روشی برای تمایز کنایه و مجاز و استعاره
سه مثال زیر را در نظر بگیرید:
1. دلیران میدان گشوده نظر
که بر کینه اول که بندد کمر
2. تمام شهر وارد خیابان شد.
3. هزاران نرگس از چرخ جهانگرد
فروشد تا برآمد یک گل زرد
در مثال نخستین کمر بستن هم به معنای بستن کمربند و هم به معنای اماده شدن هست یعنی این که به کار بردن هر کدام در معنی مشکلی ایجاد نمی کند اما در مثال دوم و سوم هنگام معنی کردن به ترتیب کلمه های شهر و سپس نرگس و کلمات دیگر حذف می شوند و به این ترتیب این نشانه مجاز و کنایه و استعاره مصرحه هست نه کنایه با این تفاوت که شهر با کلمه جایگزین خود یعنی مردم چون شباهتی ندارد مجاز با هریک از علاقه های 17 گانه و کلمه نرگس با کلمه جایگزین خود یعنی ستاره شباهت دارد و به این ترتیب استهاره مصرحه هست.
کافیست برای تشخیص این سه ارایه به صورت ساده متن را معنی کنیم:
چند مثال
سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی
یا
از مه او مه شکافت دیدن او برنتافت
یا
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
در مثال نخستین سر جای خود را به قصد یا عزم می دهد و هیچ شباهتی بدان ندارد پس مجاز است و در مثال دوم مه مخفف ماه جای خود را به صورت می دهد و شباهت ماه و صورت در ادبیات فارسی سابقه دارد و در نتیجه استعاره مصرحه هست و در مثال سوم نگین جای خود را به انگشتر می دهد و شباهتی بین نگین و انگشتر نیست پس مجاز هست.
البته مقاله ای هم هست به نام اموزش ترسیمی آرایه های ادبی که پیرامون همین بحث هست تو اینترنت قابل دسترسیست.
مطلب ارسالی از : جناب غدیری
@ferdosesokhan
سه مثال زیر را در نظر بگیرید:
1. دلیران میدان گشوده نظر
که بر کینه اول که بندد کمر
2. تمام شهر وارد خیابان شد.
3. هزاران نرگس از چرخ جهانگرد
فروشد تا برآمد یک گل زرد
در مثال نخستین کمر بستن هم به معنای بستن کمربند و هم به معنای اماده شدن هست یعنی این که به کار بردن هر کدام در معنی مشکلی ایجاد نمی کند اما در مثال دوم و سوم هنگام معنی کردن به ترتیب کلمه های شهر و سپس نرگس و کلمات دیگر حذف می شوند و به این ترتیب این نشانه مجاز و کنایه و استعاره مصرحه هست نه کنایه با این تفاوت که شهر با کلمه جایگزین خود یعنی مردم چون شباهتی ندارد مجاز با هریک از علاقه های 17 گانه و کلمه نرگس با کلمه جایگزین خود یعنی ستاره شباهت دارد و به این ترتیب استهاره مصرحه هست.
کافیست برای تشخیص این سه ارایه به صورت ساده متن را معنی کنیم:
چند مثال
سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی
یا
از مه او مه شکافت دیدن او برنتافت
یا
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را
در مثال نخستین سر جای خود را به قصد یا عزم می دهد و هیچ شباهتی بدان ندارد پس مجاز است و در مثال دوم مه مخفف ماه جای خود را به صورت می دهد و شباهت ماه و صورت در ادبیات فارسی سابقه دارد و در نتیجه استعاره مصرحه هست و در مثال سوم نگین جای خود را به انگشتر می دهد و شباهتی بین نگین و انگشتر نیست پس مجاز هست.
البته مقاله ای هم هست به نام اموزش ترسیمی آرایه های ادبی که پیرامون همین بحث هست تو اینترنت قابل دسترسیست.
مطلب ارسالی از : جناب غدیری
@ferdosesokhan
- چگونه بدانیم کدام واژه ریشه عربی و کدام ریشه پارسی دارد؟
از میان 33 حرف الفبای فارسی برخی حروف تنها ویژه واژه های عربی است .
حرف (ث) : هر واژه ای که دارای ث است بی گمان عربی است و ریشه ی فارسی ندارد . جز (کیومرث: مرد دانا یا گاو مرد) ، ( تـَهمورث : دارنده ی سگ نر قوی ) و واژگان لاتین مانند بلوتوث یا نام هایی مانند ادوارد ثورندایک و ... که بسی آشکار است نام های لاتین هستند نه عربی یا فارسی.
حرف (ح): هر واژه ای که دارای حرف ح است بی گمان عربی است و ریشه ی فارسی ندارد.غیر از کلمه ی حوله که درست آن هوله است وبه گمان نزدیک به یقین ریشه ی ترکی دارد و به معنی (پُرزدار ) است . عرب به هوله (حوله) می گوید : مِنشَفة در سعودی / خاولی یا خاولیة و بَشکیر در عراق / بِشکیر یا فوطة در سوریه .واژه حول و حوش هم به گمان بسیار فارسی و درست آن هول و هوش است . کردهای فهلوی یا فَیلی هنوز به خانه می گویند هاوش که با house در انگلیسی همانندی دارد.
حرف (ذ) : هرچند در فارسی کهن تلفظ این حرف مانند تلفظ عربی آن وجود داشته اما امروزه دیگر هیچ ایرانی ای ذال را ذال تلفظ نمی کند بلکه زاء تلفظ می نماید .بیش از 95% واژه های دارای ذال ریشه ی عربی دارند مگر واژه هایی مانند گذر ، گذراندن ، گذشتن ، پذیرش ، پذیرفتن ، آذین، گنبذ (امروزه گنبد خوانده می شود.)ذانستن ( که امروزه دانستن تلفظ می شود. اما کردها ، لَکها و برخی دیگر از اقوام ایرانی ذانستن را زانستن تلفظ می کنند. مانند تالشی ها که به (می دانم) می گویند ( زُنُـمzonom) و کردها می گویند ( اَزانِـم یا زانِـم یا مَزانِم یا دَزانِم )
حرف(ص): هر کلمه ای که صاد دارد بی شک عربی است مگر عدد شصت و عدد صد که عمداً غلط نوشته شده اند تا با انگشت شست و سد روی رودخانه اشتباه نشوند.
صندلی نیز بی جهت با صاد نوشته شده و البته عربی شده ی چَندَل است. عرب به صندلی می گوید کُرسی ، مَقعَد و در گویش محلی عراق و سوریه اِسکَملی .
صابون هم در اصل واژه ای فارسی است و درست آن سابون است و این واژه از فارسی به بیشتر زبانهای جهان رفته مثلاً soap در انگلیسی همان سابون است . ما سابون را به صورت معرَّب صابون با صاد می نویسیم.اصفهان نیز معرّب یعنی عربی شده ی اَسپَدانـه یا سپاهان است.
حروف( ض/ظ /ع ): بدون استثنا تنها ویژه واژه های دارای ریشه ی عربی است و در فارسی چنین مخارجی از حروف وجود ندارد . به ویژه ضاد تا جایی که عرب ها به الناطقین بالضاد معروفند زیرا این مخرج ویژه عرب است نه دیگر مردمان نژاد سامی.
حرف(ط) : جنجالی ترین حرف در املای کلمات است . مخرج طاء تنها ویژه واژه های عربی است و در فارسی ط نداریم و واژه هایی که با ط نوشته می شوند یا عربی اند و یا اگر عربی نیستند غلط املایی هستند . مانند طهران ،طالش، اصطهبان ، طوس که خوشبختانه امروزه دیگر کسی تهران ،تالش ، استهبان و توس را دیگر نادرست نمی نویسد. اما بلیت واژه ای فرانسوی است . تایر tire واژه ای انگلیسی است . اتاق مغولی است . تپش فارسی است و دلیلی ندارد که آن ها را نادرست بنویسیم و امروزه دیگر این واژه ها را درست می نویسند مگر کسانی که با ریشه واژه ها آشنا نیستند.
حرف( ق ): نیز در مرتبه دوم حروف جنجالی است . در فارسی قاف نداریم غ داریم . قاف ویژه واژه های عربی در 90 درصد موارد است واژه های عربی دارای ریشه ی اغلب سه حرفی و دارای وزن و هم خانواده اند مانند: قاسم ، تقسیم ، مقسِّم ، انقسام ، قَسَم ، قسمت ، اقسام ، مقسوم ، قسّام ، منقسم و تشخیص واژه ی عربی الاصل دارای قاف کار ساده ای است . اما دیگر کلمات قاف دار یا ترکی اند و یا مغولی . مانند قره قروت: کشک سیاه / قره قویونلو : صاحبان گوسفند سیاه/ قره گوزلو: دارنده ی چشم سیاه / قزل آلا : ماهی طلایی
کلماتی مانند آقا ،قلدر ، قرمساق نیز مغولی اند. کلمه قوری نیز روسی است اصلاً قوری ،کتری ، سماور ، استکان همه واژه های روسی اند و اینها زمان قاجاریه و در دوره صدارت اعظمی امیر کبیر وارد ایران شدند . کلماتی مانند قند و قهرمان و قباد معرب کند کهرمان و کَواذ هستند همان گونه که کرماشان یا کرمانشاه را عرب قرماسان یا قَرمسین تلفظ می کرده اما امروزه ما ایرانیان کرمانشاه یا کرماشان را قرماسان یا قرمسین تلفظ نمی کنیم اما کواذ را قباد می گوییم و این تأثیر زبان عربی بر فارسی است.
حروف چهارگانه ( گ /چ/ پ / ژ ) : نیز در عربی فصیح یعنی نوشتاری وجود ندارد. و هر کلمه ای که دارای یکی از این چهار حرف است حتماً عربی نیست و به احتمال بسیار ریشه ی فارسی دارد .
۵ مانند : منیژه ، مژگان ، ژاله ،پروین ، پرنده ، گیو، گودرز ،منوچهر ، پریچهر و ... البته اغلب چنین است و موارد اندکی نیز امکان دارد از دیگر زبانها باشد مانند پینگ پونگ
@ferdosesokhan
از میان 33 حرف الفبای فارسی برخی حروف تنها ویژه واژه های عربی است .
حرف (ث) : هر واژه ای که دارای ث است بی گمان عربی است و ریشه ی فارسی ندارد . جز (کیومرث: مرد دانا یا گاو مرد) ، ( تـَهمورث : دارنده ی سگ نر قوی ) و واژگان لاتین مانند بلوتوث یا نام هایی مانند ادوارد ثورندایک و ... که بسی آشکار است نام های لاتین هستند نه عربی یا فارسی.
حرف (ح): هر واژه ای که دارای حرف ح است بی گمان عربی است و ریشه ی فارسی ندارد.غیر از کلمه ی حوله که درست آن هوله است وبه گمان نزدیک به یقین ریشه ی ترکی دارد و به معنی (پُرزدار ) است . عرب به هوله (حوله) می گوید : مِنشَفة در سعودی / خاولی یا خاولیة و بَشکیر در عراق / بِشکیر یا فوطة در سوریه .واژه حول و حوش هم به گمان بسیار فارسی و درست آن هول و هوش است . کردهای فهلوی یا فَیلی هنوز به خانه می گویند هاوش که با house در انگلیسی همانندی دارد.
حرف (ذ) : هرچند در فارسی کهن تلفظ این حرف مانند تلفظ عربی آن وجود داشته اما امروزه دیگر هیچ ایرانی ای ذال را ذال تلفظ نمی کند بلکه زاء تلفظ می نماید .بیش از 95% واژه های دارای ذال ریشه ی عربی دارند مگر واژه هایی مانند گذر ، گذراندن ، گذشتن ، پذیرش ، پذیرفتن ، آذین، گنبذ (امروزه گنبد خوانده می شود.)ذانستن ( که امروزه دانستن تلفظ می شود. اما کردها ، لَکها و برخی دیگر از اقوام ایرانی ذانستن را زانستن تلفظ می کنند. مانند تالشی ها که به (می دانم) می گویند ( زُنُـمzonom) و کردها می گویند ( اَزانِـم یا زانِـم یا مَزانِم یا دَزانِم )
حرف(ص): هر کلمه ای که صاد دارد بی شک عربی است مگر عدد شصت و عدد صد که عمداً غلط نوشته شده اند تا با انگشت شست و سد روی رودخانه اشتباه نشوند.
صندلی نیز بی جهت با صاد نوشته شده و البته عربی شده ی چَندَل است. عرب به صندلی می گوید کُرسی ، مَقعَد و در گویش محلی عراق و سوریه اِسکَملی .
صابون هم در اصل واژه ای فارسی است و درست آن سابون است و این واژه از فارسی به بیشتر زبانهای جهان رفته مثلاً soap در انگلیسی همان سابون است . ما سابون را به صورت معرَّب صابون با صاد می نویسیم.اصفهان نیز معرّب یعنی عربی شده ی اَسپَدانـه یا سپاهان است.
حروف( ض/ظ /ع ): بدون استثنا تنها ویژه واژه های دارای ریشه ی عربی است و در فارسی چنین مخارجی از حروف وجود ندارد . به ویژه ضاد تا جایی که عرب ها به الناطقین بالضاد معروفند زیرا این مخرج ویژه عرب است نه دیگر مردمان نژاد سامی.
حرف(ط) : جنجالی ترین حرف در املای کلمات است . مخرج طاء تنها ویژه واژه های عربی است و در فارسی ط نداریم و واژه هایی که با ط نوشته می شوند یا عربی اند و یا اگر عربی نیستند غلط املایی هستند . مانند طهران ،طالش، اصطهبان ، طوس که خوشبختانه امروزه دیگر کسی تهران ،تالش ، استهبان و توس را دیگر نادرست نمی نویسد. اما بلیت واژه ای فرانسوی است . تایر tire واژه ای انگلیسی است . اتاق مغولی است . تپش فارسی است و دلیلی ندارد که آن ها را نادرست بنویسیم و امروزه دیگر این واژه ها را درست می نویسند مگر کسانی که با ریشه واژه ها آشنا نیستند.
حرف( ق ): نیز در مرتبه دوم حروف جنجالی است . در فارسی قاف نداریم غ داریم . قاف ویژه واژه های عربی در 90 درصد موارد است واژه های عربی دارای ریشه ی اغلب سه حرفی و دارای وزن و هم خانواده اند مانند: قاسم ، تقسیم ، مقسِّم ، انقسام ، قَسَم ، قسمت ، اقسام ، مقسوم ، قسّام ، منقسم و تشخیص واژه ی عربی الاصل دارای قاف کار ساده ای است . اما دیگر کلمات قاف دار یا ترکی اند و یا مغولی . مانند قره قروت: کشک سیاه / قره قویونلو : صاحبان گوسفند سیاه/ قره گوزلو: دارنده ی چشم سیاه / قزل آلا : ماهی طلایی
کلماتی مانند آقا ،قلدر ، قرمساق نیز مغولی اند. کلمه قوری نیز روسی است اصلاً قوری ،کتری ، سماور ، استکان همه واژه های روسی اند و اینها زمان قاجاریه و در دوره صدارت اعظمی امیر کبیر وارد ایران شدند . کلماتی مانند قند و قهرمان و قباد معرب کند کهرمان و کَواذ هستند همان گونه که کرماشان یا کرمانشاه را عرب قرماسان یا قَرمسین تلفظ می کرده اما امروزه ما ایرانیان کرمانشاه یا کرماشان را قرماسان یا قرمسین تلفظ نمی کنیم اما کواذ را قباد می گوییم و این تأثیر زبان عربی بر فارسی است.
حروف چهارگانه ( گ /چ/ پ / ژ ) : نیز در عربی فصیح یعنی نوشتاری وجود ندارد. و هر کلمه ای که دارای یکی از این چهار حرف است حتماً عربی نیست و به احتمال بسیار ریشه ی فارسی دارد .
۵ مانند : منیژه ، مژگان ، ژاله ،پروین ، پرنده ، گیو، گودرز ،منوچهر ، پریچهر و ... البته اغلب چنین است و موارد اندکی نیز امکان دارد از دیگر زبانها باشد مانند پینگ پونگ
@ferdosesokhan
DOC-20170824-WA0000.pdf
651.7 KB
آرایههای ادبی، دکتر هامون سبطی
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
شرحی بر بیت:
"پیر ما گفت خطا برقلم صُنع نرفت
آفرین بر نظر پاکِ خطاپوشش باد! "
قلم صُنع : دست آفرینش، قلم آفرینش منظورکارخلقت واراده ی خداوند است.
حافظ وقتی از "پیر"سخن می گوید کسی غیراز "پیرمغان" نیست. اوبه هیچکس جز پیرمغان ایمان ندارد. درموردِ پیرمغان قبلاً توضیحات لازم داده شده است.
این بیت رامی توان چالش زاترین وبسی اندیشه زاترین بیتِ دیوان حافظ نام نهاد. چراکه سخنان زیادی پیرامون این بیت گفته شده وبحث های فراوانی درمیان صاحبنظران برانگیخته است.
۱- بعضی ازشارحان چنین برداشتی ازبیتِ موردبحث کرده اند:
(پیرماگفت: هیچ خطایی درآفرینش وجودندارد. آفرین برنظرپیرما که خطاها را می بیند امّابه دیده ی اغماض می بیند وازتاییداین نکته چشم پوشی می کند.!)
مطابقِ این برداشتِ غلط، حافظ براین باوراست که خطا درآفرینش هست لیکن پیر مابنابه مصلحت اندیشی، آن رانادیده گرفت وانکارکرد!بنابراین همین دلیل می توان نتیجه گرفت که حافظ برخلافِ شریعت،قرآن ودین مطلبی طرح کرده وکفر ورزیده است!
درنقدِ این برداشت بایدگفت که درست است که درنگاهِ اوّل،چنین بنظرمی رسد که حافظ،وجودِ خطا درآفرینش راتائید می کند امّا این برداشت درنگاهِ سطحی به این بیت حاصل می شود نه درنگاهِ عمیق!
این برداشتِ سطحی ،باجهان بینی حافظ هیچ مطابقتی ندارد وبازگوکننده ی منظور اصلی خواجه ی شیرازنیست. حافظ عمداً واژه ها را اینگونه درکنار هم چیده تادرنگاه اول چنین برداشت ِ نادرستی حاصل گردد. به این منظورکه مخاطبین وصاحبنظران به بحث وتبادل نظربپردازند ورازورمز ورود به معنای اصلی راپیدا کنند.
۲-بعضی دیگر نیزبراین باورند که پیر گفته هیچ خطایی درآفرینش وجود ندارد، لیکن حافظ به طنز وتمسخرمی گوید آفرین برنظرپیرما که بزرگواری کرده وخطاهای آفرینش رانادیده می گیرد!
این برداشت نیزحاصل نگاهِ سطحی به موضوع بوده و معنای اصلی ِ این بیت نیست. چراکه حافظ هرگزدرمقابل پیروراهنمایِ خود گستاخی نکرده واورا مورد تمسخر وطنز قرارنمی دهد. اگرنقل قول به جای پیر ازصوفی وزاهد بود شایدچنین برداشتی قابل قبول بود.
۳- بعضی دیگرنیز معتقدند که منظورحافظ از(خطاپوشش ) اشاره به ستّارالعیوب بودن خداوند است که پوشاننده ی گناهان وخطاها می باشد!.
این برداشت نیز درست نیست چراکه ترکیبِ (خطاپوشش) درمصراع دوّم ودرجائیست که سخن ازنظریه ی پیر است و به ستّارالعیوب بودن یانبودن خداوند ارتباطی ندارد.
۴-برخی دیگرکه دربرداشت معنی عاجز مانده اند،دست به داستان سازی پیرامون بیت کرده وبراین باورند که اصلاً منظور حافظ ازقلم صُنع،آفرینش وخلقت نبوده،بلکه در آن روزگاران فردی بنام صُنع الهِ خوشنویس بوده که خطاطی می کرده وازقضای روزگار.....جل الخالق!!!
امّا حقیقتِ ماجرا چیست؟
برای درکِ معنیِ درستِ بیت موردِ نظر،می بایست قبل ازورودِ به معنیِ بیت،این نکته رادرنظرداشته باشیم که پیر ومُرشدی که حافظ ازاونقل قول می کند، شخصی خوش اخلاق، پاک پندار وخطاپوش بوده ومعمولاً ازخطاهای مریدانِ خویش چشم پوشی می کرده است.
بنابراین(خطاپوشی درمصرع دوم) صفتی برای پیراست و هیچ ربطِ معنایی به (خطادرقلم صُنع درمصرع اول) ندارد. حافظ به منظور به اشتباه انداختن ِسطحی نگران و ایجاد چالش،این صفت پیر رایادآورشده تا بادرآمیختن با معنای مصرع اول، زمینه ی برداشت های متضادفراهم شودو اندیشه های گوناگون شکل گیرد.
معنی بیت: پیرما (به احتمال قریب به یقین پیرمغان)گفت که: درآفرینش هیچگونه خطا واشتباهی رخ نداده است. مرحبا وآفرین به نظرپاک پیرما که همیشه درست بوده است،پیری که ازاوسخن می گویم پاک پندار وپاک کردار وخطاپوش هست.
نیکی پیرمغان بین که چومابدمستان
هرچه کردیم به چشم کرمَش زیبابود.
@ferdosesokhan
"پیر ما گفت خطا برقلم صُنع نرفت
آفرین بر نظر پاکِ خطاپوشش باد! "
قلم صُنع : دست آفرینش، قلم آفرینش منظورکارخلقت واراده ی خداوند است.
حافظ وقتی از "پیر"سخن می گوید کسی غیراز "پیرمغان" نیست. اوبه هیچکس جز پیرمغان ایمان ندارد. درموردِ پیرمغان قبلاً توضیحات لازم داده شده است.
این بیت رامی توان چالش زاترین وبسی اندیشه زاترین بیتِ دیوان حافظ نام نهاد. چراکه سخنان زیادی پیرامون این بیت گفته شده وبحث های فراوانی درمیان صاحبنظران برانگیخته است.
۱- بعضی ازشارحان چنین برداشتی ازبیتِ موردبحث کرده اند:
(پیرماگفت: هیچ خطایی درآفرینش وجودندارد. آفرین برنظرپیرما که خطاها را می بیند امّابه دیده ی اغماض می بیند وازتاییداین نکته چشم پوشی می کند.!)
مطابقِ این برداشتِ غلط، حافظ براین باوراست که خطا درآفرینش هست لیکن پیر مابنابه مصلحت اندیشی، آن رانادیده گرفت وانکارکرد!بنابراین همین دلیل می توان نتیجه گرفت که حافظ برخلافِ شریعت،قرآن ودین مطلبی طرح کرده وکفر ورزیده است!
درنقدِ این برداشت بایدگفت که درست است که درنگاهِ اوّل،چنین بنظرمی رسد که حافظ،وجودِ خطا درآفرینش راتائید می کند امّا این برداشت درنگاهِ سطحی به این بیت حاصل می شود نه درنگاهِ عمیق!
این برداشتِ سطحی ،باجهان بینی حافظ هیچ مطابقتی ندارد وبازگوکننده ی منظور اصلی خواجه ی شیرازنیست. حافظ عمداً واژه ها را اینگونه درکنار هم چیده تادرنگاه اول چنین برداشت ِ نادرستی حاصل گردد. به این منظورکه مخاطبین وصاحبنظران به بحث وتبادل نظربپردازند ورازورمز ورود به معنای اصلی راپیدا کنند.
۲-بعضی دیگر نیزبراین باورند که پیر گفته هیچ خطایی درآفرینش وجود ندارد، لیکن حافظ به طنز وتمسخرمی گوید آفرین برنظرپیرما که بزرگواری کرده وخطاهای آفرینش رانادیده می گیرد!
این برداشت نیزحاصل نگاهِ سطحی به موضوع بوده و معنای اصلی ِ این بیت نیست. چراکه حافظ هرگزدرمقابل پیروراهنمایِ خود گستاخی نکرده واورا مورد تمسخر وطنز قرارنمی دهد. اگرنقل قول به جای پیر ازصوفی وزاهد بود شایدچنین برداشتی قابل قبول بود.
۳- بعضی دیگرنیز معتقدند که منظورحافظ از(خطاپوشش ) اشاره به ستّارالعیوب بودن خداوند است که پوشاننده ی گناهان وخطاها می باشد!.
این برداشت نیز درست نیست چراکه ترکیبِ (خطاپوشش) درمصراع دوّم ودرجائیست که سخن ازنظریه ی پیر است و به ستّارالعیوب بودن یانبودن خداوند ارتباطی ندارد.
۴-برخی دیگرکه دربرداشت معنی عاجز مانده اند،دست به داستان سازی پیرامون بیت کرده وبراین باورند که اصلاً منظور حافظ ازقلم صُنع،آفرینش وخلقت نبوده،بلکه در آن روزگاران فردی بنام صُنع الهِ خوشنویس بوده که خطاطی می کرده وازقضای روزگار.....جل الخالق!!!
امّا حقیقتِ ماجرا چیست؟
برای درکِ معنیِ درستِ بیت موردِ نظر،می بایست قبل ازورودِ به معنیِ بیت،این نکته رادرنظرداشته باشیم که پیر ومُرشدی که حافظ ازاونقل قول می کند، شخصی خوش اخلاق، پاک پندار وخطاپوش بوده ومعمولاً ازخطاهای مریدانِ خویش چشم پوشی می کرده است.
بنابراین(خطاپوشی درمصرع دوم) صفتی برای پیراست و هیچ ربطِ معنایی به (خطادرقلم صُنع درمصرع اول) ندارد. حافظ به منظور به اشتباه انداختن ِسطحی نگران و ایجاد چالش،این صفت پیر رایادآورشده تا بادرآمیختن با معنای مصرع اول، زمینه ی برداشت های متضادفراهم شودو اندیشه های گوناگون شکل گیرد.
معنی بیت: پیرما (به احتمال قریب به یقین پیرمغان)گفت که: درآفرینش هیچگونه خطا واشتباهی رخ نداده است. مرحبا وآفرین به نظرپاک پیرما که همیشه درست بوده است،پیری که ازاوسخن می گویم پاک پندار وپاک کردار وخطاپوش هست.
نیکی پیرمغان بین که چومابدمستان
هرچه کردیم به چشم کرمَش زیبابود.
@ferdosesokhan
فردوس سخن
- چگونه بدانیم کدام واژه ریشه عربی و کدام ریشه پارسی دارد؟ از میان 33 حرف الفبای فارسی برخی حروف تنها ویژه واژه های عربی است . حرف (ث) : هر واژه ای که دارای ث است بی گمان عربی است و ریشه ی فارسی ندارد . جز (کیومرث: مرد دانا یا گاو مرد) ، ( تـَهمورث : دارنده…
متن ارسالی از جناب ترکی بزرگوار از گروه ادبیات فارسی
سلام
اما معانی کلمه ی «کیومرث» و «تهمورث» متفاوت است
کیومرث که هم ریشه پهلوی و هم اوستایی آن «گئو مَرَتَن» یا «گئو مَرث» هست که بخش اول یعنی «گئو» به معنی زن یا زندگی و «مرث یا مرتن» به معنی مرد یا مُردنی هست و به معنی «زنده فانی» یا «کسی که زن و مرد از او بوجود آمده اند»
تهمورث یا طهمورث که ریشه ی آن چه در پهلوی و چه در اوستایی از دو کلمه «تَخم اوروپ» یا «تَخم اورو» هست که به معنی «سردار نیرومند» چراکه «تخم» به معنی نیرومند و «اورو» یا «اوروپ» به معنی سردار می باشد؛رستم،پهلوان ایرانی،از نژاد این سردار است و خود از دو بخش «رُتس» و «تَخم» = پهلوان نیرومند تشکیل شده است.
@ferdosesokhan
سلام
اما معانی کلمه ی «کیومرث» و «تهمورث» متفاوت است
کیومرث که هم ریشه پهلوی و هم اوستایی آن «گئو مَرَتَن» یا «گئو مَرث» هست که بخش اول یعنی «گئو» به معنی زن یا زندگی و «مرث یا مرتن» به معنی مرد یا مُردنی هست و به معنی «زنده فانی» یا «کسی که زن و مرد از او بوجود آمده اند»
تهمورث یا طهمورث که ریشه ی آن چه در پهلوی و چه در اوستایی از دو کلمه «تَخم اوروپ» یا «تَخم اورو» هست که به معنی «سردار نیرومند» چراکه «تخم» به معنی نیرومند و «اورو» یا «اوروپ» به معنی سردار می باشد؛رستم،پهلوان ایرانی،از نژاد این سردار است و خود از دو بخش «رُتس» و «تَخم» = پهلوان نیرومند تشکیل شده است.
@ferdosesokhan
سندروم پرفکشنیسم (کمال گرایی نامطلوب) و پیامدهای خطرناک آن
- آیا در زندگیتان نیازمند موفقیتهای خیلی بزرگ هستید تا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید؟
هنگامیکه هدفی دارید و موفق به انجام آن نمیشوید احساس می کنید به درد نمی خورید؟
آیا همیشه به بهترین بودن فکر میکنید؟
اشتباهات خود را نمی توانید فراموش کنید و برای تان تبدیل به یک عقده/خاطره همیشگی می شود؟
وقتی اشتباهی می کنید، بسیار خجالت می کشید؟
اگر جواب شما به هر پنج سوال بالا مثبت است، شما هم ممکن است مانند خیلی از آدم ها دچار یک مساله روان شناختی هستید: پرفکشنیسم یا کمال گرایی افراطی. این گونه افراد با چهار مشکل اساسی در کار و زندگی خود روبرو هستند:
1️⃣ الگوی رفتار اجتنابی دارند: مخرب ترین پیامد کامل گرایی افراطی این است که از مسوولیت ها و موقعیتهایی که ما را در معرض ارزیابی قرار می دهد فرار می کنیم.
2️⃣ ترس همیشگی: ما همیشه وحشت بیش از اندازه از شکست و خراب شدن کارها داریم به همین خاطر همیشه در عذابیم و در ضمن برای انجام کارها خیلی با وسواس و با تاخیر شروع می کنیم. در ضمن همیشه ترس از انتقاد دیگران در جان ما ریشه دارد.
3️⃣ سرزنش درونی همیشگی: همیشه خود را به خاطر از دست رفتن فرصت ها و اشتباهات سرزنش می کنیم.
4️⃣ تک بعدی شدن: اگر کمال گرا باشیم چون میخواهیم کارمان را با درستی و دقت کامل و بدون هیچ عیب و نقصی انجام دهیم آنقدر خود را مشغول یک جنبه از زندگی مان میکنیم که از دیگر جنبه ها باز می مانیم. دکترایی را در نظر بگیرید که به بالاترین مدارج عملی رسیده است اما ناتوان است از اینکه با همسر خود یک رابطه عمیق عاطفی برقرار کند.
تجویز راهبردی:
همه ما کمابیش در معرض کمال گرایی هستیم. لذا باید به راه های رهایی از این ناهنجاری مسلط باشیم. برای مهار و درمان کمال گرایی افراطی این 5 رویکرد قابل توصیه است:
1️⃣. ارزشمند بودن خود را در گرو تحقق کامل اهداف تان ندانید. به خودتان یادآوری کنید که ارزشمندی یک فرد به شخصیت و منفعتی است که برای دیگران دارد و نه تحقق کامل اهداف.
2️⃣- خود را به پیشرفت گرایی (در برابر کمال گرایی) عادت دهید.
فرد کمال گرا به خاطر داشتن ذهنیتی ایده آل، اقدامات و گام های کوچک برای رسیدن به اهدافش را نادیده می گیرد و تصورش براین است که حتما باید یک اقدام بزرگ انجام دهد تا خود را موفق بداند. بنابراین تا مدتی هر شب به کارهای خوب و مثبتی که درطول روز انجام داده اید فکر کنید و با خود تکرار کنید که هیچ فرد موفقی یک شبه یک اقدام بزرگ انجام نداده است.
3️⃣- تبدیل کردن منتقد درونی به یک مربی دلسوز
کمال گرایان دارای یک منتقد درونی قدرتمند هستند که همه گفتگوهای درونی آن ها را کنترل می کند. دائما اشتباهات و خطاهای آنها را گوشزد و سرزنش میکند. هر بار که منتقد درونی خودتان شروع به صحبت کرد بگویید باشد! راه حل مدنظر شما چیست برای اینکه بهتر شوم، با همین سوال نقطه کانونی گفتگوها از انتقاد به مربی گری تغییر پیدا می کند. اگر این سوال را نکنید او (منتقد درونی) تا فردا صبح به شما سرکوفت خواهد زد برای اینکه چرا نوزده شدید و بیست نشدید.
4️⃣- گاهی اوقات عمدا کارهایتان را ناقص انجام دهید. تا متوجه شوید که اگر کاری ناقص باشد آسمان به زمین نخواهد آمد. اولش سخت است اما برای رهایی از کمال گرایی افراطی خیلی تمرین خوبی است.
5️⃣- قوانین سنگی را به قواعد ژله ای تبدیل کنید.
مثلا با خود شرط کرده اید که دیگر شیرینی نخورید اگر خوردید به جای اینکه سه ساعت خود را سرزنش کنید نیم ساعت پیاده روی کنید.
@ferdosesokhan
- آیا در زندگیتان نیازمند موفقیتهای خیلی بزرگ هستید تا احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید؟
هنگامیکه هدفی دارید و موفق به انجام آن نمیشوید احساس می کنید به درد نمی خورید؟
آیا همیشه به بهترین بودن فکر میکنید؟
اشتباهات خود را نمی توانید فراموش کنید و برای تان تبدیل به یک عقده/خاطره همیشگی می شود؟
وقتی اشتباهی می کنید، بسیار خجالت می کشید؟
اگر جواب شما به هر پنج سوال بالا مثبت است، شما هم ممکن است مانند خیلی از آدم ها دچار یک مساله روان شناختی هستید: پرفکشنیسم یا کمال گرایی افراطی. این گونه افراد با چهار مشکل اساسی در کار و زندگی خود روبرو هستند:
1️⃣ الگوی رفتار اجتنابی دارند: مخرب ترین پیامد کامل گرایی افراطی این است که از مسوولیت ها و موقعیتهایی که ما را در معرض ارزیابی قرار می دهد فرار می کنیم.
2️⃣ ترس همیشگی: ما همیشه وحشت بیش از اندازه از شکست و خراب شدن کارها داریم به همین خاطر همیشه در عذابیم و در ضمن برای انجام کارها خیلی با وسواس و با تاخیر شروع می کنیم. در ضمن همیشه ترس از انتقاد دیگران در جان ما ریشه دارد.
3️⃣ سرزنش درونی همیشگی: همیشه خود را به خاطر از دست رفتن فرصت ها و اشتباهات سرزنش می کنیم.
4️⃣ تک بعدی شدن: اگر کمال گرا باشیم چون میخواهیم کارمان را با درستی و دقت کامل و بدون هیچ عیب و نقصی انجام دهیم آنقدر خود را مشغول یک جنبه از زندگی مان میکنیم که از دیگر جنبه ها باز می مانیم. دکترایی را در نظر بگیرید که به بالاترین مدارج عملی رسیده است اما ناتوان است از اینکه با همسر خود یک رابطه عمیق عاطفی برقرار کند.
تجویز راهبردی:
همه ما کمابیش در معرض کمال گرایی هستیم. لذا باید به راه های رهایی از این ناهنجاری مسلط باشیم. برای مهار و درمان کمال گرایی افراطی این 5 رویکرد قابل توصیه است:
1️⃣. ارزشمند بودن خود را در گرو تحقق کامل اهداف تان ندانید. به خودتان یادآوری کنید که ارزشمندی یک فرد به شخصیت و منفعتی است که برای دیگران دارد و نه تحقق کامل اهداف.
2️⃣- خود را به پیشرفت گرایی (در برابر کمال گرایی) عادت دهید.
فرد کمال گرا به خاطر داشتن ذهنیتی ایده آل، اقدامات و گام های کوچک برای رسیدن به اهدافش را نادیده می گیرد و تصورش براین است که حتما باید یک اقدام بزرگ انجام دهد تا خود را موفق بداند. بنابراین تا مدتی هر شب به کارهای خوب و مثبتی که درطول روز انجام داده اید فکر کنید و با خود تکرار کنید که هیچ فرد موفقی یک شبه یک اقدام بزرگ انجام نداده است.
3️⃣- تبدیل کردن منتقد درونی به یک مربی دلسوز
کمال گرایان دارای یک منتقد درونی قدرتمند هستند که همه گفتگوهای درونی آن ها را کنترل می کند. دائما اشتباهات و خطاهای آنها را گوشزد و سرزنش میکند. هر بار که منتقد درونی خودتان شروع به صحبت کرد بگویید باشد! راه حل مدنظر شما چیست برای اینکه بهتر شوم، با همین سوال نقطه کانونی گفتگوها از انتقاد به مربی گری تغییر پیدا می کند. اگر این سوال را نکنید او (منتقد درونی) تا فردا صبح به شما سرکوفت خواهد زد برای اینکه چرا نوزده شدید و بیست نشدید.
4️⃣- گاهی اوقات عمدا کارهایتان را ناقص انجام دهید. تا متوجه شوید که اگر کاری ناقص باشد آسمان به زمین نخواهد آمد. اولش سخت است اما برای رهایی از کمال گرایی افراطی خیلی تمرین خوبی است.
5️⃣- قوانین سنگی را به قواعد ژله ای تبدیل کنید.
مثلا با خود شرط کرده اید که دیگر شیرینی نخورید اگر خوردید به جای اینکه سه ساعت خود را سرزنش کنید نیم ساعت پیاده روی کنید.
@ferdosesokhan
ﺧﻔﺘﮕﺎﻥ ادبی ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺵ ﻭﻃﻦ:
❇۱-ﻧﻈﺎﻣﯽ ﮔﻨﺠﻮﯼ:(ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﮔﻨﺠﻪ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ .
❇۲-ﺳﻨﺎﯾﯽ ﻏﺰﻧﻮﯼ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﺳﻨﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻏﺰنین ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪ . ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﺑﻠﺦ، ﺳﺮﺧﺲ، ﻫﺮﺍﺕ ﻭ ﻧﯿﺸﺎﺑﻮﺭ ﺩﯾﺪﻥ ﮐﺮﺩ . ﻭﯼ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻏﺰنین ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺳﻨﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺷﻬﺮ ﻏﺰنین ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
❇۳-ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﻧﺼﺎﺭﯼ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﻣﺤﻠﻪ ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﻣﺤﻠﯽﻫﺎ ﮔﺎﺯﺭﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﻬﺮ ﻫﺮﺍﺕ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ .
❇۴-ﺍﺑﻮﺳﻌﯿﺪ ﺍﺑﻮﺍﻟﺨﯿﺮ:
(ﺗﺮﮐﻤﻨﺴﺘﺎﻥ)
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺍﺑﻮﺳﻌﯿﺪ ﺍﺑﻮﺍﻟﺨﯿﺮ ﺩﺭ ﺣﻮﻣﻪ ﺷﻬﺮﮎ ﻣﻬﻨﻪ، ﺩﺭ 130 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻗﯽ ﺗﺮﮐﻤﻨﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﺮﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
❇ ۵-ﺭﻭﺩﮐﯽ:
(ﺗﺎﺟﯿﮑﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﺰﺍﺭ ﺭﻭﺩﮐﯽ ﺗﺎ ﺳﺎﻝ 1958 ﻣﯿﻼﺩﯼ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻝ ﺻﺪﺭﺍﻟﺪﯾﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﻭ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺭﻭﺱ ﻣﯿﺨﺎﺋﯿﻞ ﮔﺮﺍﺳﯿﻤﻒ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﺤﻞ ﻣﺰﺍﺭ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ .
❇۶-ﺍﺑﻮﺭﯾﺤﺎﻥ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﺰﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﺍﻟﺒﯿﺮﻭﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﻭ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻕ ﺷﻬﺮ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﻏﺰﻧﯽ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﯾﻦ ﻣﺰﺍﺭ ﻣﺪﺕﻫﺎ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺎﻝ 52 ﮐﺸﻒ ﮔﺮﺩﯾﺪ .
❇۷-ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﯼ:
(ﺳﻮﺭﯾﻪ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﯼ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺑﯽ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺑﺎﺏ ﺍﻟﻔﺮﺝ، ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﺴﺠﺪ ﺟﺎﻣﻊ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
❇ ۸-ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮﻭ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮﻭ ﺩﺭ ﺩﺭﻩ ﯾﻤﮕﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﻻﯾﺖ ﺑﺪﺧﺸﺎﻥ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
❇ ۹-ﻣﻮﻻﻧﺎ:
(ﺗﺮﮐﯿﻪ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻗﻮﻧﯿﻪ ﺗﺮﮐﯿﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ، ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﺰﺍﺭ ﺷﻤﺲ ﺗﺒﺮﯾﺰﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪ .
@ferdosesokhan
❇۱-ﻧﻈﺎﻣﯽ ﮔﻨﺠﻮﯼ:(ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﮔﻨﺠﻪ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ .
❇۲-ﺳﻨﺎﯾﯽ ﻏﺰﻧﻮﯼ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﺳﻨﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻏﺰنین ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪ . ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼ ﺑﻠﺦ، ﺳﺮﺧﺲ، ﻫﺮﺍﺕ ﻭ ﻧﯿﺸﺎﺑﻮﺭ ﺩﯾﺪﻥ ﮐﺮﺩ . ﻭﯼ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﻏﺰنین ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺳﻨﺎﯾﯽ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺷﻬﺮ ﻏﺰنین ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
❇۳-ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺍﻧﺼﺎﺭﯼ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﻣﺤﻠﻪ ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺍﺻﻄﻼﺡ ﻣﺤﻠﯽﻫﺎ ﮔﺎﺯﺭﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﻬﺮ ﻫﺮﺍﺕ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ .
❇۴-ﺍﺑﻮﺳﻌﯿﺪ ﺍﺑﻮﺍﻟﺨﯿﺮ:
(ﺗﺮﮐﻤﻨﺴﺘﺎﻥ)
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺍﺑﻮﺳﻌﯿﺪ ﺍﺑﻮﺍﻟﺨﯿﺮ ﺩﺭ ﺣﻮﻣﻪ ﺷﻬﺮﮎ ﻣﻬﻨﻪ، ﺩﺭ 130 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻗﯽ ﺗﺮﮐﻤﻨﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﺮﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
❇ ۵-ﺭﻭﺩﮐﯽ:
(ﺗﺎﺟﯿﮑﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﺰﺍﺭ ﺭﻭﺩﮐﯽ ﺗﺎ ﺳﺎﻝ 1958 ﻣﯿﻼﺩﯼ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﻝ ﺻﺪﺭﺍﻟﺪﯾﻦ ﻋﯿﻨﯽ ﻭ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺭﻭﺱ ﻣﯿﺨﺎﺋﯿﻞ ﮔﺮﺍﺳﯿﻤﻒ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﺤﻞ ﻣﺰﺍﺭ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ .
❇۶-ﺍﺑﻮﺭﯾﺤﺎﻥ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﺰﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﺍﻟﺒﯿﺮﻭﻧﯽ ﺩﺭ ﺩﻭ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻕ ﺷﻬﺮ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﻏﺰﻧﯽ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﯾﻦ ﻣﺰﺍﺭ ﻣﺪﺕﻫﺎ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺎﻝ 52 ﮐﺸﻒ ﮔﺮﺩﯾﺪ .
❇۷-ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﯼ:
(ﺳﻮﺭﯾﻪ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﯼ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺑﯽ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺑﺎﺏ ﺍﻟﻔﺮﺝ، ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﻣﺴﺠﺪ ﺟﺎﻣﻊ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
❇ ۸-ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮﻭ:
(ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮﻭ ﺩﺭ ﺩﺭﻩ ﯾﻤﮕﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﻻﯾﺖ ﺑﺪﺧﺸﺎﻥ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
❇ ۹-ﻣﻮﻻﻧﺎ:
(ﺗﺮﮐﯿﻪ)
ﻣﻘﺒﺮﻩ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻗﻮﻧﯿﻪ ﺗﺮﮐﯿﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﯾﺎﺭﺕ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻣﯽﺭﻭﻧﺪ، ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﺰﺍﺭ ﺷﻤﺲ ﺗﺒﺮﯾﺰﯼ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪ .
@ferdosesokhan
همکاران عزیز برای دریافت کتاب های الکترونیکی سال بعد به این سایت مراجعه کنید
http://chap.sch.ir
@ferdosesokhan
http://chap.sch.ir
@ferdosesokhan
۵ توصیه برای جذب آدمهای مثبت
۱. از تصویرسازی استفاده کنید
شما از قبل با فرآیند استفاده از تصویرسازی خلاقانه آشنا هستید و میدانید از چیزهایی که میخواهید جذب کنید چگونه تصاویر دقیق و شبیه به واقعیت خلق کنید. با این حال، وقتی مهارتهای تصویرسازیتان را به حد عالی برسانید، میتوانید از آن برای انجام تمرینات دیگر هم استفاده کنید.
یک تکنیک که میتواند کمکتان کند آدمهای مثبتاندیش را جذب کنید، شامل تصویرسازی این آدمها است در حالی که به سوی شما میآیند. بعد از اینکه چند دقیقه روی تنفس آهسته و مداوم تمرکز کردید، به ذهنتان اجازه دهید تصویری را تولید کند که بازنمای توانایی شما برای کشیدن آدمهای مثبت به سوی خودتان است.
مثلا، ممکن است طرح کلی فردی نورانی را احساس کنید که دستهایش را به سوی شما از هم گشوده است، و عشق و حمایتی را که از این فرد ساطع میشود، احساس میکنید. بهطور متناوب، ممکن است خودتان را با یک نور طلایی تصور کنید که مانند آهنربا آدمهای خوب را جذب میکنید.
آنچه باید تصویرسازی کنید هیچ قاعدهای ندارد، تا زمانی که احساس کنید این تصویر بازنمای افرادی شاد و مشوق است که وارد زندگیتان میشوند. سعی کنید این تصویرسازی را حداقل یک بار در روز تکرار کنید.
۲. منفیبافی خودتان را هدف قرار دهید
همانطور که قانون جذب میگوید، ما تمایل داریم بیشتر چیزهایی را جذب کنیم که به دنیا ساطع میکنیم. بنابراین، اگر منفیبافی را به دنیا ارسال میکنید، جذب آدمهای مثبتاندیش خیلی دشوارتر خواهدبود.
لازم نیست این منفیبافی کینهتوزانه باشد- مثلا، حتی اگر یک فرد مهربان را میپذیرید، اگر باور داشتهباشید لیاقت آدمهای مثبتاندیش را در زندگیتان ندارید، کمتر احتمال دارد آنها را در زندگیتان دریافت کنید.
از خودتان بپرسید آیا دربارهی دوستیها یا روابط هرگونه باور یا گمان منفی دارید یا نه، و تلاش کنید با این باورها و گمانها مقابله کنید تا آدمهای مثبتاندیش بیشتری را به خودتان جذب کنید.
۳. راستگو باشید
گاهی وسوسه میشویم دوستیها و روابط قدیمیای را حفظ کنیم که دیگر برای ما خوب نیست و فقط ما را پایین میکشد. برای اینکه شانس ملاقات با آدمهای مثبت را به حداکثر برسانید و ارتباطهای مستحکمی برقرار کنید، مرتبا حلقهی دوستانتان را بازبینی کنید.
آیا فردی دارد شما را پایین میکشد؟ آیا فردی وجود دارد که همیشه شما را نکوهش میکند، یا حتی به شما میخندد؟ وقت آن است که به قطع رابطه با این نوع آدمها فکر کنید، تا برای کسانی جا باز کنید که شما را قدرتمند میکنند و کمکتان میکنند به تمام ظرفیتتان دست بیابید.
۴. هر روز عشق بورزید
اگر دائم مثبتاندیشی را ساطع کنید-حتی به غریبهها، آدمهای مثبتاندیش بیشتری را به خودتان جذب میکنید. عادت کنید هر روز عشق بورزید، تا مشاهده کنید که این عشق به خودتان برمیگردد.
لازم نیست ژستهای باشکوه بگیرید- حتی تعریف و تمجید کردن از لباس زیبای یک فرد، ۲۰ دقیقه گوش کردن به درد دل یک همکار، یا هر هفته اختصاص دادن ۱ ساعت به کار داوطلبانه میتواند تفاوت زیادی ایجاد کند. به عنوان پاداش، این نوع فعالیتها میتواند سبب ایجاد دوستیهای جدید و فوقالعاده شود!
۵. قبل از معاشرت تایید خود را تمرین کنید
نهایتا، قبل از معاشرت، با کمی صحبت با خودتان برای تقویت روحیه، میتوانید به خودتان کمک کنید به جایگاهی مناسب برای برقراری روابط مثبت برسید. چه برای آشنا شدن با آدمها در محل کار وقت میگذارید، به یک میهمانی میروید، یا در یک ضیافت شام شرکت میکنید، سعی کنید تاییدهایی پیدا کنید که باعث میشود دربارهی امکان آشنایی با آدمها، احساس آزادی و شادی بکنید.
روی مثبتترین ویژگیهایتان و چیزهایی تمرکز کنید که میدانید آدمهای دیگر شما را به خاطر آن تحسین میکنند، و خودتان را به خاطر این ویژگیها بازتایید کنید. مثلا شاید بگویید “من انرژی مثبت را که درون من است احساس میکنم و به آن اعتماد میکنم” یا “من میتوانم آدمهای مثبتاندیشی را جذب کنم که من را در زندگی توانمند میکنند.”
@ferdosesokhan
۱. از تصویرسازی استفاده کنید
شما از قبل با فرآیند استفاده از تصویرسازی خلاقانه آشنا هستید و میدانید از چیزهایی که میخواهید جذب کنید چگونه تصاویر دقیق و شبیه به واقعیت خلق کنید. با این حال، وقتی مهارتهای تصویرسازیتان را به حد عالی برسانید، میتوانید از آن برای انجام تمرینات دیگر هم استفاده کنید.
یک تکنیک که میتواند کمکتان کند آدمهای مثبتاندیش را جذب کنید، شامل تصویرسازی این آدمها است در حالی که به سوی شما میآیند. بعد از اینکه چند دقیقه روی تنفس آهسته و مداوم تمرکز کردید، به ذهنتان اجازه دهید تصویری را تولید کند که بازنمای توانایی شما برای کشیدن آدمهای مثبت به سوی خودتان است.
مثلا، ممکن است طرح کلی فردی نورانی را احساس کنید که دستهایش را به سوی شما از هم گشوده است، و عشق و حمایتی را که از این فرد ساطع میشود، احساس میکنید. بهطور متناوب، ممکن است خودتان را با یک نور طلایی تصور کنید که مانند آهنربا آدمهای خوب را جذب میکنید.
آنچه باید تصویرسازی کنید هیچ قاعدهای ندارد، تا زمانی که احساس کنید این تصویر بازنمای افرادی شاد و مشوق است که وارد زندگیتان میشوند. سعی کنید این تصویرسازی را حداقل یک بار در روز تکرار کنید.
۲. منفیبافی خودتان را هدف قرار دهید
همانطور که قانون جذب میگوید، ما تمایل داریم بیشتر چیزهایی را جذب کنیم که به دنیا ساطع میکنیم. بنابراین، اگر منفیبافی را به دنیا ارسال میکنید، جذب آدمهای مثبتاندیش خیلی دشوارتر خواهدبود.
لازم نیست این منفیبافی کینهتوزانه باشد- مثلا، حتی اگر یک فرد مهربان را میپذیرید، اگر باور داشتهباشید لیاقت آدمهای مثبتاندیش را در زندگیتان ندارید، کمتر احتمال دارد آنها را در زندگیتان دریافت کنید.
از خودتان بپرسید آیا دربارهی دوستیها یا روابط هرگونه باور یا گمان منفی دارید یا نه، و تلاش کنید با این باورها و گمانها مقابله کنید تا آدمهای مثبتاندیش بیشتری را به خودتان جذب کنید.
۳. راستگو باشید
گاهی وسوسه میشویم دوستیها و روابط قدیمیای را حفظ کنیم که دیگر برای ما خوب نیست و فقط ما را پایین میکشد. برای اینکه شانس ملاقات با آدمهای مثبت را به حداکثر برسانید و ارتباطهای مستحکمی برقرار کنید، مرتبا حلقهی دوستانتان را بازبینی کنید.
آیا فردی دارد شما را پایین میکشد؟ آیا فردی وجود دارد که همیشه شما را نکوهش میکند، یا حتی به شما میخندد؟ وقت آن است که به قطع رابطه با این نوع آدمها فکر کنید، تا برای کسانی جا باز کنید که شما را قدرتمند میکنند و کمکتان میکنند به تمام ظرفیتتان دست بیابید.
۴. هر روز عشق بورزید
اگر دائم مثبتاندیشی را ساطع کنید-حتی به غریبهها، آدمهای مثبتاندیش بیشتری را به خودتان جذب میکنید. عادت کنید هر روز عشق بورزید، تا مشاهده کنید که این عشق به خودتان برمیگردد.
لازم نیست ژستهای باشکوه بگیرید- حتی تعریف و تمجید کردن از لباس زیبای یک فرد، ۲۰ دقیقه گوش کردن به درد دل یک همکار، یا هر هفته اختصاص دادن ۱ ساعت به کار داوطلبانه میتواند تفاوت زیادی ایجاد کند. به عنوان پاداش، این نوع فعالیتها میتواند سبب ایجاد دوستیهای جدید و فوقالعاده شود!
۵. قبل از معاشرت تایید خود را تمرین کنید
نهایتا، قبل از معاشرت، با کمی صحبت با خودتان برای تقویت روحیه، میتوانید به خودتان کمک کنید به جایگاهی مناسب برای برقراری روابط مثبت برسید. چه برای آشنا شدن با آدمها در محل کار وقت میگذارید، به یک میهمانی میروید، یا در یک ضیافت شام شرکت میکنید، سعی کنید تاییدهایی پیدا کنید که باعث میشود دربارهی امکان آشنایی با آدمها، احساس آزادی و شادی بکنید.
روی مثبتترین ویژگیهایتان و چیزهایی تمرکز کنید که میدانید آدمهای دیگر شما را به خاطر آن تحسین میکنند، و خودتان را به خاطر این ویژگیها بازتایید کنید. مثلا شاید بگویید “من انرژی مثبت را که درون من است احساس میکنم و به آن اعتماد میکنم” یا “من میتوانم آدمهای مثبتاندیشی را جذب کنم که من را در زندگی توانمند میکنند.”
@ferdosesokhan
Forwarded from فردوس سخن (سیاووش)
927-A(1101)ارشد۹۸ ادبیات.pdf
2.4 MB
تاملی_در_شناخت_مرز_های_تمثیل_و_نماد.pdf
336.1 KB
تاملی در شناخت مرز های تمثیل و نماد
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
کلمات هم خانواده
به دو گروه کلمات زیر توجه کنید:
الف) ربط ← ربط، مربوط، ارتباط
ب) دان ← دانش، دانش آموز، دانا، نادان
همان گونه که می بینید تمام واژه های ردیف الف در سه حرف (ر، ب، ط) با هم مشترک هستند و در گروه ب، تمام واژه ها دارای بن یکسان هستند. به این دسته از کلمه ها که از یک ریشه و هم خانواده هستند، «هم خانواده» یا «هم ریشه» می گوییم.
شناخت ویژگی هم خانواده بودن، به تشخیص شکل کلمات و درست نویسی املا به ما کمک می کند.
کلماتی که دارای ریشه ی عربی هستند؛ این گروه از کلمات برای هم خانواده بودن باید دارای تمام شرایط زیر باشند:
1️⃣ حتماً عربی باشند.
2️⃣ ریشه (سه حرف اصلی) آن ها مشترک باشد؛ مانند: نظم و ناظم (با ریشه مشترک ن ظ م)
3️⃣ ترتیب سه حرف اصلی آن ها در کلمه ثابت و یکسان باشد. («محرم» با «رحیم» هم خانواده نیست)
4️⃣ معنای نزدیک به هم داشته باشند. («خالق» با «اخلاق» هم خانواده نیست با وجود حتی ثابت بودن ترتیب سه حرف اصلی ریشه مشترکشان)
کلماتی که دارای ریشه فارسی هستند؛ این گروه از کلمات برای هم خانواده بودن فقط کافی است یکی از شرایط زیر :
1️⃣ داشتن کلمات مشترک؛ مانند: گلزار و گلخانه (با کلمه مشترک «گل»)
2️⃣ داشتن بن ماضی یا بن مضارع مشترک؛ مانند: دانا و دانش ( از بن مضارع دان)
3️⃣ داشتن مصدر مشترک؛ مانند: گویش و گفته (از مصدر گفتن)
@ferdosesokhan
به دو گروه کلمات زیر توجه کنید:
الف) ربط ← ربط، مربوط، ارتباط
ب) دان ← دانش، دانش آموز، دانا، نادان
همان گونه که می بینید تمام واژه های ردیف الف در سه حرف (ر، ب، ط) با هم مشترک هستند و در گروه ب، تمام واژه ها دارای بن یکسان هستند. به این دسته از کلمه ها که از یک ریشه و هم خانواده هستند، «هم خانواده» یا «هم ریشه» می گوییم.
شناخت ویژگی هم خانواده بودن، به تشخیص شکل کلمات و درست نویسی املا به ما کمک می کند.
کلماتی که دارای ریشه ی عربی هستند؛ این گروه از کلمات برای هم خانواده بودن باید دارای تمام شرایط زیر باشند:
1️⃣ حتماً عربی باشند.
2️⃣ ریشه (سه حرف اصلی) آن ها مشترک باشد؛ مانند: نظم و ناظم (با ریشه مشترک ن ظ م)
3️⃣ ترتیب سه حرف اصلی آن ها در کلمه ثابت و یکسان باشد. («محرم» با «رحیم» هم خانواده نیست)
4️⃣ معنای نزدیک به هم داشته باشند. («خالق» با «اخلاق» هم خانواده نیست با وجود حتی ثابت بودن ترتیب سه حرف اصلی ریشه مشترکشان)
کلماتی که دارای ریشه فارسی هستند؛ این گروه از کلمات برای هم خانواده بودن فقط کافی است یکی از شرایط زیر :
1️⃣ داشتن کلمات مشترک؛ مانند: گلزار و گلخانه (با کلمه مشترک «گل»)
2️⃣ داشتن بن ماضی یا بن مضارع مشترک؛ مانند: دانا و دانش ( از بن مضارع دان)
3️⃣ داشتن مصدر مشترک؛ مانند: گویش و گفته (از مصدر گفتن)
@ferdosesokhan
کلمه های مشابه
یکی از مشکلاتی که دراملا ی فارسی با آن روبه رو هستیم وجود کلمه های مشابه(متشابه) می باشد .تعداد کلمه های مشابه زبان فارسی کم ولی تعداد کلمه های مشابه دخیل زبان عربی بسیار زیاد هستند.
کلمه های مشابه(متشابه)به کلمه هایی می گویند که در تلفظ یکسان اما درنوشتن و معنی و اشتقاق با هم فرق دارند.
تشابه این کلمه ها یا در آوا یا در نشانه ها و یا در هر دومی باشد.
1- کلمه های هم آوا : کلماتی که از لحاظ تولید آوا ( تلفظ ) یکسان هستند ولی از لحاظ نوشتاری متفاوت می باشند مثل: ( خار , خوار) – (خوان ,خان)- (خواست , خاست )- ( خورد، خُرد) - ( خویش، خیش) -( آبخوست، آبخست)-( خوال، خال)-(ثواب،صواب)-(حیاط،حیات)-(اَلَم،عَلَم)و...
اکثر مشکلات املایی مربوط به همین دسته می باشد که از دلایل عمده ی آن در هم آمیختن زبان عربی با فارسی و اندکی نیز تحول واجی در زبان فارسی می باشد.
2- کلمه های هم نویسه : این کلمات از نظر نوشتاری مثل هم هستند ولی از لحاظ آوایی فرق می کنند مثل:
( گُُل ،گِل)-(کَشتی ،کُشتی)-(مَشک،مُشک)-(نِشَسته ، نَشُسته)-(می کَنَد، می کُنَد)- (می بَرَد، می بُرَد )-(مِلک،مُلک،مَلِک،مَلَک)-(کِشت،کُشت)-(شِکَر،شُکر)-(سَم،سُم)-(سَحَر،سِحر)-(تَنگ،تُنگ)-(کِرم،کِرِم،کَرَم)-(چِشم،چَشم)و...
@ferdosesokhan
یکی از مشکلاتی که دراملا ی فارسی با آن روبه رو هستیم وجود کلمه های مشابه(متشابه) می باشد .تعداد کلمه های مشابه زبان فارسی کم ولی تعداد کلمه های مشابه دخیل زبان عربی بسیار زیاد هستند.
کلمه های مشابه(متشابه)به کلمه هایی می گویند که در تلفظ یکسان اما درنوشتن و معنی و اشتقاق با هم فرق دارند.
تشابه این کلمه ها یا در آوا یا در نشانه ها و یا در هر دومی باشد.
1- کلمه های هم آوا : کلماتی که از لحاظ تولید آوا ( تلفظ ) یکسان هستند ولی از لحاظ نوشتاری متفاوت می باشند مثل: ( خار , خوار) – (خوان ,خان)- (خواست , خاست )- ( خورد، خُرد) - ( خویش، خیش) -( آبخوست، آبخست)-( خوال، خال)-(ثواب،صواب)-(حیاط،حیات)-(اَلَم،عَلَم)و...
اکثر مشکلات املایی مربوط به همین دسته می باشد که از دلایل عمده ی آن در هم آمیختن زبان عربی با فارسی و اندکی نیز تحول واجی در زبان فارسی می باشد.
2- کلمه های هم نویسه : این کلمات از نظر نوشتاری مثل هم هستند ولی از لحاظ آوایی فرق می کنند مثل:
( گُُل ،گِل)-(کَشتی ،کُشتی)-(مَشک،مُشک)-(نِشَسته ، نَشُسته)-(می کَنَد، می کُنَد)- (می بَرَد، می بُرَد )-(مِلک،مُلک،مَلِک،مَلَک)-(کِشت،کُشت)-(شِکَر،شُکر)-(سَم،سُم)-(سَحَر،سِحر)-(تَنگ،تُنگ)-(کِرم،کِرِم،کَرَم)-(چِشم،چَشم)و...
@ferdosesokhan
انواع رابطه واژه ها در زبان فارسی
دو کلمه در زبان فارسی می توانند نسبت های مختلفی با هم داشته باشند که معمولا این نسبت ها و تشخیص آن از موارد به کار رفته در آزمون های تشریحی و تستی بوده است.
انواع نسبت واژه ها:
1. هم خانواده : در عربی کلماتی که یک ریشه سه حرفی مشترک داشته باشند و البته ترتیب حروف ریشه و معنای ان نیز حفظ شود هم خانواده هستند. مثال : جلیل – تجلیل – مجلل
در فارسی کلماتی که از بن ماضی-بن مضارع مربوط به یک مصدر ساخته شده باشند هم خانواده هستند.
مثال: دیده – بینا – بینش – بیننده – دیدار
2. مترادف ( هم معنی ) : کلماتی که از نظر نوشتن و خواندن با هم فرق دارند اما از نظر معنی مشترک هستند؛ بعضی کلمات چند مترادف دارد.
مانند: عطوفت: مهربانی / مراد : خواسته / جمال : زیبایی
3. دو تلفظی : برخی از واژه ها در زبان فارسی به دو صورت تلفظ می شود.
مثال: باغبان و باغِبان / مهرَبان و مهربان / مستمند و مُستَمَند
4. مخفف : شاعران گاه کلمه ها را به شکل کوتاه شده یا مخفف در شعر می آورد.
مثال:
سحرگهان: سحرگاهان / برون : بیرون / نکو: نیکو / ار: اگر/ سپه : سپاه
5. هم آوا : کلماتی که تلفظ یکسانی دارند اما املا و معنایشان متفاوت است.
مثال: خار / خوار - اساس / اثاث - حیات /حیاط - خاست / خورد – خرد
6. متضاد : دو کلمه که از جهت معنا مخالف هم هستند.
درشت / ریز استوار / سست خنده / گریه کافر / مسلمان
7. تغییر معنا با تشدید : در زبان فارسی بعضی واژه ها شکل نوشتاری یکسانی دارند اما در تلفظ و معنا متفاوت هستند. ( یکی تشدید دارد و دیگری نه. )
مقدّم : برتر بودن / مَقدَم : قدم گذاشتن
مُسلم : مسلمان / مُسَلّم : قطعی
8. هم نویسه : واژه های دارای املای یکسان بدون ارتباط در تلفظ و معنی.
مثال: حُسن / حَسَن
شُکر / شِکَر
9. تضمّن : رابطه تضمن همان رابطه زیر مجموعه ای است. یعنی یک کلمه در معنا زیر مجموعه کلمه دیگر است.
فصل / پاییز
رنگ / آبی
10. نشانه های اختصاری : گاهی برای نوشتن برخی از عبارات و جملات از حروفی که مختصرِ آن کلمات است استفاده می شود.
مانند:
«رض» : رضی الله عنه
«س» : سلام الله علیه ( یا علیها )
ه. ش. : هجری شمسی
ه. ق. : هجری قمری
م. : میلادی
پ. م. : پیش از میلاد مسیح
@ferdosesokhan
دو کلمه در زبان فارسی می توانند نسبت های مختلفی با هم داشته باشند که معمولا این نسبت ها و تشخیص آن از موارد به کار رفته در آزمون های تشریحی و تستی بوده است.
انواع نسبت واژه ها:
1. هم خانواده : در عربی کلماتی که یک ریشه سه حرفی مشترک داشته باشند و البته ترتیب حروف ریشه و معنای ان نیز حفظ شود هم خانواده هستند. مثال : جلیل – تجلیل – مجلل
در فارسی کلماتی که از بن ماضی-بن مضارع مربوط به یک مصدر ساخته شده باشند هم خانواده هستند.
مثال: دیده – بینا – بینش – بیننده – دیدار
2. مترادف ( هم معنی ) : کلماتی که از نظر نوشتن و خواندن با هم فرق دارند اما از نظر معنی مشترک هستند؛ بعضی کلمات چند مترادف دارد.
مانند: عطوفت: مهربانی / مراد : خواسته / جمال : زیبایی
3. دو تلفظی : برخی از واژه ها در زبان فارسی به دو صورت تلفظ می شود.
مثال: باغبان و باغِبان / مهرَبان و مهربان / مستمند و مُستَمَند
4. مخفف : شاعران گاه کلمه ها را به شکل کوتاه شده یا مخفف در شعر می آورد.
مثال:
سحرگهان: سحرگاهان / برون : بیرون / نکو: نیکو / ار: اگر/ سپه : سپاه
5. هم آوا : کلماتی که تلفظ یکسانی دارند اما املا و معنایشان متفاوت است.
مثال: خار / خوار - اساس / اثاث - حیات /حیاط - خاست / خورد – خرد
6. متضاد : دو کلمه که از جهت معنا مخالف هم هستند.
درشت / ریز استوار / سست خنده / گریه کافر / مسلمان
7. تغییر معنا با تشدید : در زبان فارسی بعضی واژه ها شکل نوشتاری یکسانی دارند اما در تلفظ و معنا متفاوت هستند. ( یکی تشدید دارد و دیگری نه. )
مقدّم : برتر بودن / مَقدَم : قدم گذاشتن
مُسلم : مسلمان / مُسَلّم : قطعی
8. هم نویسه : واژه های دارای املای یکسان بدون ارتباط در تلفظ و معنی.
مثال: حُسن / حَسَن
شُکر / شِکَر
9. تضمّن : رابطه تضمن همان رابطه زیر مجموعه ای است. یعنی یک کلمه در معنا زیر مجموعه کلمه دیگر است.
فصل / پاییز
رنگ / آبی
10. نشانه های اختصاری : گاهی برای نوشتن برخی از عبارات و جملات از حروفی که مختصرِ آن کلمات است استفاده می شود.
مانند:
«رض» : رضی الله عنه
«س» : سلام الله علیه ( یا علیها )
ه. ش. : هجری شمسی
ه. ق. : هجری قمری
م. : میلادی
پ. م. : پیش از میلاد مسیح
@ferdosesokhan
درباره جشن تیرگان:
پرداختن به تیرگان و دیگر جشن های ایران باستان از این روی ارزشمند است که آدمی با شناختی که از ریشه های رفتارش پیدا می کند آسان می تواند هر آنچه را در پهنه زندگی نمایش می دهد با گوشه ای ازعرصه تاریخش پیوند دهد که هیچ کار بیهوده ای از او سرنمی زند و هر آنچه می کند بر منطقی هوده استوار است. نزدیک ترین سند به آغاز پیدایش جشن تیرگان و نیایش ستاره تیشتر، تیشتر یشت اوستا است.
چرا جشن تیرگان پدید آمد؟
از میان ستارگان آسمان، ستاره تیشتر توانایی های بسیاری دارد و می تواند زندگی دشوار زمینیان را آسان نمایند و برای مردم ایران زمین چه دشواری برتر از کمبود آب و آبادانی است؟
تیشتر پرنورترین ستاره آسمان است. نخستین برآمدن بامدادی این ستاره در آغاز تابستان بوده. بالا آمدن ستاره تیشتر با افزایش بارندگی و پایین رفتن آن با کم شدن بارش همراه بوده است. پس تیشتر فرمانروای بارش و باروری و پدید آورنده روزی است.
جای گفتنی است که ایرانیان مانند بیشتر مردم باستانی نکوشیده اند تا ایزدان مورد ستایش و نیایش خود را از جهان پرگستره پندار و آسمان بیکران به پایین کشند و به او شکوهی از نزدیک دست زدنی بخشند.
در نبرد سرنوشت ساز تیشتر با اپوشه دیو خشکی مردم باجمع شدن در معبدها و نیایش هم دل خویش خوش می دارند و هم تیشتر آماده رزم را که خواستار ستایش است نیرو می بخشند. چرامردمان ازمن یاد نمی کنند و مرا نمی ستایند تا ازستایش آن ها نیرو بگیرم و با دیو خشکی نبرد کنم ای هرمزد، ای آفریننده جهان، مرا یاری کن و نیرو بخش تاسراسر جهان را سیراب کنم. هرمزد، تیشتر را یاری کرد و او را نیروی ده اسب و ده شتر و ده گاو و ده رود بخشید. تیشتر با چنین نیرویی در کنار دریای فراخکرت فرودآمد. اپوش دیو خشکی، به صورت اسبی سیاه و کند سم، اسبی بی یال و بریده گوش به کارزار آمد. نزدیک نیمروز تیشتر بر دیوخشکی چیره شد و او راشکست داد و هزار گام از دریای فراخکرت دور راند. پس از آن تیشتر بانگ شادی و کامیابی برآورد که خوشا بر من ای هرمزد، خوشا بر شما ای گیاهان و آب های روی زمین، خوشا بر شما ای سرزمین های آریایی اکنون جوی ها پرآب خواهد شد و به سوی کشتزارها و چمن هاروان خواهد گشت.
اما گمان نمی رود با همه نیایش ها و جشن وسرورها، به جز گاهی در تیرماه وتیرگان های این سرزمین بارانی بر زمین های سوخته کشاورزان تهیدست باریده باشد. بی گمان نیایش به خاطر نیاز به باران بوده است و نه برای بارش آن
جای شگفتی است که مردم هرگز از تیرشان ناامید نشده اند. حتا نبرد نخستین تیشتر با اپوشه دیوخ شکی و شکست تیشتر که این خود نشان ازحقیقتی تلخ دارد سبب ناامیدی مردم نمی شود. تیشتر باید حتا اگر شده در ذهن پیروز شود و چنین می شود. از آیین های جشن تیرگان آیین آبریزان یا آب پاشان است (پاشیدن آب برسر و روی یکدیگر) همچنین در تیرماه هر سال مردم با برگزاری جشن تیرگان یاد آرش را گرامی داشته اند. تیشتر ستاره رایومند فرهمند را می ستاییم که شتابان به سوی دریای فراخکرت بتازد چون آن تیر در هوا پران که آرش تیرانداز- بهترین تیرانداز ایرانی- ازکوه ایریوخشوث به سوی خوانونت بیانداخت. (تیریشت فقره ۶) آرش در نخستین روز تیرماه تیر انداخت (برای نشانه گذاری مرز ایران وتوران) وفرشتگان (بلندترین روزسال) تیر را همراهی کردند. تیر در سین کیانگ امروزی که درچین است در روستای داش کورغان به درخت گردویی که در آنجاست فرود آمد. داش کورغان آخرین نقطه ای است که به زبان پارسی سخن می گویند و جشن ها و آیین های ایرانی برگزار می گردد. (مرزایران) جشن تیرگان تاسده هشتم هجری قمری (چهاردهم میلادی) جشن همگانی و جشن ملی بوده است. هنوز هم برخی شهرها پاس این روز را نگه می دارند.
جشن تیرگان بر همه ایرانیان خجسته باد.
کتاب نامه:
اوستا(کهن ترین سرودهای ایرانیان)
دکترهوشنگ طالع، ازنوروزتا نوروز،
دکترکورش نیکنام، جشن هاوآیین های شادمانی درایران
ابوالقاسم آخته، داستان های ایران باستان
نویسنده: آناهیتا پورکریمی، اورمزد روز وتیرماه ۱۳۹۸ خورشیدی
-گروه فرهنگی و پژوهشی ایران ویج
@IRANVEH
@ferdosesokhan
پرداختن به تیرگان و دیگر جشن های ایران باستان از این روی ارزشمند است که آدمی با شناختی که از ریشه های رفتارش پیدا می کند آسان می تواند هر آنچه را در پهنه زندگی نمایش می دهد با گوشه ای ازعرصه تاریخش پیوند دهد که هیچ کار بیهوده ای از او سرنمی زند و هر آنچه می کند بر منطقی هوده استوار است. نزدیک ترین سند به آغاز پیدایش جشن تیرگان و نیایش ستاره تیشتر، تیشتر یشت اوستا است.
چرا جشن تیرگان پدید آمد؟
از میان ستارگان آسمان، ستاره تیشتر توانایی های بسیاری دارد و می تواند زندگی دشوار زمینیان را آسان نمایند و برای مردم ایران زمین چه دشواری برتر از کمبود آب و آبادانی است؟
تیشتر پرنورترین ستاره آسمان است. نخستین برآمدن بامدادی این ستاره در آغاز تابستان بوده. بالا آمدن ستاره تیشتر با افزایش بارندگی و پایین رفتن آن با کم شدن بارش همراه بوده است. پس تیشتر فرمانروای بارش و باروری و پدید آورنده روزی است.
جای گفتنی است که ایرانیان مانند بیشتر مردم باستانی نکوشیده اند تا ایزدان مورد ستایش و نیایش خود را از جهان پرگستره پندار و آسمان بیکران به پایین کشند و به او شکوهی از نزدیک دست زدنی بخشند.
در نبرد سرنوشت ساز تیشتر با اپوشه دیو خشکی مردم باجمع شدن در معبدها و نیایش هم دل خویش خوش می دارند و هم تیشتر آماده رزم را که خواستار ستایش است نیرو می بخشند. چرامردمان ازمن یاد نمی کنند و مرا نمی ستایند تا ازستایش آن ها نیرو بگیرم و با دیو خشکی نبرد کنم ای هرمزد، ای آفریننده جهان، مرا یاری کن و نیرو بخش تاسراسر جهان را سیراب کنم. هرمزد، تیشتر را یاری کرد و او را نیروی ده اسب و ده شتر و ده گاو و ده رود بخشید. تیشتر با چنین نیرویی در کنار دریای فراخکرت فرودآمد. اپوش دیو خشکی، به صورت اسبی سیاه و کند سم، اسبی بی یال و بریده گوش به کارزار آمد. نزدیک نیمروز تیشتر بر دیوخشکی چیره شد و او راشکست داد و هزار گام از دریای فراخکرت دور راند. پس از آن تیشتر بانگ شادی و کامیابی برآورد که خوشا بر من ای هرمزد، خوشا بر شما ای گیاهان و آب های روی زمین، خوشا بر شما ای سرزمین های آریایی اکنون جوی ها پرآب خواهد شد و به سوی کشتزارها و چمن هاروان خواهد گشت.
اما گمان نمی رود با همه نیایش ها و جشن وسرورها، به جز گاهی در تیرماه وتیرگان های این سرزمین بارانی بر زمین های سوخته کشاورزان تهیدست باریده باشد. بی گمان نیایش به خاطر نیاز به باران بوده است و نه برای بارش آن
جای شگفتی است که مردم هرگز از تیرشان ناامید نشده اند. حتا نبرد نخستین تیشتر با اپوشه دیوخ شکی و شکست تیشتر که این خود نشان ازحقیقتی تلخ دارد سبب ناامیدی مردم نمی شود. تیشتر باید حتا اگر شده در ذهن پیروز شود و چنین می شود. از آیین های جشن تیرگان آیین آبریزان یا آب پاشان است (پاشیدن آب برسر و روی یکدیگر) همچنین در تیرماه هر سال مردم با برگزاری جشن تیرگان یاد آرش را گرامی داشته اند. تیشتر ستاره رایومند فرهمند را می ستاییم که شتابان به سوی دریای فراخکرت بتازد چون آن تیر در هوا پران که آرش تیرانداز- بهترین تیرانداز ایرانی- ازکوه ایریوخشوث به سوی خوانونت بیانداخت. (تیریشت فقره ۶) آرش در نخستین روز تیرماه تیر انداخت (برای نشانه گذاری مرز ایران وتوران) وفرشتگان (بلندترین روزسال) تیر را همراهی کردند. تیر در سین کیانگ امروزی که درچین است در روستای داش کورغان به درخت گردویی که در آنجاست فرود آمد. داش کورغان آخرین نقطه ای است که به زبان پارسی سخن می گویند و جشن ها و آیین های ایرانی برگزار می گردد. (مرزایران) جشن تیرگان تاسده هشتم هجری قمری (چهاردهم میلادی) جشن همگانی و جشن ملی بوده است. هنوز هم برخی شهرها پاس این روز را نگه می دارند.
جشن تیرگان بر همه ایرانیان خجسته باد.
کتاب نامه:
اوستا(کهن ترین سرودهای ایرانیان)
دکترهوشنگ طالع، ازنوروزتا نوروز،
دکترکورش نیکنام، جشن هاوآیین های شادمانی درایران
ابوالقاسم آخته، داستان های ایران باستان
نویسنده: آناهیتا پورکریمی، اورمزد روز وتیرماه ۱۳۹۸ خورشیدی
-گروه فرهنگی و پژوهشی ایران ویج
@IRANVEH
@ferdosesokhan