⏰⏰⏰⏰⏰⏰
فلسفه_تغییر_ساعت در جهان
تغییر ساعت در ابتدای فصل پائیز موضوعی است که در سالهای اخیر حاشیه های زیادی به همراه داشت. این روزها نیز باید خود را برای تغییر ساعت آماده کنیم ولی آیا همه کشورها ساعت های خود را جلو میکشند؟
تغییر ساعت تابستانی یا صرفهجویی در زمان نوروز (DST) در بیشتر کشورها با نام ساعت تابستانی نامیده میشود.
ایده ابتدایی این تغییر در دوران مدرن در سال ۱۸۹۵ توسط جرج ورنون هادسون مطرح شد و برای اولین بار در زمان جنگ جهانی اول به اجرا درآمد. بسیاری از کشورها در زمانهای متفاوت از این شیوه استفاده کردهاند. پس از بحران انرژی در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ساعت تابستانی به صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفت.
استفاده بیشتر از نور خورشید در طول روز، برای نخستین بار در سال ۱۷۸۴ در فرانسه مطرح شد. در این سال، بنیامین_فرانکلین، وزیر مختار آمریکا در فرانسه طی مقالهای که در یکی از مجلات فرانسه چاپ شد، از مردم خواست که صبحها یک ساعت زودتر از خواب بیدار شوند. فرانکلین معتقد بود که به این ترتیب، مردم میتوانند روزها از روشنایی خورشید استفاده بیشتری کنند و شبها شمع کمتری مصرف نمایند. البته فرانکلین پیشنهادی مبنی بر تغییر ساعت رسمی کشور ارایه نکرد. این پیشنهاد، برای اولین بار در سال ۱۹۰۷ در انگلستان توسط فردی به نام ویلیام_ولت پیشنهاد شد؛ هرچند که در آن مقطع زمانی عملی نشد.
اما تغییر ساعت رسمی برای صرفهجویی در مصرف انرژی، برای اولین بار در سال ۱۹۱۶ در کشور آلمان عملی شد. بعداً برخی دیگر از کشورها از جمله آمریکا، انگلستان، و برخی از کشورهای اروپایی نیز دست به اقدام مشابهی زدند. عاملی که این دولتها را برای استفاده از این تکنیک متقاعد نمود، کمبود شدید انرژی در اثر جنگ جهانی اول بود.
اکنون هفتاد و هفت کشور جهان با استفاده از این تکنیک، ساعات رسمی خود را تنظیم میکنند. اما زمان جلو و عقب کشیدن ساعت در این کشورها یکسان نیست؛ بهطور مثال کشورهای اروپایی از آخرین یکشنبه ماه مارس تا آخرین یکشنبه ماه اکتبر و آمریکا و کانادا از دومین یکشنبه ماه مارس تا اولین یکشنبه ماه نوامبر (به مدت هفت ماه) ساعت رسمی خود را جلو میکشند.
در برخی از مقاطع زمانی، برخی از کشورها تغییر ساعت رسمی خود را در بازه زمانی بیشتری انجام دادهاند؛ بهطور مثال کشور آمریکا در سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶، زمان تغییر ساعت رسمی را دو ماه جلو انداخت و دولت انگلستان نیز در خلال جنگ جهانی دوم، ساعتها را دو ساعت جلو میکشید.
این در حالی است که بررسیهای اخیر نشان میدهد که این تغییر ساعت بیشتر داری تاثیر اسمی میباشد نه واقعی. اخیراً (ابتدای سال ۲۰۱۱) تحقیق در مورد تاثیر تغییر ساعت ۷۰۰ درصد رشد داشتهاست. ولی غالب کشورها همچنان بر این امر اصرار دارند، اما کشورهای پیشرفته و پر جمعیتی مثل ژاپن، چین و هند این تغییرات را اعمال نمیکنند.
ماجرای تغییر ساعت در ایران
در ایران نیز، برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ساعت رسمی کشور به ساعات تابستانی و زمستانی تقسیم شد. اما مدتی بعد این روند به حالت تعلیق در آمد. در سال ۱۳۷۰ و در دوران دولت سازندگی بر اساس محاسباتی هیأت وزیران ایران مصوبهای را به تصویب رساند که طی آن ساعت رسمی کشور همه ساله در اول فروردین ماه یک ساعت جلو کشیده شود و در سی و یکم شهریورماه به حالت اول بازگردد. در اسفند ماه سال ۱۳۸۴ در زمان رییس جمهوری احمدی_نژاد این مصوبه ابطال شد.
پس از آن در سالهای ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ نمایندگان مجلس شورای اسلامی، طرحهایی را در دستور کار خود قرار دادند تا دولت را مکلف به تغییر ساعت رسمی کشور در ششماهه نخست سال نمایند. اما در نهایت این طرحها بهصورت قانون در نیامدند. این در حالی بود که منابع مختلف پیشنهادهای مختلفی، همچون تاریخهایی جدید برای آغاز و پایان تغییر ساعت در سال را مطرح میکردند.
در نهایت در روز ۳۱ مرداد ۱۳۸۶ قانونی مشتمل بر یک ماده واحده مبنی بر تغییر ساعت رسمی کشور به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. بنابر این قانون ساعت رسمی کشور هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردین یک ساعت به جلو کشیده میشود و در ساعت ۲۴ روز سیام شهریور ماه به حالت قبلی برگردانده میشود.
مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیرستان
@ferdosesokhan
فلسفه_تغییر_ساعت در جهان
تغییر ساعت در ابتدای فصل پائیز موضوعی است که در سالهای اخیر حاشیه های زیادی به همراه داشت. این روزها نیز باید خود را برای تغییر ساعت آماده کنیم ولی آیا همه کشورها ساعت های خود را جلو میکشند؟
تغییر ساعت تابستانی یا صرفهجویی در زمان نوروز (DST) در بیشتر کشورها با نام ساعت تابستانی نامیده میشود.
ایده ابتدایی این تغییر در دوران مدرن در سال ۱۸۹۵ توسط جرج ورنون هادسون مطرح شد و برای اولین بار در زمان جنگ جهانی اول به اجرا درآمد. بسیاری از کشورها در زمانهای متفاوت از این شیوه استفاده کردهاند. پس از بحران انرژی در دهه ۱۹۷۰ میلادی، ساعت تابستانی به صورت گسترده مورد استفاده قرار گرفت.
استفاده بیشتر از نور خورشید در طول روز، برای نخستین بار در سال ۱۷۸۴ در فرانسه مطرح شد. در این سال، بنیامین_فرانکلین، وزیر مختار آمریکا در فرانسه طی مقالهای که در یکی از مجلات فرانسه چاپ شد، از مردم خواست که صبحها یک ساعت زودتر از خواب بیدار شوند. فرانکلین معتقد بود که به این ترتیب، مردم میتوانند روزها از روشنایی خورشید استفاده بیشتری کنند و شبها شمع کمتری مصرف نمایند. البته فرانکلین پیشنهادی مبنی بر تغییر ساعت رسمی کشور ارایه نکرد. این پیشنهاد، برای اولین بار در سال ۱۹۰۷ در انگلستان توسط فردی به نام ویلیام_ولت پیشنهاد شد؛ هرچند که در آن مقطع زمانی عملی نشد.
اما تغییر ساعت رسمی برای صرفهجویی در مصرف انرژی، برای اولین بار در سال ۱۹۱۶ در کشور آلمان عملی شد. بعداً برخی دیگر از کشورها از جمله آمریکا، انگلستان، و برخی از کشورهای اروپایی نیز دست به اقدام مشابهی زدند. عاملی که این دولتها را برای استفاده از این تکنیک متقاعد نمود، کمبود شدید انرژی در اثر جنگ جهانی اول بود.
اکنون هفتاد و هفت کشور جهان با استفاده از این تکنیک، ساعات رسمی خود را تنظیم میکنند. اما زمان جلو و عقب کشیدن ساعت در این کشورها یکسان نیست؛ بهطور مثال کشورهای اروپایی از آخرین یکشنبه ماه مارس تا آخرین یکشنبه ماه اکتبر و آمریکا و کانادا از دومین یکشنبه ماه مارس تا اولین یکشنبه ماه نوامبر (به مدت هفت ماه) ساعت رسمی خود را جلو میکشند.
در برخی از مقاطع زمانی، برخی از کشورها تغییر ساعت رسمی خود را در بازه زمانی بیشتری انجام دادهاند؛ بهطور مثال کشور آمریکا در سالهای ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶، زمان تغییر ساعت رسمی را دو ماه جلو انداخت و دولت انگلستان نیز در خلال جنگ جهانی دوم، ساعتها را دو ساعت جلو میکشید.
این در حالی است که بررسیهای اخیر نشان میدهد که این تغییر ساعت بیشتر داری تاثیر اسمی میباشد نه واقعی. اخیراً (ابتدای سال ۲۰۱۱) تحقیق در مورد تاثیر تغییر ساعت ۷۰۰ درصد رشد داشتهاست. ولی غالب کشورها همچنان بر این امر اصرار دارند، اما کشورهای پیشرفته و پر جمعیتی مثل ژاپن، چین و هند این تغییرات را اعمال نمیکنند.
ماجرای تغییر ساعت در ایران
در ایران نیز، برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ساعت رسمی کشور به ساعات تابستانی و زمستانی تقسیم شد. اما مدتی بعد این روند به حالت تعلیق در آمد. در سال ۱۳۷۰ و در دوران دولت سازندگی بر اساس محاسباتی هیأت وزیران ایران مصوبهای را به تصویب رساند که طی آن ساعت رسمی کشور همه ساله در اول فروردین ماه یک ساعت جلو کشیده شود و در سی و یکم شهریورماه به حالت اول بازگردد. در اسفند ماه سال ۱۳۸۴ در زمان رییس جمهوری احمدی_نژاد این مصوبه ابطال شد.
پس از آن در سالهای ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ نمایندگان مجلس شورای اسلامی، طرحهایی را در دستور کار خود قرار دادند تا دولت را مکلف به تغییر ساعت رسمی کشور در ششماهه نخست سال نمایند. اما در نهایت این طرحها بهصورت قانون در نیامدند. این در حالی بود که منابع مختلف پیشنهادهای مختلفی، همچون تاریخهایی جدید برای آغاز و پایان تغییر ساعت در سال را مطرح میکردند.
در نهایت در روز ۳۱ مرداد ۱۳۸۶ قانونی مشتمل بر یک ماده واحده مبنی بر تغییر ساعت رسمی کشور به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. بنابر این قانون ساعت رسمی کشور هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردین یک ساعت به جلو کشیده میشود و در ساعت ۲۴ روز سیام شهریور ماه به حالت قبلی برگردانده میشود.
مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیرستان
@ferdosesokhan
نوروز به روایت شاهنامه
یکی از جشنهایی که در شاهنامه فردوسی از آن نام برده شده، آیین و مراسم نوروزی است. جشن نوروز از مهمترین مراسمی است که از سالیان دور در بین ایرانیان رایج بوده و همچنان نیز ادامه دارد. امروزه همه اقوام ایرانی نوروز را جشن میگیرند . شادی و سرور در این زمان، چندان دور از ذهن نیست زیرا جهان، رنگ دیگری به خود میگیرد و نوبت زایش زمین و تولد گیاه میشود.
بنابراین، اساس به وجود آمدن این جشن آغاز بهار، و در واقع شادی طبیعی از پایان فصل سخت سرماست. در این فصل، تمامی ناخوشیهای مربوط به سرما از بین رفته و جای آن را سبزی و طراوتی وصف نشدنی فرا میگیرد. زمین لباس تازه پوشیده و نو میشود و شاید انسانها نیز همین دید را نسبت به خود داشتهاند.
نوروز در شاهنامه فردوسی جلوه خاصی دارد. در حقیقت یکی از مهمترین آثاری که از نوروز و چگونگی بنیانگذاری این جشن یاد میکند، شاهنامه است. در شاهنامه، 33 بار از نوروز و چند بار نیز «سرسال نو» و «ماه فروردین» که مراد همان نوروز است، نام برده میشود. به نقل از مرحوم دهخدا، وی داستان پدید آمدن نوروز را در زمان پادشاهي جمشيد میداند. فردوسی به نوبه خود این داستان را از خداي نامک و ديگر کتب و رسايل پهلوي برگرفته است. از اين داستانها بر ميآيد که نوروز به معني روز نو و تازه است، يعني روزي که سال نو آغاز میشود.
فلسفه پدید آمدن این جشن در شاهنامه با برتخت نشینی جمشید توضیح داده شده است:
چو خورشید تابان میان هوا
نشسته بر او شاه فرمان روا
جهان انجمن شد بر آن تخت او
شگفتی فرومانده از بخت او
به جمشید بر گوهر افشاندند
مرآن روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز فروردین
برآسوده از رنج روی زمین
بزرگان به شاهی بیاراستند
می و رود ورامشگران خواستند
چنین جشن فرخ ازآن روزگار
به ما ماند ازآن خسروان یادگار
در نوروز، آتشکدهها و ایوانها مربوط به آن را با تکههای ابریشمین میآراستند و مُشک در آتش میافشاندند تا فضا را معطر کنند:
به دیبا بیاراست آتشکده
هم ایوان نوروز و جشن سده
خسرو پرویز نوروزها بر تخت مینشست. شاید هر سال بر تختنشینی خویش را تجدید میکرد.بدین ترتیب این تخت نشینی را به فال نیک گرفته و سنت گذشتگان را پاس میداشت. سپس زندانیان را در این روز رها کرده و حاجت نیازمندان را میداد. در شاهنامه آمده است، هنگامی که یزدگرد بر پسرخود، بهرام خشم گرفت و او را از منزل ممنوع الخروج اعلام کرد، او تنها در مهرگان و نوروز و به میمنت این جشنها توانست از خانه، خارج شود.
نوروز در نزد آریاییان تقدس داشت. آنها به نوروز سوگند یاد میکردند. هنگامی که خسرو پرویز را از قدرت خلع و کور کردند، باربد در سوگ او گفت:
به یزدان و نام تو ای شهریار
به نوروز و مهر و به خرم بهار
که گردست من زین سپس نیز رود
بساید، مبادا به من بر درود
همچنین، نوروز را به عزیزان و بزرگان خویش تبریک میگفتند:
بدین شاه، نوروز فرخنده باد
دل بدسگالان او کنده باد
@Tame_Adabiate_Azizzade
@ferdosesokhan
یکی از جشنهایی که در شاهنامه فردوسی از آن نام برده شده، آیین و مراسم نوروزی است. جشن نوروز از مهمترین مراسمی است که از سالیان دور در بین ایرانیان رایج بوده و همچنان نیز ادامه دارد. امروزه همه اقوام ایرانی نوروز را جشن میگیرند . شادی و سرور در این زمان، چندان دور از ذهن نیست زیرا جهان، رنگ دیگری به خود میگیرد و نوبت زایش زمین و تولد گیاه میشود.
بنابراین، اساس به وجود آمدن این جشن آغاز بهار، و در واقع شادی طبیعی از پایان فصل سخت سرماست. در این فصل، تمامی ناخوشیهای مربوط به سرما از بین رفته و جای آن را سبزی و طراوتی وصف نشدنی فرا میگیرد. زمین لباس تازه پوشیده و نو میشود و شاید انسانها نیز همین دید را نسبت به خود داشتهاند.
نوروز در شاهنامه فردوسی جلوه خاصی دارد. در حقیقت یکی از مهمترین آثاری که از نوروز و چگونگی بنیانگذاری این جشن یاد میکند، شاهنامه است. در شاهنامه، 33 بار از نوروز و چند بار نیز «سرسال نو» و «ماه فروردین» که مراد همان نوروز است، نام برده میشود. به نقل از مرحوم دهخدا، وی داستان پدید آمدن نوروز را در زمان پادشاهي جمشيد میداند. فردوسی به نوبه خود این داستان را از خداي نامک و ديگر کتب و رسايل پهلوي برگرفته است. از اين داستانها بر ميآيد که نوروز به معني روز نو و تازه است، يعني روزي که سال نو آغاز میشود.
فلسفه پدید آمدن این جشن در شاهنامه با برتخت نشینی جمشید توضیح داده شده است:
چو خورشید تابان میان هوا
نشسته بر او شاه فرمان روا
جهان انجمن شد بر آن تخت او
شگفتی فرومانده از بخت او
به جمشید بر گوهر افشاندند
مرآن روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز فروردین
برآسوده از رنج روی زمین
بزرگان به شاهی بیاراستند
می و رود ورامشگران خواستند
چنین جشن فرخ ازآن روزگار
به ما ماند ازآن خسروان یادگار
در نوروز، آتشکدهها و ایوانها مربوط به آن را با تکههای ابریشمین میآراستند و مُشک در آتش میافشاندند تا فضا را معطر کنند:
به دیبا بیاراست آتشکده
هم ایوان نوروز و جشن سده
خسرو پرویز نوروزها بر تخت مینشست. شاید هر سال بر تختنشینی خویش را تجدید میکرد.بدین ترتیب این تخت نشینی را به فال نیک گرفته و سنت گذشتگان را پاس میداشت. سپس زندانیان را در این روز رها کرده و حاجت نیازمندان را میداد. در شاهنامه آمده است، هنگامی که یزدگرد بر پسرخود، بهرام خشم گرفت و او را از منزل ممنوع الخروج اعلام کرد، او تنها در مهرگان و نوروز و به میمنت این جشنها توانست از خانه، خارج شود.
نوروز در نزد آریاییان تقدس داشت. آنها به نوروز سوگند یاد میکردند. هنگامی که خسرو پرویز را از قدرت خلع و کور کردند، باربد در سوگ او گفت:
به یزدان و نام تو ای شهریار
به نوروز و مهر و به خرم بهار
که گردست من زین سپس نیز رود
بساید، مبادا به من بر درود
همچنین، نوروز را به عزیزان و بزرگان خویش تبریک میگفتند:
بدین شاه، نوروز فرخنده باد
دل بدسگالان او کنده باد
@Tame_Adabiate_Azizzade
@ferdosesokhan
مهمترین فردی که باید در نوروز به دیدارش برویم کیست؟
نوروز فرصت خوبی است برای تازه شدن دیدارها. اما نوروز شما نوروز نخواهد شد مگر اینکه حتما به دیدار یک نفر بروید و متاسفانه بیشتر ما، فرصت نمیکنیم که این فرد را در طول ایام عید ملاقات کنیم. آنقدر درگیر دید و بازدیدهای همیشگی، برنامههای تلویزیونی و مسافرت هستیم که این فرد در لیست ما، نفر آخر قرار میگیرد و در انتها نیز مانند همیشه فراموش میشود.
بله مهمترین فردی که باید به دیدارش برویم و از حالش بپرسیم: خود ما هستیم.
تجویز راهبردی
برای اینکه این دیدار، دیدار خوبی باشد این چهار نکته را رعایت کنید:
1⃣ وقت ويژهای را برای وی در نظر بگیرید. سعی کنید در ایام عید زمان خوبی را که سرحال و با انرژی هستید و سرتان شلوغ نیست را برای این دیدار انتخاب کنید. در طول سال که به او سر نزدهاید دست کم در ایام عید زمان خوبی را برای وی کنار بگذارید.
2⃣ وقتی به دیدار خودتان رفتید، بگذارید او حرف بزند. به حرفهایش گوش کنید. با حوصله به دغدغه هایش، غرغرهایش، آرزوهایش و اهدافش گوش کنید.
3⃣ سوال اولی که از او می پرسید این باشد: چه اهدافی برای سال جدید برای خودت در نظر گرفتهای؟ میخواهی در ارتباطات پنجگانهات (با خدا، با خودت، با خانواده، با جامعه و با جهان) چه کنی؟
سر فرصت به حرفهایش گوش کنید. چون بعد از دیدار باید بلافاصله آنها را بنویسید.
4⃣ وقتی صحبتهایش تمام شد، حالا مورد به مورد درباره اهدافش دقیقتر بپرسید. مثلا بپرسید که فلان هدفی که اشاره کردی، دقیقا چقدر؟ در چه زمانی؟ چگونه؟
هیچ ایرادی ندارد که گاهی اوقات بلند بلند هم با خود صحبت کنید که گفتهاند:
همچو مجنون گفتگو با خویشتن باید مرا...
بگذارید یک روز در سال دیوانه به نظر برسید. اگر دوست داشتید میتوانید بنشینید یا اینکه خودتان را به یک پیادهروی و سپس یک فنجان چای دعوت کنید. مهم این است که در بهترین و شاداب ترین حالت با خود دیدار کنید.
@ferdosesokhan
نوروز فرصت خوبی است برای تازه شدن دیدارها. اما نوروز شما نوروز نخواهد شد مگر اینکه حتما به دیدار یک نفر بروید و متاسفانه بیشتر ما، فرصت نمیکنیم که این فرد را در طول ایام عید ملاقات کنیم. آنقدر درگیر دید و بازدیدهای همیشگی، برنامههای تلویزیونی و مسافرت هستیم که این فرد در لیست ما، نفر آخر قرار میگیرد و در انتها نیز مانند همیشه فراموش میشود.
بله مهمترین فردی که باید به دیدارش برویم و از حالش بپرسیم: خود ما هستیم.
تجویز راهبردی
برای اینکه این دیدار، دیدار خوبی باشد این چهار نکته را رعایت کنید:
1⃣ وقت ويژهای را برای وی در نظر بگیرید. سعی کنید در ایام عید زمان خوبی را که سرحال و با انرژی هستید و سرتان شلوغ نیست را برای این دیدار انتخاب کنید. در طول سال که به او سر نزدهاید دست کم در ایام عید زمان خوبی را برای وی کنار بگذارید.
2⃣ وقتی به دیدار خودتان رفتید، بگذارید او حرف بزند. به حرفهایش گوش کنید. با حوصله به دغدغه هایش، غرغرهایش، آرزوهایش و اهدافش گوش کنید.
3⃣ سوال اولی که از او می پرسید این باشد: چه اهدافی برای سال جدید برای خودت در نظر گرفتهای؟ میخواهی در ارتباطات پنجگانهات (با خدا، با خودت، با خانواده، با جامعه و با جهان) چه کنی؟
سر فرصت به حرفهایش گوش کنید. چون بعد از دیدار باید بلافاصله آنها را بنویسید.
4⃣ وقتی صحبتهایش تمام شد، حالا مورد به مورد درباره اهدافش دقیقتر بپرسید. مثلا بپرسید که فلان هدفی که اشاره کردی، دقیقا چقدر؟ در چه زمانی؟ چگونه؟
هیچ ایرادی ندارد که گاهی اوقات بلند بلند هم با خود صحبت کنید که گفتهاند:
همچو مجنون گفتگو با خویشتن باید مرا...
بگذارید یک روز در سال دیوانه به نظر برسید. اگر دوست داشتید میتوانید بنشینید یا اینکه خودتان را به یک پیادهروی و سپس یک فنجان چای دعوت کنید. مهم این است که در بهترین و شاداب ترین حالت با خود دیدار کنید.
@ferdosesokhan
🌻عید در ضرب المثل ها
- عیدوآدینه دیداردوست است
- عید نیامده پیشاپیش به مصلا میرود.
- عید نیست عیب است .
- عیدمی آید عیب هارا آشکار میکند.
- عیدم همه ماتم است و ماتم همه عید.
- مثل قبای بعد از عید .
- ماتم زده را عیدبود ماتم دیگر.
- لطف تخم مرغ رنگی در عید نوروز است .
- همین دوسه روز تا عیدنوروز.
- هر روز عید نیست که حلوا خورد کسی .
- نه عید نه نوروز، نان تخمه رو.
- نان عید بی منت است .
- هدیه ای را عهده مگیر، یا در عروسی خواهند یا در عید .
- عید ماتمی را تهنیت نیست .
- عیدما بیچارگان دربدر گشتن است.
عید قربان است دائم خانه قصاب را .
- عید فقرا عزاست .
- عیدشد هرکس ز یار (ش) عیدی (ایی) دارد هوس
عید پما و عیدی ما دیدن روی تو بس .
عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت.
-- صد شکر که این آمد و صد شکر که آن رفت
- عید رفت، بعد از تو را مبارک .
شب عید آب و آتش، گوشت آدمیزاد هوس می کنند .
- شب عید است و یار از من چغندر پخته می خواهد
خیالش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم
- چو گربه در تله افتاد عید موشان است .
- چراغان بود عید پروانه را .
- جامه ای که به عید نرسد برای میراث است.
- تخم رنگ کرده برای روز اول عید خوبست
- تخم مرغ را شب عید رنگ می کنند .
- تخم مرغ پخته را برای شب عید نگه می دارند .
- تا چهل و پنج روز بعد از عید، کاه زرد نگه دار و درد سر نکش .
-پلو شب عید و آب در زمستان مزه دارد .
-بی چیز نه عروسیش باشد نه عیدش .
- به خیال دیوانه هرروز عیداست.
- برای دیوانه هر روز عید است .
- برای دیوانه چه عید چه عروسی.
- این هنوز اول نوروز جهان افروز است.
مطلب برگرفته از: کانال حکایت مثل ها
@ferdosesokhan
- عیدوآدینه دیداردوست است
- عید نیامده پیشاپیش به مصلا میرود.
- عید نیست عیب است .
- عیدمی آید عیب هارا آشکار میکند.
- عیدم همه ماتم است و ماتم همه عید.
- مثل قبای بعد از عید .
- ماتم زده را عیدبود ماتم دیگر.
- لطف تخم مرغ رنگی در عید نوروز است .
- همین دوسه روز تا عیدنوروز.
- هر روز عید نیست که حلوا خورد کسی .
- نه عید نه نوروز، نان تخمه رو.
- نان عید بی منت است .
- هدیه ای را عهده مگیر، یا در عروسی خواهند یا در عید .
- عید ماتمی را تهنیت نیست .
- عیدما بیچارگان دربدر گشتن است.
عید قربان است دائم خانه قصاب را .
- عید فقرا عزاست .
- عیدشد هرکس ز یار (ش) عیدی (ایی) دارد هوس
عید پما و عیدی ما دیدن روی تو بس .
عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت.
-- صد شکر که این آمد و صد شکر که آن رفت
- عید رفت، بعد از تو را مبارک .
شب عید آب و آتش، گوشت آدمیزاد هوس می کنند .
- شب عید است و یار از من چغندر پخته می خواهد
خیالش می رسد من گنج قارون زیر سر دارم
- چو گربه در تله افتاد عید موشان است .
- چراغان بود عید پروانه را .
- جامه ای که به عید نرسد برای میراث است.
- تخم رنگ کرده برای روز اول عید خوبست
- تخم مرغ را شب عید رنگ می کنند .
- تخم مرغ پخته را برای شب عید نگه می دارند .
- تا چهل و پنج روز بعد از عید، کاه زرد نگه دار و درد سر نکش .
-پلو شب عید و آب در زمستان مزه دارد .
-بی چیز نه عروسیش باشد نه عیدش .
- به خیال دیوانه هرروز عیداست.
- برای دیوانه هر روز عید است .
- برای دیوانه چه عید چه عروسی.
- این هنوز اول نوروز جهان افروز است.
مطلب برگرفته از: کانال حکایت مثل ها
@ferdosesokhan
پیکهای نوروزی در ایران
از آتش افروزان قدیم تا حاجی فیروزهای امروزی
یکی از آیین هایی که با آتش و همچنین با جشن های نـوروزی ارتباط مـستقیم دارد مراسم آتـش افـروزی است آتـش افـروزان گروهـی بـازیگر دوره گرد بودند که از چند روز پیش از نوروز تا سیزدهم فروردین در شهر می گـشتند و مژده فرارسیدن بهار را به مردم می دادند. در این زمان آتـش افروزهـا جــای خـود را بـه حاجی فیروزها داده اند. لقب حاجی که پیش از نام فیروز آمده مؤید نوعی احترام اسـت و اعتباری کـه در ادوار اسـلامی بـه وی داده شـده اسـت . حـاجی فیروزهـا هـم ماننـد آتش افروزها لبـاس سـرخ یا رنگارنگ با زنگ و منگوله می پوشند و صـورت و گـردن را سیاه می کنند، ولی بدون آتش و مشعل به خیابان ها می آیند و با سـاز و آواز و زدن دف و دایره و رقص و شیرین کاری به استقبال نوروز مـی رونـد. نام یکی دیگر از دسته های پیک نوروزی ، میر نوروزی یا پادشاه نوروزی است . آیین به راه انداختن میر نوروزی تا یکی دو دهه آغاز سده چهاردهم شمسی در بـیشتر شـهرها و آبادی های ایران رایج بوده و هنوز هم در پـاره ای از منـاطق ایـران از جملـه در میـان کردها به هنگام فرارسیدن بهار و نوروز، رایج است که به آن میرمیرین می گوینـد. دسـته دیـگر از پیـک های نـوروزی ، گـروه نوروزی خـوان اسـت کـه دوره می گردند و با خواندن ترانـه هـای نـوروزی آمـدن بهـار و نوروز را به مردم نوید می دهند و دعای خیر برای ساکنان خـانه هـمراه بـا نواهایی ساده و بی پیرایه می خوانند. نوروزخوانی از دیـرباز در بـیشتر نقاط ایران ، به ویژه گیلان ، مازندران ، آذربایجان و فارس رواج بسیار داشته است.
شعبانی ، رضا ، آداب و رسوم نوروز، تهران ، انتشارات بـین المـللی الهـدی ، 1378، ص 34
مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیرستان
@ferdosesokhan
از آتش افروزان قدیم تا حاجی فیروزهای امروزی
یکی از آیین هایی که با آتش و همچنین با جشن های نـوروزی ارتباط مـستقیم دارد مراسم آتـش افـروزی است آتـش افـروزان گروهـی بـازیگر دوره گرد بودند که از چند روز پیش از نوروز تا سیزدهم فروردین در شهر می گـشتند و مژده فرارسیدن بهار را به مردم می دادند. در این زمان آتـش افروزهـا جــای خـود را بـه حاجی فیروزها داده اند. لقب حاجی که پیش از نام فیروز آمده مؤید نوعی احترام اسـت و اعتباری کـه در ادوار اسـلامی بـه وی داده شـده اسـت . حـاجی فیروزهـا هـم ماننـد آتش افروزها لبـاس سـرخ یا رنگارنگ با زنگ و منگوله می پوشند و صـورت و گـردن را سیاه می کنند، ولی بدون آتش و مشعل به خیابان ها می آیند و با سـاز و آواز و زدن دف و دایره و رقص و شیرین کاری به استقبال نوروز مـی رونـد. نام یکی دیگر از دسته های پیک نوروزی ، میر نوروزی یا پادشاه نوروزی است . آیین به راه انداختن میر نوروزی تا یکی دو دهه آغاز سده چهاردهم شمسی در بـیشتر شـهرها و آبادی های ایران رایج بوده و هنوز هم در پـاره ای از منـاطق ایـران از جملـه در میـان کردها به هنگام فرارسیدن بهار و نوروز، رایج است که به آن میرمیرین می گوینـد. دسـته دیـگر از پیـک های نـوروزی ، گـروه نوروزی خـوان اسـت کـه دوره می گردند و با خواندن ترانـه هـای نـوروزی آمـدن بهـار و نوروز را به مردم نوید می دهند و دعای خیر برای ساکنان خـانه هـمراه بـا نواهایی ساده و بی پیرایه می خوانند. نوروزخوانی از دیـرباز در بـیشتر نقاط ایران ، به ویژه گیلان ، مازندران ، آذربایجان و فارس رواج بسیار داشته است.
شعبانی ، رضا ، آداب و رسوم نوروز، تهران ، انتشارات بـین المـللی الهـدی ، 1378، ص 34
مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیرستان
@ferdosesokhan
✅لغات ایهام دار فارسی ۱و۲و۳(کنکوری)
مهمترین لغات در رابطه با ایهام و ایهام تناسب
زمانی می توانیم آرایه ی ایهام را دریابیم که از معانی مختلف آنها آگاه باشیم.
از مهمترین لغاتی که متضمن آرایه ی ایهام هستند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
روی(فلز-صورت)
خراب(مستی-نابودی)
هوا(دوستی-عنصر هستی)
پرده(پوشش-پرده موسیقی)
گوشه(کنج-اصطلاح موسیقی)
رنگ(شیوه-الوان)
عین(چشم-مثل)
مردم(مردمک چشم-انسان)
عشاق(اصطلاح موسیقی-عاشقان)
راه(اصطلاح موسیقی-طریق)
پروانه(حشره-اجازه)
گران(سنگین-باارزش)
درگرفتن(اثرکردن-آتش گرفتن)
از این دست(شیوه-عضو بدن)
ترک(رهاکردن-کلاه خود)
قانون(اساس و قاعده-نوعی ساز)
عود(چوب خوشبو-نام ساز)
آهو(غزال-عیب)
آیت(آیه قرآن-نشانه)
اسب(حیوان اسب-مهره شطرنج)
افتاده(بر زمین افتاده-متواضع)
بار(مرتبه-محموله)
باز(پرنده شکاری-دوباره-گشاده)
برآید(ممکن باشد-طلوع کند)
بو(رایحه-آرزو)
بوستان(نام کتاب سعدی-باغ)
پرده(پوشش وحجاب-نغمه موسیقی)
پیاده(متضاد سوار-مهره شطرنج )
پیل(نام حیوان-مهره شطرنج)
تار(رشته مو-تاریک-نوعی ساز)
تفسیر(شرح و بیان-تفسیر قرآن)
چنگ(دست-نوعی ساز)
چین(نام کشور-پیچ وتاب)
داد(عدل-فریاد-بن فعل ماضی)
دار(درخت-چوبه اعدام)
دارا(داریوش-ثروتمند)
دستان(زال-نیرنگ-نغمه-دست ها)
دوش(دیشب-کتف)
راست(درست-متضاد چپ)
رخ(چهره-مهره شطرنج)
روان(روح-جاری)
رود(رودخانه-نوعی ساز-فرزند)
روزی(رزق-یک روز)
زال(پیرزن-پدر رستم)
سرگرم(مشغول-گرم بودن از مستی)
سو(سمت وجهت-نور چشم)
شانه(کتف-ابزار آرایش)
شاه(پادشاه-مهره شطرنج)
شکر(ماده شیرین-همسرخسرو)
شور(غوغا-نوعی مزه-دستگاهی درموسیقی)
قلب(دل-سکه تقلبی-دگرگون کردن)
قلم(ابزار نوشتن-شکسته)
کنار(آغوش-ساحل-جنب)
گلستان(کتاب سعدی-گلزار)
گور(قبر-گورخر)
لاله(نام گل-نوعی چراغ)
لب(عضوی درصورت-کنار-لبه)
ماه(ماه آسمان-سی روز)
مجنون(دیوانه-قیس بنی عامر)
مدام(شراب-پیوسته)
مشتری(خریدار-سیاره مشتری)
منصور(پیروز-نام حلاج)
مهر(خورشید-محبت-ماه مهر)
نای(نی-حلق)
نقد(سکه و پول-بررسی)
نهاد(ذات-فعل ماضی از مصدر نهادن)
حافظ(نام شاعر-حافظ قرآن)
حدیقه(کتاب سنایی-باغ)
حلاج(پنبه زن-لقب حسین بن منصور)
خلیل(دوست-لقب حضرت ابراهیم)
خویش(ضمیر مشترک-بستگان)
عود(چوبی معطر-نوعی ساز)
عهد(دوره-پیمان)
غریب(عجیب-بیگانه)
هوا(جَو-میل وهوس-عشق)
هزار(عدد ۱۰۰۰-بلبل)
دور اندیش(آینده نگر-کسی که به دور می اندیشد).
@ferdosesokhan
مهمترین لغات در رابطه با ایهام و ایهام تناسب
زمانی می توانیم آرایه ی ایهام را دریابیم که از معانی مختلف آنها آگاه باشیم.
از مهمترین لغاتی که متضمن آرایه ی ایهام هستند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
روی(فلز-صورت)
خراب(مستی-نابودی)
هوا(دوستی-عنصر هستی)
پرده(پوشش-پرده موسیقی)
گوشه(کنج-اصطلاح موسیقی)
رنگ(شیوه-الوان)
عین(چشم-مثل)
مردم(مردمک چشم-انسان)
عشاق(اصطلاح موسیقی-عاشقان)
راه(اصطلاح موسیقی-طریق)
پروانه(حشره-اجازه)
گران(سنگین-باارزش)
درگرفتن(اثرکردن-آتش گرفتن)
از این دست(شیوه-عضو بدن)
ترک(رهاکردن-کلاه خود)
قانون(اساس و قاعده-نوعی ساز)
عود(چوب خوشبو-نام ساز)
آهو(غزال-عیب)
آیت(آیه قرآن-نشانه)
اسب(حیوان اسب-مهره شطرنج)
افتاده(بر زمین افتاده-متواضع)
بار(مرتبه-محموله)
باز(پرنده شکاری-دوباره-گشاده)
برآید(ممکن باشد-طلوع کند)
بو(رایحه-آرزو)
بوستان(نام کتاب سعدی-باغ)
پرده(پوشش وحجاب-نغمه موسیقی)
پیاده(متضاد سوار-مهره شطرنج )
پیل(نام حیوان-مهره شطرنج)
تار(رشته مو-تاریک-نوعی ساز)
تفسیر(شرح و بیان-تفسیر قرآن)
چنگ(دست-نوعی ساز)
چین(نام کشور-پیچ وتاب)
داد(عدل-فریاد-بن فعل ماضی)
دار(درخت-چوبه اعدام)
دارا(داریوش-ثروتمند)
دستان(زال-نیرنگ-نغمه-دست ها)
دوش(دیشب-کتف)
راست(درست-متضاد چپ)
رخ(چهره-مهره شطرنج)
روان(روح-جاری)
رود(رودخانه-نوعی ساز-فرزند)
روزی(رزق-یک روز)
زال(پیرزن-پدر رستم)
سرگرم(مشغول-گرم بودن از مستی)
سو(سمت وجهت-نور چشم)
شانه(کتف-ابزار آرایش)
شاه(پادشاه-مهره شطرنج)
شکر(ماده شیرین-همسرخسرو)
شور(غوغا-نوعی مزه-دستگاهی درموسیقی)
قلب(دل-سکه تقلبی-دگرگون کردن)
قلم(ابزار نوشتن-شکسته)
کنار(آغوش-ساحل-جنب)
گلستان(کتاب سعدی-گلزار)
گور(قبر-گورخر)
لاله(نام گل-نوعی چراغ)
لب(عضوی درصورت-کنار-لبه)
ماه(ماه آسمان-سی روز)
مجنون(دیوانه-قیس بنی عامر)
مدام(شراب-پیوسته)
مشتری(خریدار-سیاره مشتری)
منصور(پیروز-نام حلاج)
مهر(خورشید-محبت-ماه مهر)
نای(نی-حلق)
نقد(سکه و پول-بررسی)
نهاد(ذات-فعل ماضی از مصدر نهادن)
حافظ(نام شاعر-حافظ قرآن)
حدیقه(کتاب سنایی-باغ)
حلاج(پنبه زن-لقب حسین بن منصور)
خلیل(دوست-لقب حضرت ابراهیم)
خویش(ضمیر مشترک-بستگان)
عود(چوبی معطر-نوعی ساز)
عهد(دوره-پیمان)
غریب(عجیب-بیگانه)
هوا(جَو-میل وهوس-عشق)
هزار(عدد ۱۰۰۰-بلبل)
دور اندیش(آینده نگر-کسی که به دور می اندیشد).
@ferdosesokhan
نوروز از ممنوعیت تا جهانی شدن
در تاریخ معاصر ، ایران تنها کشوری بود که تا قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نوروز را به عنوان جشن ملی در تقویم خود داشت نوروز به عنوان یک میراث فرهنگی و جشن ملی در دوران معاصر همواره مورد توجه مردم ایران قرار داشته و هر ساله برگزار میشود.
نوروز و اتحاد جماهیر شوروی:
حکومت شوروی برگزاری جشن نوروز را در برخی از کشورهای آسیای میانه مانند ترکمنستان ، قرقیزستان و تاجیکستان ممنوع کرده بود با این وجود برخی از مردم این مناطق نوروز را بهگونهٔ پنهانی یا در روستاها جشن میگرفتهاند با فروپاشی شوروی و استقلال کشورهای آسیای میانه، ابتدا جمهوری قرقیزستان و آذربایجان و سپس سایر این کشورها نیز نوروز را جشن ملی اعلام کردند.
نوروز و طالبان:
افغانستان نیز به صورت متناوب این جشن را داشته است اما در دوران حکومت طالبان برگزاری جشن نوروز در انجا هم ممنوع بود
نوروز در ترکیه:
تا پیش از سال ۲۰۰۰ میلادی، نوروز در ترکیه (که توسط کردها برگزار میشود) ممنوع و غیرقانونی بود؛ در اغلب مواقع نوروز با بازداشت کردها توسط نیروهای امنیتی ترکیهای همراه بود. در سال ۱۹۹۲ (میلادی)، دست کم ۷۰ کرد در درگیری با نیروهای امنیتی ترکیه کشته شدند. اگرچه امروزه دولت ترکیه نوروز را به عنوان جشن بهار ترکی جشن میگیرد.
جهانی شدن جشن نوروز:
در سالهای اخیر نوروز، به معنای واقعی کلمه، جهانگیر شده است (البته با تفاوتهای در برگزاری آئین های جشن اغاز فصل بهار در مناطق مخنلف) ابتدا در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی ، نوروز به پیشنهاد دولت ازبکستان توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان میراث معنوی ، به ثبت جهانی رسید سپس بنا به پیشنهاد دولت جمهوری آذربایجان ، مجمع عمومی سازمان ملل برای اولین بار در تاریخ خود روز نوروز ، با ریشهٔ ایرانی را در تقویم جهانی جای داد. در متن به تصویب رسیده ۴ اسفند ۱۳۸۸ (۲۳ فوریه ۲۰۱۰) توسط مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، ۲۱ ماه مارس چنین توصیف شد: جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را در سراسر جهان جشن میگیرند ...
نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب میشود و در برخی دیگر از کشورها یعنی تاجیکستان ، قرقیزستان ، روسیه ، قزاقستان ، سوریه ، عراق ، گرجستان ، جمهوری آذربایجان، آلبانی ، چین ، ترکیه ، ترکمنستان ، پاکستان ، هند ، ازبکستان و ... تعطیل رسمی یا غیر رسمی است و یا برخی از مردم آن را جشن می گیرند.
مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیرستان
@ferdosesokhan
در تاریخ معاصر ، ایران تنها کشوری بود که تا قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نوروز را به عنوان جشن ملی در تقویم خود داشت نوروز به عنوان یک میراث فرهنگی و جشن ملی در دوران معاصر همواره مورد توجه مردم ایران قرار داشته و هر ساله برگزار میشود.
نوروز و اتحاد جماهیر شوروی:
حکومت شوروی برگزاری جشن نوروز را در برخی از کشورهای آسیای میانه مانند ترکمنستان ، قرقیزستان و تاجیکستان ممنوع کرده بود با این وجود برخی از مردم این مناطق نوروز را بهگونهٔ پنهانی یا در روستاها جشن میگرفتهاند با فروپاشی شوروی و استقلال کشورهای آسیای میانه، ابتدا جمهوری قرقیزستان و آذربایجان و سپس سایر این کشورها نیز نوروز را جشن ملی اعلام کردند.
نوروز و طالبان:
افغانستان نیز به صورت متناوب این جشن را داشته است اما در دوران حکومت طالبان برگزاری جشن نوروز در انجا هم ممنوع بود
نوروز در ترکیه:
تا پیش از سال ۲۰۰۰ میلادی، نوروز در ترکیه (که توسط کردها برگزار میشود) ممنوع و غیرقانونی بود؛ در اغلب مواقع نوروز با بازداشت کردها توسط نیروهای امنیتی ترکیهای همراه بود. در سال ۱۹۹۲ (میلادی)، دست کم ۷۰ کرد در درگیری با نیروهای امنیتی ترکیه کشته شدند. اگرچه امروزه دولت ترکیه نوروز را به عنوان جشن بهار ترکی جشن میگیرد.
جهانی شدن جشن نوروز:
در سالهای اخیر نوروز، به معنای واقعی کلمه، جهانگیر شده است (البته با تفاوتهای در برگزاری آئین های جشن اغاز فصل بهار در مناطق مخنلف) ابتدا در تاریخ ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی ، نوروز به پیشنهاد دولت ازبکستان توسط سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، به عنوان میراث معنوی ، به ثبت جهانی رسید سپس بنا به پیشنهاد دولت جمهوری آذربایجان ، مجمع عمومی سازمان ملل برای اولین بار در تاریخ خود روز نوروز ، با ریشهٔ ایرانی را در تقویم جهانی جای داد. در متن به تصویب رسیده ۴ اسفند ۱۳۸۸ (۲۳ فوریه ۲۰۱۰) توسط مجمع عمومی سازمان ملل، نوروز، ۲۱ ماه مارس چنین توصیف شد: جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را در سراسر جهان جشن میگیرند ...
نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب میشود و در برخی دیگر از کشورها یعنی تاجیکستان ، قرقیزستان ، روسیه ، قزاقستان ، سوریه ، عراق ، گرجستان ، جمهوری آذربایجان، آلبانی ، چین ، ترکیه ، ترکمنستان ، پاکستان ، هند ، ازبکستان و ... تعطیل رسمی یا غیر رسمی است و یا برخی از مردم آن را جشن می گیرند.
مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیرستان
@ferdosesokhan
راز پشمک حاج عبدلله
حتما نام برند پشمک حاج عبدالله به گوشتون خورده؛بعدش حتما یه خورده تعجب کردین و یا حتی خندیدین ، اما راز نام گذاری این برند چیست؟
حکایت این داستان برمیگرده به دهه 1330 زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه و از فراش مهربون مدرسه پشمک میخریدن.
عبدالله علیزاده معروف به حاج عبدالله مستخدم دبستان اکبریه تبریز بود که اصالتا از روستاهای نزدیک ارس که پس از قحطی و فراگیر شدن بیماری واگیردار وبا ناشی از حمله متفقین، تمام اعضای خانوادش رو از دست داده بود و سپس به تبریز مهاجرت کرده و در این دبستان به عنوان مستخدم کار میکرد.
اما حاج عبدالله قصه ی ما به بچه های مدرسه علاقه وافری داشت ، چون خودش علاوه بر همسرش داغ سه کودک در همین سنین رو دیده بود .
بچه ها توی زنگ تفریح از بوفه مدرسه پشمک میخریدن و هر کس پول نداشت از حاج عبدالله پشمک قرضی میگرفت.
اما حاج عبدالله با اینکه به همه جنس قرضی میداد اما هیچ دفتر ثبت بدهی نداشت،
رفته رفته بچه ها از مهربونی حاج عبدالله سوء استفاده کردند و اصلا پول نمیدادند و برخلاف تصور حاج عبدالله ، علی رغم درآمد ناچیز فرراشی به هیچ کس نه نمی گفت .
تا اینکه مدیر مدرسه با دیدن تمام بچه های پشمک به دست در ایام زنگ تفریح با پیگیری ماجرا از این قضیه باخبر شد و سر همه کلاسها حاضر شد و با صحبتهای دلسوزانه اش همه رو توجیه کرد
با این وجود هنوز اندکی از بچه ها شیطنت میکردند و پشمک مفتکی از حاج عبدالله میگرفتند.
این منوال تا اوایل دهه چهل ادامه داشت تا اینکه در اواخر خردادماه 1341 حاج عبدالله به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت.
حاج عبدالله با اینکه توی تبریز غریب بود اما یکی از باشکوهترین تشییع جنازه ها رو داشت ، انبوهی از جمعیت که اکثرا هم جوان بودند و گریه میکردند حاج عبدالله ،بابای مهربون مدرسه رو تا قبرستان قدیم تبریز بدرقه کردند.
اما جالبتر اینکه هر پنج شنبه بر سر قبر حاج عبدالله و برای شادی روحش پشمک پخش میکردند و این منوال چندین سال و تا اوایل دهه پنجاه ادامه داشت.
بله بچه های دبستان اکبریه داشتند قرضشان را به حاج عبدالله ادا میکردند، احسان البرزی و علی مردان طاهری موسسان پشمک حاج عبدالله دو تن از همان کودکان شیطونی هستند که هرگز بابت خوردن پشمک پول به حاج عبدالله نداده بودند.
و الان به یاد مهربونی و بخشش بی منت و همراه با لبخند حاج عبدالله فراش ، مستخدم دبستان اکبریه نام برند تجاری پشمک شرکت خودشون رو، حاج عبدالله گذاشتند.
شادی روح این پیرمرد مهربون و همه مهربانان دنیا صلوات.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
@NIKPAND
@ferdosesokhan
حتما نام برند پشمک حاج عبدالله به گوشتون خورده؛بعدش حتما یه خورده تعجب کردین و یا حتی خندیدین ، اما راز نام گذاری این برند چیست؟
حکایت این داستان برمیگرده به دهه 1330 زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه و از فراش مهربون مدرسه پشمک میخریدن.
عبدالله علیزاده معروف به حاج عبدالله مستخدم دبستان اکبریه تبریز بود که اصالتا از روستاهای نزدیک ارس که پس از قحطی و فراگیر شدن بیماری واگیردار وبا ناشی از حمله متفقین، تمام اعضای خانوادش رو از دست داده بود و سپس به تبریز مهاجرت کرده و در این دبستان به عنوان مستخدم کار میکرد.
اما حاج عبدالله قصه ی ما به بچه های مدرسه علاقه وافری داشت ، چون خودش علاوه بر همسرش داغ سه کودک در همین سنین رو دیده بود .
بچه ها توی زنگ تفریح از بوفه مدرسه پشمک میخریدن و هر کس پول نداشت از حاج عبدالله پشمک قرضی میگرفت.
اما حاج عبدالله با اینکه به همه جنس قرضی میداد اما هیچ دفتر ثبت بدهی نداشت،
رفته رفته بچه ها از مهربونی حاج عبدالله سوء استفاده کردند و اصلا پول نمیدادند و برخلاف تصور حاج عبدالله ، علی رغم درآمد ناچیز فرراشی به هیچ کس نه نمی گفت .
تا اینکه مدیر مدرسه با دیدن تمام بچه های پشمک به دست در ایام زنگ تفریح با پیگیری ماجرا از این قضیه باخبر شد و سر همه کلاسها حاضر شد و با صحبتهای دلسوزانه اش همه رو توجیه کرد
با این وجود هنوز اندکی از بچه ها شیطنت میکردند و پشمک مفتکی از حاج عبدالله میگرفتند.
این منوال تا اوایل دهه چهل ادامه داشت تا اینکه در اواخر خردادماه 1341 حاج عبدالله به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت.
حاج عبدالله با اینکه توی تبریز غریب بود اما یکی از باشکوهترین تشییع جنازه ها رو داشت ، انبوهی از جمعیت که اکثرا هم جوان بودند و گریه میکردند حاج عبدالله ،بابای مهربون مدرسه رو تا قبرستان قدیم تبریز بدرقه کردند.
اما جالبتر اینکه هر پنج شنبه بر سر قبر حاج عبدالله و برای شادی روحش پشمک پخش میکردند و این منوال چندین سال و تا اوایل دهه پنجاه ادامه داشت.
بله بچه های دبستان اکبریه داشتند قرضشان را به حاج عبدالله ادا میکردند، احسان البرزی و علی مردان طاهری موسسان پشمک حاج عبدالله دو تن از همان کودکان شیطونی هستند که هرگز بابت خوردن پشمک پول به حاج عبدالله نداده بودند.
و الان به یاد مهربونی و بخشش بی منت و همراه با لبخند حاج عبدالله فراش ، مستخدم دبستان اکبریه نام برند تجاری پشمک شرکت خودشون رو، حاج عبدالله گذاشتند.
شادی روح این پیرمرد مهربون و همه مهربانان دنیا صلوات.
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
@NIKPAND
@ferdosesokhan
#نقد_شعر_نو
#تحلیلی_بر_اشعار_سهراب_سپهری
سهراب سپهری (۱۳۰۷ _ ۱۳۵۹) از شاعران نوگرای پیرو سبک نیماست که پس از چندی، با زبان خاص خود، به بیان مضامین و مفاهیم مختلف میپردازد. در نخستین شعرهایش، علاوهبر ساختار و محتوای نیماگونه، ناامیدی و حتی سیاهبینی دهۀ سی هم بهوضوح احساس میشود؛ اما بهتدریج شعر آزاد بیوزن هم میگوید که «زندگی خوابها» و «آوار آفتاب» دو دفتر سرودهشده با اشعار بیوزن است. کمی بعد، وزنهای طربناک و حتی رباعیگونه نیز در اشعارش جلب توجه میکنند که دفتر «شرق اندوه» اینگونه است.
سهراب آرامآرام از پرداختن به «گذشته» دل میکنَد و در «حال» زندگی میکند؛ بهویژه در دو دفتر «حجم سبز» و «صدای پای آب» که از نظر ساختار و محتوا بسیار به هم شبیهاند و زبانی ساده و صمیمی دارند؛ البته لحن شاعر در «صدای پای آب» بیشتر اندرزگونه است.
در دفتر «ما هیچ ما نگاه» که دربرگیرندۀ آخِرین سرودههای سهراب است، شاعر خودآگاه یا ناخودآگاه به مرگ خود اشاره میکند؛ بهار جایش را به پاییز میدهد و یأس و ناامیدی مضامین برخی از این شعرهاست. علاوهبراین، تزاحم استعارات و دشواری رهیافت به شعر او، بین مخاطبان همیشگی سهراب و شعرش، فاصلهای معنادار ایجاد میکند.
از ویژگیهای مهم سبک شعری سهراب میتوان به تشخیص (جاندارانگاری اشیاء)، حسآمیزی، وجود تشبیهات و استعارات تازه و واسپاریِ صفت به مضاف به جای موصوف، اشاره نمود؛ مانند عادتِ سبزِ درخت، سرنوشتِ ترِ آب.
برخی منتقدان نیز به حضور جریان سوررئالیسم در شعر او معتقدند؛ از این منظر شعر او را میتوان با شعر بیدل، الیوت و ادونیس مقایسه کرد.
همچنین وجود برخی ترکیبات پیچیده، مضامین بدیع و نازکخیالیهای شاعرانه در سرودههایش نشاندهندۀ انس او با سبک هندی، بهویژه شعر بیدل است؛ مانندِ انتهای صمیمیتِ حزن، پریشانی تلفظِ درها.
آنچه بیشتر در شعر سهراب مورد توجه قرار میگیرد، شاد بودن و لذتبردن از لحظۀ اکنون است. به اینشیوه، دم را غنیمت دانستن نزد او مقدس است. شاد بودن در قاموس او، نه به معنای آلودن خود و دیگران به هویٰ و هوس است؛ نه به معنای ریاضت و ترک دنیا.
در عرفان او، جهان حجاب نیست و در سرودههایش، همه را به سیر در لحظات ناب و فرحناک هستی فرامیخواند. اشعارش گاه همچون هایکوهای بههمپیوسته، پیوند نامرئی با یکدیگر دارند؛ مانند گالری تابلوهای کوچک نقاشی که بیننده خود را در هر یک از آنها میبیند، از منظر شعر، به آبادیها سفر میکند، نقاشی میبیند، موسیقی میشنود. سهراب نگاهی تازه به هستی دارد، نگاهی یگانه به همهچیز.
سهراب در زمانۀ ماست اما بهشدت احساس غربت میکند. این ویژگی شخصیتی شاعر در شعر و زندگی شخصیاش نیز بهخوبی نمایان است. از سپهری پرتره و عکسهای زیادی بهجا مانده اما این موضوع را که بهجز یکی دو ویدئوی بیصدای بسیارکوتاه، صدا و تصویر دیگری از وی ضبط نشدهاست، میبایست یکی از حسرتهای همیشگی تاریخ شعر معاصر تلقی کرد. گویی هرگز در این عصر نبوده و در گمشدگی ازلی _ ابدی بهسرمیبرد!
علاقۀ وافرش به عکس و نقاشی که بیانگر ثبت لحظهاند و نه زمان جاری، شاید ریشه در همین تمایل به جاودانگی در بیزمانی دارد. او میگوید انسان همیشه باید کودک بماند! این در صورتی ممکن است که زمان را ازلی _ ابدی ببینیم؛ مرگ را سرانجامِ کار انسان ندانیم؛ در صنعتیترین عصر، قدیمی باشیم؛ طبیعت را دوست بداریم و شاعرانه زندگی کنیم. این هستیشناسی عرفانی او در شعر فارسی بیهمتاست و یادآور تفکر ذن، تناسخ و عرفانهای شرق دور است.
سهراب ما را به فضاهای ناآشنایی که با تخیل شگفتیزای خود کشف کردهاست، دعوت میکند. او دارای اندیشۀ عرفانی خاصی است و آمیختگی این عرفان تازه با اشیاء، متأثر از آشنایی شاعر با شرق دور است. سفرهای وی به ژاپن، هند و سایر نقاط جهان، جهت آشنایی با فرهنگ و هنر جوامع دیگر، علاقهاش به فلسفۀ بودایی، تمایلش به اندیشههای کریشنا مورتی، آشناییاش با زبانهای فرانسه و انگلیسی و مطالعۀ شعر، ادبیات، هنر و فلسفۀ ملل مختلف، در شعر، نقاشی و حتی زندگی شخصیاش، تاثیرگذار بودهاست؛ این تأثیرپذیری عمیق را میتوان در کتابِ انشاگونۀ «اتاق آبی» ردیابی کرد.
تأملات و تصورات سهراب در سرودههایش گاه چنان رنگ اسطورهای به خود میگیرد و رمزآمیز میشود که رهیافت به اندیشۀ او دشوار و نیازمند کوشش ذهنی و تفسیر است؛ به گونهای که برای کشف ارتباط واژگان با یکدیگر و درک صحیح مفاهیم آنها، مراجعه به اشعار قبلی شاعر اجتنابناپذیر است.
-مهدی شعبانی
مقدمهای بر آلبوم مینای مهتاب
@ferdosesokhan
#تحلیلی_بر_اشعار_سهراب_سپهری
سهراب سپهری (۱۳۰۷ _ ۱۳۵۹) از شاعران نوگرای پیرو سبک نیماست که پس از چندی، با زبان خاص خود، به بیان مضامین و مفاهیم مختلف میپردازد. در نخستین شعرهایش، علاوهبر ساختار و محتوای نیماگونه، ناامیدی و حتی سیاهبینی دهۀ سی هم بهوضوح احساس میشود؛ اما بهتدریج شعر آزاد بیوزن هم میگوید که «زندگی خوابها» و «آوار آفتاب» دو دفتر سرودهشده با اشعار بیوزن است. کمی بعد، وزنهای طربناک و حتی رباعیگونه نیز در اشعارش جلب توجه میکنند که دفتر «شرق اندوه» اینگونه است.
سهراب آرامآرام از پرداختن به «گذشته» دل میکنَد و در «حال» زندگی میکند؛ بهویژه در دو دفتر «حجم سبز» و «صدای پای آب» که از نظر ساختار و محتوا بسیار به هم شبیهاند و زبانی ساده و صمیمی دارند؛ البته لحن شاعر در «صدای پای آب» بیشتر اندرزگونه است.
در دفتر «ما هیچ ما نگاه» که دربرگیرندۀ آخِرین سرودههای سهراب است، شاعر خودآگاه یا ناخودآگاه به مرگ خود اشاره میکند؛ بهار جایش را به پاییز میدهد و یأس و ناامیدی مضامین برخی از این شعرهاست. علاوهبراین، تزاحم استعارات و دشواری رهیافت به شعر او، بین مخاطبان همیشگی سهراب و شعرش، فاصلهای معنادار ایجاد میکند.
از ویژگیهای مهم سبک شعری سهراب میتوان به تشخیص (جاندارانگاری اشیاء)، حسآمیزی، وجود تشبیهات و استعارات تازه و واسپاریِ صفت به مضاف به جای موصوف، اشاره نمود؛ مانند عادتِ سبزِ درخت، سرنوشتِ ترِ آب.
برخی منتقدان نیز به حضور جریان سوررئالیسم در شعر او معتقدند؛ از این منظر شعر او را میتوان با شعر بیدل، الیوت و ادونیس مقایسه کرد.
همچنین وجود برخی ترکیبات پیچیده، مضامین بدیع و نازکخیالیهای شاعرانه در سرودههایش نشاندهندۀ انس او با سبک هندی، بهویژه شعر بیدل است؛ مانندِ انتهای صمیمیتِ حزن، پریشانی تلفظِ درها.
آنچه بیشتر در شعر سهراب مورد توجه قرار میگیرد، شاد بودن و لذتبردن از لحظۀ اکنون است. به اینشیوه، دم را غنیمت دانستن نزد او مقدس است. شاد بودن در قاموس او، نه به معنای آلودن خود و دیگران به هویٰ و هوس است؛ نه به معنای ریاضت و ترک دنیا.
در عرفان او، جهان حجاب نیست و در سرودههایش، همه را به سیر در لحظات ناب و فرحناک هستی فرامیخواند. اشعارش گاه همچون هایکوهای بههمپیوسته، پیوند نامرئی با یکدیگر دارند؛ مانند گالری تابلوهای کوچک نقاشی که بیننده خود را در هر یک از آنها میبیند، از منظر شعر، به آبادیها سفر میکند، نقاشی میبیند، موسیقی میشنود. سهراب نگاهی تازه به هستی دارد، نگاهی یگانه به همهچیز.
سهراب در زمانۀ ماست اما بهشدت احساس غربت میکند. این ویژگی شخصیتی شاعر در شعر و زندگی شخصیاش نیز بهخوبی نمایان است. از سپهری پرتره و عکسهای زیادی بهجا مانده اما این موضوع را که بهجز یکی دو ویدئوی بیصدای بسیارکوتاه، صدا و تصویر دیگری از وی ضبط نشدهاست، میبایست یکی از حسرتهای همیشگی تاریخ شعر معاصر تلقی کرد. گویی هرگز در این عصر نبوده و در گمشدگی ازلی _ ابدی بهسرمیبرد!
علاقۀ وافرش به عکس و نقاشی که بیانگر ثبت لحظهاند و نه زمان جاری، شاید ریشه در همین تمایل به جاودانگی در بیزمانی دارد. او میگوید انسان همیشه باید کودک بماند! این در صورتی ممکن است که زمان را ازلی _ ابدی ببینیم؛ مرگ را سرانجامِ کار انسان ندانیم؛ در صنعتیترین عصر، قدیمی باشیم؛ طبیعت را دوست بداریم و شاعرانه زندگی کنیم. این هستیشناسی عرفانی او در شعر فارسی بیهمتاست و یادآور تفکر ذن، تناسخ و عرفانهای شرق دور است.
سهراب ما را به فضاهای ناآشنایی که با تخیل شگفتیزای خود کشف کردهاست، دعوت میکند. او دارای اندیشۀ عرفانی خاصی است و آمیختگی این عرفان تازه با اشیاء، متأثر از آشنایی شاعر با شرق دور است. سفرهای وی به ژاپن، هند و سایر نقاط جهان، جهت آشنایی با فرهنگ و هنر جوامع دیگر، علاقهاش به فلسفۀ بودایی، تمایلش به اندیشههای کریشنا مورتی، آشناییاش با زبانهای فرانسه و انگلیسی و مطالعۀ شعر، ادبیات، هنر و فلسفۀ ملل مختلف، در شعر، نقاشی و حتی زندگی شخصیاش، تاثیرگذار بودهاست؛ این تأثیرپذیری عمیق را میتوان در کتابِ انشاگونۀ «اتاق آبی» ردیابی کرد.
تأملات و تصورات سهراب در سرودههایش گاه چنان رنگ اسطورهای به خود میگیرد و رمزآمیز میشود که رهیافت به اندیشۀ او دشوار و نیازمند کوشش ذهنی و تفسیر است؛ به گونهای که برای کشف ارتباط واژگان با یکدیگر و درک صحیح مفاهیم آنها، مراجعه به اشعار قبلی شاعر اجتنابناپذیر است.
-مهدی شعبانی
مقدمهای بر آلبوم مینای مهتاب
@ferdosesokhan
فردوس سخن
راز پشمک حاج عبدلله حتما نام برند پشمک حاج عبدالله به گوشتون خورده؛بعدش حتما یه خورده تعجب کردین و یا حتی خندیدین ، اما راز نام گذاری این برند چیست؟ حکایت این داستان برمیگرده به دهه 1330 زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه…
با عرض پوزش از اعضای محترم کانال
راز نامگذاری پشمک حاج عبدالله! / شایعه 0553
پنجشنبه 31 تیر 1395 ساعت 20:56
این داستان خیالی است و نامگذاری این برند به احترام "حاج عبدالله روحی" موسس شرکت بوده است
متن و پاسخ شایعه
متن شایعه
" راز نامگذاری پشمک حاج عبدالله
حتما نام برند پشمک حاج عبدالله به گوشتون خورده؛
بعدش حتما یه خورده تعجب کردین و یا حتی خندیدین،
اما راز نام گذاری این برند چیست؟؟؟
حکایت این داستان برمیگرده به دهه ۱۳۳۰ زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه و از فراش مهربون مدرسه پشمک میخریدن.
عبدالله علیزاده معروف به حاج عبدالله مستخدم دبستان اکبریه تبریز بود که اصالتا از روستاهای نزدیک ارس که پس از قحطی و فراگیر شدن بیماری واگیردار وبا ناشی از حمله متفقین، تمام اعضای خانوادش رو از دست داده بود و سپس به تبریز مهاجرت کرده و در این دبستان به عنوان مستخدم کار میکرد.
اما حاج عبدالله قصه ی ما به بچه های مدرسه علاقه وافری داشت
چون خودش علاوه بر همسرش داغ سه کودک در همین سنین رو دیده بود .
بچه ها توی زنگ تفریح از بوفه مدرسه پشمک میخریدن و هر کس پول نداشت از حاج عبدالله پشمک قرضی میگرفت.
اما حاج عبدالله با اینکه به همه جنس قرضی میداد اما هیچ دفتر ثبت بدهی نداشت،
رفته رفته بچه ها از مهربونی حاج عبدالله سوء استفاده کردند و اصلا پول نمیدادند،
و برخلاف تصور حاج عبدالله ،
علی رغم درآمد ناچیز فرراشی به هیچ کس نه نمیگفت .
تا اینکه مدیر مدرسه با دیدن تمام بچه های پشمک به دست در ایام زنگ تفریح با پیگیری ماجرا از این قضیه باخبر شد و سر همه کلاسها حاضر شد و با صحبتهای دلسوزانه اش همه رو توجیه کرد
با این وجود هنوز اندکی از بچه ها شیطنت میکردند و پشمک مفتکی از حاج عبدالله میگرفتند.
این منوال تا اوایل دهه چهل ادامه داشت تا اینکه در اواخر خردادماه ۱۳۴۱ حاج عبدالله به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت.
حاج عبدالله با اینکه توی تبریز غریب بود اما یکی از باشکوهترین تشییع جنازه ها رو داشت
انبوهی از جمعیت که اکثرا هم جوان بودند و گریه میکردند حاج عبدالله ،بابای مهربون مدرسه رو تا قبرستان قدیم تبریز بدرقه کردند.
اما جالبتر اینکه هر پنج شنبه بر سر قبر حاج عبدالله و برای شادی روحش پشمک پخش میکردند و این منوال چندین سال و تا اوایل دهه پنجاه ادامه داشت.
بله بچه های دبستان اکبریه داشتند قرضشان را به حاج عبدالله ادا میکردند،
احسان البرزی و علی مردان طاهری موسسان پشمک حاج عبدالله دو تن از همان کودکان شیطونی هستند که هرگز بابت خوردن پشمک پول به حاج عبدالله نداده بودند.
و الان به یاد مهربونی و بخشش بی منت و همراه با لبخند حاج عبدالله فراش ، مستخدم دبستان اکبریه
نام برند تجاری پشمک شرکت خودشون رو، حاج عبدالله گذاشتند. "
پاسخ شایعه:
1. داستان نقل شده از نامگذاری برند پشمک حاج عبدالله خیالی است و صحت ندارد!
2. پشمک با این برند یکی از محصولات شرکتی است که در سال 1330 توسط حاج عبدالله روحی تاسیس شده و از بدو تاسیس تا به امروز توسط برادران روحی مدیریت می شود.
3. مدیر عامل این شرکت نیز ضمن تکذیب شایعه، علت نامگذاری این برند را به یاد پدر خود، حاج عبدالله روحی اعلام کرده است.
@ferdosesokhan
راز نامگذاری پشمک حاج عبدالله! / شایعه 0553
پنجشنبه 31 تیر 1395 ساعت 20:56
این داستان خیالی است و نامگذاری این برند به احترام "حاج عبدالله روحی" موسس شرکت بوده است
متن و پاسخ شایعه
متن شایعه
" راز نامگذاری پشمک حاج عبدالله
حتما نام برند پشمک حاج عبدالله به گوشتون خورده؛
بعدش حتما یه خورده تعجب کردین و یا حتی خندیدین،
اما راز نام گذاری این برند چیست؟؟؟
حکایت این داستان برمیگرده به دهه ۱۳۳۰ زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه و از فراش مهربون مدرسه پشمک میخریدن.
عبدالله علیزاده معروف به حاج عبدالله مستخدم دبستان اکبریه تبریز بود که اصالتا از روستاهای نزدیک ارس که پس از قحطی و فراگیر شدن بیماری واگیردار وبا ناشی از حمله متفقین، تمام اعضای خانوادش رو از دست داده بود و سپس به تبریز مهاجرت کرده و در این دبستان به عنوان مستخدم کار میکرد.
اما حاج عبدالله قصه ی ما به بچه های مدرسه علاقه وافری داشت
چون خودش علاوه بر همسرش داغ سه کودک در همین سنین رو دیده بود .
بچه ها توی زنگ تفریح از بوفه مدرسه پشمک میخریدن و هر کس پول نداشت از حاج عبدالله پشمک قرضی میگرفت.
اما حاج عبدالله با اینکه به همه جنس قرضی میداد اما هیچ دفتر ثبت بدهی نداشت،
رفته رفته بچه ها از مهربونی حاج عبدالله سوء استفاده کردند و اصلا پول نمیدادند،
و برخلاف تصور حاج عبدالله ،
علی رغم درآمد ناچیز فرراشی به هیچ کس نه نمیگفت .
تا اینکه مدیر مدرسه با دیدن تمام بچه های پشمک به دست در ایام زنگ تفریح با پیگیری ماجرا از این قضیه باخبر شد و سر همه کلاسها حاضر شد و با صحبتهای دلسوزانه اش همه رو توجیه کرد
با این وجود هنوز اندکی از بچه ها شیطنت میکردند و پشمک مفتکی از حاج عبدالله میگرفتند.
این منوال تا اوایل دهه چهل ادامه داشت تا اینکه در اواخر خردادماه ۱۳۴۱ حاج عبدالله به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت.
حاج عبدالله با اینکه توی تبریز غریب بود اما یکی از باشکوهترین تشییع جنازه ها رو داشت
انبوهی از جمعیت که اکثرا هم جوان بودند و گریه میکردند حاج عبدالله ،بابای مهربون مدرسه رو تا قبرستان قدیم تبریز بدرقه کردند.
اما جالبتر اینکه هر پنج شنبه بر سر قبر حاج عبدالله و برای شادی روحش پشمک پخش میکردند و این منوال چندین سال و تا اوایل دهه پنجاه ادامه داشت.
بله بچه های دبستان اکبریه داشتند قرضشان را به حاج عبدالله ادا میکردند،
احسان البرزی و علی مردان طاهری موسسان پشمک حاج عبدالله دو تن از همان کودکان شیطونی هستند که هرگز بابت خوردن پشمک پول به حاج عبدالله نداده بودند.
و الان به یاد مهربونی و بخشش بی منت و همراه با لبخند حاج عبدالله فراش ، مستخدم دبستان اکبریه
نام برند تجاری پشمک شرکت خودشون رو، حاج عبدالله گذاشتند. "
پاسخ شایعه:
1. داستان نقل شده از نامگذاری برند پشمک حاج عبدالله خیالی است و صحت ندارد!
2. پشمک با این برند یکی از محصولات شرکتی است که در سال 1330 توسط حاج عبدالله روحی تاسیس شده و از بدو تاسیس تا به امروز توسط برادران روحی مدیریت می شود.
3. مدیر عامل این شرکت نیز ضمن تکذیب شایعه، علت نامگذاری این برند را به یاد پدر خود، حاج عبدالله روحی اعلام کرده است.
@ferdosesokhan
داشتیم زندگیمون را میکردیم ها!
مثل بچه آدم به قول معروف یه گوشه نشسته بودیم و ماستمون را میخوردیم اما این تلگرام لعنتی ما رو داغون کرد.
صبح بلند شدیم مطابق معمول بریم دوش بگیریم که مسیج اومد صبح ها بعد از بیداری دوش نگیرید به علت افت قند خون و چند تا دلیل دیگه امکان سکته را افزایش میده، خلاصه ما هم گفتیم بذار بعد از صبحانه میریم دوش میگیریم.
بعد از صبحانه اومدیم بریم دوش بگیریم مسیج اومد که با شکم پر هرگز دوش نگیرید ریسک ایست قلبی را بالا میبرد، گفتیم خوب بریم بیرون دنبال کارها و برگردیم عصری دوش بگیریم.
عصری رسیدم خونه و خیلی تشنه بودم و طبق توصیه های قبلی تلگرام که گفته بود در روز ده لیوان آب بنوشید ما هم آب نوشیدیم و اومدیم بریم حموم که مسیج اومد قبل از حمام نوشیدن آب خطر ابتلا یه بیماری های گوارشی و قلبی و عروقی را به شدت بالا میبره، با خودم گفتم خوب مهم نیست قبل از خواب دوش میگیرم که باز پیام اومد دوش قبل از خواب سبب بالا رفتن هوشیاری و به هم ریختن هورمونها میشه خلاصه الان یک ماه هست من هی میرم دم حموم و برمیگردم.
برام یک آرزو شده حموم رفتن، اصلا میترسم برم شیر آب را باز کنم که باز پیام اومد بیماری دوش فوبیا در آمریکا سالانه سه ملیون نفر را به کام مرگ فرستاده است هیچی دیگه از وحشت موندم چه کنم.
حالا دو تا مشکل دیگه هم پیدا کردم اول اینکه نصف اینها را دکتر شریعتی و گاندی و چارلی چاپلین گفته بودند که هرچی فکر میکنم اینها دکتر طب نبودند و دوم اینکه انگار یکی توی تلگرام نشسته و منو میپاد. درضمن خیلی بو گرفتم دیروز همسایمون گفت سگت را عوض کردی و راسو گرفتی؟
همین الان یک پیام اومد که میگه هرگز اسپری جای حمام را نمیگیرد ( دکتر حسابی)
نتیجه:
هر چیزی رو در تلگرام و شبکه های اجتماعی باور نکنید!
مطلب برگرفته از: کانال موفقیت
@ferdosesokhan
مثل بچه آدم به قول معروف یه گوشه نشسته بودیم و ماستمون را میخوردیم اما این تلگرام لعنتی ما رو داغون کرد.
صبح بلند شدیم مطابق معمول بریم دوش بگیریم که مسیج اومد صبح ها بعد از بیداری دوش نگیرید به علت افت قند خون و چند تا دلیل دیگه امکان سکته را افزایش میده، خلاصه ما هم گفتیم بذار بعد از صبحانه میریم دوش میگیریم.
بعد از صبحانه اومدیم بریم دوش بگیریم مسیج اومد که با شکم پر هرگز دوش نگیرید ریسک ایست قلبی را بالا میبرد، گفتیم خوب بریم بیرون دنبال کارها و برگردیم عصری دوش بگیریم.
عصری رسیدم خونه و خیلی تشنه بودم و طبق توصیه های قبلی تلگرام که گفته بود در روز ده لیوان آب بنوشید ما هم آب نوشیدیم و اومدیم بریم حموم که مسیج اومد قبل از حمام نوشیدن آب خطر ابتلا یه بیماری های گوارشی و قلبی و عروقی را به شدت بالا میبره، با خودم گفتم خوب مهم نیست قبل از خواب دوش میگیرم که باز پیام اومد دوش قبل از خواب سبب بالا رفتن هوشیاری و به هم ریختن هورمونها میشه خلاصه الان یک ماه هست من هی میرم دم حموم و برمیگردم.
برام یک آرزو شده حموم رفتن، اصلا میترسم برم شیر آب را باز کنم که باز پیام اومد بیماری دوش فوبیا در آمریکا سالانه سه ملیون نفر را به کام مرگ فرستاده است هیچی دیگه از وحشت موندم چه کنم.
حالا دو تا مشکل دیگه هم پیدا کردم اول اینکه نصف اینها را دکتر شریعتی و گاندی و چارلی چاپلین گفته بودند که هرچی فکر میکنم اینها دکتر طب نبودند و دوم اینکه انگار یکی توی تلگرام نشسته و منو میپاد. درضمن خیلی بو گرفتم دیروز همسایمون گفت سگت را عوض کردی و راسو گرفتی؟
همین الان یک پیام اومد که میگه هرگز اسپری جای حمام را نمیگیرد ( دکتر حسابی)
نتیجه:
هر چیزی رو در تلگرام و شبکه های اجتماعی باور نکنید!
مطلب برگرفته از: کانال موفقیت
@ferdosesokhan
بهترین فرشتهها همین شیطان بود.
« متنی قابل تامل و تفکر »
مرد و مردانه ایستاد و گفت:
«نه، سجده نمیکنم، تو را سجده میکنم اما این آدمکهای کثیفی را که از «گل متعفن» ساختهای، این موجود ضعیف و نکبتی را که برای شکمچرانیش خدا و بهشت و پرستش و عظمت و بزرگواری و آخرت و حقشناسی و محبت و همه چیز و همه کس را فراموش میکند،
برای یک شکم انگور یا خرما یا گندم، گوسفندوار پوزهاش را به زمین فرو میبرد و چشمش را بر آسمان و بر تو میبندد، سجده نمیکنم،
این چرند بدچشم شکمچران پول دوست کاسبکار پست را سجده کنم ؟
کسی را که به خاطر تو، برای نشان دادن ایمان و اخلاصش به تو، یک دسته گندم زرد و پوسیده را به قربانگاه میآورد ؟
او را که به خاطر خوشگلی خواهرش حرف تو را زیرپا میگذارد، پدرش را لجن مال میکند ؟ برادرش را میکشد… ؟ نمیبینی اینها چه میکنند ؟ زمین را و زمان را به چه کثافتی کشاندهاند ؟
مسیح و یحیی و زکریا و علی را بیرحمانه و ددمنشانه میکشند، تنها به علت آنکه «میتوانند»، نه، تنها به علت آنکه «شخصیت بزرگ، روح بلند و انسان پرشکوه» تحملش برای «اشخاص حقیر، ارواح زبون و آدمکهای خوار و ذلیل» شکنجهآور است
و احساس بودن آنها عقدههای حقارت و پوچی را همچون ماران خوشهدار به خشم میآورد و دیواره جانشان را نیش میزنند و از شدت درد دیوانه و هار میشوند و آنگاه با کشتن و سوختن و پوست کندن و شمع آجین کردن آنها که بودنشان برای این زبونان جرم است آرام ميگیرند، لذت میبرند و شفا مییابند
و آنوقت سه میلیاردشان نوکر دوسه تا جانور خونخوار نامردی میشوند مثل نرون و چنگیز و تیمور و هلاکو و آشوربانیپال و خلیفه و قیصر و چومبه و متمدنهاش، استالین و هیتلر و نیکسون و هیث … همه بردگان رام و زبون فرعون یا قارون یا بلعم باعور!
آری، من از نورم، ذاتم از آتش پاک و زلال بیدود است، من این لجنهای مجسم پلید پست را سجده کنم ....؟ »
🙏هبوط_ علی شریعتی
@ferdosesokhan
« متنی قابل تامل و تفکر »
مرد و مردانه ایستاد و گفت:
«نه، سجده نمیکنم، تو را سجده میکنم اما این آدمکهای کثیفی را که از «گل متعفن» ساختهای، این موجود ضعیف و نکبتی را که برای شکمچرانیش خدا و بهشت و پرستش و عظمت و بزرگواری و آخرت و حقشناسی و محبت و همه چیز و همه کس را فراموش میکند،
برای یک شکم انگور یا خرما یا گندم، گوسفندوار پوزهاش را به زمین فرو میبرد و چشمش را بر آسمان و بر تو میبندد، سجده نمیکنم،
این چرند بدچشم شکمچران پول دوست کاسبکار پست را سجده کنم ؟
کسی را که به خاطر تو، برای نشان دادن ایمان و اخلاصش به تو، یک دسته گندم زرد و پوسیده را به قربانگاه میآورد ؟
او را که به خاطر خوشگلی خواهرش حرف تو را زیرپا میگذارد، پدرش را لجن مال میکند ؟ برادرش را میکشد… ؟ نمیبینی اینها چه میکنند ؟ زمین را و زمان را به چه کثافتی کشاندهاند ؟
مسیح و یحیی و زکریا و علی را بیرحمانه و ددمنشانه میکشند، تنها به علت آنکه «میتوانند»، نه، تنها به علت آنکه «شخصیت بزرگ، روح بلند و انسان پرشکوه» تحملش برای «اشخاص حقیر، ارواح زبون و آدمکهای خوار و ذلیل» شکنجهآور است
و احساس بودن آنها عقدههای حقارت و پوچی را همچون ماران خوشهدار به خشم میآورد و دیواره جانشان را نیش میزنند و از شدت درد دیوانه و هار میشوند و آنگاه با کشتن و سوختن و پوست کندن و شمع آجین کردن آنها که بودنشان برای این زبونان جرم است آرام ميگیرند، لذت میبرند و شفا مییابند
و آنوقت سه میلیاردشان نوکر دوسه تا جانور خونخوار نامردی میشوند مثل نرون و چنگیز و تیمور و هلاکو و آشوربانیپال و خلیفه و قیصر و چومبه و متمدنهاش، استالین و هیتلر و نیکسون و هیث … همه بردگان رام و زبون فرعون یا قارون یا بلعم باعور!
آری، من از نورم، ذاتم از آتش پاک و زلال بیدود است، من این لجنهای مجسم پلید پست را سجده کنم ....؟ »
🙏هبوط_ علی شریعتی
@ferdosesokhan
اقداماتی که باید در حین وقوع سیل انجام دهیم :
●برای اطلاع از وضعیت و نیز گرفتن دستورات لازم به رادیو ، تلویزیون و یا اعلام خبر از طریق بلندگوهای عمومی توجه کنید ، در صورتی که دستور تخلیه داده شد بلافاصله این کار را انجام دهید.
●در هنگام تخلیه منزل کیف اضطراری را بردارید(کیف اضطراری شامل :جعبه کمک های اولیه –مقداری پول نقد - مدارک مهم یا کپی آنها –مواد غذایی خشک –کنسرو –کنسرو باز کن- چاقو- طناب –رادیو با باطری اضافه - بطری آب حداقل یک لیتر برای هر نفر در روز - چراغ قوه با باطری اضافه–وسایل ویژه نوزادان،مادران ،سالمندان وبیماران–کفش-پتو–لباس فصل–و هر آن چیزی که برای فرد خیلی عزیز است).
●به هیچ عنوان از آب سیل برای نوشیدن یا پخت و پز استفاده نکنید .
●در صورت اعلام مرکز بهداشت آب شبکه لوله کشی را بجوشانید یا صرفا از آب بطری شده استفاده نمایید.
از خوردن مواد غذایی آغشته به آب سیل جدا خودداری نمایید.
●زمانی که تشخیص دادید سیلاب در حال شکل گیری است ، خیلی سریع عمل کرده خود را نجات دهید ، شما تنها چند دقیقه برای این کار فرصت دارید .
●از فاضلاب ها و جویبارهای به ظاهر آرام دوری نمایید ، بخاطر داشته باشید جویبارها ، کانال های فاضلاب ، تنگه ها و .... نیز می توانند به ناگهان دچار سیل شوند .
●اگر خانه شما در محل مرتفعی است و خطر آب گرفتگی شما را تهدید نمی کند ، نیازی به خروج از منزل نیست . در غیر اینصورت مناطق کم ارتفاع را خیلی سریع ترک نموده و به مناطق مرتفع دور از رودخانه ها و نهر ها بروید .
●در صورت ترک خانه ، اشیای گران قیمت را به محل های بالاتری در منزل ببرید و درها را قفل کنید.
●جریان آب ، برق و گاز را برای جلوگیری از آب گرفتگی ، برق گرفتگی و انفجار قطع کنید.
●در جریان آب راه نروید چرا که 15 سانتیمتر آب در حال حرکت ممکن است باعث بر هم خوردن تعادل شما شود.
●اگر مجبورید در آب حرکت کنید ، از مسیری بروید که آب حرکت نمی کند . برای اینکه از استحکام زمین جلوی پای خود مطمئن شوید از یک تکه چوب دستی استفاده کنید .
●هیچ گاه به تنهایی در یک ناحیه سیل زده ، به این طرف و آن طرف نروید اگر پیاده هستید از نقاطی که سطح آب آن از زانو بالاتر است عبور نکنید .
●هرگز از درختان در معرض سیل به عنوان محل امن استفاده نکنید .
●در جریان سیل شنا نکنید .
●وسایل نقلیه ، حیوانات اهلی و اشیای قابل حمل را باید به نزدیکترین محل مرتفع انتقال دهید .
●از عبور دادن حیوانات اهلی از عرض رودخانه ها و سواحل آنها در زمان بارش شدید باران و وقوع سیل بپرهیزید.
⭕️ نکات زیر را برای رانندگی در شرایط سیل بخاطر بسپارید :
●در منطقه سیل زده رانندگی نکنید . اگر سیل اطراف خودروی شما فرا گرفته است ، خودرو را رها کنید و به یک منطقه مرتفع بروید و گرنه جریان سیل شما و خودرویتان را خیلی سریع با خود می برد .
●در بیشتر خودروها ارتفاع پانزده سانتی متر آب می تواند به کف خودرو برسد و کنترل آن را مختل نماید و یا حتی باعث توقف حرکت آن شود .
●خودرو وسیله نقلیه ، محل امنی در مقابل سیل نمی باشد ،اگر وسیله نقلیه شما (به علت فرو رفتن در آب یا گل ) از حرکت ایستاد فورا" آن را ترک کرده و به جای مرتفع بروید .
●ارتفاع آب در حد سی سانتیمتر ، بیشتر خودروها را شناور می کند .
●شصت سانتیمتر آب در حال حرکت ، می تواند هر خودرویی را شناور سازد .
●در صورت بالا آمدن سطح آب ، از توقف در منطقه آب گرفته به هر دلیل بپرهیزید.
●در هنگام رانندگی مراقب شیب ها و پیچ های جاده باشید ، با دنده سنگین حرکت کنید چرا که در این مواقع ، ترمز ها در آب بخوبی کار نمی کنند.
مطلب برگرفته از : کانال مردمی آب و محیط زیست ایران
@ferdosesokhan
●برای اطلاع از وضعیت و نیز گرفتن دستورات لازم به رادیو ، تلویزیون و یا اعلام خبر از طریق بلندگوهای عمومی توجه کنید ، در صورتی که دستور تخلیه داده شد بلافاصله این کار را انجام دهید.
●در هنگام تخلیه منزل کیف اضطراری را بردارید(کیف اضطراری شامل :جعبه کمک های اولیه –مقداری پول نقد - مدارک مهم یا کپی آنها –مواد غذایی خشک –کنسرو –کنسرو باز کن- چاقو- طناب –رادیو با باطری اضافه - بطری آب حداقل یک لیتر برای هر نفر در روز - چراغ قوه با باطری اضافه–وسایل ویژه نوزادان،مادران ،سالمندان وبیماران–کفش-پتو–لباس فصل–و هر آن چیزی که برای فرد خیلی عزیز است).
●به هیچ عنوان از آب سیل برای نوشیدن یا پخت و پز استفاده نکنید .
●در صورت اعلام مرکز بهداشت آب شبکه لوله کشی را بجوشانید یا صرفا از آب بطری شده استفاده نمایید.
از خوردن مواد غذایی آغشته به آب سیل جدا خودداری نمایید.
●زمانی که تشخیص دادید سیلاب در حال شکل گیری است ، خیلی سریع عمل کرده خود را نجات دهید ، شما تنها چند دقیقه برای این کار فرصت دارید .
●از فاضلاب ها و جویبارهای به ظاهر آرام دوری نمایید ، بخاطر داشته باشید جویبارها ، کانال های فاضلاب ، تنگه ها و .... نیز می توانند به ناگهان دچار سیل شوند .
●اگر خانه شما در محل مرتفعی است و خطر آب گرفتگی شما را تهدید نمی کند ، نیازی به خروج از منزل نیست . در غیر اینصورت مناطق کم ارتفاع را خیلی سریع ترک نموده و به مناطق مرتفع دور از رودخانه ها و نهر ها بروید .
●در صورت ترک خانه ، اشیای گران قیمت را به محل های بالاتری در منزل ببرید و درها را قفل کنید.
●جریان آب ، برق و گاز را برای جلوگیری از آب گرفتگی ، برق گرفتگی و انفجار قطع کنید.
●در جریان آب راه نروید چرا که 15 سانتیمتر آب در حال حرکت ممکن است باعث بر هم خوردن تعادل شما شود.
●اگر مجبورید در آب حرکت کنید ، از مسیری بروید که آب حرکت نمی کند . برای اینکه از استحکام زمین جلوی پای خود مطمئن شوید از یک تکه چوب دستی استفاده کنید .
●هیچ گاه به تنهایی در یک ناحیه سیل زده ، به این طرف و آن طرف نروید اگر پیاده هستید از نقاطی که سطح آب آن از زانو بالاتر است عبور نکنید .
●هرگز از درختان در معرض سیل به عنوان محل امن استفاده نکنید .
●در جریان سیل شنا نکنید .
●وسایل نقلیه ، حیوانات اهلی و اشیای قابل حمل را باید به نزدیکترین محل مرتفع انتقال دهید .
●از عبور دادن حیوانات اهلی از عرض رودخانه ها و سواحل آنها در زمان بارش شدید باران و وقوع سیل بپرهیزید.
⭕️ نکات زیر را برای رانندگی در شرایط سیل بخاطر بسپارید :
●در منطقه سیل زده رانندگی نکنید . اگر سیل اطراف خودروی شما فرا گرفته است ، خودرو را رها کنید و به یک منطقه مرتفع بروید و گرنه جریان سیل شما و خودرویتان را خیلی سریع با خود می برد .
●در بیشتر خودروها ارتفاع پانزده سانتی متر آب می تواند به کف خودرو برسد و کنترل آن را مختل نماید و یا حتی باعث توقف حرکت آن شود .
●خودرو وسیله نقلیه ، محل امنی در مقابل سیل نمی باشد ،اگر وسیله نقلیه شما (به علت فرو رفتن در آب یا گل ) از حرکت ایستاد فورا" آن را ترک کرده و به جای مرتفع بروید .
●ارتفاع آب در حد سی سانتیمتر ، بیشتر خودروها را شناور می کند .
●شصت سانتیمتر آب در حال حرکت ، می تواند هر خودرویی را شناور سازد .
●در صورت بالا آمدن سطح آب ، از توقف در منطقه آب گرفته به هر دلیل بپرهیزید.
●در هنگام رانندگی مراقب شیب ها و پیچ های جاده باشید ، با دنده سنگین حرکت کنید چرا که در این مواقع ، ترمز ها در آب بخوبی کار نمی کنند.
مطلب برگرفته از : کانال مردمی آب و محیط زیست ایران
@ferdosesokhan
متن بیهقی از توصیف بارانکیخرد شروع میشود تا دلهره سیلاب و خود سیلاب تا ازپاافتادگیاش... یکی از عجیبترین و زیباترین توصیفهای سیل در ادبیات فارسی.
سیل غزنین
روز شنبه میان دو نماز، بارانکی خُردخُرد میبارید؛ چندان که زمین را اندکی تر میکرد و گروهی از گلهداران در بستر رود غزنین فرود آمده و گاوها را آنجا نگه داشته بودند. هرچه گفتند از آنجا برخیزید که در راهِ گذرِ سیل ماندن خطاست، فرمان نمیبردند تا باران قویتر شد. پس، کاهلانه برخاستند و خویشتن را به پای دیوارهایی افکندند که به کوی آهنگران پیوسته است و پناهگاهی پیدا کردند که آن هم خطا بود، اما آرامیدند. و بر آن جانب رود که سوی افغان شال است، در میان آن درختان تا آن دیوارهای آسیا، بسیار استران سلطانی بسته و آخورها را کنار هم ساخته و چادرها برپا کرده و بیخیال نشسته بودند. آن هم خطا بود؛ که در راه گذرِ سیل بودند.
پلِ بامیان در آن روزگار اینچنین نبود بل که پلی بود قوی با ستونهای استوار و پشتوانههای نیرومند، اندکی کوتاه، و بر آن دو ردیف دکان در برابر یکدیگر؛ چنانکه اکنون است. و چون از سیل تباه شد، عبویهی بازرگان، آن مرد پارسای نیکوکار – خدا بیامرزدش – چنین پلی ساخت؛ یک دهنه به این نیکویی و زیبایی، و اثرِ نیکو ماندنی است و از مردم چنین چیزها میماند.
باران در پسینگاهان چنان شد که همانندش را به یاد نداشتند و تا دیری پس از نماز خفتن پیوسته میبارید و پاسی از شب گذشته، سیلی در رسید که پیران کهن اقرار کردند چنین سیلی را به یاد نمیآرند. و با درختان بسیاری که از بیخ برکَنده و با خود میآورد، ناگهان سر رسید. گلهداران جَستند و جان به در بردند و نیز استرداران. و سیل گاوان و استران را در ربود و به پل رسید و گذر تنگ بود. چگونه ممکن میشد که آنهمه گِلولای و درخت و چارپا یکباره بتوانند بگذرند؟ و دهانه بسته شد؛ چنانکه آب راهِ گذر نداشت و بر روی پل افتاد و دنبالهی سیل، همچون لشکر آشفته، از راه میرسید و آب از بستر رودخانه بالا زد و در بازارها روان شد و به بازار صرافان رسید و خسارتهای بسیار به بار آورد، و بزرگترین هنرش این که پل را با دکانها از جا برکند و راه خود را دریافت و کاروانسراهای زیادی را که در راهش بودند ویران کرد و بازارها همه از بین رفتند و آب تا زیرِ بارویِ قلعه آمد؛ چنانکه در قدیم و پیش از روزگار یعقوب لیث بود. و این سیل بزرگ چندان به مردم زیان رساند که هیچ حسابگری از پسِ اندازههایاش برنمیآید. و دیگر روز، مردم در دو سوی رود به تماشا ایستاده بودند و چیزی به ظهر نمانده سیل از پا افتاد.
#ابوالفضل_بیهقی
#تاریخ_بیهقی
#سیل_غزنین
@adab_o_parsi
@ferdosesokhan
سیل غزنین
روز شنبه میان دو نماز، بارانکی خُردخُرد میبارید؛ چندان که زمین را اندکی تر میکرد و گروهی از گلهداران در بستر رود غزنین فرود آمده و گاوها را آنجا نگه داشته بودند. هرچه گفتند از آنجا برخیزید که در راهِ گذرِ سیل ماندن خطاست، فرمان نمیبردند تا باران قویتر شد. پس، کاهلانه برخاستند و خویشتن را به پای دیوارهایی افکندند که به کوی آهنگران پیوسته است و پناهگاهی پیدا کردند که آن هم خطا بود، اما آرامیدند. و بر آن جانب رود که سوی افغان شال است، در میان آن درختان تا آن دیوارهای آسیا، بسیار استران سلطانی بسته و آخورها را کنار هم ساخته و چادرها برپا کرده و بیخیال نشسته بودند. آن هم خطا بود؛ که در راه گذرِ سیل بودند.
پلِ بامیان در آن روزگار اینچنین نبود بل که پلی بود قوی با ستونهای استوار و پشتوانههای نیرومند، اندکی کوتاه، و بر آن دو ردیف دکان در برابر یکدیگر؛ چنانکه اکنون است. و چون از سیل تباه شد، عبویهی بازرگان، آن مرد پارسای نیکوکار – خدا بیامرزدش – چنین پلی ساخت؛ یک دهنه به این نیکویی و زیبایی، و اثرِ نیکو ماندنی است و از مردم چنین چیزها میماند.
باران در پسینگاهان چنان شد که همانندش را به یاد نداشتند و تا دیری پس از نماز خفتن پیوسته میبارید و پاسی از شب گذشته، سیلی در رسید که پیران کهن اقرار کردند چنین سیلی را به یاد نمیآرند. و با درختان بسیاری که از بیخ برکَنده و با خود میآورد، ناگهان سر رسید. گلهداران جَستند و جان به در بردند و نیز استرداران. و سیل گاوان و استران را در ربود و به پل رسید و گذر تنگ بود. چگونه ممکن میشد که آنهمه گِلولای و درخت و چارپا یکباره بتوانند بگذرند؟ و دهانه بسته شد؛ چنانکه آب راهِ گذر نداشت و بر روی پل افتاد و دنبالهی سیل، همچون لشکر آشفته، از راه میرسید و آب از بستر رودخانه بالا زد و در بازارها روان شد و به بازار صرافان رسید و خسارتهای بسیار به بار آورد، و بزرگترین هنرش این که پل را با دکانها از جا برکند و راه خود را دریافت و کاروانسراهای زیادی را که در راهش بودند ویران کرد و بازارها همه از بین رفتند و آب تا زیرِ بارویِ قلعه آمد؛ چنانکه در قدیم و پیش از روزگار یعقوب لیث بود. و این سیل بزرگ چندان به مردم زیان رساند که هیچ حسابگری از پسِ اندازههایاش برنمیآید. و دیگر روز، مردم در دو سوی رود به تماشا ایستاده بودند و چیزی به ظهر نمانده سیل از پا افتاد.
#ابوالفضل_بیهقی
#تاریخ_بیهقی
#سیل_غزنین
@adab_o_parsi
@ferdosesokhan
نوروز دریایی چیست؟ و خاطرات یک دریانورد قدیمی
آغاز نوروزِ دریا، درست همزمان با روز پایان یافتن طوفان های بسیار شدید شصت روزه ۱۱ خرداد تا ۹ مرداد است که حتی در سه قرن اخیر که انگلیسی ها در هند مستقر بودند، آنرا جون جولای نامیده اند. بنابراین پس از فرونشستن این طوفان های شصت روزه و آغاز آرامش دریا، کار دریانوردی آغاز شده و ایرانیان سواحل دریا آنرا شروع سال نو قرار داده اند. همچنین در سواحل هندوستان نیز دریانوردان، روز نهم مرداد را جشن میگیرند و با خواندن سرود و اوراد، چند روزی را بشادی گذرانده و هرچه نارگیل دارند بعنوان تحفه به دریا میریزند، سپس سفرهای دریایی آغاز می شود.
اسماعیل رائین که تحقیقاتی درباره نوروز دریایی و آشنایی دریانوردانِ ایرانی با بادهای موسمی انجام داده و با چند تن ناوخدایان قدیمی خلیج فارس گفتگو کرده است، در دهه چهل خورشیدی میگوید:
..... در بوشهر با ناخدا کربلائی محمد ۸۴ ساله که ۶۵ سال با کشتی های بادبانی دریانوردی کرده بود و بارها تا سواحل شرق آفریقا و زنگبار و هندوستان و جنوب چین رفته بود، ملاقات داشتیم و گفتگوهای مفصلی طی چند روز انجام شد و داستان های شیرینی برای گفتن داشت و درطی این چند روز، بارها ناوخدایانی را میدیدیم که برای مشورت و پرسش از وضعیت دریا و احتمال وقوع طوفان نزد وی می آمدند و او فقط با مشاهده افق هنگام طلوع و غروب آفتاب و با دقت به هاله هایی که دور خورشید و ماه تشکیل میشد، برای ناوخدایانی که پرسش میکردند پیش بینی می کرد و آنچه که برای ما حیرت انگیز بود، تاریخ دقیق و صحیح وزش بادهای موسمی بود که سینه به سینه از رهنامه های دوره ساسانی به وی رسیده بود!
او که از خاندان های قدیمی و اصیل دریانورد جنوب ایران است میگوید که از پدر جدش شنیده که در دوران افشاریه و زمان سیطره و کشتیرانی ناوگان ایران در خلیج فارس در دوره نادرشاه، هنگامی که نیروی دریایی ایران برای سرکوبی اعراب به جنگ های دریایی ميرفتند از همان رهنامه های باستانی استفاده می کردند و حتی خودش دیده است که نام یکی از اجدادش بر روی لوله توپی که در روستای!!! (آنوقت روستا بوده) راس الخیمه از دوران جنگ های نادری بجای مانده و حک شده است..
ناخدا تیرکمانی میگوید:
یک روز قبل از آغاز طوفان علاوه بر غباری که در هوا پدید می آید، ستاره ها نیز در حال لرزش بنظر می آیند و مرغان ماهیخوار نیز لااقل ۱۲ ساعت قبل از وقوع طوفان از انقلاب هوا آگاه میشوند و با صدای مخصوصی بسوی ساحل می آیند و ناخدایان از روی این علایم متوجه وقوع طوفان میشوند
بن مایه: دریانوردی ایرانیان، اسماعیل رائین، جلد اول، ص ۴۳۶ به بعد
@ferdosesokhan
آغاز نوروزِ دریا، درست همزمان با روز پایان یافتن طوفان های بسیار شدید شصت روزه ۱۱ خرداد تا ۹ مرداد است که حتی در سه قرن اخیر که انگلیسی ها در هند مستقر بودند، آنرا جون جولای نامیده اند. بنابراین پس از فرونشستن این طوفان های شصت روزه و آغاز آرامش دریا، کار دریانوردی آغاز شده و ایرانیان سواحل دریا آنرا شروع سال نو قرار داده اند. همچنین در سواحل هندوستان نیز دریانوردان، روز نهم مرداد را جشن میگیرند و با خواندن سرود و اوراد، چند روزی را بشادی گذرانده و هرچه نارگیل دارند بعنوان تحفه به دریا میریزند، سپس سفرهای دریایی آغاز می شود.
اسماعیل رائین که تحقیقاتی درباره نوروز دریایی و آشنایی دریانوردانِ ایرانی با بادهای موسمی انجام داده و با چند تن ناوخدایان قدیمی خلیج فارس گفتگو کرده است، در دهه چهل خورشیدی میگوید:
..... در بوشهر با ناخدا کربلائی محمد ۸۴ ساله که ۶۵ سال با کشتی های بادبانی دریانوردی کرده بود و بارها تا سواحل شرق آفریقا و زنگبار و هندوستان و جنوب چین رفته بود، ملاقات داشتیم و گفتگوهای مفصلی طی چند روز انجام شد و داستان های شیرینی برای گفتن داشت و درطی این چند روز، بارها ناوخدایانی را میدیدیم که برای مشورت و پرسش از وضعیت دریا و احتمال وقوع طوفان نزد وی می آمدند و او فقط با مشاهده افق هنگام طلوع و غروب آفتاب و با دقت به هاله هایی که دور خورشید و ماه تشکیل میشد، برای ناوخدایانی که پرسش میکردند پیش بینی می کرد و آنچه که برای ما حیرت انگیز بود، تاریخ دقیق و صحیح وزش بادهای موسمی بود که سینه به سینه از رهنامه های دوره ساسانی به وی رسیده بود!
او که از خاندان های قدیمی و اصیل دریانورد جنوب ایران است میگوید که از پدر جدش شنیده که در دوران افشاریه و زمان سیطره و کشتیرانی ناوگان ایران در خلیج فارس در دوره نادرشاه، هنگامی که نیروی دریایی ایران برای سرکوبی اعراب به جنگ های دریایی ميرفتند از همان رهنامه های باستانی استفاده می کردند و حتی خودش دیده است که نام یکی از اجدادش بر روی لوله توپی که در روستای!!! (آنوقت روستا بوده) راس الخیمه از دوران جنگ های نادری بجای مانده و حک شده است..
ناخدا تیرکمانی میگوید:
یک روز قبل از آغاز طوفان علاوه بر غباری که در هوا پدید می آید، ستاره ها نیز در حال لرزش بنظر می آیند و مرغان ماهیخوار نیز لااقل ۱۲ ساعت قبل از وقوع طوفان از انقلاب هوا آگاه میشوند و با صدای مخصوصی بسوی ساحل می آیند و ناخدایان از روی این علایم متوجه وقوع طوفان میشوند
بن مایه: دریانوردی ایرانیان، اسماعیل رائین، جلد اول، ص ۴۳۶ به بعد
@ferdosesokhan
ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهور تر است
1-گر دایره ی کوزه زگوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست.(بابا افضل)
2-با سیه دل چه سود گفتن وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ(سعدی)
3-شکسته بال تر زمن در میان مرغان نیست
دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است
4-هر دم که دل به عشق دهی خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست(حافظ)
5-چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت برزین، گهی زین به پشت(فردوسی)
6-امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرابه خیر تو امید نیست، شر مرسان(سعدی)
7-صوفی نشود صافی ، تا درنکشد جامی
بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی
8-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب مباد آن که گدا معتبر شود(حافظ)
-در محفل خود راه مده همچومنی را
افسرده دل افسرده کند انجمنی را(قائم مقام)
10-مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
که (به) هر کجا که روی آسمان همین رنگ است
11-منظر دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید(حافظ)
12-گویش چه گفت، گفت ار خوانی وگر برانی
از تو به یک اشاره ، از ما به سر دویدن(ابن یمین)
13-در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگ دهن آلوده ویوسف ندریده(سعدی)
14-ای کلیم دل زطور خویش پا بیرون منه
از گلیم خویش پا بیرون نمی باید نهاد(مغربی)
15-آن زلف سیه دل سبکبار
یک سر دارد هزار سودا
16-یک دل دارم هزار دلبر
یک سر دارم هزار سودا
17-باشد پس پرده گفت و گوی من و تو
چون پرده بر افتد، نه تو مانی و نه من(خیام)
18-بس تجربه کردیم در این دیر خرابات
با درد کشان هرکه در افتاد بر افتاد(حافظ)
19-اظهار عجز پیش ستمگر روا مدار(ز ابلهی است)
اشک کباب موجب طغیان آتش است(صائب)
--تا نگرید ابر ، کی خندد چمن؟
تانگرید طفل کی جوشد لبن؟(مولوی)
ب- ابیاتی که مصراع اول آن ها مشهورتر است:
1-علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست(سعدی)
2-خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در آن غش باشد(حافظ)
3-عاقبت گرگ زاده گرگ شود
گر چه با آدمی بزرگ شود(سعدی)
4-باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام شکوفه بر سر آورد(حافظ)
5-از محبت خار ها گل می شود
از محبت سرکه ها مُل می شود(مولوی)
6-مازیاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آن چه می پنداشتیم(حافظ)
7-اندک اندک به هم شود بسیار
دانه دانه ست غله در انبار(سعدی)
8-ازمکافات عمل غافل مشو
گندم از گندم بروید جو زجو
9-پسر کاو ندارد نشان از پدر
تو بیگانه خوانش نخوانش پسر
10-به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی
به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی(سعدی)
11-سلامی چو بوی خوش آشنایی
به آن مردم دیده ی روشنایی(حافظ)
12-آفتاب آمد دلیل آفتاب
گر دلیلت هست از وی رو متاب(مولوی)
13-از پی هر گریه آخر خنده ای است
مرد آخر بین مبارک بنده ای است(مولوی)
14-یک لحظه غافل گشتم و صد سال راهم دور شد
رفتم که خار از پا کشم ، محمل نهان شد از نظر(ملک قمی)
15-از هر چه می رود سخن دوست خوش تر است
پیغام آشنا نفس روح پرور است(سعدی)
16-از هر چه بگذری سخن دوست خوش تر است
از یار ناز خوش تر و از ما نیازها(حضرت ادیب)
17-ای مگس عرصه ی سیمرغ نه جولانگه توست
عرض خود می بری و زحمت ما می داری(حافظ)
18-تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی(حافظ)
19-این قافله ی عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
20-اول اندیشه وانگهی گفتار
پی بست آمده ست وپس دیوار(سعدی)
@ferdosesokhan
1-گر دایره ی کوزه زگوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست.(بابا افضل)
2-با سیه دل چه سود گفتن وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ(سعدی)
3-شکسته بال تر زمن در میان مرغان نیست
دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است
4-هر دم که دل به عشق دهی خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست(حافظ)
5-چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت برزین، گهی زین به پشت(فردوسی)
6-امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرابه خیر تو امید نیست، شر مرسان(سعدی)
7-صوفی نشود صافی ، تا درنکشد جامی
بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی
8-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب مباد آن که گدا معتبر شود(حافظ)
-در محفل خود راه مده همچومنی را
افسرده دل افسرده کند انجمنی را(قائم مقام)
10-مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
که (به) هر کجا که روی آسمان همین رنگ است
11-منظر دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید(حافظ)
12-گویش چه گفت، گفت ار خوانی وگر برانی
از تو به یک اشاره ، از ما به سر دویدن(ابن یمین)
13-در کوی تو معروفم و از روی تو محروم
گرگ دهن آلوده ویوسف ندریده(سعدی)
14-ای کلیم دل زطور خویش پا بیرون منه
از گلیم خویش پا بیرون نمی باید نهاد(مغربی)
15-آن زلف سیه دل سبکبار
یک سر دارد هزار سودا
16-یک دل دارم هزار دلبر
یک سر دارم هزار سودا
17-باشد پس پرده گفت و گوی من و تو
چون پرده بر افتد، نه تو مانی و نه من(خیام)
18-بس تجربه کردیم در این دیر خرابات
با درد کشان هرکه در افتاد بر افتاد(حافظ)
19-اظهار عجز پیش ستمگر روا مدار(ز ابلهی است)
اشک کباب موجب طغیان آتش است(صائب)
--تا نگرید ابر ، کی خندد چمن؟
تانگرید طفل کی جوشد لبن؟(مولوی)
ب- ابیاتی که مصراع اول آن ها مشهورتر است:
1-علاج واقعه پیش از وقوع باید کرد
دریغ سود ندارد چو رفت کار از دست(سعدی)
2-خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در آن غش باشد(حافظ)
3-عاقبت گرگ زاده گرگ شود
گر چه با آدمی بزرگ شود(سعدی)
4-باد آمد و بوی عنبر آورد
بادام شکوفه بر سر آورد(حافظ)
5-از محبت خار ها گل می شود
از محبت سرکه ها مُل می شود(مولوی)
6-مازیاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آن چه می پنداشتیم(حافظ)
7-اندک اندک به هم شود بسیار
دانه دانه ست غله در انبار(سعدی)
8-ازمکافات عمل غافل مشو
گندم از گندم بروید جو زجو
9-پسر کاو ندارد نشان از پدر
تو بیگانه خوانش نخوانش پسر
10-به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی
به صد دفتر نشاید گفت حسب الحال مشتاقی(سعدی)
11-سلامی چو بوی خوش آشنایی
به آن مردم دیده ی روشنایی(حافظ)
12-آفتاب آمد دلیل آفتاب
گر دلیلت هست از وی رو متاب(مولوی)
13-از پی هر گریه آخر خنده ای است
مرد آخر بین مبارک بنده ای است(مولوی)
14-یک لحظه غافل گشتم و صد سال راهم دور شد
رفتم که خار از پا کشم ، محمل نهان شد از نظر(ملک قمی)
15-از هر چه می رود سخن دوست خوش تر است
پیغام آشنا نفس روح پرور است(سعدی)
16-از هر چه بگذری سخن دوست خوش تر است
از یار ناز خوش تر و از ما نیازها(حضرت ادیب)
17-ای مگس عرصه ی سیمرغ نه جولانگه توست
عرض خود می بری و زحمت ما می داری(حافظ)
18-تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی(حافظ)
19-این قافله ی عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
20-اول اندیشه وانگهی گفتار
پی بست آمده ست وپس دیوار(سعدی)
@ferdosesokhan
🌹مردم شیراز انسانیت را به رخ مردم جهان کشیدند🌹
👏در پی سیل ناگهانی در تنگ قرآن (دروازه قرآن) مردم شیراز:
1_بلا فاصله جان خود را به خطر انداختند و از همه طرف به کمک شتافتند
2_مردم سریع لباسهای خود که داخل خانه داشتند آوردند،
3_مردم درب منازلشان را به روی آسیب دیدگان باز گذاشتند
4_مردم روی پلاکادر و تابلو در دست آدرس و شماره تلفن برای منزل مجانی نوشتند و توی باران ساعتها ایستادند
5_ مردم تا صبح بیدار ماندند و گشتند و مجانی پذیرای مهمانان نوروزی شدند
6_هتل داران شیرازی هتلهای خود را مجانی در اختیار مهمانان نوروزی گذاشتند
7_رستورانها برای غذای مجانی اعلام آمادگی کردند
8_ نمایشگاه بین المللی شیراز بلا فاصله هزار چادر در سالنهای خود احداث و از مردم خواست تا در فضای مجازی برای پذیرش مجانی مهانان اطلاع رسانی کنند
9_ مراکز بهداریها و بیمارستانها و درمانگهای خصوصی برای آسیب دیدگان مجانی اعلام آمادگی کردند
10_ مردم تا پایان سیل ایستادند و مجروحان را با کمک مسئولین حوادث و پادگانهای ارتش نجات و به مراکز درمانی اعزام کردند
11_مردم کمک کردند قربانیان حادثه را از لابلای سیل پیدا کردند
12_مردم کمک کردند تا ماشینهای آسیب دیده و واژگونی را از مسیر طولانی از لابلای سیل جمع آوری و در مکانهای مناسب قرار دهند،
13_ صافکاران و مکانیکها و تعمیر کاران شیرازی برای تعمیر کردن ماشینها مجانی اعلام آمادگی کردند.
🙏احسنت به غیرت و انسانیت مردم شیراز که برای اثبات انسانیت سنگ تمام گذاشتند پخش کنید تا تمام مردم کشور از غیرت و انسانیت مردم شیراز مطلع شوند👏
@ferdosesokhan
👏در پی سیل ناگهانی در تنگ قرآن (دروازه قرآن) مردم شیراز:
1_بلا فاصله جان خود را به خطر انداختند و از همه طرف به کمک شتافتند
2_مردم سریع لباسهای خود که داخل خانه داشتند آوردند،
3_مردم درب منازلشان را به روی آسیب دیدگان باز گذاشتند
4_مردم روی پلاکادر و تابلو در دست آدرس و شماره تلفن برای منزل مجانی نوشتند و توی باران ساعتها ایستادند
5_ مردم تا صبح بیدار ماندند و گشتند و مجانی پذیرای مهمانان نوروزی شدند
6_هتل داران شیرازی هتلهای خود را مجانی در اختیار مهمانان نوروزی گذاشتند
7_رستورانها برای غذای مجانی اعلام آمادگی کردند
8_ نمایشگاه بین المللی شیراز بلا فاصله هزار چادر در سالنهای خود احداث و از مردم خواست تا در فضای مجازی برای پذیرش مجانی مهانان اطلاع رسانی کنند
9_ مراکز بهداریها و بیمارستانها و درمانگهای خصوصی برای آسیب دیدگان مجانی اعلام آمادگی کردند
10_ مردم تا پایان سیل ایستادند و مجروحان را با کمک مسئولین حوادث و پادگانهای ارتش نجات و به مراکز درمانی اعزام کردند
11_مردم کمک کردند قربانیان حادثه را از لابلای سیل پیدا کردند
12_مردم کمک کردند تا ماشینهای آسیب دیده و واژگونی را از مسیر طولانی از لابلای سیل جمع آوری و در مکانهای مناسب قرار دهند،
13_ صافکاران و مکانیکها و تعمیر کاران شیرازی برای تعمیر کردن ماشینها مجانی اعلام آمادگی کردند.
🙏احسنت به غیرت و انسانیت مردم شیراز که برای اثبات انسانیت سنگ تمام گذاشتند پخش کنید تا تمام مردم کشور از غیرت و انسانیت مردم شیراز مطلع شوند👏
@ferdosesokhan
📌٢۴ محور کشور تا اطلاع ثانوی مسدود است
١-محور اولنگ– شاهرود در استان های گلستان و سمنان به علت عدم ایمنی کافی.
٢-محور دیزین- شمشک در استان های تهران و البرزبه علت عدم ایمنی کافی.
٣--استان گیلان، محور پونل - خلخال به علت ریزش کوه پل.
۴-استان کهگیلویه و بویراحمد، محور "سی سخت_پادنا" به علت عدم ایمنی کافی.
۵-استان همدان، محور "گنجنامه-تویسرکان" به علت عدم ایمنی کافی.
۶-استان کردستان محور فرعی "سروآباد –پاوه" (گردنه ته ته) به علت یخ زدگی و عدم ایمنی کافی.
٧-استان مازندران محور تنکابن فرعی توکله (پل توکله) به علت سیل و تخریب پل.
٨-استان مازندران محور چمستان فرعی در کاپی به علت عدم ایمنی کافی.
٩-استان ایلام محور روستایی نسار شهرستان چرداول به علت رانش زمین.
١٠-استان ایلام محور "زرنه – سومار" به علت عملیات راه سازی.
١١- استان خوزستان محور قدیم چذابه به علت بالا آمدن آب دریاچه هور.
١٢-استان چهارمحال و بختیاری محور "کوهرنگ-مسجد سلیمان"(گردنه چری و شاه منصوری) به علت بارش برف و خطر سقوط بهمن.
١٣-در استان سمنان محور "شاهرود-آزادشهر" (محدوده خوش ییلاق) به علت ریزش کوه مسدود بوده و مسیر جایگزین محور سمنان-فیروزکوه می باشد.
١۴-در استان گلستان محور "گرگان-آق قلا" (لاین رفت فرعی "قربان آباد-آق قلا"، فرعی "آق قلا-بدراق ملا"، فرعی پل "قره تپه-بندرترکمن"، فرعی "قلعه جیق-یساقی"، فرعی "آق قلا-پل دو گونچی")به علت آبگرفتگی.
١۵-استان مازندران (محور "دیباج-گلوگاه") به علت آبگرفتگی .
١۶-استان گلستان محور فرعی خواجه نفس به گمیشان به علت بالا آمدن سطح آب و طغیان رودخانه.
١٧-استان لرستان محور قدیم "خرم آباد-پلدختر" و محور فرعی "کاکارضا-بیرانشهر "به علت طغیان رودخانه.
١٨-استان خوزستان محور "اندیکا-شهرکرد" به علت طغیان رودخانه و آبگرفتگی.
١٩-استان البرز و مازندران محور "کرج-چالوس" به علت عدم ایمنی کافی.
٢٠ - استان سمنان محورهای "چاشم-خطیرکوه"، "دهستان-پشتکوه" به علت طغیان رودخانه، "دامغان-جندق" به علت بارش باران و رانش زمین.
٢١-استان کهگیلویه و بویراحمد محور "یاسوج-شیراز" به علت آبگرفتگی و تخریب آسفالت، محورهای فرعی گچساران به بی بی حکیمه، راه روستایی دارشاهی، پل زردک به کبکیان،دهدشت به قلعه رئیسی و دیسموک به علت طغیان رودخانه.
٢٢-استان بوشهر محور ساحلی محدوده جزیره شمالی و جنوبی به علت آبگرفتگی مسدود است.محور "اهرم-فراشبند" از ساعت٠٧:٠٠ الی ١٩:٠٠ هر روز تا اطلاع ثانوی به علت عملیات راه سازی مسدود و مسیر جایگزین کلمه به امام زاده ابراهیم، بوشکان به ده رود و تنگ ارم به پل نمازگاه می باشد.
٢٣- استان خراسان رضوی محورهای "کاشمر-نیشابور(کوه سرخ) "،فرعی رباط سنگ به نیشابور(کدکن)،فرعی "نیشابور– فلیخانه عبدل آباد" و روستایی میدان "بسیج-رامشین" به علت آبگرفتگی.
٢۴- استان خراسان جنوبی محور فرعی "طبس-رباط خان" به علت طغیان رودخانه.
📡 @IR_khabarFori
١-محور اولنگ– شاهرود در استان های گلستان و سمنان به علت عدم ایمنی کافی.
٢-محور دیزین- شمشک در استان های تهران و البرزبه علت عدم ایمنی کافی.
٣--استان گیلان، محور پونل - خلخال به علت ریزش کوه پل.
۴-استان کهگیلویه و بویراحمد، محور "سی سخت_پادنا" به علت عدم ایمنی کافی.
۵-استان همدان، محور "گنجنامه-تویسرکان" به علت عدم ایمنی کافی.
۶-استان کردستان محور فرعی "سروآباد –پاوه" (گردنه ته ته) به علت یخ زدگی و عدم ایمنی کافی.
٧-استان مازندران محور تنکابن فرعی توکله (پل توکله) به علت سیل و تخریب پل.
٨-استان مازندران محور چمستان فرعی در کاپی به علت عدم ایمنی کافی.
٩-استان ایلام محور روستایی نسار شهرستان چرداول به علت رانش زمین.
١٠-استان ایلام محور "زرنه – سومار" به علت عملیات راه سازی.
١١- استان خوزستان محور قدیم چذابه به علت بالا آمدن آب دریاچه هور.
١٢-استان چهارمحال و بختیاری محور "کوهرنگ-مسجد سلیمان"(گردنه چری و شاه منصوری) به علت بارش برف و خطر سقوط بهمن.
١٣-در استان سمنان محور "شاهرود-آزادشهر" (محدوده خوش ییلاق) به علت ریزش کوه مسدود بوده و مسیر جایگزین محور سمنان-فیروزکوه می باشد.
١۴-در استان گلستان محور "گرگان-آق قلا" (لاین رفت فرعی "قربان آباد-آق قلا"، فرعی "آق قلا-بدراق ملا"، فرعی پل "قره تپه-بندرترکمن"، فرعی "قلعه جیق-یساقی"، فرعی "آق قلا-پل دو گونچی")به علت آبگرفتگی.
١۵-استان مازندران (محور "دیباج-گلوگاه") به علت آبگرفتگی .
١۶-استان گلستان محور فرعی خواجه نفس به گمیشان به علت بالا آمدن سطح آب و طغیان رودخانه.
١٧-استان لرستان محور قدیم "خرم آباد-پلدختر" و محور فرعی "کاکارضا-بیرانشهر "به علت طغیان رودخانه.
١٨-استان خوزستان محور "اندیکا-شهرکرد" به علت طغیان رودخانه و آبگرفتگی.
١٩-استان البرز و مازندران محور "کرج-چالوس" به علت عدم ایمنی کافی.
٢٠ - استان سمنان محورهای "چاشم-خطیرکوه"، "دهستان-پشتکوه" به علت طغیان رودخانه، "دامغان-جندق" به علت بارش باران و رانش زمین.
٢١-استان کهگیلویه و بویراحمد محور "یاسوج-شیراز" به علت آبگرفتگی و تخریب آسفالت، محورهای فرعی گچساران به بی بی حکیمه، راه روستایی دارشاهی، پل زردک به کبکیان،دهدشت به قلعه رئیسی و دیسموک به علت طغیان رودخانه.
٢٢-استان بوشهر محور ساحلی محدوده جزیره شمالی و جنوبی به علت آبگرفتگی مسدود است.محور "اهرم-فراشبند" از ساعت٠٧:٠٠ الی ١٩:٠٠ هر روز تا اطلاع ثانوی به علت عملیات راه سازی مسدود و مسیر جایگزین کلمه به امام زاده ابراهیم، بوشکان به ده رود و تنگ ارم به پل نمازگاه می باشد.
٢٣- استان خراسان رضوی محورهای "کاشمر-نیشابور(کوه سرخ) "،فرعی رباط سنگ به نیشابور(کدکن)،فرعی "نیشابور– فلیخانه عبدل آباد" و روستایی میدان "بسیج-رامشین" به علت آبگرفتگی.
٢۴- استان خراسان جنوبی محور فرعی "طبس-رباط خان" به علت طغیان رودخانه.
📡 @IR_khabarFori