معرفی چند بازی هدفمند
( این پست مناسب دانش آموزان ایتدایی و مقطع یک دبیرستان است. )
بازی پیدا کردن نام داستان:
داستان کوتاهی برای دانش آموزان تعریف کنید. از آن ها بخواهید برای داستان، “عنوان” مناسب انتخاب کنند. این بازی موجب شکوفایی قدرت اندیشه و خلاقیت زبانی دانش آموزان خواهد شد؛ در ضمن کودکان برای این که بتوانند نام خوبی برای داستان انتخاب کنند، به خوبی به حرف های معلم توجه کنند و از این طریق یکی از مهارت های گوش دادن که دقت و توجه به سخنان گوینده است، در آن ها تقویت می شود.
هم خلاقیت هم دقت و حافظه را تقویت می کند
بازی صحبت کردن اهسته در گوش:
بچه ها صحبت در گوشی را خیلی دوست دارند. معلم یک جمله را در گوش اولین دانش آموز می گوید و دانش آموز باید جمله را به دانش آموز بعدی بگوید و همین طور تا آخرین دانش آموز این کار ادامه می یابد. سپس معلم از اولین کودک و آخرین کودک در خواست می کند که جمله را با صدای بلند تکرار کند. این تمرین باعث می شود قدرت حفظ و نگه داری عناصر زبانی و تقویت حافظه در بچه ها تقویت شود.
بازی بپرس و بگو چیه:
یکی از دانش آموزان یک پدیده (خوراکی، شی، شخص) را انتخاب می کند و نام آن را در گوش معلم می گوید یا روی کاغذی نوشته و آن را امضا می کند.
سپس بقیه بچه ها می توانند با پرسیدن سوال از او نام آن پدیده را حدس بزنند. معلم باید بچه ها را هدایت کند که با سوالات مناسب مانند جنس (شیشه ای، چوبی، پارچه ای، فلزی و …)، اندازه (بزرگ، کوچک، در جیب جا می گیرد و …)، جاندار، بی جان و از این قبیل سوالات به هدف خود برسند.
بازی ادامه جمله ی من:
در این بازی کلاسی، آموزگار جمله ناقص و کوتاهی می گوید یا می نویسد و از چند نفر از دانش آموزان می خواهد که یکی یکی جمله ی او را گسترش دهند و آن را کامل سازند؛
مثال:
معلم: من دیروز …
دانش آموز اول: من دیروز به …
دانش آموز دوم: من دیروز به مدرسه …
دانش آموز سوم: من دیروز به مدرسه می رفتم …
دانش آموز چهارم: من دیروز به مدرسه می رفتم که …
دانش آموز پنجم: من دیروز به مدرسه می رفتم که دوستم …
بازی مخالف ها:
در این بازی، معلم به بچه ها توضیح می دهد که مثلا سرد مخالف گرم است. سپس از آن ها می خواهد هر کلمه ای بر زبان می آورد یا می نویسد، مخالف آن را بگویند یا روی تخته سیاه بنویسند. همین بازی را می توان در سطح < جمله > نیز انجام داد:
خانه ما دور است ≠ خانه ما نزدیک است.
برادرم چاق است ≠ برادرم لاغر است.
بازی غلطه آی غلطه:
این بازی فقط در کلاس اول کاربرد دارد. در این بازی آموزگار جملاتی را بر زبان می آورد و از لحاظ معنایی یا ارتباط شناختی، یک نکته نادرست در آن می گنجاند. به عنوان مثال: “وقتی باران همه جا را سفیدپوش کرد، بچه ها شروع کردند به درست کردن آدم برفی”
دانش آموزان در پایان جمله معلم، تک تک یا دسته جمعی باید نادرستی کاربرد “باران” به جای”برف” را اعلام کنند.
بازی تکرار و سکوت:
پس از تدریس دانش آموزان به دو دسته تقسیم می شوند. از هر گروه می خواهیم تا هر کدام یک نوع واکنش زبانی از خود نشان دهند. برای نمونه اگر در درس به آموزش واژه های رنگ ها پرداخته ایم؛ دانش آموزان گروه اول با شنیدن کلمات نامربوط به رنگ سکوت کنند و اگر نام یکی از رنگ ها را شنیدند، آن را تکرار کنند. دانش آموزان گروه دوم نیز برعکس عمل کنند، یعنی نام رنگ را شنیدند سکوت نمایند. به عنوان مثال:
سبز – سیب – گلابی – سفید – کتاب – زرد – میز – آبی – لیوان – بنفش
همچنین می توان به کل کلاس گفت، همگی کلماتی را که می شنوند تکرار کنند به جز کلماتی که نام اعضای بدن انسان هستند. به عنوان مثال:
مداد – شلوار – دست – پا – ساعت – کتاب – چشم – قاشق – پسر – گوش
این بازی درک شنیداری دانش آموزان را تقویت می کند. با این بازی می توان آموخته های دانش آموزان را ارزشیابی کرد. همچنین می توان کلمات جدیدی را به دانش آموزان در قالب این بازی یاد داد.
با هدف گام بردارید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
( این پست مناسب دانش آموزان ایتدایی و مقطع یک دبیرستان است. )
بازی پیدا کردن نام داستان:
داستان کوتاهی برای دانش آموزان تعریف کنید. از آن ها بخواهید برای داستان، “عنوان” مناسب انتخاب کنند. این بازی موجب شکوفایی قدرت اندیشه و خلاقیت زبانی دانش آموزان خواهد شد؛ در ضمن کودکان برای این که بتوانند نام خوبی برای داستان انتخاب کنند، به خوبی به حرف های معلم توجه کنند و از این طریق یکی از مهارت های گوش دادن که دقت و توجه به سخنان گوینده است، در آن ها تقویت می شود.
هم خلاقیت هم دقت و حافظه را تقویت می کند
بازی صحبت کردن اهسته در گوش:
بچه ها صحبت در گوشی را خیلی دوست دارند. معلم یک جمله را در گوش اولین دانش آموز می گوید و دانش آموز باید جمله را به دانش آموز بعدی بگوید و همین طور تا آخرین دانش آموز این کار ادامه می یابد. سپس معلم از اولین کودک و آخرین کودک در خواست می کند که جمله را با صدای بلند تکرار کند. این تمرین باعث می شود قدرت حفظ و نگه داری عناصر زبانی و تقویت حافظه در بچه ها تقویت شود.
بازی بپرس و بگو چیه:
یکی از دانش آموزان یک پدیده (خوراکی، شی، شخص) را انتخاب می کند و نام آن را در گوش معلم می گوید یا روی کاغذی نوشته و آن را امضا می کند.
سپس بقیه بچه ها می توانند با پرسیدن سوال از او نام آن پدیده را حدس بزنند. معلم باید بچه ها را هدایت کند که با سوالات مناسب مانند جنس (شیشه ای، چوبی، پارچه ای، فلزی و …)، اندازه (بزرگ، کوچک، در جیب جا می گیرد و …)، جاندار، بی جان و از این قبیل سوالات به هدف خود برسند.
بازی ادامه جمله ی من:
در این بازی کلاسی، آموزگار جمله ناقص و کوتاهی می گوید یا می نویسد و از چند نفر از دانش آموزان می خواهد که یکی یکی جمله ی او را گسترش دهند و آن را کامل سازند؛
مثال:
معلم: من دیروز …
دانش آموز اول: من دیروز به …
دانش آموز دوم: من دیروز به مدرسه …
دانش آموز سوم: من دیروز به مدرسه می رفتم …
دانش آموز چهارم: من دیروز به مدرسه می رفتم که …
دانش آموز پنجم: من دیروز به مدرسه می رفتم که دوستم …
بازی مخالف ها:
در این بازی، معلم به بچه ها توضیح می دهد که مثلا سرد مخالف گرم است. سپس از آن ها می خواهد هر کلمه ای بر زبان می آورد یا می نویسد، مخالف آن را بگویند یا روی تخته سیاه بنویسند. همین بازی را می توان در سطح < جمله > نیز انجام داد:
خانه ما دور است ≠ خانه ما نزدیک است.
برادرم چاق است ≠ برادرم لاغر است.
بازی غلطه آی غلطه:
این بازی فقط در کلاس اول کاربرد دارد. در این بازی آموزگار جملاتی را بر زبان می آورد و از لحاظ معنایی یا ارتباط شناختی، یک نکته نادرست در آن می گنجاند. به عنوان مثال: “وقتی باران همه جا را سفیدپوش کرد، بچه ها شروع کردند به درست کردن آدم برفی”
دانش آموزان در پایان جمله معلم، تک تک یا دسته جمعی باید نادرستی کاربرد “باران” به جای”برف” را اعلام کنند.
بازی تکرار و سکوت:
پس از تدریس دانش آموزان به دو دسته تقسیم می شوند. از هر گروه می خواهیم تا هر کدام یک نوع واکنش زبانی از خود نشان دهند. برای نمونه اگر در درس به آموزش واژه های رنگ ها پرداخته ایم؛ دانش آموزان گروه اول با شنیدن کلمات نامربوط به رنگ سکوت کنند و اگر نام یکی از رنگ ها را شنیدند، آن را تکرار کنند. دانش آموزان گروه دوم نیز برعکس عمل کنند، یعنی نام رنگ را شنیدند سکوت نمایند. به عنوان مثال:
سبز – سیب – گلابی – سفید – کتاب – زرد – میز – آبی – لیوان – بنفش
همچنین می توان به کل کلاس گفت، همگی کلماتی را که می شنوند تکرار کنند به جز کلماتی که نام اعضای بدن انسان هستند. به عنوان مثال:
مداد – شلوار – دست – پا – ساعت – کتاب – چشم – قاشق – پسر – گوش
این بازی درک شنیداری دانش آموزان را تقویت می کند. با این بازی می توان آموخته های دانش آموزان را ارزشیابی کرد. همچنین می توان کلمات جدیدی را به دانش آموزان در قالب این بازی یاد داد.
با هدف گام بردارید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فردوس سخن
آیا میدانید "پارادایم " چیست ؟ گروهی از دانشمندان ۵ میمون را در قفسی قرار دادند! در وسط قفس یک نردبان و بالای نردبان دسته ای موز گذاشتند. هر زمانی که میمونی بالای نردبان میرفت تا موزها را بردارد، دانشمندان بر روی سایر میمونها آب سرد میپاشیدند. پس از…
توضیح یکی از اعضا بر این پست ؛ با تشکر از ایشان
پارادایم به معنی الگو، الگو واره، و در واقع سرمشقی است که مجموعه ای از الگوها و نظریه ها رو برای یک جامعه شکل میدن.
اولین بار فیلسوف و مورخ علم توماس کوهن در کتابشون به نام ساختار انقلابهای علمی این واژه رو مطرح کردند. و در جوامع علمی کاربرد داره. پارادایم ها ممکنه تا مدتها بدون تغییر بمونند اما زمانی میرسه که منتقدان و مخالفان یک پارادایم زیاد می شن. اونوقته که بحران ها و انقلاب های علمی شکل میگیرن و منجر به تغییر پارادایم یا به اصطلاح پارادایم شیفت میشن.
@ferdosesokhan
پارادایم به معنی الگو، الگو واره، و در واقع سرمشقی است که مجموعه ای از الگوها و نظریه ها رو برای یک جامعه شکل میدن.
اولین بار فیلسوف و مورخ علم توماس کوهن در کتابشون به نام ساختار انقلابهای علمی این واژه رو مطرح کردند. و در جوامع علمی کاربرد داره. پارادایم ها ممکنه تا مدتها بدون تغییر بمونند اما زمانی میرسه که منتقدان و مخالفان یک پارادایم زیاد می شن. اونوقته که بحران ها و انقلاب های علمی شکل میگیرن و منجر به تغییر پارادایم یا به اصطلاح پارادایم شیفت میشن.
@ferdosesokhan
▫️بهداشت سخن
گفتار یا نوشتار، هرچه استوارتر و آراستهتر باشد، اثرش بر شنونده یا خواننده بیشتر خواهد بود و مقصد و مراد گوینده یا نویسنده را بهتر برآورده خواهد کرد. البته سخن، هم قالب دارد هم محتوا؛ هم لفظ دارد هم معنا. نهایتِ پختگی و کمال سخن آن است که معنا و محتوای درست و ژرف را با لفظ و قالب شیوا و شگرف، یکجا جمع داشته باشد. معنای کلام، از درک و دانش گوینده یا نویسنده سرچشمه میگیرد و لفظ آن از ذهن و زبان او میجوشد. پس، گوینده یا نویسنده باید اندیشه و ضمیری زلال و روشن، و ذهن و زبانی پرورده و پالوده داشته باشد تا بتواند با تار و پود الفاظ، لباسی زیبا و برازنده، بر اندام معنا بپوشاند و کلامی نغز و رسا پدید آورد.
کسی در اهمیت معنا و محتوا تردیدی ندارد اما دربارهٔ آراستگیِ لفظ، و چند و چون آن، اختلاف و نزاعی سخت میان کوشندگانِ سرزمین سخن برقرار است. گروهی که اغلب، گرایشهای زبانشناسانه دارند، یکسره قائل به آزادی در کاربرد زبان و ساختارهای زبانیاند و هیچیک از موازین و قواعد زبانی را جدی نمیگیرند؛ آنها در کاربرد الفاظ و واژگان، اعتقادی به درست و غلط ندارند و میگویند زبان، کاربردی جز فراهم آوردن امکان مفاهمه میان انسانها ندارد و همین که مفاهمه برقرار شود، کفایت میکند. در برابر این رویکرد روادارانهٔ افراطی، گروهی که اغلب، مشربی ادیبانه دارند، از سوی دیگر به جادهٔ افراط افتادهاند؛ آنها با رویکردی دستورگرایانه، میراث ادبیِ گذشتگان را ملاک و معیار قرار میدهند و بر پایهٔ آن، الفاظ و ساختارهای زبانی را به دو دستهٔ درست و غلط تقسیم میکنند و گویندگان و نویسندگان را به پایبندی به موازین و بایستههای زبانی و ادبی فرا میخوانند. بگذریم از گروهی که ریشهٔ زبان و واژگان را در گویش نیاکان خود جستوجو میکنند و سر به بیابان سرهگرایی میگذارند و سنگ زبان پاک به سینه میزنند.
من نه رواداریِ افراطیِ برخی زبانشناسان را میپسندم، نه سختگیریِ افراطیِ برخی ادبا را؛ بلکه راه میانه را برمیگزینم. این شیوهای است که بسیاری از بزرگان عرصهٔ ادبیات و فکر و فرهنگ معاصر نیز بر اساس آن، راه پیمودهاند. من بر این باورم که گفتار و نوشتار باید به گویش گرم و زندهٔ عامهٔ مردم نزدیک باشد و از آن مایه بگیرد، اما با این حال، پایبندی به قواعد زبانی و اسلوب ادبی را نیز برای حفظ آراستگی و استحکام سخن، لازم میدانم. درست است که مقصود از نوشتن و سخن گفتن، بیان اندیشه است، اما بیان اندیشه باید در قالب الفاظی روشن و درست و زدوده و مأنوس صورت بگیرد و مطلب چنان شیوا و رسا ارائه شود که شنونده یا خواننده هرچه آسانتر، مفهوم سخن را دریابد. هیچ مفهومی نباید گنگ و مبهم و تاریک و دوپهلو باشد و واژهها باید با دقت و صراحتِ تمام بر معنیِ مقصود گوینده یا نویسنده دلالت داشته باشد. سیاق سخن، ضمن سازگاری با انس و ذوق شنونده و خواننده، باید با اسلوب و قواعد زبانی نیز مطابقت داشته باشد.
من از این بایستههای گفتاری و نوشتاری، به «بهداشت سخن» تعبیر میکنم و از این پس میکوشم برخی نکتههای کاربردی با هدف بهبود گفتار و نوشتار، در قالب یادداشتهایی کوتاه، با عنوان کلیِ «بهداشت سخن» در کانال منتشر کنم. پیشاپیش تصریح میکنم، این نوشتهها از جنس درست و غلطِ زبانی و از قبیل آثار ارجمندی چون «غلط ننویسیم» زندهیاد ابوالحسن نجفی نیست، بلکه پیشنهادهایی است که شاید کاربست آنها به بهتر شدن، سادهتر شدن، و زیباتر شدنِ گفتار و نوشتار کمک کند؛ هرچند بیشتر این نکتهها در نوشتار بیشتر از گفتار، کاربرد دارد؛ و البته مخالفان این رویکرد، همچنان میتوانند بر این نکتهها خرده بگیرند و نوشته و نویسنده را با نقدهای مشفقانه بنوازند.
#بهداشت_سخن
#درستگویی
#درستنویسی
▫️روحالله سلیمانیپور
▫️۲۹ مرداد ۱۳۹۶
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
گفتار یا نوشتار، هرچه استوارتر و آراستهتر باشد، اثرش بر شنونده یا خواننده بیشتر خواهد بود و مقصد و مراد گوینده یا نویسنده را بهتر برآورده خواهد کرد. البته سخن، هم قالب دارد هم محتوا؛ هم لفظ دارد هم معنا. نهایتِ پختگی و کمال سخن آن است که معنا و محتوای درست و ژرف را با لفظ و قالب شیوا و شگرف، یکجا جمع داشته باشد. معنای کلام، از درک و دانش گوینده یا نویسنده سرچشمه میگیرد و لفظ آن از ذهن و زبان او میجوشد. پس، گوینده یا نویسنده باید اندیشه و ضمیری زلال و روشن، و ذهن و زبانی پرورده و پالوده داشته باشد تا بتواند با تار و پود الفاظ، لباسی زیبا و برازنده، بر اندام معنا بپوشاند و کلامی نغز و رسا پدید آورد.
کسی در اهمیت معنا و محتوا تردیدی ندارد اما دربارهٔ آراستگیِ لفظ، و چند و چون آن، اختلاف و نزاعی سخت میان کوشندگانِ سرزمین سخن برقرار است. گروهی که اغلب، گرایشهای زبانشناسانه دارند، یکسره قائل به آزادی در کاربرد زبان و ساختارهای زبانیاند و هیچیک از موازین و قواعد زبانی را جدی نمیگیرند؛ آنها در کاربرد الفاظ و واژگان، اعتقادی به درست و غلط ندارند و میگویند زبان، کاربردی جز فراهم آوردن امکان مفاهمه میان انسانها ندارد و همین که مفاهمه برقرار شود، کفایت میکند. در برابر این رویکرد روادارانهٔ افراطی، گروهی که اغلب، مشربی ادیبانه دارند، از سوی دیگر به جادهٔ افراط افتادهاند؛ آنها با رویکردی دستورگرایانه، میراث ادبیِ گذشتگان را ملاک و معیار قرار میدهند و بر پایهٔ آن، الفاظ و ساختارهای زبانی را به دو دستهٔ درست و غلط تقسیم میکنند و گویندگان و نویسندگان را به پایبندی به موازین و بایستههای زبانی و ادبی فرا میخوانند. بگذریم از گروهی که ریشهٔ زبان و واژگان را در گویش نیاکان خود جستوجو میکنند و سر به بیابان سرهگرایی میگذارند و سنگ زبان پاک به سینه میزنند.
من نه رواداریِ افراطیِ برخی زبانشناسان را میپسندم، نه سختگیریِ افراطیِ برخی ادبا را؛ بلکه راه میانه را برمیگزینم. این شیوهای است که بسیاری از بزرگان عرصهٔ ادبیات و فکر و فرهنگ معاصر نیز بر اساس آن، راه پیمودهاند. من بر این باورم که گفتار و نوشتار باید به گویش گرم و زندهٔ عامهٔ مردم نزدیک باشد و از آن مایه بگیرد، اما با این حال، پایبندی به قواعد زبانی و اسلوب ادبی را نیز برای حفظ آراستگی و استحکام سخن، لازم میدانم. درست است که مقصود از نوشتن و سخن گفتن، بیان اندیشه است، اما بیان اندیشه باید در قالب الفاظی روشن و درست و زدوده و مأنوس صورت بگیرد و مطلب چنان شیوا و رسا ارائه شود که شنونده یا خواننده هرچه آسانتر، مفهوم سخن را دریابد. هیچ مفهومی نباید گنگ و مبهم و تاریک و دوپهلو باشد و واژهها باید با دقت و صراحتِ تمام بر معنیِ مقصود گوینده یا نویسنده دلالت داشته باشد. سیاق سخن، ضمن سازگاری با انس و ذوق شنونده و خواننده، باید با اسلوب و قواعد زبانی نیز مطابقت داشته باشد.
من از این بایستههای گفتاری و نوشتاری، به «بهداشت سخن» تعبیر میکنم و از این پس میکوشم برخی نکتههای کاربردی با هدف بهبود گفتار و نوشتار، در قالب یادداشتهایی کوتاه، با عنوان کلیِ «بهداشت سخن» در کانال منتشر کنم. پیشاپیش تصریح میکنم، این نوشتهها از جنس درست و غلطِ زبانی و از قبیل آثار ارجمندی چون «غلط ننویسیم» زندهیاد ابوالحسن نجفی نیست، بلکه پیشنهادهایی است که شاید کاربست آنها به بهتر شدن، سادهتر شدن، و زیباتر شدنِ گفتار و نوشتار کمک کند؛ هرچند بیشتر این نکتهها در نوشتار بیشتر از گفتار، کاربرد دارد؛ و البته مخالفان این رویکرد، همچنان میتوانند بر این نکتهها خرده بگیرند و نوشته و نویسنده را با نقدهای مشفقانه بنوازند.
#بهداشت_سخن
#درستگویی
#درستنویسی
▫️روحالله سلیمانیپور
▫️۲۹ مرداد ۱۳۹۶
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
💢زمان اعلام نتایج ۵ آزمون سازمان سنجش کشور
🔹نتیجه نهایی آزمون دکتری هفته اول شهریور
🔹نتیجه نهایی آزمون کارشناسی ارشد هفته آخر شهریور
🔹آزمون کاردانی به کارشناسی ناپیوسته هفته پایانی شهریور
🔹آزمون کاردانی نظام جدید اواخر شهریور
🔹کنکور سراسری دهه سوم شهریور
🔹نتیجه نهایی آزمون دکتری هفته اول شهریور
🔹نتیجه نهایی آزمون کارشناسی ارشد هفته آخر شهریور
🔹آزمون کاردانی به کارشناسی ناپیوسته هفته پایانی شهریور
🔹آزمون کاردانی نظام جدید اواخر شهریور
🔹کنکور سراسری دهه سوم شهریور
سندروم توجه کور و گوریل نامریی
در یک آزمایش علمی، از افراد خواسته شد تا به تماشای بخش هایی از یک بازی بسکتبال بپردازند و تعداد پاسهای رد و بدل شده بین بازیکنان را بشمارند. هر کسی توانست تعداد پاس ها را درست بشمارد، برنده است. آنها از پس این کار به خوبی بر آمدند. از افراد پرسیده شد که آیا متوجه چیز عجیبی هم در فیلم شده اند و آن ها گفتند نه!
اما هدف از این آزمایش چیز دیگری بود. در لابه لای این بازی، فردی با لباس یک گوریل وارد زمین میشد، درست وسط زمین میایستاد و به سینه اش میکوبید و از زمین خارج میشد. در حالی که دیدن چنین جانور غول پیکری وسط یک زمین بسکتبال به مراتب راحت تر از ندیدن او بود. اما آزمایش شوندگان به اندازه ای درگیر شمارش تعداد پاسها بودند که حتی کوچک ترین بویی نبردند. این آزمایش با افراد مختلف بارها و بارها تکرار شد و نتایج همان بود!
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا دریافته اند زمانی که فردی شروع به جستوجوی هدفمند یک شیء میکند، نواحی متعددی در مغز برای رهگیری شخص، حیوان یا شی گمشده بسیج میشوند. این بدین معناست که چنانچه فردی به دنبال کودک گمشده اش در یک جمع شلوغ است، نواحی مغز که معمولاً به تشخیص دیگر اشیا اختصاص داده میشوند و حتی نواحی که برای تفکر انتزاعی تنظیم شدهاند، کانون توجه را تغییر داده و به بخش جستوجو ملحق میشوند. بنابراین مغز به سرعت به یک یابنده کودک، تبدیل شده و منابع مورد استفادهاش برای سایر فعالیتهای ذهنی را از امور دیگر فارغ و به این امر اختصاص می دهد. زمانی که تمرکز شدید ما روی چیزی باعث شود تا دید ما به هر آنچه در اطرافمان می گذرد محو شود، ما دچار «توجه کور» می شویم.
تجویز راهبردی:
در کتاب «مغز بودا: علم عصب شناسی کاربردی در شادکامی، عشق و خرد» می گوید توجه مغز را شکل می دهد. به عبارت دیگر آنچه ما به آن توجه داریم عملاً همان چیزی است که در بافت مغزمان شکل خواهد گرفت. بنابراین بسیار مهم است که چه سوالی را برای خود تعریف کنیم. اگر از خود سوال کنیم که چه ماشینی بخرم؟ آنگاه در طول روز همواره به ماشین هایی که از کنارمان می گذرند توجه می کنیم و به تابلو حراجی 80 درصدی که یک فرصت فوق العاده است بی توجه خواهیم بود. اما در هر صورت چاره ای نداریم، که در هر برهه ای از زندگی بر روی یک یا چند مساله محدود تمرکز کنیم. اما مشکل آنجاست که تمرکز باعث توجه کور می شود (یعنی ندیدن دیگر ابعاد و فرصت ها و ....) چه باید کرد؟
راهکار آنست که علاوه بر تمرکز بر سوالات راهبردی، زمینه را برای تنوع افکار، تجربیات، ایده ها و گزینه ها، انتقادها و کانال های اطلاعاتی فراهم کنیم. چهار تکنیک زیر کارساز است:
1- ﺻﺪاﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ: با اﻓﺮادي از ﮔﺮوه هاي ﻣﺘﻔﺎوت از طبقه اجتماعی-فرهنگی خودتان، با کارشناسانی غیر از رشته تخصصی خودتان و با افرادی با مذهب، پیشینه، سن و سال و تفکر متفاوت از خودتان گهگاهی گفتگو کنید.
2- ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ: ممکن است اﻓﺮاد جدید و متفاوت پیدا نکنید، با همان دوستان قدیمی در ﻣﻮرد ﻣﺴایل ﺗﻜﺮاري ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﺤﺚ نکنید. ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﻳﻲ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﻲ¬ﺧﺎﺻﻴﺖ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷـﺪ. با افراد قدیمی، مسایل جدیدی را انتخاب کنید تا گفتگوهای جدیدی شکل بگیرد.
3- دورﻧﻤﺎﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ: برای خود اهداف جدید و متفاوت تعریف کنید. داشتن اهداف متفاوت باعث می شود در ﺟﺴﺘﺠﻮي راههای ﺟﺪﻳﺪي ﺑﺮاي ﻧﮕﺎه ﺑﻪ زندگی، خانواده، مردم، ﺑﺎزار، ﻣﺸﺘﺮي و روابط بین الملل، هدف ﻣﺘﻔـﺎوت تعریف کنید آنگاه خواهید دید همان خیابانی هر روز از آن رد می شدید آن خیابان نیست.
4- آزﻣﻮن هاي ﺟﺪﻳﺪ: آزﻣون هاي ﻛﻢ رﻳﺴﻚ و ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺎدرﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﺎدﮔﻴﺮي فردی/ﺳﺎزﻣﺎن/ملی را ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺒﺨﺸﻨﺪ و ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي اﺣﺘﻤـﺎﻻً درﺳﺖ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﭼﻪ ﭼﻴﺰي اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻪ؟ و همچنین باعث می شوند که ما پدیده های جدید را تجربه کنیم و توجه ما از کوری به در آید.
تمام راهکارهای چهار گانه فوق هم در سطح زندگی شخصی کاربرد دارند و هم برای سازمان و کشور و همه در یک چیز مشترکند. می خواهند به ما بگویند که نمی توانیم همزمان به همه پدیده ها توجه کنیم. با صداها، گفتگوها، دورنما و آزمون های جدید بار دیگر و به گونه ای دیگر به دنیا نگاه می کنیم و درخواهیم یافت هر بار دنیا چیز دیگری است. همه ما در معرض توجه کور هستیم و شاید به همین خاطر باشد که خداوند با پرسشی تلخ به ما تلنگر زده است: در زمین و در وجود خودتان نکات و نشانه هایی است، آیا نمی بینید؟
-دکتر مجتبی لشکربلوکی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در یک آزمایش علمی، از افراد خواسته شد تا به تماشای بخش هایی از یک بازی بسکتبال بپردازند و تعداد پاسهای رد و بدل شده بین بازیکنان را بشمارند. هر کسی توانست تعداد پاس ها را درست بشمارد، برنده است. آنها از پس این کار به خوبی بر آمدند. از افراد پرسیده شد که آیا متوجه چیز عجیبی هم در فیلم شده اند و آن ها گفتند نه!
اما هدف از این آزمایش چیز دیگری بود. در لابه لای این بازی، فردی با لباس یک گوریل وارد زمین میشد، درست وسط زمین میایستاد و به سینه اش میکوبید و از زمین خارج میشد. در حالی که دیدن چنین جانور غول پیکری وسط یک زمین بسکتبال به مراتب راحت تر از ندیدن او بود. اما آزمایش شوندگان به اندازه ای درگیر شمارش تعداد پاسها بودند که حتی کوچک ترین بویی نبردند. این آزمایش با افراد مختلف بارها و بارها تکرار شد و نتایج همان بود!
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا دریافته اند زمانی که فردی شروع به جستوجوی هدفمند یک شیء میکند، نواحی متعددی در مغز برای رهگیری شخص، حیوان یا شی گمشده بسیج میشوند. این بدین معناست که چنانچه فردی به دنبال کودک گمشده اش در یک جمع شلوغ است، نواحی مغز که معمولاً به تشخیص دیگر اشیا اختصاص داده میشوند و حتی نواحی که برای تفکر انتزاعی تنظیم شدهاند، کانون توجه را تغییر داده و به بخش جستوجو ملحق میشوند. بنابراین مغز به سرعت به یک یابنده کودک، تبدیل شده و منابع مورد استفادهاش برای سایر فعالیتهای ذهنی را از امور دیگر فارغ و به این امر اختصاص می دهد. زمانی که تمرکز شدید ما روی چیزی باعث شود تا دید ما به هر آنچه در اطرافمان می گذرد محو شود، ما دچار «توجه کور» می شویم.
تجویز راهبردی:
در کتاب «مغز بودا: علم عصب شناسی کاربردی در شادکامی، عشق و خرد» می گوید توجه مغز را شکل می دهد. به عبارت دیگر آنچه ما به آن توجه داریم عملاً همان چیزی است که در بافت مغزمان شکل خواهد گرفت. بنابراین بسیار مهم است که چه سوالی را برای خود تعریف کنیم. اگر از خود سوال کنیم که چه ماشینی بخرم؟ آنگاه در طول روز همواره به ماشین هایی که از کنارمان می گذرند توجه می کنیم و به تابلو حراجی 80 درصدی که یک فرصت فوق العاده است بی توجه خواهیم بود. اما در هر صورت چاره ای نداریم، که در هر برهه ای از زندگی بر روی یک یا چند مساله محدود تمرکز کنیم. اما مشکل آنجاست که تمرکز باعث توجه کور می شود (یعنی ندیدن دیگر ابعاد و فرصت ها و ....) چه باید کرد؟
راهکار آنست که علاوه بر تمرکز بر سوالات راهبردی، زمینه را برای تنوع افکار، تجربیات، ایده ها و گزینه ها، انتقادها و کانال های اطلاعاتی فراهم کنیم. چهار تکنیک زیر کارساز است:
1- ﺻﺪاﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ: با اﻓﺮادي از ﮔﺮوه هاي ﻣﺘﻔﺎوت از طبقه اجتماعی-فرهنگی خودتان، با کارشناسانی غیر از رشته تخصصی خودتان و با افرادی با مذهب، پیشینه، سن و سال و تفکر متفاوت از خودتان گهگاهی گفتگو کنید.
2- ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ: ممکن است اﻓﺮاد جدید و متفاوت پیدا نکنید، با همان دوستان قدیمی در ﻣﻮرد ﻣﺴایل ﺗﻜﺮاري ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﺤﺚ نکنید. ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﻳﻲ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻛﺎﻣﻼً ﺑﻲ¬ﺧﺎﺻﻴﺖ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷـﺪ. با افراد قدیمی، مسایل جدیدی را انتخاب کنید تا گفتگوهای جدیدی شکل بگیرد.
3- دورﻧﻤﺎﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ: برای خود اهداف جدید و متفاوت تعریف کنید. داشتن اهداف متفاوت باعث می شود در ﺟﺴﺘﺠﻮي راههای ﺟﺪﻳﺪي ﺑﺮاي ﻧﮕﺎه ﺑﻪ زندگی، خانواده، مردم، ﺑﺎزار، ﻣﺸﺘﺮي و روابط بین الملل، هدف ﻣﺘﻔـﺎوت تعریف کنید آنگاه خواهید دید همان خیابانی هر روز از آن رد می شدید آن خیابان نیست.
4- آزﻣﻮن هاي ﺟﺪﻳﺪ: آزﻣون هاي ﻛﻢ رﻳﺴﻚ و ﻛﻮﭼﻚ ﻗﺎدرﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﺎدﮔﻴﺮي فردی/ﺳﺎزﻣﺎن/ملی را ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺒﺨﺸﻨﺪ و ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﭼﻴﺰي اﺣﺘﻤـﺎﻻً درﺳﺖ ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و ﭼﻪ ﭼﻴﺰي اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻪ؟ و همچنین باعث می شوند که ما پدیده های جدید را تجربه کنیم و توجه ما از کوری به در آید.
تمام راهکارهای چهار گانه فوق هم در سطح زندگی شخصی کاربرد دارند و هم برای سازمان و کشور و همه در یک چیز مشترکند. می خواهند به ما بگویند که نمی توانیم همزمان به همه پدیده ها توجه کنیم. با صداها، گفتگوها، دورنما و آزمون های جدید بار دیگر و به گونه ای دیگر به دنیا نگاه می کنیم و درخواهیم یافت هر بار دنیا چیز دیگری است. همه ما در معرض توجه کور هستیم و شاید به همین خاطر باشد که خداوند با پرسشی تلخ به ما تلنگر زده است: در زمین و در وجود خودتان نکات و نشانه هایی است، آیا نمی بینید؟
-دکتر مجتبی لشکربلوکی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
لغات ایهام داره ادبیات کنکور.pdf
418.7 KB
📒لغات ایهام دار ادبیات کنکور
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
4_5945097257291351231.pdf
2.6 MB
جزوه کامل برای مصاحبه و گزینش دانشجو در دانشگاه فرهنگیان
شامل:
🔸نکات مهم مصاحبه
🔸سوالات عقیدتی/ سیاسی
🔸سوالات مذهبی
🔸مناسبت های تاریخی
@ferdosesokhan
شامل:
🔸نکات مهم مصاحبه
🔸سوالات عقیدتی/ سیاسی
🔸سوالات مذهبی
🔸مناسبت های تاریخی
@ferdosesokhan
معروفترین پزشک های داستانی
احسان رضایی
پزشک ها و شرایط ویژه کارشان ، سوژه خوبی برای داستان نویسها هستند . بیمارستان و مطب ، جاهایی هستند که حضور اتفاقی آدمها در آنها عجیب نیست و خیلی راحت میشود از تکنیک داستانیِ تصادف استفاده کرد و باقی ماجرا را پیش برد . با این حال ، خیلی از پزشک های معروف در دنیای داستان ها ، برای اتفاقاتی خارج از این فضاها معروف شدهاند . این چهرهها کم هم نیستند .
در ادبیات فارسی معاصر ، آلنی اوجا (قهرمان جلدهای ۲ تا ۷ رمان «آتش بدون دود» نادر ابراهیمی که یک جراح اعصاب حاذق و در عین حال انقلابی است) ، دکتر عبدالله خان (از شخصیتهای فرعی رمان «سووشون» خانم دانشور ، که رفتار مهربانانه اش در زری تاثیر زیادی میگذارد) ، پرویز بکتاش (شخصیت رمان «دکتر بکتاش» علی محمد افغانی که ماجرایی عاشقانه دارد) و مجید شریفی (شوهر آزاده خانم در رمان «آزاده خانم و نویسندهاش» رضا براهنی) را داریم .
اما در ادبیات دنیا ، پزشک های معروفتری هم هستند :
👤 سینوهه (پزشک مخصوصِ فرعون آخناتون که میکا والتاری ، تاریخی نویسِ فنلاندی داستانش را نوشت و ذبیحالله منصوری ترجمه - تالیفش کرد . شرح مبسوطی در باره پزشکی در مصر باستان دارد.)
👤 فاوست (حکیمی در آلمان قرون وسطی که دنبال مهارت زنده کردن مردگان و جاودانگی بشر است . طیعتاً نمیتواند و این نتوانستن عذابش میدهد و عاقبت با شیطان معامله میکند و روحش را به او میفروشد . معروفترین روایتها از فاوست ، برای کریستوفر مارلو و گوته است .)
👤 هنری جکیل (قهرمان رمان رابرت لوییس استیونسون ، یعنی «دکتر جکیل و آقای هاید» علاقمند به مبحث دوگانگی شخصیت است و دارویی برای جدا کردن این دو بخش میسازد و به خاطر اصول اخلاقی تحقیق ، روی خودش امتحان میکند . هیچی دیگر ، شبها هیولاست و روزها دکتر جکیلِ مهربان .)
👤 جان دولیتل (اول هیو لافتینگِ انگلیسی یک داستان کودکانه نوشت در باره دکتری که ترس آدمها از حیوانات را درمان میکند . بعد کم کم در جلدهای بعدی دکتر دولیتل زبان حیوانها را هم یاد گرفت و مشهور شد .)
👤 ویلیام رابینسون (سال ۱۸۱۲ جان دیوید ویس از روی دست دانیل دوفو و «رابینسون کروزوئه»اش یک رمان جدید نوشت : «خانوادهٔ سوئیسی رابینسون» . داستان خانوادهای که حین سفر دریایی به استرالیا ، دچار سانحه میشوند و در یک جزیره ناشناخته گیر میافتند . کارتون «خانواده دکتر ارنست» اقتباس از این کتاب بود .)
👤 یوری ژیواگو (یک پزشک شاعر که بوریس پاسترناک داستان زندگیاش را در «دکتر ژیواگو» ترسیم کرد و نشان داد که چطور وقایع بیرونی ، مثل جنگ جهانی و انقلاب اکتبر ، بین او و محبوبش لارا فاصله انداخت و بر او رفت ، آنچه رفت .)
👤 لموئیل گالیور (آنطور که جاناتان سویفت تعریف کرده ، گالیور اول در کمبریج درس میخواند ، اما آنجا را ول کرد تا برود پیش یک جراح برجسته درس بخواند . چهار سال هم در دانشگاه لیدن هلند طب خواند . ریاضیات و دریانوردی را هم خودش یاد گرفت و بعد راهی چهار سفر معروفش به سرزمین کوتولهها ، غولها و اسبهای سخنگو شد)
👤 هانیبال لکتر (یک روانپزشکِ زیادی باهوش که از طریق روانکاوی دیگران را تحت تأثیر قرار میدهد و آنها را به انجام کارهای خطرناک و نامربوط وادار میکند . از رمانهای «اژدهای سرخ» و «سکوت برهها»ی توماس هریس پیدایش شد و بعد به سینما رفت .)
👤 جان اچ. واتسون (دوست صمیمی شرلوک هولمز . این پزشک ارتشِ بریتانیا ، در هند و افغانستان خدمت کرده بود . اما وقتی با شرلوک آشنا شد که از ارتش استعفا داده بود . این دو با هم خانه شماره ۲۲۱ب خیابان بیکر را اجاره کردند و رفتند سراغ حل مرموزترین معماهای پلیسی .)
👤 آبراهام ون هلسینگ (یکی از مشهورترین شکارچیان خون آشام ها که اولین بار در رمان «دراکولا» برام استوکر ظاهر شد و بعدها به داستان های دیگر هم رفت . او چهار مدرک دکترا در زمینهٔ طب ، فلسفه ، ادبیات و حقوق دارد و آدم خفنی است .)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
احسان رضایی
پزشک ها و شرایط ویژه کارشان ، سوژه خوبی برای داستان نویسها هستند . بیمارستان و مطب ، جاهایی هستند که حضور اتفاقی آدمها در آنها عجیب نیست و خیلی راحت میشود از تکنیک داستانیِ تصادف استفاده کرد و باقی ماجرا را پیش برد . با این حال ، خیلی از پزشک های معروف در دنیای داستان ها ، برای اتفاقاتی خارج از این فضاها معروف شدهاند . این چهرهها کم هم نیستند .
در ادبیات فارسی معاصر ، آلنی اوجا (قهرمان جلدهای ۲ تا ۷ رمان «آتش بدون دود» نادر ابراهیمی که یک جراح اعصاب حاذق و در عین حال انقلابی است) ، دکتر عبدالله خان (از شخصیتهای فرعی رمان «سووشون» خانم دانشور ، که رفتار مهربانانه اش در زری تاثیر زیادی میگذارد) ، پرویز بکتاش (شخصیت رمان «دکتر بکتاش» علی محمد افغانی که ماجرایی عاشقانه دارد) و مجید شریفی (شوهر آزاده خانم در رمان «آزاده خانم و نویسندهاش» رضا براهنی) را داریم .
اما در ادبیات دنیا ، پزشک های معروفتری هم هستند :
👤 سینوهه (پزشک مخصوصِ فرعون آخناتون که میکا والتاری ، تاریخی نویسِ فنلاندی داستانش را نوشت و ذبیحالله منصوری ترجمه - تالیفش کرد . شرح مبسوطی در باره پزشکی در مصر باستان دارد.)
👤 فاوست (حکیمی در آلمان قرون وسطی که دنبال مهارت زنده کردن مردگان و جاودانگی بشر است . طیعتاً نمیتواند و این نتوانستن عذابش میدهد و عاقبت با شیطان معامله میکند و روحش را به او میفروشد . معروفترین روایتها از فاوست ، برای کریستوفر مارلو و گوته است .)
👤 هنری جکیل (قهرمان رمان رابرت لوییس استیونسون ، یعنی «دکتر جکیل و آقای هاید» علاقمند به مبحث دوگانگی شخصیت است و دارویی برای جدا کردن این دو بخش میسازد و به خاطر اصول اخلاقی تحقیق ، روی خودش امتحان میکند . هیچی دیگر ، شبها هیولاست و روزها دکتر جکیلِ مهربان .)
👤 جان دولیتل (اول هیو لافتینگِ انگلیسی یک داستان کودکانه نوشت در باره دکتری که ترس آدمها از حیوانات را درمان میکند . بعد کم کم در جلدهای بعدی دکتر دولیتل زبان حیوانها را هم یاد گرفت و مشهور شد .)
👤 ویلیام رابینسون (سال ۱۸۱۲ جان دیوید ویس از روی دست دانیل دوفو و «رابینسون کروزوئه»اش یک رمان جدید نوشت : «خانوادهٔ سوئیسی رابینسون» . داستان خانوادهای که حین سفر دریایی به استرالیا ، دچار سانحه میشوند و در یک جزیره ناشناخته گیر میافتند . کارتون «خانواده دکتر ارنست» اقتباس از این کتاب بود .)
👤 یوری ژیواگو (یک پزشک شاعر که بوریس پاسترناک داستان زندگیاش را در «دکتر ژیواگو» ترسیم کرد و نشان داد که چطور وقایع بیرونی ، مثل جنگ جهانی و انقلاب اکتبر ، بین او و محبوبش لارا فاصله انداخت و بر او رفت ، آنچه رفت .)
👤 لموئیل گالیور (آنطور که جاناتان سویفت تعریف کرده ، گالیور اول در کمبریج درس میخواند ، اما آنجا را ول کرد تا برود پیش یک جراح برجسته درس بخواند . چهار سال هم در دانشگاه لیدن هلند طب خواند . ریاضیات و دریانوردی را هم خودش یاد گرفت و بعد راهی چهار سفر معروفش به سرزمین کوتولهها ، غولها و اسبهای سخنگو شد)
👤 هانیبال لکتر (یک روانپزشکِ زیادی باهوش که از طریق روانکاوی دیگران را تحت تأثیر قرار میدهد و آنها را به انجام کارهای خطرناک و نامربوط وادار میکند . از رمانهای «اژدهای سرخ» و «سکوت برهها»ی توماس هریس پیدایش شد و بعد به سینما رفت .)
👤 جان اچ. واتسون (دوست صمیمی شرلوک هولمز . این پزشک ارتشِ بریتانیا ، در هند و افغانستان خدمت کرده بود . اما وقتی با شرلوک آشنا شد که از ارتش استعفا داده بود . این دو با هم خانه شماره ۲۲۱ب خیابان بیکر را اجاره کردند و رفتند سراغ حل مرموزترین معماهای پلیسی .)
👤 آبراهام ون هلسینگ (یکی از مشهورترین شکارچیان خون آشام ها که اولین بار در رمان «دراکولا» برام استوکر ظاهر شد و بعدها به داستان های دیگر هم رفت . او چهار مدرک دکترا در زمینهٔ طب ، فلسفه ، ادبیات و حقوق دارد و آدم خفنی است .)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تعریف وابستگی عاطفی
وابستگی احساس نیاز به هرکس یا هر چیزی است که بتواند نیاز فرد را از لحاظ جسمانی یا روانی برآورده سازد؛ مانند وابستگی به مادر، معشوق، یا انسانهای دیگر، شغل، اینترنت، تلگرام، پول، مقام، مواد مخدر، مشروبات الکلی، خوردن و خوابیدن و سایر موارد.
ویژگی ها و رفتار های افراد وابسته
فرد وابسته احساس ارزشمندی نمیکند، به دلیل پایین بودن اعتماد به نفس شخص توانایی ها، استعدادها و همچنین محدودیت های خود را نشناخته است و برای همین آنها را باور ندارد، نمیتواند کاری را خود به تنهایی انجام دهد و همچنین قادر به پذیرش شکست در انجام کار نمیباشد چرا که در این صورت حس حقارت و ناتوانی بر او مستولی میشود. شخص فقط در صورت وجود عاملی که به او وابسته است، توان انجام کار را پیدا میکند و همواره به تأیید و تحسین از سوی دیگران نیازمند است گویی از این طریق خلأ درونی خود را پر میکند.
فردی که از لحظ عاطفی وابسته شده است، به دلیل متکی نبودن به خودش، توانایی تصمیم گیری به صورت فردی را ندارد و همواره با مشکل روبرو است. او برای هر تصمیم بزرگ و کوچکی به حضور کسی یا عاملی نیازمند است و تا تأیید از جانب او نباشد نمیتواند در مورد چیزی با اطمینان تصمیم بگیرد. این فرد بیشتر دنباله رو دیگران است یا به قولی دیگر «بله قربان گو» است. معمولاً افراد وابسته مسؤولیت پذیر نیز نمیباشند زیرا مسؤولیت در قبال تصمیم به انجام عملی آن است در حالی که این افراد قدرت تصمیم گیری ضعیفی دارند.
افراد وابسته، آزادی فرد مقابل را سلب میکند، که در زندگی زناشویی عامل ویرانگری است و زندگی مشترک را به ورطه نابودی میکشاند. فرد مقابل انسان وابسته مجبور میشود به خاطر او سبک زندگی، عادتها، ارزشها، افکار و در برخی مواقع نیازهای خود را تغییر دهد و به نوعی بر طبق میل فرد زندگی کند گویی در تملکش قرار دارد. نمیگذارد به تنهایی جایی رود و دوست دارد قسمت اعظم وقتش را نزد معشوق باشد. معمولاً جوانان این رفتار را به دوست داشتن زیاد و عشق تعبیر میکنند اما وقتی در زندگی مشترک قرار بگیرند به دلیل کمرنگ شدن استقلال و حریم شخصی شان، این مسئله خودنمایی میکند و زندگی را با مشکلات فراوانی روبرو میسازد.
دلیل وابستگی
اضطراب و ترس مبهم (احساس ناامنی) عامل اساسی حس وابستگی در افراد است بدین معنا که فرد وابسته با اتکا به دیگران در تصمیم گیری و برآوردن سایر نیازها سعی میکند اضطراب خود را پنهان سازد. اضطراب از مورد قضاوت قرار گرفتن دیگران، درست انجام دادن امور و… اعتماد به نفس را در او کم میکند.
وابستگی هم به علت حالت زیست شناختی و هم به شیوه تربیتی شخص مربوط میشود. فردی که نزد والدینی بیش از حد حمایتگر و یا استبدادی تربیت شده باشد، امکان کمی دارد تا بتواند از طریق آزمون و خطا هویت خویش را به دست آورده به استقلال برسد.
پدر و مادری هم که مضطرب هستند، معرف دنیایی ترسناک، هراسناک، استرس آور برای فرزندان خود میباشند. دنیایی که با نابودی سروکار دارد و جایی برای امیدواری در آن وجود ندارد.
در خانواده هایی که جو عاطفی شان استبدادی است، به طور معمول رشد فرزندان محدود است، معمولاً یک نفر بر اعمال سایر اعضا حاکم است که این فرد یا پدر خودکامه است و یا مادر مستبد، گاهی نیز فرزندان بزرگتر بهواسطه رفتار اشتباه والدین به کوچکترها زورگویی میکنند، در این خانواده فقط فرد مستبد تصمیم گیر است، هدف را مشخص میکند، امور زندگی را ترتیب میدهد و همه موظفاند بر طبق میل و خواست او رفتار کنند. حتی برای رشته تحصیلی و شغلی فرزندان نیز تصمیم میگیرند بدون دخالت دادن نظر آنان.
راه درمان وابستگی
از آنجایی که اساس شخصیت وابسته، وجود اضطراب بالایی است، باید ریشه آن را یافت و رفعش کرد. خودآگاهی را در خود افزایش داد همزمان از وابستگی خود کم کرد بدین منظور که توانایی ها و استعدادهای خود را بشناسیم و سعی کنیم آنها را به کار بندیم و با تکیه بر افکار و ظرفیت های خود برای رسیدن به کمال تلاش کنیم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
وابستگی احساس نیاز به هرکس یا هر چیزی است که بتواند نیاز فرد را از لحاظ جسمانی یا روانی برآورده سازد؛ مانند وابستگی به مادر، معشوق، یا انسانهای دیگر، شغل، اینترنت، تلگرام، پول، مقام، مواد مخدر، مشروبات الکلی، خوردن و خوابیدن و سایر موارد.
ویژگی ها و رفتار های افراد وابسته
فرد وابسته احساس ارزشمندی نمیکند، به دلیل پایین بودن اعتماد به نفس شخص توانایی ها، استعدادها و همچنین محدودیت های خود را نشناخته است و برای همین آنها را باور ندارد، نمیتواند کاری را خود به تنهایی انجام دهد و همچنین قادر به پذیرش شکست در انجام کار نمیباشد چرا که در این صورت حس حقارت و ناتوانی بر او مستولی میشود. شخص فقط در صورت وجود عاملی که به او وابسته است، توان انجام کار را پیدا میکند و همواره به تأیید و تحسین از سوی دیگران نیازمند است گویی از این طریق خلأ درونی خود را پر میکند.
فردی که از لحظ عاطفی وابسته شده است، به دلیل متکی نبودن به خودش، توانایی تصمیم گیری به صورت فردی را ندارد و همواره با مشکل روبرو است. او برای هر تصمیم بزرگ و کوچکی به حضور کسی یا عاملی نیازمند است و تا تأیید از جانب او نباشد نمیتواند در مورد چیزی با اطمینان تصمیم بگیرد. این فرد بیشتر دنباله رو دیگران است یا به قولی دیگر «بله قربان گو» است. معمولاً افراد وابسته مسؤولیت پذیر نیز نمیباشند زیرا مسؤولیت در قبال تصمیم به انجام عملی آن است در حالی که این افراد قدرت تصمیم گیری ضعیفی دارند.
افراد وابسته، آزادی فرد مقابل را سلب میکند، که در زندگی زناشویی عامل ویرانگری است و زندگی مشترک را به ورطه نابودی میکشاند. فرد مقابل انسان وابسته مجبور میشود به خاطر او سبک زندگی، عادتها، ارزشها، افکار و در برخی مواقع نیازهای خود را تغییر دهد و به نوعی بر طبق میل فرد زندگی کند گویی در تملکش قرار دارد. نمیگذارد به تنهایی جایی رود و دوست دارد قسمت اعظم وقتش را نزد معشوق باشد. معمولاً جوانان این رفتار را به دوست داشتن زیاد و عشق تعبیر میکنند اما وقتی در زندگی مشترک قرار بگیرند به دلیل کمرنگ شدن استقلال و حریم شخصی شان، این مسئله خودنمایی میکند و زندگی را با مشکلات فراوانی روبرو میسازد.
دلیل وابستگی
اضطراب و ترس مبهم (احساس ناامنی) عامل اساسی حس وابستگی در افراد است بدین معنا که فرد وابسته با اتکا به دیگران در تصمیم گیری و برآوردن سایر نیازها سعی میکند اضطراب خود را پنهان سازد. اضطراب از مورد قضاوت قرار گرفتن دیگران، درست انجام دادن امور و… اعتماد به نفس را در او کم میکند.
وابستگی هم به علت حالت زیست شناختی و هم به شیوه تربیتی شخص مربوط میشود. فردی که نزد والدینی بیش از حد حمایتگر و یا استبدادی تربیت شده باشد، امکان کمی دارد تا بتواند از طریق آزمون و خطا هویت خویش را به دست آورده به استقلال برسد.
پدر و مادری هم که مضطرب هستند، معرف دنیایی ترسناک، هراسناک، استرس آور برای فرزندان خود میباشند. دنیایی که با نابودی سروکار دارد و جایی برای امیدواری در آن وجود ندارد.
در خانواده هایی که جو عاطفی شان استبدادی است، به طور معمول رشد فرزندان محدود است، معمولاً یک نفر بر اعمال سایر اعضا حاکم است که این فرد یا پدر خودکامه است و یا مادر مستبد، گاهی نیز فرزندان بزرگتر بهواسطه رفتار اشتباه والدین به کوچکترها زورگویی میکنند، در این خانواده فقط فرد مستبد تصمیم گیر است، هدف را مشخص میکند، امور زندگی را ترتیب میدهد و همه موظفاند بر طبق میل و خواست او رفتار کنند. حتی برای رشته تحصیلی و شغلی فرزندان نیز تصمیم میگیرند بدون دخالت دادن نظر آنان.
راه درمان وابستگی
از آنجایی که اساس شخصیت وابسته، وجود اضطراب بالایی است، باید ریشه آن را یافت و رفعش کرد. خودآگاهی را در خود افزایش داد همزمان از وابستگی خود کم کرد بدین منظور که توانایی ها و استعدادهای خود را بشناسیم و سعی کنیم آنها را به کار بندیم و با تکیه بر افکار و ظرفیت های خود برای رسیدن به کمال تلاش کنیم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔴 *سواد اجتماعی ..*
✳ خوشم می آید از آقا و خانم دکترهایی که موقع ورود مریض زیرچشمی به او نگاه نمی اندازند. خوش و بش میکنند و صمیمانه از دردش می پرسند...
✅ لذت میبرم از فروشنده ای که چیزی از وی نمیخری ولی با خوشرویی تا دم در بدرقه ات میکند..
✅ خوش خلقم میکنند راننده هایی که می ایستند و دست تکان میدهند تا تو از خیابان رد شوی...
✅ با نشاطم میکنند آدم هایی که از شغل شان راضی اند و کارشان را مزخرفترین شغل دنیا نمیدانند...
✅ هیجان زده ام میکنند آدمهایی که برایت کاری میکنند، بی آنکه از آنها خواسته باشی...
✅ حس خوبی دارم وقتی رفیقی که کمتر همدیگر را می بینیم، راهش را دور میکند تا بیشتر با هم باشیم...
✅ خوشم می آید از رفیق شفیقی که زنگ میزند و میگوید "برنامه محبوبت شروع شده" و سریع قطع می کند...
✅ هنوز هیجان زده ام میکنند رفقایی که اول صبح اس ام اس میزنند "سلام خوبی؟"
✅ خوشم می آید از آدم های خوش ذوقی که وقتی یک لباس نو می خرند، فردا صبح تن شان می کنند...
✅ احترام میگذارم به غریبه هایی که در آسانسور را باز نگه می دارند تا تو برسی...
✅ خوشم می آید از آدم هایی که برای زندگی خوب، هنرمندند...
وقتی حالت خوب باشه می تونی آدم بهتری بشی...
✳ میدانید چه چیزی حال آدم را در یک جامعه خوب میکند؟*
🔴 سواد اجتماعی ..
👈 بیایید به هم قول دهیم برای اینکه حال همه ما خوب شود ، در ارتقاء سواد اجتماعی مردم شهرمان ، از دل و جان مایه بگذاریم و این کار نیک را شروع كنيم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳ خوشم می آید از آقا و خانم دکترهایی که موقع ورود مریض زیرچشمی به او نگاه نمی اندازند. خوش و بش میکنند و صمیمانه از دردش می پرسند...
✅ لذت میبرم از فروشنده ای که چیزی از وی نمیخری ولی با خوشرویی تا دم در بدرقه ات میکند..
✅ خوش خلقم میکنند راننده هایی که می ایستند و دست تکان میدهند تا تو از خیابان رد شوی...
✅ با نشاطم میکنند آدم هایی که از شغل شان راضی اند و کارشان را مزخرفترین شغل دنیا نمیدانند...
✅ هیجان زده ام میکنند آدمهایی که برایت کاری میکنند، بی آنکه از آنها خواسته باشی...
✅ حس خوبی دارم وقتی رفیقی که کمتر همدیگر را می بینیم، راهش را دور میکند تا بیشتر با هم باشیم...
✅ خوشم می آید از رفیق شفیقی که زنگ میزند و میگوید "برنامه محبوبت شروع شده" و سریع قطع می کند...
✅ هنوز هیجان زده ام میکنند رفقایی که اول صبح اس ام اس میزنند "سلام خوبی؟"
✅ خوشم می آید از آدم های خوش ذوقی که وقتی یک لباس نو می خرند، فردا صبح تن شان می کنند...
✅ احترام میگذارم به غریبه هایی که در آسانسور را باز نگه می دارند تا تو برسی...
✅ خوشم می آید از آدم هایی که برای زندگی خوب، هنرمندند...
وقتی حالت خوب باشه می تونی آدم بهتری بشی...
✳ میدانید چه چیزی حال آدم را در یک جامعه خوب میکند؟*
🔴 سواد اجتماعی ..
👈 بیایید به هم قول دهیم برای اینکه حال همه ما خوب شود ، در ارتقاء سواد اجتماعی مردم شهرمان ، از دل و جان مایه بگذاریم و این کار نیک را شروع كنيم.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
📕📕بدل
بــــدل اسم یا گروه اسمی است که نــام دیگر یا شهرت یامقام و عنوان یا لقب یا شغـــل ویا یکی دیگر از خصوصیات اسم قبل از خود را بیان می کند.( انوری، ص۲۷ و دکتر خانلری، ص۹۳ ) در واقع بدل برای توضیح یا تاکید اسم قبل از خود می آید.( خیامپور ، ص۴۴ ) به بیان ساده تر گاهی چون کسی یا چیزی را نام می بریم گمان می کنیم که شنونده احتمـــال دارد مقصود ما را در نیابد.پس برای واضح تر کردن مقصـود خودمان نـام دیگر یا شغـل و مقام یا نشـــانی دیگر اسم را بیان می کنیم.این توضیح اضافی که درباره ی اسم می دهیم «بدل»خوانده می شود. (خانلری صص۴۴-۴۳)
📕ویژگیهای بدل
ویژگی های بدل که ما آنها را با عنوان «راه های تشخیص بدل » می شناسیم عبارتند از:
۱ – بدل و اسم قبل از آن باید در جمله یک نقش داشته باشند.
۲– بدل و اسم قبل از آن باید یک چیز یا یک شخص باشند و دو چیز یا دو کس مستقل از هم نباشند .
۳– بدل از جمله قابل حذف شدن باشد؛بدون این که به معنی جمله آسیبی برسد .
۴– اسم قبل از بدل نباید کسره(نقش نمای اضافه) داشته باشد .
۵– بدل بین دو ویرگول قرار می گیرد .
👈مثال : فردوسی، حماسه سرای بزرگ ایران، سخن را به آسمان علیین برد .
که اگر این مثال را با روش ها یا همان ویژگی های شش گانه ی فوق بررسی کنیم ؛می بینیم که :
۱– حماسه سرای بزرگ ایران و فردوسی هر دو در جمله نقش نهادی دارند.
۲– هر دو یک شخص هستند .یعنی فردوسی همان حماسه سرای بزرگ ایران است و این ها دو شخص مستقل از هم نیستند .
۳– ما می توانیم بدل (حماسه سرای بزرگ ایران ) را از جمله حذف کنیم ؛ بدون این که به معنی جمله آسیبی برسد .
۴– بعد از بدل ( حماسه سرای بزرگ ایران ) بلافاصله فعل نیامده است .
۵– اسم قبل از بدل ( فردوسی ) کسره ندارد .
۶– بدل ( حماسه سرای بزرگ ایران ) بین دو کاما (ویرگول) قرار گرفته است .
📕فرق بدل با صفت و مضاف الیه
🔹فرق بدل با صفت آن است که موصوف با کسره به صفت اضافه می شود ، ولی مبدل منه ( اسم قبل از بدل ) با کسره به بدل اضافه نمی شود . ( انوری ، ص۲۸ )
🔹فرق بدل با مضاف الیه آن است که نخست: مضــاف با کســره به مضاف الیـــه اضـــــافه می شود، ولی مبدل منه ( اسم قبل از بدل ) به بدل اضـــافه نمی شود .دوم: مضـــاف ومضاف الیه دو موجود مستقل وجداگانه اند، در حالی که بدل و اسم قبل از آن هردو یکی هستند. ( انوری، ص۲۸ )
📕منابع و مآخذ:
۱– انوری، حسن، دستور زبان فارسی، جلد۲، چاپ بیستم، انتشارات فاطمی، تهران
۲– ناتل خانلری، پرویز ، دستور زبان فارسی، چاپ هجدهم، انتشارات توس، تهران
۳– خیامپور، عبدالرسول، دستور زبان فارسی، چاپ یازدهم، انتشارات ستوده، تبریز
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بــــدل اسم یا گروه اسمی است که نــام دیگر یا شهرت یامقام و عنوان یا لقب یا شغـــل ویا یکی دیگر از خصوصیات اسم قبل از خود را بیان می کند.( انوری، ص۲۷ و دکتر خانلری، ص۹۳ ) در واقع بدل برای توضیح یا تاکید اسم قبل از خود می آید.( خیامپور ، ص۴۴ ) به بیان ساده تر گاهی چون کسی یا چیزی را نام می بریم گمان می کنیم که شنونده احتمـــال دارد مقصود ما را در نیابد.پس برای واضح تر کردن مقصـود خودمان نـام دیگر یا شغـل و مقام یا نشـــانی دیگر اسم را بیان می کنیم.این توضیح اضافی که درباره ی اسم می دهیم «بدل»خوانده می شود. (خانلری صص۴۴-۴۳)
📕ویژگیهای بدل
ویژگی های بدل که ما آنها را با عنوان «راه های تشخیص بدل » می شناسیم عبارتند از:
۱ – بدل و اسم قبل از آن باید در جمله یک نقش داشته باشند.
۲– بدل و اسم قبل از آن باید یک چیز یا یک شخص باشند و دو چیز یا دو کس مستقل از هم نباشند .
۳– بدل از جمله قابل حذف شدن باشد؛بدون این که به معنی جمله آسیبی برسد .
۴– اسم قبل از بدل نباید کسره(نقش نمای اضافه) داشته باشد .
۵– بدل بین دو ویرگول قرار می گیرد .
👈مثال : فردوسی، حماسه سرای بزرگ ایران، سخن را به آسمان علیین برد .
که اگر این مثال را با روش ها یا همان ویژگی های شش گانه ی فوق بررسی کنیم ؛می بینیم که :
۱– حماسه سرای بزرگ ایران و فردوسی هر دو در جمله نقش نهادی دارند.
۲– هر دو یک شخص هستند .یعنی فردوسی همان حماسه سرای بزرگ ایران است و این ها دو شخص مستقل از هم نیستند .
۳– ما می توانیم بدل (حماسه سرای بزرگ ایران ) را از جمله حذف کنیم ؛ بدون این که به معنی جمله آسیبی برسد .
۴– بعد از بدل ( حماسه سرای بزرگ ایران ) بلافاصله فعل نیامده است .
۵– اسم قبل از بدل ( فردوسی ) کسره ندارد .
۶– بدل ( حماسه سرای بزرگ ایران ) بین دو کاما (ویرگول) قرار گرفته است .
📕فرق بدل با صفت و مضاف الیه
🔹فرق بدل با صفت آن است که موصوف با کسره به صفت اضافه می شود ، ولی مبدل منه ( اسم قبل از بدل ) با کسره به بدل اضافه نمی شود . ( انوری ، ص۲۸ )
🔹فرق بدل با مضاف الیه آن است که نخست: مضــاف با کســره به مضاف الیـــه اضـــــافه می شود، ولی مبدل منه ( اسم قبل از بدل ) به بدل اضـــافه نمی شود .دوم: مضـــاف ومضاف الیه دو موجود مستقل وجداگانه اند، در حالی که بدل و اسم قبل از آن هردو یکی هستند. ( انوری، ص۲۸ )
📕منابع و مآخذ:
۱– انوری، حسن، دستور زبان فارسی، جلد۲، چاپ بیستم، انتشارات فاطمی، تهران
۲– ناتل خانلری، پرویز ، دستور زبان فارسی، چاپ هجدهم، انتشارات توس، تهران
۳– خیامپور، عبدالرسول، دستور زبان فارسی، چاپ یازدهم، انتشارات ستوده، تبریز
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بهترین موضوعات انشا ( 125 موضوع آزاد انشا)
بهترین موضوعات انشا برای پایه های مختلف تحصیلی مناسب هستند و در بخش موضوع انشا آزاد درس نگارش کاربرد دارند. در مطلب حاضر موضوعات انشا برای دبستان و پایه های تحصیلی متوسطه را با توجه به سطح علمی و فکری دانش آموزان پیشنهاد داده ایم.
بهترین موضوعات انشا با توجه به سطح علمی و ادراکی دانشآموزان و مقطع تحصیلی ایشان متفاوت خواهند بود. موضوعات پایههای تحصیلی پایینتر و دبستان باید آسان و عینی باشند ولی در پایههای متوسطه موضوعات ذهنی نیز میتواند طرح شود. در این مطلب موضوعات متنوع را به تفکیک پایههای تحصیلی و برای هر پایه 20 موضوع برگزیدهایم. همچنین پنج تصویر مفهومی نیز در انتهای مطلب آورده شده است. پیشنهاد گروه فرهنگ و هنر ستاره این است که برای پرورش خلاقیت بصری، هر از گاهی تصاویر زیبا و مفهومی انتخاب کنید و از دانشآموزان بخواهید درباره آن تصاویر انشا بنویسند. اگر دانشآموزی با دید ضعیف در کلاس هست، اندکی درباره تصویر توضیح دهید.
موضوع انشا برای دبستان
من کیستم؟معلم انشای من کیست؟شهر مندر آینده چه شغلی دارم؟کشور من بهترین روز زندگی منجهان آفرینش چرا کتاب میخوانیم؟نعمتهای خدا دریا چگونه جایی است؟شعل آینده من چرا باید از طبیعت مراقبت کنیم؟ فصلهای سالما فقط یک زمین داریم، یعنی چه؟ پاییز یک روز بارانی را توصیف کنید.زمستان بهترین خاطره من چیست؟زیباییهای بهار بهترین شعر یا داستانی که خواندهام.
پیشنهاد: به دبستانیها بیشتر موضوعاتی را که با خودشان مرتبط هستند، ارائه بدهید.
موضوع انشا پایه هفتم
اگر میتوانستم پرواز کنم... دوستان چه نقشی در زندگی ما دارند؟اگر مخترع بودم ، چه چیزی اختراع میکردم؟تفاوت معلم خوب و معلم بد چیست؟ کتابهای خاک گرفته چه میگویند؟ چرا احترام به معلم واجب است؟ چگونه کتاب خواندن باعث پیشرفت میشود؟ برای پیشرفت کشورم چه کنم؟ برای زندگی بهتر چه کنیم؟ مکالمه سیر و شلغمسرگذشت مداد سیاه از زبان خودش مکالمه در و پنجره آرزو دارم در آینده بتوانم چنین کنم. عشق مادرانه چیست؟ تصور کنید یک جنگلبان هستید درباره دزدی چه میدانم؟پرندگان در زمستان انسانهای نیکوکار چگونه رفتار میکنند؟ حیوانات در حال انقراض انسانهای حسود چگونه فکر میکنند؟
موضوع انشا پایه هشتم
پرواز خیال در آسمان شب مدرسه من چگونه جایی است؟ آیا کتاب، یار مهربان است؟ در آینده پولدار میشوم یا دانشمند؟آیا خندهرو بودن همیشه خوب است؟ چرا پرندهها کوچ میکنند؟ آیا دروغگویی همیشه بد است؟ زیباترین روز عمرم چگونه بود؟نقش فردوسی در ادبیات فارسی چیست؟ از زبان نیمکت با دانشآموزان حرف بزنید.دانشمندان چگونه به بشریت کمک کردند؟ چرا مادرم را دوست دارم؟اگر نویسندگان بزرگ نبودند، چه میشد؟ پدرم چگونه مردی است؟ اگر شاعران بزرگ نبودند چه میشد؟ از زبان درخت با آدمها حرف بزنید.چگونه بین انسانها دیوار به وجود میآید؟چگونه در زندگی پیشرفت کنیم؟فواید برقراری ارتباط با دیگران چیست؟ یک روز عادی من چگونه میگذرد؟
موضوع انشا پایه نهم
زندگی در کنار حیوانات خوب است یا بد؟اگر من یک درخت بودم نامهای به خدا (یا پیامبر یا ائمه) خدا را اینگونه شناختم نامهای به مدیر مدرسه (یا معلم انشا) اگر شاعر بودم نامهای به یک دانشمند (یا انیشتین) روزی که مریض شدم فایده راستگویی و ضرر دروغگویی چیست؟ روزی که نمره خوبی گرفتم تخیلیترین خوابی که دیدمچگونه باید قدر فرصتها را دانست؟ چگونه برای نعمت شنوایی خدا را شکر کنم؟ اگر من معلم انشا بودم، چه میکردم؟ چگونه برای نعمت بینایی خدا را شکر کنم؟ آیا فردا دیر است؟ چرا باید خدا را دوست داشته باشم؟ کتابهای زمان بچگی را چه کنیم؟چرا باید با دیگران دوست باشم؟ فرهنگ آپارتماننشینی چیست؟
موضوع انشا پایه دهم
اگر در غار سرد و تاریک زندگی میکردم روزی که جایزه گرفتم زندگی ببر مازندران از زبان خودشصحبت تبلت (یا موبایل، لپ تاپ) با منمکالمه دریا و صخره ساحل یک معلم خوب چه ویژگیهایی دارد؟ کسی که از او متنفرم، چگونه فردی است؟ نگارگر هستی صدای پای پدر (یا مادر) پس از برگشتن از کار اگر فصلها جابجا میشد زیباترین صدایی که شنیدهام آنچه در چشمهای مادر میبینم بهترین نعمت خدا به انسانها از نظر شما چیست؟ روزی که زیر باران خیس شدم چرا آسمان شب زیباست؟ بهترین دوست من چگونه فردی است؟ هزار کوه اگر سد ره من شوند...چرا عمر عزیز است؟ خندهدارترین اتفاقی که برایم افتاد اگر توریست بودم، به کدام کشور میرفتم؟
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بهترین موضوعات انشا برای پایه های مختلف تحصیلی مناسب هستند و در بخش موضوع انشا آزاد درس نگارش کاربرد دارند. در مطلب حاضر موضوعات انشا برای دبستان و پایه های تحصیلی متوسطه را با توجه به سطح علمی و فکری دانش آموزان پیشنهاد داده ایم.
بهترین موضوعات انشا با توجه به سطح علمی و ادراکی دانشآموزان و مقطع تحصیلی ایشان متفاوت خواهند بود. موضوعات پایههای تحصیلی پایینتر و دبستان باید آسان و عینی باشند ولی در پایههای متوسطه موضوعات ذهنی نیز میتواند طرح شود. در این مطلب موضوعات متنوع را به تفکیک پایههای تحصیلی و برای هر پایه 20 موضوع برگزیدهایم. همچنین پنج تصویر مفهومی نیز در انتهای مطلب آورده شده است. پیشنهاد گروه فرهنگ و هنر ستاره این است که برای پرورش خلاقیت بصری، هر از گاهی تصاویر زیبا و مفهومی انتخاب کنید و از دانشآموزان بخواهید درباره آن تصاویر انشا بنویسند. اگر دانشآموزی با دید ضعیف در کلاس هست، اندکی درباره تصویر توضیح دهید.
موضوع انشا برای دبستان
من کیستم؟معلم انشای من کیست؟شهر مندر آینده چه شغلی دارم؟کشور من بهترین روز زندگی منجهان آفرینش چرا کتاب میخوانیم؟نعمتهای خدا دریا چگونه جایی است؟شعل آینده من چرا باید از طبیعت مراقبت کنیم؟ فصلهای سالما فقط یک زمین داریم، یعنی چه؟ پاییز یک روز بارانی را توصیف کنید.زمستان بهترین خاطره من چیست؟زیباییهای بهار بهترین شعر یا داستانی که خواندهام.
پیشنهاد: به دبستانیها بیشتر موضوعاتی را که با خودشان مرتبط هستند، ارائه بدهید.
موضوع انشا پایه هفتم
اگر میتوانستم پرواز کنم... دوستان چه نقشی در زندگی ما دارند؟اگر مخترع بودم ، چه چیزی اختراع میکردم؟تفاوت معلم خوب و معلم بد چیست؟ کتابهای خاک گرفته چه میگویند؟ چرا احترام به معلم واجب است؟ چگونه کتاب خواندن باعث پیشرفت میشود؟ برای پیشرفت کشورم چه کنم؟ برای زندگی بهتر چه کنیم؟ مکالمه سیر و شلغمسرگذشت مداد سیاه از زبان خودش مکالمه در و پنجره آرزو دارم در آینده بتوانم چنین کنم. عشق مادرانه چیست؟ تصور کنید یک جنگلبان هستید درباره دزدی چه میدانم؟پرندگان در زمستان انسانهای نیکوکار چگونه رفتار میکنند؟ حیوانات در حال انقراض انسانهای حسود چگونه فکر میکنند؟
موضوع انشا پایه هشتم
پرواز خیال در آسمان شب مدرسه من چگونه جایی است؟ آیا کتاب، یار مهربان است؟ در آینده پولدار میشوم یا دانشمند؟آیا خندهرو بودن همیشه خوب است؟ چرا پرندهها کوچ میکنند؟ آیا دروغگویی همیشه بد است؟ زیباترین روز عمرم چگونه بود؟نقش فردوسی در ادبیات فارسی چیست؟ از زبان نیمکت با دانشآموزان حرف بزنید.دانشمندان چگونه به بشریت کمک کردند؟ چرا مادرم را دوست دارم؟اگر نویسندگان بزرگ نبودند، چه میشد؟ پدرم چگونه مردی است؟ اگر شاعران بزرگ نبودند چه میشد؟ از زبان درخت با آدمها حرف بزنید.چگونه بین انسانها دیوار به وجود میآید؟چگونه در زندگی پیشرفت کنیم؟فواید برقراری ارتباط با دیگران چیست؟ یک روز عادی من چگونه میگذرد؟
موضوع انشا پایه نهم
زندگی در کنار حیوانات خوب است یا بد؟اگر من یک درخت بودم نامهای به خدا (یا پیامبر یا ائمه) خدا را اینگونه شناختم نامهای به مدیر مدرسه (یا معلم انشا) اگر شاعر بودم نامهای به یک دانشمند (یا انیشتین) روزی که مریض شدم فایده راستگویی و ضرر دروغگویی چیست؟ روزی که نمره خوبی گرفتم تخیلیترین خوابی که دیدمچگونه باید قدر فرصتها را دانست؟ چگونه برای نعمت شنوایی خدا را شکر کنم؟ اگر من معلم انشا بودم، چه میکردم؟ چگونه برای نعمت بینایی خدا را شکر کنم؟ آیا فردا دیر است؟ چرا باید خدا را دوست داشته باشم؟ کتابهای زمان بچگی را چه کنیم؟چرا باید با دیگران دوست باشم؟ فرهنگ آپارتماننشینی چیست؟
موضوع انشا پایه دهم
اگر در غار سرد و تاریک زندگی میکردم روزی که جایزه گرفتم زندگی ببر مازندران از زبان خودشصحبت تبلت (یا موبایل، لپ تاپ) با منمکالمه دریا و صخره ساحل یک معلم خوب چه ویژگیهایی دارد؟ کسی که از او متنفرم، چگونه فردی است؟ نگارگر هستی صدای پای پدر (یا مادر) پس از برگشتن از کار اگر فصلها جابجا میشد زیباترین صدایی که شنیدهام آنچه در چشمهای مادر میبینم بهترین نعمت خدا به انسانها از نظر شما چیست؟ روزی که زیر باران خیس شدم چرا آسمان شب زیباست؟ بهترین دوست من چگونه فردی است؟ هزار کوه اگر سد ره من شوند...چرا عمر عزیز است؟ خندهدارترین اتفاقی که برایم افتاد اگر توریست بودم، به کدام کشور میرفتم؟
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
صد سال ادبیات شناسی در ایران
دکتر محمود فتوحی
از زمان تأسیس بخش زبان و ادبیات فارسی در دانشسرای عالی (۱۳۰۷. ش) تاکنون نزدیک ده نسل از استادان بر کرسیهای زبان و ادبیات فارسی دانشگاههای ایران تکیه زدهاند. برخی از پیشگامان مطالعات زبان و ادبیات در سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰، محققان برجستۀ بیرون از دانشکدۀ ادبیات بودند. نخستین استادان ادبیات که از سال ۱۳۰۷ در دانشگاه به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداختند شدند دو دستهاند: گروهی دانشآموختگان حوزوی در علوم اسلامی و دیگر دانشآموختگان دارالفنون و فرنگ. از آن زمان تا امروز حدود نه دهه فارغ التحصیلان دکتری ادبیات وارد دانشگاهها شده اند. گروهی نیز ادبیاتشناسانی هستند که در دیگر رشتهها مثل الهیات و تاریخ و حقوق تحصیل کرده اند و به تحقیق و تدریس در ادبیات پرداخته اند.
در فهرست بلند ادبیاتشناسان فارسی این نه دهه، افراد از نظر شهرت و نقش علمی و فرهنگی همسان و همارز نیستند. نقش و تأثیر این محققان در توسعه و تطور مطالعات ادبی فارسی متفاوت است. اغلب ایشان پژوهشهای ارزندهای در موضوعات متنوعی از ادبیات، تاریخ، فلسفه، کلام، سیاست، طب، نجوم، عرفان و الهیات از خود به یادگار گذاشتهاند. اما اگر بخواهیم «تاریخ اندیشۀ ادبی» را در ایران این نود سال بنویسیم بر اساس معیارهای تاریخنگاری فکر، از این فهرست نامهای انگشتشماری به تاریخ اندیشۀ ادبی ایران راه خواهند یافت. از میان آن همه ناموران، انگشتشمارند آنان که در تأسیس بنیادها و تحول و توسعۀ این دانش ملی، نقش بنیادی داشتهاند و چرخشی معنادار، در روند اندیشیدن به زبان و ادبیات فارسی ایجاد کردهاند. برخی از معیارهای بازشناسی آن انگشتشمار نامداران را میتوان این گونه برشمرد:
۱. تأسیس نهادهای پژوهشی و مجلات مؤثر (وحید، یارشاطر، خانلری، یغمایی، اقبال)
۲. دارای نگرش ویژه به ادبیات (بهار، مینوی، شفیعی کدکنی)
۳. دارای روش ویژه در تحقیق ادبی(فروزانفر[۱]، خانلری، زرینکوب، شاهرخ مسکوب)
۴. تربیت شاگردان مؤثر (احمد بهمنیار[۲]، فروزانفر، خانلری، شفیعی کدکنی)
علاوه بر معیارهای چهارگانۀ فوق که نقش تأسیسی در مطالعات ادبی فارسی دارند معیارهای دیگری هم هست که سبب تحکیم مبانی و گسترش سازمانی این رشته گردیده و بر اعتبار علمی و اجتماعی آن افزوده است مانند:
۱. تحقیقات علمی معتبر (قزوینی، بهار، فروزانفر، شفیعی کدکنی)
۲. گرایش تخصصی در پژوهش ادبی (صفا، فرشیدورد، محجوب، انوری)
۳. تألیفات پرخواننده (زرینکوب، اسلامی ندوشن، شفیعی کدکنی، شمیسا)
۴. پرکاری در انتشار میراث مکتوب ایرانی (ایرج افشار، سعید نفیسی)
لازم به ذکر است که نامهای ذکر شده در هر شماره، فقط از باب نمونه است و بسا که بر سر این نامها در میان اهل نظر مناقشه هم باشد. چرا که آثار تحقیقی این ناموران هنوز با دقت روششناسانهای نقد و ارزیابی نشده است و تصویر روشن و معتبری از نظرگاه، روش و مهمتر از همه میزان ابداع در روش و نگرش ایشان در دسترس ما نیست. چه بسا اشتهار بسیاری از استادان ما معلولِ عوامل دیگری مانند کنشگری سیاسی، شهرت هنری و فرهنگی یا مناسبات اجتماعی و بیش از همه حاصل بزرگداشت و ارجگزاریِ ایشان توسط یاران و شاگردانشان باشد.
[۱]. فروزانفر بنا به شهادت شاگردانش در تحقیق ادبی سه ویژگی داشت: تحلیل موضوع در بافت تاریخی آن، استناد به مآخذ معتبر، رجوع به منابع ناشناخته و غریب. (محقق، ۱۳۹۰). ویژگی نخست او چرخشی در تاریخ ادبیات فارسی ایجاد کرد و تذکرهنویسی را به سوی تاریخ ادبیات بر پایۀ اطلاعات درون متون ادبی سوق داد. ویژگی دوم او نیز تحولی در شرح و تفسیر متون ادبی پدید آورد.
[۲]. استاد دکتر مهدی نوریان در یادداشتی بر این مطلب فرمودند که «از زبان دکتر خانلری و نیز دکتر زرینکوب و دکتر احمد علی رجایی شنیدم که بهمنیار را مؤثرترین استاد خود میدانستند».
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دکتر محمود فتوحی
از زمان تأسیس بخش زبان و ادبیات فارسی در دانشسرای عالی (۱۳۰۷. ش) تاکنون نزدیک ده نسل از استادان بر کرسیهای زبان و ادبیات فارسی دانشگاههای ایران تکیه زدهاند. برخی از پیشگامان مطالعات زبان و ادبیات در سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰، محققان برجستۀ بیرون از دانشکدۀ ادبیات بودند. نخستین استادان ادبیات که از سال ۱۳۰۷ در دانشگاه به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداختند شدند دو دستهاند: گروهی دانشآموختگان حوزوی در علوم اسلامی و دیگر دانشآموختگان دارالفنون و فرنگ. از آن زمان تا امروز حدود نه دهه فارغ التحصیلان دکتری ادبیات وارد دانشگاهها شده اند. گروهی نیز ادبیاتشناسانی هستند که در دیگر رشتهها مثل الهیات و تاریخ و حقوق تحصیل کرده اند و به تحقیق و تدریس در ادبیات پرداخته اند.
در فهرست بلند ادبیاتشناسان فارسی این نه دهه، افراد از نظر شهرت و نقش علمی و فرهنگی همسان و همارز نیستند. نقش و تأثیر این محققان در توسعه و تطور مطالعات ادبی فارسی متفاوت است. اغلب ایشان پژوهشهای ارزندهای در موضوعات متنوعی از ادبیات، تاریخ، فلسفه، کلام، سیاست، طب، نجوم، عرفان و الهیات از خود به یادگار گذاشتهاند. اما اگر بخواهیم «تاریخ اندیشۀ ادبی» را در ایران این نود سال بنویسیم بر اساس معیارهای تاریخنگاری فکر، از این فهرست نامهای انگشتشماری به تاریخ اندیشۀ ادبی ایران راه خواهند یافت. از میان آن همه ناموران، انگشتشمارند آنان که در تأسیس بنیادها و تحول و توسعۀ این دانش ملی، نقش بنیادی داشتهاند و چرخشی معنادار، در روند اندیشیدن به زبان و ادبیات فارسی ایجاد کردهاند. برخی از معیارهای بازشناسی آن انگشتشمار نامداران را میتوان این گونه برشمرد:
۱. تأسیس نهادهای پژوهشی و مجلات مؤثر (وحید، یارشاطر، خانلری، یغمایی، اقبال)
۲. دارای نگرش ویژه به ادبیات (بهار، مینوی، شفیعی کدکنی)
۳. دارای روش ویژه در تحقیق ادبی(فروزانفر[۱]، خانلری، زرینکوب، شاهرخ مسکوب)
۴. تربیت شاگردان مؤثر (احمد بهمنیار[۲]، فروزانفر، خانلری، شفیعی کدکنی)
علاوه بر معیارهای چهارگانۀ فوق که نقش تأسیسی در مطالعات ادبی فارسی دارند معیارهای دیگری هم هست که سبب تحکیم مبانی و گسترش سازمانی این رشته گردیده و بر اعتبار علمی و اجتماعی آن افزوده است مانند:
۱. تحقیقات علمی معتبر (قزوینی، بهار، فروزانفر، شفیعی کدکنی)
۲. گرایش تخصصی در پژوهش ادبی (صفا، فرشیدورد، محجوب، انوری)
۳. تألیفات پرخواننده (زرینکوب، اسلامی ندوشن، شفیعی کدکنی، شمیسا)
۴. پرکاری در انتشار میراث مکتوب ایرانی (ایرج افشار، سعید نفیسی)
لازم به ذکر است که نامهای ذکر شده در هر شماره، فقط از باب نمونه است و بسا که بر سر این نامها در میان اهل نظر مناقشه هم باشد. چرا که آثار تحقیقی این ناموران هنوز با دقت روششناسانهای نقد و ارزیابی نشده است و تصویر روشن و معتبری از نظرگاه، روش و مهمتر از همه میزان ابداع در روش و نگرش ایشان در دسترس ما نیست. چه بسا اشتهار بسیاری از استادان ما معلولِ عوامل دیگری مانند کنشگری سیاسی، شهرت هنری و فرهنگی یا مناسبات اجتماعی و بیش از همه حاصل بزرگداشت و ارجگزاریِ ایشان توسط یاران و شاگردانشان باشد.
[۱]. فروزانفر بنا به شهادت شاگردانش در تحقیق ادبی سه ویژگی داشت: تحلیل موضوع در بافت تاریخی آن، استناد به مآخذ معتبر، رجوع به منابع ناشناخته و غریب. (محقق، ۱۳۹۰). ویژگی نخست او چرخشی در تاریخ ادبیات فارسی ایجاد کرد و تذکرهنویسی را به سوی تاریخ ادبیات بر پایۀ اطلاعات درون متون ادبی سوق داد. ویژگی دوم او نیز تحولی در شرح و تفسیر متون ادبی پدید آورد.
[۲]. استاد دکتر مهدی نوریان در یادداشتی بر این مطلب فرمودند که «از زبان دکتر خانلری و نیز دکتر زرینکوب و دکتر احمد علی رجایی شنیدم که بهمنیار را مؤثرترین استاد خود میدانستند».
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کلاس معکوس چیست؟
«تدریس معکوس» یا «وارونه» روش نوینی است که از سال ۲۰۰۴ میلادی به بعد مورد توجه دست اندرکاران تعلیموتربیت و به ویژه معلمان قرار گرفته است. از این روش با عنوانهای دیگری نظیر «کلاس رو به عقب۳»، «کلاس جا به جا۴»، «آموزش معکوس۵» و «تدریس معکوس۶» نیز نام برده میشود.
کلاس معکوس را میتوان شیوهای آموزشی قلمداد کرد که شامل دو بخش است: آموزش مستقیم انفرادی و استفاده از محتوای آماده شده و یا معرفی شده توسط معلم، مثل ویدئو، کتاب (در خارج از کلاس) و فعالیتهای یادگیری گروهی و تعاملی در داخل کلاس (حقانی، رضایی، بیگزاده و اقبال، ۱۳۹۵). یانگ۷ (۲۰۱۶) کلاس معکوس را نوعی روش آموزشی جدید میداند که در آن دانشآموزان قبل از حضور در کلاس، سخنرانیهای ویدئویی درباره موضوعات درسی آن روز را مشاهده میکنند. سپس در کلاس حضور مییابند و معلم به پرسشهای آنها پاسخ میدهد. این روش سبب میشود محوریت معلم نیز کاهش یابد.
کلاس درس معکوس میتواند نوعی راهبرد آموزشی و نوعی «یادگیری ترکیبی» باشد که ترتیب آموزشی سنتی را وارونه میکند، چرا که مواد آموزشی کلاس، خارج از کلاس و معمولاً بهصورت برخط به یادگیرندگان ارائه میشوند و در ادامه، فعالیتهایی که در آموزش سنتی از آنها با عنوان «تکلیف خانگی» یاد میشود، به کلاس درس آورده میشوند. از نظر جاناتان برگمن و ارون سمز۸ نیز «ایده کلاس معکوس واقعاً ایده سادهای است.
آموزش از طریق فیلم یا هر رسانه آموزشی دیگری انجام میشود که دانشآموز باید قبل از حضور در کلاس و به صورت انفرادی از آن فیلم یا رسانه استفاده کرده باشد. این تغییر زمان آموزش به معلم امکان میدهد زمان کلاس را به کاری اختصاص دهد که برای گروههای بزرگ مناسب است و یا به توجه فردی معلم نیاز دارد» (برگمن وسمز، ۱۳۹۶). برای مثال، برای کار در یک کلاس درس معکوس، دانشآموزان کنفرانسها، سخنرانیها و درسها را به صورت بر خط مشاهده میکنند، در بحثهای بر خط با یکدیگر مشارکت میکنند و یا تحقیقات و بررسیها را در خانه انجام میدهند و در نهایت مفاهیم را در کلاس با راهنماییهای معلم به کار میگیرند.
یاربرو، و همکاران۹ ( ۲۰۱۴) اظهار میدارند: آموزش معکوس غالباً به طور ساده به صورت «کار مدرسه در منزل و کار منزل (تکلیف) در مدرسه» تعریف شده است، در حالی که رویکردی است که معلمان را قادر میسازد روشهای متفاوت را در کلاسهای خود اجرا کنند. آموزش به شیوه وارونه، به تغییر در فرهنگ یادگیری، محیط قابل انعطاف، محتوای هدفدار و معلمان و مدرسانی با تجربه و حرفهای نیاز دارد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
«تدریس معکوس» یا «وارونه» روش نوینی است که از سال ۲۰۰۴ میلادی به بعد مورد توجه دست اندرکاران تعلیموتربیت و به ویژه معلمان قرار گرفته است. از این روش با عنوانهای دیگری نظیر «کلاس رو به عقب۳»، «کلاس جا به جا۴»، «آموزش معکوس۵» و «تدریس معکوس۶» نیز نام برده میشود.
کلاس معکوس را میتوان شیوهای آموزشی قلمداد کرد که شامل دو بخش است: آموزش مستقیم انفرادی و استفاده از محتوای آماده شده و یا معرفی شده توسط معلم، مثل ویدئو، کتاب (در خارج از کلاس) و فعالیتهای یادگیری گروهی و تعاملی در داخل کلاس (حقانی، رضایی، بیگزاده و اقبال، ۱۳۹۵). یانگ۷ (۲۰۱۶) کلاس معکوس را نوعی روش آموزشی جدید میداند که در آن دانشآموزان قبل از حضور در کلاس، سخنرانیهای ویدئویی درباره موضوعات درسی آن روز را مشاهده میکنند. سپس در کلاس حضور مییابند و معلم به پرسشهای آنها پاسخ میدهد. این روش سبب میشود محوریت معلم نیز کاهش یابد.
کلاس درس معکوس میتواند نوعی راهبرد آموزشی و نوعی «یادگیری ترکیبی» باشد که ترتیب آموزشی سنتی را وارونه میکند، چرا که مواد آموزشی کلاس، خارج از کلاس و معمولاً بهصورت برخط به یادگیرندگان ارائه میشوند و در ادامه، فعالیتهایی که در آموزش سنتی از آنها با عنوان «تکلیف خانگی» یاد میشود، به کلاس درس آورده میشوند. از نظر جاناتان برگمن و ارون سمز۸ نیز «ایده کلاس معکوس واقعاً ایده سادهای است.
آموزش از طریق فیلم یا هر رسانه آموزشی دیگری انجام میشود که دانشآموز باید قبل از حضور در کلاس و به صورت انفرادی از آن فیلم یا رسانه استفاده کرده باشد. این تغییر زمان آموزش به معلم امکان میدهد زمان کلاس را به کاری اختصاص دهد که برای گروههای بزرگ مناسب است و یا به توجه فردی معلم نیاز دارد» (برگمن وسمز، ۱۳۹۶). برای مثال، برای کار در یک کلاس درس معکوس، دانشآموزان کنفرانسها، سخنرانیها و درسها را به صورت بر خط مشاهده میکنند، در بحثهای بر خط با یکدیگر مشارکت میکنند و یا تحقیقات و بررسیها را در خانه انجام میدهند و در نهایت مفاهیم را در کلاس با راهنماییهای معلم به کار میگیرند.
یاربرو، و همکاران۹ ( ۲۰۱۴) اظهار میدارند: آموزش معکوس غالباً به طور ساده به صورت «کار مدرسه در منزل و کار منزل (تکلیف) در مدرسه» تعریف شده است، در حالی که رویکردی است که معلمان را قادر میسازد روشهای متفاوت را در کلاسهای خود اجرا کنند. آموزش به شیوه وارونه، به تغییر در فرهنگ یادگیری، محیط قابل انعطاف، محتوای هدفدار و معلمان و مدرسانی با تجربه و حرفهای نیاز دارد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نویسندگان پزشک یا پزشک های نویسنده!
خیلیها هستند که در یک رشته تحصیل میکنند و بعدا بهکار دیگری مشغول میشوند و تجربههای متفاوتی را از سر میگذرانند. مثلا بیلگیتس- غول دنیای کامپیوتر و آیتی- در دانشگاه هاروارد حقوق میخواند که البته نیمهکاره ماند که حالا کاری نداریم. نکته اینجاست که ما موقع شنیدن جمله بالا اینقدر تعجب نمیکنیم که مثلا حین خواندن زندگینامه چه گوارا بفهمیم این اسطورۀ مبارز چریکی، پزشک بوده.
اشتغال صاحبان هیچ شغل دیگری به کاری غیر از تحصیلاتشان، به اندازه پزشکان جالب، جذاب و عجیب نیست. درک میکنیم که علاقهمندیهای یک پزشک که ممکن است با پرداختن صرف به امر طبابت ارضا نشود، یا اصلا علاقهمندیهایی که در خود پزشکی و ارتباطات گسترده آن با علوم و مسائل اجتماعی بهوجود میآید، باعث شده بسیاری از پزشکان در زمینههای دیگر هم فعالیت کنند. اما باز هم اینکه کسانی کنار گوشی پزشکیشان، قلم، میکروفن، بوم نقاشی، ... یا حتی تفنگ در دست داشتند، برایمان عجیب است. این بهخاطر اهمیتی است که خود پزشکی دارد.
بین مشاغل مختلف، پزشکی است که عینیترین مواجهه را با انسان دارد. البته بقیه مشاغل هم موضوعشان انسان است؛ نجاری که صندلی میسازد برای راحتی آدمی کار میکند و کارگری که در کارخانه تراکتورسازی کار میکند، مشغول ساخت ماشینی است که دسترسی بشر به غذایش را تسهیل میکند اما هیچ شغل دیگری نیست که به اندازه طب از نزدیک با انسان و بدن انسان درگیر باشد. این مسئله خودش ابهتی به این شغل میدهد که در دیگر مشاغل نیست. برای همین است که از اشتغال یک پزشک به کاری دیگر تعجب میکنیم.
پزشکها خودشان روایتگر دردها و رنجهای بشری هستند و این، اصلا چیز کمی نیست. با این حال پزشکان زیادی هم داریم که در زمینههایی دیگر، از سیاست تا ادبیات معروف و مشهور هستند. پزشکان نویسنده شاید مورد جالبتری باشند.
آنتون چخوف (استاد بیبدیل داستان کوتاه)، میخاییل بولگاکف (خالق «مرشد و مارگیتا»)، آرتور کانندویل (خالق شرلوک هولمز)، لویی فردینان سلین (نویسنده فرانسوی «سفر به انتهای شب»)، فرانسوا رابله (منتقد مشهور فرانسوی)، فردریش فون شیللر (شاعر دراماتیست آلمانی)، جان کیتز (شاعر انگلیسی)، آلبرت شوایترز (شاعر و فیلسوفی که برای خدمات انساندوستانهاش به آفریقاییها، نوبل صلح ۱۹۵۲ را برد)، مایکل کرایتون (نویسنده آمریکایی «پارک ژوراسیک»)، دیپاک چاپرا (نویسنده هندیالاصل آمریکایی که داستانهای روانشناسی دارد)، خالد حسینی (داستاننویس افغانیالاصل) و... همگی ادیبان پزشک هستند.
در بین پزشکان ایرانی هم اسمهایی مثل قاسم غنی، غلامحسین ساعدی، بهرام صادقی، تقی مدرسی و افشین یداللهی را داریم؛ پزشکانی که هم در درمان دردها کوشیدند و هم در ترجمه دردها. هیجانانگیز است، نه؟
- احسان رضایی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
خیلیها هستند که در یک رشته تحصیل میکنند و بعدا بهکار دیگری مشغول میشوند و تجربههای متفاوتی را از سر میگذرانند. مثلا بیلگیتس- غول دنیای کامپیوتر و آیتی- در دانشگاه هاروارد حقوق میخواند که البته نیمهکاره ماند که حالا کاری نداریم. نکته اینجاست که ما موقع شنیدن جمله بالا اینقدر تعجب نمیکنیم که مثلا حین خواندن زندگینامه چه گوارا بفهمیم این اسطورۀ مبارز چریکی، پزشک بوده.
اشتغال صاحبان هیچ شغل دیگری به کاری غیر از تحصیلاتشان، به اندازه پزشکان جالب، جذاب و عجیب نیست. درک میکنیم که علاقهمندیهای یک پزشک که ممکن است با پرداختن صرف به امر طبابت ارضا نشود، یا اصلا علاقهمندیهایی که در خود پزشکی و ارتباطات گسترده آن با علوم و مسائل اجتماعی بهوجود میآید، باعث شده بسیاری از پزشکان در زمینههای دیگر هم فعالیت کنند. اما باز هم اینکه کسانی کنار گوشی پزشکیشان، قلم، میکروفن، بوم نقاشی، ... یا حتی تفنگ در دست داشتند، برایمان عجیب است. این بهخاطر اهمیتی است که خود پزشکی دارد.
بین مشاغل مختلف، پزشکی است که عینیترین مواجهه را با انسان دارد. البته بقیه مشاغل هم موضوعشان انسان است؛ نجاری که صندلی میسازد برای راحتی آدمی کار میکند و کارگری که در کارخانه تراکتورسازی کار میکند، مشغول ساخت ماشینی است که دسترسی بشر به غذایش را تسهیل میکند اما هیچ شغل دیگری نیست که به اندازه طب از نزدیک با انسان و بدن انسان درگیر باشد. این مسئله خودش ابهتی به این شغل میدهد که در دیگر مشاغل نیست. برای همین است که از اشتغال یک پزشک به کاری دیگر تعجب میکنیم.
پزشکها خودشان روایتگر دردها و رنجهای بشری هستند و این، اصلا چیز کمی نیست. با این حال پزشکان زیادی هم داریم که در زمینههایی دیگر، از سیاست تا ادبیات معروف و مشهور هستند. پزشکان نویسنده شاید مورد جالبتری باشند.
آنتون چخوف (استاد بیبدیل داستان کوتاه)، میخاییل بولگاکف (خالق «مرشد و مارگیتا»)، آرتور کانندویل (خالق شرلوک هولمز)، لویی فردینان سلین (نویسنده فرانسوی «سفر به انتهای شب»)، فرانسوا رابله (منتقد مشهور فرانسوی)، فردریش فون شیللر (شاعر دراماتیست آلمانی)، جان کیتز (شاعر انگلیسی)، آلبرت شوایترز (شاعر و فیلسوفی که برای خدمات انساندوستانهاش به آفریقاییها، نوبل صلح ۱۹۵۲ را برد)، مایکل کرایتون (نویسنده آمریکایی «پارک ژوراسیک»)، دیپاک چاپرا (نویسنده هندیالاصل آمریکایی که داستانهای روانشناسی دارد)، خالد حسینی (داستاننویس افغانیالاصل) و... همگی ادیبان پزشک هستند.
در بین پزشکان ایرانی هم اسمهایی مثل قاسم غنی، غلامحسین ساعدی، بهرام صادقی، تقی مدرسی و افشین یداللهی را داریم؛ پزشکانی که هم در درمان دردها کوشیدند و هم در ترجمه دردها. هیجانانگیز است، نه؟
- احسان رضایی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نمادهای دیداری عاشورا
آمیزهٔ فرهنگ و هنر ناب ایرانی
قسمت : اول
«علَم»
معنی در فرهنگ فارسی عمید
۱. رایت؛ پرچم؛ بیرق.
۲. نشان؛ نشانه.
۳. (ادبی) نامی که شخص به آن معروف باشد؛ اسم خاص.
۴. مهتر؛ بزرگترِ قوم.
۵. پارچۀ بسته شده بر بالای چوبی که در مراسم عزاداری در جلو دستۀ عزاداران حمل میشود.
۶. [قدیمی] نقشونگارِ جامه.
عَلَم پارچه سیاه یا رنگین ساده یا نقشداری است که معمولاً بهصورت پرده مستطیل یا مثلثی درمیآورند و بر سر نی(نیزه) یا چوبی باریک نصب میکنند. در آیینهای تعزیهداری و بهویژه برای دستهگردانی، هر محله عَلَم یا علامت مخصوص به خود و متمایز از عَلَمهای محلههای دیگر دارد. هنگام عزاداری، اهل محل به دنبال آن به راه میافتند و سینهزنی و نوحهخوانی میکنند.
عَلَم میله یا دستهای چوبی یا فلزی دارد که پنجهای برنجین یا آهنین بر سر آن میگذارند و پارچههای رنگینی بدان میبندند . پارچهها به رنگ سبز یا سیاه است و روی پارچه؛ نقش شیر و شمشیر و نیز جملهها و آیاتی چون «يدالله فوق ايديهم»، «یا قمر بنیهاشم»، «من الله التوفيق و التکلان»، «نصر من الله و فتح قريب» و نام پنجتن گلدوزی میشود. پیشینه کاربرد عَلَم به شکلِ درفش در ایران باستان میرسد؛ واژه دِرَفش از درفشیدن به معنای «لرزیدن» است و معنای آن «تکانخوردن تکهای پارچه در اثر ورزش باد» است.
عَلَم و پرچم دو نماد دینی-ملّی است که نماد جاودانگی و پیروزی چه در ایران باستان(با نام درفش) و چه در ایران اسلامی بوده است. برافراشتن آن مایهٔ تقویت روحیه میهندوستی و دینی و واژگونی آن سبب شکست و تزلزل و ازهمگسیختگی رشته نظم بوده است. در داستان ضحاک، کاوه آهنگر پیشبند چرمی خود را بر سر چوب[یا نیزه] بست و آن را نشان شورش علیه ضحاک اهریمننژاد نمود. فریدون نیز «درفش کاویانی» زراندود کرد و در گنجخانه پادشاهی نهاد. این درفش از آن پس، نشان مشروعیّت و روایی پادشاهان بود و نیز نماد پیروزی و چیرگی؛ بهویژه در جنگها. اگر درفش در میدان جنگ میافتاد، سپاهیان از هم میگسیختند و رو به گریختن مینهادند.
نمونههای بازمانده از درفش کاویان نشانگر آن است که پرچم ایران تا سده های معاصر، دنبالهرو شکل درفش کاویانی باستانی است. چند نمونه از این درفشها که نخستینِ آن در کاوشهای باستانشناسان در کاسا دِل فاونو در نزدیکی پُمپِی ایتالیا یافت شده، مربعی است بخش شده به چهار مثلث (یک صلیب/خورشید آریاییِ ارغوانیرنگ یا قرمزقهوهای) که در میان آن یک شاهین یا عقاب زرّین دوخته شده و دارای شرابههای آویخته و صلیب مایل است.
در موزه لوور هم جامی هست نمایانگر صحنهای از جنگ اسکندر و داریوش سوم و درفشِ کندهشده بر روی جام، با درفش پیشگفته همخوانی دارد. توصیفهای یونانیان از درفشهای هخامنشی بیانگر آن است که بر روی پرچم و درفش همه شاهان پارسی، نقشمایه شاهین یا عقاب زرّین بوده است. بر پشت سکه گودرز اشکانی نیز درفشی نقش زده شده که چهار بازوی چلیپاگونه آن نمایانگر مارهای ضحاک و نقش دو اژدها و خورشید و ماه است. همین طرح؛ طرحِ پرچم پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار بود و طرح کلّی نشانهها و علمهای رایج در میان تاتها، کردهای شمال خراسان، مازندران و گیلان نیز چنین است. در دوره ساسانیان نیز چنین طرحی نشان پرچم ایران بوده است.
پیامبر اسلام(ص) دو «لَوا» یا «رایَت» [درفش، پرچم]، یکی سیاه به نام عقاب و دیگر سپید از چادر عایشه داشته و در جای دیگر آوردهاند که بههنگام فتح مکه، پرچم لشکر پیامبر سبز بوده است. پرچم عباسیان سیاه بود؛ به یادگار ابومسلم خراسانی و سیاهجامِگان بود، بعدها چون شیعیان علم سبز برافراخته بودند، از زمان مأمون و ولیعهدی امام رضا(ع)، رنگِ پرچم عباسیان سبز شد. در این زمان، کمکم فزونیِ شمار و بلندی و سنگینی بیرقها نشانه نیرومندی و بزرگی شمرده میشد. در نتیجه؛ بر بلندی، وزن و شمار علمهای خود افزودند تا آنجا که بههنگام تعیین فرمانروایان و حاکمان برای سرزمینهای زیر دست خود، علم ویژهای بهعنوان منشور خلیفه به همراه فرمان میفرستادند.
نقش شیر در ایران اسلامی، نخستین بار بر پرچم سلطان مسعود غزنوی پدیدار شد و از آن پس تا پایان سلسله پهلوی، این نقشمایه بر پرچم ایران پابرجا بود. نقش خورشید نیز از زمان صفویان، دوباره بر پرچم ایران ظاهر شد. تا ۱۵۰ سال پیش، پرچم ایران و بیرقهای علم، سهگوش بودند و شکل چهارگوش امروزینِ پرچم و پارچهٔ علم، برگرفته از اروپاییان است.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آمیزهٔ فرهنگ و هنر ناب ایرانی
قسمت : اول
«علَم»
معنی در فرهنگ فارسی عمید
۱. رایت؛ پرچم؛ بیرق.
۲. نشان؛ نشانه.
۳. (ادبی) نامی که شخص به آن معروف باشد؛ اسم خاص.
۴. مهتر؛ بزرگترِ قوم.
۵. پارچۀ بسته شده بر بالای چوبی که در مراسم عزاداری در جلو دستۀ عزاداران حمل میشود.
۶. [قدیمی] نقشونگارِ جامه.
عَلَم پارچه سیاه یا رنگین ساده یا نقشداری است که معمولاً بهصورت پرده مستطیل یا مثلثی درمیآورند و بر سر نی(نیزه) یا چوبی باریک نصب میکنند. در آیینهای تعزیهداری و بهویژه برای دستهگردانی، هر محله عَلَم یا علامت مخصوص به خود و متمایز از عَلَمهای محلههای دیگر دارد. هنگام عزاداری، اهل محل به دنبال آن به راه میافتند و سینهزنی و نوحهخوانی میکنند.
عَلَم میله یا دستهای چوبی یا فلزی دارد که پنجهای برنجین یا آهنین بر سر آن میگذارند و پارچههای رنگینی بدان میبندند . پارچهها به رنگ سبز یا سیاه است و روی پارچه؛ نقش شیر و شمشیر و نیز جملهها و آیاتی چون «يدالله فوق ايديهم»، «یا قمر بنیهاشم»، «من الله التوفيق و التکلان»، «نصر من الله و فتح قريب» و نام پنجتن گلدوزی میشود. پیشینه کاربرد عَلَم به شکلِ درفش در ایران باستان میرسد؛ واژه دِرَفش از درفشیدن به معنای «لرزیدن» است و معنای آن «تکانخوردن تکهای پارچه در اثر ورزش باد» است.
عَلَم و پرچم دو نماد دینی-ملّی است که نماد جاودانگی و پیروزی چه در ایران باستان(با نام درفش) و چه در ایران اسلامی بوده است. برافراشتن آن مایهٔ تقویت روحیه میهندوستی و دینی و واژگونی آن سبب شکست و تزلزل و ازهمگسیختگی رشته نظم بوده است. در داستان ضحاک، کاوه آهنگر پیشبند چرمی خود را بر سر چوب[یا نیزه] بست و آن را نشان شورش علیه ضحاک اهریمننژاد نمود. فریدون نیز «درفش کاویانی» زراندود کرد و در گنجخانه پادشاهی نهاد. این درفش از آن پس، نشان مشروعیّت و روایی پادشاهان بود و نیز نماد پیروزی و چیرگی؛ بهویژه در جنگها. اگر درفش در میدان جنگ میافتاد، سپاهیان از هم میگسیختند و رو به گریختن مینهادند.
نمونههای بازمانده از درفش کاویان نشانگر آن است که پرچم ایران تا سده های معاصر، دنبالهرو شکل درفش کاویانی باستانی است. چند نمونه از این درفشها که نخستینِ آن در کاوشهای باستانشناسان در کاسا دِل فاونو در نزدیکی پُمپِی ایتالیا یافت شده، مربعی است بخش شده به چهار مثلث (یک صلیب/خورشید آریاییِ ارغوانیرنگ یا قرمزقهوهای) که در میان آن یک شاهین یا عقاب زرّین دوخته شده و دارای شرابههای آویخته و صلیب مایل است.
در موزه لوور هم جامی هست نمایانگر صحنهای از جنگ اسکندر و داریوش سوم و درفشِ کندهشده بر روی جام، با درفش پیشگفته همخوانی دارد. توصیفهای یونانیان از درفشهای هخامنشی بیانگر آن است که بر روی پرچم و درفش همه شاهان پارسی، نقشمایه شاهین یا عقاب زرّین بوده است. بر پشت سکه گودرز اشکانی نیز درفشی نقش زده شده که چهار بازوی چلیپاگونه آن نمایانگر مارهای ضحاک و نقش دو اژدها و خورشید و ماه است. همین طرح؛ طرحِ پرچم پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار بود و طرح کلّی نشانهها و علمهای رایج در میان تاتها، کردهای شمال خراسان، مازندران و گیلان نیز چنین است. در دوره ساسانیان نیز چنین طرحی نشان پرچم ایران بوده است.
پیامبر اسلام(ص) دو «لَوا» یا «رایَت» [درفش، پرچم]، یکی سیاه به نام عقاب و دیگر سپید از چادر عایشه داشته و در جای دیگر آوردهاند که بههنگام فتح مکه، پرچم لشکر پیامبر سبز بوده است. پرچم عباسیان سیاه بود؛ به یادگار ابومسلم خراسانی و سیاهجامِگان بود، بعدها چون شیعیان علم سبز برافراخته بودند، از زمان مأمون و ولیعهدی امام رضا(ع)، رنگِ پرچم عباسیان سبز شد. در این زمان، کمکم فزونیِ شمار و بلندی و سنگینی بیرقها نشانه نیرومندی و بزرگی شمرده میشد. در نتیجه؛ بر بلندی، وزن و شمار علمهای خود افزودند تا آنجا که بههنگام تعیین فرمانروایان و حاکمان برای سرزمینهای زیر دست خود، علم ویژهای بهعنوان منشور خلیفه به همراه فرمان میفرستادند.
نقش شیر در ایران اسلامی، نخستین بار بر پرچم سلطان مسعود غزنوی پدیدار شد و از آن پس تا پایان سلسله پهلوی، این نقشمایه بر پرچم ایران پابرجا بود. نقش خورشید نیز از زمان صفویان، دوباره بر پرچم ایران ظاهر شد. تا ۱۵۰ سال پیش، پرچم ایران و بیرقهای علم، سهگوش بودند و شکل چهارگوش امروزینِ پرچم و پارچهٔ علم، برگرفته از اروپاییان است.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan