فردوس سخن
1.47K subscribers
376 photos
162 videos
3.86K files
359 links
فردوس سخن

کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی

Admin :
@mollasadeghi

برو اولین پست‌
https://t.me/ferdosesokhan/3
Download Telegram
فردوس سخن pinned Deleted message
پیامبر مهربانی ها رسول اکرم صلی‌الله علیه و آله در آیینه ی مثنوی معنوی حضرت مولانا

در مثنوی مولوی، لفظ و نام پیامبر اسلام، نزدیک به پانصد بار و به مناسبت‌های مختلف، فضای مثنوی را عطرآگین کرده است.
شیوه ای که مولوی برای وصف پیامبر اکرم (ص ) در کتاب خویش برگزیده است، با دیگر شاعران پیش و پس از او تفاوت دارد. در دیوان شاعران بزرگ فارسی، پس از حمد خداوند، به وصف پیامبر پرداخته اند اما در مثنوی، شیوه کار به گونه ای دیگر است. نام پیامبر در سراسر مثنوی ذکر شده است و جای معینی ندارد.
مولانا در موقعیتهای مختلف، یادآوری نام پیامبر را در ذهن خویش لازم می‌بیند و خاضعانه از نام مبارک آن حضرت برای حضور در مثنوی دعوت می کند. این گونه مطالب به اقتضای حال عرفانی مولوی در هنگام سرودن مثنوی مطرح شده است. مولوی در توصیف خاتم پیامبران و برای بیان مقام آن حضرت در مقایسه با سایر پیامبران الهی، به مسأله جزء و کل اشاره می کند. او معتقد است که نام احمد نام جمله انبیاء است. همچنان که کل شامل جزء هم می شود و وقتی که عدد صد بیاید، نود هم در ضمن آن موجود است .
نام احمد نام جمله انبیاست
چون که صد آمد نود هم پیش ماست
مولوی وجود خاتم انبیاء را جامع همه کمالات می داند. چراکه معتقد است که در وجود خاتم پیامبران، همه لطایف و اسرار انبیاء نهفته است.
مولوی اخلاق و منش رسول گرامی اسلام را نمودار کمال مراتب تمام اولیا و سالکان طریق حق می داند و او را مقدم بر همه پیامبران می شناسد، اگرچه پس از همه آنان به رسالت رسیده است. مولوی برای فهم این مسئله به یک مثال ساده اکتفا می کند و آن این است که همواره میوه که غایت مراتب وجودی درخت است، پس از آن به وجود می آید.
او در مقایسه با سایر پیامبران بسان میوه ای است که درخت نبوت به بار آورده است. لذا به رغم آنکه در آخر همه آنها قرار گرفته بر همه آنها تقدم دارد.
مولوی همین تمثیل را برای خاتمیت پیامبر نیز مطرح می کند زیرا پیامبر در ظاهر آخرین پیامبر است، اما در حقیقت درخت نبوت در طول تاریخ به حیات خود ادامه داده تا میوه ای چون محمد(ص) را به بار آورد. پس نبوت به واسطه پیامبر استمرار و اکمال یافته است.
گر به صورت من ز آدم زاده ام
من به معنی جدّ جدّ افتاده ام
تصویری که از حضرت رسول در مثنوی ارائه می شود، بیانگر نهایت عشق و ارادت مولوی در حق این مربی و مرشد بزرگ بشریت است. مولوی احوال رسول گرامی اسلام را نمودار کمال مراتب اولیاء و سالکان طریق حق می داند.
مولوی سیرت و سنت رسول اکرم (ص) را کمال مطلوب اهل عرفان معرفی می کند و از آن در جهت تعلیم عرفان عملی استفاده می‌کند. بهترین گواه بر این ادعا، کتاب مثنوی اوست».
@ferdosesokhan

🌹🌹🌹🌹مبعث پیامبر مهربانی ها رسول اکرم صلی‌الله علیه و آله بر همه ی مسلمین جهان مبارک باد🌹🌹🌹🌹
فلسفه اب ریختن پشت سر مسافر

هرمزان در سمت فرمانداري خوزستان انجام وظيفه ميكرد. هرمزان كه يكي ازفرمانداران جنگ قادسيّه بود.بعداز نبردی در شهر شوشتر و زماني كه هرمزان در نتيجه خيانت يك نفر با وضعی نااميد كننده روبرو شد، نخست در قلعه‌اي پناه گرفت و به ابوموسي اشعري، فرمانده تازيها آگاهي داد كه هر گاه او را امان دهد، خود را تسليم وي خواهد كرد.ابوموسي اشعري نيز موافقت كرد از كشتن او بگذرد و وي را به مدينه نزد عمربن الخطاب بفرستد تا خليفه درباره او تصميم بگيرد. با اين وجود، ابوموسي اشعري دستور داد، تمام 900 نفر سرباز هرمزان را كه در آن قلعه اسير شده بودند، گردن بزنند.پس از اينكه تازيها هرمزان را وارد مدينه كردند، ... لباس رسمي هرمزان را كه ردائي از ديباي زربفت بود كه تازيها تا آن زمان به چشم نديده بودند، به او پوشاندند و تاج جواهرنشان او را كه»آذين« نام داشت بر سرش گذاشتند و وي را به مسجدي كه عمر در آن خفته بود، بردند تا عمر تكليف هرمزان را تعيين سازد.عمر درگوشهاي از مسجد خفته و تازيانه اي زير سر خود گذاشته بود. هرمزان، پس از ورودبه مسجد،نگاهي‌به‌اطراف‌انداخت و پرسش كرد: »پس اميرالمؤمنين كجاست؟« تازيهاي نگهبان بهعمر اشاره اي كردند و پاسخ دادند: مگر نمي بيني، آن اميرالمؤمنين است.
... سپس عمر از خواب برخاست. عمر نخست كمي با هرمزان گفتگو كرد و سپس فرمانداد، او را بكشند. هرمزان درخواست كرد، پيش از كشته شدن به او كمي آب آشاميدني بدهند. عمر با درخواست هرمزان موافقت كرد و هنگامي كه ظرف آب را به دست هرمزان دادند، او در آشاميدن آب درنگ كرد. عمر سبب اين كار را پرسش نمود. هرمزان پاسخ داد، بيم دارد، در هنگام نوشيدن آب، او را بكشند. عمر قول داد تا آن آب را ننوشد، كشته نخواهد شد. پس از اينكه هرمزان از عمر اين قول را گرفت، آب را بر زمين ريخت. عمر نيز ناچار به قول خود وفا كرد و از كشتن او درگذشت.این باعث بوجودآمدن فلسفه‌ای شد که با ریختن آب بر زمین، یعنی زندگی دوباره به شخصی داده می شود تا مسافر برود و سالم بماند.

@hekayatemasalha
@ferdosesokhan
معناى خاتميت در بسط تجربه نبوى

مولوی تفسیر میکند خاتمیت چندمعنادارد:
یکی اینکه ایشان آخرین پیامبربود.
و اما یک معنی که عارفان ذکر کرده اند: خاتم کسی است که همه ی مراتب را پشت سرگذاشته باشد یعنی روی دست همه زده باشد

پیامبر که خاتم انبیا و خاتم نبوت بود، بالاترین مرتبه را پانهاده و از آن بالاتر تصور نمیرفت و نخواهد رفت یعنی تمام شد.
و این نردبان و این پله را تا آخرش پیمود.

معناى خاتميت در بسط تجربه نبوى :

1⃣معنای اول اینکه پس از پیامبر اسلام، پیامبر دیگری نخواهد آمد.

2⃣معنای دوم اینکه پس از شریعت اسلام، شریعت تازه ای نخواهد آمد.

3⃣معنای سوم اینکه سرزمین تاریخ، دیگر پیامبر پرور نیست و بقول فلاسفه، جنبه های اعدادی نبوت دیگر فراهم نیست.

4⃣معنای چهارم که لازمه معنای اول است اینکه دیگر کار پیامبرانه نباید کرد و این همان معنای ظریفی است که اکنون به آن تاکید کردیم.》

《بسیاری از افراد به ظاهر از پیامبرخاتم پیروی می کنند اما هنگام سرکشی های نفس، خود پیامبری می کنند.
پیامبرانه عمل کردن، یعنی بدون استناد به دلیل کلی یا قانون قرینه ی عینی، و فقط به دلیل تجربه شخصی، احساس تکلیف دینی کردن و دست به عمل زدن و حکم خود را بر دیگران حاکم دانستن، این پیامبری کردن است و دوران پیامبری کردن دیگر گذشته است.

این همان ولایتی است که با وفات پیامبر برای همیشه روی در نقاب کشید و خاتمه ی مطلق یافت》

"انافتحنا "یعنی همین که خداوند به پیامبر فرمود:
ما همه ی درها را به روی توگشودیم و فتوح رانصیب تو کردیم

و بالاخره این سفره دار، این میزبان، این خوانباشی همه اینها را در اختیار میهمانان خودش قرارداده تا ذائقه هر میهمان کدام را بطلبد.
و حالا شاید شرط پیداکردن یک ذائقه خوب هم از رسیدن به این بینش که
"همه ی این عالم ساخته وپرداخته خداونداست و تحت مدیریت اوست" حاصل شود.

@MolaviPoet
@ferdosesokhan
فرهنگ عامه :
ماشین مشدی ممدلی
‌
مرحوم مشهدی محمدعلی از درشکچه‌چی‌های تهران قدیم بود که به خاطر شغلش همه او را می‌شناختند. مشدی ممدلی صاحب چند رأس اسب و درشکه بود و در میان سورچی‌های تهران نفوذ فوق‌العاده ای داشت. خودش مالک چند درشکه بود و در شهر کار می‌کرد.

مردم هر روز او را می‌دیدند و برایش دست بلند می‌کردند و با او سلام و علیک داشتند. بعد از رواج اتومبیل، کسب و کار سورچی‌ها کساد شد. مشدی ممدلی هم چند دستگاه اتوبوس کوچک خرید و بدین ترتیب شخصیت تازه‌ای یافت. در آن زمان، شوفری شغلی محبوب و مورد احترام مردم بود و بسیاری از جوانان آرزو داشتند که روزی شوفر شوند.

شهرت مشدی ممدلی سورچی و حسن خلق او سبب شده بود بچه‌های شیطان و بازیگوش تهران تا او را در درشکه‌اش می‌دیدند سر به سرش بگذارند.
بعدها که مشدی ممدلی ماشین هم خرید دنبال ماشینش می‌دویدند و دسته‌جمعی این شعر مشهور را می‌خواندند:

ماشین مشدی ممدلی
نه بوق داره نه صندلی

با پرده های مخملی
با چوب‌های جنگلی

صندلی‌هاش فنر داره
شوفر بی هنر داره

بالاخره تو صف شدم
با پررویی به این و اون تنه زدم

توی اُتول سوار شدم
آب‌لمبو چون انار شدم

لهیده چون هلو شدم
سیاه چون لولو شدم

برشته چون لبو شدم
دایی بودم عمو شدم

حسن فرازمند در روزنامه اطلاعات یکی از حکایت‌های در مورد مشدی ممدلی را چنین نقل می‌کند که مشهدی محمدعلی از پولدارهای معروف تهران بود و زمانی که خیابان‌های تهران سنگ‌فرش و یا خاکی بوده، صاحب یک اتومبیل استون مارتین بوده‌ است. راننده وی در خیابان‌های شهر مسافرکشی می‌کرده و از آنجا که مشهدی محمدعلی خسیس بوده‌ است، به وضعیت خودروی خود رسیدگی نمی‌کرد، به گونه‌ای که صندلی‌هایش تق‌ و‌ لق، سپرها و گل‌گیرهایش آویزان و بدون بوق و چراغ بوده‌ و با گذر از خیابان صدا می‌داده‌ است.

مشدی ممدلی سورچی به رحمت خدا رفت و دیگر اثری از درشکه و اتوبوسش بر جای نماند، اما هنوز پس از هفتاد هشتاد سال، وقتی مردم ماشین قراضه‌ای می‌بینند زیر لب این ترانه میگفتند.

@adaboparsi
@ferdosesokhan
نمادهای جانوران در اندیشه ی ایرانیان

پروانه نماد و نشانه ی مهر و دوستی و جانسپاری و از خودگذشتن در میان نویسندگان ایران و در اندیشه ی ایرانی "پروانه" است که با شگفتی هر چه بیشتر چندان خویش را به شمع و چراغ می زند تا بسوزد و در پای معشوق خود که همان فروغ و نور و چراغ است بمیرد و خاکستر شود. و در این سوختن به هیچ کس داوری (شکایت) نبرد . و از هیچ کس پناه نخواهد و از هیچ کس یاری نپذیرد . و سوختن در راه معشوق را چون جان شیرین گرامی دارد. شتر نشانه ی آهستگی و درنگ و بردباری در میان ایرانیان "شتر" است که خار می خورد و بار می برد و آهسته آهسته در میان بیابان های تشنه و تفته ی ایران زمین راه می پیماید و مردمان را از شهری به شهری می رساند و بارها را از اینجا به آنجا می کشاند ، و در برابر چندین کار و سختی از خداوند (صاحب) خود جیزی نمی خواهد و اگر خاری در بیابان پیدا کند می خورد و اگر پس از چند روز ، آبی در رهگذار خویش بیابد می نوشد و بر کسی از این همه تشنگی و گرسنگی نمی خروشد و همه ی سختی ها و دردها را بر خود هموار می کند . سگ نشانه ی گذشت و پیمانداری و وفا "سگ" است که پاره استخوان خشک می خورد و با آنکه گوشتخوار است به کمی نواله جو می سازد و گله گوسپندان فربه ی پرگوشت را از چنگ و دندان گرگان و دیگر درندگان رهایی می بخشد . و بسیار دیده شده که در این راه جان شیرین را از دست می دهد . و در چنگال شیر و پلنگ یا گرگان بیشمار پاره پاره می شود تا گوسپندان را رهایی بخشد ، و در شب های سرد که استخوان مردمان از سرما می ترکد بر بالای بام و یا کنار دیوار ، خانه ی خداوندش (صاحبش) را پاسبانی می کند .تا دزد و درنده و دروغ به آن خانه زیان نرساند. شاهین نشان ی برتر منشی و غرور و بلند پروازی ، "شاهین" یا عقاب است که در بلندای آسمان و بر فراز ابرها پرواز می کند و خانه اش را در افراز تخته سنگ های کوه های بلند می سازد و هنگام نشستن نیز بر بلندترین تخته سنگ می نشیند ، و خویشتن را از همه برتر و بالاتر می داند ، و سر به هیچ نیرو خم نمی کند . شیر نشانه ی نیرو و پیروزی "شیر" است که پادشاه جنگل یا پادشاه درندگانش می خوانند و هیچ جانوری را یارای برابری با او نیست و رفتار او نیز بسیار با شکوه و ترسناک است و هیچگاه با شکم پر به جانوران یورش نمی برد . روباه نشانه ی دورویی و نیرنگ " روباه " است که بسیار تیزهوش است اما هوش و زیرکی خویش را در راه دزدی و دستبرد زدن به لانه ی مرغان دهکده یا مرغکان بیابان به کار می برد و همواره نیز از این زیرکی خود برخوردار و کامیاب می شود اما گاه باشد که در راه یکی از دزدی ها به چنگ سگ پاسبان افتد که بیاری خروس که پیام آور سروش است شبها بیدار می ماند. تا دزد و دروغ را به لانه و دهکده راه ندهد.

@gulfpersi
@ferdosesokhan
پل وِرِسک از بزرگ‌ترین پل‌های راه‌ آهن سراسری ایران

پل وِرِسک از بزرگ‌ترین پل‌های راه‌آهن سراسری ایران است که در ارتفاعات روستای ورسک در شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار دارد. این پل که از شاهکارهای مهندسی به حساب می‌آید در سال ۱۳۱۵ بازگشایی شد. پل_ورسک که راه‌آهن سراسری تهران ـ شمال را به هم متصل می‌كند در ارتفاع ۱۱۰ متری از ته دره با دهانه ۶۶ متری و با وسایلی ابتدایی ساخته شد.

نام پل ورسک در كتاب ركورد گينس، در بخش پل‌های با ارتفاع بيش از ۶۱ متر به ثبت رسيده است.

لادیسلاوس_فون_رابسویچ (L. Von Robcevidc) مهندس سازنده پل ورسک می‌باشد. رابسویچ (1893-1975) که اهل اتریش بود و مهندس ورسک نامیده می‌شد در مصاحبه‌‌ خود با خبرنگار روزنامه اطلاعات گفت: «روزی که این مدل را برای احداث پل ورسک تهیه کردم مهندسان دیگر با نظر حیرت به آن نگریسته و اجرای نقشه و احداث آن را در شمار یکی از فتوحات علم مهندسی به حساب آوردند. امروز که این پل احداث گردیده همه من و رفقایم را تحسین می‌کنند و آن را در شمار بهترین پل‌های قشنگ و شاهکار مهندسی می‌دانند.» سمت مهندس رابسویچ رئیس نظارت ساختمان پل بوده است و او به همراه خانواده‌اش در خانه‌ای واقع در دره ورسک و نزدیک پل اقامت داشت.
رضاخان پس از آنکه ساخت و ساز پل به پایان رسید برای گشایش (افتتاح) پل به سوادکوه آمد.او پس از بررسی و نگرش بر چگونگی ساخت پل در کاری شگفت، فرمان داد تا سرمهندس اتریشی همراه با خانواده اش به زیر پل رفته و همانجا بمانند تا نخستین قطار از روی پل گذر کند رضاشاه می خواست از کار مهندس اتریشی اطمینان بدست آورد و مهندس اتریشی هم چون از کار خود و گروهش مطمئن بود به این کار تن در داد و نخستین قطار از روی پل گذشت و پس از آن مهندسان اتریشی و آلمانی این پل زیبا را 70 سال تضمین کردند. کار رضا_شاه برای بومیان و دیگر کسانی که این داستان را دیدند و شنیدند بسیار شگفت بود و امروز هم پس از گذشت دهه ها همچنان این داستان در میان ایرانیان روان است .
@ferdosesokhan
آیا استفهام انکاری و پرسش تاکیدی با هم تفاوت دارند؟

سلام همکاران فرهیخته دو اصطلاح استفهام انکاری و پرسش تاکیدی در منابع دستوری ما یکسان هستند و توضیحات ومثال هایی که اساتید فن در این باره بیان داشته اندودر زیر نمونه هایی از آنها آمده بیانگر این مطلب است وذکر فعل مثبت یا منفی برای مجزا کردن آنها منطقی به نظر نمی آید زیرا در جمله های استفهام انکاری یا پرسش تاکیدی، هنگام تبدیل این جمله های به ظاهر پرسشی به حالت واقعی آنها -که جمله خبری است-باید فعل جمله را ازنظر مثبت یا منفی بودن تغییر داد(از مثبت به منفی و بر عکس) وبه همین دلیل به چنین جمله هایی پرسش منفی نیز می گویند مانند مگر به تو نگفته بودم(حتماً گفته بودم)یاچه باشد گر خورم صد سال تیمار(هیچ نباشد...) پس این جمله ها هیچ تفاوتی با هم ندارندمگر با جمله های شک و تردید و تعجب که شاید مراد بعضی از همکاران از تاکیدی این جمله ها باشد که در این صورت نیز باید نام جدا گانه ای بر آن نهاده شود تا با منابع ادبی دو گانگی ایجاد نکند زیرا در چنین جمله هایی فعل جمله عوض نمی شود وهمراه با نوعی تاکید است مانند:
آیا از خدا نمی ترسید؟ یعنی انگار از خدا نمی ترسید یا حتماًاز خدا نمی ترسید و...
☆اینک نگاه اساتید و نمونه ها
● دکترمحمد جواد مشکور(استفهام تاکیدی)
هرگاه جواب در نزد گوینده وشنونده معلوم باشد،غرض گوینده دریافت پاسخ نیست؛بلکه تاکید مفهومی است که باید در جواب گفته شود،اینگونه جمله ها استفهام تاکیدی خوانده می شود،مانند:
گر من آلوده دامنم چه زیان ....(زیانی ندارد)
مگر کوری؟(کور نیستی)
هیچ خبر داری؟(اصلاً خبر نداری)
● دکتر علی سلطانی گرد فرامرزی(پرسش تاکیدی)
جمله پرسش تاکیدی:در اینگونه جمله ها، سوال کننده پاسخ سوال خویش را می داند و فقط برای جلب توجّه یا تاکید موضوعی آن را به صورت سوال مطرح می سازد مانند: مگر کوری؟(مسلماً کور نیستی)
● دکتر نادر وزین پور(استفهام انکاری)
گاه مگر وکی قید استفهام انکاری هستند واین در صورتی است که مقصود گوینده خلاف معنی پرسشی است.
مگر قول نداده بودی؟(قول داده بودی) کی فراموشت می کنم؟(... نمی کنم)
● دکتر محسن ابوالقاسمی(استفهام انکاری)
نوعی جمله پرسشی هست که پاسخ آن در خود جمله پرسشی است،این نوع جمله پرسشی را استفهام انکاری نامیده اند؛ دکتر خانلری آنرا پرسش تاکیدی نامیده است.مثال:
تو رابا این سمت و وصمت در زندگانی میان این طایفه چه فایده ؟
● دکتر پرویز ناتل خانلری(پرسش تاکیدی)
گاهی غرض گوینده از پرسیدن دریافت پاسخ نیست، بلکه خود پاسخ جمله را می داند؛و مقصودش از بیان جمله به صورت پرسش آن است که معنی را آشکارتر و با تاکیدی بیشتر در ذهن شنونده جایگیر کند.مانند:
گر چه من آلوده دامنم چه زیان .....(چه زیان=زیان ندارد)
کلمات مگر و هیچ چون بر سر جمله پرسشی در آیند غرض گوینده بیان پاسخی است که عکس جمله پرسشی است ودر آن تاکید نیز هست مگر نمی بینی؟(البته می بینی)مگر آدمی نبودی؟(یقین است که آدمی بودی)مگر فقیرم؟(همه می دانند که فقیر نیستم)هیچ خبر داری؟(بی شک خبر نداری)هیچ از خدا نمی ترسی؟(البته می ترسی)(البته باید بترسی)
اینگونه پرسش ها که در آنها گوینده از شنونده انتظار پاسخ ندارد بلکه می خواهد مقصود خود را با تاکید به خواننده برساند پرسش تاکیدی خوانده می شود.

☆استفهام انکاری مربوط به علم معانی است کاش آن را وارد دستور زبان نمیکردند.
@ferdosesokhan
پیرامون تبارشناسی شادی و غم

مدتهاست که ما ایرانیان به غم عادت کرده ایم. گونه ای حس لذت جویی در این عادت به غمگینی در همه ما رخنه کرده است. نوعی تکنولوژی خود در ما به کار افتاده، که غم را تولید و طلب می کند. تجسم واقعی این تکنولوژی خود را در موسیقی عامه پسند معاصر می یابیم. وقتی به آهنگهای سراسر پر از غم خوانندگان موسیقی پاپ و راک و ...(داخلی و خارجی) گوش می سپاریم. محتوای نود و نه درصد آنها، محتوایی غمگنانه است و شنونده را بیشتر در غم فرو می برد. از تفاوتهای ریتم اگر بگذریم، اشعار و ترانه ها عموماً غم را نشانه رفته اند؛ حامد همایون، شهرام شکوهی، محسن چاوشی، یاس، رضا صادقی و ... از معروفترین خوانندگان روز و همگی کارگزاران این تکنولوژی تولید غم هستند.
چرا چنین است؟ خاستگاه این تکنولوژی غم کجاست؟ آیا باید در اعماق تاریخ جستجو کنیم یا تاریخ نزدیکتر به خود را ببینیم؟ براستی کجای تاریخ، هستی ما ایرانیان با غم گره خورد و تبدیل شدیم به سوژه های تکنولوژی غم؟ من فکر می کنم تاریخ معاصر ما در صورتبندی چنین موضوعی بی تأثیر نبوده است. باید بگردیم در سخنان روشنفکران و سیاستمداران، در اسناد، در کردارهای گفتمانی و غیرگفتمانی، در وصیت نامه ها، در تابلوها و دیوارنوشته ها، در گزاره های حقوقی و ...

یاد یک سخنرانی از دکتر شریعتی می افتم. شریعتی در این سخنرانی – که عنوانش از یادم رفته است - از گونه ای «غم» سخن می گوید که مخصوص اقشار روشنفکر و فرهیخته جامعه – با تأکید بر همه جوامع- است و از آن به صورت یک «غم والا» تعبیر می کند. احتمالاً اگر در سالهای فعالیت فکری شریعتی – در دهه های چهل و پنجاه شمسی – بگردیم، باز هم از این جور گزاره های گفتمانی در ستایش غم والا می یابیم. آیا چنین گزاره هایی در فراگیر کردن کردارهای غمگنانه مؤثر بودند؟ بی شک بله.

نوعی از موسیقی روشنفکرانه در همان پیش از انقلاب، در سالهای دهه پنجاه، باب شد که موسیقی پاپ را محمل تولید محتوای پر از غم و غصه نمود. پیشتازان چنین موسیقی روشنفکرانه ای، فریدون فروغی، فرهاد، داریوش، ابی، ستار و ... بودند. در دهه های شصت و هفتاد شمسی، ترانه های پر از غم داریوش، مخاطبان بسیار به خصوص در میان اقشار تحصیلکرده پیدا کرد. این محبوبیتها بی اثر نبود و نشان خود را بر موسیقی معاصر ایران گذاشت. اکنون با کمی اغراق نود و نه درصد خوانندگان ایران غمگین و پر سوز و گداز می خوانند و در این تولید غم حتی با هم مسابقه می گذارند. گاهی آهنگی اندکی شاد آغاز می شود و سپس در میانه ریتم ناگهان غمگین می شود. گویی نوعی مالیخولیا بر سر ما می چرخد و مدام ما را به خود فرامی خواند.

براستی این کردارها و گفتارها به چه معناست؟ به نظر می رسد سالهاست نوعی تکنولوژی خود متمرکز بر تولید غم درون ما ایرانیان به کار افتاده است. تکنولوژی خودی که غم را با حقیقت و امر والا گره می زند. طوری که ما اکنون ناخودآگاه غم را بازتولید می کنیم. حتی در مراسم شادیمان، نشانه ای از غم وجود دارد.

اما این وضعیت طبیعی نیست. غم با حقیقت و امر والا پیوند طبیعی ندارد. ما قرارداد کرده ایم که غم را با امر والا و شادی را با امر پست و فروپایه بسنجیم و تعریف کنیم. گونه ای تحقیر در گفتمان روشنفکرانه سالهاست نسبت به موسیقی شاد و فیلمهای کمدی – بهتر است بگوییم هر چه شاد است – قابل مشاهده است؛ موسیقی های شاد در گفتمان روشنفکری، در ردیف موسیقی «کوچه بازاری» طبقه بندی و آرشیو شده است. کسی جرأت نمی کند فایلهای شاد را از آرشیو بیرون بکشد و ارائه کند، مبادا که مورد تمسخر منتقدین روشنفکر قرار گیرد. موسیقی های شاد در دسته اقشار پایین اجتماع و احتمالاً راننده کامیونها قرار می گیرند.

به نظرم باید کل جغرافیای اندیشه و گفتمان درباره شادی و غم را به هم بریزیم و دیگرگون کنیم. آدمها هم می توانند شاد باشند و هم فرهیخته و هم متعلق به طبقات دارای اشرافیت فرهنگی. هیچ چیز از پیش تعیین شده وجود ندارد. ما به عنوان سوژه در در پهنه تاریخ ساخته می شویم. تاریخ ما اکنون است.همان لحظه ای که اراده می کنیم تغیر کنیم و گفتمانها را در جهت تغییرات مبتنی بر شادی بچرخانیم.

- مهدی سلطانی گردفرامرزی
@ferdosesokhan
پروفایل چیست؟

پروفایل عبارت است از مجموعه ای از اطلاعات، نمادها، تصاویر و نشانه هایی که معرف هویت فردی و اجتماعی یک انسان است. هدف از ارائه پروفایل دسته بندی ویژگی های شخصی از قبیل جنس، سن ، تحصیلات و نیز جایگاه اجتماعی فرد است. بر این اساس احتمالا پروفایل یک مرد ۴۰ ساله با تحصیلات پایین و یک دختر ۱۶ ساله دبیرستانی و یک دانشجوی رشته علوم انسانی با هم تفاوتهای جدی باید داشته باشد. حال اگر همگی تصویر یک شخصیت کارتونی یا یک گربه را در قسمت تصویر بار گزاری کنند و نام خود را نیز با علائم عجیب و غریب معرفی کنند، مخاطب چه فهمی از هویت آنان خواهد داشت؟
آیا تفاوتی بین سن، تحصیلات و جنسیت آنها وجود ندارد؟ این روزها شاهد تشتت بالا و گسیختگی زیاد در ارائه هویت افراد از خودشان در شبکه های اجتماعی هستیم . افراد به چند دلیل نام خود را به علایم نا مشخص و نا مفهوم تعریف میکنند، یکی از ان دلایل عدم رضایت از نامشان است. دلیل دوم نوع شغل یا فعالیتشان است که یا با شأن شان هماهنگ نیست و یا با درونشان و سوم پنهان کردن عمدی هویتشان به دلیل تخطی آنها از هنجارهای معمول است. قابل درک نیست که دانشجویان محترم از علائمی به جز نام و نام خانوادگی در پروفایل خود استفاده می کنند، البته یک دلیل میتواند ارتباطات آنها با سایر اقشاری باشد که مورد اعتماد آنها نیست و یا نمی خواهند هویتشان برای آن افراد نمایان شود. حال سوال این است چرا فرد باید به عضویت گروهها و یا کانال های در بیاید که مورد وثوقش نیست و به این روش خود را پنهان کند. نکته دیگر اینکه برخی از زنان تحصیلکرده تصاویری از خود بازگذاری میکنند که مربوط به محیط شخصی است و نه شخصیت اجتماعی آنها. آیا میشود همانگونه که یک خانم در جشن عروسی لباس میپوشد در پروفایل خود عمل کند؟ این گونه فکر کردن و عمل کردن تنها ناشی از ضعف اعتقادات مذهبی نیست بلکه نشانه ناهنجاری های اجتماعی و غفلت از مهارتهای زندگی در اجتماع است. یک انسان بهنجار کسی نیست که در عزا و عروسی و دانشگاه و پارک و جنگل و کوه و استخر یک پوشش و یا رفتار واحد داشته باشد بلکه توجه به موقعیت اجتماعی و رعایت هنجارها و ارزشهای جامعه در هر مکان و موقعیت نشانه بهنجار بودن فرد است. حجم بالای آرایش صورت در خیابان، با پوشیدن ساپورت در دانشگاه و حرف زدن با موبایل در کلاس به اندازه شادی کردن در مراسم ختم یک متوفی نابهنجار است. علوم انسانی باید بیشتر مراقب ناهنجاریها باشد.

دکتر طاهره جعفری/جامعه شناس

  @YourFamily
@ferdosesokhan
برداشتی جدید از حالات روانی دستگاهها و آوازهای ایرانی از نگاه روان شناسی و ارکان آن

۱-دستگاه شور: آگاهی- درک- تفکر و اندیشه

۲-آواز دشتی: سوز و گداز- گریه و مویه

۳-آواز ابوعطا: گله وشکایت

۴-آواز افشاری: افسوس و حسرت- هجران از معشوق

۵-آواز بیات ترک: تعلیم- شادی درون

۶-دستگاه همایون: متانت- سربلندی- نصیحت و پذیرش

۷-آواز بیات اصفهان: اوج احساس

۸-دستگاه سه گاه: بزم و شادمانی- شور و شوق

۹-دستگاه چهارگاه: ستیز و جنگ، حتی رو در روی معشوق- مقاومت و پیروزی- تلاش در رسیدن به آرزوهای دیرین عاشقی

۱۰-دستگاه ماهور: رویا پردازی- پرش از قله شادی به همراه ذهنی رویایی- آرزو

۱۱-دستگاه نوا: رازداری- حکایت

۱۲-دستگاه راست و پنجگاه: ستایش معبود (خدا)- بزرگمندی و تعریف*آواز اصفهان

حالت : مناجات با خدا ، متفکرانه
رنگ : سبز روشن
عنصر : شعله آتش
زمان شنیدن : قبل از طلوع آفتاب

آواز اصفهان مرموز ، عمیق ، راز و نیاز با خدا و متفکرانه است . آواز اصفهان وصف عشقی عرفانی ، ندامت عشق و حست عشق گذشته است .

*دستگاه نوا

حالت : صلح آمیز ، آرام ، مقدس ، هشدار دهنده
رنگ : شفاف
عنصر : آتش همراه باد
زمان شنیدن : آخرشب

دستگاه نوا خاطرات دوری از عشق گذشته را بیان می‌کند .

نکته : گوشه نهفت در دستگاه نوا به دوره ساسانیان مربوط می‌شود که توسط ابن سینا ذکر شده است .
* همایون

حالت : شاهانه ، اشرافی ، شادان

رنگ : سبز تیره

عنصر : شعله آتش

زمان شنیدن : صبح زود

دستگاه همایون فضایی شاهانه خلق می‌کند و بیان کننده شکوه و گریه عشقی است که در پشیمانی پایان یافته است و نیز بزرگی عشق در حد اعلای آن است .
*دستگاه ماهور

حالت : خوشحال و شاد ، با شکوه ، اشرافی
رنگ : آبی آسمانی
عنصر : باد یا نسیم
زمان شنیدن : بعد از غروب آفتاب

نکته : در دستگاه ماهور ، گام منطبق بر گام ماژور می‌باشد . در راک ماهور می‌توان گریزی به شوشتری زد .
*چهارگاه

حالت : قدرتمند ، قهرمانی ، جشن ، عقل ، تحرک میهن پرستانه
رنگ : زرد طلایی
عنصر : بخار
زمان شنیدن : 6 تا 8 صبح

از چهارگاه برای خواندن قطعات حماسی و پهلوانی شاهنامه استفاده می‌شود . چهارگاه تمام شدن عشق و نیز خوشحالی عشق ، لاف وگزاف‌گویی در موفقیت عشق را بیان می کند .
*راست پنجگاه

حالت : تمرکز
رنگ : برنزه روشن
عنصر : زمین
زمان شنیدن : از 8 تا 10 صبح

راست ‌پنجگاه شبیه ماهور به نظر می‌رسد ، مقامی است برای هدایت به تفکر ، تمرکز و روشنفکری که می‌تواند با دلایل منطقی مجالست کند.
*
دستگاه سه‌گاه

حالت : درد ، غصه ، پشیمانی منجر به امید
رنگ : آبی لاجوردی تیره
عنصر : آب
زمان شنیدن : بعد از ظهر تا غروب آفتاب

دستگاه سه‌گاه بیانگر گذشته و موفقیت‌های عشقی و ندامت‌های آن است که منجر به امید می‌شود .
*آواز دشتی

حالت : دلخراش ، شکوه‌آمیز
رنگ : قهوه‌ای
عنصر : زمین

آواز دشتی بازگو کننده عشق یکطرفه ، ناله و حسرت از غم فراق است و زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر است و بسیاری از آوازهای منطقه شمال ایران به ویژه در حاشیه دریای خزر مانند دیلمان و گیلکی به استان گیلان مربوط می‌شود .
*آواز افشاری

حالت : درد ، رنج ، ندامت
رنگ : قهوه‌ای
عنصر : زمین

آواز افشاری بیان کننده شکوه ، گله ، ندامت جدایی را بیان می کند زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر می‌باشد .
*آواز بیات ترک

حالت : نوستالژیک مذهبی
رنگ : سیاه
عنصر : زمین

بیات ترک غم غربت ، حسرت گذشته ، حالتی متفکرانه و مذهبی دارد و بهترین زمان شنیدن این آواز از سر ظهر تا 4 بعدازظهر می‌باشد . بعضی گوشه‌های ترک برای خواندن آوازهای مذهبی اسلامی نظیر اذان استفاده می‌شود .
*آواز ابوعطا

حالت : محرک

رنگ : بنفش یا قهوه‌ای روشن

عنصر : زمین

زمان شنیدن آواز ابوعطا از سر ظهر تا 4 بعد ازظهر می‌باشد .

ابوعطا بیان کننده عشق گذشته در یک پیر طریقت با امید و آرزویی بالاست.

@AZFAchannel
@ferdosesokhan
20 تمرین ساده برای تقویت حافظه و جلوگیری از آلزایمر

1- با دست مخالف مسواک، شانه، بزنید و بنویسید.
2- ساعت را در دست راست ببندید.
3- کلمات را وارونه بگویید.
4- از مسیر جدیدی به سر کار بروید.
5- پاتوقتان را عوض کنید.
6- درباره باورهایتان با تردید فکر کنید.
7- جملات یک صفحه از کتاب را از آخر به اول بخوانید.
8- کار جدیدی انجام دهید.
9- موبایلتان را همراه خود نبرید.
10- یک یا چند بیت شعر حفظ کنید.
11- در جایی امن عقب عقب یا چشم بسته راه بروید.
12- با افرادی که مدتهاست ندیده اید تماس بگیرید.
13- لباسهایی با رنگبندی جدید بپوشید.
14- جدول حل کنید.
15- بدون ماشین حساب محاسبه کنید.
16- حدس های شمارشی متنوع و قابل راستی آزمایی بزنید.
17- قبل از پایان فیلم ویدیویی آن را متوقف کنید و درباره پایانش تخیل سازی کنید.
18- نقاشی یا رنگ آمیزی کنید.
19- چیز تازه ای مثل آشپزی یاد بگیرید.
20- آلبوم عکسهای قدیمی را ورق بزنید و درباره عکسهایش با کسی صحبت کنید.

@Academic_Library
@ferdosesokhan
۱۷ فروردین سروش روز، جشن سروشگان

هفدهمین روز از هر ماه در گاهشماری ایرانی «سروش» نام دارد و هفدهم فروردین نخستین روز سروش سال، هنگام جشن « سروشگان » يا جشن « هفده‌روز » است. این روز در ستايش « سْـرَئوشَـه/ سروش » ايزد پيام‌آور خداوند و نگاهبان بيداری بوده است. خروس و به ويژه خروس سپيد از گرامی‌ترين جانوران در نزد ايرانيان بشمار میرفته و به سبب بانگ بامدادی، نماد سروش دانسته ‌شده است.
سروش و جشن سروشگان - در اوستا به صورت sraoša- یا seraoša و در فارسی میانه مانوی به صورت به معنی "شنیدن"Ösrõšahrãy یا srõšãw آمده است. این واژه از ریشه ی sru اشتقاق یافته است و در اوستا هم به معنی "فرمانبرداری" به کار رفته است و هم نام یکی از ایزدان است. سروش ایزدی است که زمزمه کردن (نیایش) را به مردم آموخت. او ایزدی است که قبل از طلوع آفتاب بانگ زده و مردم را برای نیایش پروردگار فرا می­خواند. او از ایزدان بزرگی است که بر نظم جهان مراقبت دارد.
روز سروش در ماه فروردین از اهمیت ویژه­ ای برخوردار بوده و جشن سروشگان گرفته می­شده است. ایرانیان در این روز به عبادت و نیایش پروردگار پرداخته و به معابد می­ رفتند.
ایزد سروش بر فراز کوه البرز کاخی دارد با یک‌ هزار ستون که به خودی خود روشن است و ستاره‌نشان (یسنه ۵۷ بند ۱۰) گردونهٔ او را در آسمان، چهار اسب نر درخشان و تیز رو با سمهای زرین میرانند. هیچ موجودی از ایشان پیشی نمیگیرد و بدینگونه است که او دشمنان خود را در هر کجا که باشند، دستگیر میکند. سروش همیشه بیدار است و هرگز به خواب نمیرود و مخلوقات مزدا را پاسبانی میکند و برای محافظت نوع بشر هر روز و هر شب، سه بار به دور زمین می گردد. نماد مادی سروش خروس نام نهاده شده که با بانگ بامدادی خود مردم را از پی ستایش خداوند بخواند. در مجموعه ی یشتها، یشت یازدهم برای سروش است.
برخی از صفات سروش در اوستا به قرار زیر است :
قوی بازو، چست و چالاک، چابکترین در میان جوانان، شهریار جهان، دارنده ی سلاح سخت، دارای سلاح آخته، دارای ابزار مینوی یعنی "اهونور" ، "یسنوکرتی" و "فشوشومانتره" ،"تنومانتره" یعنی دارای پیکری با کلام مقدس، پاکترین و رد (سرور) پاکی، دارای اندیشه ای والا، خوش سخن، نگهبان آفریدگان، پاسبان سرار گیتی و پناه دهنده‌ی بینوایان.
سروش در میان ایزدان نخستین کسی است که زبان به ستایش خداوند و نیایش امشاسپندان گشود. نخستین کسی که مراسم مذهبی به جای آورد و پنج گاتهای زرتشت را بسرود. ایزد سروش بر آن است تا نیروهای اهریمنی چون "خشم" "کنده یا مستی" ، "بوشاسپ یا خواب و تنبلی" (و مهمتر از همه " دروغ" را از میان ببرد.
سروش نابود کننده‌ی دیو آز و خشم است و به همراه مهر و رشن (دو ایزد باستانی ایرانیان) اعمال انسان ها را سنجیده و به نیکو کاران پاداش و به بدکاران کیفر می دهد. او فرمانروا و دهبد جهان است. بر تمامی ارزه (کشور غربی) و سوه (کشور شرقی) فرمانروایی دارد. او نگهبان تن در جهان است و برای نگهبانی آفریدگان، همواره بیدار و هوشیار بر گرد جهان می‌گردد. هفدهمین روز هر ماه به نام ایزد سروش به عنوان پیام آور غیب و پیک ایزدی شناخته می‌شود.
ابوریحان بیرونی می‌نویسد :
سروش اولین کسی است که مردم را برای ستایش پروردگار به زمزمه کردن امر کرده است. در این روز دعا‌ و عبادت کردن و به معبد رفتن بسیار نیک است.

مطلب برگرفته از: گروه تاریخ ایران و جهان مخصوص دبیران دبیرستان
@ferdosesokhan
پنج فرار شگفت انگیز از زندان های معروف

در طول تاریخ افراد بسیاری بوده اند که واقعا سعی داشته اند که زندان فرار کنند و برخی از آن ها واقعا به خواسته خود رسیده اند. 

کرجی ساخته شده از بارانی

طولانی ترین و بهترین فرار از زندان متعلق به سال 1962 است وقتی سه زندانی توانستند از زندان معروف آلکاتراز که در جزیره ای در سان فرانسیکو واقع است فرار کنند. شیوه ی فرار آن ها به نظر باورنکردنی می آید. آن ها از بارانی زندانی ها برای خود کرجی ساختند تا بتوانند با آن خود را به ساحل برسانند.

البته فرانک موریس، جان و کلرنس انگلین ابتدا به مدت یک هفته مشغول کندن دیوار بتی سلول شان بودند. آن ها جدای از قاشق از یک مته هم استفاده کردند. مته ای که آن را با موتور جارو برقی درست کرده بودند. از طریق هواکش ها به سقف ساختمان رسیدند و از آن جا توانستند از محوطه زندان خارج شوند. برای این که نگهبانان از فرارشان مطلع نشوند چیزی شبیه سرشان درست کردند و آن را در تختخواب گذاشتند.

تا امروز کسی خبری از آن ها ندارد. تنها اثری که از آن ها به دست آمده بخش هایی از کرجی شان است که کنار ساحل پیدا شده است. شاید هم اصلا سالم به ساحل نرسیده و در آب های اقیانوس آرام غرق شده باشند.

فرار با هلی کوپتر

آدم انتظار دارد چنین فراری را فقط در فیلم ها ببیند. فراری که یک مجرم یونانی به نام واسیلیس پالئوکوستا توانست در سال 2009 از زندان کریدالوس یونان به آن دست یابد. زمان هواخوری زندانیان در حیاط زندان، هلی کوپتری به حیاط نزدیک می شود و پالئوکوستا با آن از زندان می گریزد. او طنابی را که از هلی کوپتر آویزان بود می گیرد و طعم آزادی را با پرواز از فراز زندان می چشد.

نارنجک پرتقالی

میشل وژور با خلاقیت بالایی که دارد توانسته تا به حال 5 بار از زندان های فرانسه فرار کند. یک بار از پرتقال به عنوان نارنجک دستی استفاده کرد. او با پرتقال کاری کرد که شبیه نارنجک دستی شود و با آن توانست کلیه نگهبانان را بترساند و از زندان فرار کند. هر چند که بعدا دوباره دستگیر شد.

نقش معلول بازی کردن

در سال 2000 نورالدین بن الال به راحتی هر چه تمام تر و بدون نیاز به مقدمات از زندان فرار کرد. این زندانی بلژیکی خود را به فلجی زد و با این روش توانست از زندان فرار کند. البته پلیس پس از مدت کوتاهی او را دستگیر کرد.

مخفی شدن در چمدان

در سال 2011 همسر یک زندانی مکزیکی در زندان چتومال مکزیکو سیتی به ملاقات شوهرش جوآن رامیرز می رود و همراه خود چمدانی می برد تا همسرش را در آن مخفی کند و فراری دهد. جالب است که این خانم 19 ساله موفق به انجام این کار هم شد اما اضطرابش باعث شد که ماموران به او مشکوک شوند و چمدانش را مورد بازرسی قرار دهند. ماموران از دیدن زندانی که خود را در کیف مچاله کرده بود خیلی هم تعجب نکردند. 

@danaeeii
@ferdosesokhan
نکاتی درباره تفکر خلاق

شما ممکن است در مدرسه یا کلاس‌های آموزشی درباره تفکر خلاق نکاتی بیاموزید.
اما در این میان نکاتی وجود دارند که در هیچ مدرسه‌ای در مورد تفکر خلاق به شما آموزش داده نشده است. در این مطلب چند نکته اساسی ارائه شده است:
انتظار داشته باشید که نظر کارشناسان منفی باشد

هر چه یک فرد کارشناس‌تر و متخصص‌تر می‌شود، طرز فکر آنها تنگ‌تر می‌شود و ثبات آنها بر روی تایید آنچه که باور دارند مطلق است، بیشتر می‌شود. در نتیجه، زمانی که با ایده‌های جدید و متفاوت روبرو می‌شوند، تمرکز آنها بر روی انطباق خواهد بود. آیا مطابق است با آنچه که من تصور می‌کنم درست است؟ اگر نه، کارشناسان تمام وقت خود را صرف نشان دادن و توضیح این خواهند کرد که چرا نمی‌توان ایده را عملی کرد و جواب نخواهد داد.
آنها به دنبال راهی برای عملی کردن آن نخواهند بود چرا که این، نشان می‌دهد که آنچه آنها به عنوان مطلق در نظر می‌گیرند به هیچ وجه مطلق نیست. به همین دلیل است که زمانی که فرد اسمیت فدرال اکسپرس را ایجاد کرد، تمامی‌ متخصصین تحویل‌رسانی در ایالات متحده شکست قطعی آن را پیش بینی کردند. گذشته از اینها، آنها گفتند اگر این مفهوم تحویل‌رسانی شدنی بود، اداره پست و یا یو پی اس آن را مدتها پیش انجام می‌داد.
. به غرایز خود اعتماد کنید
اجازه ندهید ناامید شوید. آلبرت اینشتین از مدرسه اخراج شد چون نگرش او اثر منفی بر بسیاری از دانش آموزان داشت. او در امتحان ورودی دانشگاه خود شکست خورد و مجبور به شرکت در یک مدرسه تجارت به مدت یک سال شد تا اینکه در نهایت پذیرفته شد و تنها فرد در کلاس فارغ التحصیلان خود بود که موقعیت تدریس بدست نیاورد چرا که هیچ استادی او را توصیه نکرد. یک استاد می گوید اینشتین “تنبل ترین سگی” بود که دانشگاه به خود دیده بود.
به پدر و مادر بتهوون گفته شده بود که او برای تبدیل شدن به یک آهنگساز موسیقی بیش از حد کودن است.
همکاران چارلز داروین او را یک احمق و زمانی که بر روی نظریه تکامل بیولوژیکی خود کار می کرد، آنچه که انجام می داد را “آزمایشات احمقانه” می‌نامیدند. والت دیزنی از اولین کار خود در یک روزنامه اخراج شد چرا که «او فاقد تخیل بود.»
توماس ادیسون تنها دو سال تحصیلات رسمی‌داشت، کاملا یک گوش او ناشنوا گوش دیگر کم‌شنوا بود، از اولین کار خود را به عنوان پسر روزنامه فروش اخراج شد و بعد از آن از کار خود به عنوان یک تلگراف چی اخراج شد و باز هم او به معروف‌ترین مخترع در تاریخ ایالات متحده تبدیل شد.
. هیچ چیزی به عنوان شکست وجود ندارد.
هر زمان که شما سعی می کنید کاری را انجام دهید و موفق نمی‌شوید، شکست نمی خورید. چیزی را آموخته اید که کار نمی کند. همیشه بپرسید «از چیزی که کار نمی کند چه آموخته ام؟»، «آیا این توجیهی برای چیزی است که من توضیحی برایش نداشتم؟»، و «چه چیزی را کشف کرده ام که قصد کشف آن را نداشتم؟»
هر زمان که کسی به شما بگوید که هیچ گاه دچار اشتباه نشده است، شما در حال صحبت کردن با کسی هستید که هیچ گاه چیز جدیدی را امتحان نکرده است.
. شما چیزها را آنگونه که هستند نمی‌بینید، آنگونه که خودتان هستید می‌بینید.
تجربیات خود را تفسیر کنید. تمام تجربیات خنثی هستند. آنها هیچ معنایی ندارند. شما به شیوه‌ای که آنها را تفسیر می‌کنید به آنها معنا می‌بخشید.
اگر یک کشیش هستید، شما شواهدی از خدا را در همه جا می‌بینید. اگر شما به خدا اعتقاد ندارید، غیبت خدا را در همه جا می‌بینید. آی بی ام مشاهده کرد که هیچ کس در جهان یک کامپیوتر شخصی ندارد. آی بی ام این گونه تفسیر کرد که هیچ بازاری وجود ندارد.
استعفادهندگان از دانشگاه، یعنی بیل گیتس و استیو جابز، به همین نبود رایانه‌های شخصی نگاه کردند و یک فرصت عظیم را دیدند.
یک بار در حالی که توماس ادیسون مشغول کار بر روی رشته‌هایی برای لامپ بود، دستیارش نزد او آمد. دستیار از ادیسون پرسید که چرا ناامید نمی‌شود.
او گفت: «شما ۵۰۰۰ بار شکست خورده‌اید.» ادیسون به او نگاه کرد و به او گفت که منظور دستیار از شکست خوردن را نمی‌فهمد، چرا که: «من ۵۰۰۰ روش را کشف کردم که جواب نمی‌دهند.»
شما واقعیت خود را با چگونگی تفسیر تجربیات خود می سازید.
. همیشه به یک مساله بر حسب شرایط خاص خود آن نزدیک شوید
به اولین دیدگاه خود از یک مساله اعتماد نکنید چرا که برای روش معمول تفکر شما بسیار مغرضانه خواهد بود.
همیشه به مساله خود از چندین دیدگاه نگاه کنید. همیشه به یاد داشته باشید که نابغه کسی است که دیدگاهی را بیابد که هیچ کس دیگری پیدا نکرده است. به دنبال روش‌های مختلفی برای نگاه کردن به مسأله باشید. متن مساله
را چندین بار با استفاده از کلمات متفاوت بنویسید.
برای مثال نقش دیگری را انتخاب کنید، اشخاص دیگر چگونه آن را خواهند.

@ferdosesokhan
🔻سی ویژگی یک انسان با شخصیت🔻

۱- کسی نگران رفتار و گفتار او نیست. در ادب و امانت داری قابل پیش بینی است؛
۲- اتومبیل خود را برای عابری که از خطوط عابر پیاده عبور می کند، کاملاً متوقف می کند؛
۳- چون وفای به عهد برای او جدی است، بعضاً شبها برای تحقق عهد، فکر کرده و خوابش نمی برد؛
۴- روزانه ۵ دقیقه برای خشکاندن حسادت در وجود خود، برنامه ریزی کرده است؛

۵- بسیار بسیار بسیار بسیار انصاف دارد؛
۶- آنقدر برای خود احترام قایل است که به کسی خیانت نمی کند؛
۷- روزانه ۱۰ دقیقه برای شناخت خود، برنامه ریزی کرده است؛
۸- اگر حتی ۵ دقیقه به جلسه ای دیر برسد، با پیامک به میزبان اطلاع می دهد؛
۹- اطرافیان او از اینکه نقدی را مطرح کنند احساس آرامش و امنیت می کنند؛
۱۰- برای نگاه کردن به شبنم روی گلبرگ یک گل، وقت می گذارد؛

۱۱- دارای ثبات فکری است و به تناسب شرایط و مخاطب، افکار و مواضع خود را تغییر نمی دهد؛
۱۲- انسانها را به خوب و بد تقسیم نمی کند بلکه ضعف ها و توانایی‌های آنها را در کنار هم می بیند؛
۱۳- مخالفان فکری او، اخلاق او را تحسین می کنند؛
۱۴- بیشتر با رفتار خود دیگران را تحت تأثیر قرار می دهد تا گفتار؛
۱۵- ظرفیت و شجاعت گفتن این جمله را دارد: (۱) افکار فلانی با من بسیار متفاوت است ولی ذاتاً فرد مؤدبی است؛

۱۶- ظرفیت و شجاعت گفتن این جمله را دارد: (۲) افکار فلانی با من بسیار متفاوت است ولی تابحال ندیده‌ام که بدگویی و تخریب کند؛
۱۷- ظرفیت و شجاعت گفتن این جمله را دارد: (۳) افکار فلانی با من بسیار متفاوت است ولی ندیده‌ام که برای کسب موقعیت بهتر شغلی و مالی، چاپلوسی کسی را بکند؛
۱۸- بسیار اعتماد به نفس دارد (۱): چون دقیق و حقوقی صحبت می کند؛
۱۹- بسیار اعتماد به نفس دارد (۲): چون نیازی به متهم کردن کسی ندارد؛

۲۰- بسیار اعتماد به نفس دارد (۳): چون یک شغل بیشتر ندارد؛
۲۱- بسیار اعتماد به نفس دارد (۴): چون با درون خود زندگی می کند تا با قضاوت دیگران؛
۲۲- بسیار اعتماد به نفس دارد (۵): چون طولانی در منصبی نمی ماند؛
۲۳- بسیار اعتماد به نفس دارد (۶): نیازی به تزویر ندارد چون حدّ خود برای یک زندگی با تدبیر را می داند؛

۲۴- بسیار اعتماد به نفس دارد (۷): چون افکار و مواضع او ارتباطی به منابع مالی او ندارند؛
۲۵- بسیار اعتماد به نفس دارد (۸): چون نیازهای مالی او مرتبط به حوزۀ سیاست نیست؛
۲۶- بسیار اعتماد به نفس دارد (۹): نیازی به حذف دیگران ندارد چون دایرۀ بازی و زندگی او بسیار وسیع است؛

۲۷*- بسیار اعتماد به نفس دارد (۱۰): انحصاری رفتار نمی کند چون کرۀ زمین را فقط یک نقطه در خلقت می داند؛

۲۸- دروغ نمی گوید چون با راستگویی به همۀ منافع معقول خود دست یافته است؛
۲۹- مسئله یکِ زندگی او، کار کردن و زحمت کشیدن است؛
۳۰- بی نیازی در ذات و هویت اوست.

- محمود سریع القلم
@ferdosesokhan
4_6019418243259696315.pdf
1.1 MB
📕برنامه قطعی امتحانات نهایی خرداد ۹۸
🔺پایه دوازدهم روزانه،بزرگسال
🔹پایه سوم سالی واحدی
🔷پیش دانشگاهی و فنی حرفه ای نظام قدیم
@ferdosesokhan
‌‌دلیلِ پیچیدگیِ شعر بیدل

‌ وقتی خواننده‌ای با فضای شعریِ بیدل آشنا شد و نوعِ تداعی‌ها و طرزِ برقرار کردنِ هماهنگی میانِ عناصرِ معنویِ شعر را دریافت، اندک اندک با جهان‌بینی و طرزِ فکرِ او آشنا می‌شود و با شاعری عارف و سراینده‌ای که از دانش و فضیلتی بسیار برخوردار است روبه‌رو می‌شود با روشن‌بینی و توسعه‌ی ذهنیِ بسیار.

‌ چندان که ناقدِ امروزِ دیوانِ او، فلسفه‌ های مدرنِ غرب از قبیلِ اگزیستانسیالیسم و آراءِ فیزیکیِ دانشمندانِ امروزی را در آن جست‌وجو می‌کند و این گسترشِ آفاقِ ذهنیِ او، خود نکته‌ای‌ست که مقامِ او را از حدِ یک شاعرِ عادی فراتر می‌برد.

(شاعر آیینه ها «بررسی سبک هندی و شعر بیدل» / استاد شفیعی کدکنی/ انتشارات آگه / چاپِ نهم، تابستانِ ۱۳۸۹/ صفحه‌ی ۱۹)

من بارها با افرادِ بسیاری در این باره بحث و دقیقا همین دلیل را مطرح کرده‌ام که بیدل از آن‌جا که پیش از شاعر بودن یک اندیشمند و فیلسوف است، مثلِ فلاسفه‌ی مدرن و پست‌مدرنی چون «نیچه» و «ژاک دریدا» ناگزیر از خلقِ یک زبانِ مختص به خودش بوده و اتفاقا همین پیچیدگیِ زبانی‌ست که بیدل را این همه ارزشمند می‌کند. چون این مسئله نشان از این دارد که این بشر، آن‌قدر به مقوله‌ی زبان آگاه بوده است که از لزومِ همسوییِ زبان و اندیشه مطلع بوده و دست به خلقِ زبانی خودساخته و برساخته می‌زند که البته فقط و فقط در نگاهِ اول پیچیده است و با کمی دقت، برای جانی که حقیقتا تشنه‌ی اندیشه‌ی بیدل باشد، از هر پیچیدگی بری می‌شود و بسیار بسیار آسان‌فهم می‌نماید.

چون این زبانِ پیچیده، از یک اندیشه‌ی ثابت و جهان‌بینیِ واحد نشأت می‌گیرد که بدونِ ذره‌ای تزلل و اختلال همه‌چیزش سرِ جای خودش است.

ندانم گردباد از مکتبِ فکرِ که می‌آید
که این یک مصرعِ پیچیده موزون کرد صحرا را

(بیدلِ‌دهلوی)

بارها این حرف‌ها را زده‌ام اما این‌که این حرف‌ها از زبانِ استادی چون شفیعیِ کدکنی بیان شود، تاثیری دیگر دارد و همان طور که خواندیم، ایشان بیدل را فراتر از یک شاعر معمولی می‌دانند. یعنی منتقدِ ادبی، باید آگاه باشد که با بیدل مانندِ شاعرانِ سطحی که دغدغه‌شان فقط شعر است، برخورد نکند.

بیدل را می‌توان آخرین فرد از سلسله‌ی فلاسفه‌ی ایرانی دانست که _ به قولِ داریوشِ آشوری _ شعر را به عنوانِ رسانه‌ی فرهنگی و فلسفی به کار می‌گرفته‌اند.
‌
مطلب برگرفته از: کانال برکه ی کهن
‌@ferdosesokhan
چرا تهران پايتخت شد؟

«تهران»، پيش از اسلام و بعد از آن، از‍ «ري » تبعيت داشته و « ري » از شهرهاي بزرگ و معتبر مشرق زمين بوده است.
ثروت سرشار مردم ‍ «ري» زبانزد مردم آن روزگار بوده است. ‍نام « تهران» را در متون قديم اسلامي در ترجمه احوال يکي از محدثين بزرگ به نام «محمد بن ابو عبداله حافظ تهراني» مي بينيم.اين اثر مربوط به 1157 سال پيش است و اين خود دليل بر آن است که در آن روزگار دهکده اي به نام تهران وجود داشته و از آبادي هاي حومه ري به شمار مي رفته است.
در متون قديم از محلات عودلاجان و چال ميدان و بازار و سنگلج به عنوان قديمي ترين مناطق ياد شده است. مردم اين دهکده مردمي سر سخت و باج نده و ستيزه جو بودند. همچنين تهران دوازده محله داشته و اهل هر محله با محله ديگر نزاع داشتند و به سلطان وقت خراج نمي دادند وخانه هايشان را نيز در زير زمين مي ساختند و اين کار را براي جلو گيري از تهاجم شبانه و غارت سپاهيان مي کردند و هرگاه خانه ها چنين نمي بود کسي آنجا باقي نمي ماند.
روزي که تهران پايتخت شد
تهران در گذشته از قراء ري بوده و ري که در تقاطع محورهاي قم، خراسان، مازندران، قزوين، گيلان و ساوه واقع شده به سبب مرکزيت مهم سياسي، بازرگاني، اداري و مذهبي از قديم مورد نظر بوده و مدعيان همواره اين مرکز سوق الجيشي را مورد تهاجم و حمله قرار مي داده اند.
قريه تهران به واسطه برخورداري از مغاک ها و حفره هاي زير زميني و مواضع طبيعي فراوان و دشواري نفوذ در آنها پناهگاه خوبي براي دولتمردان و ديگر اشخاصي بوده که احتمالا مورد تعقيب مدعيان قرار داشته اند.
از سوي ديگر، کاروان هاي بزرگي که از محورهاي مورد بحث عبور مي کردند شکارهاي سودمندي بودند و اغلب مورد حمله چپاول مردم بومي واقع مي شدند. قريه تهران در واقع کانون چپاولگران و محل اختفاي اموال مسروقه بود و اين وضع تا زمان شاه طهماسب صفوي که قزوين را به عنوان پايتخت خود انتخاب نمود ادامه داشت.
به عبارتي ديگر تهران ترقي و حرکت سريع خود به سوي پيشرفت را از سال انتقال پايتخت به قزوين آغاز کردوشاه طهماسب صفوي به دليل آنکه سيد حمزه، جد اعلاي صفويه در شهر ري و در جوار مرقد حضرت عبدالعظيم مدفون بود گاه به زيارت مي رفت. او با افزايش رفت و آمدهايش دستور داد پيرامون آن باروي محکمي براي وي بسازند.
همچنين دستور داد بناهاي جديد بسازند که درسال 971 ه- ق با ايجاد 114 برج (به تعداد سوره هاي قرآن) در تهران آغاز شد و وي دستور داد در زير هر برج يکي از سوره هاي قرآن را دفن کنند. حصاري که دور تهران کشيده شد شش هزار قدم طول داشت و براي ساختمان آن و برج هايش از دو نقطه خاکبرداري کردند که بعد ها يکي از دو محل به "چاله ميدان" و ديگري به "چاله حصار" معروف شد.
پس از انقراض صفويه، نادر شاه افشار در سال 1154 ه- ق تهران را به رسم تيول به پسر خود رضا قلي داد و پس از افشاريه، کريم خان زند به علت درگيري و نزاع با آغا محمد خان قاجار و از آنجا که تهران در نزديکي طبرستان (يعني مقر اصلي آغا محمدخان) قرار داشت صلاح خود را در اقامت در تهران ديد.
بعد از مرگ کريمخان زند، آغا محمد خان قاجار در سال 1200 ه- ق در اول فروردين بر تخت سلطنت نسشت و تهران را بعنوان پايتخت برگزيد و "دارالخلافه" ناميد.
انتخاب تهران به عنوان پايتخت از سوي خان قاجار چند علت داشته که مهم ترين آنها نزديکي به اراضي حاصل خيز ورامين و مجاورت آن با محل استقرار ايلات ساوجبلاغ بوده است، مضافا ايلات غرب ساکن در ورامين، يعني هواخواهان وي در حوالي تهران اقامت داشتند و جز اين، تهران با استرآباد و مازندران که در حقيقت ستاد اصلي نيروهايش بود فاصله چنداني نداشته است.
در زمان سلطنت فتحعلي شاه قاجار بر اثر موج حرکت ايران به سوي غرب، تهران بيش از پيش آباد گرديد. از جمعيت تهران در دوره فتحعلي شاه اطلاع دقيقي در دست نيست، ولي به طوري که در کتاب جام جم معتمدالدوله فرهاد ميرزا آمده است جمعيت تهران در زمان ناصرالدين شاه، صد و پنجاه هزار نفر رسيده بود. ناصر الدين شاه دو نفر را مامور کرد که محدوده و نقشه اي براي پايتخت در نظر بگيرند و با وسعت بيشتري به حفر خندق هاي جديدي در اطراف تهران بپردازند.

منبع:khorasannews.ir
@ferdosesokhan
↙️ 10 باید و نباید کار در فضای مجازی در سال 98

بسیاری از ما در سال 98 هم بخشی از عمرمان را در این فضا سپری خواهیم کرد و از این چشمه خواهیم نوشید. چند توصیه و تجربه پیشنهادی برای کار در فضای مجازی:

1️⃣ هر عکس، فیلم و خبری را برای عزیزان‌مان فوروارد نکنیم. به ویژه تصاویری که حاوی صحنه‌های تلخ و دلهره‌آور است. دلیلی ندارد چیزی که حال ما را بد می‌کند را برای کسی بفرستیم که برایمان اهمیت دارد و حال او را هم بد کنیم.

2️⃣ به منبع ارسال پیام دقت کنیم و از خودمان بپرسیم چرا و به چه هدفی این محتوا تولید شده است؟ حقیقت دارد یا یک شایعه و دروغ است؟ وقتی یک خبر دروغ را بازنشر می‌کنیم ما هم بخشی از چرخه #دروغ می‌شویم. اگر به راستی از دروغ بدمان می‌آید، آن را بازتولید نکنیم.

3️⃣ وقتی می‌خواهیم خبری را برای کسی ارسال کنیم ده ثانیه فکر کنیم و از خودمان بپرسیم این خبر به طرف مقابل دانش اضافه می‌کند؟ لبخند می‌بخشد؟ آرامش می‌دهد؟ اگر یکی از این سه حالت بود، ارسال کنیم.

4️⃣ اگر با نقد و نگاه کسی مخالف هستیم ما رسالتی برای ادب کردن او نداریم، حرف‌مان را محترم بزنیم و فاصله بگیریم. حفظ فاصله همیشه باعث حفظ احترام متقابل می‌شود.

5️⃣ #اسکرین‌شات نگیریم و چت‌های دو نفره را برای دیگران ارسال نکنیم. دنیای خصوصی دو نفره را جار نزنیم. یادمان باشد که ما بخشی از آن ماجرا بوده‌ایم. اگر کسی قصد آزار دارد از طریق قانونی پیگیری کنیم.

6️⃣ هر مطلب، عکس یا کامنتی که منتشر می‌کنیم، به کارت ویزیت ما تبدیل می‌شود، مشخص نیست بعد از دست به دست شدن چه کسانی آن را می‌‌بینند اما خیلی‌ها بر اساس همان، شخصیت ما را قضاوت می‌کنند.

7️⃣"بی‌شعور"ها را به شهرت نرسانیم. با فالو کردن، لایک کردن و معرفی افرادی که در شبکه‌های مجازی ریشه ای ندارند و تشنه شهرت هستند و دست به رفتارهای ابلهانه هستند به آنها کمک نکنیم. ما در مقابل هر لایک مسئول هستیم.

8️⃣ هیچکس جز ما در فضای مجازی مسئول حریم شخصی‌مان نیست. وقتی عکسی منتشر می‌کنیم امکان بازپس گرفتن آن میسر نیست، مراقب باشیم چه چیزی را منتشر می‌کنیم و چقدر به دیگران اجازه می‌دهیم به حریم شخصی‌مان وارد شویم. گله‌های بعدی سودی ندارد.

9️⃣ «اعتماد کردم و فریب خوردم». این جمله، حرف مشترک تمام کسانی است که در فضای مجازی مورد سواستفاده مالی یا جسمی قرار گرفته‌اند. این حرف تلخ است اما واقعیت دارد: اینجا اصل بر «بی‌اعتمادی» است.

اول شک کنیم بعد اعتماد، تا کمتر پشیمان شویم.

🔟 گوشی موبایل در دست ما هم گُل است، هم گلوله! شب قبل از خواب به این فکر کنیم که در طول روز با آن حال دیگران را بهتر کرده‌ایم یا روان و آبروی کسانی را به قتل رسانده‌ایم.

- احسان محمدی
@ferdosesokhan