👕 لباس و انواع پوشش در شعر خاقانی

🎭برقع: سبب سپیدرویی حضرت آدم با برقع،همّت رسول ص است :

آدم ازو به برقع حرمت سپیدروی
شیطان ازو به سیلی حرمان سیه قفا
(2/39)

👘برگستوان: زره ی اسب به روز مصاف از هرّا (گلوله های طلایی) ضرورت می یابد :
تو را امان ز امل به که اسب جنگی را
به روز معرکه بر گستوان به از هرا
(4/24)

👗بوقلمون: کنایه از دنیا به سبب حوادث پیاپی، کنایه از آدم های متظاهر :

دورنگی شب وروز سپهر بوقلمون
پرند عمر تورا می برند رنگ وبها
(3/21)

🧕جلباب:جلباب نیستی در اینجا یعنی پرده ی فقر و نداری( تشبیه اضافی)👇

چون نیست وجه زر نکنم عزم مکه باز
جلباب نیستی به سروش در آورم
(14 /63)

🧣دستارچه: در بیت زیر استعاره مصرحه از زلف شاهزاده خانمی سیاه پوست در مراسمی می باشد،بیت تصویرگر شکل و و وضع این شاهزاده می باشد :👇

باز زرین به سر رایت ودستارچه زیر
آفتابی به شب آراسته عمدا بینند
(7/32)

👚رخت افکندن: ماندن در جایی، ساکن شدن مقابل دواسبه راندن است:👇

دو اسبه بر اثر "لا"بران بدان شرطی
که رخت نفکنی الا به منزل" الا"
(3/43)

🧥ردا: ترکیب ردای زر این جا کنایه از اشعه ی زرین خورشید است:👇

برکتف آفتاب باز ردای زر است
کرده چو اعرابیان بر در کعبه مآب
(6/7)

🧖‍♂ردای احرام: دو چادر نادوخته که در ایام احرام یکی را لنگ و ته بند کنند و دیگری را بر دوش پوشند.با این توضیح پیداست که پوشش کعبه سبزرنگ بوده است:👇

صبح را در ردای ساده را حرام کنند
تا فلک را سلب کعبه مهیا بینند
(7/5)

🥋طیلسان:

هر سال مُحرِمانه ردا گیرد آفتاب
وزطیلسان مشتری آرند میزرش
(10/12)

خاقانی، آفتاب را به خلیفه و سلطانی تشبیه نموده که پس از طواف و پایان مناسک، خادمان دستار اورا به حضورش تقدیم می کنند.و چه جالب محرم شدن آفتاب همانا
برهنگي خورشید است که با جامه ی نور حجاب می گیرد.

یا:👇

چون طیلسان چرخ مطرّا شود به صبح
من رخ،به آب دیده مطرّا برآورم
(13/2)

🧕معجر :

خاتون کاینات مربع نشسته خوش
پوشیده حلّه و ز سر افتاده معجرش
(10/23، م3)

کعبه، خاتون آفرینش، چهارزانو و خوش نشسته، در حالی حله زیبایی به تن کرده و روسری از سر افکنده است.

◀️ از این دست ترکیبات در شعر خاقانی فراوان است اما محقق دیوان خاقانی اگر بخواهد به همه ی انواع دیوان وی بپردازد،پاي آبله از سنگلاخ بادیه اش برخواهد گشت و چه بسا در این وادی راه گم کند.

❇️ مطلب ارسالی از: کانال « طعم ادبیات- محمد عزیززاده»

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ جمع بندی داستان سیاووش

❇️ نمادهای ماندگار داستان سیاووش

◀️ ۱-چهارشنبه سوری :

اين اتفاق و آزمايش عبور سیاووش از آتش که در داستان به تفضیل به آن پرداختيم در بهرام شيد (سه شنبه) آخر سال روى داده بود و از چهارشنبه تا ناهيد شيد (جمعه يا آدينه) جشن ملى اعلام شد و در سراسر كشور پهناور ايران به فرمان كيكاووس سورچرانى و شادمانى برقرار شد و از آن پس به ياد عبور سرفرازانه سياوش از آتش همواره ايرانيان واپسين شبانه بهرام شيد (سه شنبه شب) را به ياد سياووش و پاكى او با پريدن از روى آتش جشن مى گيرند... .

◀️ ۲- سوگ سیاوش یا سیاووشان :

سوگ سیاووش و یا سیاووشان، نام آئین و نیز اماکنی است که در آن‌ها سوگ سیاووش گرفته می‌شده‌است. گستردگی سوگ سیاووش در ایران از آن جا معلوم می‌شود که علی‌رغم هزار و سیصد سال نفوذ اسلام در وجوه مختلف زندگی ایرانیان چند روستا در این منطقه از هرات تا مازندران و جنوب آشتیان و یک مسجد در شیراز هنوز نام سیاوش دارد. همچنین نشانه‌های سوگ سیاووش بر آثار سفالی کهن خوارزم و فرارود (ماوراءالنهر)، نقاشی‌های دیواری پنجکنت سغد، آثار سفالی جدیدتر و نیز در برخی از آئین‌های عزا و تعزیه در ایران امروز باقی‌مانده‌است.شواهد دیگری از بخش‌های اصیل اسطوره سیاووش در جاهای دیگر، از جمله هنر مینیاتور ایران هم بازمانده‌است.

◀️ ۳- نماد و اسطوره کشت :

بخش دیگری از سیاووشان، اسطوره‌ای است معروف، اسطوره مرگ و زندگی، پژمردن و بهار کردن که نمونه هائی در آئین‌های دیگر چه در آسیا، چه در آفریقا و چه در آمریکای جنوبی دارد. در این داستان‌ها خزان کامل (مرگ سیاووش) و بهار پس از آن (تولد کیخسرو پس از مرگ سیاووش) و نیز رفتن سیاووش به درون آتش (به نشانه خزان) و زنده آمدن او (بهار) دیده می‌شود. اسطوره نماد مرگ و رستاخیز و تابع الگوی خزان و بهار است.. آداب آن به منظور تشویق نیروهای آسمانی برای ادامه دادن به بخشایش‌های سالانه منابع حیات است... .

◀️ ۴- اسب سیاووش (شبرنگ یا شبدیز) :

از آثار اسطوره سیاووش در ایران، داستان هائی است که در آن اسپ به وجهی به راهنمائی و رهبری انسان میپردازد ،یعنی اسپ در داستان سياووش نقش ساختاری دارد و نه تنها عملکردی مثل اسپ‌های حماسی و در ادامه نیز در داستان کیخسرو نقش شبرنگ بسیار بارز است... .

◀️ ۵- نخل بندی و نخل گردانی :

طبق تاریخ در مراسم سیاوشان سوگواران اتاقی چادر مانند را که پیکر سیاووش و سه تن از عزاداران در آن است، بر دوش می‌کشند. اتاق دارای پنجره هائی است که پیکر سیاووش و عزاداران از آنها پیداست. شکل شبکه دار نخل و وجود پنجره‌های کوچک فراوان در آن، یادآور همان اتاق چادر مانند است.

❇️ و مراسم های بسیار جالبی که در شهرهای کوچکی از لرستان ، کردستان و عشایر در این باب هنوز پابرجاست که همگی به نوعي اشاره به داستان سیاووش دارند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ تأثیر شاهنامه در آثار منظوم

◀️1.شاهنامه بیشترین تأثیر را طبعاً در زبان و سبک حماسه‌ها و رمانس‌های منظوم گذاشته است، تا آنجا که می‌توان گفت که از «گرشاسپنامهٔ» اسدی تا «شهنشاه‌نامهٔ» صبا و «قیصرنامهٔ» ادیب پیشاوری و یا رمانهایی چون «ورقه و گلشاه» عیوقی و «همای‌نامه» از شاعری ناشناس و «سام‌نامه» و «همای و همایون» از خواجوی کرمانی، هیچ یک از تأثیر زبان و سبک شاهنامه برکنار نمانده‌اند. البته می‌توان گمان برد که حماسه‌سرایان سده‌های پنجم و ششم قمری از آثار حماسی پیش از فردوسی نیز که هنوز در دست بود، تأثیرهایی پذیرفته بودند. این گمان دربارهٔ خود فردوسی نیز درست است.(نک: نولدکه، ص 21 ـ 23؛ ترجمه فارسی، ص 48 ـ 52؛ خالقی مطلق، همان، ص 336،348)

از میان این حماسه‌سرایان، در حالی که اسدی طوسی با وجود تأثیر پذیرفتن از شاهنامه، خود نیز به سبک مستقلی رسیده است، دیگر حماسه‌سرایان پس از او به چنین استقلالی دست نیافته، بلکه همان زبان و سبک فردوسی را در سطحی پایین‌تر و ساده و روزآمد شده تقلید کرده‌اند. در این آثار گاه از فردوسی و شاهنامه نیز نام رفته است و به برخی رویدادهای آن اشاره شده است (نک: اسدی طوسی، ص 19 ـ 21؛ مادح، ص 18، بیت 20) و یا سرایندهٔ «فرامرزنامه» (ص102، بیت 718) خود را «غلام دل پاک فردوسی» نامیده است. موضوع حماسه‌های ملّی پس از فردوسی شرح کارهای دیگر همان پهلوانان شاهنامه یا افراد دیگر خاندان آنهاست.

◀️ 2. برخی دیگر از منظومه‌های روایی، چه عاشقانه، همچون «خسرو و شیرین» نظامی، چه تاریخی، همچون «اسکندرنامه» نظامی، چه عرفانی، همچون برخی از مثنویهای عطار، چه دینی، همچون «ارداویرافنامه» سرودهٔ زردشت بهرام پژدو از نیمه دوم سده هفتم ق و «زراتشت‌نامه» منسوب به همان شاعر و حماسه‌های دیگر دینی، و چه حکمی مانند «کلیله و دمنه» قانعی طوسی (به کوشش م. تودوا، تهران، 1358ش) و «بوستان» سعدی‌(رستگار فسایی، فردوسی و شاعران دیگر، تهران، 1384ش) از زبان و سبک و گاه تنها موضوعات و مضامین شاهنامه تأثیر گرفته‌اند.

دو اثر سپسین که به بحر متقارب نیز سروده شده‌اند، شدیداً از زبان شاهنامه متأثرند. به ویژه در مقدمهٔ هزار و دویست بیتی کلیله و دمنه قانعی، حتی برخی از مصراعهای شاهنامه، عیناً یا با کمی تغییر، گرفته شده و بخش بزرگی از مضامین اخلاقی شاهنامه اخذ گردیده و نیز در پایان مقدمه، شاعر روایت آوردن کلیله را از هند توسط برزویه، چنان‌که در شاهنامه آمده است، به همان زبان تقلیدی خود نقل کرده است. در متن اصلی کتاب نیز نفوذ زبان شاهنامه آشکار است.

◀️ 3. در برخی از اشعار غنایی فارسی نیز نفوذ شاهنامه آشکار است. از نفوذ شاهنامه در اشعار برخی از شعرای سدهٔ پنجم قمری، چون قطران تبریزی، ناصرخسرو، ازرقی و مسعود سعد قبلاً یاد شد. این تأثیر را در دیوان برخی سرایندگان دیگر که در نیمهٔ دوم سدهٔ پنجم و ششم قمری می‌زیستند نیز می‌بینیم؛ همچون عثمان مختاری غزنوی، سنایی غزنوی، انوری ابیوردی، سوزنی سمرقندی، امیر معزّی نیشابوری و خاقانی شروانی. به همین‌ترتیب شاعران سده‌های هفتم قمری به بعد نیز از تأثیر شاهنامه برکنار نمانده‌اند؛ همچون مولوی بلخی، امامی هروی، سعدی شیرازی، اوحدی مراغه‌ای، ابن‌یمین فریومدی، عبید زاکانی، حافظ شیرازی، جامی و کسان دیگر (نک: ریاحی، سرچشمه‌های فردوسی‌شناسی، ص 211 به بعد). مطالعهٔ غزلیّات حافظ و ساقی‌نامه او به خوبی نشان می‌دهد که شاعر شاهنامه را خوانده بوده است.(نک: خالقی مطلق،‌‌ «حافظ و حماسه ملی ایران»، ص571 ـ 572)

❇️ در اینجا به این نکته نیز باید اشاره کرد که آبشخور اصلی برخی اندیشه‌های خیّامی در موضوع ناپایداری و بی‌اعتباری جهان، که در اشعار خیّام، نظامی، سعدی، حافظ و برخی شاعران دیگر دیده می‌شود، شاهنامهٔ فردوسی است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ ﺑﻪﮔﻮﯾﯽ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ

❇️ ﺑﻪﮔﻮﯾﯽ ﻣﻌﺎﺩﻟﯽ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ Euphemism ﻭﺁﻥ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﯾﻨﺪﯼ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻫﻞ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﯽﮐﻮﺷﻨﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺍﮊﻩﻫﺎ ﻭ ﺗﺮﮐﯿﺒﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻻﯾﻞ
ﺍﺧﻼﻗﯽ ﯾﺎ ﻋﺮﻑ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ،ﻣﻌﺎﺩﻝﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﮔﺎﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﮊﻩﻫﺎ ﻭ ﺗﺮﮐﯿﺒﺎﺕ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻩ ﺑﻪ ﻟﺤﺎﻅ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﺗﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﭘﯿﺸﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ : ﺷﮑﺮ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﮔﻪ ﺧﻮﺭﺩﻥ‏(ﺷﮑﺮﺧﻮﺭﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﺭﻭ ﺯﺩﻩ ‏) ﭼﻮﺏ ﺩﻭﺳﺮ ﻃﻼ، ﯾﺎ ﺩﻭﺳﺮ ﮔﻼﺏ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﭼﻮﺏ ﺩﻭ ﺳﺮ ﻧﺠﺲ . ﭼﻮﺏ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﮐﺮﺩﻥ ‏( ﺑﮕﺬﺭﯾﻢ، ﻣﮕﺮﺩﺭ ﺁﺳﺘﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﭼﻮﺏ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ؟ ‏) . ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﺨﻦﺳﺮﺍﯾﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﯽ، ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﺑﻪ ﺭﻋﺎﯾﺖ ﺍﺩﺏ ﮐﻼﻡ ﻧﺎﻣﺒﺮﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﻌﺮﺍ ، ﻫﯿﭽﮕﺎﻩ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﻨﻪﺍﯼ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ
ﺷﻌﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ﺑﺎ ﻧﺒﻮﻍ ﺫﺍﺗﯽ ﻭ ﺫﻭﻕ ﺳﻠﯿﻢ ﺷﻌﺮﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻪﮔﻮﯾﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﮕﺮﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﯾﺮ :

.1 ﺷﺎﯾﺴﺘﻪﮐﺎﺭ ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪﮐﺎﺭﯼ :

ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ ﻭ ﺳﻬﺮﺍﺏ، ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺑﺎ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ ﺗﻮﺭﺍﻧﯽ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺎﺩﻩﻧﻮﺷﯽ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﯿﺎﻥ ﺯﻧﺪﺭﺯﻡ، ﺩﺍﯾﯽ ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺍﺯ ﻣﺠﻠﺲ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﮥ ﺭﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﺎﻣﮥ ﺗﻮﺭﺍﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﺗﻮﺭﺍﻧﯿﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺍﺯ ﭘﺎﯼ ﺩﺭﻣﯽﺁﯾﺪ :

ﺑﻪ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪﮐﺎﺭﯼ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ ﺭﺯﻡ / ﮔﻮﯼ ﺩﯾﺪ ﺑﺮﺳﺎﻥ ﺳﺮﻭ ﺑﻠﻨﺪ
‏( 2/155/457 ‏)

ﺷﺎﯾﺴﺘﻪﮐﺎﺭﯼ ‏(ﯾﺎﯼ ﺁﺧﺮ ﻧﮑﺮﻩ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﻣﺼﺪﺭﯼ؟ ‏) ﯾﻌﻨﯽ ﻗﻀﺎﯼ ﺣﺎﺟﺖ .

ﮔﻮﯾﺎ ﺟﻨﺎﺏ ﺯﻧﺪ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﺯﯾﺎﺩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺸﺮﻭﺏ ﻫﻢ ﮔﻮﯾﺎ ﻣﺪﺭ ﺍﺳﺖ !

2 . ﭘﺎﻻﯾﺶ ﻃﺒﻊ :

ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﺑﺎ ﻭﺯﯾﺮﺵ ﺑﻮﺯﺭﺟﻤﻬﺮ، ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻟﺸﮑﺮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﺒﺰﻩﺯﺍﺭﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻧﻮﺷﯿﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﮐﻼﻏﯽ ﮔﻮﻫﺮﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻭﺑﻨﺪ ﺷﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻨﻘﺎﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﺮﻣﯽﭘﺮﺩ ﻭ ﺑﻮﺯﺭﺟﻤﻬﺮ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺎﻝ ﺑﺪ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ
ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺎﻩ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪ ﻭﺯﯾﺮ ﺭﺍ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ . ﺷﺎﻩ ﮔﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺎﺩﯼ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺧﺮﻭﺝ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻭﺯﯾﺮ
ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﺩ . ﭘﺲ :

ﺑﺪﻭ ﮔﻔﺖ ﮐﺎﻱ ﺳﮓ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ/ ﮐﻪ ﭘﺎﻻﻳﺶ ﻃﺒﻊ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻧﻬﻔﺖ
‏( 7/375 ‏)

ﺭﺍﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ . ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ، ﺁﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ

3. ﻧﺎﯾﮋﻩ :

ﺑﻬﺮﺍﻡ ﮔﻮﺭ ﻣﯽ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﻡ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ، ﻣﺎﺩﺭ ﮐﻔﺸﮕﺮﯼ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺯﻓﺎﻑ ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﺎﻟﻐﺶ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﺟﺎﻡ ﻧﺒﯿﺪ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻭ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺰﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺷﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻥ ﺷﯿﺮﺍﻥ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﮔﺮﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﺳﻮﺍﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺎﺧﺖ .... . ﺧﺒﺮ ﺑﻪ ﺑﻬﺮﺍﻡ ﮔﻮﺭ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﺷﯿﺮﺳﻮﺍﺭﯼ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺟﻮﯾﺎ ﻣﯽ
ﺷﻮﺩ . ﻣﺎﺩﺭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ . ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﺯﻥ ﮔﺰﯾﻦ ﮐﺮﺩ، ﻭﻟﯽ ﺻﺎﺣﺐﻣﺮﺩﻩﺍﺵ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ :

ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺪﺭﺵ ﻧﺎﯾﮋﻩ ﺳﺴﺖ ﺑﻮﺩ / ﺯﻧﺶ ﮔﻔﺖ ﮐﺎﻥ ﺳﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭُﺳﺖ ﺑﻮﺩ

ﺑﺪﺍﺩﻡ ﺳﻪ ﺟﺎﻡ ﻧﺒﯿﺪﺵ ﻧﻬﺎﻥ / ﻧﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﺲ ﺭﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ

ﻫﻢ ﺍﻧﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻟﻌﻞ ﮔﺸﺘﺶ ﺭﺧﺎﻥ / ﻧﻤﺪ ﺳﺮﺑﺮﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﮔﺸﺖ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ

ﻧﺎﯾﮋﻩ ﺑﻪﮔﻮﯾﯽ ﺁﻟﺖ ﺗﻨﺎﺳﻠﯽ ﻣﺮﺩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻤﺪ ﻭ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ . ﻣﺮﮒ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﺨﻮﺍﻫﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﺘﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﮐﻨﻢ !!!

4. ﺣﺘﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﮤ ﺣﺮﺍﻣﺰﺍﺩﮔﯽ ﺿﺤﺎﮎ ﺍﯾﻦ ﻟﻔﻆ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻧﻤﯽﺑﺮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : ﭘﮋﻭﻫﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺭﺍﺯ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﻫﻨﺮﯼ ﺍﺳﺖ.

❇️ ﺍﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ ﺧﻄﯿﺒﯽ

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ همانندی و دگرگونی های پر رنگ در هفت‌خوان رستم و اسفندیار

✳️ با نگاه کوتاهی به هفتخوان هر دو پهلوان نامی شاهنامه رستم و اسفندیار، همانندی و دگرگونی های پر رنگ این دو هفتخوان را باهم متوجه می شویم.

در کنار هم آوردن هر دو هفتخوان و بررسی این دو داستان باهم، شاید بتواند اندکی آگاهی و راهنمایی ، برای رسیدن به رازهای کهن این سرزمین در اندیشه های بیدار و هوشیار باشد.

❇️ نخست به همانندی ها و همسانی ها می پردازیم:

1. هردو پهلوان در آغاز کار ناگزیر به برگزیدن راه هستند و هر دو پهلوان، راه کوتاه تر و بی گمان دشوار تر را برمیگزینند.

2. خوان نخست رستم و خوان دوم اسفندیار ، درونمایه یکسانی دارند.

3. خوان سوم و چهارم هر دو یکی ست، رویارویی با اژدها و زن جادوی فریبکار.

4. سرود خوانی و تنبور نوازی هر دو پهلوان در خوان چهارم یکی ست.

5. هر دو پهلوان برای رسیدن به آرمان خود، دارای رهنمون هستند، اسفندیار که گرگسار را همراه دارد و رستم از خوان پنجم ، اولاد را .

6. در خوانِ پنجم رستم و خوانِ هفتم اسفندیار ، هردو پهلوان به ناگزیر از تاریکی گذر میکنند.

❇️ دوم دگرگونی ها و نا همسانی ها :

1. رستم یکه و تنها پا در راه میگذارد ولی اسفندیار به همراه برادر و پشتیبانی لشکر به هفتخوان می آید.

2. در هفتخوان رستم، اسب پهلوان نقش بسیار مهمی دارد و یاریگر رستم است، ولی در هفتخوان اسفندیار اسب را نقشی نیست.

3. درکشتن اژدها اسفندیار خردمندانه م با چاره اندیشی، در نگهداشتن جان خویش همه تلاشش را میکند، ولی رستم در برابر اژدها به نبرد رو در رو و بدون واسطه می پردازد.

4. در خوان چهارم، اسفندیار با دانستن اینکه زن جادو را پیش روی دارد پا به راه میگذارد و سرود خواندن و تنبور نوازی را بعنوان دام برای زن جادو بکار میبرد، برای همین در برابر زیبایی و دلفریبی زن جادو هوشیارانه و خردمند عمل میکند، ولی رستم از جادویی بودن زن آگاهی ندارد و خود را در برابر او می بازد.

5. هر دو پهلوان به رهنمون خویش، پیمانِ رسیدن به پادشاهی را می دهند، ولی اسفندیار پس از گذشتن از خوان هفتم و رسیدن به رویین دژ رهنمون خود (گرگسار) را میکشد، ولی رستم بر سر پیمان خود با رهنمون (اولاد) میماند و او را به پادشاهی مازندران می رساند.

◀️ روی هم رفته میتوان هفتخوان اسفندیار را ساخته و پرداخته اندیشه موبدان زرتشتی دانست، چرا که اسفندیار نماینده و زنده کننده دین بهی ست، موبدان میخواستند چهره اسفندیار را در اندیشه ایرانیان هر چه ماندگار تر کنند؛
از این رو ، نیایش پس از هر پیروزی، نباختن خود برابر زن جادو، کشتن زن جادو با زنجیری که زرتشت به او داده بود، و انجام کار ها از روی خرد، از دسته کارهایی ست که جنبه ای سپند و دینی دارند.

ولی داستان هفتخوان رستم اینگونه نیست، رستم در این داستان چهره مردمی تری نسبت به اسفندیار دارد و دچار فراز و فرود و لغزش میشود، میتوان گفت ریشه این داستان برخاسته از اندیشه و باور های کهن مردمان این سرزمین است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ آیین گذر برای قهرمان نمادین در شاهنامه
✳️ بخش نخست

❇️ قهرمان نمادین جامعه برای رسیدن به بلوغ روحانی و برای نشان دادن شایستگی خود، آزمونی دشوار را بر می تابد ، قهرمان با رویی گشاده به پیشواز خطرها می رود و سفر های نماديني را با رخدادهایی هولناک پذیرا میشود . این سفرها ، سفرهایی درونی و روحانی نیز می توانند باشند .

از دیدگاهی مسیر مشخص ماجرای اسطوره ای قهرمان ، بزرگ نمایی فرمولی است که در آیین گذر نشان داده میشود به مفهوم سه مرحله :

۱- جدایی
۲- تشرف(آشنا سازی)
۳- بازگشت

که می توان آنها را تک اسطوره نامید . قهرمان از دنیای روزمره به محدوده فراطبيعي می رود و با نیروهاي افسانه ای رو به رو میشود و پیروزی چشمگیری به دست می آورد قهرمان از این ماجرای اسرار آمیز آن گونه برمی گردد که می تواند عطايايي را به مردمش ارزانی دارد
تاثیر ماجرای موفقیت آمیز قهرمان ، بازگشایی و رهایی دوباره جریان حیات به اندام دنیاست ، قهرمان به عنوان تجسم خدا، خود مرکز دنیاست نقطه ی مرکزی که از طریق آن انرژی های ابدیت به زمان وارد میشود به این ترتیب مرکز دنیا سمبل خلقت مداوم است به این معنی که راز تغذیه جهان از طریق آن معجزه حیات بخشی است که از درون همه چیز فوران می کند .

در آیین گذر نیز نقش زن بسیار پر رنگ است « اسطوره غالبا به جای قلمرويي که باید دوباره به دست آورد یا به موازات همان مضمون از زنی با جمالی شگفت انگیز سخن می گوید که به قهرمان تعلق خواهد گرفت و قهرمان وی را از اسارت بندهای مادی یا جادویی قدرتی متخاصم رها خواهد ساخت » در صورتی که این زن همسر قهرمان باشد این معنی که وی حقا متعلق به قهرمان است و نیز معنای روحانی اسطوره که به موجب آن همسر رهیده از چنگ قدرت های متخاصم کسی جز روان قهرمان نیست ؛ روانی که ژرفایش بی انتهاست و مادينه است زیرا مکمل سرشت مردانه قهرمان است ، تقویت می شود ... .

◀️ پس از بررسی مراحل قهرمان نمادین و البته آیین گذر به نکته بسیار مهم دیگر یعنی مراحل قهرمان شدن می پردازیم .

❇️ مراحل قهرمان

از دیدگاهی اگر بخواهیم کوتاه گونه مراحل هرچند دشوار و هولناک صورت مثالی (کهن الگوی) قهرمان را برای استحاله و رستگاری و بلوغ نهایی که باید برنتابد بازگو کنیم بدین گونه می تواند باشد :

۱- کاوش

قهرمان سفری طولانی را آغاز می کند که طی آن باید وظایف سنگینی را به انجام برساند مانند جنگ با غول ها ، حل کردن معماهای بی پاسخ و چیرگی بر موانع عبورناپذير برای نجات مملکت و...

۲- نوآموزی :

قهرمان سلسله وظایف و مقدرات شکنجه آوری را برای گذر از مرحله بی خبری و خامی آغاز می کند که به بلوغ فکری و اجتماعی یعنی بدل گشتن به عضوی بالنده و سازنده از گروه اجتماعی خود می انجامد . این مرحله عموما از سه بخش تشکیل یافته است :

الف) رهسپاری
ب) دگرگونی و استحاله
پ) رجعت

این مرحله نیز مانند مرحله کاوش گونه ای از صور مثالی مرگ و تولد دوباره است .

۳- فدایی ایثارگر

قهرمان که نماینده رفاه قبیله یا مملکت است ، باید جان خود را بدهد و به کفاره گناهان مردم ، تا دم مرگ رنج بکشد تا مملکت را به باروری و زایندگی برساند .

ادامه دارد ... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ آیین گذر برای قهرمان نمادین در شاهنامه
✳️ بخش دوم (پایانی)

❇️ پس از بررسی مراحل قهرمان و آشنا شدن با آن ،به خوان ها در اين آيين می پردازیم :

◀️ خوان ها در آیین گذر:

در آیین گذر ، بنیادی ترین نقش ازآن « خوان ها » يي است که یک قهرمان باید آنها را پس پشت نهد و این پیمودن ، درسفري گيتيانه (دنیوی) و مینوی روی می دهد . به سخنی دیگر، هر دشواری را که قهرمان برای تحقق آرمان آیین گذر بر می تابد ، خوانی است که از آن می گذرد . گونه و شمار خوان ها در اسطوره ها و افسانه ها ، در پیوند با اسطوره های ملت ها بوده ، گاه دارای جداگانگي هایی هستند ، ولی ویژگی سرشتين آنها، همان نمادينگي آنهاست که در هر اسطوره و افسانه ای به گونه ای رخ می نماید . برای نمونه خوان های قهرمانان حماسه ملی ما ، ویژگی های وابسته به سرشت اساطیر باستانی ما را داراست.

حال نوبت آن است که مختصری در باب ویژگی عمومی هفتخوان ها سخن بگوئیم ...
محتوای عمومی هفتخوان ها ، دشوارگزيني پیاپی قهرمان و سرانجام کامیاب بیرون آمدن از همه تنگناهایی است که با نخستین گزینش خود را با آنها درگیر ساخته است . شگرد عمومی در آنها، تسلسل وقوع رویدادهایی دشوار و تسلسل چیرگی قهرمان بر آنهاست و مهره هایی به رشته کشیده را می مانند ، خوان های هفتخوان ها به مثابه مهره ها و قهرمان یگانه این گونه داستان ها چونان رشته ای است که آنها را به هم پیوند داده است .

هفتخوان ها در کل ،منطق ستيزند یعنی رويدادشان از آغاز تا پایان کمابیش با خرد و هنجارهای معتاد زندگانی ناسازگار است این منطق ستیزی ، پیش از آنکه متن هفتخوان پیش آید و حادثه ای روی کند در داستان و با داستان است زیرا از هنگامی که هنوز هیچ دشواری در کار نیست ، با گزینش راه از سوی قهرمان از میان دو راه آسان و دشوار آغاز می گیرد ... .

◀️ هفتخوان شورش گستاخانه آدميزاد بر ترس ها و دلواپسی هایی است که آزمون های زندگی، با طی و گذشت قرن ها، در او پدید آورده است ، در هفتخوان ها از تنوع قهرمانان خبری نیست، قهرمان هفتخوان یگانه است و اگر پای قهرمانان دیگر چون رهنمون، یاران، سپاهیان ، دیوان،جانوران ، زنان جادو و... به میان می آید ؛نقش آنان در قبال وی نقشی انفعالی است تا آنجا که می توان هفتخوان ها را داستان هایی تک قهرمان به شمار آورد .
کردارهای اصلی هفتخوان ها همان کردارهای اصلی حماسه یعنی جنگ و کشتن و نیرنگ است و جز اینها گذار از راه های دشوار خاکی و آبی است اینها ویژگی های همه داستانهای هفتخواني جهان است . دوازده خوان هرکولس یونانی ، داستان گيلگمش بابلی و هفتخوان های ایرانی همه چنین اند و جز در موارد جزئی از این دیدگاه به هم می مانند ... .

◀️ و اما هفتخوان های شاهنامه :

در شاهنامه گذشته از رستم و اسفندیار ، قهرمانان دیگری نیز دارای خوان ها یا خوانگونه هایی هستند ، دو پادشاه یعنی گشتاسپ و اسکندر را سراغ داریم که در داستانهایی مربوط به آنان به گونه ای رنگباخته از هفتخوان باز می خوریم و چنین می نماید که حلقه مفقوده میان هفتخوان های حماسی و عرفانی مانند داستان کسری به شمار می رود .

گذشته از رستم ، اسفنديار ، گشتاسپ و اسکندر ، جای پای هفتخوان در داستانهای پهلواناني چون سام، بیژن و بهرام چوبینه و شاهاني چون کیخسرو،بهرام گور و اردشير نیز پیداست.

باید گفت که ویژگی های این هفتخوان ها در بنیاد، همساني هایی با آزمون هاي آیین های گذر که در میان اسطوره ها و حماسه های پهلوانی ملت هاست، دارد آرمان قهرمان برای رهسپاري سفرها نیز از ارزشی بنیادین برخوردار است . در هفتخوان رستم هدف رهایی کاووس شاه است که می تواند نمادینه باشد در هفتخوان اسفندیار هدف رهایی خواهران از بند ارجاسب تورانی است که سرانجام اسفندیار با خواهر خود ازدواج می کند ، درست همسان با رها کردن پريرويي در آیین گذر قهرمان در پایان با او ازدواج می کند .

به همین گونه می توان بن مایه های هفتخوان ها را گسترده و ریزبینانه با بن مایه های آیین گذر برابر نموده و فرآیندهای همساني را در آنها یافت .

در پایان یادآوری می کنم که این گونه برابر سازی و همسان بینی می تواند روساختگرايانه باشد که به دور از آرمان این جستار می نماید ، تنها هر یک از خوان ها را چه در شاهنامه و چه در اساطیر پهلوانی ملت های دیگر چون هند و یونان و ...، می توان با پیش رو داشتن ویژگی های آیین گذر و آزمون های قهرمانان ژرفانگري کرد .

❇️ پايان

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ آیین گذر برای قهرمان نمادین در شاهنامه
✳️ بخش نخست

❇️ قهرمان نمادین جامعه برای رسیدن به بلوغ روحانی و برای نشان دادن شایستگی خود، آزمونی دشوار را بر می تابد ، قهرمان با رویی گشاده به پیشواز خطرها می رود و سفر های نماديني را با رخدادهایی هولناک پذیرا میشود . این سفرها ، سفرهایی درونی و روحانی نیز می توانند باشند .

از دیدگاهی مسیر مشخص ماجرای اسطوره ای قهرمان ، بزرگ نمایی فرمولی است که در آیین گذر نشان داده میشود به مفهوم سه مرحله :

۱- جدایی
۲- تشرف(آشنا سازی)
۳- بازگشت

که می توان آنها را تک اسطوره نامید . قهرمان از دنیای روزمره به محدوده فراطبيعي می رود و با نیروهاي افسانه ای رو به رو میشود و پیروزی چشمگیری به دست می آورد قهرمان از این ماجرای اسرار آمیز آن گونه برمی گردد که می تواند عطايايي را به مردمش ارزانی دارد
تاثیر ماجرای موفقیت آمیز قهرمان ، بازگشایی و رهایی دوباره جریان حیات به اندام دنیاست ، قهرمان به عنوان تجسم خدا، خود مرکز دنیاست نقطه ی مرکزی که از طریق آن انرژی های ابدیت به زمان وارد میشود به این ترتیب مرکز دنیا سمبل خلقت مداوم است به این معنی که راز تغذیه جهان از طریق آن معجزه حیات بخشی است که از درون همه چیز فوران می کند .

در آیین گذر نیز نقش زن بسیار پر رنگ است « اسطوره غالبا به جای قلمرويي که باید دوباره به دست آورد یا به موازات همان مضمون از زنی با جمالی شگفت انگیز سخن می گوید که به قهرمان تعلق خواهد گرفت و قهرمان وی را از اسارت بندهای مادی یا جادویی قدرتی متخاصم رها خواهد ساخت » در صورتی که این زن همسر قهرمان باشد این معنی که وی حقا متعلق به قهرمان است و نیز معنای روحانی اسطوره که به موجب آن همسر رهیده از چنگ قدرت های متخاصم کسی جز روان قهرمان نیست ؛ روانی که ژرفایش بی انتهاست و مادينه است زیرا مکمل سرشت مردانه قهرمان است ، تقویت می شود ... .

◀️ پس از بررسی مراحل قهرمان نمادین و البته آیین گذر به نکته بسیار مهم دیگر یعنی مراحل قهرمان شدن می پردازیم .

❇️ مراحل قهرمان

  از دیدگاهی اگر بخواهیم کوتاه گونه مراحل هرچند دشوار و هولناک صورت مثالی (کهن الگوی) قهرمان را برای استحاله و رستگاری و بلوغ نهایی که باید برنتابد بازگو کنیم بدین گونه می تواند باشد :

۱- کاوش

قهرمان سفری طولانی را آغاز می کند که طی آن باید وظایف سنگینی را به انجام برساند مانند جنگ با غول ها ، حل کردن معماهای بی پاسخ و چیرگی بر موانع عبورناپذير برای نجات مملکت و...

۲- نوآموزی :

  قهرمان سلسله وظایف و مقدرات شکنجه آوری را برای گذر از مرحله بی خبری و خامی آغاز می کند که به بلوغ فکری و اجتماعی یعنی بدل گشتن به عضوی بالنده و سازنده از گروه اجتماعی خود می انجامد . این مرحله عموما از سه بخش تشکیل یافته است :

الف) رهسپاری
ب) دگرگونی و استحاله
پ) رجعت

این مرحله نیز مانند مرحله کاوش گونه ای از صور مثالی مرگ و تولد دوباره است .

۳- فدایی ایثارگر

  قهرمان که نماینده رفاه قبیله یا مملکت است ، باید جان خود را بدهد و به کفاره گناهان مردم ، تا دم مرگ رنج بکشد تا مملکت را به باروری و زایندگی برساند .

ادامه دارد ... .

آدمین بزرگوار کانال دانستنی های آموزشی کشوری ادبیات دوره اول و دوم متوسطه khoz جهت رعایت امانتداری مطالب را با آی دی این کانال در کانال خود بگذارید . ادعا نکنید که از کانال و گروه دیگر برداشته اید .

مدیریت کانال فردوس سخن

✳️‌شعر حجم چیست ؟   
یدالله رویایی

❇️ بعد از جریان شعر نو  که توسط احمد رضا احمدی شکل گرفت
در بیرون آن شعر حجم توسط یدالله رویایی به راه افتاد که بیانه آن را این افراد امضا کردند
پرویز اسلام پور( شاعر)   ، محمود شجاعی ( شاعر و نمایش نامه نویس)، بهرام اردبیلی( شاعر)،  فیروز ناجی (شاعر) ،هوشنگ آزادی ور ( شاعر وسینما گر) ، فریدون رهنما (شاعر و سینما گر)، نصیب نصیبی (سینما گر)، پرویز زاهدی (نویسنده)، محمد رضا اصلانی (شاعر وسینما گر)، علی مراد فدائی نیا(قصه نویس) ، یدالله رویایی (شاعر)

◀️ از طول و عرض در شعر به سمت عمق  حرکت میکند ، شعری سه بعدی است و در حقیقت به ماوراء می رسد. باید به این موضوع اشاره داشت که چون رویایی به فرم اعتقاد داشت به این دلیل این روند فرمیک را مطرح کرد او معتقد است که شعر  نیاز به موضوع مشخص ندارد بلکه خودش باید موضوع خودش باشد ودر جایی جریان حجم گرایی را فراتر از شعر، حتی به شاعر نقاشی ، نمایش ، سینما ونویسندگی  تعمیم میدهد، حجم گرایان  به شکار لحظه ها اعتقاد دارند، یعنی خلقی آگاهانه  با تصرفی آگاهانه در شکل طبیعی  ونیز آنها به تغییر واقعیت های  روزمره ی زبانی نمی پردازند .شبیه کوبیست ها نیستند، کوبیست ها معتقدند مثلا یک قندان جایش روی میز است  ، اما وقتی روی پرده قرار بگیرد، معنای دیگری میدهد ویا اگر برگ درخت بر بازو بروید  معنای دیگری پیدا میکند یعنی((  تغییر جا دادن واقعیت))
اما حجم گرایان نه به تغییر  واقعیت،  بلکه به استحاله(دگرگونی) واقعیت معتقدند که نهایتا به نوعی عرفان ختم می شود.

✅ شعری از بیژن الهی:

بی مغز، در عوض/تو در تو/مغز اما چیست/ جز روابط تویه ها؟
گشودن  دوایر بی مرکز/آشفتن رابطه هاست


✅ شعری از یدالله رویایی:

در انتهای شاخه /شکوفه/ انکار انتهاست

◀️ در پایان در خصوص شعر حجم باید گفت که  انسان با تقلید از پرنده ها ، هواپیما را درست کرده یا باتوجه به شکل دست، جرثقیل را، یا باتوجه به چشم، دوربین را، اما وقتی خواست  راه رفتن را تقلید کند چرخ را ساخت که هیچ شباهتی به پا ندارد، اینجاست که دیگر تقلید مطرح نیست بلکه اختراعی شکل گرفته که علت غائی راه رفتن است

◀️ می توان  در بحث زبان شناسی به این صورت آن را مطرح کرد که در پس هر نشانه، نشانه ای دیگر  نهفته است ، همین و بس

❇️ به قلم رضا حدادیان 
با استناد به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو _ شمس لنگرودی جلد سوم

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

سپاس از جناب نورمحمدی که در کانال خود فرسته های این کانال را نشر می دهند اما به صورت سرقت ادبی و نام کانال خود « علوم و فنون ادبی ». جناب نورمحمدی جذب ممبر با این روش صحیح است ؟؛کاش رعایت امانتداری می کردید ، بارها متذکر شده ام اما گوش شنوایی ندارید .

مدیریت کانال « فردوس سخن »

✳️ همرسانی فضلیت های چهار گانه افلاطون با شخصیت های شاهنامه
✳️ بخش : اول

❇️ افلاطون چهار فضیلت عدالت، "حکمت و دینداری"، شجاعت و "خویشتن‌داری و عفت" را بنیادی‌ترین فضیلت ها می‌داند.
بنابر اندیشه افلاطون میان این فضیلت‌ها و جامعه آرمانی او و نیز نیروهای درونی انسان همسانی و همسازی وجود دارد؛
به این معنا که حکمت فضیلت ویژه حاکمان است و مربوط به قوه اندیشه و خرد،
شجاعت فضیلت ویژه رزمیاران است  و مربوط به قوه خشم،
و خویشتن‌داری فضیلت ویژه پیشه‌وران و مربوط به قوه شهوت.
و عدالت که والاترین فضیلت اخلاقی و اجتماعی است، و نیک‌بختی فرد و جامعه وابسته بدان است، عبارت است از هماهنگی میان این جزء‌ها،
بدان‌سان که جزء بالاتر بر جزء پایین‌تر حاکم باشد و جزء پایین‌تر از جزء بالاتر فرمان بپذیرد، و در عین حال هر یک از این جزء‌ها تنها به عمل ویژه و بایسته خود، که کمال او در آن است، مشغول و متوجه باشد.

پس همچنان که در وجود انسان،که جهانِ کوچک است، تا "خشم "و "شهوت"به زیر فرمان "خرد" درنیایند به کمال خود که "شجاعت" و "خویشتن‌داری" است نخواهند رسید،  در هیات اجتماع نیز تا رزمیاران و پیشه‌وران فرمان‌بردار "حاکم حکیم" نباشند و به مقتضای "حکمت" عمل نکنند، نظام اجتماعی - که شجاعت رزمیار و خویشتن‌داری پیشه‌ور لازمه آن است- برقرار نخواهد شد و "عدالت" تحقق نخواهد پذیرفت.
شهوت
و همچنان که در وجود آدمی فضیلت‌های اخلاقی از یکدیگر جدا نیستند، و حکمت بی شجاعت و خویشتن‌داری/عفت نیست، و شجاعت با حکمت و خویشتن‌داری/عفت توأم است،
در هیأت اجتماع نیز رزمیار شجاع باید صاحب حکمت و خویشتن‌داری باشد و پیشه‌ور پرهیزکار باید از حکمت و شجاعت بهره‌مند باشد؛
زیرا که شجاعت اگر که از روی خرد و همراه با عفت نباشد، جنون و خودکامگی است،
و عفت اگر از روی نادانی و ترس باشد، نمی‌توان نام عفت بر آن نهاد.

ادامه دارد... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ همرسانی فضلیت های چهار گانه افلاطون با شخصیت های شاهنامه
✳️ بخش : دوم ( پایانی )

❇️ می‌توان از این نظرگاه شخصیت‌های شاهنامه را از زاویه‌ای دیگر نگریست.

زال و رستم دیرپاترین شخصیت‌های شاهنامه اند؛ به تقریب از آغاز تا فرجام دوران حماسی.
زال با موهای سفید از مادر زاده می شود.موی سفید پیری را تداعی می کند و پیری نماد حکمت و تقدس است.

در ایران باستان رنگ سفید رنگ نماینده طبقه دینیار بود و در مهریشت جامه سفید از آن "چیستا" ایزدبانوی حکمت است و نشانه دین مزدایی.

می‌توان این گونه انگاشت که زال بالفطره از حکمت و تقدس برخوردار است یا به تعبیری دیگر حکمت و تقدس،فطرت او شده است.
نوزاد سپیدمو، شوم انگاشته می شود و از اجتماع انسانی بیرون رانده می‌شود چرا که جامعه تاب تقدس و حکمت را ندارد و سرنوشت بسیاری از مقدسان و حکیمان آوارگی و تبعید و زندان و مرگ بوده است.

سیمرغ نوزاد را برمی گیرد و به آشیانه اش بر فراز البرزکوه می برد و می پرورد.
کوه نقطه به هم رسیدن زمین و آسمان است و جایگاهی مقدس. هر قومی کوهی مقدس دارد که آن را مرکز زمین می‌پندارد.البرز کوه مقدس قوم ایرانی است.
پرندگان در اسطوره‌های دینی نماد فرشتگان و هستندگان قدسی اند.می‌توان سیمرغ را به خرد قدسی تعبیر کرد.زال حکمت خود را نه از زمین و زمینیان می‌آموزد بلکه این حکمت سرچشمه در آسمان و خرد قدسی دارد.
افزون بر این او، چنان که سقراط درباره انسان‌ها و حتا پدیده‌های مقدس می‌گوید، صاحب دو نام است:
نامی در آسمان (دستان)
نامی در زمین (زال)

بر پایه این تعریف و تفسیر می‌توان زال را والاترین تجسم فضیلت حکمت و به تعبیری "پیر خرد" نامید.

"حکمت" با "سکون" نسبت و پیوندی ژرف دارد و از این نظرگاه بهتر می‌توان شخصیت زال و جایگاه او در شاهنامه را دریافت. چرا که زال شخصیتی است به تقریب "بی‌کنش" و به دور از شور و شر، تب و تاب و پست و بلند روزگار.

هر آن کو ز حکمت برد توشه‌ای
جهانی است بنشسته در گوشه‌ای

◀️ در مقابل، رستم والاترین تجسم فضیلت شجاعت است و از همین رو زندگی اش سراسر در "کنش" و "حرکت" می گذرد."سکون" زال را در ربط و پیوند با "حرکت" رستم می‌توان دید و فهمید.
سکون او زاینده حرکت خروشنده و توفنده رستم است؛ همچنان که بی‌کنشی او سرچشمه کنش‌گری رستم است.
زال همزمان پدر جسمانی و روحانی رستم است.

◀️ آنچه رستم را از دیگر پهلوانان شاهنامه ممتاز و متمایز می‌کند زندگی اوست در زیر سایه راهبری و راهنمایی پدرش زال.
به عبارت دیگر در رابطه رستم(تجسم فضیلت شجاعت) و زال (تجسم فضیلت حکمت و دینداری)، شجاعت فرمان‌بردار حکمت و دینداری است.
رابطه و پیوندی که در شاهنامه مانندی ندارد.

◀️ از همین روست که رستم (شجاعت زیر فرمان حکمت)برتری دارد بر دیگر پهلوانان شاهنامه که تجسم شجاعت صرف و بی‌بهره از حکمت اند.

◀️ اسفندیار پهلوان و گسترنده آیین زرتشت اگر چه برادری خردمند چون پشوتن در کنار دارد، اما سرکشی و خودرایی او راه بر چیرگی خرد (تجسم یافته در وجود پشوتن) می‌بندد و به همین دلیل سرنوشت او به فاجعه می‌انجامد.

❇️ مطلب ارسالی از: کانال « مغانه »

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ معنی آدم، انسان و بشر، چیست؟

❇️ انسان از ریشه «نِسیان» به معنای فراموشی است.

نیز گفته اند؛ انسان مصدر «اُنس» و «اِنس» و به معنای رام بودن و خو گرفتن و الفت و ملاطفت داشتن و ضد توحّش است؛ لذا یک مرحله بالاتر از بشر است.

یعنی بشری که یک مرحله از کمال را پشت سر گذاشته و به همدمی و همزیستی و همکاری خو گرفته است.

❇️ بشر در لغت به معنای پوست، جلد، هیأت و ظاهر اشیاء است و لذا در مواردی به کار برده می شود که معنا و محتوای شیء مورد نظر نباشد.

❇️ آدم از ریشه «اُدم» گرفته شده است که به معنای :

1. چیزهائی است که به غذا و نان اضافه می شود تا مطبوع و لذیذ شوند.
2. اسوه و رئیس قوم یا خانواده
3. مشهور و معروف
4. باطن اشیاء.

◀️ بنابراین می توان گفت که از میان انسان ها افراد برگزیده و شاخص را می توان، آدم نامید و لذا آدم انسانی است که تقریباً به کمال رسیده باشد. در قرآن هر جا لازم بوده است که فرد یا افرادی از این موجود دو پا معرفی گردد؛ مفاهیم لغوی کلمه رعایت شده و آن نامی انتخاب و به کار برده شده است که معرف مسمّای مورد نظر باشد.

◀️ تفاوت «آدم» با «انسان» در قرآن کریم آن است که آدم در کاربرد قرآن، علم و اسم خاص برای «آدم ابوالبشر» است.

علت نام گذاری «ابوالبشر» به «آدم» شاید به خاطر آن است که حضرت آدم علیه السلام «اسمر اللّون» یعنی «گندمگون» بوده است.[1]

◀️ در برخی روایات نیز آمده است که آدم را از آن جهت آدم گویند که از «ادیم الارض»، یعنی روی زمین است.

جسد حضرت آدم از خاک روی زمین آفریده شده است.

چنان که امام صادق علیه السلام می فرماید: «انما سمی آدم آدم لانه خلق من ادیم الارض».[2]

◀️ انسان از ماده «انس»، اسم جنس است. وجه نام گذاری انسان به خاطر زیادی اُنس او، و به جهت آن است که آفرینش او به گونه ای است که قوام زندگی او با انس با انسان های دیگر است. از این رو انسان مدنی بالطبع می باشد.[3]

❇️ منبع :

[1]. المفردات فی غریب القرآن، راغب اصفهانی.
[2]. علل الشرایع، شیخ صدوق، ص 579.
[3] .المفردات فی غریب القرآن، واژه «انس».

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ فرق درود و سلام:

❇️ چه زمانی به کسی درود می فرستید ؟
زمانی که کار یا حرف کسی را پسندیدید وتحسینش می کنید .

❇️ پس درود حاوی عشق، محبت و انرژی مثبت شماست برای فرد و فرستادن درود بر کسی یعنی فرستادن بهترین آرزوها که در یک واژه خلاصه شده است ...

اما سلام :

سلام از ریشه" سلم" یعنی سر فرود آوردن و به معنی تسلیم و تواضع شما در مقابل شخصی دیگر است .سلام از فرهنگ عرب گرفته شده و برای آن فرهنگ که دایما در جنگ و خونریزی بودند حاوی این پیام بودکه من جنگی باشما ندارم و ثواب سلام هم از اینجاست که لااقل تسلیم میشوی وسالم میمانی !!!

◀️ شاید حکایت چگونگی ورود واژه "سلام " به واژگان پارسی را شنیده باشید اینکه در زمان ورود اعراب به کشورمان و به دنبال آن کشتار و نا امنی در کوچه ها و شهر ها به دست سربازان و جنگجویان لشکر اعراب ، ایرانیان برای در امان ماندن و اعلام پذیرش از حضور ایشان از واژه سلام به معنای تسلیم بودن در برابرشان استفاده می کردند .
با حقیقی بودن یا غیر حقیقی بودن این داستان کاری نداریم اما عده ای معتقدند با گذشت زمان واژه سلام این گونه بجای کلمه درود وارد واژگان احوالپرسی ما شده و نقش اساسی و رکن اصلی اعلام حضور در هر جمع و محفلی را پیدا کرده است ، با این تفاوت که اگر فرض را بر حقیقی بودن این داستان بداریم ، در واقع این کلمه دیگر معنای اولیه خود را از دست داده و با معنی آرزوی سلامتی و ابراز ارادت جایگزین شده و به اصطلاح "ایرانی سازی" شده یا به طور خلاصه در عبارتی عامیانه تر بگوییم سلام سلامتی میاره ،وِردِ زبان ما شده است .

◀️ چه اگر چُنین باشد که نماشتید، خود عرب نیز جز در برخی شهرها و کشورهای مذهبی مانند مکه و مدینه و کربلاء، از عبارت السلام علیکم استفاده نمیکند. بلکه ورد زبانشان «مرحبا» می باشد.

با اینهمه، «درود» را در برابر «بِدرود» نشانده اند و این واژه در معنای نخستین در همان معنای سلام امروزی به کار می رفته که به مرور معنای آفرین هم به خود گرفته و بیشتر در معنای دوم نزد ما شناخته شده است.

همچنین بارها شنیده ایم که گفته اند: تا درودی دیگر بدرود (تا سلامی دیگر خدانگهدار)

ولی اینکه آیا سلام برای ساختار زبان فارسی بهتر است یا درود، یک بحث علمی و زبانشناسی است.

فارسی یک زبان هندواروپایی است درحالیکه عربی یک زبان سامی می باشد. دستگاه ساختواژی فارسی بر اساس پیشوند و پسوند واژه سازی میکند، در حالیکه واژه سازی در عربی بر اساس وزن و ریشه است. از آن جهت دستور زبان فارسی و عربی هیچ همخوانی و شباهتی با یکدیگر ندارد و ورود واژگان عربی و به دنبال آن همخانواده های آن، برای زبان فارسی زیان بار است. در پاره ای موارد زبان فارسی واژگان عربی را فارسیزه کرده است که خُب مشکلی نیست. مثلاً فهم را به مصدر فهمیدن و رقص را به رقصیدن تبدیل کرده است که مطابق دستور زبان فارسی صرف میشود. ولی در بسیاری موارد دیگر، نه تنها واژگان عربی فارسیزه نشده که دستور زبان عربی نیز به دستگاه ساختواژی فارسی تحمیل شده است.

برای نمونه واژه علم، راه ورود عالم و معلوم و معلم و تعلیم و تعلّم و معلومات و... را باز کرد و اسم فاعل و مفعول و علامت جمع مونث «ات» را به فارسی تحمیل نمود افزون بر اینکه واژگان دانش، آشکار، آموزگار، یاددهی و یادگیری را کمرنگ کرد.

از آن رو این دست واژگان آسیب رسانند و باید زدوده شوند.
سلام نیز از آن دست واژگان است که سالم، سلیم، تسلیم، مسلم، سلامت و... را به فارسی زورآوری کرده است و واژگان:
درود = سلام / تندرست = سالم / تندرستی = سلامت / گردن نهادن = تسلیم و... را که میزبانان راستین زبان فارسی اند چونان میهمان ناخوانده ای از خانه خود بیرون راند و خانه دستور زبان ما را پریشان ساخت.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

‍✳️ طرح واره چیست؟

❇️ طرح واره ها در واقع باورهای منفی زندگی یا الگوهای مضری هستند که بخاطر شرایط زندگی و نحوه رشد (برآورده نشدن نیازهای عاطفی در کودکی) در فرد ایجاد شده و باعث عزت نفس پایین، عدم ارتباط با دیگران، مشکل در بیان احساسات و عواطف، نگرانی بیش از حد در مورد مسائل اساسی و …می گردد.

بعنوان مثال برخی از باورهای طرحواره عبارتند از : من دوست داشتنی نیستم، من شکست خورده ام، کسی به من اهمیت نمی دهد، من برای هیچکسی مهم نیستم و …

❇️ انواع طرحواره درمانی به شرح زیر است:

◀️ محرومیت عاطفی:

این باور که هیچوقت نیازهای اولیه شما مثل مراقبت، راهنمایی، محافظت، همدلی و …برآورده نمی شود.

◀️ رهاشدگی:

این باور که دیگران شما را ترک می کنند، هیچ رابطه ای پایدار نیست، آدمها غیر قابل اعتماد هستند و بلاخره یک روزی تنها می مانید.

◀️ بی اعتمادی یا سوء تفاهم:

دیگران بدنبال سوء استفاده و صدمه زدن به ما هستند و نباید به آنها اطمینان کنیم.

◀️ نقص:

باوری که می گوید من یک چیزی کم دارم و در نظر بقیه دوست داشتنی نیستم و به همین خاطر طرد می شوم.

◀️ انزوای اجتماعی:

احساس تنهایی شدید و غریبه بودن با دیگران.

◀️ آسیب پذیری:

این باور که دنیا جای خطرناکی است و هر لحظه ممکن است یک اتفاق بد رخ دهد و ما را با چالش های مختلف روبرو کرده و به ما آسیب بزند.

◀️ وابستگی یا بی کفایتی:

شما نمی توانید به تنهایی تصمیم بگیرید و حتما یک نفر باید برای انجام مسئولیت های روزانه تان به شما کمک کند.

◀️ خود توسعه نیافته:

به این معنا که شما هیچ هویت جداگانه ای ندارید.

◀️ شکست:

اعتقاد دارید نمی توانید به قدر کافی خوب عمل کنید.

◀️ اطاعت:

اگر به حرفهای دیگران گوش ندهم و تسلیم نباشم تنبیه یا طرد می شوم.

◀️ از خودگذشتگی:

بخاطر دیگران از خودم می گذرم و داوطلبانه نیازهای آنها را به خودم ترجیح می دهم.

◀️ تاییدطلبی/تشخیص:

یعنی احترامی که فرد برای خودش قائل است در درجه اول به واکنش های دیگران بستگی دارد.این فرد با تاکید بیش از حد روی موقعیت، ظاهر، پول، موفقیت و … سعی دارد تایید، تحسین یا توجه دیگران را جلب کند.

◀️ بازداری عاطفی:

باید خودم را کنترل کنم و هر حرفی را نزنم تا دیگران از من انتقاد نکنند.

◀️ منفی گرایی/بدبینی:

این دیدگاه که جنبه های منفی زندگی بیشتر از جنبه های مثبت آن است.

◀️ استانداردهای سختگیرانه:

یعنی من همیشه باید بهترین باشم و برای رسیدن به کمال تلاش کنم تا اشتباهی صورت نگیرد.

◀️ تنبیه:

معتقدم که دیگران اگر به هر دلیلی اشتباه یا کم کاری کردند باید تنبیه شوند.

◀️ استحقاق/بزرگواری:

حس می کنم من از دیگران مهمتر و خاص تر هستم و به همین خاطر مجبور نیستم مثل بقیه از قانون پیروی کنم.

❇️ مفهوم طرحواره و نحوه پدید آیی طرحواره
✅ دکتر دارابی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

‍ ✳️ اختلال شخصیت خودشیفتگی و انواع

❇️ اختلال شخصیت خودشیفته نوعی اختلال سلامت روان / شخصیت است. مشخصه آن این است که فردی دارای الگوی طولانی مدت احساس اغراق شده از اهمیت خود و نیاز بیش از حد به تحسین است. طبق راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، فرد باید حداقل پنج مورد از مشخصات زیر را که معمولاً در اوایل بزرگسالی وجود دارد، از خود بروز دهد. یک احساس بزرگ و باشکوه از اهمیت خود در موارد زیر مشخص می شود:

◀️ بهره برداری از دیگران

خودشیفته ها بدشان نمی آید از مردم برای آنچه می توانند بگیرند استفاده کنند و احساس پشیمانی نمی کنند. معروف است که آنها با قول بازپرداخت پول یا چیزهای ارزشمند دیگری قرض می گیرند، اما هرگز این کار را انجام نمی دهند. این رفتار ضعیف اغلب منجر به این می شود که فرد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته دارای روابط آشفته باشد.

◀️ احساس استحقاق

صرف نظر از اینکه احترام یا افتخاری کسب کرده باشد، یک خودشیفته معتقد است که باید آن را داشته باشد. آنها غالباً دیگران را تحقیر می کنند و خود را برتر می دانند.

◀️ عدم همدلی یکی از هفت نوع خودشیفتگی و آن چه باید در ارتباط با آن بدانید

مهم نیست که یک فرد خودشیفته هر چقدر درد یا خجالت ایجاد کند، بعید به نظر می رسد نسبت به شخصی که صدمه دیده است دلسوزی نشان دهد. بلکه آنها از ناراحتی دیگران لذت می برند و از این شرایط برای دستکاری افراد آسیب پذیر استفاده می کنند.

◀️ مشغله خیالات قدرت، درخشش، زیبایی، عشق ایده آل یا موفقیت نامحدود:

این خیالات چیزی فراتر از یک رویای نوجوان است. یک فرد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته غالباً دچار توهم می شود که از کیفیت خاصی برخوردار است که دیگران نمی توانند آن را بدست آورند یا حتی شروع به درک آن می کنند. آنها ممکن است خیال کنند که یک شخص مشهور مخفیانه عاشق آنهاست. وقتی کسی توجه خودشیفته را به این واقعیت فرا می خواند که این احساسات فقط یک خیال است، آنها بسیار آزرده خاطر می شوند و قربانی بازی می کنند.

این باور که فقط افرادی که دارای صفات برتر یکسانی هستند می توانند آنها را درک کنند.

◀️ برخوردها یا رفتارهای مغرورانه

این رفتارها بسیار بیشتر از آن است که کسی به صورت دزدکی رفتار کند. یک خودشیفته واقعاً اعتقاد دارد که او از دیگران بهتر است و معمولاً وقتی دیگران سعی می کنند “به عنوان یک فرد برابر” با آنها ارتباط برقرار کنند، خشمگین می شوند.

❇️ انواع خودشیفته ها

در حالی که ویژگی های مختلفی از خودشیفتگی وجود دارد که ممکن است در هر یک از انواع شخصیت های خودشیفته مشاهده شود، خودشیفتگان به طور کلی با رایج ترین ویژگی که از خود نشان می دهند برچسب گذاری می شوند. اما بهتر است که هفت نوع خودشیفتگی و آن چه باید در ارتباط با آن بدانید را بررسی کرد.

◀️ خودشیفته کلاسیک

خودشیفتگان کلاسیک تمایل به تحسین و ستایش دیگران دارند. آنها عموماً معتقدند که خاص تر یا با ارزش تر از افراد دیگر هستند و آرزو دارند در مرکز توجه قرار بگیرند. آنها بدشان نمی آید که از افراد دیگر برای هر کاری که در هدف یا برنامه آنها باشد، استفاده کنند و اگر دیگران بخواهند هر چیزی را که فکر می کنند لیاقت آنها را دارند انکار کنند، به راحتی آزرده می شوند.

◀️ خودشیفته اغواگر

همانطور که از نامش پیداست، یک خودشیفته اغواگر هر کاری از دستشان برمی آید انجام می دهد تا حداقل در ابتدا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید. ممکن است به نظر برسد که آنها شما را تحسین می کنند و حتی ممکن است شما را ایده آل کنند، اما هدف اصلی آنها ایجاد احساس در مورد آنها است تا بتوانید از آنها برای پیشبرد برنامه های آنها استفاده کنید. یک خودشیفته اغواگر به طور کلی تحسین شما را می خواهد و برای رسیدن به خواسته های او تملق و چاپلوسی می کند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع جمله های استثنایی

❇️ « جمله های استثنایی، سه نوعند :

۱_ جمله های بی فعل
۲_ جمله های بی نهاد
۳_ جمله با فعل یک شناسه

◀️ نوع دیگر جمله های استثنایی، جمله های
غیرشخصی چهار جزیی اندکه فعل آنها فقط با یک شناسه می آید ( در مضارع فتحه+ د
و در ماضی ، تکواژ صفر )[ فتحه و تکواژ صفر را بنده نوشتم چون در کیبورد ندارم، همان شناسه سوم شخص مفرد زمان حال است. / تکواژ صفر، همان نداشتن شناسه برای سوم شخص مفرد در فعل زمان گذشته است به جز
گذشته التزامی ]

بچه ها، خوابشان می آید . شما خوابتان می آید. مقامات کلیسا، خوششان بیاید یا نیاید. گر چه عارشان می آید.

جمله های مشخص شده بالا، در شمار
هیچ یک از انواع جمله هایی که تا کنون دیدیم، نیستند.

◀️ ساختمان این گونه جمله ها :

گروه اسمی ۱ + گروه اسمی ۲ + ضمیر پیوسته + فعل

◀️ ویژگی های این نوع جمله ها :

۱_ ضمیر پیوسته، کار شناسه را در افعال عادی انجام می دهد و نمی توان جای آن را با اسم یا ضمیر جدا، عوض کرد.

۲_ گروه اسمی ابتدای جمله،( نهاد جدا)
با ضمیر متصل، مطابقت دارد نه با شناسه فعل :

حسن، خوابش می آید. بچه ها، خوابشان
می آید. من حیفم می آید.شما خیفتان
می آید. ایشان حیفشان می آید.
( حسن ، حیفش آمد. من حیفم آمد. )

در حالی که نهاد جدا در بقیه جمله ها، با نهاد پیوسته ، مطابقت دارد. »

❇️ صفحه ۲۶ و ۲۷
کتاب دستور زبان فارسی ۱
نوشته : جناب دکتر وحیدیان کامیار و با همکاری غلامرضا عمرانی
نشر سمت/ چاپ پانزدهم/ زمستان ۹۲

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ تاریخچه کلمه Hello

❇️ به وجود آمدن کلمه Hello به سال 1827 بر می گردد. در ابتدا این کلمه یا برای جلب کردن توجه بکار می رفت و یا برای بیان تعجب. تا موقعی که تلفن اختراع نشد Hello به معنای ‘الو’ بکار نرفت. یکی از کاربرد های کلمه Hello در جواب دادن تلفن (به معنای الو، سلام) است. همانطور که می دانید الکساندر گراهام بل تلفن را اختراع کرد. خود گراهام بل از کلمه ‘ahoy’ ( که حداقل 100 سال قبل از کلمه Hello به وجود آمد) برای جواب دادن تلفن استفاده می کرد ولی توماس ادیسون برای اولین بار از Hello برای جواب دادن تلفن استفاده کرد. و همین باعث شد که این کلمه رایج شود.

فردی به نام کونیگسبرگ (Koenigsberg) به دنبال یافتن جواب این سوال بود. در نهایت او موفق شد در شرکت تلفن و تلگراف آمریکا (در منهتن، Manhattan) نامه ای را پیدا کند که جواب این سوال در آن بود. نویسنده این نامه منتشر نشده توماس ادیسون بود.

این نامه به پانزدهم آگوست 1877 بر می گشت که خطاب به فردی به نام T.B.A. David نوشته شده بود. T.B.A. David رئیس چاپ تلگراف در پیتسبرگ روسیه بود. او در حال آماده شده برای معرفی تلفن به پیتسبرگ بود. در آن زمان توماس ادیسون تلفن را فقط به عنوان یک وسیله کاری تصور می کرد که در هر دو طرف مکالمه خط آزاد بود. ولی در این میان یک مشکل وجود داشت؛ مشکل این بود که چطور طرف های مکالمه می دانستند که طرف دیگر می خواهد صحبت کند. ادیسون در این خصوص به T.B.A. David چنین نوشت:

“Friend David, I don’t think we shall need a call bell as Hello! can be heard 10 to 20 feet away. What do you think? EDISON  “

دوست من دیوید، من فکر نمی کنم که ما به زنگ به عنوان Hello (الو) نیاز داشته باشیم!  که از 10 تا 20 متر دورتر هم شنیده می شود. تو چه فکر می کنی؟ ادیسون

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ تجاهل العارف مبتنی بر کدام آرایه ادبی است ؟

❇️تجاهل العارف مبتنی بر ۳ رکن اصلی است: تخیّل ، تشبیه و مبالغه .

ژرف ساخت این صنعت چیست؟

غالباً نوعی تشبیه مضمر است همراه با غلو.
و یا تشبیه بالکنایه است که درجه‌ای بالا‌تر از تشبیه صریح را افاده می‌کند و ضمن طرح پرسشی شاعرانه و خیال‌انگیز، وحدت ، همسانی و همشأنی مشبه و مشبهٌ‌به ادعا می‌شود و به خواننده القا می‌گردد.
 
چنین است پرسش شاعرانه در بیتی از سعدی :

باد بهشت می‌گذرد یا نسیم باغ؟
یا نکهت دهان تو،یا بوی لادن است؟

که براساس آن، مانندگیِ «باد بهشت»، «نسیم باغ» «نکهت دهان یار» و «بوی لادن» تا بدان جا ست که کار تشخیص و تمایز میان آن‌ها را دشوار می‌سازد و با آن‌که شنونده می‌داند مقصود گوینده چیست؟در شک خیال‌انگیز و نیز در شگفتی با وی هم‌داستان می‌شود.

تجاهل از صنایع بدیع معنوی می باشد.

 ❇️ منبع. محمد، بدیع، تهران، ۱۳۷۴ش

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan