بحثی پیرامون « خورد گاوِ نادان زِ پهلوی خویش»
یک سوال
در فارسی۱
درس۱۳ (گُردآفرید)ص۱۰۵
بیت آخر:
نباشی بس ایمن به بازوی خویش
خورد گاوِ نادان زِ پهلوی خویش
بنده این را این طور توضیح دادم برای شاگردانم:
بعضی گاوهای شیرده دچار عارضه و بیماری می شوند، که باعث می شود گاو ماده(شیری) از شیر خودش می خورد
و این رفتار گاو باعث مشود ، طی چند روز بسیا لاغر شود،
همکارانی که روستازاده باشند
این مشکل را در روستا بعینه دیده اند.
که برای اینکه گاو شیر خودش را نخورد
پوزه سوزنی به دهنه ی گاو یا حلبی در گردن گاو می انداختند تا گاو شیر خودش را نخورد و منجر به لاغر شدنش نشود.
به نظر شما این درست است؟
✅ در این باره باید به نظر برخی از بزرگان
اکتفا کنیم :
در در ذیل چند نمونه برایتان آورده ام
❇️ دكتر ميرجلالالدين كزّازي در توضیح این بیت مینویسد: «بیت ... به آرایة دستانزنی آراسته آمده است: «خورد گاوِ نادان ز پهلويِ خويش»؛ با استعارهای تمثیلی، از این دستان، ناخواسته و نادانسته به پیشباز مرگ رفتن و زمینه نابودی خویش را فراهم آوردن خواسته شده است: گاوي را ميكشند و از گوشتش توشه ميسازند كه فربه و چرب پهلو باشد؛ پس گاوي كه خويشتن را ميپرورد و پهلويِ نزارش را با خورش بسيار فربه و پروار ميگرداند، به راستي زمينة مرگ خويش را فراهم ميآورد؛ بر این پایه، در فرجام، فربهی و پروردگیِ پهلویِ او مایة مرگ و نزاری و بیتوشیِ این پهلو خواهد شد و داستان آنچنان خواهد بود که گویی گاو پهلویِ خود را خورده است و چریده. سهراب نیز، اگر فریفتة زور بازوی و دلاوری خویش، به نبرد رستم بشتاید، مایة مرگ خویش خواهد شد و بازوی وی هرچه پرزورتر باشد، مانند پهلوی گاوِ نادان که هرچه فربهتر باشد مرگآورتر است، او را بیش به سوی نابودی خواهد راند.» (كزّازي، 1381: 587)
❇️ دكتر عزيزالله جويني در توضیح این بیت آورده اند: «دربارة معنیِ این بیت، مطلبها نوشته شده است و هر کسی کوشیده تا معنیِ مناسبی برای آن بیابد.
✳️نخست: استاد مینوی در داستانِ رستم و سهراب در دو مورد اظهار نظر کرده:
✳️ یکی (ص 40) در پاورقی، عبارتِ بنداری، (فاِنّ الثَّور ...) را آورده و گفته است: «... مراد این است: که هر که جانِ خویش را به خطر بیندازد مِثلِ آن گاوِ نادان است.»
✳️ دیگر در (ص 111) که گوید: مَثَلی است، و مراد اینکه نادان باشد کسی که جان خویشتن را در خطر و تَهلکه اندازد.»
❇️ دوم: دکتر شعار و انوری در غمنامه (ص 90 ش 264) از مجلّه سخن بدین گونه آورده اند:
خورد گاوِ...؛ مَثَل است. در نصیحة الملوک آمده: مَثَل تو چون ستوری بُوَد که سبزه بیند و بسیار بخورد تا فربه شود، و فربهیِ او سبب هلاکِ او باشد، که بدان سبب او را بکشند و بخورند. پس عبارتِ خورد گاوِ نادان ز پهلویِ خویش، بدین معنی است که گاو نادان نمیداند که برای بهره مندی از گوشت و پهلوی چرب اوست که به او آب و گیاه میدهند و مفهوم بیت چنین میشود که تو به نیرویِ بازویِ خود مناز، و خود را مانندِ گاوِ نادان به هلاکت مینداز.» پایان سخن دکتر شعار و انوری.
❇️ پس از این مطلب، دکتر رستگار فسائی در رستم و سهراب خود (ص 129 ش 241 سطر 10) گوید: «... بنابراین بهتر است که حرف مرا بشنوی و به توران بازگردی و زورِ بازویت تو را مغرور نسازد که مثَلی گفته اند: ضربتی که گاو نادان میخورد از پرواریِ خود اوست. یا: آفتِ طاووس آمد پرّ او.»
ز پهلو خوردن: از اصل مایه خوردن
گاو نادان از اصل خود مایه می خورد و اینگونه به خودش آسیب می زند!
جالب است به ییت بعدی که دهخدا آورده دقت کنید مخصوصا مصرع دوم:
بدخواه دولت تو ز پهلوی خود خورد
همچون سگی که او خورد از استخوان خویش!
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
یک سوال
در فارسی۱
درس۱۳ (گُردآفرید)ص۱۰۵
بیت آخر:
نباشی بس ایمن به بازوی خویش
خورد گاوِ نادان زِ پهلوی خویش
بنده این را این طور توضیح دادم برای شاگردانم:
بعضی گاوهای شیرده دچار عارضه و بیماری می شوند، که باعث می شود گاو ماده(شیری) از شیر خودش می خورد
و این رفتار گاو باعث مشود ، طی چند روز بسیا لاغر شود،
همکارانی که روستازاده باشند
این مشکل را در روستا بعینه دیده اند.
که برای اینکه گاو شیر خودش را نخورد
پوزه سوزنی به دهنه ی گاو یا حلبی در گردن گاو می انداختند تا گاو شیر خودش را نخورد و منجر به لاغر شدنش نشود.
به نظر شما این درست است؟
✅ در این باره باید به نظر برخی از بزرگان
اکتفا کنیم :
در در ذیل چند نمونه برایتان آورده ام
❇️ دكتر ميرجلالالدين كزّازي در توضیح این بیت مینویسد: «بیت ... به آرایة دستانزنی آراسته آمده است: «خورد گاوِ نادان ز پهلويِ خويش»؛ با استعارهای تمثیلی، از این دستان، ناخواسته و نادانسته به پیشباز مرگ رفتن و زمینه نابودی خویش را فراهم آوردن خواسته شده است: گاوي را ميكشند و از گوشتش توشه ميسازند كه فربه و چرب پهلو باشد؛ پس گاوي كه خويشتن را ميپرورد و پهلويِ نزارش را با خورش بسيار فربه و پروار ميگرداند، به راستي زمينة مرگ خويش را فراهم ميآورد؛ بر این پایه، در فرجام، فربهی و پروردگیِ پهلویِ او مایة مرگ و نزاری و بیتوشیِ این پهلو خواهد شد و داستان آنچنان خواهد بود که گویی گاو پهلویِ خود را خورده است و چریده. سهراب نیز، اگر فریفتة زور بازوی و دلاوری خویش، به نبرد رستم بشتاید، مایة مرگ خویش خواهد شد و بازوی وی هرچه پرزورتر باشد، مانند پهلوی گاوِ نادان که هرچه فربهتر باشد مرگآورتر است، او را بیش به سوی نابودی خواهد راند.» (كزّازي، 1381: 587)
❇️ دكتر عزيزالله جويني در توضیح این بیت آورده اند: «دربارة معنیِ این بیت، مطلبها نوشته شده است و هر کسی کوشیده تا معنیِ مناسبی برای آن بیابد.
✳️نخست: استاد مینوی در داستانِ رستم و سهراب در دو مورد اظهار نظر کرده:
✳️ یکی (ص 40) در پاورقی، عبارتِ بنداری، (فاِنّ الثَّور ...) را آورده و گفته است: «... مراد این است: که هر که جانِ خویش را به خطر بیندازد مِثلِ آن گاوِ نادان است.»
✳️ دیگر در (ص 111) که گوید: مَثَلی است، و مراد اینکه نادان باشد کسی که جان خویشتن را در خطر و تَهلکه اندازد.»
❇️ دوم: دکتر شعار و انوری در غمنامه (ص 90 ش 264) از مجلّه سخن بدین گونه آورده اند:
خورد گاوِ...؛ مَثَل است. در نصیحة الملوک آمده: مَثَل تو چون ستوری بُوَد که سبزه بیند و بسیار بخورد تا فربه شود، و فربهیِ او سبب هلاکِ او باشد، که بدان سبب او را بکشند و بخورند. پس عبارتِ خورد گاوِ نادان ز پهلویِ خویش، بدین معنی است که گاو نادان نمیداند که برای بهره مندی از گوشت و پهلوی چرب اوست که به او آب و گیاه میدهند و مفهوم بیت چنین میشود که تو به نیرویِ بازویِ خود مناز، و خود را مانندِ گاوِ نادان به هلاکت مینداز.» پایان سخن دکتر شعار و انوری.
❇️ پس از این مطلب، دکتر رستگار فسائی در رستم و سهراب خود (ص 129 ش 241 سطر 10) گوید: «... بنابراین بهتر است که حرف مرا بشنوی و به توران بازگردی و زورِ بازویت تو را مغرور نسازد که مثَلی گفته اند: ضربتی که گاو نادان میخورد از پرواریِ خود اوست. یا: آفتِ طاووس آمد پرّ او.»
ز پهلو خوردن: از اصل مایه خوردن
گاو نادان از اصل خود مایه می خورد و اینگونه به خودش آسیب می زند!
جالب است به ییت بعدی که دهخدا آورده دقت کنید مخصوصا مصرع دوم:
بدخواه دولت تو ز پهلوی خود خورد
همچون سگی که او خورد از استخوان خویش!
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
گلبرگ آزمون درس به درس فارسی ۱۲.pdf
24.3 MB
#آزمون_درس_به_درس
(به همراه پاسخ تشریحی)
#پایه_دوازدهم
+چند نمونه سوال امتحانات نهایی
#گلبرگ
@ferdosesokhan
(به همراه پاسخ تشریحی)
#پایه_دوازدهم
+چند نمونه سوال امتحانات نهایی
#گلبرگ
@ferdosesokhan
عروض همراه باتست.pdf
1 MB
جمع بندی عروض انسانی همراه با تست
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
سوالات منتخب فنون۳.pdf
16.9 MB
💢سوالات منتخب درس به درس علوم و فنون دوازدهم در یک فایل
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
✳️ نکته
تلفظ درست نام«ویس» در غزل شماره334 غزل های سعدی:
بنا به نوشته ی استاد دکتر محمد معین در فرهنگ «بُرهانِ قاطع» ویس(wis) است. یعنی بر وزن «دیس» درست است نه «وَیْس» بر وزن«قَیْس». در خود کتاب«ویس و رامین» نیز مواردی هست که همین تلفظ درست را نشان می دهد:
چو دایه این سخن ها گفت با ویس،
به یاری آمدش با لشکر ابلیس.
دلِ رام، آن گهی بشکیبد از ویس،
که از کردار بد بشکید ابلیس.
چو شاهنشاه دل خوش کرد با ویس،
دگر ره، در میان افتاد ابلیس.
دل اندر پنجه ی ابلیس مانده؛
دو چشمش سوی مَهدِ ویس مانده .
(ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی ، دو گفتار از : صادق هدایت و مینورسکی، با مقدمه و تصحیح و تحشیه ی: محمد روشن، نشر صدای معاصر، چاپ اول 1377ص 88)
مولوی «ویس» را با«اُوَیْس» هم قافیه ساخته و شاید باعثِ تلفظِ نادرست«ویس» شده است:
بوی رامین می رسد از جانِ ویس؛
بوی یزدان می رسد هم از اُویس
.
مثنوی سروش دفتر چهارم بیت 1827
گرچه مولوی در جاهای دیگر تلفظ درست را نیز به کار بُرده است و «ویسه» را با «کیسه» و «ویس» را با ابلیس» هم قافیه کرده است:
یار تو خُرجین توست و کیسه است،
گرتو رامینی، مَجو جز ویسه ات!
دفتر سوم ب 228
پس بجنبید اختیارت چون بلیس،
شد دلاله ، آردت پیغام ویس .
دفتر پنجم ب 2980
#احمد_عزتی_پرور
#خوانش_سعدی
@ezzatiparvar
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تلفظ درست نام«ویس» در غزل شماره334 غزل های سعدی:
بنا به نوشته ی استاد دکتر محمد معین در فرهنگ «بُرهانِ قاطع» ویس(wis) است. یعنی بر وزن «دیس» درست است نه «وَیْس» بر وزن«قَیْس». در خود کتاب«ویس و رامین» نیز مواردی هست که همین تلفظ درست را نشان می دهد:
چو دایه این سخن ها گفت با ویس،
به یاری آمدش با لشکر ابلیس.
دلِ رام، آن گهی بشکیبد از ویس،
که از کردار بد بشکید ابلیس.
چو شاهنشاه دل خوش کرد با ویس،
دگر ره، در میان افتاد ابلیس.
دل اندر پنجه ی ابلیس مانده؛
دو چشمش سوی مَهدِ ویس مانده .
(ویس و رامین فخرالدین اسعد گرگانی ، دو گفتار از : صادق هدایت و مینورسکی، با مقدمه و تصحیح و تحشیه ی: محمد روشن، نشر صدای معاصر، چاپ اول 1377ص 88)
مولوی «ویس» را با«اُوَیْس» هم قافیه ساخته و شاید باعثِ تلفظِ نادرست«ویس» شده است:
بوی رامین می رسد از جانِ ویس؛
بوی یزدان می رسد هم از اُویس
.
مثنوی سروش دفتر چهارم بیت 1827
گرچه مولوی در جاهای دیگر تلفظ درست را نیز به کار بُرده است و «ویسه» را با «کیسه» و «ویس» را با ابلیس» هم قافیه کرده است:
یار تو خُرجین توست و کیسه است،
گرتو رامینی، مَجو جز ویسه ات!
دفتر سوم ب 228
پس بجنبید اختیارت چون بلیس،
شد دلاله ، آردت پیغام ویس .
دفتر پنجم ب 2980
#احمد_عزتی_پرور
#خوانش_سعدی
@ezzatiparvar
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نگارش 1 خرداد 1400 استاد شهریار - Copy.pdf
343.3 KB
نگارش ۱
کلیه رشته ها
آزمون خرداد ماه ۱۴۰۰
دبیرستان امام حسین ( ع) ناحیه ۳ تبریز
احمدرمضان زاده
@ferdosesokhan
کلیه رشته ها
آزمون خرداد ماه ۱۴۰۰
دبیرستان امام حسین ( ع) ناحیه ۳ تبریز
احمدرمضان زاده
@ferdosesokhan
✳️ پزشکان وقتی که می نویسند
تعدادی از بزرگ¬ترین نویسندگان و شاعرانِ دنیا پزشک بوده¬اند. یکی از آنها آنتون چخوفِ روسی است، که در قرنِ نوزدهم می زیست. چخوف در طیِ عمرِ کوتاهِ خود، که ۴۴ سال بیشتر نبود، هم طبابت می کرد هم می نوشت. او صدها داستانِ کوتاه و بیش از بیست نمایشنامه نوشت که بسیاری از آن ها به راستی از شاهکارهایِ نوعِ خود است. نویسندۀ دیگری که پزشک بود آرتور کانُن دویْلِ انگلیسی و خالق شِرلوک هُلْمزْ است. دویْل در نیمۀ دومِ قرنِ نوزدهم و نیمۀ اولِ قرن بیستم می زیست. آن وقت چندتا از غول هایِ ادبی که پزشک بودند در قرن بیستم ظهور کردند. یکی از اینها جیمز جویْس است که چنان ادبیات و دنیایِ رمان را زیر و رو کرد که حالا دیگر کلِ ادبیات دنیا را به دو دورۀ قبل از جویس و بعد از جویس تقسیم می کنند. او رمانی دارد به نام فینِگانْز وِیْک که البته چون با سبکِ خاصی نوشته شده است خواندنش خیلی سخت است، و ترجمه اش حتی شاید غیر ممکن است. جویس در این کتاب خواسته است کتابِ مقدسِ دنیایِ رمان یا کتاب مقدس خودش را بنویسد. برای همین است که اشاره ها و تلمیحاتِ زیادی به تمام کتاب های مقدس دنیا هم در آن هست. اشارات و نقل قول های قرآنی-اش ظاهراً یک صد و چهارده مورد است. حتی یکی از ابیاتِ شاهنامه هم در آن هست. جویس طبابت را رها کرده بود و فقط می نوشت. یکی دیگر از غول های ادبیِ قرن بیستم، که تا آخرِ عمرش طبابت هم می کرد، لوئی-فردینان سلینِ فرانسوی است. او خالق رمانِ سفر به انتهای شب است، که بدون شک یکی از بزرگ¬ترین رمان های دنیاست. سلین که طرفدارِ هیتلر هم بود، بعد از جنگ جهانیِ دوم چندین سال در زندانِ متفقین به سر برد. نثرِ بسیار زیبا و در عین حال تندی دارد. به خاطرِ همین، دشمنانِ بسیاری در میان نویسندگان و روشنفکران فرانسوی داشت. یکی دیگر از این نوع فرانسوی ها که درسِ طب خواند اما طبابت را رها کرد و شاعری و نویسندگی را انتخاب کرد آندره برُتون است، که بنیانگذارِ مکتبِ سوررئالیسم و رهبرِ جنبشِ آن بود. برُتون دانشجوی پرفسور بابَنْسْکیِ مشهور بوده است. بابَنْسْکی آیندۀ درخشانی برای او در دنیایِ طب پیش بینی کرده بود. با این حال طب را رها کرد و نویسندگی و شاعری را انتخاب کرد. او خالقِ رمانِ مشهورِ نادیا است، که من آن را ترجمه کرده ام. در ایرانِ خودمان هم کم نبوده اند نویسندگان و شاعرانی که پزشک بوده اند.
از برکت وجود تلگرام گاهی با بعضی از این نوع پزشک ها می توانم آشنا شوم. پزشکانی که هرچند معلوم است وقت چندانی برای نوشتن ندارند، اما همان یادداشت های عجولانه¬ای که گاهی می نویسند، یا شعرهایی که می گویند، نشان از این دارد که اگر بنویسند یا شعر بگویند، نویسنده و شاعر خوبی هستند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تعدادی از بزرگ¬ترین نویسندگان و شاعرانِ دنیا پزشک بوده¬اند. یکی از آنها آنتون چخوفِ روسی است، که در قرنِ نوزدهم می زیست. چخوف در طیِ عمرِ کوتاهِ خود، که ۴۴ سال بیشتر نبود، هم طبابت می کرد هم می نوشت. او صدها داستانِ کوتاه و بیش از بیست نمایشنامه نوشت که بسیاری از آن ها به راستی از شاهکارهایِ نوعِ خود است. نویسندۀ دیگری که پزشک بود آرتور کانُن دویْلِ انگلیسی و خالق شِرلوک هُلْمزْ است. دویْل در نیمۀ دومِ قرنِ نوزدهم و نیمۀ اولِ قرن بیستم می زیست. آن وقت چندتا از غول هایِ ادبی که پزشک بودند در قرن بیستم ظهور کردند. یکی از اینها جیمز جویْس است که چنان ادبیات و دنیایِ رمان را زیر و رو کرد که حالا دیگر کلِ ادبیات دنیا را به دو دورۀ قبل از جویس و بعد از جویس تقسیم می کنند. او رمانی دارد به نام فینِگانْز وِیْک که البته چون با سبکِ خاصی نوشته شده است خواندنش خیلی سخت است، و ترجمه اش حتی شاید غیر ممکن است. جویس در این کتاب خواسته است کتابِ مقدسِ دنیایِ رمان یا کتاب مقدس خودش را بنویسد. برای همین است که اشاره ها و تلمیحاتِ زیادی به تمام کتاب های مقدس دنیا هم در آن هست. اشارات و نقل قول های قرآنی-اش ظاهراً یک صد و چهارده مورد است. حتی یکی از ابیاتِ شاهنامه هم در آن هست. جویس طبابت را رها کرده بود و فقط می نوشت. یکی دیگر از غول های ادبیِ قرن بیستم، که تا آخرِ عمرش طبابت هم می کرد، لوئی-فردینان سلینِ فرانسوی است. او خالق رمانِ سفر به انتهای شب است، که بدون شک یکی از بزرگ¬ترین رمان های دنیاست. سلین که طرفدارِ هیتلر هم بود، بعد از جنگ جهانیِ دوم چندین سال در زندانِ متفقین به سر برد. نثرِ بسیار زیبا و در عین حال تندی دارد. به خاطرِ همین، دشمنانِ بسیاری در میان نویسندگان و روشنفکران فرانسوی داشت. یکی دیگر از این نوع فرانسوی ها که درسِ طب خواند اما طبابت را رها کرد و شاعری و نویسندگی را انتخاب کرد آندره برُتون است، که بنیانگذارِ مکتبِ سوررئالیسم و رهبرِ جنبشِ آن بود. برُتون دانشجوی پرفسور بابَنْسْکیِ مشهور بوده است. بابَنْسْکی آیندۀ درخشانی برای او در دنیایِ طب پیش بینی کرده بود. با این حال طب را رها کرد و نویسندگی و شاعری را انتخاب کرد. او خالقِ رمانِ مشهورِ نادیا است، که من آن را ترجمه کرده ام. در ایرانِ خودمان هم کم نبوده اند نویسندگان و شاعرانی که پزشک بوده اند.
از برکت وجود تلگرام گاهی با بعضی از این نوع پزشک ها می توانم آشنا شوم. پزشکانی که هرچند معلوم است وقت چندانی برای نوشتن ندارند، اما همان یادداشت های عجولانه¬ای که گاهی می نویسند، یا شعرهایی که می گویند، نشان از این دارد که اگر بنویسند یا شعر بگویند، نویسنده و شاعر خوبی هستند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سلام به عزیزانی که به این کانال عضو می شوند تلاش بر این است که در این کانال تمام قسمت های مجموعه برنامه زندگی پس از زندگی که از شبکه ۴ در شبهای ماه مبارک رمضان پخش می شود به صورت صوتی اینجا قرار داده شود تا دوستانی که علاقه مند به دریافت فایل صوتی این برنامه هستند این برنامه را به صورت صوتی دریافت کنند
@zendegipasazzendegisounds
@ferdosesokhan
@zendegipasazzendegisounds
@ferdosesokhan
گروه بزرگ کتابخانه ادمین خاتون.pdf.pdf
12.5 MB
📘سوالات طبقه بندی شده کنکور انسانی از سال ۸۳ تا۹۷
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
Forwarded from جزوه رایگان دانشجویی (amir*)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
👆گوگل اسکولار که برخی هم اونو گوگل اسکالر تلفظ می کنند از جمله موتورهای جست وجوی علمی پرطرفدار بین افراد مختلف هست
@jozvehraygan
@jozvehraygan