✳️ وقتی سگ پاولوف درون ما کتاب می خواند.
✳️نوشته ای در فضای مجازی خواندم که تامل برانگیز بود:
❇️ ما ایرانیان معمولاً برای غیر از «آگاهی» کتاب می‌خوانیم: گرفتن مدرک، نوشتن مقاله، نوشتن کتاب، برای سرگرمی و بدتر از همه‌ی اینها کشتار زمان. بارها این جمله را شنیده‌ام مگر درس‌ات تمام نشده است؟ پس چرا این کتاب‌ها را داری؟ یعنی همه اینها را خوانده‌ای؟ کسی که این سوال‌ها را می‌پرسد معمولاً نمی‌داند که خواندن چه کنشی است و برای چه باید کتابخانه داشت؟
چگونه می‌توانم به شما بگویم بدون کتاب نمی‌توان «قانون» و «دموکراسی» داشت.کتاب را برای امتحان دادن یا مدرک گرفتن نمی‌خوانند. کتاب نمی‌خوانم که مقاله بنویسم مقاله می‌نویسم تا خود را منتشر کنم. نمی‌نویسم که دانشیار و استاد شوم. من می‌نویسم چون نوشتن عالی‌ترین کنش بودن است. حق با بورخس است که گفت هر جا که کتاب نباشد آنجا جهنم است. (نوشته سینا جهاندیده)
🛜 تجویز راهبردی:
🔻از کلاس اول تا سال های پایان دانشگاه، صدها کتاب خواندیم اما محض رضای خدا یک بار یکی نیامد به ما بگوید که چگونه کتاب بخوان. در طول این سال ها به شیوه سعی و خطا چیزهایی آموختم که آن ها را با شما به اشتراک می گذارم. برخی از این نکات را هم از سایت خوب متمم یاد گرفتم.
📌۱. با ذهن ناآرام کتاب بخوانید! یعنی چه؟ یعنی اینکه از دیگران نپرسید که چه کتابی خوب است و یا اینکه نپرسید این روزها چه کتابی روی بورس است. این غلط است. اول از همه از خودتان شروع کنید از خودتان بپرسید که سوالات و مسایل اصلی تان در زندگی چیست؟ مثلا ممکن است من مساله اصلی ام در زندگی، بهبود ارتباطات با خانواده ام باشد و شما مساله اصلی تان در زندگی افزایش مهارت مذاکره. بنابراین کتابی که برای من خوب است برای شما بی فایده است و برعکس. حالا ذهن ناآرام یعنی چه؟ یعنی اینکه ذهن وقتی با یک سوال روبرو می شود، یک چاله در آن پیدا می شود و تا آن چاله پر نشود آرام نمی گیرد. علت اینکه کتاب خواندن گاهی برای ما خسته کننده و ملال آور می شود این است که این کتاب ربطی به چاله های ذهنی ما ندارد. اول سوراخ ایجاد کنید!
📌۲. اول جنگل را ببینید بعد سراغ درختان بروید. معمولا ما بخش پیشگفتار و مقدمه و مطالب نوشته شده پشت جلد کتاب را خیلی مهم نمی‌دانیم. اما نکته این جاست که برای خواندن کتاب شما اول باید جغرافیای موضوع دست تان بیاید. یا اینکه تصویر از بالا یا Big Picture را درک کنید آنوقت خیلی راحت تر می توانید فصول، پاراگراف ها و مفاهیم را یاد بگیرید. خواندن خلاصه کتاب، معرفی نامه ها، توصیه نامه هایی که در مورد یک کتاب هست، بسرعت می تواند برای ما یک تصویر از بالا ایجاد کند.
📌۳. همیشه لازم نیست خواندن کتابی را که آغاز کرده اید به پایان ببرید. هر جا فکر کردید کتاب، کتاب خوبی نیست و به سوالات شما (تجویز شماره 1) پاسخ نمی دهد، بزنید کنار و دنده عقب بگیرید. ما در نظام آموزشی خود طی ۱۲ تا ۲۰ سال، مجبور بودیم کتاب هایی را بخوانیم که دیگران ما را به خواندن آنها مجبور کرده اند.لازم نیست تا ابد این رویه را ادامه دهیم.
📌۴. همیشه لازم نیست خود کتاب را بخوانید. بخشی از بهترین مطالعه هایی که داشته ام، خواندن خلاصه کتاب هایی بوده است که بهتر از خود کتاب، جان کتاب را منتقل می کنند. برخی از کتاب ها (البته برخی از کتاب ها را) را می شود در دو صفحه خلاصه کرد، پس بهتر است قبل از خرید و خواندن کتاب توصیه شماره 2 را انجام دهید. یک موقع دیدید که همان خلاصه کتاب مساله شما را حل کرد و حتی بهتر از کتاب.
📌۵.حواستان به سگ پاولف باشد! شرطی شدن را خاطرتان هست؟ ما هم ممکن است مانند سگ پاولف شرطی بشویم. بسیاری از ما، مطالعه را نه با هدف افزایش اطلاعات و دانسته ها و باز شدن افق دید، بلکه برای فرار از مشکلات و مسائل روزمره انتخاب میکنیم. زمانی که از دوست یا همسر یا مدیر خود دلگیر هستیم، گوشه ای مینشینیم و کتاب ورق میزنیم. شاید این کار در کوتاه مدت، مفید باشد اما در بلندمدت ما را شرطی میکند و ذهن ما عادت میکند که «کتاب»، «همراه لحظات تلخ زندگی» است.
این نوشته ادامه دارد.
✍مجتبی لشکر بلوکی
✴️کانال علوم انسانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️نوشته ای در فضای مجازی خواندم که تامل برانگیز بود:
❇️ ما ایرانیان معمولاً برای غیر از «آگاهی» کتاب می‌خوانیم: گرفتن مدرک، نوشتن مقاله، نوشتن کتاب، برای سرگرمی و بدتر از همه‌ی اینها کشتار زمان. بارها این جمله را شنیده‌ام مگر درس‌ات تمام نشده است؟ پس چرا این کتاب‌ها را داری؟ یعنی همه اینها را خوانده‌ای؟ کسی که این سوال‌ها را می‌پرسد معمولاً نمی‌داند که خواندن چه کنشی است و برای چه باید کتابخانه داشت؟
چگونه می‌توانم به شما بگویم بدون کتاب نمی‌توان «قانون» و «دموکراسی» داشت.کتاب را برای امتحان دادن یا مدرک گرفتن نمی‌خوانند. کتاب نمی‌خوانم که مقاله بنویسم مقاله می‌نویسم تا خود را منتشر کنم. نمی‌نویسم که دانشیار و استاد شوم. من می‌نویسم چون نوشتن عالی‌ترین کنش بودن است. حق با بورخس است که گفت هر جا که کتاب نباشد آنجا جهنم است. (نوشته سینا جهاندیده)
🛜 تجویز راهبردی:
🔻از کلاس اول تا سال های پایان دانشگاه، صدها کتاب خواندیم اما محض رضای خدا یک بار یکی نیامد به ما بگوید که چگونه کتاب بخوان. در طول این سال ها به شیوه سعی و خطا چیزهایی آموختم که آن ها را با شما به اشتراک می گذارم. برخی از این نکات را هم از سایت خوب متمم یاد گرفتم.
📌۱. با ذهن ناآرام کتاب بخوانید! یعنی چه؟ یعنی اینکه از دیگران نپرسید که چه کتابی خوب است و یا اینکه نپرسید این روزها چه کتابی روی بورس است. این غلط است. اول از همه از خودتان شروع کنید از خودتان بپرسید که سوالات و مسایل اصلی تان در زندگی چیست؟ مثلا ممکن است من مساله اصلی ام در زندگی، بهبود ارتباطات با خانواده ام باشد و شما مساله اصلی تان در زندگی افزایش مهارت مذاکره. بنابراین کتابی که برای من خوب است برای شما بی فایده است و برعکس. حالا ذهن ناآرام یعنی چه؟ یعنی اینکه ذهن وقتی با یک سوال روبرو می شود، یک چاله در آن پیدا می شود و تا آن چاله پر نشود آرام نمی گیرد. علت اینکه کتاب خواندن گاهی برای ما خسته کننده و ملال آور می شود این است که این کتاب ربطی به چاله های ذهنی ما ندارد. اول سوراخ ایجاد کنید!
📌۲. اول جنگل را ببینید بعد سراغ درختان بروید. معمولا ما بخش پیشگفتار و مقدمه و مطالب نوشته شده پشت جلد کتاب را خیلی مهم نمی‌دانیم. اما نکته این جاست که برای خواندن کتاب شما اول باید جغرافیای موضوع دست تان بیاید. یا اینکه تصویر از بالا یا Big Picture را درک کنید آنوقت خیلی راحت تر می توانید فصول، پاراگراف ها و مفاهیم را یاد بگیرید. خواندن خلاصه کتاب، معرفی نامه ها، توصیه نامه هایی که در مورد یک کتاب هست، بسرعت می تواند برای ما یک تصویر از بالا ایجاد کند.
📌۳. همیشه لازم نیست خواندن کتابی را که آغاز کرده اید به پایان ببرید. هر جا فکر کردید کتاب، کتاب خوبی نیست و به سوالات شما (تجویز شماره 1) پاسخ نمی دهد، بزنید کنار و دنده عقب بگیرید. ما در نظام آموزشی خود طی ۱۲ تا ۲۰ سال، مجبور بودیم کتاب هایی را بخوانیم که دیگران ما را به خواندن آنها مجبور کرده اند.لازم نیست تا ابد این رویه را ادامه دهیم.
📌۴. همیشه لازم نیست خود کتاب را بخوانید. بخشی از بهترین مطالعه هایی که داشته ام، خواندن خلاصه کتاب هایی بوده است که بهتر از خود کتاب، جان کتاب را منتقل می کنند. برخی از کتاب ها (البته برخی از کتاب ها را) را می شود در دو صفحه خلاصه کرد، پس بهتر است قبل از خرید و خواندن کتاب توصیه شماره 2 را انجام دهید. یک موقع دیدید که همان خلاصه کتاب مساله شما را حل کرد و حتی بهتر از کتاب.
📌۵.حواستان به سگ پاولف باشد! شرطی شدن را خاطرتان هست؟ ما هم ممکن است مانند سگ پاولف شرطی بشویم. بسیاری از ما، مطالعه را نه با هدف افزایش اطلاعات و دانسته ها و باز شدن افق دید، بلکه برای فرار از مشکلات و مسائل روزمره انتخاب میکنیم. زمانی که از دوست یا همسر یا مدیر خود دلگیر هستیم، گوشه ای مینشینیم و کتاب ورق میزنیم. شاید این کار در کوتاه مدت، مفید باشد اما در بلندمدت ما را شرطی میکند و ذهن ما عادت میکند که «کتاب»، «همراه لحظات تلخ زندگی» است.
این نوشته ادامه دارد.
✍مجتبی لشکر بلوکی
✴️کانال علوم انسانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ چرا باید ادبیات بخوانیم
✳️ ماریو بارگاس یوسا؛
✳️ ترجمه عبدالله کوثری
🔷 ادبیات محرک ذهن انتقادی است
در غیاب ادبیات، ذهنی انتقادی که محرک اصلی تحولات تاریخی و بهترین مدافع آزادی است لطمه‌ای جدی خواهد خورد. این از آن‌روست که ادبیات خوب سراسر رادیکال است و پرسش‌هایی اساسی درباره جهان زیستگاه ما پیش می‌کشد. ادبیات برای آنان که به آنچه دارند خرسندند، چیزی ندارد که بگوید. ادبیات خوراک جان‌های ناخرسند و عاصی است، زبان رسای ناسازگاران و پناهگاه کسانی است که به آنچه دارند، خرسند نیستند. انسان به ادبیات پناه می‌آورد تا ناشادمان و ناکامل نباشد.
🔷 با ادبیات، آدم‌هایی بی‌سرزمین، بی‌زمان و نامیرا می‌شویم
ادبیات تنها ناخشنودی‌ها را به شکلی گذرا تسکین میدهد، اما در همین لحظات گذرای تعلیق حیات، توهم ادبی ما را از جا میکند و به جایی فراتر از تاریخ می‌برد و ما بدل به شهروندان بي‌سرزمین و بی‌زمان می‌شویم، نامیرا می‌شویم، بدین‌سان غنی‌تر، پرمغزتر، پیچیده‌تر، شادمان‌تر و روشن‌تر از زمانی می‌شویم که قید و بندهای زندگی روزمره دست و پای‌مان را بسته است.
🔷 ادبیات به ما می‌آموزد که می‌توان جهان را بهبود بخشید
ادبیات به ما یادآوری میکند که این دنیا، دنیای بدی است و آنان که خلاف این را وانمود می‌کنند، یعنی قدرتمندان و بختیاران، به ما دروغ می‌گویند و نیز به یاد ما می‌آورد که دنیا را می‌توان بهبود بخشید و آن را به دنیایی که تخیل ما و زبان ما می‌تواند بسازد، شبیه‌تر کرد. جامعه آزاد و دموکراتیک باید شهروندانی مسئول و اهل نقد داشته باشد، شهروندانی که می‌دانند ما نیاز به آن داریم که پیوسته جهانی را که در آنیم به سنجش درآوریم تا هرچه بیشتر شبیه دنیایی شود که دوست داریم در آن زندگی کنیم.
حال بجاست اگر پیش خود دنیایی خیالی بسازیم؛ دنیایی بدون ادبیات و انسان‌هایی که نه شعر می‌خوانند و نه رمان. در این جامعه خشک و افسرده با آن واژگان کم‌مایه و بی‌رمقش که خرخر و ناله و اداهایی میمون‌وار جای کلمات را میگیرد، بعضی از صفت‌ها وجود نخواهد داشت. بی‌گمان تحقق این ناکجاآباد، هول‌انگیز و بسیار نامحتمل است؛ اما اگر می‌خواهیم از بی‌مایگی تخیل و از امحای ناخشنودی‌های پرارزش خود که احساساتمان را می‌پالاید و به ما می‌آموزد به شیوایی و دقت سخن بگوییم و نیز از تضعیف آزادی‌مان بپرهیزیم باید دست به عمل بزنیم، دقیق‌تر بگویم باید بخوانیم.
#مایو_بارگاس_یوسا
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ ماریو بارگاس یوسا؛
✳️ ترجمه عبدالله کوثری
🔷 ادبیات محرک ذهن انتقادی است
در غیاب ادبیات، ذهنی انتقادی که محرک اصلی تحولات تاریخی و بهترین مدافع آزادی است لطمه‌ای جدی خواهد خورد. این از آن‌روست که ادبیات خوب سراسر رادیکال است و پرسش‌هایی اساسی درباره جهان زیستگاه ما پیش می‌کشد. ادبیات برای آنان که به آنچه دارند خرسندند، چیزی ندارد که بگوید. ادبیات خوراک جان‌های ناخرسند و عاصی است، زبان رسای ناسازگاران و پناهگاه کسانی است که به آنچه دارند، خرسند نیستند. انسان به ادبیات پناه می‌آورد تا ناشادمان و ناکامل نباشد.
🔷 با ادبیات، آدم‌هایی بی‌سرزمین، بی‌زمان و نامیرا می‌شویم
ادبیات تنها ناخشنودی‌ها را به شکلی گذرا تسکین میدهد، اما در همین لحظات گذرای تعلیق حیات، توهم ادبی ما را از جا میکند و به جایی فراتر از تاریخ می‌برد و ما بدل به شهروندان بي‌سرزمین و بی‌زمان می‌شویم، نامیرا می‌شویم، بدین‌سان غنی‌تر، پرمغزتر، پیچیده‌تر، شادمان‌تر و روشن‌تر از زمانی می‌شویم که قید و بندهای زندگی روزمره دست و پای‌مان را بسته است.
🔷 ادبیات به ما می‌آموزد که می‌توان جهان را بهبود بخشید
ادبیات به ما یادآوری میکند که این دنیا، دنیای بدی است و آنان که خلاف این را وانمود می‌کنند، یعنی قدرتمندان و بختیاران، به ما دروغ می‌گویند و نیز به یاد ما می‌آورد که دنیا را می‌توان بهبود بخشید و آن را به دنیایی که تخیل ما و زبان ما می‌تواند بسازد، شبیه‌تر کرد. جامعه آزاد و دموکراتیک باید شهروندانی مسئول و اهل نقد داشته باشد، شهروندانی که می‌دانند ما نیاز به آن داریم که پیوسته جهانی را که در آنیم به سنجش درآوریم تا هرچه بیشتر شبیه دنیایی شود که دوست داریم در آن زندگی کنیم.
حال بجاست اگر پیش خود دنیایی خیالی بسازیم؛ دنیایی بدون ادبیات و انسان‌هایی که نه شعر می‌خوانند و نه رمان. در این جامعه خشک و افسرده با آن واژگان کم‌مایه و بی‌رمقش که خرخر و ناله و اداهایی میمون‌وار جای کلمات را میگیرد، بعضی از صفت‌ها وجود نخواهد داشت. بی‌گمان تحقق این ناکجاآباد، هول‌انگیز و بسیار نامحتمل است؛ اما اگر می‌خواهیم از بی‌مایگی تخیل و از امحای ناخشنودی‌های پرارزش خود که احساساتمان را می‌پالاید و به ما می‌آموزد به شیوایی و دقت سخن بگوییم و نیز از تضعیف آزادی‌مان بپرهیزیم باید دست به عمل بزنیم، دقیق‌تر بگویم باید بخوانیم.
#مایو_بارگاس_یوسا
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🖊 پیام های مهم معدل 10 دانش آموزان
✍️محمدباقر تاج الدین
✅مدیران آموزش و پروروش از فاجعۀ معدل 10 دانش آموزان کشور سخن گفته اند. درست است که فاجعه است اما این فاجعه پیام های مهمی با خود دارد که به برخی از آن ها به شرح زیر اشاره می شود:
1.بی انگیزگی شدید دانش آموزان برای درس خواندن؛ تمام شواهد نشان از این دارد که کسر قابل توجهی از دانش آموزان دیگر هیچ انگیزه ای برای درس خواندن ندارند و این بی انگیزگی البته دلایل فراوان دارد که یکی از مهم ترین دلایل را نداشتن امید و آینده ای روشن برای فردای خود می دانند.
2.برخی فکر کرده اند که دانش آموزان بی سواد شده اند و برای همین است که نمرات درسی شان پایین آمده است و در نتیجه معدل شان 10 می شود. سخنی کاملا اشتباه و خلاف واقعیت است چرا که از قضا دانش آموزان به دلیل دسترسی به شبکه های مجازی و در اختیار داشتن انبوهی از اطلاعات گوناگون بسی بیش از برنامه های درسی آموزش و پرورش پیش رو تر اَند و همین پیش رو بودن آنان است که هیچ کدام از برنامه های درسی مد ارس را قبول ندارند و در نتیجه درس های مورد نظر را نیز نمی خوانند، یعنی لزومی نمی بینند که بخوانند.
3.بسیاری از کتاب های درسی ای که آموزش و پرورش تهیه می کند و در اختیار دانش آموران قرار می دهد فرسنگ ها با دانش و هوش آنان فاصله دارد و از سوی دیگر هیچ سنخیت و تطابقی با نیازهای واقعی و امروزین دانش آموزان هم ندارند. در این صورت چگونه می توان از دانش آموزان درخواست داشت که این کتاب های عقب مانده که در نهایت کج سلیقگی تهیه و تدوین شده اند را بخوانند؟!!
4.عقب ماندگی نظام آموزشی کشور از شتاب تغییرات و تحولات نسل جدید امری کاملاً آشکار و روشن است که نیازی به هیچ توضیحی ندارد. ضمن این که نظام آموزش و پرورش کشور همچنان با نگاه ایدئولوژیک و گذشته نگرانه برنامه های آموزشی را تدوین می کند که نه تنها هیچ کدام از نیازهای دانش آموزان را برطرف نمی کند بلکه برای زیست کنونی شان هیچ فایده ای هم ندارد. لذا چه توجیهی دیگری باقی می ماند که دانش آموزان درس بخوانند و نمرات و معدل شان زیاد شود؟!!
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✍️محمدباقر تاج الدین
✅مدیران آموزش و پروروش از فاجعۀ معدل 10 دانش آموزان کشور سخن گفته اند. درست است که فاجعه است اما این فاجعه پیام های مهمی با خود دارد که به برخی از آن ها به شرح زیر اشاره می شود:
1.بی انگیزگی شدید دانش آموزان برای درس خواندن؛ تمام شواهد نشان از این دارد که کسر قابل توجهی از دانش آموزان دیگر هیچ انگیزه ای برای درس خواندن ندارند و این بی انگیزگی البته دلایل فراوان دارد که یکی از مهم ترین دلایل را نداشتن امید و آینده ای روشن برای فردای خود می دانند.
2.برخی فکر کرده اند که دانش آموزان بی سواد شده اند و برای همین است که نمرات درسی شان پایین آمده است و در نتیجه معدل شان 10 می شود. سخنی کاملا اشتباه و خلاف واقعیت است چرا که از قضا دانش آموزان به دلیل دسترسی به شبکه های مجازی و در اختیار داشتن انبوهی از اطلاعات گوناگون بسی بیش از برنامه های درسی آموزش و پرورش پیش رو تر اَند و همین پیش رو بودن آنان است که هیچ کدام از برنامه های درسی مد ارس را قبول ندارند و در نتیجه درس های مورد نظر را نیز نمی خوانند، یعنی لزومی نمی بینند که بخوانند.
3.بسیاری از کتاب های درسی ای که آموزش و پرورش تهیه می کند و در اختیار دانش آموران قرار می دهد فرسنگ ها با دانش و هوش آنان فاصله دارد و از سوی دیگر هیچ سنخیت و تطابقی با نیازهای واقعی و امروزین دانش آموزان هم ندارند. در این صورت چگونه می توان از دانش آموزان درخواست داشت که این کتاب های عقب مانده که در نهایت کج سلیقگی تهیه و تدوین شده اند را بخوانند؟!!
4.عقب ماندگی نظام آموزشی کشور از شتاب تغییرات و تحولات نسل جدید امری کاملاً آشکار و روشن است که نیازی به هیچ توضیحی ندارد. ضمن این که نظام آموزش و پرورش کشور همچنان با نگاه ایدئولوژیک و گذشته نگرانه برنامه های آموزشی را تدوین می کند که نه تنها هیچ کدام از نیازهای دانش آموزان را برطرف نمی کند بلکه برای زیست کنونی شان هیچ فایده ای هم ندارد. لذا چه توجیهی دیگری باقی می ماند که دانش آموزان درس بخوانند و نمرات و معدل شان زیاد شود؟!!
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ ۲۰ نشانه بلوغ عاطفی به زبان آلن دو باتن
۱. میفهمید بیشتر بدرفتاری آدم های اطرافتون ریشه در اضطراب و ترسشون داره: دنیا دیگه براتون پر از هیولا نیست
۲. یاد میگیرید آدما بطور خودکار از محتویات مغر شما اطلاع ندارند: پس حرف میزنید و دیگران رو سرزنش نمیکنید که نمیفهمنتون
۳. یادمیگیرید که شماهم اشتباه میکنید: پس معذرت خواهی میکنید
۴. اعتماد بنفس رو یاد میگیرید: نه که فوق العاده اید! نه. در واقع میفهمید هممون با آزمون و خطا زندگی میکنیم. عیبی هم نداره
۵. والدینتون رو میبخشید:اونا هم درگیر ترس و اضطراب های خودشونن
۶. میفهمید یه مسئله مهم رو پیش نکشید مگر خودتون و طرف مقابل استراحت کرده باشید مست نباشید غذا خورده باشید و استرس یا عجله نداشته باشید
۷. قهر نمیکنید: یادتون نمیره که یه روز میمیرید. حرف میزنید و میبخشید
۸. دست از کمالگرایی برمیدارید: هیچ چیزی بی نقص نیست. از به اندازه کافی خوب بودن قدردانی میکنید
۹. یاد میگیرید بد بین بودن در باره نتایج امور یه فضیلته
۱۰. میفهمید نقاط ضعف آدما با نقاط قوتشون گره خورده: مثلا دیگه از کسی که شلخته ست ناراحت نمیشید چون میدونین به جاش شاید خلاقه
۱۱. به آسونی عاشق نمیشید: همه هرچقدم از دور برازنده و دلپذیر باشند از نزدیک مشکلات خودشون رو دارن. پس وفادار میمونید
۱۲. میفهمید زندگی با شما آسون نیست
۱۳. یادمیگیرید خودتون رو بخاطر خطاها و حماقت هاتون ببخشید: بیشتر با خودتون رفاقت میکنید. همه ما به نوعی احمقیم
۱۴. یادمیگیرید با کله شقی های بچگانتون که هرگز هم از بین نمیرن به صلح برسید: تلاش نمیکنید که همیشه بزرگسال باشید. همه ما بچه ایم
۱۵. برای شادی درازمدت به پروژه های بلندمدت دل نمیبندی: اگه دمی بی دردسر سپری بشه هم خوشحالتون میکنه
۱۶. دیگه برات مهم نیست بقیه راجع بهت چی فکر میکن
۱۷. بازخورد دیگران رو راحتتر میپذیرید: در برابر انتقاد ها زره نمیپوشید
۱۸.میفهمی باید دیدتو نسبت به درد هات وسیع کنی. بیشتر به طبیعت و آسمون شب و کهکشان های دور توجه میکنی
۱۹. میفهمید گذشته ای که داشتید در پاسخ دادن شما به واقع تاثیر داشته:میپذیرید بدلیل وقایع کودکی مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساستون نگاه میکنید
۲۰.دوست بهتری میشید چون میدونید دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب پذیری ها
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. میفهمید بیشتر بدرفتاری آدم های اطرافتون ریشه در اضطراب و ترسشون داره: دنیا دیگه براتون پر از هیولا نیست
۲. یاد میگیرید آدما بطور خودکار از محتویات مغر شما اطلاع ندارند: پس حرف میزنید و دیگران رو سرزنش نمیکنید که نمیفهمنتون
۳. یادمیگیرید که شماهم اشتباه میکنید: پس معذرت خواهی میکنید
۴. اعتماد بنفس رو یاد میگیرید: نه که فوق العاده اید! نه. در واقع میفهمید هممون با آزمون و خطا زندگی میکنیم. عیبی هم نداره
۵. والدینتون رو میبخشید:اونا هم درگیر ترس و اضطراب های خودشونن
۶. میفهمید یه مسئله مهم رو پیش نکشید مگر خودتون و طرف مقابل استراحت کرده باشید مست نباشید غذا خورده باشید و استرس یا عجله نداشته باشید
۷. قهر نمیکنید: یادتون نمیره که یه روز میمیرید. حرف میزنید و میبخشید
۸. دست از کمالگرایی برمیدارید: هیچ چیزی بی نقص نیست. از به اندازه کافی خوب بودن قدردانی میکنید
۹. یاد میگیرید بد بین بودن در باره نتایج امور یه فضیلته
۱۰. میفهمید نقاط ضعف آدما با نقاط قوتشون گره خورده: مثلا دیگه از کسی که شلخته ست ناراحت نمیشید چون میدونین به جاش شاید خلاقه
۱۱. به آسونی عاشق نمیشید: همه هرچقدم از دور برازنده و دلپذیر باشند از نزدیک مشکلات خودشون رو دارن. پس وفادار میمونید
۱۲. میفهمید زندگی با شما آسون نیست
۱۳. یادمیگیرید خودتون رو بخاطر خطاها و حماقت هاتون ببخشید: بیشتر با خودتون رفاقت میکنید. همه ما به نوعی احمقیم
۱۴. یادمیگیرید با کله شقی های بچگانتون که هرگز هم از بین نمیرن به صلح برسید: تلاش نمیکنید که همیشه بزرگسال باشید. همه ما بچه ایم
۱۵. برای شادی درازمدت به پروژه های بلندمدت دل نمیبندی: اگه دمی بی دردسر سپری بشه هم خوشحالتون میکنه
۱۶. دیگه برات مهم نیست بقیه راجع بهت چی فکر میکن
۱۷. بازخورد دیگران رو راحتتر میپذیرید: در برابر انتقاد ها زره نمیپوشید
۱۸.میفهمی باید دیدتو نسبت به درد هات وسیع کنی. بیشتر به طبیعت و آسمون شب و کهکشان های دور توجه میکنی
۱۹. میفهمید گذشته ای که داشتید در پاسخ دادن شما به واقع تاثیر داشته:میپذیرید بدلیل وقایع کودکی مستعد خطا و افراط هستید. با شک به اولین برداشت و احساستون نگاه میکنید
۲۰.دوست بهتری میشید چون میدونید دوستی یعنی به اشتراک گذاشتن آسیب پذیری ها
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ مدارس اثربخش چگونه متمایز می شوند،
❇️ مدارس اثر بخش (Effective Schools) به مدارسی اطلاق میشود که توانایی بالایی در ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش دانش‌آموزان و بهبود نتایج تحصیلی دارند. ویژگی‌های اصلی این مدارس عبارتند از:
◀️ رهبری قوی و مؤثر:
وجود یک مدیر یا رهبر مدرسه که توانایی هدایت و انگیزش معلمان، کارکنان و دانش‌آموزان را داشته باشد، از ویژگی‌های اساسی مدارس اثر بخش است. رهبری مؤثر به ایجاد چشم‌انداز مشترک، تعیین اهداف روشن و ایجاد فرهنگ همکاری در مدرسه کمک میکند.
◀️ تمرکز بر آموزش، یادگیری و نتایج تحصیلی:
مدارس اثر بخش همواره بر ارتقاء سطح یادگیری و نتایج تحصیلی دانش‌آموزان تمرکز دارند. این مدارس از برنامه‌ریزی آموزشی دقیق، ارزیابی‌های مداوم و تلاش برای بهبود مستمر استفاده می‌کنند.
◀️ انتظارات بالای تحصیلی:
در این مدارس، انتظارات بالایی از دانش‌آموزان وجود دارد و تمامی اعضای مدرسه بر این باورند که هر دانش‌آموز می‌تواند موفق باشد. استانداردهای بالا به معنای ایجاد فرصت‌های چالش‌برانگیز و با کیفیت برای یادگیری است.
◀️ توسعه حرفه‌ای مستمر برای معلمان:
معلمان در مدارس اثر بخش به صورت مداوم و مستمر در دوره‌های آموزشی و توسعه حرفه‌ای شرکت می‌کنند. این موضوع به آنها کمک میکند تا مهارت‌های خود را به روز نگه دارند و از بهترین روش‌های تدریس استفاده کنند. در این مدارس رویکرد معلم پژوهنده بطور جدی پیگیری می شود .
◀️ پشتیبانی و مراقبت از دانش‌آموزان:
مدارس اثر بخش به نیازهای اجتماعی، عاطفی و رفتاری دانش‌آموزان توجه دارند. این مدارس محیطی امن و حمایتگر را فراهم می‌کنند که به دانش‌آموزان احساس تعلق و اعتماد به نفس میدهد.
◀️ همکاری و تعامل با والدین و جامعه:
این مدارس ارتباط نزدیکی با والدین و جامعه دارند. همکاری مستمر با خانواده‌ها و سازمان‌های محلی برای حمایت از پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان و بهبود کلی شرایط مدرسه اهمیت دارد.
◀️ محیط یادگیری مثبت:
در مدارس اثر بخش، محیطی مثبت، پرانرژی و مشوق ایجاد میشود که در آن دانش‌آموزان به طور فعال در فرآیند یادگیری مشارکت دارند. این مدارس فضایی را فراهم می‌کنند که در آن دانش‌آموزان احساس احترام، ارزشمندی و امنیت می‌کنند.
◀️ توسعه فرهنگ تیمی و همکاری:
مدارس اثر بخش بر ایجاد فرهنگ همکاری میان معلمان و سایر کارکنان مدرسه تأکید دارند. این همکاری موجب استفاده بهینه از منابع، اشتراک‌گذاری بهترین شیوه‌ها و حمایت از یکدیگر در فرآیند تدریس میشود.
◀️ ارزیابی و بازخورد مستمر:
مدارس اثر بخش به ارزیابی مستمر عملکرد دانش‌آموزان و معلمان اهمیت می‌دهند. این ارزیابی‌ها به مدرسه کمک میکند تا نقاط قوت و ضعف را شناسایی کند و اقدامات اصلاحی مناسبی انجام دهد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ مدارس اثر بخش (Effective Schools) به مدارسی اطلاق میشود که توانایی بالایی در ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش دانش‌آموزان و بهبود نتایج تحصیلی دارند. ویژگی‌های اصلی این مدارس عبارتند از:
◀️ رهبری قوی و مؤثر:
وجود یک مدیر یا رهبر مدرسه که توانایی هدایت و انگیزش معلمان، کارکنان و دانش‌آموزان را داشته باشد، از ویژگی‌های اساسی مدارس اثر بخش است. رهبری مؤثر به ایجاد چشم‌انداز مشترک، تعیین اهداف روشن و ایجاد فرهنگ همکاری در مدرسه کمک میکند.
◀️ تمرکز بر آموزش، یادگیری و نتایج تحصیلی:
مدارس اثر بخش همواره بر ارتقاء سطح یادگیری و نتایج تحصیلی دانش‌آموزان تمرکز دارند. این مدارس از برنامه‌ریزی آموزشی دقیق، ارزیابی‌های مداوم و تلاش برای بهبود مستمر استفاده می‌کنند.
◀️ انتظارات بالای تحصیلی:
در این مدارس، انتظارات بالایی از دانش‌آموزان وجود دارد و تمامی اعضای مدرسه بر این باورند که هر دانش‌آموز می‌تواند موفق باشد. استانداردهای بالا به معنای ایجاد فرصت‌های چالش‌برانگیز و با کیفیت برای یادگیری است.
◀️ توسعه حرفه‌ای مستمر برای معلمان:
معلمان در مدارس اثر بخش به صورت مداوم و مستمر در دوره‌های آموزشی و توسعه حرفه‌ای شرکت می‌کنند. این موضوع به آنها کمک میکند تا مهارت‌های خود را به روز نگه دارند و از بهترین روش‌های تدریس استفاده کنند. در این مدارس رویکرد معلم پژوهنده بطور جدی پیگیری می شود .
◀️ پشتیبانی و مراقبت از دانش‌آموزان:
مدارس اثر بخش به نیازهای اجتماعی، عاطفی و رفتاری دانش‌آموزان توجه دارند. این مدارس محیطی امن و حمایتگر را فراهم می‌کنند که به دانش‌آموزان احساس تعلق و اعتماد به نفس میدهد.
◀️ همکاری و تعامل با والدین و جامعه:
این مدارس ارتباط نزدیکی با والدین و جامعه دارند. همکاری مستمر با خانواده‌ها و سازمان‌های محلی برای حمایت از پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان و بهبود کلی شرایط مدرسه اهمیت دارد.
◀️ محیط یادگیری مثبت:
در مدارس اثر بخش، محیطی مثبت، پرانرژی و مشوق ایجاد میشود که در آن دانش‌آموزان به طور فعال در فرآیند یادگیری مشارکت دارند. این مدارس فضایی را فراهم می‌کنند که در آن دانش‌آموزان احساس احترام، ارزشمندی و امنیت می‌کنند.
◀️ توسعه فرهنگ تیمی و همکاری:
مدارس اثر بخش بر ایجاد فرهنگ همکاری میان معلمان و سایر کارکنان مدرسه تأکید دارند. این همکاری موجب استفاده بهینه از منابع، اشتراک‌گذاری بهترین شیوه‌ها و حمایت از یکدیگر در فرآیند تدریس میشود.
◀️ ارزیابی و بازخورد مستمر:
مدارس اثر بخش به ارزیابی مستمر عملکرد دانش‌آموزان و معلمان اهمیت می‌دهند. این ارزیابی‌ها به مدرسه کمک میکند تا نقاط قوت و ضعف را شناسایی کند و اقدامات اصلاحی مناسبی انجام دهد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ آرایه‌ای ناخودآگه در آگهی
❇️ چند هفته پیش، به این آگهی در مترو برخوردم و نگرم را به خود جلب کرد. آگهی‌نویس شاید متوجه نبوده‌است، ولی آرایه‌ای که در عبارت قصه‌ی آدم و هوا به کار برده‌است به آن ایهام می‌گویند، ولی نه یک ایهام معمولی، بلکه ایهام تبادر.
❇️ چم ایهام
برای دریافتن ایهام تبادر، نخست باید خود ایهام را بشناسیم.
ایهام یعنی کلمه‌ای در سخن که دست‌کم به دو معنی به کار رفته باشد (شمیسا، ۱۴۰۲: ۱۲۴).
◀️ برای نمونه، در جایی، این جمله را خوانده بودم:
فیلمی تماشا کردم که در آن مردی بدوی شیر می‌خورد.
اگر فرهنگ‌ها را باز کنید و دنبال معنای شیر بگردید، احتمالاً می‌بینید که شیر در سه معنا به کار میرود :
۱- حیوانی وحشی که دارای یال است؛
۲- مایعی سفیدرنگ که از گاو می‌دوشند و می‌نوشند؛
۳- لوله‌ای که آب از آن عبور میکند و مردم از آب می‌گیرند.
در جمله‌‌ای که نمونه آوردم، معنای نخست و دوم ممکن است، اما حتا میان آن دو چم هم، یکی از آنها معتبر است و دیگری نامعتبر.
◀️ ایهام تبادر در آگهی
ایهام تبادر به این معناست:
واژه‌ای که در سخن می‌آید و واژه‌ای دیگری را که با آن، تا حدودی، هم‌شکل و هم‌صداست در ذهن تداعی میکند (همان: ۱۳۳).
در این آگهی، واژه‌ی هوا حوا (همسر حضرت آدم) را به ذهن متبادر میکند و آگهی‌نویس نشانه‌هایی برای رساندن هم‌شکل هوا جای داده‌است. آن نشانه‌ها واژه‌های قصه و آدم هستند و به برکت وجود این نشانه‌هاست که وقتی فارسی‌زبانی این آگهی را می‌خواند، جذب آن میشود، حتا اگر نام آرایه‌ی به‌کاررفته را دقیق نداند.
بنخان به‌کاررفته برای این فرسته
شمیسا، سیروس (۱۴۰۲)، نگاهی تازه به بدیع، ویراست سوم، چاپ هفتم، تهران: میترا
🆔 کانال « خردنامه »
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ چند هفته پیش، به این آگهی در مترو برخوردم و نگرم را به خود جلب کرد. آگهی‌نویس شاید متوجه نبوده‌است، ولی آرایه‌ای که در عبارت قصه‌ی آدم و هوا به کار برده‌است به آن ایهام می‌گویند، ولی نه یک ایهام معمولی، بلکه ایهام تبادر.
❇️ چم ایهام
برای دریافتن ایهام تبادر، نخست باید خود ایهام را بشناسیم.
ایهام یعنی کلمه‌ای در سخن که دست‌کم به دو معنی به کار رفته باشد (شمیسا، ۱۴۰۲: ۱۲۴).
◀️ برای نمونه، در جایی، این جمله را خوانده بودم:
فیلمی تماشا کردم که در آن مردی بدوی شیر می‌خورد.
اگر فرهنگ‌ها را باز کنید و دنبال معنای شیر بگردید، احتمالاً می‌بینید که شیر در سه معنا به کار میرود :
۱- حیوانی وحشی که دارای یال است؛
۲- مایعی سفیدرنگ که از گاو می‌دوشند و می‌نوشند؛
۳- لوله‌ای که آب از آن عبور میکند و مردم از آب می‌گیرند.
در جمله‌‌ای که نمونه آوردم، معنای نخست و دوم ممکن است، اما حتا میان آن دو چم هم، یکی از آنها معتبر است و دیگری نامعتبر.
◀️ ایهام تبادر در آگهی
ایهام تبادر به این معناست:
واژه‌ای که در سخن می‌آید و واژه‌ای دیگری را که با آن، تا حدودی، هم‌شکل و هم‌صداست در ذهن تداعی میکند (همان: ۱۳۳).
در این آگهی، واژه‌ی هوا حوا (همسر حضرت آدم) را به ذهن متبادر میکند و آگهی‌نویس نشانه‌هایی برای رساندن هم‌شکل هوا جای داده‌است. آن نشانه‌ها واژه‌های قصه و آدم هستند و به برکت وجود این نشانه‌هاست که وقتی فارسی‌زبانی این آگهی را می‌خواند، جذب آن میشود، حتا اگر نام آرایه‌ی به‌کاررفته را دقیق نداند.
بنخان به‌کاررفته برای این فرسته
شمیسا، سیروس (۱۴۰۲)، نگاهی تازه به بدیع، ویراست سوم، چاپ هفتم، تهران: میترا
🆔 کانال « خردنامه »
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ تفاوت سیمای بهرام در شاهنامه و هفت پیکر و تحلیل روایت‌ها
❇️ شاهنامه فردوسی و هفت پیکر نظامی دو روایت متفاوت از شخصیت بهرام گور ارائه می‌دهند که یکی در قالب تاریخ روایی و دیگری در چارچوب روایت داستانی به تصویر کشیده شده است. برای درک دقیق این تفاوت‌ها، باید اهداف و ساختار هر دو اثر را بررسی کنیم.
◀️ شاهنامه: بهرام در چارچوب تاریخ روایی
در شاهنامه فردوسی، بهرام گور به عنوان شخصیتی تاریخی معرفی میشود. این روایت:
هدف اصلی‌اش بازنمایی هویت ملی و وقایع تاریخی است. فردوسی از منابع تاریخی مانند خدای‌نامه‌ها بهره میگیرد تا بهرام را شاهی عادل، جنگاور و شکارچی ماهر معرفی کند.
ویژگی‌های اصلی بهرام گور در شاهنامه شامل مهارت در شکار گورخر، عدالت‌گستری و تلاش برای حفظ نظم و ثبات در جامعه است. نام او نیز به همین توانایی‌ها گره خورده است.
فردوسی بیشتر بر جنبه‌های تاریخی شخصیت او تأکید دارد و او را الگویی از پادشاه آرمانی ایران معرفی میکند.
نوع روایت در شاهنامه ساده، خطی و حماسی است. وقایع به ترتیب زمانی روایت می‌شوند و تخیل در آن صرفاً برای برجسته‌سازی شکوه و عظمت شخصیت‌های تاریخی و اسطوره‌ای به کار رفته است.
◀️ هفت پیکر: بهرام در چارچوب روایت داستانی
در هفت پیکر نظامی، بهرام گور فراتر از یک شخصیت تاریخی است. این روایت:
هدف اصلی‌اش خلق داستانی فلسفی، نمادین و عاشقانه است. نظامی بهرام را به انسانی جست‌وجوگر و خیال‌پرداز تبدیل میکند که در پی یافتن معنا، عشق و زیبایی زندگی است.
ویژگی‌های اصلی بهرام در هفت پیکر شامل داستان هفت گنبد است، جایی که او هر شب به یکی از گنبدهای رنگارنگ میرود و داستانی با پیام فلسفی یا اخلاقی می‌شنود. این گنبدها نماد سفرهای درونی او برای کشف کمال انسانی هستند.
نظامی جنبه‌های عاشقانه، فلسفی و استعاری شخصیت بهرام را برجسته میکند و کمتر به او به عنوان یک شاه تاریخی نگاه میکند.
نوع روایت در هفت پیکر غیرخطی، تغزلی و هنری است. زبان اثر سرشار از استعاره، نمادپردازی و موسیقی‌وار است که هدف آن تأثیرگذاری بر احساسات و تخیل مخاطب است.
◀️ تفاوت‌های کلیدی میان شاهنامه و هفت پیکر
✅1. هدف روایت:
در شاهنامه، هدف بازنمایی شکوه تاریخی و هویت ملی است، در حالی که در هفت پیکر، هدف خلق داستانی فلسفی و هنری است که فراتر از واقعیت‌های تاریخی حرکت میکند.
✅ 2. شخصیت‌پردازی:
فردوسی بهرام را شاهی تاریخی، عادل و جنگاور معرفی میکند که نمادی از پادشاه آرمانی ایران است. اما نظامی، بهرام را انسانی جست‌وجوگر و عاشق‌پیشه می‌داند که به دنبال معنا و زیبایی در زندگی است.
✅ 3. ساختار روایت:
شاهنامه خطی و مبتنی بر ترتیب زمانی است و بیشتر به تاریخ وفادار می‌ماند. در مقابل، هفت پیکر غیرخطی است و از استعاره‌ها و نمادها برای خلق داستانی خیال‌انگیز بهره میگیرد.
✅ 4. زبان و سبک:
زبان شاهنامه ساده و حماسی است و بیشتر بر وقایع و عمل‌گرایی تأکید دارد. اما زبان هفت پیکر پیچیده، تغزلی و مملو از تصاویر شاعرانه است.
❇️ جمع‌بندی نهایی:
شاهنامه فردوسی و هفت پیکر نظامی دو رویکرد کاملاً متفاوت به روایت زندگی بهرام گور دارند. شاهنامه با تأکید بر تاریخ روایی، بهرام را شاهی مقتدر و نمادی از شکوه ملی معرفی میکند. اما هفت پیکر با استفاده از روایت داستانی، او را به قهرمانی فلسفی و شاعرانه تبدیل میکند که به دنبال کشف زیبایی‌ها و رمز و رازهای زندگی است. این دو روایت، نمایانگر دو شیوه نگرش متفاوت به ادبیات، تاریخ و تخیل هستند.
#دیبا
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ شاهنامه فردوسی و هفت پیکر نظامی دو روایت متفاوت از شخصیت بهرام گور ارائه می‌دهند که یکی در قالب تاریخ روایی و دیگری در چارچوب روایت داستانی به تصویر کشیده شده است. برای درک دقیق این تفاوت‌ها، باید اهداف و ساختار هر دو اثر را بررسی کنیم.
◀️ شاهنامه: بهرام در چارچوب تاریخ روایی
در شاهنامه فردوسی، بهرام گور به عنوان شخصیتی تاریخی معرفی میشود. این روایت:
هدف اصلی‌اش بازنمایی هویت ملی و وقایع تاریخی است. فردوسی از منابع تاریخی مانند خدای‌نامه‌ها بهره میگیرد تا بهرام را شاهی عادل، جنگاور و شکارچی ماهر معرفی کند.
ویژگی‌های اصلی بهرام گور در شاهنامه شامل مهارت در شکار گورخر، عدالت‌گستری و تلاش برای حفظ نظم و ثبات در جامعه است. نام او نیز به همین توانایی‌ها گره خورده است.
فردوسی بیشتر بر جنبه‌های تاریخی شخصیت او تأکید دارد و او را الگویی از پادشاه آرمانی ایران معرفی میکند.
نوع روایت در شاهنامه ساده، خطی و حماسی است. وقایع به ترتیب زمانی روایت می‌شوند و تخیل در آن صرفاً برای برجسته‌سازی شکوه و عظمت شخصیت‌های تاریخی و اسطوره‌ای به کار رفته است.
◀️ هفت پیکر: بهرام در چارچوب روایت داستانی
در هفت پیکر نظامی، بهرام گور فراتر از یک شخصیت تاریخی است. این روایت:
هدف اصلی‌اش خلق داستانی فلسفی، نمادین و عاشقانه است. نظامی بهرام را به انسانی جست‌وجوگر و خیال‌پرداز تبدیل میکند که در پی یافتن معنا، عشق و زیبایی زندگی است.
ویژگی‌های اصلی بهرام در هفت پیکر شامل داستان هفت گنبد است، جایی که او هر شب به یکی از گنبدهای رنگارنگ میرود و داستانی با پیام فلسفی یا اخلاقی می‌شنود. این گنبدها نماد سفرهای درونی او برای کشف کمال انسانی هستند.
نظامی جنبه‌های عاشقانه، فلسفی و استعاری شخصیت بهرام را برجسته میکند و کمتر به او به عنوان یک شاه تاریخی نگاه میکند.
نوع روایت در هفت پیکر غیرخطی، تغزلی و هنری است. زبان اثر سرشار از استعاره، نمادپردازی و موسیقی‌وار است که هدف آن تأثیرگذاری بر احساسات و تخیل مخاطب است.
◀️ تفاوت‌های کلیدی میان شاهنامه و هفت پیکر
✅1. هدف روایت:
در شاهنامه، هدف بازنمایی شکوه تاریخی و هویت ملی است، در حالی که در هفت پیکر، هدف خلق داستانی فلسفی و هنری است که فراتر از واقعیت‌های تاریخی حرکت میکند.
✅ 2. شخصیت‌پردازی:
فردوسی بهرام را شاهی تاریخی، عادل و جنگاور معرفی میکند که نمادی از پادشاه آرمانی ایران است. اما نظامی، بهرام را انسانی جست‌وجوگر و عاشق‌پیشه می‌داند که به دنبال معنا و زیبایی در زندگی است.
✅ 3. ساختار روایت:
شاهنامه خطی و مبتنی بر ترتیب زمانی است و بیشتر به تاریخ وفادار می‌ماند. در مقابل، هفت پیکر غیرخطی است و از استعاره‌ها و نمادها برای خلق داستانی خیال‌انگیز بهره میگیرد.
✅ 4. زبان و سبک:
زبان شاهنامه ساده و حماسی است و بیشتر بر وقایع و عمل‌گرایی تأکید دارد. اما زبان هفت پیکر پیچیده، تغزلی و مملو از تصاویر شاعرانه است.
❇️ جمع‌بندی نهایی:
شاهنامه فردوسی و هفت پیکر نظامی دو رویکرد کاملاً متفاوت به روایت زندگی بهرام گور دارند. شاهنامه با تأکید بر تاریخ روایی، بهرام را شاهی مقتدر و نمادی از شکوه ملی معرفی میکند. اما هفت پیکر با استفاده از روایت داستانی، او را به قهرمانی فلسفی و شاعرانه تبدیل میکند که به دنبال کشف زیبایی‌ها و رمز و رازهای زندگی است. این دو روایت، نمایانگر دو شیوه نگرش متفاوت به ادبیات، تاریخ و تخیل هستند.
#دیبا
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فردوس سخن
✳️ تفاوت سیمای بهرام در شاهنامه و هفت پیکر و تحلیل روایت‌ها ❇️ شاهنامه فردوسی و هفت پیکر نظامی دو روایت متفاوت از شخصیت بهرام گور ارائه می‌دهند که یکی در قالب تاریخ روایی و دیگری در چارچوب روایت داستانی به تصویر کشیده شده است. برای درک دقیق این تفاوت‌ها،…
✳️ با توجه به در روایت غیرخطی، ترتیب یا سیر زمانی رویدادها به‌هم می‌ریزه، چرا روایت نظامی رو نسبت به روایت فردوسی، غیر خطی میدونید؟
❇️ پرسش دقیقی مطرح کردید و برای پاسخ به آن، باید مفهوم غیرخطی بودن روایت را در چارچوب هفت پیکر نظامی تحلیل کنیم.
در ادبیات، روایت غیرخطی به معنای گسستن از ترتیب زمانی وقایع است، به‌گونه‌ای که داستان نه بر اساس توالی زمانی طبیعی، بلکه با توجه به اولویت‌های هنری، روان‌شناختی، یا نمادین روایت میشود. حالا بیایید روایت هفت پیکر را بررسی کنیم تا روشن شود چرا آن را غیرخطی می‌دانیم:
◀️ 1. ساختار کلی روایت در هفت پیکر
روایت هفت پیکر شامل یک ساختار چندلایه است:
داستان اصلی درباره زندگی و پادشاهی بهرام گور است.
در دل این روایت، داستان‌های جداگانه‌ای وجود دارند که هر شب در یکی از گنبدهای هفت‌گانه بیان می‌شوند. این داستان‌ها، اگرچه ظاهراً در ارتباط با زندگی بهرام نیستند، اما به‌صورت نمادین بازتابی از مسیر زندگی، جست‌وجوهای معنوی، و تجربیات او هستند.
این درهم‌تنیدگی لایه‌های روایت و جدا شدن از زمان طبیعی و خطی، باعث میشود روایت غیرخطی به نظر برسد. نظامی، داستان‌های فرعی را درون روایت اصلی گنجانده و به این ترتیب، روایت را از یک توالی مستقیم زمانی جدا کرده است.
◀️ 2. زمان در هفت گنبد
در بخش مربوط به هفت گنبد:
هر شب بهرام وارد یکی از گنبدهای رنگارنگ میشود و داستانی متفاوت می‌شنود.
این داستان‌ها، هیچ الزامی به رعایت ترتیب زمانی ندارند؛ آنها می‌توانند مربوط به گذشته، حال یا آینده باشند. درواقع، داستان‌های هفت گنبد بیشتر نمادین هستند تا روایی.
همچنین، گذر زمان در این بخش، بیشتر استعاری است تا واقعی. زمان به شکلی "معنوی" جریان دارد و مفاهیمی مثل عشق، حکمت یا هوس را بازنمایی میکند.
بنابراین، روایت داستانی در اینجا به جای وفاداری به خط زمانی زندگی بهرام، بر پایه تم‌ها و پیام‌های فلسفی یا اخلاقی استوار است.
◀️ 3. مقایسه با روایت شاهنامه
در مقابل، روایت شاهنامه کاملاً خطی است:
زندگی بهرام از تولد تا مرگ با ترتیب زمانی روایت میشود.
وقایع پشت سر هم می‌آیند و داستان در چارچوب زمان طبیعی و تاریخی حرکت میکند.
هر رویداد به رویداد بعدی پیوسته است و هیچ گسستی در زمان یا لایه‌های روایت وجود ندارد.
◀️ 4. چرا روایت هفت پیکر غیرخطی است؟
❇️ غیرخطی بودن روایت نظامی از این جنبه‌ها قابل تحلیل است:
◀️ 1. گسست زمانی: داستان‌های هفت گنبد، از زمان طبیعی زندگی بهرام جدا شده و بیشتر با مفاهیم نمادین روایت می‌شوند.
◀️ 2. چندلایگی روایت: روایت اصلی (زندگی بهرام) و روایت‌های فرعی (داستان‌های هفت گنبد) به‌صورت موازی و بدون رعایت ترتیب زمانی کنار هم قرار گرفته‌اند.
◀️ 3. تمرکز بر تم‌ها: به‌جای توالی تاریخی یا زمانی، نظامی تم‌های فلسفی، عرفانی، و عاشقانه را محور روایت قرار داده است.
❇️ جمع‌بندی
اگرچه در نگاه اول ممکن است ساختار هفت پیکر خطی به نظر برسد، اما لایه‌های مختلف داستانی، گسست زمانی، و تمرکز بر پیام‌های نمادین آن را به روایتی غیرخطی تبدیل میکند. در مقابل، روایت فردوسی در شاهنامه کاملاً به ترتیب زمانی وقایع پایبند است و سیر طبیعی زندگی بهرام را بدون گسست روایت میکند.
#دیبا
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ پرسش دقیقی مطرح کردید و برای پاسخ به آن، باید مفهوم غیرخطی بودن روایت را در چارچوب هفت پیکر نظامی تحلیل کنیم.
در ادبیات، روایت غیرخطی به معنای گسستن از ترتیب زمانی وقایع است، به‌گونه‌ای که داستان نه بر اساس توالی زمانی طبیعی، بلکه با توجه به اولویت‌های هنری، روان‌شناختی، یا نمادین روایت میشود. حالا بیایید روایت هفت پیکر را بررسی کنیم تا روشن شود چرا آن را غیرخطی می‌دانیم:
◀️ 1. ساختار کلی روایت در هفت پیکر
روایت هفت پیکر شامل یک ساختار چندلایه است:
داستان اصلی درباره زندگی و پادشاهی بهرام گور است.
در دل این روایت، داستان‌های جداگانه‌ای وجود دارند که هر شب در یکی از گنبدهای هفت‌گانه بیان می‌شوند. این داستان‌ها، اگرچه ظاهراً در ارتباط با زندگی بهرام نیستند، اما به‌صورت نمادین بازتابی از مسیر زندگی، جست‌وجوهای معنوی، و تجربیات او هستند.
این درهم‌تنیدگی لایه‌های روایت و جدا شدن از زمان طبیعی و خطی، باعث میشود روایت غیرخطی به نظر برسد. نظامی، داستان‌های فرعی را درون روایت اصلی گنجانده و به این ترتیب، روایت را از یک توالی مستقیم زمانی جدا کرده است.
◀️ 2. زمان در هفت گنبد
در بخش مربوط به هفت گنبد:
هر شب بهرام وارد یکی از گنبدهای رنگارنگ میشود و داستانی متفاوت می‌شنود.
این داستان‌ها، هیچ الزامی به رعایت ترتیب زمانی ندارند؛ آنها می‌توانند مربوط به گذشته، حال یا آینده باشند. درواقع، داستان‌های هفت گنبد بیشتر نمادین هستند تا روایی.
همچنین، گذر زمان در این بخش، بیشتر استعاری است تا واقعی. زمان به شکلی "معنوی" جریان دارد و مفاهیمی مثل عشق، حکمت یا هوس را بازنمایی میکند.
بنابراین، روایت داستانی در اینجا به جای وفاداری به خط زمانی زندگی بهرام، بر پایه تم‌ها و پیام‌های فلسفی یا اخلاقی استوار است.
◀️ 3. مقایسه با روایت شاهنامه
در مقابل، روایت شاهنامه کاملاً خطی است:
زندگی بهرام از تولد تا مرگ با ترتیب زمانی روایت میشود.
وقایع پشت سر هم می‌آیند و داستان در چارچوب زمان طبیعی و تاریخی حرکت میکند.
هر رویداد به رویداد بعدی پیوسته است و هیچ گسستی در زمان یا لایه‌های روایت وجود ندارد.
◀️ 4. چرا روایت هفت پیکر غیرخطی است؟
❇️ غیرخطی بودن روایت نظامی از این جنبه‌ها قابل تحلیل است:
◀️ 1. گسست زمانی: داستان‌های هفت گنبد، از زمان طبیعی زندگی بهرام جدا شده و بیشتر با مفاهیم نمادین روایت می‌شوند.
◀️ 2. چندلایگی روایت: روایت اصلی (زندگی بهرام) و روایت‌های فرعی (داستان‌های هفت گنبد) به‌صورت موازی و بدون رعایت ترتیب زمانی کنار هم قرار گرفته‌اند.
◀️ 3. تمرکز بر تم‌ها: به‌جای توالی تاریخی یا زمانی، نظامی تم‌های فلسفی، عرفانی، و عاشقانه را محور روایت قرار داده است.
❇️ جمع‌بندی
اگرچه در نگاه اول ممکن است ساختار هفت پیکر خطی به نظر برسد، اما لایه‌های مختلف داستانی، گسست زمانی، و تمرکز بر پیام‌های نمادین آن را به روایتی غیرخطی تبدیل میکند. در مقابل، روایت فردوسی در شاهنامه کاملاً به ترتیب زمانی وقایع پایبند است و سیر طبیعی زندگی بهرام را بدون گسست روایت میکند.
#دیبا
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
کِلیدَر بلندترین اثر محمود دولت‌آبادی است که در حدود سه هزار صفحه و ده جلد به چاپ رسیده و روایت زندگی یک خانوادهٔ کرد ایرانی است که به سبزوار خراسان کوچانده شده‌اند. داستان کلیدر که متأثر از فضای ملتهب سیاسی ایران پس از جنگ جهانی دوم است بین سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۲۷ روی میدهد. کلیدر نام کوه و روستایی در شمال شرقی ایران است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فردوس سخن
@molavi_asar_o_afkar @ferdosesokhan
✳️ زنان در کلیدر
❇️ (بلقیس،زیور)
◀ بلقیس :
پایه ی محکم و استوار ایل کلمیشی زنی قوی ، حماسی ، باغیرت و مدیر .
وقتی روایت داستان در فضای بیابان و چادرنشینی ایل می چرخد ، خواننده حضور بلقیس را اینطور معنا می کند که : اگر هم مشکلی پیش بیاید بلقیس هست تا با قدرت فوق العاده و جَذَّبه اش همه چیز را به روال عادی برگرداند .
در پایان داستان شکوه و قدرت بلقیس به اوج خود می رسد .
هر چند ممکن است این حجم از شجاعت و گذشت برای خواننده قابل درک نباشد ولی تاریخ ما در جنگ ، مادرانی که برای آرمان های بزرگ از فرزندانشان گذشته اند را کم ندیده است .
جمله ی زیبایی که چندین بار از زبان بلقیس می شنویم :
* بره ی نر برای دم کارد است .
ص ۲۴۲۵
بلقیس بر سر نعش جوانانش شیون نمی کند . هرچند رفتن او از کنار جنازه ها به سبکی باد تشبیه می شود و گویی بلقیس تهی شده و چیزی از او باقی نمانده است.
بلقیس با تمام گذشت و شجاعتی که دارد ، نماد مادری فداکار و دلسوز است که در تمام لحظات شاهد احساسات مادرانه اش هستیم .
◀ زیور :
اولین همسر گل محمد است . زنی که به شخصه فکر می کنم آقای دولت آبادی برای ساخت این شخصیت عمیقا حالت های روحی و روانی آن را بررسی کرده است و در توصیف آنچه در درون زیور می گذرد بسیار عالی عمل کرده است .
زیور نازاست و گویا همین کمبود از او زنی کم حرف و مطیع ساخته است و البته زیور نماد پررنگی از زنان جامعه است که به شدت شوهر دوستند و وفاداری به شوهر با جان و روحشان عجین شده است .
در نقدهایی که از کلیدر خواندم ، زیور را زنی حسود و حساس خطاب کرده بودند و من به شدت با این دو صفت مخالفم . چرا که جامعه ی ما عادت کرده واکنش های طبیعی یک زن را در برابر زن دوم همسر خود به حسادت ربط بدهند ، در حالی که تصور چنین موقعیتی که ممکن است یک زن در آن قرار بگیرد حتی برای مردان غیرممکن است .
زیوردر ابتدای داستان نماد زنی مطیع و سرکوب شده است . زنی که صرفا به خاطر آنکه نمی تواند فرزندی بیاورد نادیده گرفته می شود و چه بسا مورد ستم هم قرار میگیرد .
صحنه ای که گل محمد و مارال با هم ازدواج می کنند و شب سختی که زیور به صبح می رساند از نگاه من از زیباترین و دردناک ترین صحنه های کتاب است. به شخصه در این چند صفحه آنقدر احساس خفگی داشتم که به دنبال فضایی ، (شاید شبیه بیابانی که ایل در آن چادر زده بود ) می گشتم تا فریادی به نمایندگی از زیور و تمام زنانی که اینگونه تحقیر شده اند ، بکشم .
پایان باشکوهی که دولت آبادی برای زیور قلم می زند در جبران تمام خواری ها و ضعف هایی است که در طول داستان ممکن است به زیور نسبت بدهیم . اوجی که فقط مختص زیور است .
او همپای گل محمد تفنگ دست می گیرد و می جنگد و کشته می شود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ (بلقیس،زیور)
◀ بلقیس :
پایه ی محکم و استوار ایل کلمیشی زنی قوی ، حماسی ، باغیرت و مدیر .
وقتی روایت داستان در فضای بیابان و چادرنشینی ایل می چرخد ، خواننده حضور بلقیس را اینطور معنا می کند که : اگر هم مشکلی پیش بیاید بلقیس هست تا با قدرت فوق العاده و جَذَّبه اش همه چیز را به روال عادی برگرداند .
در پایان داستان شکوه و قدرت بلقیس به اوج خود می رسد .
هر چند ممکن است این حجم از شجاعت و گذشت برای خواننده قابل درک نباشد ولی تاریخ ما در جنگ ، مادرانی که برای آرمان های بزرگ از فرزندانشان گذشته اند را کم ندیده است .
جمله ی زیبایی که چندین بار از زبان بلقیس می شنویم :
* بره ی نر برای دم کارد است .
ص ۲۴۲۵
بلقیس بر سر نعش جوانانش شیون نمی کند . هرچند رفتن او از کنار جنازه ها به سبکی باد تشبیه می شود و گویی بلقیس تهی شده و چیزی از او باقی نمانده است.
بلقیس با تمام گذشت و شجاعتی که دارد ، نماد مادری فداکار و دلسوز است که در تمام لحظات شاهد احساسات مادرانه اش هستیم .
◀ زیور :
اولین همسر گل محمد است . زنی که به شخصه فکر می کنم آقای دولت آبادی برای ساخت این شخصیت عمیقا حالت های روحی و روانی آن را بررسی کرده است و در توصیف آنچه در درون زیور می گذرد بسیار عالی عمل کرده است .
زیور نازاست و گویا همین کمبود از او زنی کم حرف و مطیع ساخته است و البته زیور نماد پررنگی از زنان جامعه است که به شدت شوهر دوستند و وفاداری به شوهر با جان و روحشان عجین شده است .
در نقدهایی که از کلیدر خواندم ، زیور را زنی حسود و حساس خطاب کرده بودند و من به شدت با این دو صفت مخالفم . چرا که جامعه ی ما عادت کرده واکنش های طبیعی یک زن را در برابر زن دوم همسر خود به حسادت ربط بدهند ، در حالی که تصور چنین موقعیتی که ممکن است یک زن در آن قرار بگیرد حتی برای مردان غیرممکن است .
زیوردر ابتدای داستان نماد زنی مطیع و سرکوب شده است . زنی که صرفا به خاطر آنکه نمی تواند فرزندی بیاورد نادیده گرفته می شود و چه بسا مورد ستم هم قرار میگیرد .
صحنه ای که گل محمد و مارال با هم ازدواج می کنند و شب سختی که زیور به صبح می رساند از نگاه من از زیباترین و دردناک ترین صحنه های کتاب است. به شخصه در این چند صفحه آنقدر احساس خفگی داشتم که به دنبال فضایی ، (شاید شبیه بیابانی که ایل در آن چادر زده بود ) می گشتم تا فریادی به نمایندگی از زیور و تمام زنانی که اینگونه تحقیر شده اند ، بکشم .
پایان باشکوهی که دولت آبادی برای زیور قلم می زند در جبران تمام خواری ها و ضعف هایی است که در طول داستان ممکن است به زیور نسبت بدهیم . اوجی که فقط مختص زیور است .
او همپای گل محمد تفنگ دست می گیرد و می جنگد و کشته می شود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فردوس سخن
✳️ زنان در کلیدر ❇️ (بلقیس،زیور) ◀ بلقیس : پایه ی محکم و استوار ایل کلمیشی زنی قوی ، حماسی ، باغیرت و مدیر . وقتی روایت داستان در فضای بیابان و چادرنشینی ایل می چرخد ، خواننده حضور بلقیس را اینطور معنا می کند که : اگر هم مشکلی پیش بیاید بلقیس هست تا با…
✳️ زنان در کلیدر
❇️ (مارال،شیرو)
◀ مارال :
همسر دوم گل محمد و دختر عبدوس ( دایی گل محمد ) و نامزد دلاور
آنچه عاشقانه ی کلیدر را می سازد عشق بین مارال و گل محمد است.
مارال دختر کرد که هم از لحاظ زیبایی و هم قدرت و شجاعت چیزی کم ندارد و همینطور در چندین صحنه قانون شکنی های مهمی از مارال می خوانیم .
دختری که در ابتدای داستان در حال آب آبتنی ست و وقتی حضور مردی را حس می کند با آنکه سریع لباس می پوشد ، گویی از اینکه آن مرد ( گل محمد) بدون هیچ کاری از آنجا رفته دلخور می شود .
و یا وقتی عاشق گل محمد می شود بدون اجازه ی پدر و نامزدش "دلاور " تن به ازدواج با گل محمد می دهد و حتی بالاتر از آن، پیش از عقد با گل محمد رابطه برقرار می کند . و اینهمه موضوعاتی است که هم در آن دوره و حتی هنوز مورد قبول جامعه نیست .
مارال زنی نیست که بپذیرد فقط برای خانه داری خلق شده است .
او فرزند پسری به دنیا می آورد و در پایان داستان وقتی فکر از دست دادن گل محمد میرود تا مارال را دچار ضعف کند به ناگاه نیرو و شجاعت درونی او برمیگردد . مارال چندین بار برای همراهی شوهرش لباس رزم می پوشد.
در صحنه های پایانی مارال چنان قوی رفتار می کند که به جای آنکه بر سر نعش شوهرش حاضر شود برای به خاک سپاری زیور می رود .
◀ شیرو:
خواهر گل محمد . شیرو دختری است که در اوایل داستان از جسارت چیزی کمتر از برادران خود ندارد . دختری سرزنده که برای رسیدن به عشقش قانون شکنی بزرگی انجام میدهد و با ماه درویش فرار میکند . شغل ماه درویش، درویشی و روضه خوانی است و کلمیشی ها چنین فردی را به عنوان داماد خانواده نمی پذیرند و شیرو به ناچار پس از فرار با ماه درویش به روستای قلعه چمن پناه می برند و در آنجا به خدمت بابقلی بندار ( کدخدای قلعه چمن) در می آیند و زندگی هر دوی آنها هر چه پیش میرود به خواری و ذلت نزدیک میشود . ماه درویش در میانه ی داستان بنا بر حادثه ای علیل میشود و شیرو برای نجات زندگی اش بسیار تلاش میکند ولی سرانجام با ناامیدی به خانواده اش پناه می آورد .
در مورد شیرو می توان او را نمادی از زنان وفادار به شوهر دانست ، چرا که با وجود آنهمه سختی که در زندگی با ماه درویش متحمل می شود و با وجود آنکه شیدا را دوست دارد ، اجازه ی دست درازی را به شیدا نمی دهد . ( شیدا با وجود روابط دیگری که دارد ، نسبت به شیرو علاقه ای واقعی دارد ، هرچند هیچ گاه جسارت و قدرت تصمیم گیری درست را ندارد )
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ (مارال،شیرو)
◀ مارال :
همسر دوم گل محمد و دختر عبدوس ( دایی گل محمد ) و نامزد دلاور
آنچه عاشقانه ی کلیدر را می سازد عشق بین مارال و گل محمد است.
مارال دختر کرد که هم از لحاظ زیبایی و هم قدرت و شجاعت چیزی کم ندارد و همینطور در چندین صحنه قانون شکنی های مهمی از مارال می خوانیم .
دختری که در ابتدای داستان در حال آب آبتنی ست و وقتی حضور مردی را حس می کند با آنکه سریع لباس می پوشد ، گویی از اینکه آن مرد ( گل محمد) بدون هیچ کاری از آنجا رفته دلخور می شود .
و یا وقتی عاشق گل محمد می شود بدون اجازه ی پدر و نامزدش "دلاور " تن به ازدواج با گل محمد می دهد و حتی بالاتر از آن، پیش از عقد با گل محمد رابطه برقرار می کند . و اینهمه موضوعاتی است که هم در آن دوره و حتی هنوز مورد قبول جامعه نیست .
مارال زنی نیست که بپذیرد فقط برای خانه داری خلق شده است .
او فرزند پسری به دنیا می آورد و در پایان داستان وقتی فکر از دست دادن گل محمد میرود تا مارال را دچار ضعف کند به ناگاه نیرو و شجاعت درونی او برمیگردد . مارال چندین بار برای همراهی شوهرش لباس رزم می پوشد.
در صحنه های پایانی مارال چنان قوی رفتار می کند که به جای آنکه بر سر نعش شوهرش حاضر شود برای به خاک سپاری زیور می رود .
◀ شیرو:
خواهر گل محمد . شیرو دختری است که در اوایل داستان از جسارت چیزی کمتر از برادران خود ندارد . دختری سرزنده که برای رسیدن به عشقش قانون شکنی بزرگی انجام میدهد و با ماه درویش فرار میکند . شغل ماه درویش، درویشی و روضه خوانی است و کلمیشی ها چنین فردی را به عنوان داماد خانواده نمی پذیرند و شیرو به ناچار پس از فرار با ماه درویش به روستای قلعه چمن پناه می برند و در آنجا به خدمت بابقلی بندار ( کدخدای قلعه چمن) در می آیند و زندگی هر دوی آنها هر چه پیش میرود به خواری و ذلت نزدیک میشود . ماه درویش در میانه ی داستان بنا بر حادثه ای علیل میشود و شیرو برای نجات زندگی اش بسیار تلاش میکند ولی سرانجام با ناامیدی به خانواده اش پناه می آورد .
در مورد شیرو می توان او را نمادی از زنان وفادار به شوهر دانست ، چرا که با وجود آنهمه سختی که در زندگی با ماه درویش متحمل می شود و با وجود آنکه شیدا را دوست دارد ، اجازه ی دست درازی را به شیدا نمی دهد . ( شیدا با وجود روابط دیگری که دارد ، نسبت به شیرو علاقه ای واقعی دارد ، هرچند هیچ گاه جسارت و قدرت تصمیم گیری درست را ندارد )
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ دشنام فحش
❇️ به این عبارت از تاریخ بیهقی توجه بفرمایید:
«[امیر مسعود] فرود آمد سخت ضجر از شدن این فرصت و در خویشتن و مردمان می‌افتاد و دشنامی فحش می‌داد چنانکه من هرگز وی را بر آن ضجرت ندیده بودم»(۱).
«دشنامی فحش» یعنی چه؟ تا جایی که دیده‌ام در معنای آن نوشته‌اند: «دشنامی زشت و ازحدگذشته در بدی. فحش به معنی از حد گذشتن در بدی، اسم است که به جای صفت (فاحش) به کار رفته است» (۲) و «فحش اینجا صفت است برای دشنام و معنای فحش درگذشتن از حد در جواب و ستم کردن در آن است بنابراین دشنام فحش یعنی «دشنام ازحدگذشته» (۳) و «ناسزا»(۴) و «فاحش و ازحدگذشته»(۵).
با معنای پیشنهادی استادان مخالفتی ندارم اما شاید بتوان آن را قدری دقیق‌تر کرد.
در تاریخ بیهقی به برخی دشنام‌ها با قید «دشنام» و «دشنام زشت» تصریح شده است: سگ، مخنث وٰ مؤاجر (۶). خواجه برزگ احمدبن حسن به هنگام خشم «کشخان» و«کشخانک» می‌فرمود(۷).
امیر مسعود غزنوی نیز وقتی «در تاب می‌شد» دشنام می‌داد (۸) و زمانی که نیک از جای می‌بشد، دشنام بسیار می‌داد (۹). بیهقی برخی از دشنام‌های امیر مسعود را ثبت کرده است: کافرنعمت، سگ ناحفاظ و قواد (۱۰). و «بی‌حمیت» که «دشنام بزرگ این پادشاه این بودی »(۱۱).
او هیچ یک از این الفاظ را «دشنام فحش» نخوانده است. بنابراین شدت و غلظت «دشنام فحش» امیر مسعود، از حد و حدود دشنام‌های مذکور فراتر بوده است.
«فحش» معانی مختلفی دارد. گاهی هیچ فرقی با دشنام ندارد. اما به نظرم در این عبارت تاریخ بیهقی، «فحش» مشخصا یعنی بیان صریح جنسی که لابد با ذکر الفاظ مستهجن همراه است.
امام محمد غزالی سخن راهگشایی دارد:«حد و حقیقت فحش عبارت کردن است از کارهای زشت به عبارت‌های صریح» (۱۲) و«بیشترین فحش اندر آن بود که از مباشرت عبارت‌های زشت کند، چنانکه عادت اهل‌فساد بود و دشنام آن بود که کسی را بدان نسبت کند» (۱۳). و این جمله روشنگر:«حدیث مباشرت به کنایت باید گفت تا فحش نبود» (۱۴).
پس در این بافت هر سخنی که متضمن بیان بی‌‌پرده و صریح مباشرت و عمل جنسی باشد، فحش است خواه این فحش در دشنام به کار رود یا نرود. اگر دشنامی مشتمل بر فحش باشد میشود دشنام فحش. در این چشم‌انداز هر دشنامی لزوما فحش نیست و هر فحشی هم دشنام نیست.
به نظرم در این بیت از ناصرخسرو، فحش یعنی حدیث صریح مباشرت و کلام جنسی و نه لزوما دشنام و برای همین آن را کنار غزل و لهو و مسخره و طیبت آورده است:
-گوش و دل خلق همه زین قبل
زی غزل و مسخره و طیبتست
بیت غزل بر طلب فحش و لهو
بی‌هنران را بدل آیت است (۱۵)
در قابوس‌نامه آمده: «مزاح شاید کرد ولکن فحش نباید گفت» یا «از مزاح ناخوش و فحش شرم دار» (۱۶). اینکه فحش را کنار و ملایم مزاح و هزل می‌آورد به گمانم به همین معنای بیان صریح حدیث مباشرت اشاره دارد و صرف دشنام نیست.
بگذریم. اینکه خاقانی مدعی است: به‌گاه هجو مرا فحش گفتن آیین نیست (۱۷) یا:
-در دو دیوانم به تازی و دری
یک هجاء فحش هرگز کس ندید (۱۸)
به همین معنای ما نحن فیه فحش اشاره دارد. اشعار هجو خاقانی پر است از شتم و دشنام اما مثل هجویات حکیم سوزنی سرشار از مضامین جنسی و الفاظ مستهجن نیست.
«هجاء فحش» یعنی هجوی که فحوای صریح جنسی و ناموسی دارد و «دشنام فحش» یعنی دشنام جنسی و ناموسی با بیان صریح و لابد با الفاظ رکیک و مستهجن.
#میلاد_عظیمی
❇️ پانوشت:
۱. تاریخ بیهقی، تصحیح علی اکبر فیاض، مشهد، دانشگاه فردوسی، چاپ دوم ، ۱۳۵۶، ص۸۰۴.
۲. تاریخ بیهقی، به کوشش خلیل خطیب‌رهبر، چاپ پانزدهم،۱۳۹۰ ، ج۳، ص۱۰۴۸.
۳. تاریخ بیهقی، به کوشش منوچهر دانش‌پژوه، هیرمند، ۱۳۷۶،ج۲، ص۹۱۹ و ۱۲۳۱.
۴. تاریخ بیهقی، به کوشش محمد جعفر یاحقی و مهدی سیدی، سخن، ۱۳۹۴، ج۲ ، ص ۱۷۰۹.
۵. دیبای دیداری، به کوشش محمد جعفر یاحقی و مهدی سیدی، سخن، ۱۳۹۰، ص ۶۴۸.
۶. تاریخ بیهقی، تصحیح فیاض، همان، ص ۱۹۸ ، ۶۰۴ ، ۲۳۲.
۷. همان، ص ۲۰۶ و ۲۸۷.
۸. همان، ص۸۱۹ .
۹.همان، ص ۶۱۳.
۱۰. همان، ص۸۰۰ ، ۵۲۸ و ۵۶۱ و ۸۱۹.
۱۱. همان، ص ۷۵۲.
۱۲. احیاء علوم‌الدین، ترجمۀ مؤیّد خوارزمی، تصحیح خدیوجم، علمی و فرهنگی، ج۳،ص۲۵۵.
۱۳. کیمیای سعادت، تصحیح خدیوجم،۱۳۸۰، ج۲،ص۷۲. صاحب بحرالفواید همین سخن غزالی را چنین نوشته است:« فرق میان فحش و دشنام آنست که فحش را مباشرت به عبارت زشت کند، و دشنام آن بود که کس را بدان نسبت کند» ( تصحیح محمدتقی دانش‌پژوه، ۱۳۴۵، ص۲۶۶).
۱۴.کیمیای سعادت، ج۲،ص۷۲.
۱۵. دیوان اشعار حکیم ناصرخسرو، تصحیح مجتبی مینوی و مهدی محقق،۱۳۵۷ ،ص۲۶۷.
۱۶. تصحیح غلامحسین یوسفی،۱۳۷۱،ص ۷۷ و ۷۸.
۱۷. دیوان خاقانی، تصحیح ضیاء‌الدین سجادی، زوار،ص ۷۵۵.
۱۸. نقل از لغتنامه دهخدا. ذیل فحش.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ به این عبارت از تاریخ بیهقی توجه بفرمایید:
«[امیر مسعود] فرود آمد سخت ضجر از شدن این فرصت و در خویشتن و مردمان می‌افتاد و دشنامی فحش می‌داد چنانکه من هرگز وی را بر آن ضجرت ندیده بودم»(۱).
«دشنامی فحش» یعنی چه؟ تا جایی که دیده‌ام در معنای آن نوشته‌اند: «دشنامی زشت و ازحدگذشته در بدی. فحش به معنی از حد گذشتن در بدی، اسم است که به جای صفت (فاحش) به کار رفته است» (۲) و «فحش اینجا صفت است برای دشنام و معنای فحش درگذشتن از حد در جواب و ستم کردن در آن است بنابراین دشنام فحش یعنی «دشنام ازحدگذشته» (۳) و «ناسزا»(۴) و «فاحش و ازحدگذشته»(۵).
با معنای پیشنهادی استادان مخالفتی ندارم اما شاید بتوان آن را قدری دقیق‌تر کرد.
در تاریخ بیهقی به برخی دشنام‌ها با قید «دشنام» و «دشنام زشت» تصریح شده است: سگ، مخنث وٰ مؤاجر (۶). خواجه برزگ احمدبن حسن به هنگام خشم «کشخان» و«کشخانک» می‌فرمود(۷).
امیر مسعود غزنوی نیز وقتی «در تاب می‌شد» دشنام می‌داد (۸) و زمانی که نیک از جای می‌بشد، دشنام بسیار می‌داد (۹). بیهقی برخی از دشنام‌های امیر مسعود را ثبت کرده است: کافرنعمت، سگ ناحفاظ و قواد (۱۰). و «بی‌حمیت» که «دشنام بزرگ این پادشاه این بودی »(۱۱).
او هیچ یک از این الفاظ را «دشنام فحش» نخوانده است. بنابراین شدت و غلظت «دشنام فحش» امیر مسعود، از حد و حدود دشنام‌های مذکور فراتر بوده است.
«فحش» معانی مختلفی دارد. گاهی هیچ فرقی با دشنام ندارد. اما به نظرم در این عبارت تاریخ بیهقی، «فحش» مشخصا یعنی بیان صریح جنسی که لابد با ذکر الفاظ مستهجن همراه است.
امام محمد غزالی سخن راهگشایی دارد:«حد و حقیقت فحش عبارت کردن است از کارهای زشت به عبارت‌های صریح» (۱۲) و«بیشترین فحش اندر آن بود که از مباشرت عبارت‌های زشت کند، چنانکه عادت اهل‌فساد بود و دشنام آن بود که کسی را بدان نسبت کند» (۱۳). و این جمله روشنگر:«حدیث مباشرت به کنایت باید گفت تا فحش نبود» (۱۴).
پس در این بافت هر سخنی که متضمن بیان بی‌‌پرده و صریح مباشرت و عمل جنسی باشد، فحش است خواه این فحش در دشنام به کار رود یا نرود. اگر دشنامی مشتمل بر فحش باشد میشود دشنام فحش. در این چشم‌انداز هر دشنامی لزوما فحش نیست و هر فحشی هم دشنام نیست.
به نظرم در این بیت از ناصرخسرو، فحش یعنی حدیث صریح مباشرت و کلام جنسی و نه لزوما دشنام و برای همین آن را کنار غزل و لهو و مسخره و طیبت آورده است:
-گوش و دل خلق همه زین قبل
زی غزل و مسخره و طیبتست
بیت غزل بر طلب فحش و لهو
بی‌هنران را بدل آیت است (۱۵)
در قابوس‌نامه آمده: «مزاح شاید کرد ولکن فحش نباید گفت» یا «از مزاح ناخوش و فحش شرم دار» (۱۶). اینکه فحش را کنار و ملایم مزاح و هزل می‌آورد به گمانم به همین معنای بیان صریح حدیث مباشرت اشاره دارد و صرف دشنام نیست.
بگذریم. اینکه خاقانی مدعی است: به‌گاه هجو مرا فحش گفتن آیین نیست (۱۷) یا:
-در دو دیوانم به تازی و دری
یک هجاء فحش هرگز کس ندید (۱۸)
به همین معنای ما نحن فیه فحش اشاره دارد. اشعار هجو خاقانی پر است از شتم و دشنام اما مثل هجویات حکیم سوزنی سرشار از مضامین جنسی و الفاظ مستهجن نیست.
«هجاء فحش» یعنی هجوی که فحوای صریح جنسی و ناموسی دارد و «دشنام فحش» یعنی دشنام جنسی و ناموسی با بیان صریح و لابد با الفاظ رکیک و مستهجن.
#میلاد_عظیمی
❇️ پانوشت:
۱. تاریخ بیهقی، تصحیح علی اکبر فیاض، مشهد، دانشگاه فردوسی، چاپ دوم ، ۱۳۵۶، ص۸۰۴.
۲. تاریخ بیهقی، به کوشش خلیل خطیب‌رهبر، چاپ پانزدهم،۱۳۹۰ ، ج۳، ص۱۰۴۸.
۳. تاریخ بیهقی، به کوشش منوچهر دانش‌پژوه، هیرمند، ۱۳۷۶،ج۲، ص۹۱۹ و ۱۲۳۱.
۴. تاریخ بیهقی، به کوشش محمد جعفر یاحقی و مهدی سیدی، سخن، ۱۳۹۴، ج۲ ، ص ۱۷۰۹.
۵. دیبای دیداری، به کوشش محمد جعفر یاحقی و مهدی سیدی، سخن، ۱۳۹۰، ص ۶۴۸.
۶. تاریخ بیهقی، تصحیح فیاض، همان، ص ۱۹۸ ، ۶۰۴ ، ۲۳۲.
۷. همان، ص ۲۰۶ و ۲۸۷.
۸. همان، ص۸۱۹ .
۹.همان، ص ۶۱۳.
۱۰. همان، ص۸۰۰ ، ۵۲۸ و ۵۶۱ و ۸۱۹.
۱۱. همان، ص ۷۵۲.
۱۲. احیاء علوم‌الدین، ترجمۀ مؤیّد خوارزمی، تصحیح خدیوجم، علمی و فرهنگی، ج۳،ص۲۵۵.
۱۳. کیمیای سعادت، تصحیح خدیوجم،۱۳۸۰، ج۲،ص۷۲. صاحب بحرالفواید همین سخن غزالی را چنین نوشته است:« فرق میان فحش و دشنام آنست که فحش را مباشرت به عبارت زشت کند، و دشنام آن بود که کس را بدان نسبت کند» ( تصحیح محمدتقی دانش‌پژوه، ۱۳۴۵، ص۲۶۶).
۱۴.کیمیای سعادت، ج۲،ص۷۲.
۱۵. دیوان اشعار حکیم ناصرخسرو، تصحیح مجتبی مینوی و مهدی محقق،۱۳۵۷ ،ص۲۶۷.
۱۶. تصحیح غلامحسین یوسفی،۱۳۷۱،ص ۷۷ و ۷۸.
۱۷. دیوان خاقانی، تصحیح ضیاء‌الدین سجادی، زوار،ص ۷۵۵.
۱۸. نقل از لغتنامه دهخدا. ذیل فحش.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✨کاغذین جامه در شعر فارسی
۱. منظومهٔ علی‌نامه نخستین متن فارسی است که در آن به پوشیدن جامهٔ کاغذین اشاره شده است. در این منظومه در ماجرای اسیر شدن یکی از هواداران حضرت علی در جنگ صفین، فرمانده سپاه معاویه چنین میکند:
بفرمود تا جامهٔ کاغذین
بدوزند، آن دشمن داد و دین
بکردند همیدون ز کاغذ کلاه
سیه همچو قطران، آن دل سیاه
در آن پاک‌دین مردِ روشن‌روان
بپوشاندْشْ آن جامه را بد نشان
ببستش اَبَر اُشتری زان سپس
به گردنْش بربست ملعون جرس
از این ابیات می‌توان احتمال داد که «جامهٔ کاغذین» بر کسی پوشاندن، مانند کلاه کاغذی سیاه بر سر کسی گذاشتن، او را بر شتر بستن، از کارهایی بوده است که در صدر اسلام برای «تحقیر و خوار داشتِ مخالفان و مجرمان» انجام می‌گرفته است.
۲. از سخن بعضی از گویندگان دیگر چنین بر می‌آید که گویی در تمرین یا مسابقهٔ تیراندازی، چیزی شبیه به آدمک را با پوشش و جامهٔ کاغذین در جایی قرار می‌داده‌اند و آن را «هدف» خود می‌کرده‌اند، همان چیزی که معنی لغوی هدف و کاغذ (=قرطاس) آن را تأیید میکند. ارباب لغت یکی از معانی هدف را «هر چیز بلند و افراشته» و کاغذ را «نشانهٔ تیر، چیزی که بر روی هدف می‌گذارند و به آن تیر می‌زنند» گفته‌اند.
در شعر جمال اصفهانی رابطهٔ هدف و کاغذین جامه مطرح شده است:
بس که در من کشد این چرخْ کمان
کاغذین جامه از او چون هدفم
صائب گوید:
تا شوی در گردن افرازی نمایان چون هدف
با لباس کاغذین از تیرباران سر مپیچ
خاقانی نیز گوید:
حاسدانم چون هدف بین کاغذین جامه که من
تیر شحنه از پی امن شبان آورده‌ام
لازم به ذکر است که تیر شحنه، همانند تیر امان بوده که دارنده آن می‌توانسته همهٔ شب در شهر رفت و آمد کند و از حوادث در امان باشد. در مقابل حاسدان خاقانی مانند هدف، کاغذین جامه هستند. همچنین در کنار این معنی برای دشمنان شاعر، کاغذین جامه بودن معنی «گرفتار محنت و مصیبت بودن» دارد. پس یکی از معانی کاغذین جامه مصیبت و محنت زدگی است.
خود خاقانی در بیت دیگری گفته است:
کاغذین جامه هدف‌وار علی الله زنیم
تا به تیر سحری دست قدر بربندیم
در این بیت علاوه بر ارتباط بین کاغذین جامه و هدف، معنی «لابه و تضرع و پای‌فشاری در عرض نیاز» دارد.
۳. کاغذین جامه = آمادگی مرگ و خود را در بلا افکندن
کمال اسماعیل:
کاغذین باد جامهٔ خصمت
بس که از غم بر او ستم باشد
خاقانی:
از جور یار پیرهن کاغذین کنم
کو کاغذ و سر قلم از من دریغ داشت
عطار:
سزد که پیرهن کاغذین کند عطار
که شد ز نفس بدآموز پیرهن کفنم.
۴. کاغذین جامه و تظلم خواهی:
جمال اصفهانی:
آخر از بهر خدا چند کنم بر در او
هر سحرگاه چو مظلوم ز کاغذ سربال[پیراهن]
کمال اسماعیل:
کاغذین جامه بپوشید و به درگاه آمد
زادهٔ خاطر من تا بدهی داد مرا
برگرفته از مقالهٔ «کاغذین جامه، پیراهن کاغذین از آیین تا کلمه» نوشتهٔ استاد محمود عابدی که در کتاب چون من در این دیار (جشن‌نامهٔ استاد انزابی نژاد به کوشش استاد راشد محصل، دکتر یاحقی و دکتر ساکت) چاپ شده است.
#لغت
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. منظومهٔ علی‌نامه نخستین متن فارسی است که در آن به پوشیدن جامهٔ کاغذین اشاره شده است. در این منظومه در ماجرای اسیر شدن یکی از هواداران حضرت علی در جنگ صفین، فرمانده سپاه معاویه چنین میکند:
بفرمود تا جامهٔ کاغذین
بدوزند، آن دشمن داد و دین
بکردند همیدون ز کاغذ کلاه
سیه همچو قطران، آن دل سیاه
در آن پاک‌دین مردِ روشن‌روان
بپوشاندْشْ آن جامه را بد نشان
ببستش اَبَر اُشتری زان سپس
به گردنْش بربست ملعون جرس
از این ابیات می‌توان احتمال داد که «جامهٔ کاغذین» بر کسی پوشاندن، مانند کلاه کاغذی سیاه بر سر کسی گذاشتن، او را بر شتر بستن، از کارهایی بوده است که در صدر اسلام برای «تحقیر و خوار داشتِ مخالفان و مجرمان» انجام می‌گرفته است.
۲. از سخن بعضی از گویندگان دیگر چنین بر می‌آید که گویی در تمرین یا مسابقهٔ تیراندازی، چیزی شبیه به آدمک را با پوشش و جامهٔ کاغذین در جایی قرار می‌داده‌اند و آن را «هدف» خود می‌کرده‌اند، همان چیزی که معنی لغوی هدف و کاغذ (=قرطاس) آن را تأیید میکند. ارباب لغت یکی از معانی هدف را «هر چیز بلند و افراشته» و کاغذ را «نشانهٔ تیر، چیزی که بر روی هدف می‌گذارند و به آن تیر می‌زنند» گفته‌اند.
در شعر جمال اصفهانی رابطهٔ هدف و کاغذین جامه مطرح شده است:
بس که در من کشد این چرخْ کمان
کاغذین جامه از او چون هدفم
صائب گوید:
تا شوی در گردن افرازی نمایان چون هدف
با لباس کاغذین از تیرباران سر مپیچ
خاقانی نیز گوید:
حاسدانم چون هدف بین کاغذین جامه که من
تیر شحنه از پی امن شبان آورده‌ام
لازم به ذکر است که تیر شحنه، همانند تیر امان بوده که دارنده آن می‌توانسته همهٔ شب در شهر رفت و آمد کند و از حوادث در امان باشد. در مقابل حاسدان خاقانی مانند هدف، کاغذین جامه هستند. همچنین در کنار این معنی برای دشمنان شاعر، کاغذین جامه بودن معنی «گرفتار محنت و مصیبت بودن» دارد. پس یکی از معانی کاغذین جامه مصیبت و محنت زدگی است.
خود خاقانی در بیت دیگری گفته است:
کاغذین جامه هدف‌وار علی الله زنیم
تا به تیر سحری دست قدر بربندیم
در این بیت علاوه بر ارتباط بین کاغذین جامه و هدف، معنی «لابه و تضرع و پای‌فشاری در عرض نیاز» دارد.
۳. کاغذین جامه = آمادگی مرگ و خود را در بلا افکندن
کمال اسماعیل:
کاغذین باد جامهٔ خصمت
بس که از غم بر او ستم باشد
خاقانی:
از جور یار پیرهن کاغذین کنم
کو کاغذ و سر قلم از من دریغ داشت
عطار:
سزد که پیرهن کاغذین کند عطار
که شد ز نفس بدآموز پیرهن کفنم.
۴. کاغذین جامه و تظلم خواهی:
جمال اصفهانی:
آخر از بهر خدا چند کنم بر در او
هر سحرگاه چو مظلوم ز کاغذ سربال[پیراهن]
کمال اسماعیل:
کاغذین جامه بپوشید و به درگاه آمد
زادهٔ خاطر من تا بدهی داد مرا
برگرفته از مقالهٔ «کاغذین جامه، پیراهن کاغذین از آیین تا کلمه» نوشتهٔ استاد محمود عابدی که در کتاب چون من در این دیار (جشن‌نامهٔ استاد انزابی نژاد به کوشش استاد راشد محصل، دکتر یاحقی و دکتر ساکت) چاپ شده است.
#لغت
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan