عنوان #سر_نی
#نقد_و_شرح_تحلیلی_و_تطبیقی_مثنوی
نویسنده #عبدالحسین_زرین_کوب
#نقد_ادبی
دوجلد در چهار فایل فشرده👇👇👇
کتاب « سرّ نی،چاپ نخست، سال 1364 هجری شمسی، تهران، انتشارات علمی، در دو جلد، و در 1158 صفحه». اثری است از استاد دکتر «عبدالحسین زرینکوب». که نقد و شرح تحلیلی و تطبیقی «مثنوی معنوی» حضرت مولاناست. شاید بتوان گفت: «سرّ نی»، شاهکار استاد، درباره حضرت «مولانا» باشد. استاد، خود در مقدمۀ «بحر در کوزه»، آورده اند: «که دو کتاب «نردبان شکسته» و «بحر در کوزه»، برای آشنایی خوانشگر با کتاب «سرّ نی» انتشار یافته است.( منبع: «بحر در کوزه»، صفحه 6)». دکتر «عبدالکریم سروش» نیز دربارۀ «سرّ نی» میگویند:«اثری ست جرّاحانه، در تشریح کالبد مثنوی، و روی سخن آن، با منتهیان است نه مبتدیان.(منبع: کارنامۀ زرین، مقالۀ «بحر کبیر عشق»). «فرانکلین لوئیس»، «مولوی» پژوه آمریکایی، خواندن «سرّ نی» و «بحر در کوزه» را، برای غور در «مثنوی» ضروری میدانند.
@ferdosesokhan
👇👇👇👇👇👇
#نقد_و_شرح_تحلیلی_و_تطبیقی_مثنوی
نویسنده #عبدالحسین_زرین_کوب
#نقد_ادبی
دوجلد در چهار فایل فشرده👇👇👇
کتاب « سرّ نی،چاپ نخست، سال 1364 هجری شمسی، تهران، انتشارات علمی، در دو جلد، و در 1158 صفحه». اثری است از استاد دکتر «عبدالحسین زرینکوب». که نقد و شرح تحلیلی و تطبیقی «مثنوی معنوی» حضرت مولاناست. شاید بتوان گفت: «سرّ نی»، شاهکار استاد، درباره حضرت «مولانا» باشد. استاد، خود در مقدمۀ «بحر در کوزه»، آورده اند: «که دو کتاب «نردبان شکسته» و «بحر در کوزه»، برای آشنایی خوانشگر با کتاب «سرّ نی» انتشار یافته است.( منبع: «بحر در کوزه»، صفحه 6)». دکتر «عبدالکریم سروش» نیز دربارۀ «سرّ نی» میگویند:«اثری ست جرّاحانه، در تشریح کالبد مثنوی، و روی سخن آن، با منتهیان است نه مبتدیان.(منبع: کارنامۀ زرین، مقالۀ «بحر کبیر عشق»). «فرانکلین لوئیس»، «مولوی» پژوه آمریکایی، خواندن «سرّ نی» و «بحر در کوزه» را، برای غور در «مثنوی» ضروری میدانند.
@ferdosesokhan
👇👇👇👇👇👇
معرفی مقاله
شــاهنامۀ نقــالان، طومــار نقالــى مرشــد
عبّـاس زریــرى اصفهانــى اســت کــه اســتاد جلیــل دوسـتخواه آن را تصحیـح کرده اسـت.
طومارهــاى ّ نقالــى یکــى از اجــزاى مهــم ادبیــات داســتانى ّعامــه هســتند. طومــار متــن مکتوبــى اســت کــه به دســت ّ نقــالان اســتاد تدویــن میشــده و خــود و نیــز شاگردانشــان براســاس آن «داســتان میزدهانــد.»
ازلحــاظ محتــوا و مضمــون، طومــار از آغــاز تــا پایــان شــامل اجــزاى زیــر بوده اســت: داســتانهاى شــاهنامه(معمولاً از آغاز شاهنامه تا پایان داستان بهمن) بخشهایــى از منظومههــاى پهلوانــى (ادامــۀ شــاهنامه ماننــد گرشاســبنامه، ســامنامه، بهمننامــه، برزونامــه، بانوگشســپنامه، فرامرزنامــه و جــز اینهــا)؛ برخــى روایتهــاى شــفاهى اصیــل از داســتانهاى حماســى و پهلوانــى کــه از دیربـاز در کنـار روایتهـاى مکتـوب میـان مـردم رایـج بـوده و بهدسـت پیشـینیان مکتــوب نشدهاســت و ســرانجام داســتانهایى کــه برســاختۀ برخــى مؤلّفــان خــوشذوق طومارهــا یــا اســلاف آنهــا بوده اســت.
مقالهی حاضر در دو بخش بـه نقـد و بررسـى شاهنامهی نقالان پرداخته است؛ در بخـش اول اصــل طومــار و در بخــش دوم شــیوهی تصحیــح اســتاد دوســتخواه بررســى شدهاســت.
@ferdosesokhan
فایل مقاله👇👇
شــاهنامۀ نقــالان، طومــار نقالــى مرشــد
عبّـاس زریــرى اصفهانــى اســت کــه اســتاد جلیــل دوسـتخواه آن را تصحیـح کرده اسـت.
طومارهــاى ّ نقالــى یکــى از اجــزاى مهــم ادبیــات داســتانى ّعامــه هســتند. طومــار متــن مکتوبــى اســت کــه به دســت ّ نقــالان اســتاد تدویــن میشــده و خــود و نیــز شاگردانشــان براســاس آن «داســتان میزدهانــد.»
ازلحــاظ محتــوا و مضمــون، طومــار از آغــاز تــا پایــان شــامل اجــزاى زیــر بوده اســت: داســتانهاى شــاهنامه(معمولاً از آغاز شاهنامه تا پایان داستان بهمن) بخشهایــى از منظومههــاى پهلوانــى (ادامــۀ شــاهنامه ماننــد گرشاســبنامه، ســامنامه، بهمننامــه، برزونامــه، بانوگشســپنامه، فرامرزنامــه و جــز اینهــا)؛ برخــى روایتهــاى شــفاهى اصیــل از داســتانهاى حماســى و پهلوانــى کــه از دیربـاز در کنـار روایتهـاى مکتـوب میـان مـردم رایـج بـوده و بهدسـت پیشـینیان مکتــوب نشدهاســت و ســرانجام داســتانهایى کــه برســاختۀ برخــى مؤلّفــان خــوشذوق طومارهــا یــا اســلاف آنهــا بوده اســت.
مقالهی حاضر در دو بخش بـه نقـد و بررسـى شاهنامهی نقالان پرداخته است؛ در بخـش اول اصــل طومــار و در بخــش دوم شــیوهی تصحیــح اســتاد دوســتخواه بررســى شدهاســت.
@ferdosesokhan
فایل مقاله👇👇
noormags_شاهنامه_نقالان__داستان_.pdf
798.3 KB
مقالهی "شـاهنامۀ نقالان: داسـتانهای پهلوانـی ایرانیان در زنجیـرهای از روایتهای سـینه به سـینه و سـنتی"
نگارنده: محمد جعفری قنواتی
@ferdosesokhan
نگارنده: محمد جعفری قنواتی
@ferdosesokhan
کلیات «مبانی زیبایی شناسی شعر»
زیبایی شعر:
1-زیبایی بیرونی:صورت یا فرم
2-زیبایی درونی:معنا
3-ساخت شعر:یا ساختارشعر همان الگوی هماهنگ کننده بین صورت (فرم) و معنای شعر است.به عبارتی این ساختار شعر است که زیبایی درونی و بیرونی شعر را در جهت اهداف مورد نظر پیش می برد.شعر بدون ساخت شعری تافته ی جدابافته خواهد بود.
زیبایی بیرونی یا صورت شعر:
1-1-زبانی»آواها---واژه ها---ترکیبات---ساختارهای نحوی
2-1-موسیقیایی»🎼موسیقی بیرونی(عروض و وزن ظاهری شعر)---موسیقی درونی(مجموعه ی تناسبات آوایی داخل شعر .)---موسیقی کناری(قافیه و ردیف)---موسیقی معنوی(هر نوع تناسب معنوی داخل شعر از قبیل مراعات النظیر,طباق,تضاد و...)
3-1-تخیل»صورخیال(بدیع---بیان)بلاغت(معانی)
زیبایی درونی یا معنای شعر:
1-2عاطفه:
عاطفه یا احساس,زمینه درونی یا معنوی شعر است.برای تشخیص بهتر عاطفه در شعر بهتر است آن را با نوشته های روزنامه و به ویژه مکاتبات اداری قیاس کنیم.
2-2-اندیشه:
چارچوب نظری یک شعر است.کار موضوع بندی یک شعر مانند مسائل اجتماعی، تقابل سنّت و تجدّد، تضاد میان باورها و تصوّرات آدمی با واقعیّات موجود، آزادی، آرمان گرایی، انتظار و ...در گرو اندیشه ی آن است.اگر عاطفه را درآناتومی شعر همچون عضلات و ماهیچه های آن در نظر بگیریم؛اندیشه در حکم استخوان بندی شعر است. شعر بدون اندیشه فرو می ریزد.
3-2-معنی:
همان برگردان و ترجمه به گویش معیار و گونه ی آموزشی یک شعر است.
4-2-مفهوم و تأویل:
لایه های معنایی را در متون باز و تأویل پذیر,معنی معنی یا مفهوم می گویند. همان که در قرابت های معنایی از آن سخن می رود.
@ferdosesokhan
زیبایی شعر:
1-زیبایی بیرونی:صورت یا فرم
2-زیبایی درونی:معنا
3-ساخت شعر:یا ساختارشعر همان الگوی هماهنگ کننده بین صورت (فرم) و معنای شعر است.به عبارتی این ساختار شعر است که زیبایی درونی و بیرونی شعر را در جهت اهداف مورد نظر پیش می برد.شعر بدون ساخت شعری تافته ی جدابافته خواهد بود.
زیبایی بیرونی یا صورت شعر:
1-1-زبانی»آواها---واژه ها---ترکیبات---ساختارهای نحوی
2-1-موسیقیایی»🎼موسیقی بیرونی(عروض و وزن ظاهری شعر)---موسیقی درونی(مجموعه ی تناسبات آوایی داخل شعر .)---موسیقی کناری(قافیه و ردیف)---موسیقی معنوی(هر نوع تناسب معنوی داخل شعر از قبیل مراعات النظیر,طباق,تضاد و...)
3-1-تخیل»صورخیال(بدیع---بیان)بلاغت(معانی)
زیبایی درونی یا معنای شعر:
1-2عاطفه:
عاطفه یا احساس,زمینه درونی یا معنوی شعر است.برای تشخیص بهتر عاطفه در شعر بهتر است آن را با نوشته های روزنامه و به ویژه مکاتبات اداری قیاس کنیم.
2-2-اندیشه:
چارچوب نظری یک شعر است.کار موضوع بندی یک شعر مانند مسائل اجتماعی، تقابل سنّت و تجدّد، تضاد میان باورها و تصوّرات آدمی با واقعیّات موجود، آزادی، آرمان گرایی، انتظار و ...در گرو اندیشه ی آن است.اگر عاطفه را درآناتومی شعر همچون عضلات و ماهیچه های آن در نظر بگیریم؛اندیشه در حکم استخوان بندی شعر است. شعر بدون اندیشه فرو می ریزد.
3-2-معنی:
همان برگردان و ترجمه به گویش معیار و گونه ی آموزشی یک شعر است.
4-2-مفهوم و تأویل:
لایه های معنایی را در متون باز و تأویل پذیر,معنی معنی یا مفهوم می گویند. همان که در قرابت های معنایی از آن سخن می رود.
@ferdosesokhan
اقسام قید از جهت مفهوم
قید زمان مانند: روز، شب، صبح، عصر، ظهر، امروز، امشب، دیروز، فردا، امسال، پارسال، سال آینده، پیوسته، گاهی، بهندرت، ناگاه، چند دقیقه، روزهای بعد.
قید مکان؛ اینجا، آنجا، هرجا، همهجا، جلو، عقب، پایین، بالا، زیر، روی.
قید مقدار (کمیت)؛ مانند: کم، بیش، بسیار، خیلی، کموبیش، بس، بسی، کمی، بیشتر، کمتر، اندکی، اینقدر، آنقدر، قدری، فراوانی، زیاد، کاملاً، تماماً، بالتّمام، تاحدودی، بالنّسبه، بهاندازه، تا اندازهای.
قید کیفیت (چگونگی)؛ مانند: خوب، بد، زشت، زیبا، درست، راست، کج، چهگونه، آهسته، پاورچین پاورچین، یواشیواش، خیرخواهانه.
قید حالت؛ مانند: خوشحال، شاد، ناشاد، غمگین، ملول، مضطرب، پریشان، پریشانحال، اندوهگین، متأسف، اندوهناک، دستبهسینه، دستبهعصا، سربهزیر، وحشتزده، رنگپریده، ایستاده، نشسته، خوابیده، خوابآلود، گریان، لرزان، گریهکنان، فریادزنان، قدمزنان، شیونکنان و...
قید تمنا؛ مانند: کاش، کاشکی، ایکاش، انشاءالله، لطفاً.
قید تأسف؛ مانند: متأسفانه، افسوس، وای، آه، دردا، دریغا، دریغ و درد، واویلا، آخ، فریاد.
قید تعجب؛ مانند: عجیب، عجب، شگفتا، ایعجب،ای شگفت، یا للعجب، وه، سبحانالله.
قید قصد؛ مانند: ترحّماً، تبرّکاً، تفنّناً، از روی تفنّن، محضةً لله، محض رضای خدا و...
قید تکرار؛ مانند: باز، دیگر، بار دیگر، دوباره، دومرتبه، باز هم، مجدداً، هی.
قید تفسیر؛ مانند: یعنی، به این معنی، بهعبارت دیگر، بهزبان دیگر، بعبارةٍ اخری.
قید ترتیب؛ مانند: یکیک، دو دو، سه سه، یک به یک، دو به دو، دوتا دوتا، پیاپی، پیدرپی.
قید پرسش؛ مانند: آیا، چرا، مگر، کسی، چه، کجا، هیچ، چگونه
قید استثنا؛ مانند: مگر، استثناءً، به استثنای.
قید نفی؛ مانند: هرگز، بههیچ وجه، بههیچ رو، خیر، ابداً، اصلاً، هیچ.
قید تصدیق و تأکید؛ مانند: بلی، البته، حتماً، بهراستی، راستی، واقعاً، قطعاً، بهطور حتم، الحق، بهدرستی، یقیناً، بهیقین، هر آینه.
قید تردید؛ مانند: شاید، احتمالاً، محتملاً، امکاناً، گویا، بهگمانم.
قید تشبیه؛ مانند: گویی، گفتی، پنداری، مثل.
قید علت؛ مانند: از اینرو، به این جهت، لهذا، به این دلیل، زیرا، زیراکه، چه.
قید انحصار؛ مانند: فقط، بس، ، منحصراً.
قید تبرّی و ادب؛ مانند: العیاذ بالله، دور از تصور شما، دور از رو، دور از جناب، دور از مجلس، نعوذبالله، خدانکرده، بلانسبت.
قید اختصار؛ مانند: فیالجمله، باری، القصّه، الغرض، خلاصه.
@dastooreiran
@ferdosesokhan
قید زمان مانند: روز، شب، صبح، عصر، ظهر، امروز، امشب، دیروز، فردا، امسال، پارسال، سال آینده، پیوسته، گاهی، بهندرت، ناگاه، چند دقیقه، روزهای بعد.
قید مکان؛ اینجا، آنجا، هرجا، همهجا، جلو، عقب، پایین، بالا، زیر، روی.
قید مقدار (کمیت)؛ مانند: کم، بیش، بسیار، خیلی، کموبیش، بس، بسی، کمی، بیشتر، کمتر، اندکی، اینقدر، آنقدر، قدری، فراوانی، زیاد، کاملاً، تماماً، بالتّمام، تاحدودی، بالنّسبه، بهاندازه، تا اندازهای.
قید کیفیت (چگونگی)؛ مانند: خوب، بد، زشت، زیبا، درست، راست، کج، چهگونه، آهسته، پاورچین پاورچین، یواشیواش، خیرخواهانه.
قید حالت؛ مانند: خوشحال، شاد، ناشاد، غمگین، ملول، مضطرب، پریشان، پریشانحال، اندوهگین، متأسف، اندوهناک، دستبهسینه، دستبهعصا، سربهزیر، وحشتزده، رنگپریده، ایستاده، نشسته، خوابیده، خوابآلود، گریان، لرزان، گریهکنان، فریادزنان، قدمزنان، شیونکنان و...
قید تمنا؛ مانند: کاش، کاشکی، ایکاش، انشاءالله، لطفاً.
قید تأسف؛ مانند: متأسفانه، افسوس، وای، آه، دردا، دریغا، دریغ و درد، واویلا، آخ، فریاد.
قید تعجب؛ مانند: عجیب، عجب، شگفتا، ایعجب،ای شگفت، یا للعجب، وه، سبحانالله.
قید قصد؛ مانند: ترحّماً، تبرّکاً، تفنّناً، از روی تفنّن، محضةً لله، محض رضای خدا و...
قید تکرار؛ مانند: باز، دیگر، بار دیگر، دوباره، دومرتبه، باز هم، مجدداً، هی.
قید تفسیر؛ مانند: یعنی، به این معنی، بهعبارت دیگر، بهزبان دیگر، بعبارةٍ اخری.
قید ترتیب؛ مانند: یکیک، دو دو، سه سه، یک به یک، دو به دو، دوتا دوتا، پیاپی، پیدرپی.
قید پرسش؛ مانند: آیا، چرا، مگر، کسی، چه، کجا، هیچ، چگونه
قید استثنا؛ مانند: مگر، استثناءً، به استثنای.
قید نفی؛ مانند: هرگز، بههیچ وجه، بههیچ رو، خیر، ابداً، اصلاً، هیچ.
قید تصدیق و تأکید؛ مانند: بلی، البته، حتماً، بهراستی، راستی، واقعاً، قطعاً، بهطور حتم، الحق، بهدرستی، یقیناً، بهیقین، هر آینه.
قید تردید؛ مانند: شاید، احتمالاً، محتملاً، امکاناً، گویا، بهگمانم.
قید تشبیه؛ مانند: گویی، گفتی، پنداری، مثل.
قید علت؛ مانند: از اینرو، به این جهت، لهذا، به این دلیل، زیرا، زیراکه، چه.
قید انحصار؛ مانند: فقط، بس، ، منحصراً.
قید تبرّی و ادب؛ مانند: العیاذ بالله، دور از تصور شما، دور از رو، دور از جناب، دور از مجلس، نعوذبالله، خدانکرده، بلانسبت.
قید اختصار؛ مانند: فیالجمله، باری، القصّه، الغرض، خلاصه.
@dastooreiran
@ferdosesokhan
بزرگ سازی واژه ها
بزرگ سازی واژه ها ادبیات فارسی
روندِ بزرگ سازی واژه در فارسی اَشکال سخت متنوعی به خود می گیرد که در بادی امر به نظر نمیرسد که چون این باشد و این خود از گوشه های نهان این زبان است که تعدادش بسیار است و تنها با دقت و جست و جو به دست می آید.
اینک برخی موارد بزرگ سازی و نمونه های مربوط به آن
1 - با افزودن واژه ی « نره » مانند: نره شیر, نره غول, نره گدا ، نره دیو, نره گور.
فردوسی گوید:
« یکی نره گوری بزد بر درخت . که در چنگ او پر مر غی نسخت »
دراین نمونه ها « نره » حتماً و ضرورتاً به معنای « نر» (در مقابل « ماده » ) نیست , بلکه کلانی و هنگفتی نیز درنظر است.
2 - با افزودن واژه ی « خر » به معنای بزرگ :
مانند خربوف ( جغد بزرگ ) , خر گردن , خرپول , خرسنگ, خرچنگ, خر آس ( آسیای دستی بزرگ )
3 - با افزودن « ابر» مانند: ابر مرد, ابر کوه (ابرقو)، ابر قدرت.
4 - با افزودن « بزرگ » مانند: بزرگ مرد , بزرگ راه.
5 - با افزودن « والا» مانند: والاگهر, والانژاد, والامقام, والانسب , والاجاه.
6 - با تکرار ِ همان کلمه . مانند: میرمیران , گیل گیلان, بهبهان , مردان مرد, کس کسان (به کس کسانش نمیدم, به همه کسانش نمیدم) ، شاهنشاه.
تکرار برای تشدید و تاکید، به اشکال دیگری نیز به کار رفته است مانند: خوابِ خواب, مستِ مست , خوبِ خوب, جانِ جان, مردِ مرد
فردوسی می گوید: به پیش آیدم زود نیزه به دست . که در پیشتان مردِ مرد آمده است.
7 - با افزودن پیشوند « شاه» مانند: شاه لوله , شاه سیم , شاهراه .
ارسالی از : بانو رفیعی
@dastooreiran
@ferdosesokhan
بزرگ سازی واژه ها ادبیات فارسی
روندِ بزرگ سازی واژه در فارسی اَشکال سخت متنوعی به خود می گیرد که در بادی امر به نظر نمیرسد که چون این باشد و این خود از گوشه های نهان این زبان است که تعدادش بسیار است و تنها با دقت و جست و جو به دست می آید.
اینک برخی موارد بزرگ سازی و نمونه های مربوط به آن
1 - با افزودن واژه ی « نره » مانند: نره شیر, نره غول, نره گدا ، نره دیو, نره گور.
فردوسی گوید:
« یکی نره گوری بزد بر درخت . که در چنگ او پر مر غی نسخت »
دراین نمونه ها « نره » حتماً و ضرورتاً به معنای « نر» (در مقابل « ماده » ) نیست , بلکه کلانی و هنگفتی نیز درنظر است.
2 - با افزودن واژه ی « خر » به معنای بزرگ :
مانند خربوف ( جغد بزرگ ) , خر گردن , خرپول , خرسنگ, خرچنگ, خر آس ( آسیای دستی بزرگ )
3 - با افزودن « ابر» مانند: ابر مرد, ابر کوه (ابرقو)، ابر قدرت.
4 - با افزودن « بزرگ » مانند: بزرگ مرد , بزرگ راه.
5 - با افزودن « والا» مانند: والاگهر, والانژاد, والامقام, والانسب , والاجاه.
6 - با تکرار ِ همان کلمه . مانند: میرمیران , گیل گیلان, بهبهان , مردان مرد, کس کسان (به کس کسانش نمیدم, به همه کسانش نمیدم) ، شاهنشاه.
تکرار برای تشدید و تاکید، به اشکال دیگری نیز به کار رفته است مانند: خوابِ خواب, مستِ مست , خوبِ خوب, جانِ جان, مردِ مرد
فردوسی می گوید: به پیش آیدم زود نیزه به دست . که در پیشتان مردِ مرد آمده است.
7 - با افزودن پیشوند « شاه» مانند: شاه لوله , شاه سیم , شاهراه .
ارسالی از : بانو رفیعی
@dastooreiran
@ferdosesokhan
#اخبار_کنکور
🔹اطلاعیه ی مهم سازمان سنجش
رشته های دفترچه کنکور سراسری 98 به دو دسته تقسیم می شوند: دسته اول با آزمون هستند و دسته دوم که در این مقاله مد نظر ماست بر اساس سوابق تحصیلی می باشد که در این مقاله لیست رشته های دفترچه بدون کنکور سراسری گروه ها را برای شما داوطلبان عزیز قرار داده ایم.
✅رشته های بدون کنکور سراسری ریاضی فیزیک 98
اقتصاد کشاورزی، ریاضیات و کاربردها، فیزیک، علوم کامپیوتر، آمار، کاردانی ارتباطات و فناوری اطلاعات، مهندسی پزشکی، شیمی کاربردی، مهندسی شهرسازی، مهندسی عمران، مهندسی کامپیوتر، مهندسی هوافضا، مهندسی مواد و متالورژی و ….
✅رشته های بدون کنکور سراسری تجربی 98
مهندسی طبیعت، مهندسی علوم دامی، گیاه پزشکی، علوم و مهندسی خاک، زمین شناسی، علوم و مهندسی محیط زیست، مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، اقتصاد کشاورزی، شیمی محض، علوم و مهندسی شیلات، زیست شناسی دریا، اقیانوس شناسی، مهندسی فضای سبز، مهندسی صنایع چوب و ….
✅رشته های بدون کنکور سراسری انسانی 98
کاردانی علوم ورزشی، جغرافیا، زبان و ادبیات عربی، علوم ورزشی، اقتصاد، معارف اسلامی، معارف اسلامی و اخلاق، معارف اسلامی و ادیان، معارف اسلامی و کلام و …
✅رشته های بدون کنکور سراسری هنر 98
مرمت آثار تاریخی، فرش، هنر اسلامی، ارتباط تصویری
✅رشته های بدون کنکور سراسری زبان 98
زبان و ادبیات انگلیسی، آموزش زبان انگلیسی، مترجمی زبان
@ferdosesokhan
🔹اطلاعیه ی مهم سازمان سنجش
رشته های دفترچه کنکور سراسری 98 به دو دسته تقسیم می شوند: دسته اول با آزمون هستند و دسته دوم که در این مقاله مد نظر ماست بر اساس سوابق تحصیلی می باشد که در این مقاله لیست رشته های دفترچه بدون کنکور سراسری گروه ها را برای شما داوطلبان عزیز قرار داده ایم.
✅رشته های بدون کنکور سراسری ریاضی فیزیک 98
اقتصاد کشاورزی، ریاضیات و کاربردها، فیزیک، علوم کامپیوتر، آمار، کاردانی ارتباطات و فناوری اطلاعات، مهندسی پزشکی، شیمی کاربردی، مهندسی شهرسازی، مهندسی عمران، مهندسی کامپیوتر، مهندسی هوافضا، مهندسی مواد و متالورژی و ….
✅رشته های بدون کنکور سراسری تجربی 98
مهندسی طبیعت، مهندسی علوم دامی، گیاه پزشکی، علوم و مهندسی خاک، زمین شناسی، علوم و مهندسی محیط زیست، مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، اقتصاد کشاورزی، شیمی محض، علوم و مهندسی شیلات، زیست شناسی دریا، اقیانوس شناسی، مهندسی فضای سبز، مهندسی صنایع چوب و ….
✅رشته های بدون کنکور سراسری انسانی 98
کاردانی علوم ورزشی، جغرافیا، زبان و ادبیات عربی، علوم ورزشی، اقتصاد، معارف اسلامی، معارف اسلامی و اخلاق، معارف اسلامی و ادیان، معارف اسلامی و کلام و …
✅رشته های بدون کنکور سراسری هنر 98
مرمت آثار تاریخی، فرش، هنر اسلامی، ارتباط تصویری
✅رشته های بدون کنکور سراسری زبان 98
زبان و ادبیات انگلیسی، آموزش زبان انگلیسی، مترجمی زبان
@ferdosesokhan
جزوه قرایت معنایی-امامی.pdf
754.3 KB
#جزوه
#فارسی۱
#قرابت_معنایی
کلیدها و مفاهیم مهم ابیات همراه اشعار و قرابت معنایی آن ها
تالیف:استاد بهمن امامی
@ferdosesokhan
#فارسی۱
#قرابت_معنایی
کلیدها و مفاهیم مهم ابیات همراه اشعار و قرابت معنایی آن ها
تالیف:استاد بهمن امامی
@ferdosesokhan
"هنجار گریزی درآثار ادبی"
برجستهسازی:
هنگامی که شاعر یا سراینده ترانه با شکستن معیارهای زبان روزمره با کمک وزن، پنداشتهها، برگزیدن ترکیبها و واژههای فراخور و گاه حتی جابجایی برخی ارکان جمله، زبان را از هنجار کلام روزمره دور کند، به این کار برجستهسازی گفته میشود.
این اصطلاح اول بار از طرف شکلگرایان روس، که در تحلیل متون به شکل، فرم و ساختار آن توجه داشتند، مطرح شد. نظریة برجستهسازی که ابتدا زبان شناسان روس آن را مطرح کردند و سپس زبانشناسان ساختگرا در نقد و تحلیل آثار ادبی آن را مورد توجه قرار دادند.
زبانشناسان شکلگرای روس و چک در به کارگیری زبان معتقد به دو نظام زبانی جدا از یکدیگر بودند: نظام خودکاری و نظام برجستهسازی. نظام خودکاری زبان در اصل به کارگیری عناصر زبان است به گونهای که به قصد بیان موضوعی بهکار رود، بدون آن که شیوه بیان جلب نظر کند و مورد توجه اصلی قرار گیرد، ولی برجستهسازی به کارگیری عناصر زبان است به گونهای که شیوه بیان جلب نظر کند، غیرمتعارف باشد و در مقابل خودکاری زبان، غیرخودکاری باشد.
موکاروفسکی یکی از نظریهپردازان مکتب پراگ میگوید: «برجستهسازی در زبان شاعرانه تا آن اندازه به درجه اعلای خود میرسد که عمل ارتباط را در پسزمینه قرار میدهد.»
«لیچ» از شکلگرایان انگلیسی، فرایند برجستهسازی را به دو گونه بخش میکند:
۱- هنجارگریزی
۲- هنجارافزایی
هنجارگریزی : یعنی شکستن هنجار منطقی و طبیعی زبان با نگرش هنرمندانه که به موجب آن عناصر زیباشناختی و ادبی سخن، مجال نمود پیدا میکنند.
لیچ هشت گونه هنجارگریزی را از یکدیگر باز شناخت که به قرار زیر است:
هنجارگریزی واژگانی، هنجارگریزی نحوی، هنجارگریزی آوایی، هنجارگریزی نوشتاری، هنجارگریزی معنایی، هنجارگریزی گویشی، هنجارگریزی سبکی، هنجارگریزی زمانی.
هنجار گریزی به عبارت دیگر یعنی خارج شدن از زبان معیار ؛ سبک شعر را برحسب عدول و خروج از سبک مطالعه می کنند . اصطلاحی است که در مکتب شکل گرایان روسی به کار می رود و یکی از مهمترین نظریه های این مکتب نقد محسوب می شود. نویسنده و شاعر از طریق آشنایی زدایی، دریافت های عادی خواننده را تغییر می دهد و این همان کاری است که به آن تکنیک ادبی می گویند. وظیفه ی هنر، غریبه کردن مفاهیم، مشکل کردن فرمها و افزودن بر دشواری ها ست و به عبارت دیگرگذاشتن مانع است بر سر راه درک مطلب تا خواننده در نهایت به شناسایی تازه ای از آنچه از آن می شناخته دست یابد (ذوالقدر ،1388:11)
هنجار گریزی که برابر«Deviation» نهاده شده است
شفیعی کدکنی انواع برجستهسازی را در دو گروه موسیقایی و زبانشناسی تبیین میکند.
نمونهها در شعر فارسی :
در شعر اخوان ثالث برجستهسازی واژگانی نمونههای گوناگونی دارد از قبیل استفاده از: واژههای مرده، واژههای کمکاربرد، واژههایی که در معنی کهن بهکار رفته، واژههای اساطیری و واژههای مخفف، ازجمله پریشانبوم، شبنمآجین، بیغاره، پرهیب و غیره.
در این شعر فروغ فرخزاد:
«گوش کن! وزش ظلمت را میشنوی»
وزش ظلمت نمونهای از برجستهسازی واژگانی است.
در این شعر شفیعی کدکنی:
«جایی که نان گرسنه شد و آب تشنه زیست …»
نمونهای از هنجارگریزی معنایی بهکار رفتهاست.
نمونه فراهنجار آوایی را در کاربرد شگرد واجآرایی در این شعر منوچهری میبینیم:
خیزید و خزآرید که هنگام خزان است
باد خنک از جانب خوارزم وزان است
نمونهٔ دبگر این شعر از اشعار حمید مصدق نمونهای از هنجارگریزی نوشتاری است:
او بود
از روی نرده
خم شده
روی
ر
و
د.
احمد شاملو از جمله شاعرانی است که در شعرش از این شیوه بسیار بهره گرفتهاست.
منابع :
صهبا، فروغ: برجستهسازی واژه و ترکیب در شعر اخوان. در: «پژوهشنامه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی»، بهار و تابستان ۱۳۸۴ - شماره ۴۵ و ۴۶. (از صفحه ۱۴۷ تا ۱۶۲).
۱- شمیسا، سیروس؛ نقد ادبی، ویرایش دوم، تهران، میترا، ۱۳۸۵، ص ۱۸۰ – ۱۷۸.
۲- علوی مقدم، مهیار؛ نظریههای نقد ادبی معاصر (صورتگرایی و ساختارگرایی)، تهران، سمت، ۱۳۸۱، چاپ دوم، صص ۱۰۱ – ۸۲.
۳- کارن. جیای؛ فرهنگ ادبیات و نقد (ترجمه کاظم فیرزومند) تهران، شادگان، ۱۳۸۰، ص ۱۶۶.
۴-اعظم بابایی: برجستهسازی. در: شهر مجازی زبان و ادب فارسی.
_______________
توضیحات تکمیلی در کتاب رستاخیز کلمات دکتر شفیعی کدکنی .
@ferdosesokhan
برجستهسازی:
هنگامی که شاعر یا سراینده ترانه با شکستن معیارهای زبان روزمره با کمک وزن، پنداشتهها، برگزیدن ترکیبها و واژههای فراخور و گاه حتی جابجایی برخی ارکان جمله، زبان را از هنجار کلام روزمره دور کند، به این کار برجستهسازی گفته میشود.
این اصطلاح اول بار از طرف شکلگرایان روس، که در تحلیل متون به شکل، فرم و ساختار آن توجه داشتند، مطرح شد. نظریة برجستهسازی که ابتدا زبان شناسان روس آن را مطرح کردند و سپس زبانشناسان ساختگرا در نقد و تحلیل آثار ادبی آن را مورد توجه قرار دادند.
زبانشناسان شکلگرای روس و چک در به کارگیری زبان معتقد به دو نظام زبانی جدا از یکدیگر بودند: نظام خودکاری و نظام برجستهسازی. نظام خودکاری زبان در اصل به کارگیری عناصر زبان است به گونهای که به قصد بیان موضوعی بهکار رود، بدون آن که شیوه بیان جلب نظر کند و مورد توجه اصلی قرار گیرد، ولی برجستهسازی به کارگیری عناصر زبان است به گونهای که شیوه بیان جلب نظر کند، غیرمتعارف باشد و در مقابل خودکاری زبان، غیرخودکاری باشد.
موکاروفسکی یکی از نظریهپردازان مکتب پراگ میگوید: «برجستهسازی در زبان شاعرانه تا آن اندازه به درجه اعلای خود میرسد که عمل ارتباط را در پسزمینه قرار میدهد.»
«لیچ» از شکلگرایان انگلیسی، فرایند برجستهسازی را به دو گونه بخش میکند:
۱- هنجارگریزی
۲- هنجارافزایی
هنجارگریزی : یعنی شکستن هنجار منطقی و طبیعی زبان با نگرش هنرمندانه که به موجب آن عناصر زیباشناختی و ادبی سخن، مجال نمود پیدا میکنند.
لیچ هشت گونه هنجارگریزی را از یکدیگر باز شناخت که به قرار زیر است:
هنجارگریزی واژگانی، هنجارگریزی نحوی، هنجارگریزی آوایی، هنجارگریزی نوشتاری، هنجارگریزی معنایی، هنجارگریزی گویشی، هنجارگریزی سبکی، هنجارگریزی زمانی.
هنجار گریزی به عبارت دیگر یعنی خارج شدن از زبان معیار ؛ سبک شعر را برحسب عدول و خروج از سبک مطالعه می کنند . اصطلاحی است که در مکتب شکل گرایان روسی به کار می رود و یکی از مهمترین نظریه های این مکتب نقد محسوب می شود. نویسنده و شاعر از طریق آشنایی زدایی، دریافت های عادی خواننده را تغییر می دهد و این همان کاری است که به آن تکنیک ادبی می گویند. وظیفه ی هنر، غریبه کردن مفاهیم، مشکل کردن فرمها و افزودن بر دشواری ها ست و به عبارت دیگرگذاشتن مانع است بر سر راه درک مطلب تا خواننده در نهایت به شناسایی تازه ای از آنچه از آن می شناخته دست یابد (ذوالقدر ،1388:11)
هنجار گریزی که برابر«Deviation» نهاده شده است
شفیعی کدکنی انواع برجستهسازی را در دو گروه موسیقایی و زبانشناسی تبیین میکند.
نمونهها در شعر فارسی :
در شعر اخوان ثالث برجستهسازی واژگانی نمونههای گوناگونی دارد از قبیل استفاده از: واژههای مرده، واژههای کمکاربرد، واژههایی که در معنی کهن بهکار رفته، واژههای اساطیری و واژههای مخفف، ازجمله پریشانبوم، شبنمآجین، بیغاره، پرهیب و غیره.
در این شعر فروغ فرخزاد:
«گوش کن! وزش ظلمت را میشنوی»
وزش ظلمت نمونهای از برجستهسازی واژگانی است.
در این شعر شفیعی کدکنی:
«جایی که نان گرسنه شد و آب تشنه زیست …»
نمونهای از هنجارگریزی معنایی بهکار رفتهاست.
نمونه فراهنجار آوایی را در کاربرد شگرد واجآرایی در این شعر منوچهری میبینیم:
خیزید و خزآرید که هنگام خزان است
باد خنک از جانب خوارزم وزان است
نمونهٔ دبگر این شعر از اشعار حمید مصدق نمونهای از هنجارگریزی نوشتاری است:
او بود
از روی نرده
خم شده
روی
ر
و
د.
احمد شاملو از جمله شاعرانی است که در شعرش از این شیوه بسیار بهره گرفتهاست.
منابع :
صهبا، فروغ: برجستهسازی واژه و ترکیب در شعر اخوان. در: «پژوهشنامه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی»، بهار و تابستان ۱۳۸۴ - شماره ۴۵ و ۴۶. (از صفحه ۱۴۷ تا ۱۶۲).
۱- شمیسا، سیروس؛ نقد ادبی، ویرایش دوم، تهران، میترا، ۱۳۸۵، ص ۱۸۰ – ۱۷۸.
۲- علوی مقدم، مهیار؛ نظریههای نقد ادبی معاصر (صورتگرایی و ساختارگرایی)، تهران، سمت، ۱۳۸۱، چاپ دوم، صص ۱۰۱ – ۸۲.
۳- کارن. جیای؛ فرهنگ ادبیات و نقد (ترجمه کاظم فیرزومند) تهران، شادگان، ۱۳۸۰، ص ۱۶۶.
۴-اعظم بابایی: برجستهسازی. در: شهر مجازی زبان و ادب فارسی.
_______________
توضیحات تکمیلی در کتاب رستاخیز کلمات دکتر شفیعی کدکنی .
@ferdosesokhan
" افسون زبان "
بعضی از زبان شناسان معاصر گفته اند كه اگر کاربرد زبانی شخص تعالی پیدا کند، رفتارهای او نیز سنجیده تر و فاخرتر خواهد شد.
برنارد شاو در نمایشنامۀ پیگمالیون،
که فیلم سینماییِ بانوی زیبای من با الهام از آن ساخته شده، افزون بر مزّیت های دیگر، این درس را نیز می دهد که
چگونه با اصلاح کردن زبان و رهایی از شلختگی و پریشانی زبانی رفتار شخص بهتر و آراسته تر می شود و حکایت کرده اند که چرچیل به پیشکار خود دستور داده بود هر بامداد هنگام اشتغال به اصلاحات صبحگاهی دو غزل شکسپیر برای او بخواند و گفته است که من نمی خواهم که سبک شکسپیر را در زبان دنبال کنم اما وقتی ترکیبات زبانی شکسپیر وارد ذهن می شود تاثیرات مثبتی دارد و مرا در سخن گفتن یاری می کند.
ترکیبات زبانی هر شاعر متناسب با روحیات و اندیشه و گرایش های کلی او
تاثیرات متفاوتی در شنوندگان یا خوانندگان می گذارد و بدیهی است شاعرانی که از شرافت نفس و سلامت اندیشه و شور مهربانی و همدردی آلام بشری برخوردارند خواننده را به همین اوصاف سوق می دهند.
□ منم آن شاعر ساحر که به افسون سخن
از نی کلک همه قند و شکر می بارم
حافظ
□ خواندن یک غزل از مولانا و سعدی و حافظ در هر روز می تواند افزون بر انگیزش ذوق و شور و اندیشه
در سلامت گفتار و هموار کردن پیوند زبانی مردمان نیز سودمند افتد.
برگرفته از پیشگفتار کتاب " گنجینه آشنا "
به قلم حسین الهی قمشه ای
مطلب برگرفته از : کانال رسمی حسین الهی قمشه ای
@ferdosesokhan
بعضی از زبان شناسان معاصر گفته اند كه اگر کاربرد زبانی شخص تعالی پیدا کند، رفتارهای او نیز سنجیده تر و فاخرتر خواهد شد.
برنارد شاو در نمایشنامۀ پیگمالیون،
که فیلم سینماییِ بانوی زیبای من با الهام از آن ساخته شده، افزون بر مزّیت های دیگر، این درس را نیز می دهد که
چگونه با اصلاح کردن زبان و رهایی از شلختگی و پریشانی زبانی رفتار شخص بهتر و آراسته تر می شود و حکایت کرده اند که چرچیل به پیشکار خود دستور داده بود هر بامداد هنگام اشتغال به اصلاحات صبحگاهی دو غزل شکسپیر برای او بخواند و گفته است که من نمی خواهم که سبک شکسپیر را در زبان دنبال کنم اما وقتی ترکیبات زبانی شکسپیر وارد ذهن می شود تاثیرات مثبتی دارد و مرا در سخن گفتن یاری می کند.
ترکیبات زبانی هر شاعر متناسب با روحیات و اندیشه و گرایش های کلی او
تاثیرات متفاوتی در شنوندگان یا خوانندگان می گذارد و بدیهی است شاعرانی که از شرافت نفس و سلامت اندیشه و شور مهربانی و همدردی آلام بشری برخوردارند خواننده را به همین اوصاف سوق می دهند.
□ منم آن شاعر ساحر که به افسون سخن
از نی کلک همه قند و شکر می بارم
حافظ
□ خواندن یک غزل از مولانا و سعدی و حافظ در هر روز می تواند افزون بر انگیزش ذوق و شور و اندیشه
در سلامت گفتار و هموار کردن پیوند زبانی مردمان نیز سودمند افتد.
برگرفته از پیشگفتار کتاب " گنجینه آشنا "
به قلم حسین الهی قمشه ای
مطلب برگرفته از : کانال رسمی حسین الهی قمشه ای
@ferdosesokhan
ريشه "نوش جان" گفتن از كجاست؟
يكي از تعارفاتي كه خيلي استفاده ميشود «نوش جان!» است كه كمتر كسي معني آن را ميداند. و اكثرا همان معناى "گواراى وجود" را در ذهن دارند.
«نوش» از ريشه « اَ اُو شَه » اوستايي به معني «ميرا، ناپايدار، ناجاودان و غيرزنده» بوده و از صفات اهريمن است. در زبان اوستايي چند سنت منفي ساز وجود دارد كه با كمك آنها فعل يا صفتي معكوس ميشود. يعني صفتي اهورايي تبديل به صفتي اهريمني ميشود و بر عكس.
يكي از اين سنتها يا به عبارتي شيوه دستوري، افزودن هِجايِ « اَ » به ابتداي صفت يا فعل مذكور است.
در اينجا هم با همين روش كلمه اَاوشه به « اَ اَاوشَه »، به معني «ناميرار و زنده جاويدان» تغيير كرده است.
بعدها در سير تغييرات زباني، اَ اَاوشَه به «اَن اَاوشَه » ، « اَنوشَه » و « نوشَ » تغيير كرده كه همگي به همان معني ناميرا و زندهي جاويد هستند. (هنوز نام انوشه و انوش از اين صفت باقي ماندهاند كه براي آقايان انتخاب ميشود. نامهاي زنانه نوشين ، نوشان، مهرنوش، نوش آفرين و … هم از همين ريشهاند.)
با اين تعريف نوش به معني جاودان بوده و در تركيب با ساير كلمات اين معني را تداعي ميكند.
پس «نوشِ جان» يعني جانتان ناميرا و جاودان.
«نوشين» يعني ناميرا ،
«نوشان» زندهيِ جاويد كننده،
«مهرنوش» يعني عهد و پيمان جاودان (مهر = عهد و پيمان) ،
«نوشآفرين» يعني دعاي خيرِ هميشگي (آفرين = دعاي خير. كه به شكل منفي ميشود « نه آفرين» يا نفرين ، يعني دعاي بد و ناخير) و از اين دست...
@ferdosesokhan
يكي از تعارفاتي كه خيلي استفاده ميشود «نوش جان!» است كه كمتر كسي معني آن را ميداند. و اكثرا همان معناى "گواراى وجود" را در ذهن دارند.
«نوش» از ريشه « اَ اُو شَه » اوستايي به معني «ميرا، ناپايدار، ناجاودان و غيرزنده» بوده و از صفات اهريمن است. در زبان اوستايي چند سنت منفي ساز وجود دارد كه با كمك آنها فعل يا صفتي معكوس ميشود. يعني صفتي اهورايي تبديل به صفتي اهريمني ميشود و بر عكس.
يكي از اين سنتها يا به عبارتي شيوه دستوري، افزودن هِجايِ « اَ » به ابتداي صفت يا فعل مذكور است.
در اينجا هم با همين روش كلمه اَاوشه به « اَ اَاوشَه »، به معني «ناميرار و زنده جاويدان» تغيير كرده است.
بعدها در سير تغييرات زباني، اَ اَاوشَه به «اَن اَاوشَه » ، « اَنوشَه » و « نوشَ » تغيير كرده كه همگي به همان معني ناميرا و زندهي جاويد هستند. (هنوز نام انوشه و انوش از اين صفت باقي ماندهاند كه براي آقايان انتخاب ميشود. نامهاي زنانه نوشين ، نوشان، مهرنوش، نوش آفرين و … هم از همين ريشهاند.)
با اين تعريف نوش به معني جاودان بوده و در تركيب با ساير كلمات اين معني را تداعي ميكند.
پس «نوشِ جان» يعني جانتان ناميرا و جاودان.
«نوشين» يعني ناميرا ،
«نوشان» زندهيِ جاويد كننده،
«مهرنوش» يعني عهد و پيمان جاودان (مهر = عهد و پيمان) ،
«نوشآفرين» يعني دعاي خيرِ هميشگي (آفرين = دعاي خير. كه به شكل منفي ميشود « نه آفرين» يا نفرين ، يعني دعاي بد و ناخير) و از اين دست...
@ferdosesokhan
حکایت ببری خان، گربه مشهور ناصرالدین شاه
ناصرالدین شاه در طول زندگیش 85 زن داشت و یک ببری خان. آن 85 نفر را نمیدانیم ولی این ببری خان بسیار مقرب شاه بود. داستان عشق شاه به این گربه هم بر میگشت به یک بیماری.
گویند روزی که شاه سخت بیمار و تب تندی داشت این گربه تازه زایمان کرده مشغول جابهجایی بچه هایش بوده و دربار هم، چنان بی در و پیکر بوده که این گربه در همان حرمسرا زایمان کرده و در همانجا هم بچه هایش را بزرگ میکرد. گربه در حالیکه یکی از بچه ها را به دندان داشته از کنار بستر شاه میگذشته که فردی وارد اتاق شده و در را میبندد، راه خروج گربه که بسته شد، سرگردان و بلاتکلیف یک دور، دور بستر میچرخد و پایین پای شاه میایستد.
زبیده خانم صاحب گربه از راه چاپلوسی این رویداد را نشانه بهبودی شاه شناخته و به وی مژده بریده شدن تب را میدهد. از قضا سپیدهدم فردا تب میبُرد و شاه بهتر میشود. از آن پس گربه میشود محبوب و مقرب درگاه.
حسین لعل در كتاب ملیجک عزیز دردانه شاه شهید مینویسد: غیر از ملیجک که برخی برای وساطت نزد شاه استفاده می کردند، ابزار دیگری نیز دستاویز شاكیان و عریضه نگاران شد از جمله كه ببریخان، گربه قشنگ و براق قبله عالم بود. وقتی درباریان و زنان حرم خواسته ای را داشتند روی كاغذی می نوشتند و به گردن ببری خان می آویختند. شاه هرگاه عریضه ای به گردن ببری میدید باز میكرد و میخواند و حاجت شاكی را برآورده میكرد و اگر كسی خلعت و انعامی میخواست فوراً میداد.
بر این حسب، چه عزل و نصبهایی توسط این عریضه پذیرفته میشد و چه بسیار محكومین به مرگ با وجود این گربه نجات پیدا میكردند و گاهی هم زیر تیغ میرفتند. از اینرو مورخان و حتی نزدیكان شاه معتقدند كه شاه نقش عاشق گربه را بازی میكرد. حتی وقتی شاه وارد حرم میشد و اذن جلوس میكرد، گربه هم بدنبال شاه وارد میشد و اگر روی دامان یكی از زنان می نشست، آن زن به خود افتخار میكرد و خوشوقت میشد كه شاید شاه بخاطر گربه به او نظر و توجه كند.
تمام تشریفات درباری در حق گربه اجرا میشد و بستر حریر و اطلس برایش فراهم شده بود. شاه در این میان و در شرایطی که مردم از بیماری و فقر و بیچارگی می مُردند و قدرت های خارجی در حال غارت بخش های خاک ما بودند، فقط آسایش خودش را میشناخت و بس و در همه این مقاطع شاه مشغول گربه بازی یا بازی های دیگر بود و کاری به این امور نداشت.
(سرانجام ببری خان)
روزی ببری خان بهمراه شاه برای شكار عازم جاجرود میشود و بیماری سختی میگیرد تا اینكه كالسكهچی با 8اسب از دربار او را به دارالخلافه برمیگرداند تا بلكه آب و هوای تهران باعث بهبودیش شود كه نمیشود و ببری تلف میگردد. ببری خان را با پارچه ای ابریشمی پیچانده و در باغ دفن میكنند و تا 10 روز نیز كسی جرات نداشت كه خبر مرگش را به شاه برساند که پس از آن شاه گویا متوجه و بسیار افسرده میشود.
[حکایت پیر و جوان (درباره ناصرالدین شاه) - کوروش منصوری - 1385]
@ferdosesokhan
ناصرالدین شاه در طول زندگیش 85 زن داشت و یک ببری خان. آن 85 نفر را نمیدانیم ولی این ببری خان بسیار مقرب شاه بود. داستان عشق شاه به این گربه هم بر میگشت به یک بیماری.
گویند روزی که شاه سخت بیمار و تب تندی داشت این گربه تازه زایمان کرده مشغول جابهجایی بچه هایش بوده و دربار هم، چنان بی در و پیکر بوده که این گربه در همان حرمسرا زایمان کرده و در همانجا هم بچه هایش را بزرگ میکرد. گربه در حالیکه یکی از بچه ها را به دندان داشته از کنار بستر شاه میگذشته که فردی وارد اتاق شده و در را میبندد، راه خروج گربه که بسته شد، سرگردان و بلاتکلیف یک دور، دور بستر میچرخد و پایین پای شاه میایستد.
زبیده خانم صاحب گربه از راه چاپلوسی این رویداد را نشانه بهبودی شاه شناخته و به وی مژده بریده شدن تب را میدهد. از قضا سپیدهدم فردا تب میبُرد و شاه بهتر میشود. از آن پس گربه میشود محبوب و مقرب درگاه.
حسین لعل در كتاب ملیجک عزیز دردانه شاه شهید مینویسد: غیر از ملیجک که برخی برای وساطت نزد شاه استفاده می کردند، ابزار دیگری نیز دستاویز شاكیان و عریضه نگاران شد از جمله كه ببریخان، گربه قشنگ و براق قبله عالم بود. وقتی درباریان و زنان حرم خواسته ای را داشتند روی كاغذی می نوشتند و به گردن ببری خان می آویختند. شاه هرگاه عریضه ای به گردن ببری میدید باز میكرد و میخواند و حاجت شاكی را برآورده میكرد و اگر كسی خلعت و انعامی میخواست فوراً میداد.
بر این حسب، چه عزل و نصبهایی توسط این عریضه پذیرفته میشد و چه بسیار محكومین به مرگ با وجود این گربه نجات پیدا میكردند و گاهی هم زیر تیغ میرفتند. از اینرو مورخان و حتی نزدیكان شاه معتقدند كه شاه نقش عاشق گربه را بازی میكرد. حتی وقتی شاه وارد حرم میشد و اذن جلوس میكرد، گربه هم بدنبال شاه وارد میشد و اگر روی دامان یكی از زنان می نشست، آن زن به خود افتخار میكرد و خوشوقت میشد كه شاید شاه بخاطر گربه به او نظر و توجه كند.
تمام تشریفات درباری در حق گربه اجرا میشد و بستر حریر و اطلس برایش فراهم شده بود. شاه در این میان و در شرایطی که مردم از بیماری و فقر و بیچارگی می مُردند و قدرت های خارجی در حال غارت بخش های خاک ما بودند، فقط آسایش خودش را میشناخت و بس و در همه این مقاطع شاه مشغول گربه بازی یا بازی های دیگر بود و کاری به این امور نداشت.
(سرانجام ببری خان)
روزی ببری خان بهمراه شاه برای شكار عازم جاجرود میشود و بیماری سختی میگیرد تا اینكه كالسكهچی با 8اسب از دربار او را به دارالخلافه برمیگرداند تا بلكه آب و هوای تهران باعث بهبودیش شود كه نمیشود و ببری تلف میگردد. ببری خان را با پارچه ای ابریشمی پیچانده و در باغ دفن میكنند و تا 10 روز نیز كسی جرات نداشت كه خبر مرگش را به شاه برساند که پس از آن شاه گویا متوجه و بسیار افسرده میشود.
[حکایت پیر و جوان (درباره ناصرالدین شاه) - کوروش منصوری - 1385]
@ferdosesokhan
کانال طرح درس فارسی ، نگارش، علوم و فنون
✅سال دهم
✅سال یازدهم
✅سال دوازدهم
@tarhedarsiran
@ferdosesokhan
✅سال دهم
✅سال یازدهم
✅سال دوازدهم
@tarhedarsiran
@ferdosesokhan
🌹کهن ترین آثار باز مانده از زبان آذری باستان(پهلوی اشکانی-ساسانی آذربایجان)
🌼دایره المعارف بزرگ اسلامی-ج1
@ferdosesokhan
🌼دایره المعارف بزرگ اسلامی-ج1
@ferdosesokhan
تاریخچه پیدایش ماست
اولین ماستها احتمالاً به طور تصادفی تهیه شدند، یعنی زمانی که شیر را برای حمل و نقل داخل کیفهایی که از پوست بز درست شده بود میریختند. باکتری موجود در پوست بز، شیر را تخمیر نموده و ماست به دست میآمد. قبلاً نیز تصور میشد که مردم بلغارستان اولین کسانی بودند که ماست تهیه کردند؛ اما شواهدی وجود دارد که نشان میدهد مردم کشورهای دیگر از دو سده قبل از میلاد مسیح، ماست و دیگر انواع لبنیات را تهیه میکردند. برخی نیز بر این اعتقادند که ماست از طریق ترکان از بلغارستان به سایر کشورها راه یافته به همین دلیل به نام ترکی آن یعنی یوغورت معروف شده است. اگرچه در تاریخ فرهنگ ایران باستان به ماست در پانصد سال قبل از میلاد مسیح اشاره شده است و در سنت ایران مردم بر این باور بودهاند که ابراهیم_پیامبر به علت مصرف منظم و روزانه ماست صاحب عمری طولانی همراه با سلامتی بوده است. همچنین در فرهنگ و تاریخ هند باستان به غذایی متشکل از ماست و عسل اشاره شده است که از آن به عنوان «غذای خدایان» یاد میشود.
جالب اینجاست بر اساس برخی شواهد ریشه تاریخی پیدایش ماست را به ایران نسبت میدهند به این صورت که در کردستان در اطراف یک چشمه آب معدنی گیاهی رشد میکند که به علف ماست معروف است و در زبان محلی به آن یوغورت_اوتی گفته میشود. برخی معتقدند اولین بار از این گیاه به عنوان مایه ماست برای تهیه آن استفاده شده است.
مطلب برگرفته از: کانال دانایی
@ferdosesokhan
اولین ماستها احتمالاً به طور تصادفی تهیه شدند، یعنی زمانی که شیر را برای حمل و نقل داخل کیفهایی که از پوست بز درست شده بود میریختند. باکتری موجود در پوست بز، شیر را تخمیر نموده و ماست به دست میآمد. قبلاً نیز تصور میشد که مردم بلغارستان اولین کسانی بودند که ماست تهیه کردند؛ اما شواهدی وجود دارد که نشان میدهد مردم کشورهای دیگر از دو سده قبل از میلاد مسیح، ماست و دیگر انواع لبنیات را تهیه میکردند. برخی نیز بر این اعتقادند که ماست از طریق ترکان از بلغارستان به سایر کشورها راه یافته به همین دلیل به نام ترکی آن یعنی یوغورت معروف شده است. اگرچه در تاریخ فرهنگ ایران باستان به ماست در پانصد سال قبل از میلاد مسیح اشاره شده است و در سنت ایران مردم بر این باور بودهاند که ابراهیم_پیامبر به علت مصرف منظم و روزانه ماست صاحب عمری طولانی همراه با سلامتی بوده است. همچنین در فرهنگ و تاریخ هند باستان به غذایی متشکل از ماست و عسل اشاره شده است که از آن به عنوان «غذای خدایان» یاد میشود.
جالب اینجاست بر اساس برخی شواهد ریشه تاریخی پیدایش ماست را به ایران نسبت میدهند به این صورت که در کردستان در اطراف یک چشمه آب معدنی گیاهی رشد میکند که به علف ماست معروف است و در زبان محلی به آن یوغورت_اوتی گفته میشود. برخی معتقدند اولین بار از این گیاه به عنوان مایه ماست برای تهیه آن استفاده شده است.
مطلب برگرفته از: کانال دانایی
@ferdosesokhan
فواید یادداشت برداری
فواید یادداشت برداری در مطالعه بسیار زیاد می باشد سعی کنید از فواید یادداشت برداری در هنگام مطالعه کرن به بهترین شکل ممکن استفاده کنید.این پیشنهاد را دارم که همیشه یک قلم در دست داشته باشید و مطالبی را که درک می کنید یادداشت کنید.
سعی کنید با نویسنده کتاب ارتباط برقرار کنیدو به طور فرضی با نویسنده صحبت کنید مثلا اگر مطلبی جالب بود در کنار آن یا حاشیه آن کتاب بنویسید یا می توانید دیدگاه خود را در مورد آن موضوع بنویسید و بحث کنید.
این کار یعنی نوشتن ایده و نظر خود و یا حتی پیشنهادات در مورد موضوع باعث افزایش تمرکز ذهن خواننده می شود به این علت که فرض می کند با شخص دیگری در حال مصاحبه است و در نتیجه ذهن به جای دیگری فکر نمی کند چون دنبال گفتگو با نویسنده است.
مزایا و فواید یادداشت برداری:
وقتی یادداشت برداری می کنید دیگر نگران فراموش کردن مطالب نباشید.یادداشت برداری باعث تحریک حافظه حرکتی می شود.زیرا دست و قلم شما حرکت می کند بنابراین نه تنها حافظه حسی و چشمی شما فعال می شود بلکه حافظه حرکتی شما فعال خواهد شد و مطالب بیشتر در ذهن ما باقی می ماند.
هنگامی که مطلبی را یادداشت می کنید در واقع بار ذهنی شما خالی می شود و به همین نسبت آماده یادگیری مطالب بعدی خواهید شد چون در صورت یادداشت نکردن مطلب همیشه نگران فراموش کردن مطلب هستید بنابر این درک مطالب جدید برایمان سخت خواهد شد.
نکات مهمی که در یادداشت برداری ملزم به رعایت آن می باشید:
به این نکته توجه کنید که مطالب را به صورت نکات مهم یادداشت کنید نه در قالب جمله.
هیچ وقت به خودتان تلقین نکنید که از این مطلب کاملا آگاهی دارم و نیازی به یادداشت کردن ندارم.
سوالاتی که به ذهنتان می رسد را حتما یادداشت برداری کنید در این صورت ذهنتان درگیر این سوالات نخواهد شد.
مسائلی که در کلاس باعث بر هم زدن تمرکز حواس شما می شود یادداشت کنید تا اینکه ذهنتان درگیر این مسائل نشود. به طور مثال اگر می خواهید میوه خرید کنید حتما آن را بنویسید که ذهنتان به آن سمت منحرف نشود.
نتیجه:
هنگام مطالعه سعی کنید به صورت تخیلی با نویسنده صحبت کنید و برداشت های خودتان از موضوع را با ایده های ناب بنویسید.
روش صحیح مطالعه ؛ یادداشت برداری است که باعث می شود ذهن آزاد شود و آمادگی پذیرش اطلاعات جدید را پیدا کند.در یادداشت برداری،خلاصه نویسی و نوشتن همه ی مطالب حتی سوالات و دغدغه ها بسیار مهم است و موجب مدیریت زمان می شود.
مطلب ارسالی از: جناب لهراسب بهرامیان
@Gardeshghalam
@ferdosesokhan
فواید یادداشت برداری در مطالعه بسیار زیاد می باشد سعی کنید از فواید یادداشت برداری در هنگام مطالعه کرن به بهترین شکل ممکن استفاده کنید.این پیشنهاد را دارم که همیشه یک قلم در دست داشته باشید و مطالبی را که درک می کنید یادداشت کنید.
سعی کنید با نویسنده کتاب ارتباط برقرار کنیدو به طور فرضی با نویسنده صحبت کنید مثلا اگر مطلبی جالب بود در کنار آن یا حاشیه آن کتاب بنویسید یا می توانید دیدگاه خود را در مورد آن موضوع بنویسید و بحث کنید.
این کار یعنی نوشتن ایده و نظر خود و یا حتی پیشنهادات در مورد موضوع باعث افزایش تمرکز ذهن خواننده می شود به این علت که فرض می کند با شخص دیگری در حال مصاحبه است و در نتیجه ذهن به جای دیگری فکر نمی کند چون دنبال گفتگو با نویسنده است.
مزایا و فواید یادداشت برداری:
وقتی یادداشت برداری می کنید دیگر نگران فراموش کردن مطالب نباشید.یادداشت برداری باعث تحریک حافظه حرکتی می شود.زیرا دست و قلم شما حرکت می کند بنابراین نه تنها حافظه حسی و چشمی شما فعال می شود بلکه حافظه حرکتی شما فعال خواهد شد و مطالب بیشتر در ذهن ما باقی می ماند.
هنگامی که مطلبی را یادداشت می کنید در واقع بار ذهنی شما خالی می شود و به همین نسبت آماده یادگیری مطالب بعدی خواهید شد چون در صورت یادداشت نکردن مطلب همیشه نگران فراموش کردن مطلب هستید بنابر این درک مطالب جدید برایمان سخت خواهد شد.
نکات مهمی که در یادداشت برداری ملزم به رعایت آن می باشید:
به این نکته توجه کنید که مطالب را به صورت نکات مهم یادداشت کنید نه در قالب جمله.
هیچ وقت به خودتان تلقین نکنید که از این مطلب کاملا آگاهی دارم و نیازی به یادداشت کردن ندارم.
سوالاتی که به ذهنتان می رسد را حتما یادداشت برداری کنید در این صورت ذهنتان درگیر این سوالات نخواهد شد.
مسائلی که در کلاس باعث بر هم زدن تمرکز حواس شما می شود یادداشت کنید تا اینکه ذهنتان درگیر این مسائل نشود. به طور مثال اگر می خواهید میوه خرید کنید حتما آن را بنویسید که ذهنتان به آن سمت منحرف نشود.
نتیجه:
هنگام مطالعه سعی کنید به صورت تخیلی با نویسنده صحبت کنید و برداشت های خودتان از موضوع را با ایده های ناب بنویسید.
روش صحیح مطالعه ؛ یادداشت برداری است که باعث می شود ذهن آزاد شود و آمادگی پذیرش اطلاعات جدید را پیدا کند.در یادداشت برداری،خلاصه نویسی و نوشتن همه ی مطالب حتی سوالات و دغدغه ها بسیار مهم است و موجب مدیریت زمان می شود.
مطلب ارسالی از: جناب لهراسب بهرامیان
@Gardeshghalam
@ferdosesokhan