راهکارهایی برای شادکردن لحظات دانش آموزان درکلاس درس
1- به قید قرعه یا به روش های گوناگون در آغاز ، درس و کلاس با ارائه ی یک لطیفه یا مطلب خنده دار شروع کند.
2- گاهی اوقات مشکلاتی در کلاس پیش می آید و یا اوضاع روحی دانش آموز یا معلم مناسب نیست . از این رو می توانیم از بچه بخواهیم که خودشان جریان کلاس را رهبری نموده و اتفاقات خنده دار را در کلاس درس فی البداهه بوجود آورند.
3- معلم همیشه با یک روحیه در کلاس حضور پیدا نکند.( روحیات متفاوت همرا با شادی و نشاط )
4- اختصاص یک زنگ از ایام هفته در صورت امکان برای ارائه ی شادی های مناسب و هنجارگونه ی روانشناختی . ( این طرح می تواند به انجام بازی های فکری در کلاس ویا بازی های دبستانی در حیاط مدرسه بیانجامد. )
5- از بچه ها بخواهیم که به دنبال راهکارهایی برای شاد کردن بزرگتر ها از جمله پدر و مادرشان برآیند و روز بعد آن را در کلاس درس بازگو نمایند.
6- یک عکس و یا یک چهره ی نقاشی کشیده از خودشان را در لحظات شادی و یا غمگین و یا هیجانی و ... کشیده و آن را همیشه به همراه داشته باشند. ( یا به صورت دیگرمی توانند هر هفته چهره ی خود را کشیده و به عنوان چهره ی هفته از خود به یادگار داشته باشند. )
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1- به قید قرعه یا به روش های گوناگون در آغاز ، درس و کلاس با ارائه ی یک لطیفه یا مطلب خنده دار شروع کند.
2- گاهی اوقات مشکلاتی در کلاس پیش می آید و یا اوضاع روحی دانش آموز یا معلم مناسب نیست . از این رو می توانیم از بچه بخواهیم که خودشان جریان کلاس را رهبری نموده و اتفاقات خنده دار را در کلاس درس فی البداهه بوجود آورند.
3- معلم همیشه با یک روحیه در کلاس حضور پیدا نکند.( روحیات متفاوت همرا با شادی و نشاط )
4- اختصاص یک زنگ از ایام هفته در صورت امکان برای ارائه ی شادی های مناسب و هنجارگونه ی روانشناختی . ( این طرح می تواند به انجام بازی های فکری در کلاس ویا بازی های دبستانی در حیاط مدرسه بیانجامد. )
5- از بچه ها بخواهیم که به دنبال راهکارهایی برای شاد کردن بزرگتر ها از جمله پدر و مادرشان برآیند و روز بعد آن را در کلاس درس بازگو نمایند.
6- یک عکس و یا یک چهره ی نقاشی کشیده از خودشان را در لحظات شادی و یا غمگین و یا هیجانی و ... کشیده و آن را همیشه به همراه داشته باشند. ( یا به صورت دیگرمی توانند هر هفته چهره ی خود را کشیده و به عنوان چهره ی هفته از خود به یادگار داشته باشند. )
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#کنکور۹۹
قابل توجه کنکوری ۹۹ نظام جدید
دانش آموزان نظام جدید برای کنکور 99 حتما کتاب زیست دهم چاپ 96، زیست یازدهم چاپ 97 و کتاب زیست دوازدهم چاپ 98 را تهیه کنید. چون تغییرات واژه، عبارت، تصاویر کتاب در زیست وجود دارد.
درس ریاضی نیازی به تغییر کتاب ندارد و با همان کتاب های ریاضی نظام جدید که منبع کنکور 98 بوده، می توانید در کنکور 99 نیز شرکت کنید.
تغییرات فیزیک نظام جدید در حد تغییر در کلمات و عددهای مسئله است پس کنکوری های نظام جدید برای کنکور 99؛ لزومی به تغییر دادن کتاب فیزیک ندارند.
کنکوری های نظام جدید که قصد شرکت در کنکور 99 را دارند؛ شیمی دهم چاپ 96، شیمی یازدهم چاپ 97 و شیمی دوازدهم چاپ 98 را تهیه کنند زیرا تغییرات واژه و شکل و حذفیات در شیمی نظام جدید زیاد است.
در دروس عمومی نیز فقط دینی نیاز به تغییر کتاب تست دارد و همان منبع کنکور ۹۸ را برای بقیه دروس میتوانید استفاده کنید.
برای کتاب تست های دروسی که تغییر کرده اند کتاب تست ویژه کنکور ۹۹ تهیه کنید.
@ferdosesokhan
قابل توجه کنکوری ۹۹ نظام جدید
دانش آموزان نظام جدید برای کنکور 99 حتما کتاب زیست دهم چاپ 96، زیست یازدهم چاپ 97 و کتاب زیست دوازدهم چاپ 98 را تهیه کنید. چون تغییرات واژه، عبارت، تصاویر کتاب در زیست وجود دارد.
درس ریاضی نیازی به تغییر کتاب ندارد و با همان کتاب های ریاضی نظام جدید که منبع کنکور 98 بوده، می توانید در کنکور 99 نیز شرکت کنید.
تغییرات فیزیک نظام جدید در حد تغییر در کلمات و عددهای مسئله است پس کنکوری های نظام جدید برای کنکور 99؛ لزومی به تغییر دادن کتاب فیزیک ندارند.
کنکوری های نظام جدید که قصد شرکت در کنکور 99 را دارند؛ شیمی دهم چاپ 96، شیمی یازدهم چاپ 97 و شیمی دوازدهم چاپ 98 را تهیه کنند زیرا تغییرات واژه و شکل و حذفیات در شیمی نظام جدید زیاد است.
در دروس عمومی نیز فقط دینی نیاز به تغییر کتاب تست دارد و همان منبع کنکور ۹۸ را برای بقیه دروس میتوانید استفاده کنید.
برای کتاب تست های دروسی که تغییر کرده اند کتاب تست ویژه کنکور ۹۹ تهیه کنید.
@ferdosesokhan
#کنکور ۹۹
سه روش برای مطالعهی تاریخ ادبیات:
✅1- یك روش خیلی مؤثر اینه که بازیابی کنید بعد از یک ساعت که خوندید (این فاصله خیلی مهمه وگرنه اگر بلافاصله بعد از خوندن بازیابی کنید که معلومه همه رو بلدید.) یه برگه بذارید جلوتون و هر مطلبی از مباحثی که خوندید رو به یاد میارید یادداشت کنید و اون مواردی رو که از قلم انداختید رو کتابو باز کنید و بخونیدش.
✅2- روش دیگهی بازیابی با تست زدن میسر میشه به این صورت که زمانی که شما مبحث رو خوندید اجازه بدید حدوداً دو ساعت بگذره اگر هم تو این دو ساعت بتونید درس دیگهای بخونید و بعد تستهای تاریخ ادبیات رو بزنید خیلی بهتره (تاکید میکنم که حتماً فاصله باشه بین خوندن و تست زدن) تست ها رو که زدید مسلماً یه سری تستها رو اشتباه زدید یا بلد نبودید حالا صفحهی مربوط به اون تست رو باز کنید و دوباره بخونیدش مطمئن باشید دیگه یادتون نمیره.
✅3 روش دیگهای که برای تاریخ ادبیات میتونم بهتون پیشنهاد بدم ضبط کردنه بهطوریکه شما دو یا سه بار مطلب رو بخونید و یک بارش رو صدای خودتون رو ضبط کنید. هر وقت که حوصلتون سر میره یا از درس خسته شدید میتونید به صدای خودتون گوش کنید و تاریخ ادبیات رو مرور کنید. زمان دیگهای هم که میتونید این کار رو بکنید نیم ساعت قبل از خوابه.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سه روش برای مطالعهی تاریخ ادبیات:
✅1- یك روش خیلی مؤثر اینه که بازیابی کنید بعد از یک ساعت که خوندید (این فاصله خیلی مهمه وگرنه اگر بلافاصله بعد از خوندن بازیابی کنید که معلومه همه رو بلدید.) یه برگه بذارید جلوتون و هر مطلبی از مباحثی که خوندید رو به یاد میارید یادداشت کنید و اون مواردی رو که از قلم انداختید رو کتابو باز کنید و بخونیدش.
✅2- روش دیگهی بازیابی با تست زدن میسر میشه به این صورت که زمانی که شما مبحث رو خوندید اجازه بدید حدوداً دو ساعت بگذره اگر هم تو این دو ساعت بتونید درس دیگهای بخونید و بعد تستهای تاریخ ادبیات رو بزنید خیلی بهتره (تاکید میکنم که حتماً فاصله باشه بین خوندن و تست زدن) تست ها رو که زدید مسلماً یه سری تستها رو اشتباه زدید یا بلد نبودید حالا صفحهی مربوط به اون تست رو باز کنید و دوباره بخونیدش مطمئن باشید دیگه یادتون نمیره.
✅3 روش دیگهای که برای تاریخ ادبیات میتونم بهتون پیشنهاد بدم ضبط کردنه بهطوریکه شما دو یا سه بار مطلب رو بخونید و یک بارش رو صدای خودتون رو ضبط کنید. هر وقت که حوصلتون سر میره یا از درس خسته شدید میتونید به صدای خودتون گوش کنید و تاریخ ادبیات رو مرور کنید. زمان دیگهای هم که میتونید این کار رو بکنید نیم ساعت قبل از خوابه.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
▪️طرح یک سؤال:
جملههای زیر را ببینید و به جایگاه حرف «را» توجه بفرمایید:
۱) کتابی که خریده بودم، خواندم.
۲) کتابی که خریده بودم، را خواندم.
۳) کتابی را که خریده بودم، خواندم.
چرا از نگاه گویشوران فارسی، سه جملهٔ بالا، پذیرفتنی هستند؛ ولی از نگاه ویراستاران، جملهٔ (۳) پذیرفتنیتر است؟
پاسخ:
ـــ در جملهٔ (۱) از نظر کلامی نه نحوی، بهخاطر حضور «یای نکرهٔ مخصصه» درکنار مبتدای جمله؛ یعنی، «کتاب»، ـــ که آن را ازنظر نکره و معرفه بودن در بلاتکلیفی قرار میدهد؛ ـــ و همچنین آمدن جملهوارهٔ «که خریده بودم» بعداز «کتابی» ــ که درحقیت، نوعی وصف معرَف است و عمل معرفهسازی موصوف را انجام میدهد، ــ نبود حرف «را» توجیهپذیر است.
ـــ در جملهٔ (۲)، نقشنمای «را» درظاهر با مفعول فاصله گرفتهاست؛ ولی اینگونه نیست چون درحقیقت از هستهٔ مفعولی یا مفعول واژگانی، دور شده و درکنار مفعول گروهی ایستاده است.
در اینجا، کل عبارت «کتابی که خردیده بودم» یک گروه اسمی یا سازهٔ نحوی است و رویهمرفته در نقش مفعول، ظاهر شده است. جملهوارهٔ «که خریده بودم»، دراصل، وابستهٔ پسرو گروه اسمی است که قابل تأویل به یک صفت مفعولی واژگانی است؛ فیالمثل میتوان بهجای آن گفت: «کتاب خریده شده».
ـــ در جملهٔ (۳)٬ حرف «را» بعداز مفعول واژگانی؛ بعنی، «کتابی» قرار گرفته و ضمن رعایت فصاحت و ساخت نحوی جمله، خواننده را در یک توقف ذهنی قرار نمیدهد و دریافت پیام را برایش راحتتر میکند.
با سپاس
س. داریوش رضوی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جملههای زیر را ببینید و به جایگاه حرف «را» توجه بفرمایید:
۱) کتابی که خریده بودم، خواندم.
۲) کتابی که خریده بودم، را خواندم.
۳) کتابی را که خریده بودم، خواندم.
چرا از نگاه گویشوران فارسی، سه جملهٔ بالا، پذیرفتنی هستند؛ ولی از نگاه ویراستاران، جملهٔ (۳) پذیرفتنیتر است؟
پاسخ:
ـــ در جملهٔ (۱) از نظر کلامی نه نحوی، بهخاطر حضور «یای نکرهٔ مخصصه» درکنار مبتدای جمله؛ یعنی، «کتاب»، ـــ که آن را ازنظر نکره و معرفه بودن در بلاتکلیفی قرار میدهد؛ ـــ و همچنین آمدن جملهوارهٔ «که خریده بودم» بعداز «کتابی» ــ که درحقیت، نوعی وصف معرَف است و عمل معرفهسازی موصوف را انجام میدهد، ــ نبود حرف «را» توجیهپذیر است.
ـــ در جملهٔ (۲)، نقشنمای «را» درظاهر با مفعول فاصله گرفتهاست؛ ولی اینگونه نیست چون درحقیقت از هستهٔ مفعولی یا مفعول واژگانی، دور شده و درکنار مفعول گروهی ایستاده است.
در اینجا، کل عبارت «کتابی که خردیده بودم» یک گروه اسمی یا سازهٔ نحوی است و رویهمرفته در نقش مفعول، ظاهر شده است. جملهوارهٔ «که خریده بودم»، دراصل، وابستهٔ پسرو گروه اسمی است که قابل تأویل به یک صفت مفعولی واژگانی است؛ فیالمثل میتوان بهجای آن گفت: «کتاب خریده شده».
ـــ در جملهٔ (۳)٬ حرف «را» بعداز مفعول واژگانی؛ بعنی، «کتابی» قرار گرفته و ضمن رعایت فصاحت و ساخت نحوی جمله، خواننده را در یک توقف ذهنی قرار نمیدهد و دریافت پیام را برایش راحتتر میکند.
با سپاس
س. داریوش رضوی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#دستور_زبان_استفهام
🔴 ➖ استفهام انکاری / پرسش تاکیدی
☆ - آیا استفهام انکاری و پرسش تاکیدی با هم تفاوت دارند؟
سلام همکاران فرهیخته دو اصطلاح استفهام انکاری و پرسش تاکیدی در منابع دستوری ما یکسان هستند و توضیحات و مثال هایی که اساتید فن در این باره بیان داشته اند و در زیر نمونه هایی از آنها آمده بیانگر این مطلب است و ذکر فعل مثبت یا منفی برای مجزا کردن آنها منطقی به نظر نمی آید زیرا در جمله های استفهام انکاری یا پرسش تاکیدی، هنگام تبدیل این جمله های به ظاهر پرسشی به حالت واقعی آنها -که جمله خبری است-باید فعل جمله را ازنظر مثبت یا منفی بودن تغییر داد(از مثبت به منفی و بر عکس) وبه همین دلیل به چنین جمله هایی پرسش منفی نیز می گویند مانند مگر به تو نگفته بودم(حتماً گفته بودم) یاچه باشد گر خورم صد سال تیمار(هیچ نباشد...) پس این جمله ها هیچ تفاوتی با هم ندارند مگر با جمله های شک و تردید و تعجب که شاید مراد بعضی از همکاران از تاکیدی این جمله ها باشد که در این صورت نیز باید نام جدا گانه ای بر آن نهاده شود تا با منابع ادبی دو گانگی ایجاد نکند زیرا در چنین جمله هایی فعل جمله عوض نمی شود وهمراه با نوعی تاکید است مانند:
آیا از خدا نمی ترسید؟ یعنی انگار از خدا نمی ترسید یا حتماًاز خدا نمی ترسید و...
☆اینک نگاه اساتید و نمونه ها
● دکترمحمد جواد مشکور ( استفهام تاکیدی )
هرگاه جواب در نزد گوینده وشنونده معلوم باشد ، غرض گوینده دریافت پاسخ نیست ؛ بلکه تاکید مفهومی است که باید در جواب گفته شود ، اینگونه جمله ها استفهام تاکیدی خوانده می شود ، مانند :
گر من آلوده دامنم چه زیان ....(زیانی ندارد)
مگر کوری؟(کور نیستی)
هیچ خبر داری؟(اصلاً خبر نداری)
● دکتر علی سلطانی گرد فرامرزی(پرسش تاکیدی)
جمله پرسش تاکیدی : در اینگونه جمله ها ، سوال کننده پاسخ سوال خویش را می داند و فقط برای جلب توجّه یا تاکید موضوعی آن را به صورت سوال مطرح می سازد مانند : مگر کوری؟ ( مسلماً کور نیستی )
● دکتر نادر وزین پور(استفهام انکاری)
گاه مگر وکی قید استفهام انکاری هستند واین در صورتی است که مقصود گوینده خلاف معنی پرسشی است.
مگر قول نداده بودی؟ ( قول داده بودی ) کی فراموشت می کنم؟ (... نمی کنم )
● دکتر محسن ابوالقاسمی(استفهام انکاری)
نوعی جمله پرسشی هست که پاسخ آن در خود جمله پرسشی است ، این نوع جمله پرسشی را استفهام انکاری نامیده اند ؛ دکتر خانلری آنرا پرسش تاکیدی نامیده است. مثال :
تو رابا این سمت و وصمت در زندگانی میان این طایفه چه فایده ؟
● دکتر پرویز ناتل خانلری(پرسش تاکیدی)
گاهی غرض گوینده از پرسیدن دریافت پاسخ نیست ، بلکه خود پاسخ جمله را می داند ؛ و مقصودش از بیان جمله به صورت پرسش آن است که معنی را آشکارتر و با تاکیدی بیشتر در ذهن شنونده جایگیر کند. مانند :
گر چه من آلوده دامنم چه زیان .....(چه زیان=زیان ندارد)
کلمات مگر و هیچ چون بر سر جمله پرسشی در آیند غرض گوینده بیان پاسخی است که عکس جمله پرسشی است ودر آن تاکید نیز هست مگر نمی بینی؟ ( البته می بینی )مگر آدمی نبودی ؟ ( یقین است که آدمی بودی ) مگر فقیرم ؟ ( همه می دانند که فقیر نیستم ) هیچ خبر داری ؟ ( بی شک خبر نداری ) هیچ از خدا نمی ترسی؟ (البته می ترسی )( البته باید بترسی )
اینگونه پرسش ها که در آنها گوینده از شنونده انتظار پاسخ ندارد بلکه می خواهد مقصود خود را با تاکید به خواننده برساند پرسش تاکیدی خوانده می شود
☆استفهام انکاری مربوط به علم معانی است کاش آن را وارد دستور زبان نمی کردند
☆ ➖ تدوین از :#جهانگیر_عظیمی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔴 ➖ استفهام انکاری / پرسش تاکیدی
☆ - آیا استفهام انکاری و پرسش تاکیدی با هم تفاوت دارند؟
سلام همکاران فرهیخته دو اصطلاح استفهام انکاری و پرسش تاکیدی در منابع دستوری ما یکسان هستند و توضیحات و مثال هایی که اساتید فن در این باره بیان داشته اند و در زیر نمونه هایی از آنها آمده بیانگر این مطلب است و ذکر فعل مثبت یا منفی برای مجزا کردن آنها منطقی به نظر نمی آید زیرا در جمله های استفهام انکاری یا پرسش تاکیدی، هنگام تبدیل این جمله های به ظاهر پرسشی به حالت واقعی آنها -که جمله خبری است-باید فعل جمله را ازنظر مثبت یا منفی بودن تغییر داد(از مثبت به منفی و بر عکس) وبه همین دلیل به چنین جمله هایی پرسش منفی نیز می گویند مانند مگر به تو نگفته بودم(حتماً گفته بودم) یاچه باشد گر خورم صد سال تیمار(هیچ نباشد...) پس این جمله ها هیچ تفاوتی با هم ندارند مگر با جمله های شک و تردید و تعجب که شاید مراد بعضی از همکاران از تاکیدی این جمله ها باشد که در این صورت نیز باید نام جدا گانه ای بر آن نهاده شود تا با منابع ادبی دو گانگی ایجاد نکند زیرا در چنین جمله هایی فعل جمله عوض نمی شود وهمراه با نوعی تاکید است مانند:
آیا از خدا نمی ترسید؟ یعنی انگار از خدا نمی ترسید یا حتماًاز خدا نمی ترسید و...
☆اینک نگاه اساتید و نمونه ها
● دکترمحمد جواد مشکور ( استفهام تاکیدی )
هرگاه جواب در نزد گوینده وشنونده معلوم باشد ، غرض گوینده دریافت پاسخ نیست ؛ بلکه تاکید مفهومی است که باید در جواب گفته شود ، اینگونه جمله ها استفهام تاکیدی خوانده می شود ، مانند :
گر من آلوده دامنم چه زیان ....(زیانی ندارد)
مگر کوری؟(کور نیستی)
هیچ خبر داری؟(اصلاً خبر نداری)
● دکتر علی سلطانی گرد فرامرزی(پرسش تاکیدی)
جمله پرسش تاکیدی : در اینگونه جمله ها ، سوال کننده پاسخ سوال خویش را می داند و فقط برای جلب توجّه یا تاکید موضوعی آن را به صورت سوال مطرح می سازد مانند : مگر کوری؟ ( مسلماً کور نیستی )
● دکتر نادر وزین پور(استفهام انکاری)
گاه مگر وکی قید استفهام انکاری هستند واین در صورتی است که مقصود گوینده خلاف معنی پرسشی است.
مگر قول نداده بودی؟ ( قول داده بودی ) کی فراموشت می کنم؟ (... نمی کنم )
● دکتر محسن ابوالقاسمی(استفهام انکاری)
نوعی جمله پرسشی هست که پاسخ آن در خود جمله پرسشی است ، این نوع جمله پرسشی را استفهام انکاری نامیده اند ؛ دکتر خانلری آنرا پرسش تاکیدی نامیده است. مثال :
تو رابا این سمت و وصمت در زندگانی میان این طایفه چه فایده ؟
● دکتر پرویز ناتل خانلری(پرسش تاکیدی)
گاهی غرض گوینده از پرسیدن دریافت پاسخ نیست ، بلکه خود پاسخ جمله را می داند ؛ و مقصودش از بیان جمله به صورت پرسش آن است که معنی را آشکارتر و با تاکیدی بیشتر در ذهن شنونده جایگیر کند. مانند :
گر چه من آلوده دامنم چه زیان .....(چه زیان=زیان ندارد)
کلمات مگر و هیچ چون بر سر جمله پرسشی در آیند غرض گوینده بیان پاسخی است که عکس جمله پرسشی است ودر آن تاکید نیز هست مگر نمی بینی؟ ( البته می بینی )مگر آدمی نبودی ؟ ( یقین است که آدمی بودی ) مگر فقیرم ؟ ( همه می دانند که فقیر نیستم ) هیچ خبر داری ؟ ( بی شک خبر نداری ) هیچ از خدا نمی ترسی؟ (البته می ترسی )( البته باید بترسی )
اینگونه پرسش ها که در آنها گوینده از شنونده انتظار پاسخ ندارد بلکه می خواهد مقصود خود را با تاکید به خواننده برساند پرسش تاکیدی خوانده می شود
☆استفهام انکاری مربوط به علم معانی است کاش آن را وارد دستور زبان نمی کردند
☆ ➖ تدوین از :#جهانگیر_عظیمی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نویسندگانی که مدرسه نرفتند!
سایت معروف LitHub گزارشی دارد از شخصیتهای ادبی برجستهای که مدرسه را نصفهکاره ول کردند یا یدتر از آن، اخراج شدند! غیر از کلاسیکهایی که مدرسه نرفتند، مثل مارک تواین، جک لندن، ویلیام فاکنر، هارپر لی، اسکات فیتزجرالد و ... در بین نویسندگان معاصر هم چنین سوابقی زیاد است. شرلی جکسون، که به داستان کوتاه و شاهکار «لاتاری» معروف است، آنقدر نمراتش بد بود که در سال دوم تحصیلش در دانشگاه روچستر در ۱۹۳۸ ترک تحصیل کرد؛ در واقع نمراتش آنقدر بد بود که اخراجش کردند. دوریس لسینگ، برنده نوبل ادبیات ۲۰۰۷، حتی دبیرستان را به زحمت شروع کرد. اول به یک مدرسه دخترانه مذهبی کاتولیک میرفت که از آن متنفر بود؛ تا اینکه موفق شد رضایت خانواده را برای رفتن به یک شبانهروزی بگیرد، اما بعد از ابتلا به یک بیماری چشمی در ۱۴سالگی برای همیشه ترک تحصیل کرد. مورد توبیاس وولف از همه بامزهتر است. او برای رفتن به دبیرستان خاصی که مد نظرش بود، معرفینامه جعل کرد اما بعد اخراج شد؛ دلیلش؟ «عدم موفقیت در گرفتن نمرات خوب، داشتن اتاق نامرتب و خوردن چیپس سیبزمینی وقتی از پنجره آویزان شده بود»! البته در ۱۹۹۰ این مدرسه به او مدرک افتخاری داد.
این ماجرا بین نویسندگان و شاعران خودمان هم هست و سابقۀ ترک تحصیل و مدرسه نرفتن و حتی اخراج را داریم. مثلاً مرحوم مهدی آذریزدی، نویسنده «قصههای خوب برای بچههای خوب» به خاطر فقر و نداری هرگز به مدرسه نرفت. البته آن خدابیامرز علاوه بر فقر، پدر سختگیری هم داشت که حتی به او اجازۀ بازی کردن نمیداد و مدرسه رفتن را هم ضروری نمیدانست و به جایش مهدی نوجوان را سر مزرعه میبرد. برای همین آن مرحوم خودش بعدها به تنهایی درس خواند و سواد یاد گرفت.
یا دربارۀ استاد محمد محیط طباطبایی نوشتهاند که فقط سه سال شاگردی دیگران را کرد و جز این، تمام دانشش را خودش با همت شخصی آموخت. محیططباطبایی جز درس ناتمامش در دارالفنون، هیچ درس رسمی دیگری نخواند و این درحالی بود که به زبان و ادبیات فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی، فرانسه، پهلوی، سانسکریت و سغدی مسلط بود.
باز اینها خوب است. در شرح احوال مهدی_اخوان_ثالث نوشتهاند اهل درس نبود، مدتی ترک تحصیل کرد و بعد هم که برای گرفتن دیپلم در کلاسهای شبانه اسم نوشت، در درس های تخصصی نمرههای جالبی نمیآورد. این بود که معمولاً پایین برگههایش چیزهایی مینوشت که دل معلمها به رحم بیاید و نمره بدهند. یک بار خودش از این وضع خسته شد و پای برگه نوشت «برای یکی نمرۀ بی فروغ/ نشاید ازین بیش گفتن دروغ»! هیچی دیگر. هیچ وقت دیپلم نگرفت.
احمد_شاملو هم اهل مدرسه نبود. به خاطر شرایط خانوادگی، سالهای مختلف تحصیل را در شهرهای متفاوت گذراند و آخرش هم تا کلاس نهم بیشتر ادامه نداد.
@neyestan_86
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سایت معروف LitHub گزارشی دارد از شخصیتهای ادبی برجستهای که مدرسه را نصفهکاره ول کردند یا یدتر از آن، اخراج شدند! غیر از کلاسیکهایی که مدرسه نرفتند، مثل مارک تواین، جک لندن، ویلیام فاکنر، هارپر لی، اسکات فیتزجرالد و ... در بین نویسندگان معاصر هم چنین سوابقی زیاد است. شرلی جکسون، که به داستان کوتاه و شاهکار «لاتاری» معروف است، آنقدر نمراتش بد بود که در سال دوم تحصیلش در دانشگاه روچستر در ۱۹۳۸ ترک تحصیل کرد؛ در واقع نمراتش آنقدر بد بود که اخراجش کردند. دوریس لسینگ، برنده نوبل ادبیات ۲۰۰۷، حتی دبیرستان را به زحمت شروع کرد. اول به یک مدرسه دخترانه مذهبی کاتولیک میرفت که از آن متنفر بود؛ تا اینکه موفق شد رضایت خانواده را برای رفتن به یک شبانهروزی بگیرد، اما بعد از ابتلا به یک بیماری چشمی در ۱۴سالگی برای همیشه ترک تحصیل کرد. مورد توبیاس وولف از همه بامزهتر است. او برای رفتن به دبیرستان خاصی که مد نظرش بود، معرفینامه جعل کرد اما بعد اخراج شد؛ دلیلش؟ «عدم موفقیت در گرفتن نمرات خوب، داشتن اتاق نامرتب و خوردن چیپس سیبزمینی وقتی از پنجره آویزان شده بود»! البته در ۱۹۹۰ این مدرسه به او مدرک افتخاری داد.
این ماجرا بین نویسندگان و شاعران خودمان هم هست و سابقۀ ترک تحصیل و مدرسه نرفتن و حتی اخراج را داریم. مثلاً مرحوم مهدی آذریزدی، نویسنده «قصههای خوب برای بچههای خوب» به خاطر فقر و نداری هرگز به مدرسه نرفت. البته آن خدابیامرز علاوه بر فقر، پدر سختگیری هم داشت که حتی به او اجازۀ بازی کردن نمیداد و مدرسه رفتن را هم ضروری نمیدانست و به جایش مهدی نوجوان را سر مزرعه میبرد. برای همین آن مرحوم خودش بعدها به تنهایی درس خواند و سواد یاد گرفت.
یا دربارۀ استاد محمد محیط طباطبایی نوشتهاند که فقط سه سال شاگردی دیگران را کرد و جز این، تمام دانشش را خودش با همت شخصی آموخت. محیططباطبایی جز درس ناتمامش در دارالفنون، هیچ درس رسمی دیگری نخواند و این درحالی بود که به زبان و ادبیات فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی، فرانسه، پهلوی، سانسکریت و سغدی مسلط بود.
باز اینها خوب است. در شرح احوال مهدی_اخوان_ثالث نوشتهاند اهل درس نبود، مدتی ترک تحصیل کرد و بعد هم که برای گرفتن دیپلم در کلاسهای شبانه اسم نوشت، در درس های تخصصی نمرههای جالبی نمیآورد. این بود که معمولاً پایین برگههایش چیزهایی مینوشت که دل معلمها به رحم بیاید و نمره بدهند. یک بار خودش از این وضع خسته شد و پای برگه نوشت «برای یکی نمرۀ بی فروغ/ نشاید ازین بیش گفتن دروغ»! هیچی دیگر. هیچ وقت دیپلم نگرفت.
احمد_شاملو هم اهل مدرسه نبود. به خاطر شرایط خانوادگی، سالهای مختلف تحصیل را در شهرهای متفاوت گذراند و آخرش هم تا کلاس نهم بیشتر ادامه نداد.
@neyestan_86
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🌍 عجایب هفت گانه قدیم
1- اهرام ثلاثه مصر :
سه هرم به شكل جالب با بناي عطيم در محلي به نام جيزه نزديك قاهره قرار دارند اين اهرام در قرن 28 قبل از ميلاد توسط سه فرعون به نام هاي كئوس و مي كرينوس و كفرن ساخته شده اند.
بلندترين هرم هرمي است كه به نام خئوپس كه ارتفاع اوليه آن 147 متر بوده ولي به اكنون پس از گذشت حدود 48 قرن بر اثر فرسايش 10 از ارتفاع آن كاسته شده است .
2- باغ هاي معلق بابل :
باغ های معلق بابل از عالي ترين نشانه معماري بشري است.
كه داراي هفت برج بزرگ جهان با ديواره هايي كه از كاشي هاي منقش و درخشنده بوده است و هر برج 200 متر ارتفاع داشت در نزديكي برج بابل قصر با شكوهي توسط بخت النصر پادشاه بابل ساخته شده بود با ديواره هاي آجري زرد رنگ و كف سنگفرش با مجسمه هايي تراشيده از سنگ به شكل شير.
اين باغ هاي كه به روايتي 5 تراس منطبق بودند به دستور نينوس پادشاه ديگر بابل براي همسرش سميراميس در كنار رود فرات بنا گرديدند.
براي آبياري درختان هيك از طبقات آب فرات را مستقيما به آنها تا بالاترين قسمت هدايت مي كردند.
3- برج دريايي اسكندريه:
اين برج بنام فار در نزديكي بندر اسكندريه در مصر در درياي مديترانه فعلي بنا گرديده بود تا با اتشي كه در انتهاي آن روشن بود راهنماي كشتي ها باشد. اين برج در 247 الي 304 از ميلاد به دستور بطليموس دوم جانشين اسكندر ساخته شد.
4- مجسمه رودس:
جزيره رودس در درياي اژه مديترانه در جنوب غرب كشور تركيه واقع شده است متعلق به كشور يونان مي باشد. مردم اين جزيره در زمان هاي قديم عموما ملوان بودند و در مجسمه ساري مهارت زيادي داشتند.
به نوشته مورخان در اين جزيره بيش از صد مجسمه غول پيكر ساخته شده است و عجيب ترين آن مجسمه برنزي بود كه به رودس معروف است كه نام واقعي آن هليوس يعني يا رب النوع خورشيد بوده است.
ارتفاع اين مجسمه حدود 40 متر بود كه به سال 280 قبل از ميلاد ساخته شد ولي 56 سال بعد به دليل زلزله شديد ويران شد.
5-مجسمه زئوس:
عكس اين مجسمه از روي سكه بدست آمده استن كه نشان مي دهد زئوس با حالتي اخم آلود بر تخت نشسته است تختي از عاج و آبنوس با طلا و جواهر آلات گرانبها.
مجسمه زئوس از طلا تراشيده بود و تاجي از طلاي خالص به شكل خار بر روي سر داشت و مجسمه اي از الهه پيروزي در دست راست و عصاي سلطنت را بر دست چپ داشته است.اين مجسمه به علت جنگ هاي روم و يونان از بين رفت.
6- معبد ديان(ديانا):
در قرن 6 قبل از ميلاد براي الهه شكار و ماه در سونان ساخته شد. محل بناي اين معبد در جايي بود كه احتمال تخريب بسيار كم بود و اين معبد از مرمر خالص ساخته شده بود.
ساختمان اين معبد به سال 400 ق م پايان يافت ولي در سال 346 ق م بر اثر آْتش سوزي مهيبي از بين رفت.آتش سوزي اين معبد عمدي بوده و به دست شخصي به نام ارستورات به آتش كشيده شد. اين بنا مجددا ساخته شد ولي مجددا نيز شخصي به نام هردسراتس از سركردگان قوم گت آن را خراب نمود.
7-مقبره موزول:
اين مقبره به دستور زن پادشاه موزول ساخته شد اين بنا در شهر هاليسكارناي ناحيه كاريس بنا گرديد.اين بنا به وسيله سواران سن ژان تخريب گرديد تا از سنگ هاي آن براي ساختن برج ها استفاده شود.امروزه آثار آن فقط در موزه لندن نگهداري مي شود.
سایت : اطلاعات عمومی کلام
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1- اهرام ثلاثه مصر :
سه هرم به شكل جالب با بناي عطيم در محلي به نام جيزه نزديك قاهره قرار دارند اين اهرام در قرن 28 قبل از ميلاد توسط سه فرعون به نام هاي كئوس و مي كرينوس و كفرن ساخته شده اند.
بلندترين هرم هرمي است كه به نام خئوپس كه ارتفاع اوليه آن 147 متر بوده ولي به اكنون پس از گذشت حدود 48 قرن بر اثر فرسايش 10 از ارتفاع آن كاسته شده است .
2- باغ هاي معلق بابل :
باغ های معلق بابل از عالي ترين نشانه معماري بشري است.
كه داراي هفت برج بزرگ جهان با ديواره هايي كه از كاشي هاي منقش و درخشنده بوده است و هر برج 200 متر ارتفاع داشت در نزديكي برج بابل قصر با شكوهي توسط بخت النصر پادشاه بابل ساخته شده بود با ديواره هاي آجري زرد رنگ و كف سنگفرش با مجسمه هايي تراشيده از سنگ به شكل شير.
اين باغ هاي كه به روايتي 5 تراس منطبق بودند به دستور نينوس پادشاه ديگر بابل براي همسرش سميراميس در كنار رود فرات بنا گرديدند.
براي آبياري درختان هيك از طبقات آب فرات را مستقيما به آنها تا بالاترين قسمت هدايت مي كردند.
3- برج دريايي اسكندريه:
اين برج بنام فار در نزديكي بندر اسكندريه در مصر در درياي مديترانه فعلي بنا گرديده بود تا با اتشي كه در انتهاي آن روشن بود راهنماي كشتي ها باشد. اين برج در 247 الي 304 از ميلاد به دستور بطليموس دوم جانشين اسكندر ساخته شد.
4- مجسمه رودس:
جزيره رودس در درياي اژه مديترانه در جنوب غرب كشور تركيه واقع شده است متعلق به كشور يونان مي باشد. مردم اين جزيره در زمان هاي قديم عموما ملوان بودند و در مجسمه ساري مهارت زيادي داشتند.
به نوشته مورخان در اين جزيره بيش از صد مجسمه غول پيكر ساخته شده است و عجيب ترين آن مجسمه برنزي بود كه به رودس معروف است كه نام واقعي آن هليوس يعني يا رب النوع خورشيد بوده است.
ارتفاع اين مجسمه حدود 40 متر بود كه به سال 280 قبل از ميلاد ساخته شد ولي 56 سال بعد به دليل زلزله شديد ويران شد.
5-مجسمه زئوس:
عكس اين مجسمه از روي سكه بدست آمده استن كه نشان مي دهد زئوس با حالتي اخم آلود بر تخت نشسته است تختي از عاج و آبنوس با طلا و جواهر آلات گرانبها.
مجسمه زئوس از طلا تراشيده بود و تاجي از طلاي خالص به شكل خار بر روي سر داشت و مجسمه اي از الهه پيروزي در دست راست و عصاي سلطنت را بر دست چپ داشته است.اين مجسمه به علت جنگ هاي روم و يونان از بين رفت.
6- معبد ديان(ديانا):
در قرن 6 قبل از ميلاد براي الهه شكار و ماه در سونان ساخته شد. محل بناي اين معبد در جايي بود كه احتمال تخريب بسيار كم بود و اين معبد از مرمر خالص ساخته شده بود.
ساختمان اين معبد به سال 400 ق م پايان يافت ولي در سال 346 ق م بر اثر آْتش سوزي مهيبي از بين رفت.آتش سوزي اين معبد عمدي بوده و به دست شخصي به نام ارستورات به آتش كشيده شد. اين بنا مجددا ساخته شد ولي مجددا نيز شخصي به نام هردسراتس از سركردگان قوم گت آن را خراب نمود.
7-مقبره موزول:
اين مقبره به دستور زن پادشاه موزول ساخته شد اين بنا در شهر هاليسكارناي ناحيه كاريس بنا گرديد.اين بنا به وسيله سواران سن ژان تخريب گرديد تا از سنگ هاي آن براي ساختن برج ها استفاده شود.امروزه آثار آن فقط در موزه لندن نگهداري مي شود.
سایت : اطلاعات عمومی کلام
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تعیین عمر اشیاء و کربن ۱۴ چیست ؟
در یک حفاری تکه استخوانی پیدا می شود و باستان شناسان می گویند که این استخوان ۵ هزار سال عمر دارد. یک بچه ماموت در آند کشف می شود و عمر آن را بیش از ۲ هزار سال تخمین می زنند. اما دانشمندان چگونه می فهمند که یک شیء یا اجساد و بقایای موجودات زنده متعلق به چه زمانی هستند؟!
تاریخ سنجی به وسیله کربن ۱۴ یک روش رایج و مطمئن برای تعیین قدمت بقایای موجودات زنده است، با این شرط که حداکثر ۵۰ هزار سال عمر داشته باشند. این روش فقط درخصوص اشیایی به کار می رود که یا خود زمانی زنده بوده اند مانند استخوان، بقایای گیاهان و بقایای اجساد حیوانات و انسان ها و یا این که از موجودات زنده ساخته شده اند.
کربن ۱۴ چگونه ساخته می شود؟اشعه کیهانی هر روز و به مقدار زیاد به اتمسفر زمین می رسد. برای مثال در هر ساعت نیم میلیون تابش کیهانی به هر فرد می تابد. این اشعه کیهانی با اتمهای اتمسفر برخورد می کند و تابشهای ثانویه را به صورت نوترون های پر انرژی به وجود می آورد. این نوترون های پرانرژی با اتمهای نیتروژن برخورد می کنند. پس از برخورد نوترون با نیتروژن ۷ (۱۴پروتون و ۷نوترون) این اتمها به اتمهای کربن۶ (۱۴ پروتون ۸ نوترون) به اضافه اتمهای هیدروژن (یک پروتون و یک نوترون) تبدیل می شوند. کربن ۱۴ رادیواکتیو است با نیمه عمری حدود ۵۷۰۰ سال. (نیمه عمر مدت زمانی است که نصف اتمهای یک ماده رادیواکتیو به دلیل تابش، غیرفعال می شوند).
کربن ۱۴ در موجودات زندهاتمهای کربن ۱۴ که بر اثر تابش کیهانی به وجود آمده اند، با اتمهای اکسیژن ترکیب شده و گاز دی اکسیدکربن می دهند. گیاهان، این گاز را جذب کرده و بر اثر پدیده فتوسنتز کربن ۱۴ در فیبر گیاهان وارد می شود. حیوانات و انسان ها این گیاهان را می خورند و کربن ۱۴وارد بدن آنها می شود. نسبت کربن ۱۴ به کربن معمولی (کربن)۱۲ در هوا و بدن موجودات زنده در تمام زمانها تقریباً ثابت بوده و هست. تقریباً در هر تریلیون اتم کربن یک اتم، اتم کربن ۱۴است. کربن ۱۴ واپاشی می کند. ولی همیشه تا زمانی که موجود زنده است، به دلیل تبادل با محیط بیرون اتمهای واپاشیده شده با اتمهای جدید کربن ۱۴ جایگزین می شوند و این نسبت تقریباً ثابت می ماند.
تعیین تاریخ یک فسیل:
به محض این که یک موجود زنده می میرد، دریافت کربن آن از محیط قطع می شود. نسبت کربن ۱۲ به کربن ۱۴ در لحظه مرگ موجود با مقدار استاندارد آن در بدن بقیه موجودات زنده برابر است؛ ولی پس از مرگ کربن ۱۴ واپاشیده شده و با هیچ کربن ۱۴ جدیدی جایگزین نمی شود. کربن ۱۴به تدریج و با سرعت بسیار کم، از بین می رود؛ در حالی که مقدار کربن ۱۲ ثابت است. با به دست آوردن نسبت کربن ۱۲ به کربن ۱۴ در نمونه مورد بررسی و مقایسه آن با مقدار استاندارد این نسبت در موجودات زنده می توان قرنی را که این موجود در آن می زیسته است، با دقت بسیار خوبی محاسبه کرد. چون نیمه عمر کربن ۱۴، ۵۷۰۰ سال است تعیین عمر اجسام با استفاده از کربن ۱۴ فقط در مواردی معتبر است که نمونه حداکثر متعلق به ۶۰ هزار سال قبل باشد. پس از این مدت مقدار کربن ۱۴ بسیار ناچیز می شود. البته قوانین کربن ۱۴ برای سایر ایزوتوپ ها هم معتبر است. مواد دیگری هم وجود دارند که هم به صورت رادیواکتیو هم غیرفعال در طبیعت وجود دارند و نسبت آنها هم مقدار ثابتی است. از طرفی نیمه عمر طولانی تری هم دارند. مثلاً پتاسیم ماده ای است که دو ایزوتوپ فعال و غیرفعال آن در بدن موجودات زنده به طور طبیعی یافت می شود. نیمه عمر پتاسیم ۴۰، ۱۰۳ میلیون سال است. البته روش تاریخ سنجی رادیواکتیو در آینده قابل استفاده نیست. تمام موجوداتی که بعد از ۱۹۴۰ مرده اند، به دلیل فعالیت های هسته ای بمبهای اتمی، راکتورهای هسته ای و آزمایش های هسته ای در فضای باز دچار تغییرات هسته ای شده اند و در آینده تشخیص درصد رادیواکتیویته طبیعی در این موجودات از رادیواکتیویته حاصل از این فعالیت های هسته ای مشکل خواهد بود.
@HistorySchoolClass
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در یک حفاری تکه استخوانی پیدا می شود و باستان شناسان می گویند که این استخوان ۵ هزار سال عمر دارد. یک بچه ماموت در آند کشف می شود و عمر آن را بیش از ۲ هزار سال تخمین می زنند. اما دانشمندان چگونه می فهمند که یک شیء یا اجساد و بقایای موجودات زنده متعلق به چه زمانی هستند؟!
تاریخ سنجی به وسیله کربن ۱۴ یک روش رایج و مطمئن برای تعیین قدمت بقایای موجودات زنده است، با این شرط که حداکثر ۵۰ هزار سال عمر داشته باشند. این روش فقط درخصوص اشیایی به کار می رود که یا خود زمانی زنده بوده اند مانند استخوان، بقایای گیاهان و بقایای اجساد حیوانات و انسان ها و یا این که از موجودات زنده ساخته شده اند.
کربن ۱۴ چگونه ساخته می شود؟اشعه کیهانی هر روز و به مقدار زیاد به اتمسفر زمین می رسد. برای مثال در هر ساعت نیم میلیون تابش کیهانی به هر فرد می تابد. این اشعه کیهانی با اتمهای اتمسفر برخورد می کند و تابشهای ثانویه را به صورت نوترون های پر انرژی به وجود می آورد. این نوترون های پرانرژی با اتمهای نیتروژن برخورد می کنند. پس از برخورد نوترون با نیتروژن ۷ (۱۴پروتون و ۷نوترون) این اتمها به اتمهای کربن۶ (۱۴ پروتون ۸ نوترون) به اضافه اتمهای هیدروژن (یک پروتون و یک نوترون) تبدیل می شوند. کربن ۱۴ رادیواکتیو است با نیمه عمری حدود ۵۷۰۰ سال. (نیمه عمر مدت زمانی است که نصف اتمهای یک ماده رادیواکتیو به دلیل تابش، غیرفعال می شوند).
کربن ۱۴ در موجودات زندهاتمهای کربن ۱۴ که بر اثر تابش کیهانی به وجود آمده اند، با اتمهای اکسیژن ترکیب شده و گاز دی اکسیدکربن می دهند. گیاهان، این گاز را جذب کرده و بر اثر پدیده فتوسنتز کربن ۱۴ در فیبر گیاهان وارد می شود. حیوانات و انسان ها این گیاهان را می خورند و کربن ۱۴وارد بدن آنها می شود. نسبت کربن ۱۴ به کربن معمولی (کربن)۱۲ در هوا و بدن موجودات زنده در تمام زمانها تقریباً ثابت بوده و هست. تقریباً در هر تریلیون اتم کربن یک اتم، اتم کربن ۱۴است. کربن ۱۴ واپاشی می کند. ولی همیشه تا زمانی که موجود زنده است، به دلیل تبادل با محیط بیرون اتمهای واپاشیده شده با اتمهای جدید کربن ۱۴ جایگزین می شوند و این نسبت تقریباً ثابت می ماند.
تعیین تاریخ یک فسیل:
به محض این که یک موجود زنده می میرد، دریافت کربن آن از محیط قطع می شود. نسبت کربن ۱۲ به کربن ۱۴ در لحظه مرگ موجود با مقدار استاندارد آن در بدن بقیه موجودات زنده برابر است؛ ولی پس از مرگ کربن ۱۴ واپاشیده شده و با هیچ کربن ۱۴ جدیدی جایگزین نمی شود. کربن ۱۴به تدریج و با سرعت بسیار کم، از بین می رود؛ در حالی که مقدار کربن ۱۲ ثابت است. با به دست آوردن نسبت کربن ۱۲ به کربن ۱۴ در نمونه مورد بررسی و مقایسه آن با مقدار استاندارد این نسبت در موجودات زنده می توان قرنی را که این موجود در آن می زیسته است، با دقت بسیار خوبی محاسبه کرد. چون نیمه عمر کربن ۱۴، ۵۷۰۰ سال است تعیین عمر اجسام با استفاده از کربن ۱۴ فقط در مواردی معتبر است که نمونه حداکثر متعلق به ۶۰ هزار سال قبل باشد. پس از این مدت مقدار کربن ۱۴ بسیار ناچیز می شود. البته قوانین کربن ۱۴ برای سایر ایزوتوپ ها هم معتبر است. مواد دیگری هم وجود دارند که هم به صورت رادیواکتیو هم غیرفعال در طبیعت وجود دارند و نسبت آنها هم مقدار ثابتی است. از طرفی نیمه عمر طولانی تری هم دارند. مثلاً پتاسیم ماده ای است که دو ایزوتوپ فعال و غیرفعال آن در بدن موجودات زنده به طور طبیعی یافت می شود. نیمه عمر پتاسیم ۴۰، ۱۰۳ میلیون سال است. البته روش تاریخ سنجی رادیواکتیو در آینده قابل استفاده نیست. تمام موجوداتی که بعد از ۱۹۴۰ مرده اند، به دلیل فعالیت های هسته ای بمبهای اتمی، راکتورهای هسته ای و آزمایش های هسته ای در فضای باز دچار تغییرات هسته ای شده اند و در آینده تشخیص درصد رادیواکتیویته طبیعی در این موجودات از رادیواکتیویته حاصل از این فعالیت های هسته ای مشکل خواهد بود.
@HistorySchoolClass
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✍تاریخچه صرف غذا با قاشق و چنگال
براي نخستين بار قاشق و چنگال بهعنوان يك وسيله غذاخوري توسط بيزانسی ها در سده دهم ميلادي معمول شد.
قرنها زمان برد تا اروپاييان به قاشق و چنگال كه واعظان فرنگي آن را وسيلهاي شريرانه و هديه شيطاني ميدانستند، عادت كنند و بر سر سفرههاي ثروتمندان و اعيان اروپا جا باز كند. با اين حال مشهور است كه برخي از پادشاهان از جمله اليزابت اول در انگلستان و لويي چهاردهم در فرانسه همچنان با دست غذا ميخوردند.
اما ورود قاشق و چنگال، اين دو ابزار فرنگي به تهران به 130 سال گذشته باز ميگردد. مسافرتهاي پيدرپي ناصرالدينشاه به فرنگستان باعث شده بود تا او براي مردم وطنش سوغاتهاي ويژهاي از كالسكه و ماشيندودي گرفته تا ساختن بناهاي مرتفع و آمفيتئاتر به سبك و اسلوب مغربزمين را به ارمغان آورد و اين بار يكي از كالاهايي كه شاه از كلاه جادويياش بعد از سفرش از اروپا براي دارالخلافهنشينان رو كرد، قاشق و چنگال بود.
طبق خاطرات گردشگران فرنگي، براي نخستين بار سپهسالار صدراعظم #ناصرالدينشاه كه با نحوه غذا خوردن فرنگيها آشنايي داشت، پيش از سفر شاه به فرنگ به وي آداب غذا خوردن با قاشق و چنگال را آموزش داد اما نقل است در همان سفر كه #ناپلئون_سوم با قاشق و چنگال و ناصرالدينشاه با دست غذا ميخوردند اين موضوع كه طرز غذا خوردن كداميك از آنها صحيح است به يك بحث داغ تبديل شد.
پس از بازگشت شاه به وطن، وي شروع به استفاده از قاشق و چنگال كرد و به دنبال آن درباريان، رجال، اعيان و اشراف به مصرفكنندگان چنگال و قاشق پيوستند و اين دو ابزار به تدريج وارد بازارها و بساط دستفروشان تهراني شد.
#تهرانيان نيز كمكم اين نوع طرز غذا خوردن را ياد گرفته و قاشق و چنگال را وارد سفرهخانههاي خود كردند و طولي نكشيد كه قضيه جنبه عمومي پيدا كرد. با اين حال جماعت زيادي از تهراننشينان همچنان به سنتهاي گذشته خود پايبند بودند و صرف غذا با دست را بر استفاده از قاشق و چنگال ترجيح ميدادند.
@tarbd
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
براي نخستين بار قاشق و چنگال بهعنوان يك وسيله غذاخوري توسط بيزانسی ها در سده دهم ميلادي معمول شد.
قرنها زمان برد تا اروپاييان به قاشق و چنگال كه واعظان فرنگي آن را وسيلهاي شريرانه و هديه شيطاني ميدانستند، عادت كنند و بر سر سفرههاي ثروتمندان و اعيان اروپا جا باز كند. با اين حال مشهور است كه برخي از پادشاهان از جمله اليزابت اول در انگلستان و لويي چهاردهم در فرانسه همچنان با دست غذا ميخوردند.
اما ورود قاشق و چنگال، اين دو ابزار فرنگي به تهران به 130 سال گذشته باز ميگردد. مسافرتهاي پيدرپي ناصرالدينشاه به فرنگستان باعث شده بود تا او براي مردم وطنش سوغاتهاي ويژهاي از كالسكه و ماشيندودي گرفته تا ساختن بناهاي مرتفع و آمفيتئاتر به سبك و اسلوب مغربزمين را به ارمغان آورد و اين بار يكي از كالاهايي كه شاه از كلاه جادويياش بعد از سفرش از اروپا براي دارالخلافهنشينان رو كرد، قاشق و چنگال بود.
طبق خاطرات گردشگران فرنگي، براي نخستين بار سپهسالار صدراعظم #ناصرالدينشاه كه با نحوه غذا خوردن فرنگيها آشنايي داشت، پيش از سفر شاه به فرنگ به وي آداب غذا خوردن با قاشق و چنگال را آموزش داد اما نقل است در همان سفر كه #ناپلئون_سوم با قاشق و چنگال و ناصرالدينشاه با دست غذا ميخوردند اين موضوع كه طرز غذا خوردن كداميك از آنها صحيح است به يك بحث داغ تبديل شد.
پس از بازگشت شاه به وطن، وي شروع به استفاده از قاشق و چنگال كرد و به دنبال آن درباريان، رجال، اعيان و اشراف به مصرفكنندگان چنگال و قاشق پيوستند و اين دو ابزار به تدريج وارد بازارها و بساط دستفروشان تهراني شد.
#تهرانيان نيز كمكم اين نوع طرز غذا خوردن را ياد گرفته و قاشق و چنگال را وارد سفرهخانههاي خود كردند و طولي نكشيد كه قضيه جنبه عمومي پيدا كرد. با اين حال جماعت زيادي از تهراننشينان همچنان به سنتهاي گذشته خود پايبند بودند و صرف غذا با دست را بر استفاده از قاشق و چنگال ترجيح ميدادند.
@tarbd
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ريشه "نوش جان" گفتن از كجاست؟
يكي از تعارفاتي كه خيلي استفاده ميشود «نوش جان!» است كه كمتر كسي معني آن را ميداند. و اكثرا همان معناى "گواراى وجود" را در ذهن دارند.
«نوش» از ريشه « اَ اُو شَه » اوستايي به معني «ميرا، ناپايدار، ناجاودان و غيرزنده» بوده و از صفات اهريمن است. در زبان اوستايي چند سنت منفي ساز وجود دارد كه با كمك آنها فعل يا صفتي معكوس ميشود. يعني صفتي اهورايي تبديل به صفتي اهريمني ميشود و بر عكس. يكي از اين سنتها يا به عبارتي شيوه دستوري، افزودن هِجايِ « اَ » به ابتداي صفت يا فعل مذكور است. در اينجا هم با همين روش كلمه اَاوشه به « اَ اَاوشَه »، به معني «ناميرار و زنده جاويدان» تغيير كرده است. بعدها در سير تغييرات زباني، اَ اَاوشَه به «اَن اَاوشَه » ، « اَنوشَه » و « نوشَ » تغيير كرده كه همگي به همان معني ناميرا و زندهي جاويد هستند. (هنوز نام انوشه و انوش از اين صفت باقي ماندهاند كه براي آقايان انتخاب ميشود. نامهاي زنانه نوشين ، نوشان، مهرنوش، نوش آفرين و … هم از همين ريشهاند.)
با اين تعريف نوش به معني جاودان بوده و در تركيب با ساير كلمات اين معني را تداعي ميكند. پس «نوشِ جان» يعني جانتان ناميرا و جاودان. «نوشين» يعني ناميرا ، «نوشان» زندهيِ جاويد كننده، «مهرنوش» يعني عهد و پيمان جاودان (مهر = عهد و پيمان) ، «نوشآفرين» يعني دعاي خيرِ هميشگي (آفرين = دعاي خير. كه به شكل منفي ميشود « نه آفرين» يا نفرين ، يعني دعاي بد و ناخير) و از اين دست...
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
يكي از تعارفاتي كه خيلي استفاده ميشود «نوش جان!» است كه كمتر كسي معني آن را ميداند. و اكثرا همان معناى "گواراى وجود" را در ذهن دارند.
«نوش» از ريشه « اَ اُو شَه » اوستايي به معني «ميرا، ناپايدار، ناجاودان و غيرزنده» بوده و از صفات اهريمن است. در زبان اوستايي چند سنت منفي ساز وجود دارد كه با كمك آنها فعل يا صفتي معكوس ميشود. يعني صفتي اهورايي تبديل به صفتي اهريمني ميشود و بر عكس. يكي از اين سنتها يا به عبارتي شيوه دستوري، افزودن هِجايِ « اَ » به ابتداي صفت يا فعل مذكور است. در اينجا هم با همين روش كلمه اَاوشه به « اَ اَاوشَه »، به معني «ناميرار و زنده جاويدان» تغيير كرده است. بعدها در سير تغييرات زباني، اَ اَاوشَه به «اَن اَاوشَه » ، « اَنوشَه » و « نوشَ » تغيير كرده كه همگي به همان معني ناميرا و زندهي جاويد هستند. (هنوز نام انوشه و انوش از اين صفت باقي ماندهاند كه براي آقايان انتخاب ميشود. نامهاي زنانه نوشين ، نوشان، مهرنوش، نوش آفرين و … هم از همين ريشهاند.)
با اين تعريف نوش به معني جاودان بوده و در تركيب با ساير كلمات اين معني را تداعي ميكند. پس «نوشِ جان» يعني جانتان ناميرا و جاودان. «نوشين» يعني ناميرا ، «نوشان» زندهيِ جاويد كننده، «مهرنوش» يعني عهد و پيمان جاودان (مهر = عهد و پيمان) ، «نوشآفرين» يعني دعاي خيرِ هميشگي (آفرين = دعاي خير. كه به شكل منفي ميشود « نه آفرين» يا نفرين ، يعني دعاي بد و ناخير) و از اين دست...
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بحثی درباره ی " روشنایی " تنها استثنای دستور زبان فارسی که صفت با شکل پایه ای " روشنا" تبدیل به اسم شده است .
دکتر علی اصغری : سلام
دوستان ارجمند یک پرسش:
چرا ساخت واژه «روشنایی» را وندی می دانید؟
ملاصادقی : استاد دکتر علی اصغری؛ روشنایی مرکب از روشنا که مخفف روشنان است بمعنی روشن بزیادت الف و نون و یای مصدری به معنی روشنی . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).
روشنایی بمعنی روشن شونده شدن است مرکب از روشن و الف فاعلیت و یای مصدری و همزه برای رفع التقای ساکنین و میتواند که یای نسبت باشد در این صورت روشنایی بمعنی نوری و پرتوی که منسوب است به شی ٔ روشن شونده
دکتر محمود علی اصغری؛ ملاصادقی عزیز
سپاس بسیار از پاسخ ارزنده تان در این باره.
روشنایی شاید تنها واژه ای در زبان فارسی باشد که به صورت حاصل مصدری کاربرد دارد. جز این واژه نمونه ای دیگری نیست گویا.آنچه دهخدا در این باره نوشته به سختی قابل تفهیم به فراگیران است.به عبارتی نظرات مختلفی آورده.
در این واژه تکواژ پایه دقیقاً کدام است و وند کدام؟
روشنا(پایه)؟
همین طور باید باشد که می فرمایید. داده های ریشه شناختی هم گواه چنین قولی است.
لکن امروزه «روشنا» کاربرد ندارد و این موضوع ایجاد مشکل نمی کند؟
بنابراین نتیجه می شود در زبان فارسی برخی صفات با پذیرش وند «ا» بدل به اسم می شوند: پهن(صفت)پهنا(اسم)گرم(صفت) گرما(اسم) بلند(صفت) بلندا(اسم)روشن(صفت) روشنا(اسم)
/سرما/(از روی گرما)/ اسم های قیاسی (از روی پهنا)از این نوع اند.
روشنایی دارای دو وند خواهد بود.«ا» وند اسم ساز+«یی » وند حاصل مصدری
با همه این طول و تفصیل یک مشکل اساسی می ماند:
همه اسامی فوق که با وند«ا» از صفت بدل یافته اند دیگر دوباره وند حاصل مصدری نمی پذیرند؛ (اسم در اسم نمی شوند.)در این میان «روشنا+یی نمونه ای منحصر به فرد خواهد ماند.
متشکرم ملاصادقی گرامی
گمان می کنم پاسخ این تشکیک در ریشه اوستایی این واژه نهفته است.در زبان اوستایی /روشن/ رَاُخشَنَ raoxshanaاست.رَاُخشَنَ پایه است و هیچ وندی نپذیرفته.در صفحه288 واج شناسی تاریخی دکتر مهری باقری هم ریشه اوستایی «روشن» امروزیraoxshnaa آمده است. همین نقل در فرهنگ ریشه شناسی دکتر علی مولایی(ص249) آمده
از این روی تکواژ پایه را باید همان «روشنا» ی اوستایی دانست و صفت است که با پذیرفتن وند حاصل مصدری یک بار بدل به اسم می شود.
برای نمونه ای دیگر باید عرض کنم در اوستایی اغلب واژه ها در پایان مصوت اَ می پذیرند: روغن/روغنا
روشنا(اسم مرکب) نقل قول فرهنگ معین اسمی است که از صفت روشن ساخته شده. این نوع اسم دیگر وند حاصل مصدری نمی پذیرد.
روشنایی اسمی است با یک وند حاصل مصدری که ازصفت و ریشه اوستایی raoxshnaa و ریشه پهلوی «روشناک»ساخته شده است .
این پست حاصل یک بحث دستوری بنده کمترین با استاد دکتر محمود علی اصغری هست با تشکر از ایشان .
در فایل زیر ؛ روشن/روشنَ ص9 را ملاحظه بفرمایید.
@ferdosesokhan
دکتر علی اصغری : سلام
دوستان ارجمند یک پرسش:
چرا ساخت واژه «روشنایی» را وندی می دانید؟
ملاصادقی : استاد دکتر علی اصغری؛ روشنایی مرکب از روشنا که مخفف روشنان است بمعنی روشن بزیادت الف و نون و یای مصدری به معنی روشنی . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).
روشنایی بمعنی روشن شونده شدن است مرکب از روشن و الف فاعلیت و یای مصدری و همزه برای رفع التقای ساکنین و میتواند که یای نسبت باشد در این صورت روشنایی بمعنی نوری و پرتوی که منسوب است به شی ٔ روشن شونده
دکتر محمود علی اصغری؛ ملاصادقی عزیز
سپاس بسیار از پاسخ ارزنده تان در این باره.
روشنایی شاید تنها واژه ای در زبان فارسی باشد که به صورت حاصل مصدری کاربرد دارد. جز این واژه نمونه ای دیگری نیست گویا.آنچه دهخدا در این باره نوشته به سختی قابل تفهیم به فراگیران است.به عبارتی نظرات مختلفی آورده.
در این واژه تکواژ پایه دقیقاً کدام است و وند کدام؟
روشنا(پایه)؟
همین طور باید باشد که می فرمایید. داده های ریشه شناختی هم گواه چنین قولی است.
لکن امروزه «روشنا» کاربرد ندارد و این موضوع ایجاد مشکل نمی کند؟
بنابراین نتیجه می شود در زبان فارسی برخی صفات با پذیرش وند «ا» بدل به اسم می شوند: پهن(صفت)پهنا(اسم)گرم(صفت) گرما(اسم) بلند(صفت) بلندا(اسم)روشن(صفت) روشنا(اسم)
/سرما/(از روی گرما)/ اسم های قیاسی (از روی پهنا)از این نوع اند.
روشنایی دارای دو وند خواهد بود.«ا» وند اسم ساز+«یی » وند حاصل مصدری
با همه این طول و تفصیل یک مشکل اساسی می ماند:
همه اسامی فوق که با وند«ا» از صفت بدل یافته اند دیگر دوباره وند حاصل مصدری نمی پذیرند؛ (اسم در اسم نمی شوند.)در این میان «روشنا+یی نمونه ای منحصر به فرد خواهد ماند.
متشکرم ملاصادقی گرامی
گمان می کنم پاسخ این تشکیک در ریشه اوستایی این واژه نهفته است.در زبان اوستایی /روشن/ رَاُخشَنَ raoxshanaاست.رَاُخشَنَ پایه است و هیچ وندی نپذیرفته.در صفحه288 واج شناسی تاریخی دکتر مهری باقری هم ریشه اوستایی «روشن» امروزیraoxshnaa آمده است. همین نقل در فرهنگ ریشه شناسی دکتر علی مولایی(ص249) آمده
از این روی تکواژ پایه را باید همان «روشنا» ی اوستایی دانست و صفت است که با پذیرفتن وند حاصل مصدری یک بار بدل به اسم می شود.
برای نمونه ای دیگر باید عرض کنم در اوستایی اغلب واژه ها در پایان مصوت اَ می پذیرند: روغن/روغنا
روشنا(اسم مرکب) نقل قول فرهنگ معین اسمی است که از صفت روشن ساخته شده. این نوع اسم دیگر وند حاصل مصدری نمی پذیرد.
روشنایی اسمی است با یک وند حاصل مصدری که ازصفت و ریشه اوستایی raoxshnaa و ریشه پهلوی «روشناک»ساخته شده است .
این پست حاصل یک بحث دستوری بنده کمترین با استاد دکتر محمود علی اصغری هست با تشکر از ایشان .
در فایل زیر ؛ روشن/روشنَ ص9 را ملاحظه بفرمایید.
@ferdosesokhan
Telegram
attach 📎
❤️ مادر یعنی زندگی
🔻تصویر واقعی بلافاصله پس از عمل جراحی است که 7 ساعت به طول انجامید.نوزادتازه متولد شده درآغوش مادرش درسمت راست دکتری که گریه می کند. مادر به بیماری صعب العلاجی مبتلا بود و نوزاد رانمی تواند به دنیا بیاورد. 11 سال صبر کرد و از خداوند متعال التماس کرده تا فرزندی به او بدهد ، نتیجه عمل جراحی یا نجات کودک یامادرش بود.اگرچه پزشک به مدت 7 ساعت تمام تلاش خود را انجام داد،اما نتوانست کودک و مادررا باهم نجات دهد
🔻درپایان،پزشک تصمیم گرفت آنچه راکه مادر از او خواسته بود انجام دهد وآن نجات فرزند خود با هزینه زندگی خویش است
مادربه کودک نزدیک شد تا آخرین بار او را در دامان خود بگیرد و ببوسد و دو دقیقه او را بغل کرد و لبخند زند وسپس چشم هایش رابست و تسلیم مرگ شد
صدای گریه کودک به طور ناخودآگاه بلند میشود
بلکه این احساس از دست دادن برای همیشگی است برای کسی که زندگی به آن داده است که دیگر هرگز نخواهید دید
🔻چه کوتاه است این دیدار و چه طولانی است زندگی اندوهبار بدون مادر...هرسال در کل جهان هزاران مادر در حین زایمان جهت زنده ماندن فرزندان ،جان خود را از دست می دهند
مهربان باشیم
@ferdosesokhan
🔻تصویر واقعی بلافاصله پس از عمل جراحی است که 7 ساعت به طول انجامید.نوزادتازه متولد شده درآغوش مادرش درسمت راست دکتری که گریه می کند. مادر به بیماری صعب العلاجی مبتلا بود و نوزاد رانمی تواند به دنیا بیاورد. 11 سال صبر کرد و از خداوند متعال التماس کرده تا فرزندی به او بدهد ، نتیجه عمل جراحی یا نجات کودک یامادرش بود.اگرچه پزشک به مدت 7 ساعت تمام تلاش خود را انجام داد،اما نتوانست کودک و مادررا باهم نجات دهد
🔻درپایان،پزشک تصمیم گرفت آنچه راکه مادر از او خواسته بود انجام دهد وآن نجات فرزند خود با هزینه زندگی خویش است
مادربه کودک نزدیک شد تا آخرین بار او را در دامان خود بگیرد و ببوسد و دو دقیقه او را بغل کرد و لبخند زند وسپس چشم هایش رابست و تسلیم مرگ شد
صدای گریه کودک به طور ناخودآگاه بلند میشود
بلکه این احساس از دست دادن برای همیشگی است برای کسی که زندگی به آن داده است که دیگر هرگز نخواهید دید
🔻چه کوتاه است این دیدار و چه طولانی است زندگی اندوهبار بدون مادر...هرسال در کل جهان هزاران مادر در حین زایمان جهت زنده ماندن فرزندان ،جان خود را از دست می دهند
مهربان باشیم
@ferdosesokhan
نحوه سرچ کردن👇👇
1_وارد کانال یا گروه شوید.
2_ سه نقطه بالای صفحه را بزنید.
3_ گزینه جستجو و یا searchرا بزنید .
4_یک کلمه از درخواست تون را بنویسید. مثلا نگاره
5_ شکل ذره بین صفحه کلید تون را بزنید.
6_بعد براتون یک موضوع با همان عنوان پیدا می کنه.
7_ فلش رو به بالا و رو به پایین را بزنید مطالب دیگری در مورد همان عنوان براتون میاد.
1_وارد کانال یا گروه شوید.
2_ سه نقطه بالای صفحه را بزنید.
3_ گزینه جستجو و یا searchرا بزنید .
4_یک کلمه از درخواست تون را بنویسید. مثلا نگاره
5_ شکل ذره بین صفحه کلید تون را بزنید.
6_بعد براتون یک موضوع با همان عنوان پیدا می کنه.
7_ فلش رو به بالا و رو به پایین را بزنید مطالب دیگری در مورد همان عنوان براتون میاد.
💠 راز موفقیت و شادابی در مدرسه
🔹موسسه نظرسنجی گالوپ، یک بنیاد بین المللی در حوزه پیماش و نظرسنجی اجتماعی است که در سال ۱۹۳۵ و توسط جرج گالوپ تاسیس شده است. اکنون بنیاد گالوپ دارای ۳۰ دفتر در ۲۰ کشور دنیاست. نظرسنجی در ساحت تربیت و مدرسه، یکی از اقدامات نسبتا جدید گالوپ است که از سال ۲۰۰۹ به اجرا درآمده و تاکنون بیش از ۵ میلیون دانش آموز در این نظرسنجی شرکت کردند.
🔹نظرسنجی گالوپ از دانش آموزان (Gallup Student poll) یک ابزار پرسشنامه ای برای سنجش میزان سه ویژگی حیاتی در میان دانش آموزان ۱۱ تا ۱۸ سال است (پایه ۵ تا ۱۲). این ویژگی ها عبارتند از: امیدواری؛ مشارکت؛ سلامت. در واقع، هدف این نظرسنجی دانش آموزی، شنیده شدن صدای اعتراض نوجوانان مدرسه ای در مقابل معضل پافشاری بر آزمون و فشار روانی قبل از اتمام مدرسه است. و به تبع آن، هدف این مطالعه کمک به ایجاد فضای آرام و خلق فرهنگ مثبت اندیشی در مدارس است.
🔹در حقیقت، نظرسنجی دانش آموزی گالوپ آشکار ساخته که حداقل ۵۰% شانس موفقیت شخصی و شغلی دانش آموزان در آینده، ناشی از قابلیت ها و مهارت های غیردرسی است. این مهارت ها را قابلیت های اجتماعی-هیجانی (Social-emotional Qualities) نامیده که شامل: امیدواری، کنجکاوی، پشتکار، مشارکت و همکاری، و سلامت روان است.
🔹درنهایت، مجموعه این قابلیت ها را در ۳ شاخص خلاصه کرده است: امیدواری؛ مشارکت؛ سلامت.
🔹امیدواری (Hope):
مجموع باورها و آرزوهای شیرین و انرژی های مثبت شخص راجع به آینده خودش است. امید، مشوق حضور منظم در مدرسه و کلاس درس؛ مشوق تلاش برای گرفتن نمرات بهتر؛ و مانعِ تکرار پایه و ترک تحصیل است.
🔹مشارکت (Engagement):
به معنای درگیری فعال و مشتاقانه در فعالیت های مدرسه است. بالابودن حس مشارکت و همکاری در میان دانش آموزان، پیشرفت و موفقیت مدرسه را رقم می زند.
🔹سلامت روان (Well-being):
یعنی راجع به زندگی خویش چگونه بیاندیشیم و نسبت به زندگی چه احساسی داشته باشیم. در واقع، سلامت روان داشتن به شکل احساس آرامش و خوشی، خود را نشان می دهد.
یافته های نظرسنجی گالوپ:
🔹دانش آموزانی که سطح امیدواری بالا دارند؛ صاحب آرمان ها و ایده های متعدد و جذاب هستند و نسبت به آینده خود بسیار خوش بین اند. آنها می توانند بر مسایل و مشکلات پیش روی خود فایق بیایند و به اهداف و آرزوهای خود برسند.
🔹دانش آموزانی که سطح مشارکت بالا دارند؛ اشتیاق بیشتری در مدرسه نشان می دهند و میزان پشتکار و پایداری آنها بسیار زیاد است. نتایج مطالعه نشان داده که تشویق و توجه به دانش آموز از جانب معلم، عامل اصلی بیدارسازی و فعالسازی حس مشارکت و همکاری در دانش آموزان است.
🔹 دانش آموزانی که سطح سلامت روان بالایی دارند؛ نوجوانان سرحال و شاداب هستند و اغلب لبخند بر لب دارند. آنها خوش بین بوده و آرامش دارند. نبود سلامت روان موجب پژمردگی نهفته در میان نوجوانان می شود.
🔹 نتایج پایانی پژوهش گالوپ اشاره به این واقعیت نادیده گرفته شده در ایران دارد که موفق بودن در آزمون قابلیت های اجتماعی-هیجانی, بهتر و با اطمینان بیشتر از آزمون های درسی و نمرات تحصیلی، موفقیت شخصی و شغلی (بویژه کارآفرینی) در آینده را پیش بینی می کند.
مؤسسه گالوپ - علی حسینی
🌷🌷🌷هشتم مهر زاد روز حضرت عشق مولانا بر عاشقان و دلدادگانش مبارکباد🌷🌷🌷
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔹موسسه نظرسنجی گالوپ، یک بنیاد بین المللی در حوزه پیماش و نظرسنجی اجتماعی است که در سال ۱۹۳۵ و توسط جرج گالوپ تاسیس شده است. اکنون بنیاد گالوپ دارای ۳۰ دفتر در ۲۰ کشور دنیاست. نظرسنجی در ساحت تربیت و مدرسه، یکی از اقدامات نسبتا جدید گالوپ است که از سال ۲۰۰۹ به اجرا درآمده و تاکنون بیش از ۵ میلیون دانش آموز در این نظرسنجی شرکت کردند.
🔹نظرسنجی گالوپ از دانش آموزان (Gallup Student poll) یک ابزار پرسشنامه ای برای سنجش میزان سه ویژگی حیاتی در میان دانش آموزان ۱۱ تا ۱۸ سال است (پایه ۵ تا ۱۲). این ویژگی ها عبارتند از: امیدواری؛ مشارکت؛ سلامت. در واقع، هدف این نظرسنجی دانش آموزی، شنیده شدن صدای اعتراض نوجوانان مدرسه ای در مقابل معضل پافشاری بر آزمون و فشار روانی قبل از اتمام مدرسه است. و به تبع آن، هدف این مطالعه کمک به ایجاد فضای آرام و خلق فرهنگ مثبت اندیشی در مدارس است.
🔹در حقیقت، نظرسنجی دانش آموزی گالوپ آشکار ساخته که حداقل ۵۰% شانس موفقیت شخصی و شغلی دانش آموزان در آینده، ناشی از قابلیت ها و مهارت های غیردرسی است. این مهارت ها را قابلیت های اجتماعی-هیجانی (Social-emotional Qualities) نامیده که شامل: امیدواری، کنجکاوی، پشتکار، مشارکت و همکاری، و سلامت روان است.
🔹درنهایت، مجموعه این قابلیت ها را در ۳ شاخص خلاصه کرده است: امیدواری؛ مشارکت؛ سلامت.
🔹امیدواری (Hope):
مجموع باورها و آرزوهای شیرین و انرژی های مثبت شخص راجع به آینده خودش است. امید، مشوق حضور منظم در مدرسه و کلاس درس؛ مشوق تلاش برای گرفتن نمرات بهتر؛ و مانعِ تکرار پایه و ترک تحصیل است.
🔹مشارکت (Engagement):
به معنای درگیری فعال و مشتاقانه در فعالیت های مدرسه است. بالابودن حس مشارکت و همکاری در میان دانش آموزان، پیشرفت و موفقیت مدرسه را رقم می زند.
🔹سلامت روان (Well-being):
یعنی راجع به زندگی خویش چگونه بیاندیشیم و نسبت به زندگی چه احساسی داشته باشیم. در واقع، سلامت روان داشتن به شکل احساس آرامش و خوشی، خود را نشان می دهد.
یافته های نظرسنجی گالوپ:
🔹دانش آموزانی که سطح امیدواری بالا دارند؛ صاحب آرمان ها و ایده های متعدد و جذاب هستند و نسبت به آینده خود بسیار خوش بین اند. آنها می توانند بر مسایل و مشکلات پیش روی خود فایق بیایند و به اهداف و آرزوهای خود برسند.
🔹دانش آموزانی که سطح مشارکت بالا دارند؛ اشتیاق بیشتری در مدرسه نشان می دهند و میزان پشتکار و پایداری آنها بسیار زیاد است. نتایج مطالعه نشان داده که تشویق و توجه به دانش آموز از جانب معلم، عامل اصلی بیدارسازی و فعالسازی حس مشارکت و همکاری در دانش آموزان است.
🔹 دانش آموزانی که سطح سلامت روان بالایی دارند؛ نوجوانان سرحال و شاداب هستند و اغلب لبخند بر لب دارند. آنها خوش بین بوده و آرامش دارند. نبود سلامت روان موجب پژمردگی نهفته در میان نوجوانان می شود.
🔹 نتایج پایانی پژوهش گالوپ اشاره به این واقعیت نادیده گرفته شده در ایران دارد که موفق بودن در آزمون قابلیت های اجتماعی-هیجانی, بهتر و با اطمینان بیشتر از آزمون های درسی و نمرات تحصیلی، موفقیت شخصی و شغلی (بویژه کارآفرینی) در آینده را پیش بینی می کند.
مؤسسه گالوپ - علی حسینی
🌷🌷🌷هشتم مهر زاد روز حضرت عشق مولانا بر عاشقان و دلدادگانش مبارکباد🌷🌷🌷
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نکاتی چند از حروف اضافه ( با - باز - بر - بی - پی - پیش - تا - در)
🖊با
💥الف: اگرباکلمه ای ترکیب شودپیشوند است: باادب،باهنر، بامعرفت و...
💥ب: اگرفقط همراهی یاوسیله کاری رانشان دهد، حرف اضافه است.
بادل خونین، لب خندان بیاور همچو جام
من با اتوبوس به مسافرت رفتم.
🖊باز
💥الف: اگربه معنی« گشاده»یا « مفتوح» به کاربرده شود، صفت است: دراتاق، باز است.
💥ب: اگربه مفهوم « دوبار» به کاررودد« قید» است:
ایزد-تعالی-دروی نظرنکند.بازش بخواند
💥ج: اگربافعل ترکیب شود،پیشونداست:
بازگشت،بازآید،بازکردو....
💥د: هرگاه به معنی به،به سوی ویاهمراه بااز،به معنی به این طرف ، به بعد،باشد،حرف اضافه است:
ازکوه فرودآمدوبازِسپاه خویش شد.
« دراین حالت، حرف اضافه باز،کسره میگیرد»
هرگزازآن روز باز،خبری ازاونشنیدم.
🖊بر
💥الف:پیشوند فعل: برآمد، برخاست، برانگیخت و...
💥ب: اسم: اگربه معنی تن، میوه ،پهلو،نزدیک وکنارباشد،ایم است.
برش چون بررستم زال بود
شما راببایدبرِاوشدن
💥پ: حرف اضافه: اوبرجای خودنشست.
💥پ: بالا
دولت از گوهر زینت نه فرود است و نه بر
نصرت از گوشه ی تاجت نه فراز است و نه باز
👈نکته: به همین جهت از آن کلمه( برتر) ساخته اند و حرف اضافه نیست.
💥ت:به معنی روی
بر اسب سوارشد.
💥ج: وظیفه: بر تست( توست) پاس خاطر بیچارگان
💥چ: برای
دولتی تا ابد بر او ماند.
💥ح: قصد و فکر
بر آنم که اگر او را دیدم بگویم...
🖊بهر:
💥الف:
اسم: اگربه معنی بخش وقسمت باشد، معادل بهره، اسم است.
زعلم بهره ماگندم است وبهرتوکار
💥ب: حرف اضافه اگربه معنای برایِ به کاررودحرف اضافه است« دراینحال اغلب باکلمه « از» همراه است.
🖊بی: پیشوند نفی وصفت ساز
💥الف:اگرباکلمه ای ترکیب شودوصفت مشتق بسازد،
پیشونداست:بی کار،بی سواد،
بیهوش و...
بیدلی درهمه احوال خدا بااوبود.
💥ب: چنانچه باکلمه همراه خودترکیب نشود وبه معنی« بدون» به صورت منفی « با» به کاررودحرف اضافه است: بی مهررخت روزمرانورنمانده ست
🖊پی،پیش
💥اسم: اگراین دوکلمه به ترتیب به معنای« گام،پای،پشت سر،دنبال» و« قبل،جلو،درحضور،دربرابرِ» باشند،اسم هستند:
پسردرپیِ کاروان رفت.
پیشِ دیوارآنچه گویی، هوش دار
چونکه صدآمد،نودهم پیش ماست.
بیاوردش ازپیشِ افراسیاب
💥حرف اضافه: اگر« ازپیِ،پیِ» به معنی« به «منظورِ،به قصدِ» و« پیشِ» به معنی« درنظر،به عقیدهَ» باشد،حرف اضافه اند.
سراسرجهان پیش اوخواربود.
پیِ نمازبه خاک نیاز،رخ سودند.
بی تفکر، پیش هرداننده هست
آنکه باگردنده، گرداننده است.
☄بی،پیش،با :حرف اضافه اند.
🖊تا
💥الف: اگربه مفهوم تاوقتی که،وقتی که وبرای اینکه به کاربرود،حرف ربط است.
تانگردی آشنا، زین پرده رمزی نشنوی.
💥ب: اگربه مفهوم زنهار، هان،مبادابه کاررود،صوت است وبتنهایی شبه جمله است:
به روزنیک کسان، گفت تاتوغم نخوری
💥ج: چنانچه دوکلمه رابه هم متصل کندویک کلمه مرکب بسازد،میانونداست:سرتاسر، سرتاپاو...
💥د:اگرباکلماتی همراه باشدکه پایان مسیرزمان یامکان یاموضوعی رانشان دهند،حرف اضافه است:
تاقیامت باقیش داریم ما
تومترس ازنسخ دین، ای مصطفی
🖊در:
💥الف: اگربه معنی «دروازه» باشد،اسم است:
درِاتاق،درِکلاس،درِباغ
💥ب:اگربافعل، همراه شود،پیشونداست: ازدر،درآمدی،ازخود،به درشدم
💥ج: اگربااسم یاضمیربیایدوبه معنی درون وداخل باشد،حرف اضافه است: امروز، درخانه می مانم.
☄حرف اضافه در، گاهی بصورت« اندر» به کارمی رود وبندرت به صورت اندرون.
البته اگراندرون به معنای داخل،شکم،باطن واندرونی« درمقابل بیرونی» باشد،اسم است:
اندرون ازطعام،خالی دار.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🖊با
💥الف: اگرباکلمه ای ترکیب شودپیشوند است: باادب،باهنر، بامعرفت و...
💥ب: اگرفقط همراهی یاوسیله کاری رانشان دهد، حرف اضافه است.
بادل خونین، لب خندان بیاور همچو جام
من با اتوبوس به مسافرت رفتم.
🖊باز
💥الف: اگربه معنی« گشاده»یا « مفتوح» به کاربرده شود، صفت است: دراتاق، باز است.
💥ب: اگربه مفهوم « دوبار» به کاررودد« قید» است:
ایزد-تعالی-دروی نظرنکند.بازش بخواند
💥ج: اگربافعل ترکیب شود،پیشونداست:
بازگشت،بازآید،بازکردو....
💥د: هرگاه به معنی به،به سوی ویاهمراه بااز،به معنی به این طرف ، به بعد،باشد،حرف اضافه است:
ازکوه فرودآمدوبازِسپاه خویش شد.
« دراین حالت، حرف اضافه باز،کسره میگیرد»
هرگزازآن روز باز،خبری ازاونشنیدم.
🖊بر
💥الف:پیشوند فعل: برآمد، برخاست، برانگیخت و...
💥ب: اسم: اگربه معنی تن، میوه ،پهلو،نزدیک وکنارباشد،ایم است.
برش چون بررستم زال بود
شما راببایدبرِاوشدن
💥پ: حرف اضافه: اوبرجای خودنشست.
💥پ: بالا
دولت از گوهر زینت نه فرود است و نه بر
نصرت از گوشه ی تاجت نه فراز است و نه باز
👈نکته: به همین جهت از آن کلمه( برتر) ساخته اند و حرف اضافه نیست.
💥ت:به معنی روی
بر اسب سوارشد.
💥ج: وظیفه: بر تست( توست) پاس خاطر بیچارگان
💥چ: برای
دولتی تا ابد بر او ماند.
💥ح: قصد و فکر
بر آنم که اگر او را دیدم بگویم...
🖊بهر:
💥الف:
اسم: اگربه معنی بخش وقسمت باشد، معادل بهره، اسم است.
زعلم بهره ماگندم است وبهرتوکار
💥ب: حرف اضافه اگربه معنای برایِ به کاررودحرف اضافه است« دراینحال اغلب باکلمه « از» همراه است.
🖊بی: پیشوند نفی وصفت ساز
💥الف:اگرباکلمه ای ترکیب شودوصفت مشتق بسازد،
پیشونداست:بی کار،بی سواد،
بیهوش و...
بیدلی درهمه احوال خدا بااوبود.
💥ب: چنانچه باکلمه همراه خودترکیب نشود وبه معنی« بدون» به صورت منفی « با» به کاررودحرف اضافه است: بی مهررخت روزمرانورنمانده ست
🖊پی،پیش
💥اسم: اگراین دوکلمه به ترتیب به معنای« گام،پای،پشت سر،دنبال» و« قبل،جلو،درحضور،دربرابرِ» باشند،اسم هستند:
پسردرپیِ کاروان رفت.
پیشِ دیوارآنچه گویی، هوش دار
چونکه صدآمد،نودهم پیش ماست.
بیاوردش ازپیشِ افراسیاب
💥حرف اضافه: اگر« ازپیِ،پیِ» به معنی« به «منظورِ،به قصدِ» و« پیشِ» به معنی« درنظر،به عقیدهَ» باشد،حرف اضافه اند.
سراسرجهان پیش اوخواربود.
پیِ نمازبه خاک نیاز،رخ سودند.
بی تفکر، پیش هرداننده هست
آنکه باگردنده، گرداننده است.
☄بی،پیش،با :حرف اضافه اند.
🖊تا
💥الف: اگربه مفهوم تاوقتی که،وقتی که وبرای اینکه به کاربرود،حرف ربط است.
تانگردی آشنا، زین پرده رمزی نشنوی.
💥ب: اگربه مفهوم زنهار، هان،مبادابه کاررود،صوت است وبتنهایی شبه جمله است:
به روزنیک کسان، گفت تاتوغم نخوری
💥ج: چنانچه دوکلمه رابه هم متصل کندویک کلمه مرکب بسازد،میانونداست:سرتاسر، سرتاپاو...
💥د:اگرباکلماتی همراه باشدکه پایان مسیرزمان یامکان یاموضوعی رانشان دهند،حرف اضافه است:
تاقیامت باقیش داریم ما
تومترس ازنسخ دین، ای مصطفی
🖊در:
💥الف: اگربه معنی «دروازه» باشد،اسم است:
درِاتاق،درِکلاس،درِباغ
💥ب:اگربافعل، همراه شود،پیشونداست: ازدر،درآمدی،ازخود،به درشدم
💥ج: اگربااسم یاضمیربیایدوبه معنی درون وداخل باشد،حرف اضافه است: امروز، درخانه می مانم.
☄حرف اضافه در، گاهی بصورت« اندر» به کارمی رود وبندرت به صورت اندرون.
البته اگراندرون به معنای داخل،شکم،باطن واندرونی« درمقابل بیرونی» باشد،اسم است:
اندرون ازطعام،خالی دار.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تناقض = متناقض نما = پارادوکس
آشکار ترین گونه های تناقض
■- اسناد ( نسبت دادن ) دو مفهوم متضاد به هم
■- اسناد ( نسبت دادن ) دو مفهوم متضاد به موضوعی دیگر
■- بیان عبارت یا جمله ای که به ظاهر با عقل ، عرف ، عادت ، و ... در تعارض است
□- اسناد دو مفهوم متضاد به هم
●- نسبت دادن دو مفهوم متضاد به هم می تواند به یکی از صورت های زیر باشد :
○۱- در اسم ها و صفت های مرکب مانند " خراب آباد " و ...
بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم
مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد
○۲- درترکیب های وصفی مانند :" ساکن روان " ، " فریاد بی صدا " ، " شتاب ساکن " و ...
کی شود این روان من ساکن
این چنین ساکن روان که منم
○۳- درترکیب های اضافی مانند:" سلطنت فقر " ، " دولت فقر " ، " فریاد سکوت " و ...
اگرت سلطنت فقر ببخشند ای دل
کمترین ملک تو از ماه بود تا ماهی
○۴- در اسم یا صفت و متمم آن مانند : " نزدیک تر از دوری " ، " روشن تر از خاموشی " ، " از تهی سر شار " و ...
سرمایه آگاهی گر آینه داری هاست
در ما و تو چیزی نیست نزدیک تر از دوری
□- اسناد ( نسبت دادن ) دو مفهوم متضاد به موضوعی دیگر
●- مانند اسناد " حاضرِ غایب " به وجود، یا اسناد " پیدا و پنهان " به عشق در هر کدام از نمونه های زیر
¤-هرگز وجودِ حاضرِ غایب شنیده ای
من در میان جمع و دلم جای دیگر است
☆- در " حاضرِ غایب " تناقض از نوع اسناد دو مفهوم متضاد به هم نیز وجود دارد
¤- مثال عشق پیدایی و پنهان
ندیدم همچو تو پیدا و پنهان
□- بیان عبارت و جمله ای که به ظاهر با عقل ، عرف ، عادت ، و ... در تعارض است
●- مانند : " صاحب آوازه یعنی بنام بودن در اقلیم گمنامی " و " شکیب از بی شکیبی داشتن " و " قرار از بی قراری داشتن " در هر کدام از نمونه های زیر
¤- صاحب آوازه در اقلیم گمنامی منم
نام خود را از زبان هیچ کس نشنیده ام
¤- دل من چون پرستوی بهاری است
از این صحرا به آن صحرا فراری است
شکیب او همه در بی شکیبی است
قرار اوهمه در بی قراری است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آشکار ترین گونه های تناقض
■- اسناد ( نسبت دادن ) دو مفهوم متضاد به هم
■- اسناد ( نسبت دادن ) دو مفهوم متضاد به موضوعی دیگر
■- بیان عبارت یا جمله ای که به ظاهر با عقل ، عرف ، عادت ، و ... در تعارض است
□- اسناد دو مفهوم متضاد به هم
●- نسبت دادن دو مفهوم متضاد به هم می تواند به یکی از صورت های زیر باشد :
○۱- در اسم ها و صفت های مرکب مانند " خراب آباد " و ...
بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم
مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد
○۲- درترکیب های وصفی مانند :" ساکن روان " ، " فریاد بی صدا " ، " شتاب ساکن " و ...
کی شود این روان من ساکن
این چنین ساکن روان که منم
○۳- درترکیب های اضافی مانند:" سلطنت فقر " ، " دولت فقر " ، " فریاد سکوت " و ...
اگرت سلطنت فقر ببخشند ای دل
کمترین ملک تو از ماه بود تا ماهی
○۴- در اسم یا صفت و متمم آن مانند : " نزدیک تر از دوری " ، " روشن تر از خاموشی " ، " از تهی سر شار " و ...
سرمایه آگاهی گر آینه داری هاست
در ما و تو چیزی نیست نزدیک تر از دوری
□- اسناد ( نسبت دادن ) دو مفهوم متضاد به موضوعی دیگر
●- مانند اسناد " حاضرِ غایب " به وجود، یا اسناد " پیدا و پنهان " به عشق در هر کدام از نمونه های زیر
¤-هرگز وجودِ حاضرِ غایب شنیده ای
من در میان جمع و دلم جای دیگر است
☆- در " حاضرِ غایب " تناقض از نوع اسناد دو مفهوم متضاد به هم نیز وجود دارد
¤- مثال عشق پیدایی و پنهان
ندیدم همچو تو پیدا و پنهان
□- بیان عبارت و جمله ای که به ظاهر با عقل ، عرف ، عادت ، و ... در تعارض است
●- مانند : " صاحب آوازه یعنی بنام بودن در اقلیم گمنامی " و " شکیب از بی شکیبی داشتن " و " قرار از بی قراری داشتن " در هر کدام از نمونه های زیر
¤- صاحب آوازه در اقلیم گمنامی منم
نام خود را از زبان هیچ کس نشنیده ام
¤- دل من چون پرستوی بهاری است
از این صحرا به آن صحرا فراری است
شکیب او همه در بی شکیبی است
قرار اوهمه در بی قراری است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan