گره خورده به: جذابیتش، تکنیک های بروزش، پیگیری و هدایت یادگیری، شنیدن و گفتگو، لبخندهای امیدبخشش، دلسوزیش، تصمیم های موقعیت محور او.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
* ۲۱ نکته ای که مدیر یادگیری باید بداند
۱. در دنیای جدید معلم رفته و مدیریادگیری جای آن نشسسته است. (معلمی به معنای انتقال یکطرفه و منفعلانه اطلاعات و متکلم وحده جای خود را به مدیریت یادگیری به معنای چرخش فعال و منتقدانه و پرسش محور اندیشه).
۲. مدیر یادگیری بیش از گفتن باید بشنود.
۳. مدیر یادگیری پرسش محور مباحث را پیش می برد. خود می پرسد و مدام مقدمات پرسشهای قدرتمند را فراهم می کند.
۴. مدیر یادگیری دانش آموز را ظرف اطلاعات نمی بیند و او را ابژه نمی کند.
۵. مدیر یادگیری در مدیریت یاددهی-یادگیری پیش از هر چیز به دنبال خلق شوق و نشاط است.
۶. مدیر یادگیری با دانش اموز هم اندیشی می کند و از او می آموزد و به پرسش هایش بها می دهد و پرسشگر و پرسشگری را ارج می نهد و بر صدر می نشاند.
۷. مدیر یادگیری هم به زبان دانش اموز بها می دهد و هم به زبان بدنش توجه دارد و خود هم هر دو زبان خویش را برای مدیریت یادگیری بکار می گیرد.
۸. مدیر یادگیری از چشمان دانش اموز پیامهای زیادی دریافت می کند؛ پیامهایی مبنی بر تلقی به قبول شدن یا پذیرفته نشدن! پیامهای هشدار دهنده درباره جذاب و مفید نبودن درس یا نفهمیدن ان یا پیامهای امیدوار کننده و همه این پیامها در جهت گیری های بعدی مدیر یادگیری نقش دارد.
۹. مدیر یادگیری، شعار دارد و شعارش بسته به اینکه دانش آموزش چه کسانی اند و در چه مدرسه و منطقه ای اموزش می دهد متفاوت است.
۱۰. مدیر یادگیری برای تحقق شعارش برنامه دارد.
۱۱. مدیر یادگیری هم زیاد "نمی دانم" را به کار می برد و هم تلاش میکند این جمله باشکوه در ذهن و زبان دانش آموز نقش بندد. تا به رسمیت بشناسند مرز جهالت و دانایی را.
۱۲. مدیر یادگیری سعی می کند مسئولانه از بازتولید و تکثیر ضرب المثل ها و تعابیر ضد توسعه جلوگیری کند؛ تعابیری مثل " دیواری کوتاهتر از من نیست که.." ؛ " مشکل خودته"؛ "به من چه؟"؛ "فکر خودت باش که..(با دلالت فقط به فکر خود باش)"....
۱۳. مدیریادگیری در راستای تحقق پایدار و حداکثر نواوری به تفاوتهای دانش اموزان توجه دارد و آن را به رسمیت می شناسد.
۱۴. مدیر یادگیری، عقل کل نیست و نه در برابر دانش آموزان که در کنار و همراه آنهاست.
۱۵. مدیر یادگیری، صرفا به مغز و عقل دانش اموز نظر ندارد بلکه افزون بر ساحت ذهن به عواطف، هیجانات، احساسات، خیال، و بالاخره همه ساحات وجودی و کنش های او توجه دارد.
۱۶. مدیر یادگیری تکلیف نمی دهد بلکه حاصل شوق دانش آموز را بطور داوطلبانه در قاب پژوهش و پرسش و پرسشگری به نظاره می نشیند.
۱۷. مدیر یادگیری زندگی کردن را با دانش اموز زندگی می کند و در دل این زندگی ریاضی و علوم و.. آموزش می دهد.
۱۸. مدیر یادگیری اموزش را به و مدرسه و مدرسه را به کلاس تقلیل نمی دهد بلکه محیط آموزشی برای او بزرگتر از کلاس و مدرسه است.
۱۹. مدیر یادگیری چراغ عقل را روشن نگه می دارد تا راه دین به درستی و در ریل بصیرت و به دور از افراطی گری پیموده شود و حیات طیبه را در حیات دینی جستجو می کند و عطش این حیات را در دانش اموز خلق می کند.
۲۰. مدیر یادگیری دانش آموز را عضوی از خانواده خود می داند و چونان مادر دانش اموز را می پروراند و لحظه لحظه نگران و پیگیر رشد دانایی اوست.
۲۱. مدیر یادگیری در کنار مشروعیت دغدغه مقبولیت هم دارد؛ مشروعیتش را مدرک و گواهی هایش و از همه مهمتر دانش و. تخصص و مهارتش تامین میکند اما مقبولیتش گره خورده به: جذابیتش، تکنیک های بروزش، پیگیری و هدایت یادگیری، شنیدن و گفتگو، لبخندهای امیدبخشش، دلسوزیش، تصمیم های موقعیت محور او.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آداب خردمندی
در ١٥ سال گذشته در صدها نشست و جلسه و گفتگو در سطوح مختلف و موضوعات گوناگون شرکت داشته ام و با اشخاص زيادى در حاكميت، بخش خصوصى، جامعه ى مدنى و اقشار گوناگون همنشين بوده ام. این حضور فراوان و متنوع بیشترین بهره ای که برایم داشته است، آشنا شدن با انواع رفتار، گفتار و کردار و یافتن فرصت مقایسه ی آنها با یکدیگر بوده است. در این مدت بسیار کوشیدم که روش خردمندان را در میان جمع شناسایی کنم.
باید بگویم که منظورم از خردمندی، هوشمندی نیست، زیرا بسیار افرادی را دیده ام که از هوش و استعداد بالایی برخوردار بوده اند اما ویژگیهای خردمندی را کمتر داشته اند.
خردمندی به باور من حاصل جمع هوش، اخلاق و اراده است. به هر حال گزیده ی آداب خردمندان را چنین یافتم، ٢٠ ویژگی که البته با قوت و ضعف در افراد مختلف وجود دارد. به گمان من خردمند واقعی کسی است که اقلاٌ ١٥ مورد از موارد زیر را (که مورد بیستم حتماٌ یکی از آنها باشد) همزمان داشته باشد:
١-بسیار خوب و بادقت گوش می کنند و وسط صحبت دیگران نمی پرند. هنگام سخن گفتن دیگران، با بغل دستی خود حرف نمی زنند.
٢- سنجیده، کوتاه و دقیق سخن می گویند. در سخنانشان اثری از کنایه، تهدید، تحکم، خشونت و توهین نیست.
٣- بسیار اهل مطالعه هستند و عطش یادگیری دارند. در كنار به روز بودن در حوزه تخصصيشان، در علوم انسانى مطالعات زيادى دارند.
٤- از گفتن "نمی دانم" ابا ندارند و از تصحيح اشتباهاتشان توسط ديگران استقبال مى كنند.
٥- راستگویند. هرجا که راست گفتن را مصلحت نبينند، بجای دروغ گفتن سکوت می کنند.
٦- نگاهشان توأم با احترام و خوشامدی است. در سلام و احترام کردن به دیگران، به جایگاه اجتماعیشان توجه نمی کنند. رفتارشان با فروتنی و آرامش همراه است. چهره ای گشاده و بشاش دارند.
٧- اهل افراط و تفريط نيستند. در نگهدارى اموال عمومى و محيط زيست كوشش مى كنند و از جيب ديگران خرج نمى كنند.
٨- نسبت به باورها و نظراتشان تعصب ندارند و مدام آنها را پالايش مى كنند. از اين روى، نظر مخالف را با گشاده رویی می شنوند و پيش داورى نمى كنند.
٩- گفتار و کردارشان با تغییر منصب و مسئولیتشان تغییر نمی کند. در مديريتشان اهل كار گروهى و تعامل هستند.
١٠- روابطشان بر تصميماتشان تأثير نمى گذارد و سفارش پذير نيستند. براى خوشايند ديگران اظهار نظر مساعد نمى كنند.
١١- به مکان نشستنشان در مجلس حساسیت ندارند. روی اولین صندلی که خالی باشد می نشینند.
١٢- برای به دست آوردن مسئولیتی با دیگران، مستقیم یا غیر مستقیم، مذاکره یا لابی نمی کنند.
١٣- برای دیده شدن تلاش نمی کنند. داوطلب عکس گرفتن یا مصاحبه کردن نیستند. تلاش نمى كنند كه كارها را به نام خود تمام كنند.
١٤- بسیار نکته بین هستند. از تکرار گفته هایشان پرهیز می کنند و در سخنانشان همیشه نکات تازه و بدیع یافت می شود. در موضوعات خارج از تخصصشان اظهار نظر نمى كنند.
١٥- از پذیرش همزمان چند مسئولیت پرهیز می کنند. اگر مسئولیتی را بپذیرند برای تحقق اهداف آن بسیار تلاش می کنند.
١٦- افراد را قضاوت نمی کنند و در خصوص پیشینه، اعتقادات و احوالات خصوصی افراد کنجکاوی و تجسس نمی کنند. بجای سخن گفتن از افراد، از افکار و اندیشه ها سخن می گویند.
١٧- مسئوليت اشتباهاتشان را مى پذيرند و از اعتراف به خطا يا شكست خود طفره نمى روند. در پذيرش اشتباه فرافكنى نمى كنند.
١٨- وارد محاجه و یکی به دو نمی شوند وحاضر جوابى نمى كنند. در برابر تندی و توهین صبور و با سعه ی صدر هستند.
١٩- به هیجانات خود مسلط هستند. در رفتارشان خشم، ترس، اضطراب یا شادی مفرط دیده نمی شود.
٢٠- به هیچکدام از ویژگیهای بالا تظاهر نمی کنند.
اگر چنین افرادی را می شناسید، قدر آنها را بدانید. آنها در این زمانه ی پرآشوب مانند گلهایی هستند که در شکاف صخره ها گم شده اند. جامعه ی بالنده و آرمانی از اینگونه افراد در لایه های زبرین خود بیشتر دارد. کشوری که هرم خردمندی در آن وارونه باشد، یعنی هرچه بالاتر روی بیشتر از جنس خردمندان بیابی، جامعه ی رهیده ایست.
- پدرام سلطانی
@sokhanranihaa
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در ١٥ سال گذشته در صدها نشست و جلسه و گفتگو در سطوح مختلف و موضوعات گوناگون شرکت داشته ام و با اشخاص زيادى در حاكميت، بخش خصوصى، جامعه ى مدنى و اقشار گوناگون همنشين بوده ام. این حضور فراوان و متنوع بیشترین بهره ای که برایم داشته است، آشنا شدن با انواع رفتار، گفتار و کردار و یافتن فرصت مقایسه ی آنها با یکدیگر بوده است. در این مدت بسیار کوشیدم که روش خردمندان را در میان جمع شناسایی کنم.
باید بگویم که منظورم از خردمندی، هوشمندی نیست، زیرا بسیار افرادی را دیده ام که از هوش و استعداد بالایی برخوردار بوده اند اما ویژگیهای خردمندی را کمتر داشته اند.
خردمندی به باور من حاصل جمع هوش، اخلاق و اراده است. به هر حال گزیده ی آداب خردمندان را چنین یافتم، ٢٠ ویژگی که البته با قوت و ضعف در افراد مختلف وجود دارد. به گمان من خردمند واقعی کسی است که اقلاٌ ١٥ مورد از موارد زیر را (که مورد بیستم حتماٌ یکی از آنها باشد) همزمان داشته باشد:
١-بسیار خوب و بادقت گوش می کنند و وسط صحبت دیگران نمی پرند. هنگام سخن گفتن دیگران، با بغل دستی خود حرف نمی زنند.
٢- سنجیده، کوتاه و دقیق سخن می گویند. در سخنانشان اثری از کنایه، تهدید، تحکم، خشونت و توهین نیست.
٣- بسیار اهل مطالعه هستند و عطش یادگیری دارند. در كنار به روز بودن در حوزه تخصصيشان، در علوم انسانى مطالعات زيادى دارند.
٤- از گفتن "نمی دانم" ابا ندارند و از تصحيح اشتباهاتشان توسط ديگران استقبال مى كنند.
٥- راستگویند. هرجا که راست گفتن را مصلحت نبينند، بجای دروغ گفتن سکوت می کنند.
٦- نگاهشان توأم با احترام و خوشامدی است. در سلام و احترام کردن به دیگران، به جایگاه اجتماعیشان توجه نمی کنند. رفتارشان با فروتنی و آرامش همراه است. چهره ای گشاده و بشاش دارند.
٧- اهل افراط و تفريط نيستند. در نگهدارى اموال عمومى و محيط زيست كوشش مى كنند و از جيب ديگران خرج نمى كنند.
٨- نسبت به باورها و نظراتشان تعصب ندارند و مدام آنها را پالايش مى كنند. از اين روى، نظر مخالف را با گشاده رویی می شنوند و پيش داورى نمى كنند.
٩- گفتار و کردارشان با تغییر منصب و مسئولیتشان تغییر نمی کند. در مديريتشان اهل كار گروهى و تعامل هستند.
١٠- روابطشان بر تصميماتشان تأثير نمى گذارد و سفارش پذير نيستند. براى خوشايند ديگران اظهار نظر مساعد نمى كنند.
١١- به مکان نشستنشان در مجلس حساسیت ندارند. روی اولین صندلی که خالی باشد می نشینند.
١٢- برای به دست آوردن مسئولیتی با دیگران، مستقیم یا غیر مستقیم، مذاکره یا لابی نمی کنند.
١٣- برای دیده شدن تلاش نمی کنند. داوطلب عکس گرفتن یا مصاحبه کردن نیستند. تلاش نمى كنند كه كارها را به نام خود تمام كنند.
١٤- بسیار نکته بین هستند. از تکرار گفته هایشان پرهیز می کنند و در سخنانشان همیشه نکات تازه و بدیع یافت می شود. در موضوعات خارج از تخصصشان اظهار نظر نمى كنند.
١٥- از پذیرش همزمان چند مسئولیت پرهیز می کنند. اگر مسئولیتی را بپذیرند برای تحقق اهداف آن بسیار تلاش می کنند.
١٦- افراد را قضاوت نمی کنند و در خصوص پیشینه، اعتقادات و احوالات خصوصی افراد کنجکاوی و تجسس نمی کنند. بجای سخن گفتن از افراد، از افکار و اندیشه ها سخن می گویند.
١٧- مسئوليت اشتباهاتشان را مى پذيرند و از اعتراف به خطا يا شكست خود طفره نمى روند. در پذيرش اشتباه فرافكنى نمى كنند.
١٨- وارد محاجه و یکی به دو نمی شوند وحاضر جوابى نمى كنند. در برابر تندی و توهین صبور و با سعه ی صدر هستند.
١٩- به هیجانات خود مسلط هستند. در رفتارشان خشم، ترس، اضطراب یا شادی مفرط دیده نمی شود.
٢٠- به هیچکدام از ویژگیهای بالا تظاهر نمی کنند.
اگر چنین افرادی را می شناسید، قدر آنها را بدانید. آنها در این زمانه ی پرآشوب مانند گلهایی هستند که در شکاف صخره ها گم شده اند. جامعه ی بالنده و آرمانی از اینگونه افراد در لایه های زبرین خود بیشتر دارد. کشوری که هرم خردمندی در آن وارونه باشد، یعنی هرچه بالاتر روی بیشتر از جنس خردمندان بیابی، جامعه ی رهیده ایست.
- پدرام سلطانی
@sokhanranihaa
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بودجه بندی سالانه کتاب نگارش2 .pdf
202.1 KB
#نگارش_یازدهم
#بودجه_بندی_سالانه
آقای احمد نادربیگی دبیر زبان و ادبیات فارسی،منطقه لالجین
@ferdosesokhan
#بودجه_بندی_سالانه
آقای احمد نادربیگی دبیر زبان و ادبیات فارسی،منطقه لالجین
@ferdosesokhan