🍎 نکات دستوری:
🍎حالتهای «همه»:
1⃣ صفت مبهم: «همه» اگر قبل از هسته و همراه آن بیاید، صفت مبهم است.
همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی
همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی
در بیت بالا، در همهٔ موارد صفت مبهم است.
2⃣ هستهٔ گروه قیدی: در این حالت «همه» به تنهایی و در نقش قید و در معانی «تنها» و «فقط» و... ظاهر میشود.
همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم
همه توحید تو گویم که به توحید سزایی
3⃣ هستهٔ گروه اسمی: در این حالت، ضمیر مبهم و در جایگاه اسم مینشیند و نقشهای اسم را میپذیرد.
همه رفتند و زیر خاک خفتند
به سان گنج یکیک رو نهفتند
4⃣ بدل: گاهی اوقات، «همه» بر ماقبل خود مطابق است، در این صورت بدل از ما قبل است.
گر بد و نیکیم تو از ما مگیر
ما همه چنگیم و دل ما چو تار
5⃣ وابستهٔ پسین(مضافالیه): گاهی «همه» بعد از هسته و کسرهٔ اضافه میآید و مضافالیه واقع میشود.
گردون نه شمار با یکی دارد
نام همه در شمار میبینم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🍎حالتهای «همه»:
1⃣ صفت مبهم: «همه» اگر قبل از هسته و همراه آن بیاید، صفت مبهم است.
همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی
همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی
در بیت بالا، در همهٔ موارد صفت مبهم است.
2⃣ هستهٔ گروه قیدی: در این حالت «همه» به تنهایی و در نقش قید و در معانی «تنها» و «فقط» و... ظاهر میشود.
همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم
همه توحید تو گویم که به توحید سزایی
3⃣ هستهٔ گروه اسمی: در این حالت، ضمیر مبهم و در جایگاه اسم مینشیند و نقشهای اسم را میپذیرد.
همه رفتند و زیر خاک خفتند
به سان گنج یکیک رو نهفتند
4⃣ بدل: گاهی اوقات، «همه» بر ماقبل خود مطابق است، در این صورت بدل از ما قبل است.
گر بد و نیکیم تو از ما مگیر
ما همه چنگیم و دل ما چو تار
5⃣ وابستهٔ پسین(مضافالیه): گاهی «همه» بعد از هسته و کسرهٔ اضافه میآید و مضافالیه واقع میشود.
گردون نه شمار با یکی دارد
نام همه در شمار میبینم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
درس #نگارش ۳ پایه دوازدهم
نامه نگاری
تدریس آقای حجت کجانی حصاری
ساعت ۲۲
یکشنبه ۱۸ اسفند ۹۸
🅰️ @amoozeshtv
@ferdosesokhan
نامه نگاری
تدریس آقای حجت کجانی حصاری
ساعت ۲۲
یکشنبه ۱۸ اسفند ۹۸
🅰️ @amoozeshtv
@ferdosesokhan
📖معروفترین پدرهای دنیای ادبیات
برخلاف شخصیت مادرها، تصویر پدرها در دنیای ادبیات تنوع زیادی دارد و نویسندگان نگاههای متفاوتی به رابطه پدر و فرزندی دارند. این، فهرستی است که من (احسان رضایی) از پدرهای خیالی در داستانهایی که خواندهام، در ذهن داشتم و آنها را طبق الگوهای متفاوت رابطه با فرزندان، در چند دسته تقسیم کردم. قاعدتا به این سیاهه میشود اسمهای دیگر هم اضافه کرد و آن فهرست کاملتر را برای مطالعات بعدی استفاده کرد. فعلا همین را داشته باشید:
😵پدرهای کشته به دست پسر
ادیپ، پدرش (لایوس) را میکشد/ ضحاک پدرش (مرداس) را میکشد/ «برادران کارامازوف» (جز آلیوشا) پدرشان را میکشند/ در «آتش بدون دود» یک مورد پدرکشی هست/ ولدمورت «هری پاتر» پدر ماگلش را کشته
😰پدرهایی که پسرشان را کشتند
اودیسه و تلگونوس/ رستم و سهراب (داستان دنبالههایی در مورد برزو، پسر سهراب و شهریار، پسر برزو هم دارد که با رستم میجنگند)/ گشتاسپ، اسفندیار را به جنگ رستم میفرستد و عملاً او را به کشتن میدهد/ پدر نیل در «انجمن شاعران مرده» آنقدر فشار میآورد که نیل خودکشی میکند (ن. اچ. کلاینبام)
😔پدرهای ناکام و خیرندیده از فرزند
پریام، پادشاه تروا/ فریدون در «شاهنامه»/ «شاه لیر» و دخترهایش (شکسپیر)/ پدر مقتولِ «هملت» (شکسپیر)/ «باباگوریو» و دو دخترش (بالزاک)/ «پدر خانواده» (دنیس دیدرو)/ بابای بازاروفِ جوان در «پدران و پسران» (تورگنیف)/ پدر رمان «ماهی بزرگ» (دانیل والاس) که بچهها هیچوقت حرفهایش را باور نمیکنند/ اغلب پدرهای «آتش بدون دود» (نادر ابراهیمی)
😎پدرهای قدرتمند
«پدرخوانده»های ماریو پوزو/ پدر سارا کرو (فرانسیس هادسن بارنت) که خیلی خرپول است/ بابای جسی در «خداحافظ گری کوپر» (رومن گاری)/ لرد عزریل در «نیروی اهریمنی اش» (فیلیپ پولمن)
😡پدرهای زیادی گیر
پدر تام (گدا) در «شاهزاده و گدا» (مارک تواین)/ دنتور و پسرهایش در «ارباب حلقهها» (تالکین)/ پدر «خانواده تیبو» (روژه مارتن دوگار)
😴پدرهای بیمسوولیت
تناردیه پدر در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ بابای اسکارلت «بربادرفته» (مارگارت میچل)/ هنچارد که «شهردار کاستربریج» هم میشود ولی فکر فروختن بچهاش رهایش نمیکند (تامس هاردی)/ دکتر هورنیکور «گهواره گربه» (کورت ونهگات)
🤕پدرهای بیعرضه
پدر مومو در «زندگی در پیش رو» (رومن گاری)/ پدر مخترع بوگیر کفش در «گودالها» (لوییس ساکار)
😇پدرهای موثر در تربیت بچه
بابای کیتی در «آنا کارنینا» و باقی کارهای تولستوی/ سروانِ «دختر سروان» (پوشکین)/ آتیکوس فینچ در «کشتن مرغ مینا» (هارپر لی) که خیلی از منتقدها او را بهترین تصویر پدر در دنیای ادبیات میدانند/ پدر راوی در «راستی آخرین بار پدرت را کی دیدی؟» (بلیک ماریسن)
🤔پدرهای با شخصیت پیچیده
پراپسرو در نمایشنامه «طوفان» (شکسپیر)/ پدر سونیا در «جنایت و مکافات» (داستایوسکی)/ پدر نیک در قصه «پدرها و پسرها» (همینگوی)/ قصههای دن چاون/ «گاوخونی» (جعفر مدرس صادقی)
😜پدرهای بامزه
«قصههای بابام» (ارسکین کالدول)/ کمیک «قصههای من و بابام» (اریش اُزِر)/ داستان «ماجرای عمل لوزه کوچک بابام» در «شلوارهای وصلهدار» (رسول پرویزی)/ پدر سعید در «داییجان ناپلئون» (پزشکزاد)/ پدر مهاجرتکرده «عطرسنبل، بوی کاج» (فیروزه جزایری دوما)
🤗پدرخواندهها
پدر ژپتو در «پینوکیو» (کارلو کلودی)/ ژان والژان در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ «بابا لنگدراز»ِ جودی ابوت (جین وبستر)
😀پدربزرگها
بابابزرگ نل (قصه «جعبه جواهر» چارلز دیکنز)/بابابزرگ «هایدی» (جوانا اسپیری)/ پدربزرگ سوفی در «راز داوینچی» (دن براون)/ باباجونِ علی فتاح در «من او» (رضا امیرخانی)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
برخلاف شخصیت مادرها، تصویر پدرها در دنیای ادبیات تنوع زیادی دارد و نویسندگان نگاههای متفاوتی به رابطه پدر و فرزندی دارند. این، فهرستی است که من (احسان رضایی) از پدرهای خیالی در داستانهایی که خواندهام، در ذهن داشتم و آنها را طبق الگوهای متفاوت رابطه با فرزندان، در چند دسته تقسیم کردم. قاعدتا به این سیاهه میشود اسمهای دیگر هم اضافه کرد و آن فهرست کاملتر را برای مطالعات بعدی استفاده کرد. فعلا همین را داشته باشید:
😵پدرهای کشته به دست پسر
ادیپ، پدرش (لایوس) را میکشد/ ضحاک پدرش (مرداس) را میکشد/ «برادران کارامازوف» (جز آلیوشا) پدرشان را میکشند/ در «آتش بدون دود» یک مورد پدرکشی هست/ ولدمورت «هری پاتر» پدر ماگلش را کشته
😰پدرهایی که پسرشان را کشتند
اودیسه و تلگونوس/ رستم و سهراب (داستان دنبالههایی در مورد برزو، پسر سهراب و شهریار، پسر برزو هم دارد که با رستم میجنگند)/ گشتاسپ، اسفندیار را به جنگ رستم میفرستد و عملاً او را به کشتن میدهد/ پدر نیل در «انجمن شاعران مرده» آنقدر فشار میآورد که نیل خودکشی میکند (ن. اچ. کلاینبام)
😔پدرهای ناکام و خیرندیده از فرزند
پریام، پادشاه تروا/ فریدون در «شاهنامه»/ «شاه لیر» و دخترهایش (شکسپیر)/ پدر مقتولِ «هملت» (شکسپیر)/ «باباگوریو» و دو دخترش (بالزاک)/ «پدر خانواده» (دنیس دیدرو)/ بابای بازاروفِ جوان در «پدران و پسران» (تورگنیف)/ پدر رمان «ماهی بزرگ» (دانیل والاس) که بچهها هیچوقت حرفهایش را باور نمیکنند/ اغلب پدرهای «آتش بدون دود» (نادر ابراهیمی)
😎پدرهای قدرتمند
«پدرخوانده»های ماریو پوزو/ پدر سارا کرو (فرانسیس هادسن بارنت) که خیلی خرپول است/ بابای جسی در «خداحافظ گری کوپر» (رومن گاری)/ لرد عزریل در «نیروی اهریمنی اش» (فیلیپ پولمن)
😡پدرهای زیادی گیر
پدر تام (گدا) در «شاهزاده و گدا» (مارک تواین)/ دنتور و پسرهایش در «ارباب حلقهها» (تالکین)/ پدر «خانواده تیبو» (روژه مارتن دوگار)
😴پدرهای بیمسوولیت
تناردیه پدر در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ بابای اسکارلت «بربادرفته» (مارگارت میچل)/ هنچارد که «شهردار کاستربریج» هم میشود ولی فکر فروختن بچهاش رهایش نمیکند (تامس هاردی)/ دکتر هورنیکور «گهواره گربه» (کورت ونهگات)
🤕پدرهای بیعرضه
پدر مومو در «زندگی در پیش رو» (رومن گاری)/ پدر مخترع بوگیر کفش در «گودالها» (لوییس ساکار)
😇پدرهای موثر در تربیت بچه
بابای کیتی در «آنا کارنینا» و باقی کارهای تولستوی/ سروانِ «دختر سروان» (پوشکین)/ آتیکوس فینچ در «کشتن مرغ مینا» (هارپر لی) که خیلی از منتقدها او را بهترین تصویر پدر در دنیای ادبیات میدانند/ پدر راوی در «راستی آخرین بار پدرت را کی دیدی؟» (بلیک ماریسن)
🤔پدرهای با شخصیت پیچیده
پراپسرو در نمایشنامه «طوفان» (شکسپیر)/ پدر سونیا در «جنایت و مکافات» (داستایوسکی)/ پدر نیک در قصه «پدرها و پسرها» (همینگوی)/ قصههای دن چاون/ «گاوخونی» (جعفر مدرس صادقی)
😜پدرهای بامزه
«قصههای بابام» (ارسکین کالدول)/ کمیک «قصههای من و بابام» (اریش اُزِر)/ داستان «ماجرای عمل لوزه کوچک بابام» در «شلوارهای وصلهدار» (رسول پرویزی)/ پدر سعید در «داییجان ناپلئون» (پزشکزاد)/ پدر مهاجرتکرده «عطرسنبل، بوی کاج» (فیروزه جزایری دوما)
🤗پدرخواندهها
پدر ژپتو در «پینوکیو» (کارلو کلودی)/ ژان والژان در «بینوایان» (ویکتور هوگو)/ «بابا لنگدراز»ِ جودی ابوت (جین وبستر)
😀پدربزرگها
بابابزرگ نل (قصه «جعبه جواهر» چارلز دیکنز)/بابابزرگ «هایدی» (جوانا اسپیری)/ پدربزرگ سوفی در «راز داوینچی» (دن براون)/ باباجونِ علی فتاح در «من او» (رضا امیرخانی)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۴ ویژگی درون گرایان
به انتخاب: حکیمه بخرد، بهبهان
۴ ویژگی افراد درونگرا که آنان را تبدیل به رهبران قابلی می کند، به شرح زیر است:
۱. مهارت گوش کردن
درونگراها برای پذیرا شدن صحبت های دیگران ظرفیت بالایی دارند.
هلگو در این ارتباط می گوید: «ما اغلب اوقات رهبران را افرادی برونگرا، با توانایی خارق العاده در سخنوری و هدایت جمع تصور می کنیم. اما توانایی درونگراها در پذیرا شدن دیگران، گوش کردن به آنان و در نظر گرفتن جنبه های مختلف مسائل، اغلب دست کم گرفته می شود».
از آنجایی که درونگرا ها اغلب نیاز ندارند
در مرکز توجه جمع باشند، معمولاً پیش از تصمیم گیری و در مرحله جمع آوری اطلاعات، از نظرات و اندیشه های دیگران بهره مند می شوند.
۲. تفکر عمیق
درونگراها معمولاً دوست دارند مدت زیادی را در تنهایی به تفکر بپردازند. رفتن به یک اتاق خلوت برای پرداختن به تمام جنبه های موضوعات، ویژگی مشترک اکثر افراد درونگراست که می تواند برای رهبران یک مزیت محسوب شود. این تفکر همه جانبه و عمیق، کمک می کند دیگران نیز به توانایی مدیر خود در اجرای طرح های مختلف، اعتماد بیشتری داشته باشند. تنها خطر ممکن این است که درونگراها معمولاً به صورت ذاتی، تمایلی به درمیان گذاشتن ایده ها و تفکراتشان با دیگران نشان نمی دهند؛ مگر آن که تمام جزئیات آن را با دقت بررسی کرده و ایده مورد نظر را کاملاً پخته باشند.
به قول هلگو «درونگرا ها دوست دارند مسائل را در ذهن خودشان حل و فصل کنند. بنابراین اکثر آنها کل این فرایند را در ذهنشان تلنبار می کنند و آن را با کسی شریک نمی شوند».
۳. حضوری آرامش بخش
از آنجا که درونگرا ها قادرند با کمترین محرک بیرونی به بهترین نحو کار کنند، محیط های تحت رهبری شان معمولاً آرام و بی سر و صداست. شخصیت آرام رهبران درونگرا، مخصوصاً در دوران بحران، به زیردستانشان قوت قلب مضاعف می دهد.
۴. آمادگی
به عقیده هلگو، درونگرا ها معمولاً آماده تر از برونگرا ها هستند. این از تمایل آنان به حل و فصل کردن موضوعات در تنهایی ناشی می شود.
هلگو می گوید «فرد درونگرا، همیشه فکر شده و آماده حاضر می شود. سرهم بندی کردن جزو توانایی های آنها نیست».
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
به انتخاب: حکیمه بخرد، بهبهان
۴ ویژگی افراد درونگرا که آنان را تبدیل به رهبران قابلی می کند، به شرح زیر است:
۱. مهارت گوش کردن
درونگراها برای پذیرا شدن صحبت های دیگران ظرفیت بالایی دارند.
هلگو در این ارتباط می گوید: «ما اغلب اوقات رهبران را افرادی برونگرا، با توانایی خارق العاده در سخنوری و هدایت جمع تصور می کنیم. اما توانایی درونگراها در پذیرا شدن دیگران، گوش کردن به آنان و در نظر گرفتن جنبه های مختلف مسائل، اغلب دست کم گرفته می شود».
از آنجایی که درونگرا ها اغلب نیاز ندارند
در مرکز توجه جمع باشند، معمولاً پیش از تصمیم گیری و در مرحله جمع آوری اطلاعات، از نظرات و اندیشه های دیگران بهره مند می شوند.
۲. تفکر عمیق
درونگراها معمولاً دوست دارند مدت زیادی را در تنهایی به تفکر بپردازند. رفتن به یک اتاق خلوت برای پرداختن به تمام جنبه های موضوعات، ویژگی مشترک اکثر افراد درونگراست که می تواند برای رهبران یک مزیت محسوب شود. این تفکر همه جانبه و عمیق، کمک می کند دیگران نیز به توانایی مدیر خود در اجرای طرح های مختلف، اعتماد بیشتری داشته باشند. تنها خطر ممکن این است که درونگراها معمولاً به صورت ذاتی، تمایلی به درمیان گذاشتن ایده ها و تفکراتشان با دیگران نشان نمی دهند؛ مگر آن که تمام جزئیات آن را با دقت بررسی کرده و ایده مورد نظر را کاملاً پخته باشند.
به قول هلگو «درونگرا ها دوست دارند مسائل را در ذهن خودشان حل و فصل کنند. بنابراین اکثر آنها کل این فرایند را در ذهنشان تلنبار می کنند و آن را با کسی شریک نمی شوند».
۳. حضوری آرامش بخش
از آنجا که درونگرا ها قادرند با کمترین محرک بیرونی به بهترین نحو کار کنند، محیط های تحت رهبری شان معمولاً آرام و بی سر و صداست. شخصیت آرام رهبران درونگرا، مخصوصاً در دوران بحران، به زیردستانشان قوت قلب مضاعف می دهد.
۴. آمادگی
به عقیده هلگو، درونگرا ها معمولاً آماده تر از برونگرا ها هستند. این از تمایل آنان به حل و فصل کردن موضوعات در تنهایی ناشی می شود.
هلگو می گوید «فرد درونگرا، همیشه فکر شده و آماده حاضر می شود. سرهم بندی کردن جزو توانایی های آنها نیست».
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#علوم_وفنون_یازدهم
#درس_نهم
رشته های #ادبیات_علوم_انسانی و #علوم_و_معارف_اسلامی
تدریس : آقای حجت کجانی حصاری
شنبه ۱٧ اسفند ۹۸(پخش شده از شبکه ۴ سیما)
4⃣ @iribchanel4
@ferdosesokhan
#درس_نهم
رشته های #ادبیات_علوم_انسانی و #علوم_و_معارف_اسلامی
تدریس : آقای حجت کجانی حصاری
شنبه ۱٧ اسفند ۹۸(پخش شده از شبکه ۴ سیما)
4⃣ @iribchanel4
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#علوم_وفنون_دوازدهم
#کارگاه_تحلیل_فصل۳
رشته های #ادبیات_علوم_انسانی و #علوم_و_معارف_اسلامی
تدریس : آقای حجت کجانی حصاری
شنبه ۱٧ اسفند ۹۸(پخش شده از شبکه ۴ سیما)
4⃣ @iribchanel4
@ferdosesokhan
#کارگاه_تحلیل_فصل۳
رشته های #ادبیات_علوم_انسانی و #علوم_و_معارف_اسلامی
تدریس : آقای حجت کجانی حصاری
شنبه ۱٧ اسفند ۹۸(پخش شده از شبکه ۴ سیما)
4⃣ @iribchanel4
@ferdosesokhan
باسلام
این روزها که بهدلیل شیوع بیماری کرونا مدرسهها تعطیل شده و بچهها شبانهروز در خانه هستند یکی از پیشنهادهای خوب ما به کودکان و نوجوانان مطالعه کتاب است.
اگر دوست دارید نسخه الکترونیکی کتابهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را بهصورت رایگان مطالعه کنند از هفده اسفند نزدیک به سیصد عنوان کتاب و بیست عنوان کتاب صوتی کانون بهمدت یک هفته در سایت طاقچه بهصورت رایگان در دسترس انها هست.
برای خواندن این کتابها به این سایت به نشانی www.taaghche.com مراجعه کنند.
این روزها که بهدلیل شیوع بیماری کرونا مدرسهها تعطیل شده و بچهها شبانهروز در خانه هستند یکی از پیشنهادهای خوب ما به کودکان و نوجوانان مطالعه کتاب است.
اگر دوست دارید نسخه الکترونیکی کتابهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را بهصورت رایگان مطالعه کنند از هفده اسفند نزدیک به سیصد عنوان کتاب و بیست عنوان کتاب صوتی کانون بهمدت یک هفته در سایت طاقچه بهصورت رایگان در دسترس انها هست.
برای خواندن این کتابها به این سایت به نشانی www.taaghche.com مراجعه کنند.
بحثی در باره ی دو فعل " است " و " هست"
پیش از همه باید گفت که “هست” خود فعلی مستقل است، از مصدر “هستن”، به معنی “وجود داشتن” و بنابراین، به تنهایی قابل استفاده است. ولی “است” فقط یک رابطه است در جملات اسنادی و اسناد دادن چیزی به چیزی دیگر را نشان میدهد.
مثلا ما میگوییم “خدا هست” یعنی “خدا وجود دارد.” و این جمله کامل است. فعل و فاعل خود را دارد. اما اگر بگوییم “خدا است.” عبارت ناقص به نظر میآید و این پرسش را به میان میکشد که خدا چه چیزی است؟ یا در کجا است؟ اینجا مثلا باید گفت “خدا کریم است.” یا “خدا با ما است.”
از سوی دیگر، “هست” بر “وجود” چیزی دلالت میکند و “است” بر “چگونگی” آن. وقتی میگوییم “آب هست.” یعنی اینجا آب وجود دارد. اما وقتی میگوییم “آب سرد است.” دیگر بحث از وجود آب نیست، از چگونگی آن است.
“هست” بر “وجود” چیزی دلالت میکند و “است” بر “چگونگی” آن. هنگامی که میگوییم “آب هست.” یعنی اینجا آب وجود دارد. اما هنگامی که میگوییم “آب سرد است.” دیگر سخن از وجود آب نیست، از چگونگی آن است.
اما این قضیه گاهی کمی پیچیده میشود، وقتی که از عبارت، هم وجود چیزی را بتوان استنباط کرد و هم چگونگی آن را. بهراستی کدام یک از این دو عبارت درست است؟ “آب در کوزه هست” یا “آب در کوزه است.”
بهواقع هر دو عبارت درست است، ولی هر یک در جای خود و معنای خود. در جمله “آب در کوزه هست.” هدف این است که وجود آب را روشن کنیم. گویا کسی صرف بودن یا نبودن آن را از ما پرسیده است و ما به این پرسش پاسخ میدهیم که “در کوزه، آب هست؟” یعنی “آب وجود دارد؟”
اما وقتی میگوییم “آب در کوزه است.” بهواقع موقعیت آب را روشن میکنیم و به این پرسش پاسخ میدهیم که “آب در کجاست؟” گویا پرسشگر خود میداند که آبی در کار هست. میخواهد بداند آن آب در کجاست. پس وجود و عدم در کار نیست، بلکه چگونگی یا موقعیت مهم است. اینجاست که “است” به کار میآید.
در گویش و حتی نگارش بعضی مردم، گاه چنین عبارتی میبینیم: “من در خانه استم.” بهراستی این درست است یا نه؟ اینجا باید توضیح دهیم که اگر تکیه اصلی بر “بودن” باشد، باید گفت “من در خانه هستم.” یعنی “خاطرجمع باش که من در خانه حضور دارم.” اما اگر تکیه اصلی بر “خانه” باشد، یعنی صرفا بخواهیم موقعیت خود را بیان کنیم، باید گفت “من در خانهام.” یعنی مثلا “در مغازه یا خیابان نیستم.”
اما این شکل دوم را در بعضی از مناطق، به صورت “خانهام.” نمیگویند، بلکه به صورت “خانه استم.” بیان میکنند، چون شکل اول، در گویش محلی آنها قابل بیان نیست. به طور کلی در گویش کابل و اطراف آن، و نیز در گویش مناطق مرکزی و شمال افغانستان، “است” همانند یک فعل، برای همه ضمایر صرف میشود و مثلا میگویند “خوب است، خوب استند، خوب استی، خوب استید، خوب استم، خوب استیم” در حالی که در مناطق غربی افغانستان گفته میشود (به (شکل محاورهای) “خوب است، خوباند، خوبی، خوبید، خوبم، خوبیم.” در مناطق مختلف ایران نیز همین گونه است و “استم” و “استیم” و امثال اینها را نداریم.
چون در گویش کابل و اطراف آن، “استم” و “هستم” هر دو رایج است، میان اینها گاه اشتباه نیز رخ میدهد و طرف در حالی که میخواهد حضور در خانه را برساند، میگوید “من در خانه استم.” یعنی “من در خانه هستم.” و این درست نیست. در مناطق غربی افغانستان به جای این، میگویند “خونهیم” و در ایران میگویند “خونهم” و به همین لحاظ، این اشتباه در آنجاها بسیار رخ نمیدهد.
خوب، بالاخره “زردی تخم مرغ سفید است؟” یا “هست؟” با آن چه تا کنون گفته شد، روشن میشود که سخن از وجود داشتن زردی نیست، بلکه سخن از چگونگی آن است، پس حال با آرامش خاطر میتوانیم بگوییم “زردی تخم مرغ سفید است.” نه، ببخشید، “زردی تخم مرغ، زرد است.”
* محمدکاظم کاظمی شاعر، نویسنده و منتقد ادبی افغانستان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پیش از همه باید گفت که “هست” خود فعلی مستقل است، از مصدر “هستن”، به معنی “وجود داشتن” و بنابراین، به تنهایی قابل استفاده است. ولی “است” فقط یک رابطه است در جملات اسنادی و اسناد دادن چیزی به چیزی دیگر را نشان میدهد.
مثلا ما میگوییم “خدا هست” یعنی “خدا وجود دارد.” و این جمله کامل است. فعل و فاعل خود را دارد. اما اگر بگوییم “خدا است.” عبارت ناقص به نظر میآید و این پرسش را به میان میکشد که خدا چه چیزی است؟ یا در کجا است؟ اینجا مثلا باید گفت “خدا کریم است.” یا “خدا با ما است.”
از سوی دیگر، “هست” بر “وجود” چیزی دلالت میکند و “است” بر “چگونگی” آن. وقتی میگوییم “آب هست.” یعنی اینجا آب وجود دارد. اما وقتی میگوییم “آب سرد است.” دیگر بحث از وجود آب نیست، از چگونگی آن است.
“هست” بر “وجود” چیزی دلالت میکند و “است” بر “چگونگی” آن. هنگامی که میگوییم “آب هست.” یعنی اینجا آب وجود دارد. اما هنگامی که میگوییم “آب سرد است.” دیگر سخن از وجود آب نیست، از چگونگی آن است.
اما این قضیه گاهی کمی پیچیده میشود، وقتی که از عبارت، هم وجود چیزی را بتوان استنباط کرد و هم چگونگی آن را. بهراستی کدام یک از این دو عبارت درست است؟ “آب در کوزه هست” یا “آب در کوزه است.”
بهواقع هر دو عبارت درست است، ولی هر یک در جای خود و معنای خود. در جمله “آب در کوزه هست.” هدف این است که وجود آب را روشن کنیم. گویا کسی صرف بودن یا نبودن آن را از ما پرسیده است و ما به این پرسش پاسخ میدهیم که “در کوزه، آب هست؟” یعنی “آب وجود دارد؟”
اما وقتی میگوییم “آب در کوزه است.” بهواقع موقعیت آب را روشن میکنیم و به این پرسش پاسخ میدهیم که “آب در کجاست؟” گویا پرسشگر خود میداند که آبی در کار هست. میخواهد بداند آن آب در کجاست. پس وجود و عدم در کار نیست، بلکه چگونگی یا موقعیت مهم است. اینجاست که “است” به کار میآید.
در گویش و حتی نگارش بعضی مردم، گاه چنین عبارتی میبینیم: “من در خانه استم.” بهراستی این درست است یا نه؟ اینجا باید توضیح دهیم که اگر تکیه اصلی بر “بودن” باشد، باید گفت “من در خانه هستم.” یعنی “خاطرجمع باش که من در خانه حضور دارم.” اما اگر تکیه اصلی بر “خانه” باشد، یعنی صرفا بخواهیم موقعیت خود را بیان کنیم، باید گفت “من در خانهام.” یعنی مثلا “در مغازه یا خیابان نیستم.”
اما این شکل دوم را در بعضی از مناطق، به صورت “خانهام.” نمیگویند، بلکه به صورت “خانه استم.” بیان میکنند، چون شکل اول، در گویش محلی آنها قابل بیان نیست. به طور کلی در گویش کابل و اطراف آن، و نیز در گویش مناطق مرکزی و شمال افغانستان، “است” همانند یک فعل، برای همه ضمایر صرف میشود و مثلا میگویند “خوب است، خوب استند، خوب استی، خوب استید، خوب استم، خوب استیم” در حالی که در مناطق غربی افغانستان گفته میشود (به (شکل محاورهای) “خوب است، خوباند، خوبی، خوبید، خوبم، خوبیم.” در مناطق مختلف ایران نیز همین گونه است و “استم” و “استیم” و امثال اینها را نداریم.
چون در گویش کابل و اطراف آن، “استم” و “هستم” هر دو رایج است، میان اینها گاه اشتباه نیز رخ میدهد و طرف در حالی که میخواهد حضور در خانه را برساند، میگوید “من در خانه استم.” یعنی “من در خانه هستم.” و این درست نیست. در مناطق غربی افغانستان به جای این، میگویند “خونهیم” و در ایران میگویند “خونهم” و به همین لحاظ، این اشتباه در آنجاها بسیار رخ نمیدهد.
خوب، بالاخره “زردی تخم مرغ سفید است؟” یا “هست؟” با آن چه تا کنون گفته شد، روشن میشود که سخن از وجود داشتن زردی نیست، بلکه سخن از چگونگی آن است، پس حال با آرامش خاطر میتوانیم بگوییم “زردی تخم مرغ سفید است.” نه، ببخشید، “زردی تخم مرغ، زرد است.”
* محمدکاظم کاظمی شاعر، نویسنده و منتقد ادبی افغانستان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
درس #نگارش ۳ پایه دوازدهم
نامه نگاری
تدریس آقای حجت کجانی حصاری
ساعت ۲۲
یکشنبه ۱۸ اسفند ۹۸
🅰️ @amoozeshtv4
@ferdosesokhan
نامه نگاری
تدریس آقای حجت کجانی حصاری
ساعت ۲۲
یکشنبه ۱۸ اسفند ۹۸
🅰️ @amoozeshtv4
@ferdosesokhan
نمونه_سوال_تمامی_دروس_پایه_دوازدهم.pdf
37.9 MB
سورپرایز ویژه
برای دوازدهمی ها انسانی
نمونه سوال تمامی دروس پایه دوازدهم انسانی ؛ خرداد ماه
شامل :
1⃣ 15 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #تاریخ
2⃣ 17 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #جامعه_شناسی
3⃣ 19 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #جغرافیا
4⃣ 12 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #عربی
5⃣ 8 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #علوم_و_فنون
6⃣ 2 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #فارسی
7⃣ 9 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #ریاضی
8⃣ 16 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #فلسفه
♻️ به همراه ضوابط و آیین نامه و قوانین امتحانات نهایی و خرداد ماه و تمامی توضیحاتی که باید بدانید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
برای دوازدهمی ها انسانی
نمونه سوال تمامی دروس پایه دوازدهم انسانی ؛ خرداد ماه
شامل :
1⃣ 15 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #تاریخ
2⃣ 17 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #جامعه_شناسی
3⃣ 19 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #جغرافیا
4⃣ 12 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #عربی
5⃣ 8 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #علوم_و_فنون
6⃣ 2 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #فارسی
7⃣ 9 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #ریاضی
8⃣ 16 نمونه سوال امتحان خرداد ماه درس #فلسفه
♻️ به همراه ضوابط و آیین نامه و قوانین امتحانات نهایی و خرداد ماه و تمامی توضیحاتی که باید بدانید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
لیست مراکز.pdf
327 KB
فهرست مراکز خدمات سرپایی بستری کرونا در تهران
لطفا در گروه ها بگذارید تا مردم از مراحعه مستقیم به بیمارستان پرهیز کنند.
چنانچه بر اساس پروتکل های تدوین شده بیماری تشخیص داده شده و نیازبه بستری شدن نباشد دارو هم در این مراکز به رایگان در اختیار بیمار قرار می گیرد.
در همه ی شهرهای کشور این امکان وجود دارد.
لطفا در گروه ها بگذارید تا مردم از مراحعه مستقیم به بیمارستان پرهیز کنند.
چنانچه بر اساس پروتکل های تدوین شده بیماری تشخیص داده شده و نیازبه بستری شدن نباشد دارو هم در این مراکز به رایگان در اختیار بیمار قرار می گیرد.
در همه ی شهرهای کشور این امکان وجود دارد.
4_5983400140709299576.pdf
490.5 KB
#فارسی_دهم
#درس_چهاردهم
#طوطی_بقال
تحلیل درس+ پاسخ پرسش های کارگاه+ گنج حکمت،
تحليل: آقای سعید جعفری
دبیر ادبیات تهران،
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
#درس_چهاردهم
#طوطی_بقال
تحلیل درس+ پاسخ پرسش های کارگاه+ گنج حکمت،
تحليل: آقای سعید جعفری
دبیر ادبیات تهران،
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
Audio
#فارسی_دهم
#درس_چهاردهم
#طوطی_بقال
#کتاب_گویا
#خوانش_دروس
دفتر تکنولوژی و انتشارات آموزشی
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
#درس_چهاردهم
#طوطی_بقال
#کتاب_گویا
#خوانش_دروس
دفتر تکنولوژی و انتشارات آموزشی
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan