فردوس سخن
1.47K subscribers
376 photos
162 videos
3.86K files
359 links
فردوس سخن

کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی

Admin :
@mollasadeghi

برو اولین پست‌
https://t.me/ferdosesokhan/3
Download Telegram
4_5913262392757715600.pdf
625.7 KB
#ضمن_خدمت
#سوالات_آزمون
نمونه 2⃣
گردآوری: دکتر شربتی

سوالات علوم وفنون ۳
@ferdosesokhan
سوالات ضمن خدمت علوم وفنون ادبی۳.docx
137.6 KB
نمونه سوالات ضمن خدمت
ارسالی از:
آقای علی افتخاری

سوالات علوم وفنون ۳
@ferdosesokhan
جزیره ستوان_یکم_نورالله_کثیری کجاست؟

افسر تبریزی که مفهوم وطن را به روسها فهماند. بعد از پایان جنگ جهانی دوم در سپتامبر سال ۱۹۴۶ میلادی (شهریور ۱۳۲۴شمسی) و ترک ارتش سرخ شوروی از خاک ایران تا ده سال بعد کم و بیش در مرزهای ایران و شوروی بین مرزبانان دو کشور در گیری رخ میداد تا سرانجام دو دولت در گیر در سال ۱۳۳۲ شمسی تصمیم میگیرند تا با تشکیل کمیسیونی مشترک با تعیین مجدد مرزهای بین المللی دو کشور، به این درگیریها پایان دهند.

در همین راستا در ششم مهر سال ۱۳۳۴ شمسی، هیاتی عالی رتبه از اتحاد جماهیر شوروی برای تعیین حدود مرزی با ایران و تقسیم رودخانه ارس در شهر جلفا حاضر میشوند، در بررسیهای به عمل آمده توسط هیات مشترک مشخص میشود رودخانه ارس در طی مسیر خود از غرب به شرق در برخی از مناطق دو شعبه میشود و در نتیجه جزایر کوچکی در این مسیر به وجود آمده است که در حدود ۸۰۰ جزیره غیر مسکونی میباشد (به زبان محلی" شام ") و مقرر میشود هر شعبه ای از رود که عمق بیشتری دارد نقطه صفر مرزی محسوب شده و جزیره و شعبه فرعی رود به کشور مقابل برسد.

در ادامه کار و در پنج کیلومتری شهر جلفا، کار هیات مشترک در مورد تعیین مرز به اختلاف کشیده میشود و جزیره شماره ۱۳۰ باعث این اختلاف میشود، هیات کارشناسان شوروی بر این اعتقاد بودند که قسمت عمیق رود ارس نزدیک خاک ایران است و بنا بر توافق مرز اینجا بوده و جزیره ۱۳۰ داخل خاک شوروی افتاده و به آنان تعلق دارد و کارشناسان ایرانی که عمدتا از نظامیان ایرانی بودند، معتقد بودند بخش عمیق رود به سمت خاک شوروی است و جزیره ۱۳۰ به ایران تعلق دارد و کار این اختلاف حتی به نزاع لفظی هم کشیده میشود، که با به رخ کشیده شدن شکستهای ایرانیان در جنگ با روسها و عقد قرارداد ترکمانچای خون سربازان ایرانی به جوش آورده میشود.

سپهبد " #امان_الله_جهانبانی" رئیس هیات ایرانی در کتاب خود به نام " #مرزهای_ایران_و_شوروی" چنین مینویسد:

"در میان این درگیریها ستوان یکم #نورالله_کثیری، افسر تبریزی نقشه بردار لشگر تبریز که تاب گفتارهای افسران شوروی را نداشت و با اینکه میدانست آب در سمت ایران عمیق است، سوار اسب شده و برای #برافراشتن_پرچم_ایران در جزیره ۱۳۰ شجاعانه به آبهای عمیق و خروشان ارس میزند، ولی بعد از لحظاتی اسب و سوار در مبارزه با جریان عمیق و قوی آب ارس زیر امواج خروشان ناپدید میشوند.

در میان بهت و آشفتگی حاضرین از این عمل، سرباز قوی هیکلی به نام " #صمدمحمد_اوغلو" برای نجات دوست و هم سنگرش به آبهای ارس میزند و ستوان کثیری را که پایش در رکاب اسب گیر کرده بود رها کرده و هر دو با شنا کردن خود را به جزیره ۱۳۰ میرسانند و پرچم ایران را که ستوان کثیری زیر لباس خود همراه برده بود در این جزیره بر پا میکنند".

هیات روسی که تحت تاثیر این عمل شجاعانه و از جان گذشتگی این دو قرار گرفته بودند موافقت میکند مالکیت جزیره به ایران برسد، دولت و ارتش ایران به پاس این فداکاری جزیره ۱۳۰ را به نام #ستوان_کثیری تغییر میدهند و سالها نام این افسر ایرانی در بین اهالی منطقه به وطن پرستی مشهور میشود ولی متاسفانه با گذشت زمان این داستان و این نام کم کم به دست #فراموشی سپرده میشود و بطوریکه در حال حاضر حتی جوانان محلی منطقه هم علت نامگذاری این جزیره را نمیدانند و اکثر مردم ایران هم از این ماجرا و فداکاری بی اطلاع هستند که یک افسر با شرف ایرانی بلا درنگ برای نگه داشتن پاره ای از خاک وطن در سرما به آبهای خروشان میزند و حاضر میشود جانش را فدا کند.

📚 کتاب "مرزهای ایران و شوروی"
✒ نوشته تیمسار سپهبد امان الله جهانبانی
@ferdosesokhan
4_5814657245085958983.rar
171.2 MB
📘 #کنکور_سراسری
81 تا 96
همه رشته ها +پاسخنامه تشریحی
@ferdosesokhan
کتاب جمعه 9.pdf
5.9 MB
کتاب جمعه"دوره کامل 36 جلدی"
سردبیر احمد شاملو

جلد نهم
@ferdosesokhan
‍ اسب در فرهنگ ایرانی

«اسب از ریشه «اس» به چم دونده و تیزتك است. زیرا اسب تیزتك ترین جانور اهلی است. ریشه واژه سواری هم در واژه اسب است و در اصل اسب باری بود كه بر اثر دگزگونی زبان شناختی به مرور زمان به روی سواری درآمد.»

اسب كه آن را نمادی از پاکی و زیبایی روشن نموده اند یكی از پرنقش ترین و ناب ترین حیوانات اهلی در دنیای پهلوانی و داستانی ایران باستان به شمار می آید.

ایرانیان باستان همان گونه كه برای خود و خانواده خویش از اهورا مزدا بخشش و درخواست نیكی می كردند، برای اسب خود نیز نیرومندی می خواستند. در اوستا از اسب به نام یكی از برگزید ه ترین حیوانات نام برده شده و هتا برای درمان و نیك نگاهداری از آن نیز دستوراتی آمده است و این نشانه ای از پاكی، اصالت و اهمیتی است كه در فرهنگ ایرانی برای این حیوان ارزشمتد بودند. اهمیت اسب در دنیای اساطیر ایران تا به آن اندازه است كه هر ایزد دارای گردونه های زرین و اسب های تیزتك بود.

مطلب برگرفته از : کانال امیر کریم دوست

@ferdosesokhan
سوال ض. خ علوم و فنون 3 با پاسخ.pdf
431.2 KB
سوالات ضمن خدمت علوم و فنون ادبی سه با پاسخ
تاریخ آزمون: پنج شنبه ۸ اسفند۹۷
سوال از دو سری آزمون می باشد
قالب سوال:
pdf@ferdosesokhan
سوال ض.خ علوم و فنون 3با پاسخ.docx
158 KB
سوالات ضمن خدمت علوم و فنون ادبی سه با پاسخ
تاریخ آزمون: پنج شنبه ۸ اسفند۹۷
سوال از دو سری آزمون می باشد
قالب سوال: Word
@ferdosesokhan
کلک‌های ویرایشی

نوع جمله هرچه باشد، محققاً میان نهاد و گزاره نباید ویرگول گذاشت. با این همه، اغلب رایج‌ترین خطا در تشخیص محل ویرگول، باﻷخص در جملات بلند، همین است: بعد از نهاد. ویرگول نادرست را در انواع جملات زیر ببینید:
جملۀ اسنادی: هوای خوب و معتدل تهران، سرد شد.
جملۀ دوجزئی (ناگذر) گل، شکفت.
جملۀ سه‌جزئی (گذرا): دانش‌آموز، درس را آموخت. / علی، به مدرسه رفت.
جملۀ چهارجزئی (گذرا): من، ریاضی را به او یاد دادم.
اگر پس از نهاد ویرگول نشسته باشد، در صورتی صحیح است که بتوانیم جفت آن را در ادامۀ جمله پیدا کنیم. جفت ویرگول صحیح را در جملات گسترش‌یافتۀ بالا ببینید:
هوای خوب و معتدل تهران، ناگهان با وزش بادهای پاییزی، سرد شد.
گل، که آمدنش را نوروز خبر داده بود، شکفت.
دانش‌آموز، باهوش و فرز، درس را آموخت./ علی، با ماشین قراضۀ ما، به مدرسه رفت.
من، با زحمت فراوان و پس از صرف وقت بسیار، ریاضی را به او یاد دادم.
اما گاهی آخرین کلمۀ نهاد با اولین کلمۀ گزاره یکی است و چنین به نظر می‌آید که می‌توان، برای راهنمایی مخاطب، بین نهاد و گزاره ویرگول گذاشت. گاهی هم ترتیب ارکان نحوی طوری‌ است که دو کلمهٔ مشابه پشت هم می‌افتند. مثلاً:
آموخته‌های ما، ما را از مسیر عشق دور کرده است.
پس از این مسئله، مسئلۀ کاهش سوخت، اهمیت بیشتری دارد.
آن دیدار، دیدار آخر ما بود.
برای اینکه از گذاشتن ویرگول در غیر ماوضع‌له اجتناب کنیم، بهترین راه تغییر ساخت جمله با چرخشی قهرمانانه است! مثلاً جملات بالا را می‌توان چنین تغییر داد تا صورت مسئله به کلی پاک شود و از شر ویرگول نابجا خلاص شویم:
آموخته‌های ما از مسیر عشق دورمان کرده است.
پس از این مسئله، کاهش سوخت اهمیت بیشتری دارد.
آن دیدار آخر ما بود/ آن آخرین دیدار ما بود.
دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند و ویراستاری همه آن نیست که به محل قرارگیری ویرگول بند باشد! گاه باید تقلب کرد و خود و متن را رهانید! تازه، کلک همین‌جا تمام نمی‌شود: اگر می‌خواهید نویسنده به خاطر تغییر ساخت جمله به شما اعتراض نکند، البته در صورتی که لحن و مرتبۀ زبانی متنش راه می‌دهد، کمی جمله را وزین و ادیبانه کنید تا خوشش بیاید و رضا به داده دهد وز جبین گره بگشاید؛ مثلاً در جملات بالا می‌توانید از اینجور کلک‌ها سوار کنید:
آموزه‌های ما از مسیر عشق دورمان برده است.
آن واپسین دیدار ما بود.
از آنجا که ویراستارها همیشه برای همۀ مشکلات راه حل ندارند، و اگر داشته باشند هم گاهی حوصله ندارند، کمی کلک هم ایراد ندارد. آری که فراوان زده سر این هنر از من!

- سایه اقتصادی نیا

مطلب برگرفته از: کانال سایه سار
@ferdosesokhan
منظور قرآن از اصحاب اخدود چه کسانی است ؟

ذونواس آخرین پادشاه حمیری یمن است كه دین یهود را پذیرفت و آن را دین رسمى، اعلام كرد. وی مبارزه شدیدى با دین مسیحیت، آغاز كرد و براى از بین بردن آن، به كوشش و فعالیت وسیعی دست زد، یهودیان را محترم میشمرد و مسیحیان را بی رحمانه گردن مى زد و نابود مى ساخت.

روزى به او خبر دادند كه اهالى نجران، آیین مسیح را پذیرفته اند و جز چند نفر انگشت شمار، همه از یهودیت روى گردانده اند. این خبر، چنان ذونواس را ناراحت و غضبناک كرد كه خواب و آسایش بر او حرام شد و در همان لحظه آماده جنگ با نجرانیان گردید.

سپاه خود را تجهیز نمود و با ارتش بى شمارى، به سوى نجران حركت كرد. وقتی بزرگان نجران به دیدن او آمدند، آنان را بین بازگشت به یهودیت و یا مجازات مخیر کرد.

بزرگان نجران، گفتند: ما دین حق را یافته ایم و پیروى آن را قبول كرده ایم. در راه دین از هیچ نوع عذابی باک نداریم و جانبازى در راه حق و حقیقت را بهترین افتخار مى شماریم.

ذونواس كه انتظار چنین پاسخى نداشت؛ دستور داد گودال هایى (اخدود) در زمین كندند. در آن گودالها آتش عظیمى افروختند. آنگاه خود و سپاهیانش در كنار گودال ها به تماشا ایستادند. سپس دستور داد مومنین را حاضر كنند. مامورین او در نجران جستجو مى كردند و هر كس به آیین مسیح ایمان آورده بود، مى آوردند و در میان آتش مى افكندند. ذونواس در این حادثه بیست هزار نفر را از بین برد و بار دیگر دین یهودیت را در نجران برقرار ساخت.

قیصر روم که نصرانى بود، نامه اى به نجاشى پادشاه مسیحی حبشه (اتیوپی امروزی)نوشت و سركوبى ذونواس و همچنین یارى كردن دین مسیح را از او خواستار شد. نجاشى با سپاهش براى جنگ با یمن آماده شد، وقتی به حوالى یمن رسید ذونواس با لشگر خود آنها را استقبال كرد و جنگ هاى خونینى میان سپاه یمن و حبشه رخ داد ولى جنگ به نفع نجاشى خاتمه یافت و ذونواس و جمعى از یهودیان را از دم شمشیر گذرانید و یمن را جزء حبشه ساخت. با كشته شدن ذونواس بازار یهودیت كساد شد و بار دیگر آیین مسیح رواج یافت و دین رسمى اعلام گردید.

منبع: سوره بروج آیات 1 تا 8

مطلب برگرفته از: کانال نیک پند
@ferdosesokhan
داستان تشکیل مافیا !!!

در یکی از شهرهای ایتالیا جوانی بود به نام آلفردو . آلفردو دکه کوچکی داشت که در آن عرق سگی میفروخت. او هر بطری عرق سگی را به قیمت دو لیره میفروخت. هزینه تولید عرق سگی چیزی حدود 1.8 لیره بود. برای همین آلفردو در ازای فروش هر بطری عرق سگی چیزی حدود 0.2 لیره سود میبرد. او در روز 200 بطری عرق میفروخت و لذا درآمدش روزانه 40 لیره بود و با این 40 لیره با مادرش به دشواری زندگی میگذرانید.
روزی از روزها دولت بنیتو موسولینی قانونی امضا کرد که در آن خرید و فروش عرق سگی ممنوع اعلام میشد. اینگونه بود که فردای آن روز ماموران پلیس به مغازه او هجوم آوردند و مغازه او را پلمپ کردند. 
آلفردو بیچاره تنها و سرگردان به پارک پناه برد. او در پارک ناراحت و غمگین شروع به راه رفتن کرد و بر بخت بد خود بسی گریست و گریست . در حالی که سرش را به درختی تکیه داده بود داشت هق هق میزد و از زمین و زمان دل چرکین بود ، ناگهان یک نفر از پشت سرش گفت :
هی آلفردو! خوب شد پیدات کردم. بد جوری تو خماری موندم رفیق. امروز تمام عرق فروشی های شهر رو تعطیل کردند و من هم نمیدونم باید از کجا عرق گیر بیارم. تو چیزی تو خونه ات داری به من بدی ؟ من حاضرم به جای دو لیره ، بهت 10 لیره پول بدم.
آلفردو در بهت فرو رفت. سریع به خانه رفت و در زیر زمین به جست و جو پرداخت. تعدادی بطری عرق سگی پیدا کرد . یکی از آنها را در یک کیسه مشکی گذاشت و یواشکی دوباره به پارک برگشت و بطری را دست مشتری داد و ده لیره را گرفت. او در پایان به مشتری گفت :
اگه باز هم خواستی بیا همینجا. به دوستان قابل اعتمادت هم بگو. اسم رمز هم این باشه :
"آقا ببخشید ! شما دیروز بازی اینتر و یونتوس رو دیدید؟"
در روزهای بعد هم آلفردو به پارک میرفت. هر روز تعداد بیشتری پیدایشان میشد. در هفته اول مشتری های او به ده تن رسیده بود. در هفته دوم مشتری های او سی تن شده بودند. در آمد او کم کم روزانه به 200 لیره رسیده بود. او خانه ای جدید خرید. برای مادرش خدمتکار گرفت که لازم نباشد کار کند. با ویتوریا ی جوان نامزد کرد و برای او گردنبند طلا خرید. دوستان جدیدی پیدا کرد :
لئوناردو. کارلو . الساندرو..

کم کم شهرتش فزونی گرفت طوری که پلیس از افزایش ثروت او مشکوک شد که نکند که او به صورت مخفیانه دارد عرق سگی میفروشد. این گونه بود که ماموری را برای تحقیقات روانه کرد. 
مامور فردایش به اداره برگشت و گفت نه قربان . آلفردو هیچ قانون شکنی ای انجام نداده است
مامور دیگری را فرستاند و او هم همین را گفت . مامور دیگر هم همین را گفت و اینگونه بود که خیال رئیس پلیس راحت شد که مشکلی در کار نیست. 
آن ماموران برای حق السکوت روزانه 5 لیره از آلفردو شیتیل میگرفتند و هر از گاهی هم از خود آلفردو عرق میخریدند. آلفردو در این مدت حسابی به این ماموران رشوه داد . کم کم خود رئیس پلیس هم شروع به رشوه گرفتن کرد.
گذشت تا اینکه بنیتو موسولینی به گسترش یک باند مافیایی در کشور مشکوک شد. او اختیارات سازمان جاسوسی را برای نفوذ در مافیا افزایش داد اما افسوس که دیگر دیر شده بود. آلفردو حتی افرادی را در بین خود مقامات فاشیست خریده بود که از قضا یکی از آنها رئیس اطلاعات موسولینی بود. این شخص از کل کشور برای آلفردو اطلاعات می آورد. مرتب هم موسولینی را در مورد مافیا گیج میکرد. در نهایت آلفردو با متفقین متحد شده و زمینه سقوط موسولینی را فراهم کرد. بعد از روی کار آمد نظام جدید ، نخست وزیران توسط آلفردو نصب و عزل میشدند. در واقع همه سیاستمداران فهمیده بودند که " پدر خوانده " کیست.
چند بار چند تن از سیاستمداران مستقل تلاش کردند که خرید و فروش عرق سگی را بار دیگر آزاد گرداندند اما همگی به شکل فجیعی ترور شدند. !

عموم تصور میکنند که مافیا در فقدان قانون است که رشد میکند حال آنکه دقیقا جریان برعکس است. مافیا از قانون تغذیه میکند. منتهی یک قانون اضافی
هر جا قانون اضافه باشد مافیا آنجا است

مطلب برگرفته از: جهان فرزانگان
@ferdosesokhan
کتاب جمعه 10.pdf
4.2 MB
کتاب جمعه"دوره کامل 36 جلدی"
سردبیر احمد شاملو

جلد دهم
@ferdosesokhan
✳️آزمون جبرانی

آزمون جبرانی درس «علوم و فنون ۳ »
دوشنبه ۱۳ اسفند، ساعت ۱۵ تا ۱۷ برگزارخواهد شد.

@tarighatoloumvafonoun
@ferdosesokhan
انشا و نويسندگي

چکیده ای از نشست آسیب شناسی نوشتن.
هشتم آبان نود و پنج.
حسین قربانی

✔️یکی از مهمترین آسیب نوشته های ما نداشتن چارچوب فلسفی فکری است.
✔️بزرگترین آسیب نوشتن در ایران آشکار نبودن ادعا یا نا آگاهی نویسنده به ادعایش است. ادعایی که پاسخی به یک مسئله باشد.
✔️نوشته هایی که از عنصر فلسفه ورزی تهی هستند، قادر به جا انداختن در ذهن نیز نیستند.
✔️هر نوشته ای یک ادعاست، اما سوال این است که نویسنده در اثر خود چه ایده ای را میخواهد به خواننده ها بقبولاند؟
✔️هر نوشته ای، پاسخی به یک مسئله است.
✔️بدون نوشتن دانش تولید نمی شود.
✔️بزرگترین آسیب نوشتن، ننوشن و خوب ننوشتن است. مشکل این است که ما برای نوشتن جامعه پذیر نشده ایم.
✔️نوشتن یک فرایند کاملأ اجتماعی است.
✔️ذهن مجرد بدن جمع قادر به تولید فکر نیست.
✔️نویسندگی ابزار نشر ایده است.
✔️نوشته باید مورد نقد کنشگران و متخصصان قرار گیرد.
✔️اجتماع است که به ما می گوید نوشتن چقدر مهم است.
✔️در علوم انسانی فرایند فکر کردن، بدون جمع عملی شدن نیست.
✔️چون نوشتن خصلتی انسانی است، لذا در نوشتن باید انسانی نوشتن مطرح باشد.
✔️هر آدمی تجاربی دارد و این تجارب نیز منحصر به فرد هستند. لذا هر آدمی داستانی داردکه داستانش متفاوت از دیگران است و شنیدنی است. اما وقتی ما نمی نویسیم، دیگران را از شنیدن و فهم آن داستان ها محروم می کنیم.
✔️انسان متمدن، انسانی است که بتواند بنویسد.
✔️آیا قبل از نوشتن به اندازه کافی اندیشیده اید، پرسش هایی جدی طرح و ادعاهایتان را بررسی کرده اید؟
✔️آیا قبل از نوشتن دیدگاه خود را کاویده اید؟ این که چرا این دیدگاه را دارید و می خواهید از آن دفاع کنید؟
✔️نوشتن به تنهایی یاد دادنش ممکن نیست و اگر نیز ممکن باشد سودمند نیست، زیرا نوشتن باید با تفکر و فلسفه ورزی مخلوط شود.
✔️شما اگر روزی 5 صفحه بنویسید، میتوانید به یک نویسندۀ بزرگ تبدیل شوید.
✔️بنیاد نوشتن فکر کردن است.
✔️ما اگر بخواهیم نوشتن را جنبه ای اجتماعی بکنیم، باید جنبۀ اجتماعی فکرپروری را نیز رشد دهیم.
✔️نویسندۀ بزرگ یا نویسنده انسان، کسی است که حتمأ باید دیدگاهی در مورد انسان داشته باشد.
✔️ما در نوشتن باید بدانیم که چه چیزی را به چه کسی و با چه هدفی مینویسیم.
✔️یکی از آفات نوشتن، سریع نوشتن است. ما قبل از بارور کردن اندیشه ها باید با ایده ها زندگی کنیم و به آنها فرصت تولید دهیم.
✔️ما در نظام آموزشی و خانواده ها به اندیشیدن و در وحلۀ بعد به نوشتن مبتنی بر اندیشه اهتمام نورزیده ایم.
✔️نویسندگی قابلیتی است که ما باید تفکر خود را در آن درگیر کنیم، انگیزه مند شویم و نگرش مثبت پیدا کنیم تا بتوانیم از نوشتن لذت ببریم.
✔️لذت شنیده شدن بزرگترین لذت است و میتواند راهکاری برای نوشتن باشد.
✔️نویسنده کسی است که جامعه را خوب بفهمد.
✔️نوشتن، نه رونویسی، کلید طلایی دروازۀ تمدن است.
✔️در همۀ مشاغل رخدادهایی وجود دارد که اگر نوشته شوند میتوانند مبنایی برای پژوهش های علمی شوند.
✔️نوشتن مبنای تمدن کتبی و شفاهی است.
✔️آموزش به مثابه زندگی میتواند مانند باشگاه اندیشه و قلم برای مادران خانه دار و همه مشاغل طرح شود تا از اوقات مازاد آنها برای نوشتن و مستندسازی تجارب بهره برده شود.
✔️برای نوشتن ما باید لذت نوشتن را‌‌ بچشیم.

مطلب برگرفته از: کانال انشا و نویسندگی
@ferdosesokhan
فرهنگ_فارسی_معین__الف_ع_دوره_2_.pdf
37.6 MB
فرهنگ فارسی معین
جلد اول
@ferdosesokhan
فرهنگ_فارسی_معین__غ_ی_دوره_2_جل.pdf
32.9 MB
فرهنگ فارسی معین
جلد دوم
@ferdosesokhan
پدر چای ایران کیست؟

تاریخ مشخصی درباره ورود چای به ایران وجود ندارد اما با توجه به دست نوشته های جهانگردی که به ایران سفر کرده اند می توان گفت چای از دوران صفویه در ایران وجود داشته . در اسناد چای ایران آمده است اولین کسی که خیلی تلاش کرد چای را به ایران بیاورد و موفق نشد , کسی بود به نام حاج محمد حسین اصفهانی . اما نام چای ایران با یک نام مشهور گره خرده است ;محمد میرزا چایکار(کاشف السلطنه) . در سال ۲۸۰ هجری شمسی مطابق با سال ۱۹۰۱ میلادی به علت علاقه دولت وقت ایران به کشت چای در کشور , به شاهزاده حاج محمد میرزا کاشف السلطنه چایکار که در آن زمان ژنرال کنسول ایران در هند بود , ماموریت داده شد تا چگونگی کشت و کار چای و اصول چایسازی را بیاموزد .
مرحوم چایکار پس از مدت ها کار و تلاش روی مزارع چای در هند (حدود یکسال و نیم) موفق شد اصول و فنون چایسازی را بیاموزد . پس از آن با موافقت دولت وقت هند دو هزار نهال را به ایران آورد . بعد از مدت ها تلاش و و تحقیق و بررسی , بهترین محل کشت آن را لاهیجان معرفی کرد . البته در آن سال ها انگلیسی ها می گفتند که او تخم چای را در عصای خود پنهان کرده که گفته می شود , دروغ و ساخته و پرداخته سیاست وقت انگلیس بوده که می خواستند کاشف السلطنه را قاچاقچی معرفی کنند . نهال چای با اجازه و با اطلاع دولت انگلیس بود , اما فکر می کردند که موفقیت او غیر ممکن است .کانال شمالی های. البته شروع کشت چای در آن سال ها با مقاومت مالکان و اربابان در لاهیجان و تنکابن همراه بود , ولی با حکم حاکم گیلان , مالکان کوتاه آمدند و دو تکه زمین در لاهیجان و تنکابن را در اختیار او قرار دادند و این گونه کشت چای در ایران شروع شد .
مرحوم چایکار بار دیگر در سن ۶۵ سالگی به هند , چین و ژاپن سفر کرد تا متخصصینی را به استخدام دولت ایران درآورد تا چایکار و چایسازی را به ایرانیان بیاموزند ولی در بازگشت از این سفر در سال ۱۳۰۸ هجری شمسی روز دوشنبه ۳۱ فروردین ماه در کتل (ملوت) در نزدیکی بوشهر با اتومبیل شخصی خود به دره پرت شد و دار فانی را وداع گفت . آرامگاه کاشف چای در ایران بنا به وصیت خود او در لاهیجان در روی تپه ای به مساحت هزار متر مربع در قسمت جنوب غربی لاهیجان که خود آن را خریداری کرده بود واقع شده است .

مطلب برگرفته از: گروه تاریخ
@ferdosesokhan
چوبی که پینوکیو از آن ساخته شد، بشریت نام داشت!

داستان پینوکیو را همه تان شنیده اید، ژپتو (ژوپیتر سمبلی از خدا) عروسکی چوبی می سازد شبیه به عروسک های خیمه شب بازی، ولی فراموش می کند نخ های آن را نصب کند، و این عروسک به نوعی صاحب "اختیار" می شود (پیکنو به زبان لاتین یعنی دم بریده) وقتی ژپتوی پیر می خوابد پری مهربان به سراغ پینوکیو می آید و به او جان می دهد، (شب، تاریکی و پری مهربان ماهیت مادینه روانی یا آنیمایی دارند و معنای کلمه آنیما نیز جان یا حیات است) این گونه است که وقتی ژپتوی پیر از خواب برمی خیزد عروسک ناتمام خود را می بیند که از در و دیوار بالا می رود و کارگاه نجاری اش را به هم می ریزد، ژپتو پسرکی سر به راه می خواهد، بنابراین برای پینوکیو کیف و کتاب و کفش و کلاه می خرد و او را روانه‌ی مدرسه می کند، اما در راه مدرسه روباه مکار و گربه نره در کمین کودکانند، (گربه نره نماد تمایلات است و روباه نمادی از طمع، و این دو از دیدگاه روانشناسی تحلیلی نماد سایه هستند)، روباه و گربه بارها پینوکیو را فریب می دهند: یک بار با وسوسهء سیرک، یک بار با وسوسهء شهر بازی، یک بار با طمع جنگلی که در آن پول ها را می کارند و درخت پول سبز می شود؛ و پینوکیو در این مسیر بارها هر چه دارد می بازد و به صفر می رسد، نقطهء اوج داستان هنگامی است که پینوکیو با مدد فرشتهء مهربان از فریب روباه و گربه رهایی می یابد و به خانه برمی گردد، اما ژپتو (ژوپیتر) را در خانه نمی یابد و به ناچار برای یافتن گمشده اش به سفری دیگر رو می آورد: سفری دریایی (دریا سمبلی از آگاهی) پینوکیو در این سفر یونس وار (اشاره به حکایت سمبلیک یونس) به شکم ماهی فرو می رود و فرصت درون نگری میابد و این بار پینوکیو با پدر به خانه برمی گردد و از خلقت خود فراتر می رود و انسان می شود.
"کارلو کلودی" نویسندهء ایتالیایی در داستان پینوکیو تمام مراحل سفر قهرمانی و آرکه تایپ های یونگی را به کار می گیرد تا در پس داستانی به ظاهر کودکانه و جذاب، درس زندگی بیرونی و درونی را "سینه به سینه" انتقال دهد.
@ferdosesokhan