✳️ درباره ی update و برابر پارسی آن
فعل update در انگلیسی از دهه ی ١٩۴٠م./١٣٢٠خ. ثبت شده و کاربرد اصلی آن در زمینه ی رایانگر و اطلاعات بوده است. معنای آن «تغییر دادن اطلاعات به منظور رساندن آن به آخرین وضعیت» است. از همین رو در فرانسه ای برابر آن را mettre à jour («به روز آوردن») می گویند. برابرهای آن در فرهنگ آریان پور «به روز آوردن، امروزی کردن، روزآمد کردن، بهنگام کردن» و پیشنهاد فرهنگستان هم «روزآمد کردن» است.
در پارسی پیشوند «بـ» برای ساختن صفت به کار می رود: «بخرد» صفت است یعنی «خردمند». نباید این پیشوند را با حرف اضافه ی «به» اشتباه کرد: «به خرد» ترکیب است و معنای دیگری دارد. گاهی «به روزرسانی» را «بروزرسانی» می نویسند که اشتباه است. ضمن آن که احتمال اشتباه «بِروز» با «بُروز» هست. گاهی کاربرد «روز» می تواند ایراد معنایی هم پدید آورد: «اطلاعات کاربران امشب به روز رسانده می شوند». نکته ی دیگر آن که «هنگام» به معنای «زمان مناسب» است و «نابهنگام» یعنی «در زمان نامناسب»، پس «بهنگام سازی» هم از نظر مفهومی درست نیست. از سوی دیگر، این فعل امروزه در زمینه های دیگر به ویژه خبر و مانند آن هم به کار می رود و دیگر نه تنها «روز» بلکه به ساعت و دقیقه و در زمینه ی نرم افزار به ثانیه و واحدهای زمانی ریزتر از آن هم می رسد. همچنین، update به عنوان نام هم به کار می رود، یعنی وصله (patch) یا برنامه/داده ای که برنامه ی موجود را تغییر دهد و معمولا ایرادی را اصلاح کند یا قابلیت تازه ای بیفزاید.
به نظرم مشکل همه ی برابرهای داده شده در آریان پور (و فرهنگستان) صرف پذیری است. یعنی برای updater و updated و updatable و مانند آن برابرهای روان و کوتاهی به دست نمی دهند. همان گونه که می دانیم، فعل ساده (بسیط) زایایی و صرف پذیری بیشتری دارد و باید بکوشیم برابرهای پارسی را با فعل های ساده بسازیم.
پیشنهاد من ساختن فعل ساده ی «اکنونیدن» است به معنای «اکنونی کردن، بازتاب وضع کنونی در داده یا اطلاعات». صرف های آن چنین خواهند شد: to update اکنونیدن؛ updater اکنونگر؛ updated اکنونیده؛ updatable اکنون پذیر؛ updability اکنون پذیری؛ و update اکنونش.
❇️ یوسف امیری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فعل update در انگلیسی از دهه ی ١٩۴٠م./١٣٢٠خ. ثبت شده و کاربرد اصلی آن در زمینه ی رایانگر و اطلاعات بوده است. معنای آن «تغییر دادن اطلاعات به منظور رساندن آن به آخرین وضعیت» است. از همین رو در فرانسه ای برابر آن را mettre à jour («به روز آوردن») می گویند. برابرهای آن در فرهنگ آریان پور «به روز آوردن، امروزی کردن، روزآمد کردن، بهنگام کردن» و پیشنهاد فرهنگستان هم «روزآمد کردن» است.
در پارسی پیشوند «بـ» برای ساختن صفت به کار می رود: «بخرد» صفت است یعنی «خردمند». نباید این پیشوند را با حرف اضافه ی «به» اشتباه کرد: «به خرد» ترکیب است و معنای دیگری دارد. گاهی «به روزرسانی» را «بروزرسانی» می نویسند که اشتباه است. ضمن آن که احتمال اشتباه «بِروز» با «بُروز» هست. گاهی کاربرد «روز» می تواند ایراد معنایی هم پدید آورد: «اطلاعات کاربران امشب به روز رسانده می شوند». نکته ی دیگر آن که «هنگام» به معنای «زمان مناسب» است و «نابهنگام» یعنی «در زمان نامناسب»، پس «بهنگام سازی» هم از نظر مفهومی درست نیست. از سوی دیگر، این فعل امروزه در زمینه های دیگر به ویژه خبر و مانند آن هم به کار می رود و دیگر نه تنها «روز» بلکه به ساعت و دقیقه و در زمینه ی نرم افزار به ثانیه و واحدهای زمانی ریزتر از آن هم می رسد. همچنین، update به عنوان نام هم به کار می رود، یعنی وصله (patch) یا برنامه/داده ای که برنامه ی موجود را تغییر دهد و معمولا ایرادی را اصلاح کند یا قابلیت تازه ای بیفزاید.
به نظرم مشکل همه ی برابرهای داده شده در آریان پور (و فرهنگستان) صرف پذیری است. یعنی برای updater و updated و updatable و مانند آن برابرهای روان و کوتاهی به دست نمی دهند. همان گونه که می دانیم، فعل ساده (بسیط) زایایی و صرف پذیری بیشتری دارد و باید بکوشیم برابرهای پارسی را با فعل های ساده بسازیم.
پیشنهاد من ساختن فعل ساده ی «اکنونیدن» است به معنای «اکنونی کردن، بازتاب وضع کنونی در داده یا اطلاعات». صرف های آن چنین خواهند شد: to update اکنونیدن؛ updater اکنونگر؛ updated اکنونیده؛ updatable اکنون پذیر؛ updability اکنون پذیری؛ و update اکنونش.
❇️ یوسف امیری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ وندهای زبان علمی پارسی
یکی از شناسه های توانمند بودن یک زبان، توانایی دستگاه واژه سازی آنست. زبان پارسی به عنوان یکی از زبان های آریایی با دردست داشتن گنجینه ای از وندها توانایی شگفت و شگرفی در این زمینه دارد. کم تر مفهومی را می توان یافت که نتوان ان را در کالبد واژگانی پارسی گنجاند. البته ناگفته پیداست که این توانایی تنها و تنها در قالب یک پروژه ی دانشی و سنجیده می تواند به نمود درآید یعنی همان چیزی که امروز در فرهنگ ریشه شناختی اخترشناسی و اخترفیزیک دکتر محمد حیدری ملایری بینای آن هستیم. در ادامه به بررسی برخی از وندهای به کاررفته در این فرهنگ خواهیم پرداخت:
- پسوند : er
هم ارز پارسی : -گر، -گار، -کار، -آر، -نده
معنی:
نمونه های کاربرد: آپارگر
- پیشوند : trans
هم ارز پارسی : ترا-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "در سراسر، فراتر از ، از میان"
نمونه های کاربرد: ترابری، ترادیسی،تراروی و ...
- پیشوند : inter
هم ارز پارسی : اندر-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "درون، میان، دو به دو، دوسویه"
نمونه های کاربرد: اندرزنش، اندراختری و ...
- پیشوند : pre
هم ارز پارسی : پیش-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "پیش، پیش از"
نمونه های کاربرد: پیش-ستاره‌ای، پیشزیستی، پیش-پاشش و ...
- پیشوند : peri
هم ارز پارسی : پیرا-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "در پیرامون"
نمونه های کاربرد: پیراکهکشانی، پیرازم، پیراهور، پیرامون و ...
- پیشوند : poly
هم ارز پارسی : چند- ، بُل-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "چند، چندین، بسیار"
نمونه های کاربرد: بُل-نامین، چندبر، بُلفام، گاز ِ بُلگشتی و ...
❇️ دکتر محمد حیدری ملایری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
یکی از شناسه های توانمند بودن یک زبان، توانایی دستگاه واژه سازی آنست. زبان پارسی به عنوان یکی از زبان های آریایی با دردست داشتن گنجینه ای از وندها توانایی شگفت و شگرفی در این زمینه دارد. کم تر مفهومی را می توان یافت که نتوان ان را در کالبد واژگانی پارسی گنجاند. البته ناگفته پیداست که این توانایی تنها و تنها در قالب یک پروژه ی دانشی و سنجیده می تواند به نمود درآید یعنی همان چیزی که امروز در فرهنگ ریشه شناختی اخترشناسی و اخترفیزیک دکتر محمد حیدری ملایری بینای آن هستیم. در ادامه به بررسی برخی از وندهای به کاررفته در این فرهنگ خواهیم پرداخت:
- پسوند : er
هم ارز پارسی : -گر، -گار، -کار، -آر، -نده
معنی:
نمونه های کاربرد: آپارگر
- پیشوند : trans
هم ارز پارسی : ترا-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "در سراسر، فراتر از ، از میان"
نمونه های کاربرد: ترابری، ترادیسی،تراروی و ...
- پیشوند : inter
هم ارز پارسی : اندر-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "درون، میان، دو به دو، دوسویه"
نمونه های کاربرد: اندرزنش، اندراختری و ...
- پیشوند : pre
هم ارز پارسی : پیش-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "پیش، پیش از"
نمونه های کاربرد: پیش-ستاره‌ای، پیشزیستی، پیش-پاشش و ...
- پیشوند : peri
هم ارز پارسی : پیرا-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "در پیرامون"
نمونه های کاربرد: پیراکهکشانی، پیرازم، پیراهور، پیرامون و ...
- پیشوند : poly
هم ارز پارسی : چند- ، بُل-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "چند، چندین، بسیار"
نمونه های کاربرد: بُل-نامین، چندبر، بُلفام، گاز ِ بُلگشتی و ...
❇️ دکتر محمد حیدری ملایری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ نخل محرم
شیء نمادین مهمی به نام نخل در روز عاشورا در مناطق مختلف ایران بویژه در مناطق کویری در عزای امام حسین [ع] توسط دسته‌های عزاداری به دوش کشیده میشود. این شیء اتاقکی است چوبی و تابوت‌واره که به آن نخلِ محرم، نخلِ عاشورا، نخلِ عزا، نخلِ ماتم، نخلِ تابوت و نخلِ شهیدان هم می‌گویند. این نخل در دههٔ اوّل محرم و در دو سه روز پیش از تاسوعا توسط نخل‌بند یا نخل‌آرا آذین‌بندی (بسته) میشود، که گاه این وظیفه به طور موروثی به یک خانواده تعلق دارد. نخل پس از تزیین و سیاه پوش شدن در روز عاشورا با آداب خاصی در حسینیه‌ها، میدان‌های شهر، گذرها و محله‌ها گردانده میشود. دسته‌های سینه‌زن و زنجیرزن نیز همراه با آن حرکت می‌کنند. حمل آن توسط مردانی قوی هیکل صورت می‌گیرد. تا چندی پیش مراسم نخل‌گردانی در محله‌هایی چون چاله‌حصار، تجریش، امامزاده یحیی و چیذر طی عاشورای حسینی صورت می‌گرفت. در بسیاری دیگر از شهرهای ایران نیز این مراسم انجام میشود مثلِ سمنان، کاشان، زواره، نایین، یزد، تفت و ابیانه.
به باور پرویز تناولی، صفویان که به محبوبیت و جایگاه ویژه سَرو در فرهنگ ایرانی واقف بودند، سعی کردند از آن در استقرار مذهب تشیع در ایران بهره‌برداری کنند. به همین منظور، از آن به عنوان یک نماد در مراسم عزاداری امام حسین [ع] بهره جستند. یعنی نوعی سَروِ کوچک و فلزی را که عَلَم نامیده می‌شد با نام خدا و پیغمبر و اهلِ بیتِ او مُشَبَّک نموده و آن را جلو دسته‌های سینه‌زنی به حرکت در‌می‌آوردند. نوع دیگری از آن را نیز که از چوب ساخته می شد، نخل خواندند (۱۳۷۹: ۵۴). درخصوص جایگزینی نام نخل با سَرو هم، نامبرده به ترکیب دو نماد ملی ایرانی و عربی (سرو و نخل) از سوی صفویان اشاره می‌کند که با قرار دادن دو سَرو در مقابلِ هم و پوشاندن کل مجموعه با پارچه‌های سیاه و سبز، بینندگان را به یادِ خیمه آل حسین می‌اندازد. این خیمه هرچند هیچ شباهتی به درخت نخل ندارد و در واقع چیزی جز سَروهای ایستاده نیست، نام نخل را بر خود دارد (همانجا). نخل یا عَلَم در مراسمِ تابوت‌گردانی یا نخل‌گردانی نمادی از تابوتِ سیاوش است. نشانه‌های دیگری از همسانی نخل‌گردانی با آیینِ سوگِ سیاوش می‌توان یافت. مثلا در حدود ۱۰۰ سال پیش، هنگام اجرای این مراسم، پیشاپیشِ نخل، اسبی سیاه حرکت داده می‌شد. این اسب همان است که در همه آیین‌ها و مناسکِ مربوط به سیاوشان وجود دارد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که آیینِ نخل گردانی همان آیینِ سیاوشان است. درباره سیاوش به عنوان خداگیاه در مبحث پَرسیاوش به تفصیل سخن گفتیم (نک: فصل گیاهان اسطوره‌ای). اما در اینجا شاهد تجلی یکی دیگر از نمادهای سیاوش به صورت درخت هستیم. هرچند، چنان چه گفته شد، برخلاف نام این مراسم نخل‌گردانی)، این آیین، در واقع، سَروگردانی است و آراستنِ آن با انواع پارچه‌ها و قفل و آینه، هم به تقدسِ درخت اشاره دارد و هم یادآور تابوت سیاوش است.
❇️ مردم‌گیاه، گیاهانِ آیینی در فرهنگ و فولکلور ایران؛ دکتر پیمان متین؛ فرهامه؛ ۱۳۹۲: ۱۴۱ تا ۱۴۲.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
شیء نمادین مهمی به نام نخل در روز عاشورا در مناطق مختلف ایران بویژه در مناطق کویری در عزای امام حسین [ع] توسط دسته‌های عزاداری به دوش کشیده میشود. این شیء اتاقکی است چوبی و تابوت‌واره که به آن نخلِ محرم، نخلِ عاشورا، نخلِ عزا، نخلِ ماتم، نخلِ تابوت و نخلِ شهیدان هم می‌گویند. این نخل در دههٔ اوّل محرم و در دو سه روز پیش از تاسوعا توسط نخل‌بند یا نخل‌آرا آذین‌بندی (بسته) میشود، که گاه این وظیفه به طور موروثی به یک خانواده تعلق دارد. نخل پس از تزیین و سیاه پوش شدن در روز عاشورا با آداب خاصی در حسینیه‌ها، میدان‌های شهر، گذرها و محله‌ها گردانده میشود. دسته‌های سینه‌زن و زنجیرزن نیز همراه با آن حرکت می‌کنند. حمل آن توسط مردانی قوی هیکل صورت می‌گیرد. تا چندی پیش مراسم نخل‌گردانی در محله‌هایی چون چاله‌حصار، تجریش، امامزاده یحیی و چیذر طی عاشورای حسینی صورت می‌گرفت. در بسیاری دیگر از شهرهای ایران نیز این مراسم انجام میشود مثلِ سمنان، کاشان، زواره، نایین، یزد، تفت و ابیانه.
به باور پرویز تناولی، صفویان که به محبوبیت و جایگاه ویژه سَرو در فرهنگ ایرانی واقف بودند، سعی کردند از آن در استقرار مذهب تشیع در ایران بهره‌برداری کنند. به همین منظور، از آن به عنوان یک نماد در مراسم عزاداری امام حسین [ع] بهره جستند. یعنی نوعی سَروِ کوچک و فلزی را که عَلَم نامیده می‌شد با نام خدا و پیغمبر و اهلِ بیتِ او مُشَبَّک نموده و آن را جلو دسته‌های سینه‌زنی به حرکت در‌می‌آوردند. نوع دیگری از آن را نیز که از چوب ساخته می شد، نخل خواندند (۱۳۷۹: ۵۴). درخصوص جایگزینی نام نخل با سَرو هم، نامبرده به ترکیب دو نماد ملی ایرانی و عربی (سرو و نخل) از سوی صفویان اشاره می‌کند که با قرار دادن دو سَرو در مقابلِ هم و پوشاندن کل مجموعه با پارچه‌های سیاه و سبز، بینندگان را به یادِ خیمه آل حسین می‌اندازد. این خیمه هرچند هیچ شباهتی به درخت نخل ندارد و در واقع چیزی جز سَروهای ایستاده نیست، نام نخل را بر خود دارد (همانجا). نخل یا عَلَم در مراسمِ تابوت‌گردانی یا نخل‌گردانی نمادی از تابوتِ سیاوش است. نشانه‌های دیگری از همسانی نخل‌گردانی با آیینِ سوگِ سیاوش می‌توان یافت. مثلا در حدود ۱۰۰ سال پیش، هنگام اجرای این مراسم، پیشاپیشِ نخل، اسبی سیاه حرکت داده می‌شد. این اسب همان است که در همه آیین‌ها و مناسکِ مربوط به سیاوشان وجود دارد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که آیینِ نخل گردانی همان آیینِ سیاوشان است. درباره سیاوش به عنوان خداگیاه در مبحث پَرسیاوش به تفصیل سخن گفتیم (نک: فصل گیاهان اسطوره‌ای). اما در اینجا شاهد تجلی یکی دیگر از نمادهای سیاوش به صورت درخت هستیم. هرچند، چنان چه گفته شد، برخلاف نام این مراسم نخل‌گردانی)، این آیین، در واقع، سَروگردانی است و آراستنِ آن با انواع پارچه‌ها و قفل و آینه، هم به تقدسِ درخت اشاره دارد و هم یادآور تابوت سیاوش است.
❇️ مردم‌گیاه، گیاهانِ آیینی در فرهنگ و فولکلور ایران؛ دکتر پیمان متین؛ فرهامه؛ ۱۳۹۲: ۱۴۱ تا ۱۴۲.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ رویین تنی و رویین تنان اساطیری
رویین تن یعنی تن چون روی. کسی است که هیچ ضربه ای بر بدن او اثر ندارد و تنی نیرومند و آسیب ناپذیر دارد.ولی هر کدام از این رویین تنان یک نقطه آسیب پذیر دارند یعنی یک جایی از بدن آنها ضربه پذیر است که اگر دشمن از آن جای مورد نظر آگه شود چنانچه به آن نقطه از بدنش ضربه وارد کند او را از پای در می آورد.
درتاریخ اساطیری ملل مختلف چهار رویین تن وجود دارد که عبارتند از:
۱-اسفندیار ایرانی
۲-آشیل (آخیلوس)یونانی
۳-زیگفرید ژرمنی
۴-بالدر نروژی (قوم اسکاندیناوی)
❇️ اسفندیار: نقطه ضربه پذیر اسفندیار چشمان اوست.که هنگامی که زرتشت پیامبرمی خواست او را در درون رودخانه مقدس رویین تن کند و بدنش را تطهیر نماید هنگام فرو رفتن در آب چشمان خود را بست که این امر باعث شد آب به داخل چشمش نفوذ نکند و آن قسمت از بدنش ضربه پذیر شود و همین امر موجب مرگش شد که تیری که رستم از چوب گز فراهم کرده بود به چشمان او پرتاب کرد و وی رااز پای درآورد.
❇️ آشیل: نقطه ضربه پذیر آشیل قوزک پای اوست که ضرب المثل پاشنه آشیل از همین جا نشات می گیرد.طبق روایات آشیل فرزند یکی از خدایان است به اسم تتیس. همسری دارد به نام پله که یک انسان معمولی است. آشیل فرزند هفتم تتیس و پله است.هنگامیکه بدنیا می آید پله نمی پذیرد که این فرزند را هم مثل فرزندان دیگر به آتش افکند تا نامیرا شود چون همه فرزندان دیگر را به همین ترتیب از دست داده بود بنابراین تصمیم می گیرد که نوزاد را درآب بیفکند تا تطهیر شود.مادرش تتیس قوزک پای کودکش را در دست می گیرد و وارونه در آب رودخانه ستیکس فرو می برد و بیرون می کشد. پس همه جای بدن او رویین تن می شود بجز قوزک پای چپش که آنجا ضربه پذیر می شود که در دست مادرش بود.
در جنگ تروا آشیل به دست پاریس شاهزاده تروایی(رباینده هلن)به قتل می رسد. یعنی او از خدایان مدد می گیرد که نقطه ضربه پذیر آشیل کجاست؟ خدایان هم او را راهنمایی می کنند در نتیجه پاریس تیری تهیه می کند و به قوزک پای او می زند و او را به قتل می رساند.
❇️ زیگفرید: نقطه ضربه پذیر زیگفرید آلمانی بین دو کتفش بود یعنی درست مقابل قلبش در مهره پشت وی .زیگفرید پهلوان قوم خودش بود و درمیان مردم زندگی می کرد. در میان ژرمنها اژدهایی است ترسناک. که مردم این طور باور دارند که اگر کسی موفق شود این اژدها را بکشد و در خون بدن اژدها بغلتد بدن او رویین تن می شودو ضربه پذیر خواهد شد. زیگفرید وقتی تصمیم گرفت که خود را رویین تن کند اژدهایی (مار بزرگ هفت سری) را می کشد و در خون اژدها می غلتد.اما یک نقطه ای میان دو کتف زیگفرید برگی از درخت به آن چسبیده و خون به آن نمی چسبد در نتیجه همان نقطه، نقطه ضربه پذیر بدن او می شود. زیگفرید بین قومش بسیار محبوب بود. اما برادر همسر زیگفرید به او خیلی حسادت می کرد. یک روز زیگفرید که به جنگ رفته بود برادر همسرش به سراغ خواهرش می آید و شروع می کند به وسوسه خواهر که نقطه ضربه پذیر زیگفرید را بگو. و خواهرش می گوید . وقتی زیگفرید از جنگ می آید به چشمه می رود تا آب بخورد، کمرش را خم می کند در نتیجه هاگن برادر همسرش او را می کشد.
❇️ و اما بالدر البته او در بدن خود نقطه ضربه پذیر خاصی ندارد اما به یک گیاه حساس می شود.
در میان نروژیها خدایی هست بنام خدای روشنایی به اسم اودین. بالدر پسر اودین است. یک شب در خواب می بیند که پسرش بالدر به واسطه پرتاب تیری کشته شده. اودین بعد از دیدن این خواب خیلی پریشان می شود. پس از بیدار شدن از خواب فکر می کند که امکان دارد خوابش حقیقت باشد. بنابراین به نزد خدای خدایان می رود که زنی است به نام بانو فریگان و به او می گوید ممکن است خواب من تعبیر شود پس به تمام گیاهان عالم سوگند بده به صورت تیری بر بدن فرزند من وارد نشوند.بانو فریگان همه گیاهان عالم را سوگند می دهد مگر یک گیاه چون خیلی کوچک بود به نام دبق . و خیال اودین راحت شد. یکی از تفریحات خدایان این بود که بالدر را میان می گذاشتند و به طرفش تیر می انداختند. شخصی است از یکی از خدایان، خدای بدکاران بنام لوکی. که خیلی به بالدر حسادت می کرده.و در صدد است که بالدر را از میان بردارد.تا اینکه باخبر می شود که گیاه دبق سوگند نخورده. بنابراین تیری از آن را تهیه می کند و در یکی از تفریحات تیر را به دست یکی از خدایان می دهد بنام هاتر-خدای نابینایان- و می گوید تو هم بیا و تفریح کن و درتفریح خدایان شریک شو. هاتر می گوید من نمی بینم.اما لوکی به او میگوید من به توکمک می کنم و به همین ترتیب بالدر را از پای درمی آورد.
❇️ گرد آورنده: حسین ملاصادقی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
رویین تن یعنی تن چون روی. کسی است که هیچ ضربه ای بر بدن او اثر ندارد و تنی نیرومند و آسیب ناپذیر دارد.ولی هر کدام از این رویین تنان یک نقطه آسیب پذیر دارند یعنی یک جایی از بدن آنها ضربه پذیر است که اگر دشمن از آن جای مورد نظر آگه شود چنانچه به آن نقطه از بدنش ضربه وارد کند او را از پای در می آورد.
درتاریخ اساطیری ملل مختلف چهار رویین تن وجود دارد که عبارتند از:
۱-اسفندیار ایرانی
۲-آشیل (آخیلوس)یونانی
۳-زیگفرید ژرمنی
۴-بالدر نروژی (قوم اسکاندیناوی)
❇️ اسفندیار: نقطه ضربه پذیر اسفندیار چشمان اوست.که هنگامی که زرتشت پیامبرمی خواست او را در درون رودخانه مقدس رویین تن کند و بدنش را تطهیر نماید هنگام فرو رفتن در آب چشمان خود را بست که این امر باعث شد آب به داخل چشمش نفوذ نکند و آن قسمت از بدنش ضربه پذیر شود و همین امر موجب مرگش شد که تیری که رستم از چوب گز فراهم کرده بود به چشمان او پرتاب کرد و وی رااز پای درآورد.
❇️ آشیل: نقطه ضربه پذیر آشیل قوزک پای اوست که ضرب المثل پاشنه آشیل از همین جا نشات می گیرد.طبق روایات آشیل فرزند یکی از خدایان است به اسم تتیس. همسری دارد به نام پله که یک انسان معمولی است. آشیل فرزند هفتم تتیس و پله است.هنگامیکه بدنیا می آید پله نمی پذیرد که این فرزند را هم مثل فرزندان دیگر به آتش افکند تا نامیرا شود چون همه فرزندان دیگر را به همین ترتیب از دست داده بود بنابراین تصمیم می گیرد که نوزاد را درآب بیفکند تا تطهیر شود.مادرش تتیس قوزک پای کودکش را در دست می گیرد و وارونه در آب رودخانه ستیکس فرو می برد و بیرون می کشد. پس همه جای بدن او رویین تن می شود بجز قوزک پای چپش که آنجا ضربه پذیر می شود که در دست مادرش بود.
در جنگ تروا آشیل به دست پاریس شاهزاده تروایی(رباینده هلن)به قتل می رسد. یعنی او از خدایان مدد می گیرد که نقطه ضربه پذیر آشیل کجاست؟ خدایان هم او را راهنمایی می کنند در نتیجه پاریس تیری تهیه می کند و به قوزک پای او می زند و او را به قتل می رساند.
❇️ زیگفرید: نقطه ضربه پذیر زیگفرید آلمانی بین دو کتفش بود یعنی درست مقابل قلبش در مهره پشت وی .زیگفرید پهلوان قوم خودش بود و درمیان مردم زندگی می کرد. در میان ژرمنها اژدهایی است ترسناک. که مردم این طور باور دارند که اگر کسی موفق شود این اژدها را بکشد و در خون بدن اژدها بغلتد بدن او رویین تن می شودو ضربه پذیر خواهد شد. زیگفرید وقتی تصمیم گرفت که خود را رویین تن کند اژدهایی (مار بزرگ هفت سری) را می کشد و در خون اژدها می غلتد.اما یک نقطه ای میان دو کتف زیگفرید برگی از درخت به آن چسبیده و خون به آن نمی چسبد در نتیجه همان نقطه، نقطه ضربه پذیر بدن او می شود. زیگفرید بین قومش بسیار محبوب بود. اما برادر همسر زیگفرید به او خیلی حسادت می کرد. یک روز زیگفرید که به جنگ رفته بود برادر همسرش به سراغ خواهرش می آید و شروع می کند به وسوسه خواهر که نقطه ضربه پذیر زیگفرید را بگو. و خواهرش می گوید . وقتی زیگفرید از جنگ می آید به چشمه می رود تا آب بخورد، کمرش را خم می کند در نتیجه هاگن برادر همسرش او را می کشد.
❇️ و اما بالدر البته او در بدن خود نقطه ضربه پذیر خاصی ندارد اما به یک گیاه حساس می شود.
در میان نروژیها خدایی هست بنام خدای روشنایی به اسم اودین. بالدر پسر اودین است. یک شب در خواب می بیند که پسرش بالدر به واسطه پرتاب تیری کشته شده. اودین بعد از دیدن این خواب خیلی پریشان می شود. پس از بیدار شدن از خواب فکر می کند که امکان دارد خوابش حقیقت باشد. بنابراین به نزد خدای خدایان می رود که زنی است به نام بانو فریگان و به او می گوید ممکن است خواب من تعبیر شود پس به تمام گیاهان عالم سوگند بده به صورت تیری بر بدن فرزند من وارد نشوند.بانو فریگان همه گیاهان عالم را سوگند می دهد مگر یک گیاه چون خیلی کوچک بود به نام دبق . و خیال اودین راحت شد. یکی از تفریحات خدایان این بود که بالدر را میان می گذاشتند و به طرفش تیر می انداختند. شخصی است از یکی از خدایان، خدای بدکاران بنام لوکی. که خیلی به بالدر حسادت می کرده.و در صدد است که بالدر را از میان بردارد.تا اینکه باخبر می شود که گیاه دبق سوگند نخورده. بنابراین تیری از آن را تهیه می کند و در یکی از تفریحات تیر را به دست یکی از خدایان می دهد بنام هاتر-خدای نابینایان- و می گوید تو هم بیا و تفریح کن و درتفریح خدایان شریک شو. هاتر می گوید من نمی بینم.اما لوکی به او میگوید من به توکمک می کنم و به همین ترتیب بالدر را از پای درمی آورد.
❇️ گرد آورنده: حسین ملاصادقی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا
@molavi_asar_o_afkar
===================
نکات ناب تربیتی
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
==================
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
==============
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
=================
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
====================
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیان‌گذاران شعر نو در ادبیات عرب به‌شمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
====================
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
==================
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
==================
مخزن کتاب های pdf ادبی
مخزنی برای نسخه های الکترونیکی کتب ادبی
@pdf_kotob_e_adabi
==================
مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا
با عضویت در کانال مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا؛ از آرشیو مطالب گروه بهره ببرید .
@mazhzan_molana
=================
فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni
===============
گروه فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni_gr
=================
مخزنی از سوالات به صورت ورد(word) ؛ pdf؛ مجموعه سوالات نهایی ؛ بخش به بخش و آزمون آنلاین ، از دروس زبان فارسی و نگارش و فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار ودانش و فنون ادبی از همه گروه ها و کانال ها
سری به این کانال بزنید:
@makhzanesoalatedoroseadabi
======================
گروه نوای چکاوک ( شعر و نثر و متون ادبي و نثر آهنگين )
گروهی برای ارسال شعرها و نثرهای زیبای فارسی و متون های زیبای ادبی و نثرهای آهنگین فارسی
@nava_e_chakavak
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا
@molavi_asar_o_afkar
===================
نکات ناب تربیتی
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
==================
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
==============
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
=================
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
====================
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیان‌گذاران شعر نو در ادبیات عرب به‌شمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
====================
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
==================
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
==================
مخزن کتاب های pdf ادبی
مخزنی برای نسخه های الکترونیکی کتب ادبی
@pdf_kotob_e_adabi
==================
مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا
با عضویت در کانال مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا؛ از آرشیو مطالب گروه بهره ببرید .
@mazhzan_molana
=================
فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni
===============
گروه فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni_gr
=================
مخزنی از سوالات به صورت ورد(word) ؛ pdf؛ مجموعه سوالات نهایی ؛ بخش به بخش و آزمون آنلاین ، از دروس زبان فارسی و نگارش و فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار ودانش و فنون ادبی از همه گروه ها و کانال ها
سری به این کانال بزنید:
@makhzanesoalatedoroseadabi
======================
گروه نوای چکاوک ( شعر و نثر و متون ادبي و نثر آهنگين )
گروهی برای ارسال شعرها و نثرهای زیبای فارسی و متون های زیبای ادبی و نثرهای آهنگین فارسی
@nava_e_chakavak
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
✳️ تعریف عیّاری از زبان سمک عیار
بزرگترین عیّارپیشه و جوانمرد جهان در کتاب سمک عیار، خودِ سمک است که به کرّات راوی داستان از زبان شخصیت های داستان او را ستوده است. چندین بار راوی داستان، نگاه خودش را نسبت به عیار و عیاری در شخصیت های داستان کانونی کرده و هر بار با زاویه ی دید متفاوتی آن را به تصویر کشیده اما اکمل تعریف هایی که در داستان آمده را از زبان سمک به مخاطب منتقل کرده است.
❇️ تعریف عیاری از نگاه سمک
سمک عیار گفت: ای پهلوان، مردی و جوانمردی ترا سزاست. پنداریم که ما مردیم و عیار پیشه. از ما کاری نیاید. مردم عیار پیشه باید که عیاری دانند و جوانمرد باشند؛ و به شب رُوی دست دارند؛ و (عیار باید) در حیلت استاد بُود و بسیار چاره باشد و نکته گوی باشد و حاضر جواب، و دیده نادیده کند، و عیب کسان نگوید و زبان نگاه دارد و کم گوید، با این همه در میدان داری عاجز نبُود و اگر وقتی کاری افتد در نماند. از این همه که گفتم اگر (در)چیزی نماند او را مسلم است نام عیاری بر خود نهادن و در میان جوانمردان دم زدن.
❇️ نکته های پراکنده حسین_رمضانپور از کتاب سمک عیّار
#فرامرز_بن_خداداد_کاتب_الارجانی
#سمک_عیار ج یک، ص ۵۲۶
#پرویز_ناتل_خانلری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بزرگترین عیّارپیشه و جوانمرد جهان در کتاب سمک عیار، خودِ سمک است که به کرّات راوی داستان از زبان شخصیت های داستان او را ستوده است. چندین بار راوی داستان، نگاه خودش را نسبت به عیار و عیاری در شخصیت های داستان کانونی کرده و هر بار با زاویه ی دید متفاوتی آن را به تصویر کشیده اما اکمل تعریف هایی که در داستان آمده را از زبان سمک به مخاطب منتقل کرده است.
❇️ تعریف عیاری از نگاه سمک
سمک عیار گفت: ای پهلوان، مردی و جوانمردی ترا سزاست. پنداریم که ما مردیم و عیار پیشه. از ما کاری نیاید. مردم عیار پیشه باید که عیاری دانند و جوانمرد باشند؛ و به شب رُوی دست دارند؛ و (عیار باید) در حیلت استاد بُود و بسیار چاره باشد و نکته گوی باشد و حاضر جواب، و دیده نادیده کند، و عیب کسان نگوید و زبان نگاه دارد و کم گوید، با این همه در میدان داری عاجز نبُود و اگر وقتی کاری افتد در نماند. از این همه که گفتم اگر (در)چیزی نماند او را مسلم است نام عیاری بر خود نهادن و در میان جوانمردان دم زدن.
❇️ نکته های پراکنده حسین_رمضانپور از کتاب سمک عیّار
#فرامرز_بن_خداداد_کاتب_الارجانی
#سمک_عیار ج یک، ص ۵۲۶
#پرویز_ناتل_خانلری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ کوتاه‌ترین داستان در ادبیات پارسی
مولوی در مثنوی معنوی می گوید ...
《مرغکی اندر شکارِ کِرم بود
گربه فرصت یافت، او را در ربود》
▪️این بیتِ زیبا و پرمایه، خود به تنهایی یک داستان هست، داستانی نگاره ای، این نگاره، بر بنیادِ نمادهایی بنا شده است که با بیان و گزارش درمی‌یابیم، چه آراستنِ (نظمِ)منشوری و شگفتی دارد، نوشتارِ فشرده‌ای که به کوتاهی، به ریخت(شکل) بیان در آمده است.
◀️ برای بیشتر دانستن و درک این بیت، نخست نمادهایش را می‌کاویم ...
▪️مرغک : آدم های سودجو(فرصت‌طلب)،
فرمانروایان جفاکار، و .....
( یک نگاه / یک دم / و زمان ها).
▪️کِرم : آدم های بی‌پناه، زمان های کوتاه، توان های کوچک، (لحظه‌ها و فرصت‌های) کوچک و بی مایه.
▪️گربه : آدم های زبردست(قاهر/ قهار)، توانی های بزرگ‌تر، زمان ها و پیش آمدهای برتر، رخداد ، روزگار ، مرگ.
⬅️ چم(معنی) بیت ...
یکی از چم(معانی) چندگانهِ بیت این هست، کسی در کمین بیگناهی نشسته بود تا او را بفریبد، نادان و ناآگاه(غافل) از اینکه روزگار در کمین او بود.
▪️این بیت، همهِ آن چیزی هست که ما در واژه‌ی #آز در زبان پارسی و #حرص در زبان تازی می‌بینیم،
▪️بیانی نگاره ای از چند و چون #آز آدمی، #آزی که در فرهنگ دیرینهِ ما و در شاهنامه فردوسی فرزانه با نام #دیوی بوده است و اهریمنی.
❇️ وانگهی ... #آز در شاهنامه
《چو بستی کمر بر در راه آز
شود کار گیتیت یکسر دراز》
▪️#آز در شاهنامه #دیو همدستی دارد به نام #نیاز و این هر دو سرچشمه آفرینش همه دیوان اند (=دیوساز).
▪️#نیاز آمیخته شده از دو بخش «نی+از» است به چم(معنی) مجبور کردن ، بستن ، فشارآوردن و واژه (azeh) به چمِ فشار و تنگنایی است و #نیاز پارسی از همین ریشه است که افزون براین نیاز و نیازمندی(احتیاج) به چم(معنی) کام وگرای و #آز است.
▪️#آز نخستین بار در شاهنامه و دوران پادشاهی #فریدون به چشم می خورد، این به چم(یعنی) در درازای پادشاهی #پیشدادیان از وجود چنین پتیاره ای نمی توان سراغ گرفت و جهان به کام آدمیان هست و همگان در امن و آسایش به سر می برند.
▪️#فریدون با برگزیدن #ایرج، فرزند کهین به پادشاهی ایران و دور ساختن سلم و تور (دادن روم و توران به آنان) پروایی و یارایی(مجالی) برای تاخت و تاز(جولان) #آز پیش می آید.
▪️دیو #آز نخست به سراغ #سلم، برادر بزرگ تر می رود و وجود او را به آشوب و ناراستی دچار می سازد و سرانجام مرگ #ایرج ریخت می گیرد ...
《دلش گشت غرقه به آز اندرون
به اندیشه بنشست با رهنمون
نبودش پسندیده بخش پدر
که داد او به کهتر پسر تخت زر》
▪️در چنین هنگامهِ ناگواری، فرزانه توس سخن را به پند و اندوه می کشاند و به نشان دادن ریشه ناسازگاری روزگار بسنده می کند ...
《ایا دانشی مرد بسیار هوش
همه چادر آزمندی مپوش
وگر آزمندی ست و اندوه و رنج
شدن تنگ دل در سرای سپنج》
▪️سخن خردمندانهِ فرزانه توس این هست که تلخی هایی چنین جز با دست یازیدن به #آز رخ نمی دهد، #آز مایه همهِ تلخی ها و ناگواری هاست.
❇️ نمونه ای دیگر ...
▪️#کی_غباد از شاهان بزرگ کیانی است، او نیز چون #فریدون فرزند سبکسری دارد به نام کی کاوس، #کی_غباد که خود روزگاری را به فرزانگی و دانایی سپری نموده در هنگامِ مرگ به فرزند نابخرد خود چنین پند می دهد ...
《تو گر دادگر باشی و پاک دین
ز هر کس نیابی به جز آفرین
وگر آز گیرد سرت را به دام
بر آری یکی تیغ تیز از نیام》
▪️#آز ، دشمن دادگری، دینداری و دوستی و آشتی است، باید دانست آن که نخست به تیغ دست می برد جانش را به دیو #آز سپرده است.
❇️ نمونه ای دیگر ....
▪️به داستان #کی_کاووس می رسیم، #دیو_آز، پرتوان تر رخ می نماید، #کی_کاووس نخستین پادشاه ایران است که به وسوسه #آز گرفتار می شود،
او می خواهد به جنگ دیوان مازندران برود، #زال دانا می کوشد تا شاه را از این اندیشه نادرست و نابخرد و پر #آز بپرهیزاند.
هموندان گرانمایه و فرهیخته
ناگفته نماند ...
#آز یکی از نیروهای مخرب و ناسازگار(منفی) و نیادی(طبیعی) و روانی(نفسانی) همه آدمیان هست.
امیدوارم هیچ گاه گرفتار و دربندِ دیو #آز نشوید و همواره گام هايتان در پيروزى و كاميابى باشد.
❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش ، از گروه : شاهنامه پژوهان سیمرغ
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مولوی در مثنوی معنوی می گوید ...
《مرغکی اندر شکارِ کِرم بود
گربه فرصت یافت، او را در ربود》
▪️این بیتِ زیبا و پرمایه، خود به تنهایی یک داستان هست، داستانی نگاره ای، این نگاره، بر بنیادِ نمادهایی بنا شده است که با بیان و گزارش درمی‌یابیم، چه آراستنِ (نظمِ)منشوری و شگفتی دارد، نوشتارِ فشرده‌ای که به کوتاهی، به ریخت(شکل) بیان در آمده است.
◀️ برای بیشتر دانستن و درک این بیت، نخست نمادهایش را می‌کاویم ...
▪️مرغک : آدم های سودجو(فرصت‌طلب)،
فرمانروایان جفاکار، و .....
( یک نگاه / یک دم / و زمان ها).
▪️کِرم : آدم های بی‌پناه، زمان های کوتاه، توان های کوچک، (لحظه‌ها و فرصت‌های) کوچک و بی مایه.
▪️گربه : آدم های زبردست(قاهر/ قهار)، توانی های بزرگ‌تر، زمان ها و پیش آمدهای برتر، رخداد ، روزگار ، مرگ.
⬅️ چم(معنی) بیت ...
یکی از چم(معانی) چندگانهِ بیت این هست، کسی در کمین بیگناهی نشسته بود تا او را بفریبد، نادان و ناآگاه(غافل) از اینکه روزگار در کمین او بود.
▪️این بیت، همهِ آن چیزی هست که ما در واژه‌ی #آز در زبان پارسی و #حرص در زبان تازی می‌بینیم،
▪️بیانی نگاره ای از چند و چون #آز آدمی، #آزی که در فرهنگ دیرینهِ ما و در شاهنامه فردوسی فرزانه با نام #دیوی بوده است و اهریمنی.
❇️ وانگهی ... #آز در شاهنامه
《چو بستی کمر بر در راه آز
شود کار گیتیت یکسر دراز》
▪️#آز در شاهنامه #دیو همدستی دارد به نام #نیاز و این هر دو سرچشمه آفرینش همه دیوان اند (=دیوساز).
▪️#نیاز آمیخته شده از دو بخش «نی+از» است به چم(معنی) مجبور کردن ، بستن ، فشارآوردن و واژه (azeh) به چمِ فشار و تنگنایی است و #نیاز پارسی از همین ریشه است که افزون براین نیاز و نیازمندی(احتیاج) به چم(معنی) کام وگرای و #آز است.
▪️#آز نخستین بار در شاهنامه و دوران پادشاهی #فریدون به چشم می خورد، این به چم(یعنی) در درازای پادشاهی #پیشدادیان از وجود چنین پتیاره ای نمی توان سراغ گرفت و جهان به کام آدمیان هست و همگان در امن و آسایش به سر می برند.
▪️#فریدون با برگزیدن #ایرج، فرزند کهین به پادشاهی ایران و دور ساختن سلم و تور (دادن روم و توران به آنان) پروایی و یارایی(مجالی) برای تاخت و تاز(جولان) #آز پیش می آید.
▪️دیو #آز نخست به سراغ #سلم، برادر بزرگ تر می رود و وجود او را به آشوب و ناراستی دچار می سازد و سرانجام مرگ #ایرج ریخت می گیرد ...
《دلش گشت غرقه به آز اندرون
به اندیشه بنشست با رهنمون
نبودش پسندیده بخش پدر
که داد او به کهتر پسر تخت زر》
▪️در چنین هنگامهِ ناگواری، فرزانه توس سخن را به پند و اندوه می کشاند و به نشان دادن ریشه ناسازگاری روزگار بسنده می کند ...
《ایا دانشی مرد بسیار هوش
همه چادر آزمندی مپوش
وگر آزمندی ست و اندوه و رنج
شدن تنگ دل در سرای سپنج》
▪️سخن خردمندانهِ فرزانه توس این هست که تلخی هایی چنین جز با دست یازیدن به #آز رخ نمی دهد، #آز مایه همهِ تلخی ها و ناگواری هاست.
❇️ نمونه ای دیگر ...
▪️#کی_غباد از شاهان بزرگ کیانی است، او نیز چون #فریدون فرزند سبکسری دارد به نام کی کاوس، #کی_غباد که خود روزگاری را به فرزانگی و دانایی سپری نموده در هنگامِ مرگ به فرزند نابخرد خود چنین پند می دهد ...
《تو گر دادگر باشی و پاک دین
ز هر کس نیابی به جز آفرین
وگر آز گیرد سرت را به دام
بر آری یکی تیغ تیز از نیام》
▪️#آز ، دشمن دادگری، دینداری و دوستی و آشتی است، باید دانست آن که نخست به تیغ دست می برد جانش را به دیو #آز سپرده است.
❇️ نمونه ای دیگر ....
▪️به داستان #کی_کاووس می رسیم، #دیو_آز، پرتوان تر رخ می نماید، #کی_کاووس نخستین پادشاه ایران است که به وسوسه #آز گرفتار می شود،
او می خواهد به جنگ دیوان مازندران برود، #زال دانا می کوشد تا شاه را از این اندیشه نادرست و نابخرد و پر #آز بپرهیزاند.
هموندان گرانمایه و فرهیخته
ناگفته نماند ...
#آز یکی از نیروهای مخرب و ناسازگار(منفی) و نیادی(طبیعی) و روانی(نفسانی) همه آدمیان هست.
امیدوارم هیچ گاه گرفتار و دربندِ دیو #آز نشوید و همواره گام هايتان در پيروزى و كاميابى باشد.
❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش ، از گروه : شاهنامه پژوهان سیمرغ
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ نماد فَرْوَهَر ربطی به عقاید زرتشتی ندارد
آنچه به نام نماد فَرْوَهَر مشهور شده و حاوی تصویر مرد ریشوی بالدار است ربطی به عقاید زرتشتی ندارد و در قرن اخیر رواج یافته است.
فَرْوَهَر که در زبان اوستایی، فْرَوَشی و در زبان پهلوی، فْرَوَهْر تلفظ میشود، در دین زرتشتی، نیروی حافظِ آفریدگانِ خوبِ ایزدی محسوب میشود.
اهورامزدا، پیش از خلق جهان خاکی، فروهرِ هر یک از مخلوقاتِ خوب این جهان را در عالم مینَویِ بالا خلق کرد. وی فروهرِ هر مخلوق را برای حفظ آن مخلوق به عالم خاکی فرومی‌فرستد و پس از مرگِ آن آفریده، فروهرِ وی به عالم بالا بازمی‌گردد. اما کسی را که به او تعلق دارد فراموش نمی‌کند. بلکه هر سال یک بار به دیدن او فرود می‌آید.
اما آنچه به نام نماد فروهر در روزگار ما رواج یافته، در اصل نقشی است که در برخی سنگ‌نگاره‌ها و الواح دوران هخامنشیان به کار رفته است. دربارهٔ مفهوم دقیق این نماد اتفاق‌نظر وجود ندارد. بعضی آن را نشانهٔ شاهین یا علامت سلطنت و برخی آن را نماد فَرّهٔ ایزدی (کیانی)، یعنی نیرویی که باعث برتری و حمایت پادشاه میشود می‌دانند.
فَرّهٔ کیانی که به آن خُرّهٔ کیانی نیز گفته میشود، در فرهنگ ایران قبل از اسلام (و تحت تأثیر آن در شاهنامه و حکمت اِشراقی)، نصرت و تأیید الاهی است که به کمک آن گمان می‌رود سران و بزرگان کشور، غلبه و قدرت به دست می‌آورند.
در حدود ۱۵۰ سال قبل، خورشیدجی رستم‌جی کاما (۱۲۱۰-۱۲۸۸ش) که یکی از پارسیان، یعنی زرتشتیان مقیم هند بود، این شکلِ به‌کاررفته در سنگ‌نگاره‌های هخامنشی را برای نماد زرتشتیان برگزید. ازآن‌پس به‌تدریج این نماد هخامنشی به نام فروهر معروف و متداول شد.
❇️ منابع :
۱. مصاحب، غلامحسین، و همکاران، ۱۳۸۱، دایرةالمعارف فارسی، ۳ ج، شرکت سهامی کتاب‌های جیبی، وابسته به امیرکبیر، چ ۳، تهران، ص ۱۸۸۹، ذیل «فروهر»، ص ۸۹۳، ذیل «خُرّهٔ کیانی».
۲. منوچهرپور، منوچهر، ۱۳۷۷، بدانیم و سربلند باشیم: فشرده‌ای از آموزش‌های دین زرتشت، ویراستار: پرویز منوچهرپور، فروهر، چ ۳، تهران، ص ۵۱-۵۴.
3. Encyclopædia Iranica, iranicaonline, FRAVAŠI
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آنچه به نام نماد فَرْوَهَر مشهور شده و حاوی تصویر مرد ریشوی بالدار است ربطی به عقاید زرتشتی ندارد و در قرن اخیر رواج یافته است.
فَرْوَهَر که در زبان اوستایی، فْرَوَشی و در زبان پهلوی، فْرَوَهْر تلفظ میشود، در دین زرتشتی، نیروی حافظِ آفریدگانِ خوبِ ایزدی محسوب میشود.
اهورامزدا، پیش از خلق جهان خاکی، فروهرِ هر یک از مخلوقاتِ خوب این جهان را در عالم مینَویِ بالا خلق کرد. وی فروهرِ هر مخلوق را برای حفظ آن مخلوق به عالم خاکی فرومی‌فرستد و پس از مرگِ آن آفریده، فروهرِ وی به عالم بالا بازمی‌گردد. اما کسی را که به او تعلق دارد فراموش نمی‌کند. بلکه هر سال یک بار به دیدن او فرود می‌آید.
اما آنچه به نام نماد فروهر در روزگار ما رواج یافته، در اصل نقشی است که در برخی سنگ‌نگاره‌ها و الواح دوران هخامنشیان به کار رفته است. دربارهٔ مفهوم دقیق این نماد اتفاق‌نظر وجود ندارد. بعضی آن را نشانهٔ شاهین یا علامت سلطنت و برخی آن را نماد فَرّهٔ ایزدی (کیانی)، یعنی نیرویی که باعث برتری و حمایت پادشاه میشود می‌دانند.
فَرّهٔ کیانی که به آن خُرّهٔ کیانی نیز گفته میشود، در فرهنگ ایران قبل از اسلام (و تحت تأثیر آن در شاهنامه و حکمت اِشراقی)، نصرت و تأیید الاهی است که به کمک آن گمان می‌رود سران و بزرگان کشور، غلبه و قدرت به دست می‌آورند.
در حدود ۱۵۰ سال قبل، خورشیدجی رستم‌جی کاما (۱۲۱۰-۱۲۸۸ش) که یکی از پارسیان، یعنی زرتشتیان مقیم هند بود، این شکلِ به‌کاررفته در سنگ‌نگاره‌های هخامنشی را برای نماد زرتشتیان برگزید. ازآن‌پس به‌تدریج این نماد هخامنشی به نام فروهر معروف و متداول شد.
❇️ منابع :
۱. مصاحب، غلامحسین، و همکاران، ۱۳۸۱، دایرةالمعارف فارسی، ۳ ج، شرکت سهامی کتاب‌های جیبی، وابسته به امیرکبیر، چ ۳، تهران، ص ۱۸۸۹، ذیل «فروهر»، ص ۸۹۳، ذیل «خُرّهٔ کیانی».
۲. منوچهرپور، منوچهر، ۱۳۷۷، بدانیم و سربلند باشیم: فشرده‌ای از آموزش‌های دین زرتشت، ویراستار: پرویز منوچهرپور، فروهر، چ ۳، تهران، ص ۵۱-۵۴.
3. Encyclopædia Iranica, iranicaonline, FRAVAŠI
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سلام عزیزان گروه و کانال های ادبی ممنون میشم که مطالب این کانال را جهت رعایت امانتداری با آی دی کانال منتقل کنند تا مشمول الذمگی برایشان ایجاد نشود و مدیون نباشند
مدیریت کانال فردوس سخن
مدیریت کانال فردوس سخن
✳️ آیا شاهنامه آخرش خوش است ؟
خیر
▪️این یک سخن نیزه زنی و نیش و کنایه آمیز است که می‌گویند ...
▪️شاهنامه با فروپاشی فرهنگ ایرانی به پایان می‌رسد، فرهنگی که فردوسی فرزانه آن را از نو می‌سازد.
▪️شاهنامه را «نسک گریه» هم گویند، آبادانی و شادی ایران تا تازش و یورش به ایران ادامه پیدا می‌کند و شاهنامه از این پس، نسک مویه و شیون بر ایران و تمدنی میشود که از بین رفته است.
▪️استاد سخن فردوسی فرزانه
درست در هنگامی که می خواهد شاهنامه را به پايان برساند، نخست نامه #رستم_فرخزاد را گواهِ بازگشتِ ضحاکيان(از ديدگاه رستم فرخزاد) می آورد، سپس و در نامه به #سعدبن_وقاص نيز《تفو باد بر چرخ گردون تفو》، را می سرايد.
▪️رازهايی که پيش بينی #رستم_فرخزاد درباره يورش تازيان و آمدن ضحاکيان را هشدار می دهد به گونه ای به خواننده می رساند که يادتان باشد رويدادِ ضحاک پليد و ستمکار تا هزار سال به درازا کشيد و چنانچه به خود نياييد اين رويداد نيز چنان خواهد بود.
#رستم_فرخزاد به برادر گوشزد می کند که ضحاکيان در راه اند .....
《کشاورز جنگی شود بی هنر
نژاد و بزرگی نيايد به بر
ز پیمان بگردند وز راستی
گرامی شود کژی و کاستی
ربايد همی اين از آن، آن از اين
ز نفرين ندانند باز، آفرين
شود بنده ی بی هنر شهريار
نژاد و بزرگی نيايد به کار
بریزند خون از پی خواسته
شود روزگار مهان کاسته》
▪️اين چکامه ژرف و بن(عمق) افسوس و اندوه و شوربختی خود فردوسی فرزانه هستند از اين شكست ايرانيان.
▪️رستم فرخزاد برای اينکه برای ايرانيان (اگرچه به نام برادر)، روشن سازد که روزگار چگونه خواهد گشت، نمونه ای می آورد ....
《زيان کسان از پی سود خويش
بجويند و دين اندر آرند پيَش》
▪️آیا سخن دیروز فردوسی،
سرنوشت تلخِ امروز ما نیست؟؟؟
▪️سرانجامِ کار و همانگونه که #رستم_فرخزاد پیش بینی کرده بود، سربازان ایران با شنیدن خبر کشته شدن #رستم، شکست خوردند، درفش کاویان که رستم آن را به همراه خود آورده بود و نماد ایران و ایرانیان بود، به دست تازی ها افتاد.
▪️چرا شاهنامه جایی پایان می گیرد که ایران به زمین خورده(سقوط) کرده است ؟؟؟
▪️نخست اینکه انگیزه فردوسی فرزانه نگارش تاریخ ایران باستان است و با شکست ساسانیان از مهاجمان، این تاریخ نیز پایان می‌یابد و دوم اینکه این انتخاب ناشی از هنر فردوسی فرزانه هست، اگر شاهنامه پایان خوشی می‌داشت شاید نگاه ما به درون و ژرف(عمق) رویداد ناگوار، واکش(جلب) نمی‌شد.
⬅️ می گویند که، بزرگی به نام ابوطالب کاشی در دوره یورش مغول، در زمانی که این همه کشتار و تجاوز را می نگرد، بر سر آرامگاه فردوسی فرزانه می آید و غمِ دل خود و همه ایرانیان را فریاد میزند ...
《سلامُ علیک ای حکیم گزین
سرافراز فردوسیِ پاک دین
روانِ تو آسوده و شاد باد
دلت هم زِ بند غم آزاد باد
سر از خاک بردار و ایران ببین
که بی تو خراب است ایران زمین》
▪️آری ... هزار سال است پژواک آوای فردوسی فرزانه در گوش جان ایرانیان، می‌پیچد که ...
گفتار و نوشتارم را با سروده ای از سرور #شفیعی_کدکدنی در ستایش و فروزه(وصف) فردوسی فرزانه پایان می دهم ...
بزرگا ، جاودان مردا
هشیواری و دانایی
نه دیروزی ، که امرزوی
نه امروزی که فردایی
همه دیروز ما از تو ،
همه امروز ما با تو ،
همه فردای ما در تو
که بالایی و والایی
چو زینجا بنگرم،
زان سوی ده قرنت همی بینم که می گویی و می رویی و می بالی و می آیی.
❇️ پایان شاهنامه خوش نبود و نیست
❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش، گروه شاهنامه پژوهان سیمرغ
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
خیر
▪️این یک سخن نیزه زنی و نیش و کنایه آمیز است که می‌گویند ...
▪️شاهنامه با فروپاشی فرهنگ ایرانی به پایان می‌رسد، فرهنگی که فردوسی فرزانه آن را از نو می‌سازد.
▪️شاهنامه را «نسک گریه» هم گویند، آبادانی و شادی ایران تا تازش و یورش به ایران ادامه پیدا می‌کند و شاهنامه از این پس، نسک مویه و شیون بر ایران و تمدنی میشود که از بین رفته است.
▪️استاد سخن فردوسی فرزانه
درست در هنگامی که می خواهد شاهنامه را به پايان برساند، نخست نامه #رستم_فرخزاد را گواهِ بازگشتِ ضحاکيان(از ديدگاه رستم فرخزاد) می آورد، سپس و در نامه به #سعدبن_وقاص نيز《تفو باد بر چرخ گردون تفو》، را می سرايد.
▪️رازهايی که پيش بينی #رستم_فرخزاد درباره يورش تازيان و آمدن ضحاکيان را هشدار می دهد به گونه ای به خواننده می رساند که يادتان باشد رويدادِ ضحاک پليد و ستمکار تا هزار سال به درازا کشيد و چنانچه به خود نياييد اين رويداد نيز چنان خواهد بود.
#رستم_فرخزاد به برادر گوشزد می کند که ضحاکيان در راه اند .....
《کشاورز جنگی شود بی هنر
نژاد و بزرگی نيايد به بر
ز پیمان بگردند وز راستی
گرامی شود کژی و کاستی
ربايد همی اين از آن، آن از اين
ز نفرين ندانند باز، آفرين
شود بنده ی بی هنر شهريار
نژاد و بزرگی نيايد به کار
بریزند خون از پی خواسته
شود روزگار مهان کاسته》
▪️اين چکامه ژرف و بن(عمق) افسوس و اندوه و شوربختی خود فردوسی فرزانه هستند از اين شكست ايرانيان.
▪️رستم فرخزاد برای اينکه برای ايرانيان (اگرچه به نام برادر)، روشن سازد که روزگار چگونه خواهد گشت، نمونه ای می آورد ....
《زيان کسان از پی سود خويش
بجويند و دين اندر آرند پيَش》
▪️آیا سخن دیروز فردوسی،
سرنوشت تلخِ امروز ما نیست؟؟؟
▪️سرانجامِ کار و همانگونه که #رستم_فرخزاد پیش بینی کرده بود، سربازان ایران با شنیدن خبر کشته شدن #رستم، شکست خوردند، درفش کاویان که رستم آن را به همراه خود آورده بود و نماد ایران و ایرانیان بود، به دست تازی ها افتاد.
▪️چرا شاهنامه جایی پایان می گیرد که ایران به زمین خورده(سقوط) کرده است ؟؟؟
▪️نخست اینکه انگیزه فردوسی فرزانه نگارش تاریخ ایران باستان است و با شکست ساسانیان از مهاجمان، این تاریخ نیز پایان می‌یابد و دوم اینکه این انتخاب ناشی از هنر فردوسی فرزانه هست، اگر شاهنامه پایان خوشی می‌داشت شاید نگاه ما به درون و ژرف(عمق) رویداد ناگوار، واکش(جلب) نمی‌شد.
⬅️ می گویند که، بزرگی به نام ابوطالب کاشی در دوره یورش مغول، در زمانی که این همه کشتار و تجاوز را می نگرد، بر سر آرامگاه فردوسی فرزانه می آید و غمِ دل خود و همه ایرانیان را فریاد میزند ...
《سلامُ علیک ای حکیم گزین
سرافراز فردوسیِ پاک دین
روانِ تو آسوده و شاد باد
دلت هم زِ بند غم آزاد باد
سر از خاک بردار و ایران ببین
که بی تو خراب است ایران زمین》
▪️آری ... هزار سال است پژواک آوای فردوسی فرزانه در گوش جان ایرانیان، می‌پیچد که ...
گفتار و نوشتارم را با سروده ای از سرور #شفیعی_کدکدنی در ستایش و فروزه(وصف) فردوسی فرزانه پایان می دهم ...
بزرگا ، جاودان مردا
هشیواری و دانایی
نه دیروزی ، که امرزوی
نه امروزی که فردایی
همه دیروز ما از تو ،
همه امروز ما با تو ،
همه فردای ما در تو
که بالایی و والایی
چو زینجا بنگرم،
زان سوی ده قرنت همی بینم که می گویی و می رویی و می بالی و می آیی.
❇️ پایان شاهنامه خوش نبود و نیست
❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش، گروه شاهنامه پژوهان سیمرغ
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ غلط ننویسیم
❇️ ابوالحسن نجفی
✅بخش : یک
📕حایل /هایل
این دوکلمه رانباید باهم اشتباه کرد. حایل اسم است به معنای آنچه میان دوچیز واقع شود ومانع اتصال آنهاباشد.اما هایل صفت است به معنای ترسناک وهولناک.
📕چهره کردن
این ترکیب بی معنی را غالبا در رسانه ها به کار می برند وفی المثل می گویند :" کشتی گیر ایرانی امروز با پیروزی بر کشتی گیر چینی وژاپنی چهره کرد. "
چهره کردن ترکیب غلطی است واز استعمال آن باید پرهیز کرد. به جای آن ترکیبهای متعدد دیگری هست مانند :"جلوه دادن ،خودنمایی کردن".
📕جذر / جزر
این دوکلمه رانباید باهم اشتباه کرد . جذر به معنای "ریشه" است ودراصطلاح ریاضی جذر هر عدد، عددی است که با ضرب آن در خود آن عدد حاصل شود.
اما جزر به معنای "فرونشست آب دریا بر اثر حرکت ماه است".
📕بالطبع / بالتبع
این دو قید مرکب در تلفظ ومعنی با یکدیگر تفاوت دارند. بالطبع یعنی طبعا از روی طبع. وبالتبع یعنی در نتیجه.
در نوشته های امروزه غالبا این دوترکیب را به جای هم به کارمیبرند
📕اَتلال / اَطلال
این دو کلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
اَتلال به فتح اول و سکون دوم جمع تل به معنای پشته وتوده خاک وریگ است.
👈ای روز چه روزی تو بدین زینت واین زیب
کز زینت وزیب تو دگر شد همه اَتلال
اما اَطلال به فتح اول وسکون دوم جمع طلل به معنای ویرانه بازمانده از خانه فروریخته است.
👈ای ساربان منزل مکن جز در دیار یار من
تا یک زمان زاری کنم بر ربع و اَطلال و دمن
📕برائت / براعت
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد. برائت به معنای بیگناهی وپاکدامنی است اما براعت به معنای کمال فضل وادب وبرتری بردیگران به علم است.
📕انتساب /انتصاب
انتساب به معنای نسبت داشتن ومرتبط بودن است. اولین قدم منتقد درکار انتقاد آن است که از صحت انتساب اثر به صاحب اثر مطمئن گردد.
اما انتصاب به معنای گماشتن ونصب کردن است.
انتصاب او به ریاست اداره موجب اعتراض کارمندان شد.
📕الغا / القا
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد الغا با حرف "غ" به معنای لغو کردن باطل کردن است. "الغای بردگی"
اما القا با حرف "ق" به معنای "تلقین کردن ،آموختن ، در ذهن کسی وارد کردن" است. وبیشتر در ترکیب القای شبهه یعنی ایجاد شک در ذهن کسی به کار می رود.
اصطلاح اخیر را گاهی به صورت الغای شبهه می نویسند که درست بر معنای متضاد آن دلالت می کند.
📕اَقشار
این کلمه در سالهای اخیر به عنوان جمع قشر رایج شده است در عربی به کار نمی رود واستعمال آن غلط است جمع قشر در عربی قشور است که در فارسی مستعمل نیست به جای آن می توان گفت "قشرها".
📕وهله / وحله
وهله به معنای" نوبت بار" است . حرف دوم این کلمه
"ه" است ونه" ح".
این کلمه را غالبا به صورت وحله می نویسند وغلط است.
📕مامور / معمور
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
مامور" به کسی که از طرف دولتی یا فردی وظیفه ای را انجام می دهد" اطلاق میشود.
اما معمور درفارسی درمقام صفت استعمال میشود وبه معنای " آباد، آبادان " است.
📕 کاندید / کاندیدا
این دوکلمه را نباید به جای هم به کار برد.
کاندید واژه ای فرانسوی به معنای "ساده دل ومعصوم" است .
کاندیدا نیز واژه ای فرانسوی اما به معنای "داوطلب یا نامزد برای اجرای کاری" است.
بنابراین به جای" آقای فلان کاندید نمایندگی است "
باید گفت :" آقای فلان کاندیدای نمایندگی است."
واساسا به جای آن بهتر است واژه فارسی نامزد یا داوطلب را به کار ببریم.
📕قیاس / غیاث
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
قیاس در اصطلاح منطق استدلال از کلی به جزیی یا از اصل به نتیجه است . وتوسعا به معنای مقایسه است.
اما غیاث به معنای فریادرس ونیز امداد واستمداد است .
📕فطرت و فترت
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
فطرت به چند معنی است که رایج ترین آنها خصوصیت هرموجود از آغاز خلقتش ، سرشت طبیعت است.
فترت نیز به چند معنی است. از جمله فاصله میان ظهور دوپیغامبر یا دوپادشاه یا دو شخص بزرگ. بعضی این دوکلمه را به غلط به جای هم به کار می برند.
📕غیظ / غیض
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
غیظ به معنای خشم شدید است وهم در گفتار وهم درخ نوشتار فراوان به کار می رود. بعضی اشتباها این کلمه را به صورت غیض می نویسند.
اما غیض که در گفتار مطلقا به کار نمیرود ودرمتون ادبی فارسی به ندرت دیده می شود در عربی به معنای کاهش آب ونیز به معنای اندک است
📕عمارت / امارت
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد. عمارت به معنای آباد کردن وآبادانی است. وبا تعمیر وعمران از یک خانواده است. اما امارت از ماده امر وبه معنای فرمانروایی ونیز به معنای امیر نشین است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ ابوالحسن نجفی
✅بخش : یک
📕حایل /هایل
این دوکلمه رانباید باهم اشتباه کرد. حایل اسم است به معنای آنچه میان دوچیز واقع شود ومانع اتصال آنهاباشد.اما هایل صفت است به معنای ترسناک وهولناک.
📕چهره کردن
این ترکیب بی معنی را غالبا در رسانه ها به کار می برند وفی المثل می گویند :" کشتی گیر ایرانی امروز با پیروزی بر کشتی گیر چینی وژاپنی چهره کرد. "
چهره کردن ترکیب غلطی است واز استعمال آن باید پرهیز کرد. به جای آن ترکیبهای متعدد دیگری هست مانند :"جلوه دادن ،خودنمایی کردن".
📕جذر / جزر
این دوکلمه رانباید باهم اشتباه کرد . جذر به معنای "ریشه" است ودراصطلاح ریاضی جذر هر عدد، عددی است که با ضرب آن در خود آن عدد حاصل شود.
اما جزر به معنای "فرونشست آب دریا بر اثر حرکت ماه است".
📕بالطبع / بالتبع
این دو قید مرکب در تلفظ ومعنی با یکدیگر تفاوت دارند. بالطبع یعنی طبعا از روی طبع. وبالتبع یعنی در نتیجه.
در نوشته های امروزه غالبا این دوترکیب را به جای هم به کارمیبرند
📕اَتلال / اَطلال
این دو کلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
اَتلال به فتح اول و سکون دوم جمع تل به معنای پشته وتوده خاک وریگ است.
👈ای روز چه روزی تو بدین زینت واین زیب
کز زینت وزیب تو دگر شد همه اَتلال
اما اَطلال به فتح اول وسکون دوم جمع طلل به معنای ویرانه بازمانده از خانه فروریخته است.
👈ای ساربان منزل مکن جز در دیار یار من
تا یک زمان زاری کنم بر ربع و اَطلال و دمن
📕برائت / براعت
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد. برائت به معنای بیگناهی وپاکدامنی است اما براعت به معنای کمال فضل وادب وبرتری بردیگران به علم است.
📕انتساب /انتصاب
انتساب به معنای نسبت داشتن ومرتبط بودن است. اولین قدم منتقد درکار انتقاد آن است که از صحت انتساب اثر به صاحب اثر مطمئن گردد.
اما انتصاب به معنای گماشتن ونصب کردن است.
انتصاب او به ریاست اداره موجب اعتراض کارمندان شد.
📕الغا / القا
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد الغا با حرف "غ" به معنای لغو کردن باطل کردن است. "الغای بردگی"
اما القا با حرف "ق" به معنای "تلقین کردن ،آموختن ، در ذهن کسی وارد کردن" است. وبیشتر در ترکیب القای شبهه یعنی ایجاد شک در ذهن کسی به کار می رود.
اصطلاح اخیر را گاهی به صورت الغای شبهه می نویسند که درست بر معنای متضاد آن دلالت می کند.
📕اَقشار
این کلمه در سالهای اخیر به عنوان جمع قشر رایج شده است در عربی به کار نمی رود واستعمال آن غلط است جمع قشر در عربی قشور است که در فارسی مستعمل نیست به جای آن می توان گفت "قشرها".
📕وهله / وحله
وهله به معنای" نوبت بار" است . حرف دوم این کلمه
"ه" است ونه" ح".
این کلمه را غالبا به صورت وحله می نویسند وغلط است.
📕مامور / معمور
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
مامور" به کسی که از طرف دولتی یا فردی وظیفه ای را انجام می دهد" اطلاق میشود.
اما معمور درفارسی درمقام صفت استعمال میشود وبه معنای " آباد، آبادان " است.
📕 کاندید / کاندیدا
این دوکلمه را نباید به جای هم به کار برد.
کاندید واژه ای فرانسوی به معنای "ساده دل ومعصوم" است .
کاندیدا نیز واژه ای فرانسوی اما به معنای "داوطلب یا نامزد برای اجرای کاری" است.
بنابراین به جای" آقای فلان کاندید نمایندگی است "
باید گفت :" آقای فلان کاندیدای نمایندگی است."
واساسا به جای آن بهتر است واژه فارسی نامزد یا داوطلب را به کار ببریم.
📕قیاس / غیاث
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
قیاس در اصطلاح منطق استدلال از کلی به جزیی یا از اصل به نتیجه است . وتوسعا به معنای مقایسه است.
اما غیاث به معنای فریادرس ونیز امداد واستمداد است .
📕فطرت و فترت
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
فطرت به چند معنی است که رایج ترین آنها خصوصیت هرموجود از آغاز خلقتش ، سرشت طبیعت است.
فترت نیز به چند معنی است. از جمله فاصله میان ظهور دوپیغامبر یا دوپادشاه یا دو شخص بزرگ. بعضی این دوکلمه را به غلط به جای هم به کار می برند.
📕غیظ / غیض
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد.
غیظ به معنای خشم شدید است وهم در گفتار وهم درخ نوشتار فراوان به کار می رود. بعضی اشتباها این کلمه را به صورت غیض می نویسند.
اما غیض که در گفتار مطلقا به کار نمیرود ودرمتون ادبی فارسی به ندرت دیده می شود در عربی به معنای کاهش آب ونیز به معنای اندک است
📕عمارت / امارت
این دوکلمه را نباید باهم اشتباه کرد. عمارت به معنای آباد کردن وآبادانی است. وبا تعمیر وعمران از یک خانواده است. اما امارت از ماده امر وبه معنای فرمانروایی ونیز به معنای امیر نشین است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ غلط ننویسیم
❇️ ابوالحسن نجفی
✅بخش : دو
📕محظور / محذور
این دوکلمه را نباید به جای هم به کار برد.
محظور به معنای ممنوع وحرام است.
اما محذور به معنای آنچه از آن می ترسند. ومانع وگرفتاری است.
امروزه غالبا محظور را به غلط به جای محذور به کار می برند. ومثلا می نویسند :"محظور اخلاقی" که باید محذور باشد.
📕تراز / طراز
تراز معنای متعدد دارد از جمله میزان، ارتفاع چیزی نسبت به سطح معین.
تراز واژه فارسی است وطراز معرب آن است واز این رو در همه این معانی بهتر است که تراز وهمه ترکیباتش با حرف "ت " نوشته شود. ترازنامه ،همترار، ترازکردن
📕تصادف / تصادم
تصادف به معنای به هم برخوردن وباهم روبه رو شدن برحسب اتفاق است.
وتصادم یعنی به هم کوفته شدن وبه سختی به هم خوردن .
درگفتگوی امروزه ودر انشا اداری غالبا تصادف رابه جای تصادم به کار می برند ومثلا می گویند اتومبیل به درخت تصادف کرد و حال آنکه باید بگویند اتومبیل بادرخت تصادم کرد.
📕ضرب وشتم / ضرب وجرح
به عمل کسی که به دیگری ضربه یا ضربه هایی وارد کند چنانکه منجر به زخمی شدن او شود امروزه به خصوص در رادیو وتلویزیون ومطبوعات به غلط ضرب وشتم می گویند . اصطلاح صحیح دراین مورد ضرب وجرح است ونه ضرب وشتم . زیرا شتم به معنای دشنام دادن است وجرح به معنای زخمی کردن.
📕زرع / ذرع
این دوکلمه رانباید باهم اشتباه کرد.
زرع به معنای کاشتن وکشت است وبا زراعت وزارع ومزروع از یک خانواده است.
اما ذرع مقیاس قدیم طول ومعادل 1.04متر بوده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ ابوالحسن نجفی
✅بخش : دو
📕محظور / محذور
این دوکلمه را نباید به جای هم به کار برد.
محظور به معنای ممنوع وحرام است.
اما محذور به معنای آنچه از آن می ترسند. ومانع وگرفتاری است.
امروزه غالبا محظور را به غلط به جای محذور به کار می برند. ومثلا می نویسند :"محظور اخلاقی" که باید محذور باشد.
📕تراز / طراز
تراز معنای متعدد دارد از جمله میزان، ارتفاع چیزی نسبت به سطح معین.
تراز واژه فارسی است وطراز معرب آن است واز این رو در همه این معانی بهتر است که تراز وهمه ترکیباتش با حرف "ت " نوشته شود. ترازنامه ،همترار، ترازکردن
📕تصادف / تصادم
تصادف به معنای به هم برخوردن وباهم روبه رو شدن برحسب اتفاق است.
وتصادم یعنی به هم کوفته شدن وبه سختی به هم خوردن .
درگفتگوی امروزه ودر انشا اداری غالبا تصادف رابه جای تصادم به کار می برند ومثلا می گویند اتومبیل به درخت تصادف کرد و حال آنکه باید بگویند اتومبیل بادرخت تصادم کرد.
📕ضرب وشتم / ضرب وجرح
به عمل کسی که به دیگری ضربه یا ضربه هایی وارد کند چنانکه منجر به زخمی شدن او شود امروزه به خصوص در رادیو وتلویزیون ومطبوعات به غلط ضرب وشتم می گویند . اصطلاح صحیح دراین مورد ضرب وجرح است ونه ضرب وشتم . زیرا شتم به معنای دشنام دادن است وجرح به معنای زخمی کردن.
📕زرع / ذرع
این دوکلمه رانباید باهم اشتباه کرد.
زرع به معنای کاشتن وکشت است وبا زراعت وزارع ومزروع از یک خانواده است.
اما ذرع مقیاس قدیم طول ومعادل 1.04متر بوده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا
@molavi_asar_o_afkar
===================
نکات ناب تربیتی
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
==================
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
==============
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
=================
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
====================
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیان‌گذاران شعر نو در ادبیات عرب به‌شمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
====================
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
==================
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
==================
مخزن کتاب های pdf ادبی
مخزنی برای نسخه های الکترونیکی کتب ادبی
@pdf_kotob_e_adabi
==================
مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا
با عضویت در کانال مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا؛ از آرشیو مطالب گروه بهره ببرید .
@mazhzan_molana
=================
فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni
===============
گروه فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni_gr
=================
مخزنی از سوالات به صورت ورد(word) ؛ pdf؛ مجموعه سوالات نهایی ؛ بخش به بخش و آزمون آنلاین ، از دروس زبان فارسی و نگارش و فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار ودانش و فنون ادبی از همه گروه ها و کانال ها
سری به این کانال بزنید:
@makhzanesoalatedoroseadabi
======================
گروه نوای چکاوک ( شعر و نثر و متون ادبي و نثر آهنگين )
گروهی برای ارسال شعرها و نثرهای زیبای فارسی و متون های زیبای ادبی و نثرهای آهنگین فارسی
@nava_e_chakavak
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا
@molavi_asar_o_afkar
===================
نکات ناب تربیتی
کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه
@nokatetarbiyati
==================
مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری
کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی
@makhzanenokatenegarshi_virayashi
==============
فردوس سخن
کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی
@ferdosesokhan
=================
عاشقانه های نزار قبانی
نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست
@nezar_asheghaneha
====================
نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )
غادة السمان (متولد ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیان‌گذاران شعر نو در ادبیات عرب به‌شمار می رود.
@ghadat_asheghaneha
====================
موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد
@muzic_canal
==================
کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .
@zarbolmaslhaefarsi
==================
مخزن کتاب های pdf ادبی
مخزنی برای نسخه های الکترونیکی کتب ادبی
@pdf_kotob_e_adabi
==================
مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا
با عضویت در کانال مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا؛ از آرشیو مطالب گروه بهره ببرید .
@mazhzan_molana
=================
فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni
===============
گروه فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش
فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی
@farsionegaresh_fanni_gr
=================
مخزنی از سوالات به صورت ورد(word) ؛ pdf؛ مجموعه سوالات نهایی ؛ بخش به بخش و آزمون آنلاین ، از دروس زبان فارسی و نگارش و فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار ودانش و فنون ادبی از همه گروه ها و کانال ها
سری به این کانال بزنید:
@makhzanesoalatedoroseadabi
======================
گروه نوای چکاوک ( شعر و نثر و متون ادبي و نثر آهنگين )
گروهی برای ارسال شعرها و نثرهای زیبای فارسی و متون های زیبای ادبی و نثرهای آهنگین فارسی
@nava_e_chakavak
راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
سلام عزیزان گروه و کانال های ادبی ممنون میشم که مطالب این کانال را جهت رعایت امانتداری با آی دی کانال منتقل کنند تا مشمول الذمگی برایشان ایجاد نشود و مدیون نباشند
مدیریت کانال فردوس سخن
مدیریت کانال فردوس سخن
✳️ واژه های دو املایی و چند املایی در زبان فارسی
📕در همه ی زبان ها واژه هايی هست كه از نظر املايي به دو يا چند صورت مي توان آنها را نوشت .در اين نوع كلمات ، معمولاًنوشتن يك صورت آنها متداول تر است و نوشتن شكل ديگر غلط محسوب نمي شود. البته اين كلمات دو املايي را مي توان به چند نوع طبقه بندي كرد ؛ مثلاً واژه هایی كه در متون گذشته با حرف « ط » نوشته مي شده اند و امروزه توصيه مي شود كه آنها را با حرف « ت » بنويسند مثل طوس ، طهران ، سطبر ، غلطيدن ، اطاق و...
یک نکته: نوشتن شکل دوم غلط املایی محسوب نمی شود. برای مثال:اگر « آذوقه » را به صورت « آزوقه » ؛ يا « جقّه »« را به صورت « جغّه »بنویسیم نادرست نیست.
📕فهرست برخی واژگان دو یا چند املایی
🔹آيينه / آينه : نوعي سطح صيقلي كه نور رسيده از هر جسم را باز مي تاباند ، هر چيز بسيار صاف و برّاق
🔹اتاق / اطاق : اصل اين لغت تركي است و در تركي مخرج « ط » وجود ندارد . بنابراين بهتراست كه به صورت « اتاق » نوشته شود . در زبان تركي به معني خانه و خيمه گاه است . برخي پنداشته اند اين كلمه همان« وثاق » عربي است .
🔹پروفسور / پرفسور : professeur ، استاد دانشگاه
🔹اتومبيل / اتوموبيل / اتمبيل : از فرانسوي Automobile از پيشوند داراي ريشه لاتيني به معني « خود » و « موبايل » به معني متحرك ، سيار و روان ، معادل فارسي « خودرو » ، آقاي بهمنيار در مقاله « املاي فارسي » كه در مقدمه لغت نامة دهخدا آمده است صورت « اتمبيل » را پيشنهاد مي كند .
🔹بتّه / بوته / بته : هر سه صحيح و يك كلمه فارسي است . گُل و بتّه : نقش گل و گياه كه نقاش مي كشد .
🔹توسي / طوسي : هر دو صورت درست است . توصيه مي شود « توسي » بنويسيم .
🔹بقچه / بغچه : ( تركي ) ، به هر دوصورت درست است .
🔹تزئين / تزيين : هر دو صورت درست است .
🔹چارپاره / چهارپاره: به شكل اوّل رايج تر است .
🔹دكان / دكّان : به هر دو صورت آمده است .
🔹سالن / سالون: ( فرانسوي salon از ايتاليايي salone ) فضاي سرپوشيده ي نسبتاً بزرگ
🔹مليون / ميليون : از كلمه فرانسوي million و املاي صحيح آن ميليون است .
🔹واگن/ واگون : ( انگليسي wagon) هر يك از بخش هاي مجزاي قطار كه به وسيله ي لكوموتيو بر روي ريل راه آهن كشيده مي شود.
🔹هيجده / هجده / هيژده / هژده : به هر چهار صورت درست است . در اصل « هشت ده »
🔹يقه / يخه ( تركي ) : گريبان ، به هر دو صورت آمده است
✅ نکته: در رسم الخطّ فارسي به دليل نبودن حرف مستقل براي مصوّت هاي كوتاه ـَـِــُـ مي نويسيم « مراد »، « قربان» و نه « موراد » و « قوربان » ، بنابراين در نوشتن شماری از واژه های دخيل فرانسوي و انگلیسی هم نوشتن : فرمول، ميكرب، ويلن، اتومبيل، گلبول ، دمكراسي و ... رايج تر از : فورمول ، ميكروب ، ويولن ( ويولون ) ، اتوموبيل ( اتمبيل ) ، گولوبول و دموكراسی است.
❇️ تیمور رضایی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
📕در همه ی زبان ها واژه هايی هست كه از نظر املايي به دو يا چند صورت مي توان آنها را نوشت .در اين نوع كلمات ، معمولاًنوشتن يك صورت آنها متداول تر است و نوشتن شكل ديگر غلط محسوب نمي شود. البته اين كلمات دو املايي را مي توان به چند نوع طبقه بندي كرد ؛ مثلاً واژه هایی كه در متون گذشته با حرف « ط » نوشته مي شده اند و امروزه توصيه مي شود كه آنها را با حرف « ت » بنويسند مثل طوس ، طهران ، سطبر ، غلطيدن ، اطاق و...
یک نکته: نوشتن شکل دوم غلط املایی محسوب نمی شود. برای مثال:اگر « آذوقه » را به صورت « آزوقه » ؛ يا « جقّه »« را به صورت « جغّه »بنویسیم نادرست نیست.
📕فهرست برخی واژگان دو یا چند املایی
🔹آيينه / آينه : نوعي سطح صيقلي كه نور رسيده از هر جسم را باز مي تاباند ، هر چيز بسيار صاف و برّاق
🔹اتاق / اطاق : اصل اين لغت تركي است و در تركي مخرج « ط » وجود ندارد . بنابراين بهتراست كه به صورت « اتاق » نوشته شود . در زبان تركي به معني خانه و خيمه گاه است . برخي پنداشته اند اين كلمه همان« وثاق » عربي است .
🔹پروفسور / پرفسور : professeur ، استاد دانشگاه
🔹اتومبيل / اتوموبيل / اتمبيل : از فرانسوي Automobile از پيشوند داراي ريشه لاتيني به معني « خود » و « موبايل » به معني متحرك ، سيار و روان ، معادل فارسي « خودرو » ، آقاي بهمنيار در مقاله « املاي فارسي » كه در مقدمه لغت نامة دهخدا آمده است صورت « اتمبيل » را پيشنهاد مي كند .
🔹بتّه / بوته / بته : هر سه صحيح و يك كلمه فارسي است . گُل و بتّه : نقش گل و گياه كه نقاش مي كشد .
🔹توسي / طوسي : هر دو صورت درست است . توصيه مي شود « توسي » بنويسيم .
🔹بقچه / بغچه : ( تركي ) ، به هر دوصورت درست است .
🔹تزئين / تزيين : هر دو صورت درست است .
🔹چارپاره / چهارپاره: به شكل اوّل رايج تر است .
🔹دكان / دكّان : به هر دو صورت آمده است .
🔹سالن / سالون: ( فرانسوي salon از ايتاليايي salone ) فضاي سرپوشيده ي نسبتاً بزرگ
🔹مليون / ميليون : از كلمه فرانسوي million و املاي صحيح آن ميليون است .
🔹واگن/ واگون : ( انگليسي wagon) هر يك از بخش هاي مجزاي قطار كه به وسيله ي لكوموتيو بر روي ريل راه آهن كشيده مي شود.
🔹هيجده / هجده / هيژده / هژده : به هر چهار صورت درست است . در اصل « هشت ده »
🔹يقه / يخه ( تركي ) : گريبان ، به هر دو صورت آمده است
✅ نکته: در رسم الخطّ فارسي به دليل نبودن حرف مستقل براي مصوّت هاي كوتاه ـَـِــُـ مي نويسيم « مراد »، « قربان» و نه « موراد » و « قوربان » ، بنابراين در نوشتن شماری از واژه های دخيل فرانسوي و انگلیسی هم نوشتن : فرمول، ميكرب، ويلن، اتومبيل، گلبول ، دمكراسي و ... رايج تر از : فورمول ، ميكروب ، ويولن ( ويولون ) ، اتوموبيل ( اتمبيل ) ، گولوبول و دموكراسی است.
❇️ تیمور رضایی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ شخصیت شناسی جالب از روی لمس تلفن همراه:
تلفن همراه شما بازگوی شخصیتتان است.
❇️ تلفن همراه اطلاعات زیادی از ما دارد. روزانه، ماهانه و سال هاست که با روش و شخصیت ما آشناست؛ به گوشی خود دقت کنید. گوشی همراه شما از زنگ انتخابی گرفته تا نحوه قفل کردن و پس زمینه خصوصیات شما را بیان می کند.
به نقل از ساینس هایر، یکی از این موارد قفل کردن گوشی است که بسیار ساده است. اگر دقت کنید خواهید دید روش انتخابی شما با دیگران متفاوت است. پنج روش متفاوت برای قفل کردن وجود دارد که فاش کننده شخصیت است. به موارد ذیل توجه کنید.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه از سمت راست:
کشیدن انگشت به سمت راست بیانگر احساس قدرت است. شما شخصی خلاق و اجتماعی هستید. در برابر انتخاب خود فکر می کنید و می دانید هر چیزی بر زندگی شما بازتاب دارد.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه به سمت پایین:
شما شخصی معتدل، لایق و باهوش هستید. شما به موفقیت های شغلی و شخصی تمایل دارید.خلاق و بلند پرواز هستید و برای رسیدن به موفقیت گام های بلند برمی دارید.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه از سمت چپ:
شما در تجارت موفق خواهید بود. شخصی کاری، لایق و پرطاقت هستید.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه به سمت بالا:
شما شخص مثبت اندیشی هستید و نمی توانید ناراحتی دیگران را ببینید. تمام انرژی خود را برای برطرف کردن نیاز دیگران گذاشته و به آنچه فکر می کنید می رسید. همیشه در عرصه حاضر هستید.
❇️ استفاده از هر دو انگشت در یک زمان:
برای شما اتمام هر کاری مهم است. شما همیشه در مورد توانایی و زمان غلو می کنید. خود را مسئول می دانید و به همین دلیل همیشه زیر فشار و مشغول هستید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تلفن همراه شما بازگوی شخصیتتان است.
❇️ تلفن همراه اطلاعات زیادی از ما دارد. روزانه، ماهانه و سال هاست که با روش و شخصیت ما آشناست؛ به گوشی خود دقت کنید. گوشی همراه شما از زنگ انتخابی گرفته تا نحوه قفل کردن و پس زمینه خصوصیات شما را بیان می کند.
به نقل از ساینس هایر، یکی از این موارد قفل کردن گوشی است که بسیار ساده است. اگر دقت کنید خواهید دید روش انتخابی شما با دیگران متفاوت است. پنج روش متفاوت برای قفل کردن وجود دارد که فاش کننده شخصیت است. به موارد ذیل توجه کنید.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه از سمت راست:
کشیدن انگشت به سمت راست بیانگر احساس قدرت است. شما شخصی خلاق و اجتماعی هستید. در برابر انتخاب خود فکر می کنید و می دانید هر چیزی بر زندگی شما بازتاب دارد.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه به سمت پایین:
شما شخصی معتدل، لایق و باهوش هستید. شما به موفقیت های شغلی و شخصی تمایل دارید.خلاق و بلند پرواز هستید و برای رسیدن به موفقیت گام های بلند برمی دارید.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه از سمت چپ:
شما در تجارت موفق خواهید بود. شخصی کاری، لایق و پرطاقت هستید.
❇️ کشیدن انگشت روی صفحه به سمت بالا:
شما شخص مثبت اندیشی هستید و نمی توانید ناراحتی دیگران را ببینید. تمام انرژی خود را برای برطرف کردن نیاز دیگران گذاشته و به آنچه فکر می کنید می رسید. همیشه در عرصه حاضر هستید.
❇️ استفاده از هر دو انگشت در یک زمان:
برای شما اتمام هر کاری مهم است. شما همیشه در مورد توانایی و زمان غلو می کنید. خود را مسئول می دانید و به همین دلیل همیشه زیر فشار و مشغول هستید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ چند نمونه ،از سنت ها، آداب و رسوم،شیوه زندگی و بازتاب آن ها در متون ادب
❇️ سوزاندن عود وشکر درمجمر
یکی ازسنت های رایج در گذشته سوزاندن عود و شکر در مجمر(آتشدان) بوده است.
مولانا دردفترچهارم مثنوی دربیان آن دباغ که به بوی ناخوش آن پیشه خوی گرفته بودودرهنگام گذر ازبازارعطاران ازبوی عطربیهوش شدوعطاران به خیال اینکه می توانند اورا بابوهای خوش به هوش آورند؛به سنت سوزاندن عود وشکراشاره فرموده است.
خاقانی گوید:
ماه نو چون حلقه ی ابریشم وشب موی چنگ
موی وابریشم به هم چون عود وشکّرساختند
عطار نیشابوری گوید:
عود وشکرچگونه بسازند وقت سوز
ایشان دراین طریق چون عود وشکرزیند
❇️ ساختن بادبزن از پر طاووس
🔸یکی ازسنت ها ساختن بادبزن و مگس ران از پرطاووس بوده است؛ هم به سبب زیبایی آن و هم به سبب پهنا و شکل عریض آن.
خاقانی گوید:
به دست همت ازخاطر برانم غم که سلطانان
مگس ران ها کنند ازپرّ طاووسانِ بستانی
سعدی درگلستان،باب دوم گوید:
عابدرادیدکه ازهیئت نخستین بگردیده وسرخ وسپیدوفربه شده وبربالش دیبا تکیه زده وغلام پری پیکربامروحه ی (بادبزن)طاووسی بالای سر ایستاده.
🔸سنت دیگر گذاشتن پر طاووس برای نشانه در قرآن کریم است.
خاقانی گوید:
خودمدیحت را به گفتِ اوکجا باشد نیار
مصحف مجدازپرطاووس کی گیرد بها؟
❇️ برگرفته شده ازمجله رشد آموزش زبان وادب فارسی( دوره ی بیست ویکم،شماره ۴،تابستان ۱۳۸۷)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ سوزاندن عود وشکر درمجمر
یکی ازسنت های رایج در گذشته سوزاندن عود و شکر در مجمر(آتشدان) بوده است.
مولانا دردفترچهارم مثنوی دربیان آن دباغ که به بوی ناخوش آن پیشه خوی گرفته بودودرهنگام گذر ازبازارعطاران ازبوی عطربیهوش شدوعطاران به خیال اینکه می توانند اورا بابوهای خوش به هوش آورند؛به سنت سوزاندن عود وشکراشاره فرموده است.
خاقانی گوید:
ماه نو چون حلقه ی ابریشم وشب موی چنگ
موی وابریشم به هم چون عود وشکّرساختند
عطار نیشابوری گوید:
عود وشکرچگونه بسازند وقت سوز
ایشان دراین طریق چون عود وشکرزیند
❇️ ساختن بادبزن از پر طاووس
🔸یکی ازسنت ها ساختن بادبزن و مگس ران از پرطاووس بوده است؛ هم به سبب زیبایی آن و هم به سبب پهنا و شکل عریض آن.
خاقانی گوید:
به دست همت ازخاطر برانم غم که سلطانان
مگس ران ها کنند ازپرّ طاووسانِ بستانی
سعدی درگلستان،باب دوم گوید:
عابدرادیدکه ازهیئت نخستین بگردیده وسرخ وسپیدوفربه شده وبربالش دیبا تکیه زده وغلام پری پیکربامروحه ی (بادبزن)طاووسی بالای سر ایستاده.
🔸سنت دیگر گذاشتن پر طاووس برای نشانه در قرآن کریم است.
خاقانی گوید:
خودمدیحت را به گفتِ اوکجا باشد نیار
مصحف مجدازپرطاووس کی گیرد بها؟
❇️ برگرفته شده ازمجله رشد آموزش زبان وادب فارسی( دوره ی بیست ویکم،شماره ۴،تابستان ۱۳۸۷)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
توجه 📢
در طرح انبار تکانی دیجی کالا، کتاب های معروف و خواندنی تا ۸۰درصد تخفیف را برای فروش گذاشته. مثلا کتاب ۵۰ تومانی شده ۱۷ تومان
میتونید برای خود و یا هدیه به دیگران بخرید...
https://www.digikala.com/search/?q=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8
@ferdosesokhan
در طرح انبار تکانی دیجی کالا، کتاب های معروف و خواندنی تا ۸۰درصد تخفیف را برای فروش گذاشته. مثلا کتاب ۵۰ تومانی شده ۱۷ تومان
میتونید برای خود و یا هدیه به دیگران بخرید...
https://www.digikala.com/search/?q=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8
@ferdosesokhan
✳️ مهراب یا محراب؟ کدام واژه درست است؟
واژه مهراب دارای دو بخش (مهر+آب) است. مهر علاوه بر معنی هایی که از آن می دانیم، نام یکی از ایزدان(مهین فرشتگان) دین زردشتی است، که در اوستا بخشی بزرگ(مهر یشت) به نیایش آن اختصاص یافته است؛ و زردشتیان،خورشید را گردونه ی ایزدمهر می پنداشتند که این ایزد سوار بر آن هر روز سراسر گیتی را از شرق به غرب در می نوردد و بدکاران، به ویژه پیمان شکنان را به سزا می رساند و از این روی یکی از معانی مهر، همان خورشید شده است.
آب، آبه و آوه در پارسی به معنی سقف ضربی(آجری یا خشتی) گنبدی شکل است. این واژه در نام های ساوه(سه آوه=سه گنبدان) و آوه(آوج=گنبد) و سرداب و سردابه_ زیرزمین های خنکی با سقف های گنبدی شکل که نباید در آن هیچ نشانی از آب و هتا نم وجود داشته باشد؛ وگرنه قابل نشست نیست_ و هتا گرمابه_ جایگاهی گرم و دارای سقف گنبدی_ باقی مانده است.
معبدهای نیایش مهر، همه سقف های گنبدی شکل داشتند و ساختمان آن ها بسیار به ساختمان زورخانه های قدیمی ایران مانند است؛ و آن ها را مهراب و مهرابه می گفتند، یعنی محل نیایش مهر.
پس از ورود اسلام به ایران، همان واژه رنگ تازی گرفت و به ریختِ «محراب» درآمد، و همان سقف هلالی شکل را نگه داشت.( در شعر پارسی ابروی معشوق را به محراب مانند می کنند). و محل نیایش آفریدگار شد. تازیان و خاصه عالمان دینی کوشش کردند برای این واژه، ریشه ای بتراشند و آن را مشتق از «حرب»= جنگ) بدانند و با آن که جنگ با نماز هیچ تناسبی ندارد؛چنین وانمود کردند که چون مسجد و محراب محل حرب نفس و حرب با شیطان و ... است آن را محراب خواندند.
این توجیه به هیچ عنوان درست نیست؛زیرا محراب بر وزن «مفعال» است و این وزن ویژه اسم ابزار یا آلت است و در عربی نامِ ابزار بر وزن «مفعل» و «مفعله» می آید. بنابراین به قیاس آنان محراب از ریشه ی «حرب» به معنی ابزار یعنی سلاح است نه محل آن.
یک روز مهراب جایگاه نیایش با ایزد مهر بوده است و امروز جایگاه نیایش و پرستش آفریدگار. تمام مساجد جامعی که در شهرهای بزرگ ایران از قرن های اول و دوم هجری به بعد برجای مانده، به جای آتشکده های بزرگ و به شیوه و سبک معماری آن ها ساخته شده است؛ و اگر کوتاه نظر نباشیم این حقیقت به هیج جا برنمی خورد و هیچ از شأن و منزلت و پاکی و قداست مسجد نمی کاهد.
جایگاهی بوده است همگانی، که روزی زردشتیان به سنت و روال خود در آن به ستایش اهورامزدا می پرداختند و امروز در همان جا مسلمانان خدای را پرستش می کنند.
خواجه حافظ فرموده است:
همه کس طالب یارند، چه هشیار و چه مست
همه جا خانه ی عشق است، چه مسجد چه کنشت
برگرفته از کتاب: سی قصه از شاهنامه(آفرین فردوسی) اثر دکتر محمدجعفر محجوب
برچسب‌ها ...
#مهر
#مهراب
#محراب
#مهر_یشت
+ نوشته شده پانزدهم دی ۱۳۹۲
بدستِ سرور يداله خانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
واژه مهراب دارای دو بخش (مهر+آب) است. مهر علاوه بر معنی هایی که از آن می دانیم، نام یکی از ایزدان(مهین فرشتگان) دین زردشتی است، که در اوستا بخشی بزرگ(مهر یشت) به نیایش آن اختصاص یافته است؛ و زردشتیان،خورشید را گردونه ی ایزدمهر می پنداشتند که این ایزد سوار بر آن هر روز سراسر گیتی را از شرق به غرب در می نوردد و بدکاران، به ویژه پیمان شکنان را به سزا می رساند و از این روی یکی از معانی مهر، همان خورشید شده است.
آب، آبه و آوه در پارسی به معنی سقف ضربی(آجری یا خشتی) گنبدی شکل است. این واژه در نام های ساوه(سه آوه=سه گنبدان) و آوه(آوج=گنبد) و سرداب و سردابه_ زیرزمین های خنکی با سقف های گنبدی شکل که نباید در آن هیچ نشانی از آب و هتا نم وجود داشته باشد؛ وگرنه قابل نشست نیست_ و هتا گرمابه_ جایگاهی گرم و دارای سقف گنبدی_ باقی مانده است.
معبدهای نیایش مهر، همه سقف های گنبدی شکل داشتند و ساختمان آن ها بسیار به ساختمان زورخانه های قدیمی ایران مانند است؛ و آن ها را مهراب و مهرابه می گفتند، یعنی محل نیایش مهر.
پس از ورود اسلام به ایران، همان واژه رنگ تازی گرفت و به ریختِ «محراب» درآمد، و همان سقف هلالی شکل را نگه داشت.( در شعر پارسی ابروی معشوق را به محراب مانند می کنند). و محل نیایش آفریدگار شد. تازیان و خاصه عالمان دینی کوشش کردند برای این واژه، ریشه ای بتراشند و آن را مشتق از «حرب»= جنگ) بدانند و با آن که جنگ با نماز هیچ تناسبی ندارد؛چنین وانمود کردند که چون مسجد و محراب محل حرب نفس و حرب با شیطان و ... است آن را محراب خواندند.
این توجیه به هیچ عنوان درست نیست؛زیرا محراب بر وزن «مفعال» است و این وزن ویژه اسم ابزار یا آلت است و در عربی نامِ ابزار بر وزن «مفعل» و «مفعله» می آید. بنابراین به قیاس آنان محراب از ریشه ی «حرب» به معنی ابزار یعنی سلاح است نه محل آن.
یک روز مهراب جایگاه نیایش با ایزد مهر بوده است و امروز جایگاه نیایش و پرستش آفریدگار. تمام مساجد جامعی که در شهرهای بزرگ ایران از قرن های اول و دوم هجری به بعد برجای مانده، به جای آتشکده های بزرگ و به شیوه و سبک معماری آن ها ساخته شده است؛ و اگر کوتاه نظر نباشیم این حقیقت به هیج جا برنمی خورد و هیچ از شأن و منزلت و پاکی و قداست مسجد نمی کاهد.
جایگاهی بوده است همگانی، که روزی زردشتیان به سنت و روال خود در آن به ستایش اهورامزدا می پرداختند و امروز در همان جا مسلمانان خدای را پرستش می کنند.
خواجه حافظ فرموده است:
همه کس طالب یارند، چه هشیار و چه مست
همه جا خانه ی عشق است، چه مسجد چه کنشت
برگرفته از کتاب: سی قصه از شاهنامه(آفرین فردوسی) اثر دکتر محمدجعفر محجوب
برچسب‌ها ...
#مهر
#مهراب
#محراب
#مهر_یشت
+ نوشته شده پانزدهم دی ۱۳۹۲
بدستِ سرور يداله خانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️آزمون ور چیست؟
ور یا ordeal در ایران قدیم آزمایشی بود که برای تشخیص مجرم از بی گناه طی مراسمی برگزار می شد... و متهم با طی چنین آزمونی بیگناهی و یا گناه خود را تائید و یا رد می کرد. این آزمون ور مغان میترا بود و جلوتر از زرتشت هم بود...و خود زرتشت هم تن به این ور در مقابل مغان داده بود....ور به ور گرم و ور سرد تقسیم می شد...
ور گرم انداختن متهم به آتش، فلز گداخته، روغن گداخته و...است. ور سرد انداختن متهم به آب دریا و رودخانه، غوطه دادن طرفین دعوا در آب ...که هر کدام زودتر از آب بیرون می آمد کنهکار بود.... نوشیدن صمغ گیاهان سمی و غیره.... که اگر می خورد زنده می ماند تبرئه می شد و اگر می مرد مجازات بود....اگر از آب و آتش نجات می یافت تبرئه می شد و اگر غرق آب و آتش و باد و خاک می شد مجرم بود و با آن به مجازات می رسبد...ور ریشه سوگند امروزین است....سوگند گندابی از آزمون ور گرم و سرد بود که طی مراسمی به متهم می خوراندند اگر زنده می ماند تبريه بود و اگر می مرد مجرم..که تنها تشریفاتش امروز اجرا می گردد..
آزمون ور در بین تمام ملل از هند و چین و ایران و مصر و روم و.... غیره بوده است و از هم صرفا در کم و کیف متفاوت هستند و آخرین ور هم همان گذر از پل صراط یا پل معلق بین بهشت و دوزخ است که در رستاخیز نوید و بشارت داده اند که همگان این آزمون ور را طی خواهند کرد. پس چنان که پیداست آزمون ور از فلسفه عناصر اربعه و قدما خمسه مغان سرچشمه گرفته و دنیا را در نوردیده و هر جا به شکلی و نوعی چه به صورت کلاسیک و یا رفورمیزه اجاره شده و می شود...و چه بیدادهایی که در کسوت داد جلوگر است...و چه انسان شکنی هایی که نشد و نخواهد شد!
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ور یا ordeal در ایران قدیم آزمایشی بود که برای تشخیص مجرم از بی گناه طی مراسمی برگزار می شد... و متهم با طی چنین آزمونی بیگناهی و یا گناه خود را تائید و یا رد می کرد. این آزمون ور مغان میترا بود و جلوتر از زرتشت هم بود...و خود زرتشت هم تن به این ور در مقابل مغان داده بود....ور به ور گرم و ور سرد تقسیم می شد...
ور گرم انداختن متهم به آتش، فلز گداخته، روغن گداخته و...است. ور سرد انداختن متهم به آب دریا و رودخانه، غوطه دادن طرفین دعوا در آب ...که هر کدام زودتر از آب بیرون می آمد کنهکار بود.... نوشیدن صمغ گیاهان سمی و غیره.... که اگر می خورد زنده می ماند تبرئه می شد و اگر می مرد مجازات بود....اگر از آب و آتش نجات می یافت تبرئه می شد و اگر غرق آب و آتش و باد و خاک می شد مجرم بود و با آن به مجازات می رسبد...ور ریشه سوگند امروزین است....سوگند گندابی از آزمون ور گرم و سرد بود که طی مراسمی به متهم می خوراندند اگر زنده می ماند تبريه بود و اگر می مرد مجرم..که تنها تشریفاتش امروز اجرا می گردد..
آزمون ور در بین تمام ملل از هند و چین و ایران و مصر و روم و.... غیره بوده است و از هم صرفا در کم و کیف متفاوت هستند و آخرین ور هم همان گذر از پل صراط یا پل معلق بین بهشت و دوزخ است که در رستاخیز نوید و بشارت داده اند که همگان این آزمون ور را طی خواهند کرد. پس چنان که پیداست آزمون ور از فلسفه عناصر اربعه و قدما خمسه مغان سرچشمه گرفته و دنیا را در نوردیده و هر جا به شکلی و نوعی چه به صورت کلاسیک و یا رفورمیزه اجاره شده و می شود...و چه بیدادهایی که در کسوت داد جلوگر است...و چه انسان شکنی هایی که نشد و نخواهد شد!
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ آیین سوگند
با درود بیکران سوگند در لغت به معنی گوگرد است.مخلوطی از آب و گوگرد رابه خورد مجرم می دادند و از حالات او در مورد بی گناهی یا گناهکاری قضاوت می کردند بعدها سوگند به معنی قسم به کار برده شده است.باری سوگند شاهان پرمایه همین آزمون ((ور گرم)) باید باشد.شاید دیگران آزمونشان جور دیگری بوده است اما شاهان اینگونه ور را برمی گزیدند .
آیین سوگند که آیینی باستانی است نه تنها در حماسه ملی ما بلکه در حماسه های ملت های دیگر هم نمود دارد .در دوران باستان برای پدیدار شدن راست از دروغ به آزمایش های بسیار دشواری دست می زدند و معتقد بودند که به انسان درستکار هیچ آسیبی نمی رسد . در زبان پهلوی به این آیین«ور» می گفتند که در آتشکده به دست موبدان انجام می گرفت که به دو گونه بود«ور گرم » و «ور سرد»
«ورگرم» این شخص را مجبور می کردند که از پای خود را در آب گرم فرو برد و مدتی نگه دارد و گاهی بر روی سینه شان مس و روی گداخته می ریختند یا این که از میان توده آتش بگذرد درست مثل داستان سودابه و سیاوش «گذر سیاوش از آتش» که به فرمان کاووس برای اثبات بی گناهی خود از با اسب میان توده آتش گذشت و پاک و سلامت نزد کاووس آمد.
نهادند بر دشت هیزم دو کوه
جهانی نظاره شده هم گروه...
بدان گاه سوگند پرمایه شاه
چنین بود آیین و این بود راه
وزان پس به موبد بفرمود شاه
که بر چوب ریزند نفت سیاه
بیامد دوصد مرد آتش فروز
دمیدند گفتی شب آمد به روز...
سیاوش سیه را به تندی بتاخت
نشد تنگدل جنگ‌آتش بساخت
ز هر سو زبانه همی بر کشید
کسی خود و اسب سیاوش ندید
یکی دشت با دیدگان پر زخون
که تا او کی آید زآتش برون
چو او را بدیدند برخاست غو
که آمد زآتش برون شاه نو...
و اما «ورسرد» این بود که در دهان شخص آب گوگردمند می ریختند یا سر آنان را زمانی در زیر آب نگه می داشتند یا این که وادار می کردند از میان رودی پرآب یا دریا بگذرند.
گذشتن از آب رود در زمره آزمون هایی که در شاهنامه برای پیدایی فرّ شاه. در داستان نبردفریدون با ضحاک گذر وی را از اروندرود زمانی که کشتیبان از آوردن کشتی امتناع می کند.شاهد هستیم
چو آمد به نزدیک اروند رود
فرستاد زی رودبانان درود
که کشتی و زورق هم اندر شتاب
گذارید یکسر بر آن روی آب
نیاورد کشتی نگهبان رود
نیامد به گفت فریدون فرود
چنین داد پاسخ که شاه جهان
چنین گفت با من سخن در نهان
مرا گفت کشتی مران تا نخست
جوازی بیابی به مهرم درست
فریدون چو بشنید شد خشمناک
از آن ژرف دریا نیامدش باک
همانگه میان کیانی ببست
بدان با ره تیزتگ برنشست
سرش تیز شد کینه و جنگ را
به آب اندر افکند گلرنگ‌را...
و همچنین در داستان کیخسرو برای پیدایی فرٌ خود از آمودریا بدون کشتی می گذرد:
بدو گفت گیو ار تو کیخسروی
نبینی ازین آب جز نیکویی
فریدون که بگذاشت اروند رود
فرستاد تخت مهی را درود...
به آب اندر افکند خسرو سیاه
چو گشتی همی راند تا باژگاه
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
با درود بیکران سوگند در لغت به معنی گوگرد است.مخلوطی از آب و گوگرد رابه خورد مجرم می دادند و از حالات او در مورد بی گناهی یا گناهکاری قضاوت می کردند بعدها سوگند به معنی قسم به کار برده شده است.باری سوگند شاهان پرمایه همین آزمون ((ور گرم)) باید باشد.شاید دیگران آزمونشان جور دیگری بوده است اما شاهان اینگونه ور را برمی گزیدند .
آیین سوگند که آیینی باستانی است نه تنها در حماسه ملی ما بلکه در حماسه های ملت های دیگر هم نمود دارد .در دوران باستان برای پدیدار شدن راست از دروغ به آزمایش های بسیار دشواری دست می زدند و معتقد بودند که به انسان درستکار هیچ آسیبی نمی رسد . در زبان پهلوی به این آیین«ور» می گفتند که در آتشکده به دست موبدان انجام می گرفت که به دو گونه بود«ور گرم » و «ور سرد»
«ورگرم» این شخص را مجبور می کردند که از پای خود را در آب گرم فرو برد و مدتی نگه دارد و گاهی بر روی سینه شان مس و روی گداخته می ریختند یا این که از میان توده آتش بگذرد درست مثل داستان سودابه و سیاوش «گذر سیاوش از آتش» که به فرمان کاووس برای اثبات بی گناهی خود از با اسب میان توده آتش گذشت و پاک و سلامت نزد کاووس آمد.
نهادند بر دشت هیزم دو کوه
جهانی نظاره شده هم گروه...
بدان گاه سوگند پرمایه شاه
چنین بود آیین و این بود راه
وزان پس به موبد بفرمود شاه
که بر چوب ریزند نفت سیاه
بیامد دوصد مرد آتش فروز
دمیدند گفتی شب آمد به روز...
سیاوش سیه را به تندی بتاخت
نشد تنگدل جنگ‌آتش بساخت
ز هر سو زبانه همی بر کشید
کسی خود و اسب سیاوش ندید
یکی دشت با دیدگان پر زخون
که تا او کی آید زآتش برون
چو او را بدیدند برخاست غو
که آمد زآتش برون شاه نو...
و اما «ورسرد» این بود که در دهان شخص آب گوگردمند می ریختند یا سر آنان را زمانی در زیر آب نگه می داشتند یا این که وادار می کردند از میان رودی پرآب یا دریا بگذرند.
گذشتن از آب رود در زمره آزمون هایی که در شاهنامه برای پیدایی فرّ شاه. در داستان نبردفریدون با ضحاک گذر وی را از اروندرود زمانی که کشتیبان از آوردن کشتی امتناع می کند.شاهد هستیم
چو آمد به نزدیک اروند رود
فرستاد زی رودبانان درود
که کشتی و زورق هم اندر شتاب
گذارید یکسر بر آن روی آب
نیاورد کشتی نگهبان رود
نیامد به گفت فریدون فرود
چنین داد پاسخ که شاه جهان
چنین گفت با من سخن در نهان
مرا گفت کشتی مران تا نخست
جوازی بیابی به مهرم درست
فریدون چو بشنید شد خشمناک
از آن ژرف دریا نیامدش باک
همانگه میان کیانی ببست
بدان با ره تیزتگ برنشست
سرش تیز شد کینه و جنگ را
به آب اندر افکند گلرنگ‌را...
و همچنین در داستان کیخسرو برای پیدایی فرٌ خود از آمودریا بدون کشتی می گذرد:
بدو گفت گیو ار تو کیخسروی
نبینی ازین آب جز نیکویی
فریدون که بگذاشت اروند رود
فرستاد تخت مهی را درود...
به آب اندر افکند خسرو سیاه
چو گشتی همی راند تا باژگاه
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan