فردوس سخن
💌 #تدریس_دروس #فارسی 🔼🔼🔼🔼 #فارسی_هفتم 🔻🔻🔻 درس ۱: #زنگ_آفرینش درس ۲: #چشمه_معرفت درس ۳: #نسل_آینده_ساز #توفیق_ادب درس ۴: #با_بهاری_که_می_رسد_از_راه درس ۶: #قلب_کوچکم_را_به_چه_کسی_بدهم درس ۷: #علم_زندگانی درس ۸ : #زندگی_همین_لحظه_هاست درس ۹ :…
دوستان در این کانال عضو شوید و روی درس های هر پایه که بزنید تدریس آن درس را خواهید داشت .
معنی نام های جغرافیایی
هیمالیا : هیما( برف) لیا ( خانه) یعنی خانه برف
کانادا : اسم سرخپوستی است. به معنای روستای بزرگ
فرانسه : از قوم اولیه آن یعنی فرانک، برگرفته شده است.
مصر : یعنی شهر، امصار یعنی شهرها (اسم عربی)
اندلس : سرزمین واندالها
قاهره : چون بنای آن در زمان حکومت قاهر فاطمی بود.
تنگه بُسفُر : گذرگاه گاو
کالاهاری : مکان بدون آب
ربعالخالی : خانه و سرای خالی
آمازون : زنان جنگجو (اسم یونانی)
تنگه برینگ : از نام کاشف آن " ویتوس برینگ " دانمارکی برگرفته شده است
دانوب : اصلش "دانو " به معنای رود است
مون بلان : کوه سفید (اسم فرانسوی)
اقیانوس آرام : ماژلان دریانورد آن را نامگذاری کرد. به موج های کوتاه آن نسبت به اقیانوس اطلس بود.
دریای سرخ : به علت وجود جلبکهای قرمز رنگ در آن
لوت : برهنه و عریان از گیاه
قطب :دورترین جا و مکان - مرکزیت یک چیز
تنگه بسفر : گذرگاه گاو
تل آویو : تپه بهار
ریاض : باغ و بستان
قبرس : سرزمین معادن مس
قطر : کشور، اقطار : کشورها
کویر : شوره زار
هامون : دشت، سرزمین هموار
لوس آنجلس : شهر فرشتگان، اسم اسپانیایی
منبع ؛ لغت نامه های
دهخدا - عمید - معین
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
هیمالیا : هیما( برف) لیا ( خانه) یعنی خانه برف
کانادا : اسم سرخپوستی است. به معنای روستای بزرگ
فرانسه : از قوم اولیه آن یعنی فرانک، برگرفته شده است.
مصر : یعنی شهر، امصار یعنی شهرها (اسم عربی)
اندلس : سرزمین واندالها
قاهره : چون بنای آن در زمان حکومت قاهر فاطمی بود.
تنگه بُسفُر : گذرگاه گاو
کالاهاری : مکان بدون آب
ربعالخالی : خانه و سرای خالی
آمازون : زنان جنگجو (اسم یونانی)
تنگه برینگ : از نام کاشف آن " ویتوس برینگ " دانمارکی برگرفته شده است
دانوب : اصلش "دانو " به معنای رود است
مون بلان : کوه سفید (اسم فرانسوی)
اقیانوس آرام : ماژلان دریانورد آن را نامگذاری کرد. به موج های کوتاه آن نسبت به اقیانوس اطلس بود.
دریای سرخ : به علت وجود جلبکهای قرمز رنگ در آن
لوت : برهنه و عریان از گیاه
قطب :دورترین جا و مکان - مرکزیت یک چیز
تنگه بسفر : گذرگاه گاو
تل آویو : تپه بهار
ریاض : باغ و بستان
قبرس : سرزمین معادن مس
قطر : کشور، اقطار : کشورها
کویر : شوره زار
هامون : دشت، سرزمین هموار
لوس آنجلس : شهر فرشتگان، اسم اسپانیایی
منبع ؛ لغت نامه های
دهخدا - عمید - معین
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
معمای ذوالقرنین
واقعاً ذوالقرنین کیست؟ آیا او یک پیامبر بود؟ خیر
سرگذشت او و «یأجوج» و «مأجوج» در سوره کهف آمده است.در اینکه ذوالقرنین از نظر تاریخی چه کسی بوده است، و بر کدام یک از مردان معروف تاریخ منطبق می شود، در میان مفسران و مورخان محل بحث و گفت و گوی زیادی است.
ایرانیان کورش را ؛ مورخان و مفسران مسلمان اسکندر مقدونی و پادشاه یمن ؛ و چینی ها تسنچی هوانگ تی را ذوالقرنین می دانند
مردم دنیا تا به حال به نتیجه قطعی نرسیده اند که واقعا ذوالقرنین کیست؟
مورخان و مفسران ؛ تا به حال چند نفر را مصداق ذوالقرنین قرآن ؛ ذکر کردند ؛ از جمله :
۱- اسکندر مقدونی
۲- ابوکرب شَمِّر یرعَش،پادشاه حِمْیَر یمن
۳- کوروش هخامنشی
۴- تسنچی هوانگ تی، امپراتور چین
۵- و افراد دیگری مانند : اسکندروس مردی از اسکندریه؛ هرمس یا هردیس؛ مرزبانبن مدربه یونانی، مردی مصری از نسل یافثبن نوح ؛ عیاش بن عبدالله ضحاک
وجه تسمیه ذوالقرنین:
در زبان عربی (ذو) یعنی صاحب یا دارنده و قرن(Corn) دو معنی دارد یکی به معنی تاج است و معنی دیگر یعنی شاخ و قرنین واژهای است معرب قرنین یعنی دو شاخ که عربی شده از عبری "קרנים"(قرنیم) است. ذو قرنین بر روی هم یعنی تاج دوشاخ دار.
عموم مفسران بر این عقیدهاند که او از جنس بشر است ؛ پیامبر نبود و بنده ای صالح. حضرت امام باقر (ع) فرمودند: «ذوالقرنین» پیامبر نبود، لیکن مرد صالحى بود که خدا او را دوست مى داشت.
خصوصیات فردی ذوالقرنین :
بهترین منبع برای خصوصیات ذوالقرنین، قرآن کریم است که از آن به خوبی استفاده می شود، ذوالقرنین دارای صفات ممتازی بود:
1. خداوند اسباب پیروزی ها را در اختیار او قرار داد: «ما به او در روی زمین قدرت و حکومت دادیم و اسباب هر چیز را در اختیارش نهادیم».
2. او سه لشکرکشی مهم داشت: نخست به غرب، سپس به شرق و سرانجام به منطقه ای که در آن جا یک تنگه کوهستانی وجود داشته، و در هریک از این سفرها با اقوامی برخورد کرد.
3. او مرد مؤمن و موحد و مهربانی بود، و از طریق عدل و داد منحرف نمی شد.
4. او به خدا و روز قیامت ایمان داشت.
5. او سازنده یکی از مهم ترین و نیرومندترین سدها است. سدی که در آن به جای آجر و سنگ از آهن و مس استفاده شد و هدف او از ساختن این سد کمک به گروهی مستضعف در مقابل ظلم و ستم قوم یأجوج و مأجوج بوده است.
با توجه به خصوصیات ذکر شده در قرآن کریم، ذوالقرنین با کدام یک از کشورگشایان تاریخ منطبق است؟
اول : اسکندر مقدونی: بعضی او را به نام اسکندر ذوالقرنین می خوانند. و بیش از 36سال عمرنکرد؛جسد او را به اسکندریه بردند و در آن جا دفن نمودند.
ولی این نظریه مردود است؛ زیرا اسکندر فردى مشرک و بت پرست بود و حتى در اواخر و در پى پیروزى بر هخامنشیان ادعاى خدایى کرد. و با آنچه در قرآن کریم ذکر شده است منافات دارد.
حدیثی از پیامبر اکرم اسلام که مورخ ایرانیتبار طبری در کتاب تفسیر خود از پیامبر اکرم نقل میکند و در این حدیث پیامبر در جواب اهل کتاب که در مورد ذوالقرنین از وی پرسیدند، او را جوانی از روم و بانی شهر اسکندریه در مصر معرفی کردهاند.(تفسیر طبری، جلد۱۵، تفسیر آیات ۸۳ و ۸۴ سوره کهف)
دوم: جمعی از مورخان معتقدند ذوالقرنین یکی از پادشاهان یمن بوده است. طبق این نظریه، سدّی را که ذوالقرنین ساخته همان سدّ معروف «مأرب» است. این نظریه هم اشکال دارد؛ زیرا اولاً: سدّ «مأرب» در یمن سدّی است که با مصالح عمومی است اما سدّ ذوالقرنین طبق گفته قرآن از آهن و مس ساخته شده بود، و برای جلوگیری از هجوم اقوام وحشی بوده، در حالی که سدّ مأرب به منظور جمع آوری آب و جلوگیری از طغیان سیلاب ها ساخته شده بود.
سوم : کورش هخامنشی : این نظریه جدیدی است که «ابوالکلام آزاد» نخستین وزیر فرهنگ هند بعد از استقلال از انگلستان گفته است.
کوروش بعد از حمله به بابل ؛ به بت بعل بابل و مردوک خدای بابلی ها احترام گذاشت و با دادن آزادی پرستش به بابلی ها ؛ به نوعی تساهل و تسامح دینی معتقد بود.
چهارم : تسن چی هوانگ تی
براساس این دیدگاه، دیوار بزرگ چین همان سد یأجوج و مأجوج در قرآن است. ابنعاشور درتفسیرالتحریر والتنویر معتقد به این دیدگاه است و ادلهای برای تأیید آن آورده، ازجمله اینکه بیشتر پادشاهان چین به عدل و تدبیر شهره بودهاند و دیوار عظیم و بینظیر چین در منابع تاریخ و جغرافیا مشهور است. او براساس حدیثی نبوی، یأجوج و مأجوج را قوم مغول دانسته و آن را شاهدی بر مدعای خود گرفته است
منبع :
- سوره کهف
- مکارم شیرازی، تفسیرنمونه، ج12
- طباطبائی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 13
- ابوالکلام آزاد، کورش(ذوالقرنین)
- سیوطی، تفسیر در المنثور، ج 4
-ابنهشام،کتاب التیجان فی ملوک حمیر
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
واقعاً ذوالقرنین کیست؟ آیا او یک پیامبر بود؟ خیر
سرگذشت او و «یأجوج» و «مأجوج» در سوره کهف آمده است.در اینکه ذوالقرنین از نظر تاریخی چه کسی بوده است، و بر کدام یک از مردان معروف تاریخ منطبق می شود، در میان مفسران و مورخان محل بحث و گفت و گوی زیادی است.
ایرانیان کورش را ؛ مورخان و مفسران مسلمان اسکندر مقدونی و پادشاه یمن ؛ و چینی ها تسنچی هوانگ تی را ذوالقرنین می دانند
مردم دنیا تا به حال به نتیجه قطعی نرسیده اند که واقعا ذوالقرنین کیست؟
مورخان و مفسران ؛ تا به حال چند نفر را مصداق ذوالقرنین قرآن ؛ ذکر کردند ؛ از جمله :
۱- اسکندر مقدونی
۲- ابوکرب شَمِّر یرعَش،پادشاه حِمْیَر یمن
۳- کوروش هخامنشی
۴- تسنچی هوانگ تی، امپراتور چین
۵- و افراد دیگری مانند : اسکندروس مردی از اسکندریه؛ هرمس یا هردیس؛ مرزبانبن مدربه یونانی، مردی مصری از نسل یافثبن نوح ؛ عیاش بن عبدالله ضحاک
وجه تسمیه ذوالقرنین:
در زبان عربی (ذو) یعنی صاحب یا دارنده و قرن(Corn) دو معنی دارد یکی به معنی تاج است و معنی دیگر یعنی شاخ و قرنین واژهای است معرب قرنین یعنی دو شاخ که عربی شده از عبری "קרנים"(قرنیم) است. ذو قرنین بر روی هم یعنی تاج دوشاخ دار.
عموم مفسران بر این عقیدهاند که او از جنس بشر است ؛ پیامبر نبود و بنده ای صالح. حضرت امام باقر (ع) فرمودند: «ذوالقرنین» پیامبر نبود، لیکن مرد صالحى بود که خدا او را دوست مى داشت.
خصوصیات فردی ذوالقرنین :
بهترین منبع برای خصوصیات ذوالقرنین، قرآن کریم است که از آن به خوبی استفاده می شود، ذوالقرنین دارای صفات ممتازی بود:
1. خداوند اسباب پیروزی ها را در اختیار او قرار داد: «ما به او در روی زمین قدرت و حکومت دادیم و اسباب هر چیز را در اختیارش نهادیم».
2. او سه لشکرکشی مهم داشت: نخست به غرب، سپس به شرق و سرانجام به منطقه ای که در آن جا یک تنگه کوهستانی وجود داشته، و در هریک از این سفرها با اقوامی برخورد کرد.
3. او مرد مؤمن و موحد و مهربانی بود، و از طریق عدل و داد منحرف نمی شد.
4. او به خدا و روز قیامت ایمان داشت.
5. او سازنده یکی از مهم ترین و نیرومندترین سدها است. سدی که در آن به جای آجر و سنگ از آهن و مس استفاده شد و هدف او از ساختن این سد کمک به گروهی مستضعف در مقابل ظلم و ستم قوم یأجوج و مأجوج بوده است.
با توجه به خصوصیات ذکر شده در قرآن کریم، ذوالقرنین با کدام یک از کشورگشایان تاریخ منطبق است؟
اول : اسکندر مقدونی: بعضی او را به نام اسکندر ذوالقرنین می خوانند. و بیش از 36سال عمرنکرد؛جسد او را به اسکندریه بردند و در آن جا دفن نمودند.
ولی این نظریه مردود است؛ زیرا اسکندر فردى مشرک و بت پرست بود و حتى در اواخر و در پى پیروزى بر هخامنشیان ادعاى خدایى کرد. و با آنچه در قرآن کریم ذکر شده است منافات دارد.
حدیثی از پیامبر اکرم اسلام که مورخ ایرانیتبار طبری در کتاب تفسیر خود از پیامبر اکرم نقل میکند و در این حدیث پیامبر در جواب اهل کتاب که در مورد ذوالقرنین از وی پرسیدند، او را جوانی از روم و بانی شهر اسکندریه در مصر معرفی کردهاند.(تفسیر طبری، جلد۱۵، تفسیر آیات ۸۳ و ۸۴ سوره کهف)
دوم: جمعی از مورخان معتقدند ذوالقرنین یکی از پادشاهان یمن بوده است. طبق این نظریه، سدّی را که ذوالقرنین ساخته همان سدّ معروف «مأرب» است. این نظریه هم اشکال دارد؛ زیرا اولاً: سدّ «مأرب» در یمن سدّی است که با مصالح عمومی است اما سدّ ذوالقرنین طبق گفته قرآن از آهن و مس ساخته شده بود، و برای جلوگیری از هجوم اقوام وحشی بوده، در حالی که سدّ مأرب به منظور جمع آوری آب و جلوگیری از طغیان سیلاب ها ساخته شده بود.
سوم : کورش هخامنشی : این نظریه جدیدی است که «ابوالکلام آزاد» نخستین وزیر فرهنگ هند بعد از استقلال از انگلستان گفته است.
کوروش بعد از حمله به بابل ؛ به بت بعل بابل و مردوک خدای بابلی ها احترام گذاشت و با دادن آزادی پرستش به بابلی ها ؛ به نوعی تساهل و تسامح دینی معتقد بود.
چهارم : تسن چی هوانگ تی
براساس این دیدگاه، دیوار بزرگ چین همان سد یأجوج و مأجوج در قرآن است. ابنعاشور درتفسیرالتحریر والتنویر معتقد به این دیدگاه است و ادلهای برای تأیید آن آورده، ازجمله اینکه بیشتر پادشاهان چین به عدل و تدبیر شهره بودهاند و دیوار عظیم و بینظیر چین در منابع تاریخ و جغرافیا مشهور است. او براساس حدیثی نبوی، یأجوج و مأجوج را قوم مغول دانسته و آن را شاهدی بر مدعای خود گرفته است
منبع :
- سوره کهف
- مکارم شیرازی، تفسیرنمونه، ج12
- طباطبائی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 13
- ابوالکلام آزاد، کورش(ذوالقرنین)
- سیوطی، تفسیر در المنثور، ج 4
-ابنهشام،کتاب التیجان فی ملوک حمیر
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
4_6051058485645281223.pdf
772.8 KB
📚 جزوه کامل آرایههای ادبی 📚
🔴 در کنکور سراسری ۹۸، از مجموع ۳۰ سوال علوم و فنون ادبی، ۷ تست به مبحث #آرایههای ادبی اختصاص داشت. بودجهبندی این ۷ تست بدین صورت بود:
🔹۲ تست از بخش بیان
🔸 ۱ تست از بخش بدیع
🔹۴ تست ترکیبی بیان و بدیع
🔰 در این جزوه، همه آرایههای ادبی (بیان، بدیع لفظی و معنوی) به همراه مثالهای کاربردی توضیح داده شده است.
❎ و از همه مهمتر:
📔خودآزماییها و تستهایی برای ارزیابی و تمرین بهتر این آرایهها تدوین شده است.
💎 تهیه و تنظیم: استادسعید جعفری
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
🔴 در کنکور سراسری ۹۸، از مجموع ۳۰ سوال علوم و فنون ادبی، ۷ تست به مبحث #آرایههای ادبی اختصاص داشت. بودجهبندی این ۷ تست بدین صورت بود:
🔹۲ تست از بخش بیان
🔸 ۱ تست از بخش بدیع
🔹۴ تست ترکیبی بیان و بدیع
🔰 در این جزوه، همه آرایههای ادبی (بیان، بدیع لفظی و معنوی) به همراه مثالهای کاربردی توضیح داده شده است.
❎ و از همه مهمتر:
📔خودآزماییها و تستهایی برای ارزیابی و تمرین بهتر این آرایهها تدوین شده است.
💎 تهیه و تنظیم: استادسعید جعفری
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
نکته آموزی دستور زبان.pdf
189.6 KB
#دستور
42نکته مرور و جمع بندی اجزای جمله
به کوشش:استادپوریاحسین پور
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
42نکته مرور و جمع بندی اجزای جمله
به کوشش:استادپوریاحسین پور
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
1_5479057262309801986.pptx
54.8 KB
#جدول_ویژگیهای_سبکی_علوم_و_فنون
کل سبک شناسی دهم-یازدهم-دوازدهم
خانم فرزانه عبداللهی
دبیرستان فرزانگان رشت
فرمتpowerpoint
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
کل سبک شناسی دهم-یازدهم-دوازدهم
خانم فرزانه عبداللهی
دبیرستان فرزانگان رشت
فرمتpowerpoint
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
1_5478713317033771022.pdf
395.2 KB
#جدول_ویژگیهای_سبکی_علوم_و_فنون
کل سبک شناسی دهم-یازدهم-دوازدهم
خانم فرزانه عبداللهی
دبیرستان فرزانگان رشت
فرمتpdf(پوستر)
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
کل سبک شناسی دهم-یازدهم-دوازدهم
خانم فرزانه عبداللهی
دبیرستان فرزانگان رشت
فرمتpdf(پوستر)
گروه دبیران ادبیات ایران
@ferdosesokhan
مُزَخرََف؛ واژه اى با معنى زيبا ولى كاربردى متفاوت!
در كلمه يعني بسيار طلااندود و جواهر نشان شده، ولي در اصطلاح يعني بيحاصل، بيمورد، غيرقابل كاربرد و حتي نازيبا. مزخرفكاري يكي از مشاغل وابسته به جوهرسازي و طلاسازي بوده است. چيزي شبيه به «مِخراجكاري» (كه در آن نگين يا جواهر را روي بستري از طلا يا نقره مانند انگشتر، گردنبند و يا گوشواره سوار و محكم ميكنند.) در مزخرفكاري بستر كار طلا نيست. بلكه ممكن است شمشير، تاج، عصا و يا حتي جامي خاص از جنس فلز يا چوب باشد كه توسط مزحرفكار با ورقههايي از طلا و نقره اندود شده و با انواع سنگهاي قيمتي تزيين ميشود.
مزخرفكاري تقريباً در همهجاي تاريخ ايران ديده ميشود. شمشيرهاي مرصع يافت شده از دوران هخامنشيان تا عصاهاي پراغراق دورهي قاجار نشان دهنده تمايل شديد پادشاهان و ثروتمندان به اين هنر است. دوره اوج مزخرفكاري به عصر صفويه باز ميگردد كه در آن انواعي از تاجها، شمشيرها و خنجرهاي مرصع ساخته شد كه به معني واقع كلمه زيبا بودند.
اما چون به دوران قاجار ميرسيم اين هنر به بيراهه كشيده ميشود. مزخرفكاري نيز همچون ساير شاخههاي هنري ـ از شعر تا موسيقي و معماري ـ در اين دوران از مسير اعتدال خارج شده و به جاي زايش پديدهاي زيبا، آنچنان اغرقگرا ميشود كه به كلي از زيبايي تهي ميگردد. آنچنان كه گاهي از فرط اغراق در افزودن نگين و سنگ و جواهر به مثلاً يك شمشير، به گونهاي آن را سنگين و زمخت ميكردند كه ديگر حتي براي نمايش دادن هم فرد نميتوانست آن را بر كمر ببندد و آنقدر در اين راه به افراط رفتند كه ديگر كسي مايل به چنين سفارشهايي نبود. از سوي ديگر هزينهكار به قدري بالا رفته بود كه حتي متمولين هم گرايش خود را به اين صنعت از دست دادند. با افول دولت قاجاريه اين صنعت نيز افول كرده، كم كم فراموش شد. اما اصطلاح مزخرف و خاطرهي كاري كه حاصلي نداشت جز تجمل و صرف هزينهي بيمورد، در خاطر مردم ماند. آنچنان كه وقتي امري غيرقابل استفاده، نازيبا و اغراق شده و خارج از انتفاع باشد ميگويند مزخرف است. وقتي كسي سخن پرحاشيه و پر از كلمات ثقيل و به ظاهر زيبا اما بيحاصل ميگويد و حرفش سر و ته درست و حسابي ندارد ميگويند مزخرف ميگويد يا مزخرف ميبافد و وقتي آرايشگري، نوعروسي را از فرط غلظت آرايش و استفاده از رنگهاي بيربط بيشتر چندشآور ساخته تا زيبا، ميگويند :«عروس رو مزخرف درست كرده» و اينگونه است كه كلمهاي كه در اصل معني زيبا داشته به تدريج تغيير معني داده و تداعيگر نازيبايي شده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در كلمه يعني بسيار طلااندود و جواهر نشان شده، ولي در اصطلاح يعني بيحاصل، بيمورد، غيرقابل كاربرد و حتي نازيبا. مزخرفكاري يكي از مشاغل وابسته به جوهرسازي و طلاسازي بوده است. چيزي شبيه به «مِخراجكاري» (كه در آن نگين يا جواهر را روي بستري از طلا يا نقره مانند انگشتر، گردنبند و يا گوشواره سوار و محكم ميكنند.) در مزخرفكاري بستر كار طلا نيست. بلكه ممكن است شمشير، تاج، عصا و يا حتي جامي خاص از جنس فلز يا چوب باشد كه توسط مزحرفكار با ورقههايي از طلا و نقره اندود شده و با انواع سنگهاي قيمتي تزيين ميشود.
مزخرفكاري تقريباً در همهجاي تاريخ ايران ديده ميشود. شمشيرهاي مرصع يافت شده از دوران هخامنشيان تا عصاهاي پراغراق دورهي قاجار نشان دهنده تمايل شديد پادشاهان و ثروتمندان به اين هنر است. دوره اوج مزخرفكاري به عصر صفويه باز ميگردد كه در آن انواعي از تاجها، شمشيرها و خنجرهاي مرصع ساخته شد كه به معني واقع كلمه زيبا بودند.
اما چون به دوران قاجار ميرسيم اين هنر به بيراهه كشيده ميشود. مزخرفكاري نيز همچون ساير شاخههاي هنري ـ از شعر تا موسيقي و معماري ـ در اين دوران از مسير اعتدال خارج شده و به جاي زايش پديدهاي زيبا، آنچنان اغرقگرا ميشود كه به كلي از زيبايي تهي ميگردد. آنچنان كه گاهي از فرط اغراق در افزودن نگين و سنگ و جواهر به مثلاً يك شمشير، به گونهاي آن را سنگين و زمخت ميكردند كه ديگر حتي براي نمايش دادن هم فرد نميتوانست آن را بر كمر ببندد و آنقدر در اين راه به افراط رفتند كه ديگر كسي مايل به چنين سفارشهايي نبود. از سوي ديگر هزينهكار به قدري بالا رفته بود كه حتي متمولين هم گرايش خود را به اين صنعت از دست دادند. با افول دولت قاجاريه اين صنعت نيز افول كرده، كم كم فراموش شد. اما اصطلاح مزخرف و خاطرهي كاري كه حاصلي نداشت جز تجمل و صرف هزينهي بيمورد، در خاطر مردم ماند. آنچنان كه وقتي امري غيرقابل استفاده، نازيبا و اغراق شده و خارج از انتفاع باشد ميگويند مزخرف است. وقتي كسي سخن پرحاشيه و پر از كلمات ثقيل و به ظاهر زيبا اما بيحاصل ميگويد و حرفش سر و ته درست و حسابي ندارد ميگويند مزخرف ميگويد يا مزخرف ميبافد و وقتي آرايشگري، نوعروسي را از فرط غلظت آرايش و استفاده از رنگهاي بيربط بيشتر چندشآور ساخته تا زيبا، ميگويند :«عروس رو مزخرف درست كرده» و اينگونه است كه كلمهاي كه در اصل معني زيبا داشته به تدريج تغيير معني داده و تداعيگر نازيبايي شده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
درس #ادبیات_فارسی - ادامه درس خان هشتم
پایه #دوازدهم
ساعت ١٧
دوشنبه ١١ فروردین ٩٩
🅰 @amoozeshtv7
@ferdosesokhan
پایه #دوازدهم
ساعت ١٧
دوشنبه ١١ فروردین ٩٩
🅰 @amoozeshtv7
@ferdosesokhan
✔️فرمول اسلوب معادله
مصراع مستقل موضوع + همانطور که + مصراع مستقل مثال = اسلوب معادله
منظور از مستقل، استقلال دستوری و محتوایی دو مصراع از هم دیگر است به طوری که در نگاه اول به نظر بی ربط بیایند!
✔️روش حل سریع تست های اسلوب معادله
۱- هر دو مصراع از نظر دستوری از هم مستقل باشند،نه در ادامه ی هم. (بتوان در پایان هر دو نقطه گذاشت)
۲- عناصر به کار رفته در دو مصراع با هم متفاوت باشند.
۳- بتوان برای عناصر هر مصراع مصداقی در مصراع دیگر یافت.
۴- معمولا یکی از ۲ مصراع جدی تر و معقول است و پیام دارد و دیگری غیر جدی، محسوس شبیه ضرب المثل است.
۵- بتوان میان دو مصراع مساوی (یا همانطور که) گذاشت.
۶- بتوان جای دو مصراع را عوض کرد بی آنکه معنای بیت عوض شود.
۷- در اواخر مصراع اول یا ابتدای مصراع دوم حروف ربط در معنای زیرا نباشد ( که- چون- زان رو- چو- تا …)
@ferdosesokhan
مصراع مستقل موضوع + همانطور که + مصراع مستقل مثال = اسلوب معادله
منظور از مستقل، استقلال دستوری و محتوایی دو مصراع از هم دیگر است به طوری که در نگاه اول به نظر بی ربط بیایند!
✔️روش حل سریع تست های اسلوب معادله
۱- هر دو مصراع از نظر دستوری از هم مستقل باشند،نه در ادامه ی هم. (بتوان در پایان هر دو نقطه گذاشت)
۲- عناصر به کار رفته در دو مصراع با هم متفاوت باشند.
۳- بتوان برای عناصر هر مصراع مصداقی در مصراع دیگر یافت.
۴- معمولا یکی از ۲ مصراع جدی تر و معقول است و پیام دارد و دیگری غیر جدی، محسوس شبیه ضرب المثل است.
۵- بتوان میان دو مصراع مساوی (یا همانطور که) گذاشت.
۶- بتوان جای دو مصراع را عوض کرد بی آنکه معنای بیت عوض شود.
۷- در اواخر مصراع اول یا ابتدای مصراع دوم حروف ربط در معنای زیرا نباشد ( که- چون- زان رو- چو- تا …)
@ferdosesokhan
واژهٔ سیزدهبهدر
مشهور است که واژهٔ سیزدهبهدر بهمعنای «در کردن نحسیِ سیزده» است. اما وقتی به معانی واژهها نگاه کنیم برداشت دیگری از این واژه میتوان داشت. «در» بهجای «دره و دشت» میتواند جایگزین شود. بهعنوان مثال، علامه دهخدا، واژهٔ «در و دشت» را مخفف «دره و دشت» میداند.
چو هر دو سپاه اندرآمد ز جای تو گفتی که دارد در و دشت پای
یکی از معانی واژهٔ «به»، «طرف و سوی» است. مانند اینکه میگوییم «به فروشگاه».
پس با نگاهی کلی میتوان گفت واژهٔ «سیزدهبهدر» بهمعنای «سیزدهم بهسوی در و دشت شدن» میباشد که همان معنی بیرونرفتن و در دامان طبیعت سرکردن را میدهد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مشهور است که واژهٔ سیزدهبهدر بهمعنای «در کردن نحسیِ سیزده» است. اما وقتی به معانی واژهها نگاه کنیم برداشت دیگری از این واژه میتوان داشت. «در» بهجای «دره و دشت» میتواند جایگزین شود. بهعنوان مثال، علامه دهخدا، واژهٔ «در و دشت» را مخفف «دره و دشت» میداند.
چو هر دو سپاه اندرآمد ز جای تو گفتی که دارد در و دشت پای
یکی از معانی واژهٔ «به»، «طرف و سوی» است. مانند اینکه میگوییم «به فروشگاه».
پس با نگاهی کلی میتوان گفت واژهٔ «سیزدهبهدر» بهمعنای «سیزدهم بهسوی در و دشت شدن» میباشد که همان معنی بیرونرفتن و در دامان طبیعت سرکردن را میدهد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دلایل سیزده بدر همراه با توضیح مختصر
1 -جشن زاگموک سومری و آکیتو بابلی
2 -جمشید پیشدادی که در این روز در صحرا بار عام دادن
3 -جشن پوریم
4-نحسی عدد سیزده، که بعضی ها اعتقاد دارن چون مردم عدد سیزده را نحس می دانستند اولین سیزده سال را دربیرون از خانه در طبیعت بدر می کردند تا بدیمنی ها از بین برود.شاید این طرز تفکر از فرهنگ مسیحی، یونانی،عرب و...وارد فرهنگ ایرانی شده
5-خوش یمنی سیزده،در منابع آورده شده که در نزد ایرانیان عدد سیزده مقدس بوده و روز سیزده به نام روز تیر معروف است و روز خوشبختی و روز ستاره باران بوده که مردم برای پیروزی ستاره باران در اولین سیزده سال بیرون آمده و دعا و طلب باران میکردن
6-اصحاب الراس،مربوط به کسانی که درخت صنوبری را می پرستیدن و..
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1 -جشن زاگموک سومری و آکیتو بابلی
2 -جمشید پیشدادی که در این روز در صحرا بار عام دادن
3 -جشن پوریم
4-نحسی عدد سیزده، که بعضی ها اعتقاد دارن چون مردم عدد سیزده را نحس می دانستند اولین سیزده سال را دربیرون از خانه در طبیعت بدر می کردند تا بدیمنی ها از بین برود.شاید این طرز تفکر از فرهنگ مسیحی، یونانی،عرب و...وارد فرهنگ ایرانی شده
5-خوش یمنی سیزده،در منابع آورده شده که در نزد ایرانیان عدد سیزده مقدس بوده و روز سیزده به نام روز تیر معروف است و روز خوشبختی و روز ستاره باران بوده که مردم برای پیروزی ستاره باران در اولین سیزده سال بیرون آمده و دعا و طلب باران میکردن
6-اصحاب الراس،مربوط به کسانی که درخت صنوبری را می پرستیدن و..
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جشن زگموگ سومری و آکیتو بابلی و13بدر
تنوع و گوناگونی شیوه های برگزاری یک آیین، و دامنه ی گسترش فراخ تر یک باور در میان مردمان، بر پایه ی قواعد مردم شناسی و فرهنگ عامه، نشان دهنده ی دیرینگی زیاد آن است.همچنین مراسم مشابه ای که به موجب کتیبه های سومری و بابلی از آن آگاهی داریم، آیین های سال نو در سومر با نام «زگموگ» و در بابل با نام «آکیتو» دوازده روز به درازا می کشیده و در روز سیزدهم جشنی در آغوش طبیعت برگزار می شده. بدین ترتیب تصور می شود که سیزده بدر دارای سابقه ای دست کم چهار هزار ساله است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تنوع و گوناگونی شیوه های برگزاری یک آیین، و دامنه ی گسترش فراخ تر یک باور در میان مردمان، بر پایه ی قواعد مردم شناسی و فرهنگ عامه، نشان دهنده ی دیرینگی زیاد آن است.همچنین مراسم مشابه ای که به موجب کتیبه های سومری و بابلی از آن آگاهی داریم، آیین های سال نو در سومر با نام «زگموگ» و در بابل با نام «آکیتو» دوازده روز به درازا می کشیده و در روز سیزدهم جشنی در آغوش طبیعت برگزار می شده. بدین ترتیب تصور می شود که سیزده بدر دارای سابقه ای دست کم چهار هزار ساله است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پیروزی ایزدباران و13بدر
روز طبیعت (سیزدهبهدر) سنت ایرانیان باستان به مناسبت پیروزی ایزد باران بر دیو خشکسالی اَپوش میباشد. و از قبل از اشو زرتشت (۱۸۰۰ قبل از میلاد) مرسوم بوده، چنانکه در کتاب "از نوروز تا نوروز" پژوهش و نگارش آقای کوروش نیکنام (نمایندهٔ مجلس زرتشتیان) ص ۴۱ و ۴۲ آمده. «سیزدهم روز از ماه فروردین، تیر یا تِشتَر نام دارد. ایزد تیر یا تشترکه در اوستا، یَشتی هم به نام آن وجود دارد ایزد باران است و در باور پیشینیان پیش از آشو زرتشت برای این که ایزد باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ایزد از این ایزد یاد کنند و از او در خواست باریدن باران نمایند. در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها میفتند و به شادی و پایکوبی میپرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند مینمودند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
روز طبیعت (سیزدهبهدر) سنت ایرانیان باستان به مناسبت پیروزی ایزد باران بر دیو خشکسالی اَپوش میباشد. و از قبل از اشو زرتشت (۱۸۰۰ قبل از میلاد) مرسوم بوده، چنانکه در کتاب "از نوروز تا نوروز" پژوهش و نگارش آقای کوروش نیکنام (نمایندهٔ مجلس زرتشتیان) ص ۴۱ و ۴۲ آمده. «سیزدهم روز از ماه فروردین، تیر یا تِشتَر نام دارد. ایزد تیر یا تشترکه در اوستا، یَشتی هم به نام آن وجود دارد ایزد باران است و در باور پیشینیان پیش از آشو زرتشت برای این که ایزد باران در سال جدید پیروز شود و دیو خشکسالی نابود گردد باید مردمان در نیایش روز تیر ایزد از این ایزد یاد کنند و از او در خواست باریدن باران نمایند. در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت مردم به دشت و صحرا و کنار جویبارها میفتند و به شادی و پایکوبی میپرداختند و آرزوی بارش باران را از خداوند مینمودند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ريشه پيدايش 13بدر به علت نحس یامساعدبودن عدد13
درفرهنگ ها بعضی اعداد مقدس وبعضی اعداد نحس شمرده شداند درميان غرب 13نحس است ومسيحيا ن هيچ وقت سيزده نفر سر سفره نمی نشينند،وصندلی های هواپيما عدد13وجود ندرد وبه بجای اين عدد،1+12 نوشته می شود.واما7 عدد مقدس برای آنها شمرده می شود درايران هم به اعتقاد عده ای اين چنين است. 13درنزد اعراب نيز نحس به شمار می آيد. درحالی كه عدد 13 رادرايران باستان عدد مقدس دانسته اند.ودرمصر باستان هم اين چنين بوده است. .يامثلا8عدد مقدس نزد چينی ها به حساب می آيد.
اما ما به ريشه پيدايش 13بد پرداخته وعلت نحسی ومبارك بودن آن را ذكر می كنيم.
براساس برخی اعتقادات ،نحسی روز سيزده نوروز،ريشه درنخستين سال تنظيم تقويم زرتشتی دارد.به اين ترتيب كه درآن سال ،سيزدهم فروردين ثابت با سيزدهم ماه قمری برابر افتاد ومنجمان،اين روز را كه خورشيد وماه روبه روی هم قرار می گرفتند نحس دانسته، معتقد بودند كه بايد دراين روز دست از كار كشيد واز خانه بيرون رفت.
پس از اسلام چون سیزدهم همه ماههای قمری را نحس میدانند، به نادرست سیزدهم نوروز نیز نحس پنداشته شدهاست
ايرانيان پس از12روز جشن گرفتن وشادی كردن (به ياد 12ماه سال)روز سيزدهم نوروز را كه روز فرخنده ای است به باغ وصحرا می رفتند :ودحقيقت به اين ترتيب،رسمی بودن دوره ی نوروز را به پايان می رساندند.
چون ايرانيان روز سيزده را نحس می دانند برای بيرون كردن نحسی از خانه وكاشانه خود كنار جويبارها وسبزه ها می روند وبه شادی می پردازند ولی بعضی ها هم مثلا درآثارالباقيه اين روزرا نحس ندانسته اند واين روزگار را فرخنده دانسته اند وكلمه سعد را برای آن كه تيرروز نام دارد بردهاند.
تاكنون هيچ محققی نحس بودن سيزده وروز رابيان نكرده است، بلكه قريب به اتفاق روز سيزده نوروز را بسيار مسعود وفرخنده دانسته اند.
درآثارالباقيه بيرونی جدولی برای روزهای سعد ونحس آورده شده است؛ دراين جدول سيزده نوروز تير روز نام دارد وبرای آن واژه«سعد»(به معنای فرخنده)آمده وبه هيچ وجه نحس نيست پس از اسلا ،ازآن رو كه سيزده تمام ماه ها را نحس می دانستند،به اشتباه روز سيزدهم نوروز راهم نحس شمرده اند.
سيزدهم هرماه شمسی كه «تيرروز»ناميده می شد،مربوط به فرشته تيربود كه بهآن در زبان پهلوی «تيشتر»می گفتند.اين فرشته دركيش مزديستی ،مقام بلند،وداستان شيرينی دارد.
ايرانيان باستان،پس از12روزجشن وشادی به ياد 12ماه سال روز سيزدهم نوروز را به باغ وصحرا می رفتند وشادی می كردنددر حقيقت به شيوه ای پسنديده دوره نوروز را به پايان می رساندند.
ایرانیان باستان هر روز از ماه را به نامی می خوانند و سیزدهمین روز ماه ، « تیر » نامیده می شود و « تیر » نام فرشته ای عزیز و نام ستاره ای بزرگ و نورانی و خجسته است. بنا براین سیزده نمی تواند نحس باشد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
درفرهنگ ها بعضی اعداد مقدس وبعضی اعداد نحس شمرده شداند درميان غرب 13نحس است ومسيحيا ن هيچ وقت سيزده نفر سر سفره نمی نشينند،وصندلی های هواپيما عدد13وجود ندرد وبه بجای اين عدد،1+12 نوشته می شود.واما7 عدد مقدس برای آنها شمرده می شود درايران هم به اعتقاد عده ای اين چنين است. 13درنزد اعراب نيز نحس به شمار می آيد. درحالی كه عدد 13 رادرايران باستان عدد مقدس دانسته اند.ودرمصر باستان هم اين چنين بوده است. .يامثلا8عدد مقدس نزد چينی ها به حساب می آيد.
اما ما به ريشه پيدايش 13بد پرداخته وعلت نحسی ومبارك بودن آن را ذكر می كنيم.
براساس برخی اعتقادات ،نحسی روز سيزده نوروز،ريشه درنخستين سال تنظيم تقويم زرتشتی دارد.به اين ترتيب كه درآن سال ،سيزدهم فروردين ثابت با سيزدهم ماه قمری برابر افتاد ومنجمان،اين روز را كه خورشيد وماه روبه روی هم قرار می گرفتند نحس دانسته، معتقد بودند كه بايد دراين روز دست از كار كشيد واز خانه بيرون رفت.
پس از اسلام چون سیزدهم همه ماههای قمری را نحس میدانند، به نادرست سیزدهم نوروز نیز نحس پنداشته شدهاست
ايرانيان پس از12روز جشن گرفتن وشادی كردن (به ياد 12ماه سال)روز سيزدهم نوروز را كه روز فرخنده ای است به باغ وصحرا می رفتند :ودحقيقت به اين ترتيب،رسمی بودن دوره ی نوروز را به پايان می رساندند.
چون ايرانيان روز سيزده را نحس می دانند برای بيرون كردن نحسی از خانه وكاشانه خود كنار جويبارها وسبزه ها می روند وبه شادی می پردازند ولی بعضی ها هم مثلا درآثارالباقيه اين روزرا نحس ندانسته اند واين روزگار را فرخنده دانسته اند وكلمه سعد را برای آن كه تيرروز نام دارد بردهاند.
تاكنون هيچ محققی نحس بودن سيزده وروز رابيان نكرده است، بلكه قريب به اتفاق روز سيزده نوروز را بسيار مسعود وفرخنده دانسته اند.
درآثارالباقيه بيرونی جدولی برای روزهای سعد ونحس آورده شده است؛ دراين جدول سيزده نوروز تير روز نام دارد وبرای آن واژه«سعد»(به معنای فرخنده)آمده وبه هيچ وجه نحس نيست پس از اسلا ،ازآن رو كه سيزده تمام ماه ها را نحس می دانستند،به اشتباه روز سيزدهم نوروز راهم نحس شمرده اند.
سيزدهم هرماه شمسی كه «تيرروز»ناميده می شد،مربوط به فرشته تيربود كه بهآن در زبان پهلوی «تيشتر»می گفتند.اين فرشته دركيش مزديستی ،مقام بلند،وداستان شيرينی دارد.
ايرانيان باستان،پس از12روزجشن وشادی به ياد 12ماه سال روز سيزدهم نوروز را به باغ وصحرا می رفتند وشادی می كردنددر حقيقت به شيوه ای پسنديده دوره نوروز را به پايان می رساندند.
ایرانیان باستان هر روز از ماه را به نامی می خوانند و سیزدهمین روز ماه ، « تیر » نامیده می شود و « تیر » نام فرشته ای عزیز و نام ستاره ای بزرگ و نورانی و خجسته است. بنا براین سیزده نمی تواند نحس باشد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جمشیدافسانه ای وریشه ی13بدر
جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز (سیزده بدر)را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درمی آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در کنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می کنند ...»
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز (سیزده بدر)را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درمی آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در کنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می کنند ...»
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چهاردهبهدر
اصطلاحی است که بهجای «سیزدهبهدر» در مواردی به کار میرود و منظور آن گشت و گذار در طبیعت در روز ۱۴ فروردین است. برخی اهالی خرمآباد به جای سیزدهم فروردین، روز چهاردهم را به تفریح در طبیعت اختصاص میدهند آنها ۱۳ فروردین را در خانه میمانند و آن را سیزده غریب مینامند. این به این مفهوم است که در این روز مردم غیر بومی خرمآباد برای تفریح بیرون میروند و خود خرمآبادیها یک روز بعد به دامن طبیعت میروند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
اصطلاحی است که بهجای «سیزدهبهدر» در مواردی به کار میرود و منظور آن گشت و گذار در طبیعت در روز ۱۴ فروردین است. برخی اهالی خرمآباد به جای سیزدهم فروردین، روز چهاردهم را به تفریح در طبیعت اختصاص میدهند آنها ۱۳ فروردین را در خانه میمانند و آن را سیزده غریب مینامند. این به این مفهوم است که در این روز مردم غیر بومی خرمآباد برای تفریح بیرون میروند و خود خرمآبادیها یک روز بعد به دامن طبیعت میروند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
اصحاب الراس و13بدر
مراسم خرافی سیزده بدر را من بررسی کردم شرچشمه اش از نظر تاریخ بر می گردد به اصحاب الرّس که در تفاسیر اشاره شده است .
درحالات اصحاب الرّس در تفاسیر اشاره شده و در یکی از شروح نهج البلاغه هم داستان مفصل آن را دیدم.
12 شهر یا آبادی بود که هر شهر و هر آبادی به نام یکی از ماههای سال خورشیدی بود . یکی اسمش فروردین بود ، یکی اردیبهشت ، یکی خرداد به ترتیب ،مذهبشان هم بت پرستی بود . درختان صنوبر را پرستش می کردند . صنوبر منبع درآمد خوبی برای آنها بود. روز اول که می شد همه از تمام 12شهر یا روستا جمع می شدند توی شهر فروردین و مراسم جشنی داشتند . فردا می رفتند شهر اردیبهشت و مراسمی داشتند .
روز سوم می رفتند توی آبادی یا شهری که خرداد نام داشت ، تا به آبادی اسفند که می رسید 12 شهر تمام می شد .روز سیزده دسته جمعی از آبادی ها می رفتند به بیابانها و مراسم سیزده وجشن و پایکوبی و آلودگی به انواع مفاسد را درآنجا برگزار می کردند . بنابر این سیزده بدر یک سنتی بوده که از بت پرستان باقی مانده ، همانطوری که سنت مراسم شب چهارشنبه سوری هم که احترامی برای آتش قائل می شدند سنتی از آتش پرستان است .ما جنبه های مثبت سال جدید را حفظ می کنیم .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مراسم خرافی سیزده بدر را من بررسی کردم شرچشمه اش از نظر تاریخ بر می گردد به اصحاب الرّس که در تفاسیر اشاره شده است .
درحالات اصحاب الرّس در تفاسیر اشاره شده و در یکی از شروح نهج البلاغه هم داستان مفصل آن را دیدم.
12 شهر یا آبادی بود که هر شهر و هر آبادی به نام یکی از ماههای سال خورشیدی بود . یکی اسمش فروردین بود ، یکی اردیبهشت ، یکی خرداد به ترتیب ،مذهبشان هم بت پرستی بود . درختان صنوبر را پرستش می کردند . صنوبر منبع درآمد خوبی برای آنها بود. روز اول که می شد همه از تمام 12شهر یا روستا جمع می شدند توی شهر فروردین و مراسم جشنی داشتند . فردا می رفتند شهر اردیبهشت و مراسمی داشتند .
روز سوم می رفتند توی آبادی یا شهری که خرداد نام داشت ، تا به آبادی اسفند که می رسید 12 شهر تمام می شد .روز سیزده دسته جمعی از آبادی ها می رفتند به بیابانها و مراسم سیزده وجشن و پایکوبی و آلودگی به انواع مفاسد را درآنجا برگزار می کردند . بنابر این سیزده بدر یک سنتی بوده که از بت پرستان باقی مانده ، همانطوری که سنت مراسم شب چهارشنبه سوری هم که احترامی برای آتش قائل می شدند سنتی از آتش پرستان است .ما جنبه های مثبت سال جدید را حفظ می کنیم .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پنجاه بدر
پنجاه بدر آیین سنتی و قدیمی مخصوص مردم شهر قزوین است که به پاس بارش های بهاری ، پنجاهمین روز سال یا فصل بهار را در طبیعت سپری می کنند.برای همین در پنجاه من روز بهار به مصلی قزوین می روند .
نحوه برگزاری
خوردن غذاهایی از جمله آش رشته و دُیماج و تنقلاتی چون آجیل و شیرینی باقیمانده از عید نوروز، بخشی از رسوم پنجاه بدر در شهر قزوین است. چنانچه از روز نخست سال تا پنجاهمین روز آن بارش باران فراوان باشد ، مردم در آیین پنجاه بدر نماز شکر به جا می آورند و چنانچه سالی کم باران باشد از خدواند طلب بارش باران می کنند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پنجاه بدر آیین سنتی و قدیمی مخصوص مردم شهر قزوین است که به پاس بارش های بهاری ، پنجاهمین روز سال یا فصل بهار را در طبیعت سپری می کنند.برای همین در پنجاه من روز بهار به مصلی قزوین می روند .
نحوه برگزاری
خوردن غذاهایی از جمله آش رشته و دُیماج و تنقلاتی چون آجیل و شیرینی باقیمانده از عید نوروز، بخشی از رسوم پنجاه بدر در شهر قزوین است. چنانچه از روز نخست سال تا پنجاهمین روز آن بارش باران فراوان باشد ، مردم در آیین پنجاه بدر نماز شکر به جا می آورند و چنانچه سالی کم باران باشد از خدواند طلب بارش باران می کنند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جشن پوریم یهودیان وریشه ی13بدر
گروهی اعتقاد دارند که سیزده به در از جشن یهودی پوریم نشات گرفته است. این افراد اعتقاد دارند که جشن پوریم که بر اساس داستان آن 70000تا ۷۵۰۰۰ نفر و بعضی روایات هم بیشتر که از ایرانیان در ۱۳ آدار (درزمان کمبوجیه با توطئه مردخای و استر یهودی )توسط یهودیان کشته میشوند سرمنشاء سیزده به در شده است. از این رو ایرانیانی که برای فرار از کشتار یهودیان به طبیعت فرار کرده بودند این روز را نحس دانسته اند. مخالفان این تئوری بر این باورند که براساس تقویم یهود واقعهٔ پوریم در ۱۳ اَدار سال ۳۴۰۵ عبری معادل با ۲۵ فوریه ۳۵۵ قبل از میلاد و ۶ اسفند سال ۹۷۷ قبل از هجری شمسی، اتقاق افتاده که با تاریخ ۱۳ فروردین آنزمان بیش از یکماه اختلاف دارد. از این رو این افراد معتقدند پوریم تقریبا همیشه در زمستان اتفاق میفتد و اتفاق افتادن آن در اواسط فروردین غیرممکن است. ولیکن در مورد تاریخ دقیق پوریم اتفاق نظر وجود ندارد و بیشتر دانشمندان غربی زمان وقوع آن را در ماه مارس سال ۴۷۳ قبل از میلاد میدانند.
شاید هم تاریخ درآن زمان دقیق نبوده و روزها و ماه ها جابه جا میشدند. این عامل ریشه سیزده بدر باشد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
گروهی اعتقاد دارند که سیزده به در از جشن یهودی پوریم نشات گرفته است. این افراد اعتقاد دارند که جشن پوریم که بر اساس داستان آن 70000تا ۷۵۰۰۰ نفر و بعضی روایات هم بیشتر که از ایرانیان در ۱۳ آدار (درزمان کمبوجیه با توطئه مردخای و استر یهودی )توسط یهودیان کشته میشوند سرمنشاء سیزده به در شده است. از این رو ایرانیانی که برای فرار از کشتار یهودیان به طبیعت فرار کرده بودند این روز را نحس دانسته اند. مخالفان این تئوری بر این باورند که براساس تقویم یهود واقعهٔ پوریم در ۱۳ اَدار سال ۳۴۰۵ عبری معادل با ۲۵ فوریه ۳۵۵ قبل از میلاد و ۶ اسفند سال ۹۷۷ قبل از هجری شمسی، اتقاق افتاده که با تاریخ ۱۳ فروردین آنزمان بیش از یکماه اختلاف دارد. از این رو این افراد معتقدند پوریم تقریبا همیشه در زمستان اتفاق میفتد و اتفاق افتادن آن در اواسط فروردین غیرممکن است. ولیکن در مورد تاریخ دقیق پوریم اتفاق نظر وجود ندارد و بیشتر دانشمندان غربی زمان وقوع آن را در ماه مارس سال ۴۷۳ قبل از میلاد میدانند.
شاید هم تاریخ درآن زمان دقیق نبوده و روزها و ماه ها جابه جا میشدند. این عامل ریشه سیزده بدر باشد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan