کاربرد علامت ❗️
۱. در حالت تعجب:
چه هوای خوبی!
۲. در حالت شگفتی:
به به از آفتاب عالمتاب!
۳. در حالت نهی:
زنهار میازار ز خود هیچ دلی را!
۴. در حالت تحسین:
حقا که این کتاب، شایسته دریافت جایزه است!
۵. در حالت خطابی:
آقای رییس جمهور!
دبیر کل محترم!
حاضران گرامی!
۶. در حالت نفرین:
الهی خیر نبینی!
۷. در حالت تحقیر:
زهی خیال باطل!
۸. در حالت تأسف:
افسوس که این مزرعه را آب گرفته!
۹. در حالت استهزایی:
شب عید است و یار از من چغندر پخته میخواهد!
۱۰. در حالت تأکیدی:
به هوش باش!
۱۱. در حالت هشدار:
به دره نزدیک میشوید!
نکته آخر اینکه علامت تعجب نیز مانند نشانههای نقطه، ویرگول، نقطه ویرگول، دو نقطه و سوال، به کلمه قبل از خود میچسبد؛ اما با کلمه بعد از خود یک فاصله دارد:
به دره نزدیک میشوید ! پس باید...✖️
به دره نزدیک میشوید !پس باید...✖️
به دره نزدیک میشوید!پس باید...✖️
به دره نزدیک میشوید! پس باید...✔️
- راهنمای ویراستاری و درستنویسی
- دکتر حسن ذوالفقاری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. در حالت تعجب:
چه هوای خوبی!
۲. در حالت شگفتی:
به به از آفتاب عالمتاب!
۳. در حالت نهی:
زنهار میازار ز خود هیچ دلی را!
۴. در حالت تحسین:
حقا که این کتاب، شایسته دریافت جایزه است!
۵. در حالت خطابی:
آقای رییس جمهور!
دبیر کل محترم!
حاضران گرامی!
۶. در حالت نفرین:
الهی خیر نبینی!
۷. در حالت تحقیر:
زهی خیال باطل!
۸. در حالت تأسف:
افسوس که این مزرعه را آب گرفته!
۹. در حالت استهزایی:
شب عید است و یار از من چغندر پخته میخواهد!
۱۰. در حالت تأکیدی:
به هوش باش!
۱۱. در حالت هشدار:
به دره نزدیک میشوید!
نکته آخر اینکه علامت تعجب نیز مانند نشانههای نقطه، ویرگول، نقطه ویرگول، دو نقطه و سوال، به کلمه قبل از خود میچسبد؛ اما با کلمه بعد از خود یک فاصله دارد:
به دره نزدیک میشوید ! پس باید...✖️
به دره نزدیک میشوید !پس باید...✖️
به دره نزدیک میشوید!پس باید...✖️
به دره نزدیک میشوید! پس باید...✔️
- راهنمای ویراستاری و درستنویسی
- دکتر حسن ذوالفقاری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Vajehyar2.exe
8.7 MB
نرمافزار «واژهیار ۲»
راهنمای واژهگزینی برای اهالی قلم
برنامهنویس: سید ایوب کوکبی
با بیش از ۱۸۳٫۰۰۰ واژۀ مترادف و متضاد فارسی
واژهیار تحت ویندوز، رایگان، متنباز، و بدون نیاز به نصب است و آفلاین کار میکند.
@Matnook_com
@ferdosesokhan
راهنمای واژهگزینی برای اهالی قلم
برنامهنویس: سید ایوب کوکبی
با بیش از ۱۸۳٫۰۰۰ واژۀ مترادف و متضاد فارسی
واژهیار تحت ویندوز، رایگان، متنباز، و بدون نیاز به نصب است و آفلاین کار میکند.
@Matnook_com
@ferdosesokhan
✳️هنجارهای اجتماعی در شبکه های اجتماعی مجازی
✅- هنجارهای اجتماعی در شبکه های اجتماعی مجازی را جدی بگیریم
✅- اگر در دنیای واقعی با کسی روابط رسمی دارید در تلگرام هم با او رسمی باشید.
✅ - اگر در دنیای واقعی او را "خانم" یا "آقای" خطاب می کنید نمی شود بدون هیچ زمینه یا اتفاق خاصی، در تلگرام
او را عزیزم، جون، فدات و غیره خطاب کنید.
✅-گاهی اوقات نوشتن بهتر از بکار بردن نشانه ها(استیکرها) است. مثلا این پیام که" الان من خیلی خوشحالم" در مقایسه با " 😄" اثر گذار تر است. اینطور نیست؟
✅-گاهی اوقات در گروهها، دو نفر در مورد موضوعی صحبت می کنند که صرفا به خود آنها مربوط است. دلیلی
ندارد که سایر اعضای گروه هم شاهد این گفتگو باشند.
✅-همینکه از خبر یا مطلبی خوشتان آمد فورا آنرا برای دیگران ارسال نکنید. قبل از ارسال از خودتان سوال کنید
آیا این خبر حقیقت دارد؟ بدانید هر پیام مانند یک قطره باران است و با ارسال هر کاربر، در نهایت می تواند سیل شود.
✅-مبنای ما آن نباشد که روابط واقعی مان با افراد را به روابط مجازی و تلگرامی کاهش دهیم. این کار در بلند مدت روابط اجتماعی را نابود می کند. مبنای مان این باشد که روابط مجازی را به روابط واقعی تبدیل کنیم.
✅-باور کنید اعتیاد به شبکه های اجتماعی مسأله ای جدّی است. اگر تاکنون عضو خانواده تان به شما درباره اعتیادتان چیزی نگفته؛ یا خودش هم مثل شما معتاد شده (: یا با خودش می گوید صبر کنم شاید التهاب و تب کار با گوشی هوشمند از سرش بپرد.
✅-در ایران شبکه های اجتماعی موبایلی عمدتا برای به اشتراک گذاشتن پیام های عمومی و غیر شخصی نظیر
جملات حکیمانه، اخطارها، پیشنهادها، جوک ها، طنزهای سیاسی و اموری درباره سبک زندگی بکار می روند. پس
پیام شخصی مهمی برای شما نرسیده است. لزومی ندارد که هر دقیقه گوشی را بردارید و پیام ها را چک کنید.
✅- لطفا گوشی تان را با خودتان به تختخواب و حمام نبرید.
بگذارید حمام و تختخواب تنها جاهایی باشند که هنوز به اشغال گوشی هایمان درنیامده اند.
✅-در ارتباطات، صدا در مقایسه با کلمه به واقعیت نزدیک تر است. برای احوالپرسی با دیگران، حتی الامکان
صدایتان را ضبط کنید و برای دیگران بفرستید. این کار از ارسال پیام نوشتاری بهتر است. البته اگر به او زنگ بزنید
خیلی بهتر است.
✅-درست است که مغز ما گنجایش بسیاری دارد. ولی گاهی اوقات بد نیست از خودمان سوال کنیم " این حجم از
اطلاعات و اخبار دریافتی به چه کار من خواهد آمد؟" شما در روز چند کیلومتر انگشت اشاره یا شصت شان را روی
صفحه نمایش گوشی تان سُر می دهید؟ آیا واقعا شما در روز به چند کیلومتر اطلاعات نیاز دارید؟ گاهی از خودتان
سوال کنید: مگر من فعال یا مفسر سیاسی هستم که اینقدر پیام های سیاسی می خوانم؟ مگر من شاعر؛ متخصص دکوراسیون؛ فوتبالیست، طراح مد و ...هستم که اینقدر در این خصوص می خوانم؟پس گاهی اوقات لازم است که انگشت تان را خیلی تند روی صفحه گوشی سر بدهید.
خیلی تند و بدون اینکه مطالب را بخوانید.
✅-برایتان پیام مهم است یا فرستندۀ پیام؟ دوست من ؛ وقتی هنوز پیام را نخوانده اید صرفا با دیدن نام فرستندۀ آن علامت لایک👍 ارسال نکنید. وقتی هم پیام را می خوانید و با آن مخالف هستید مخالفت خود را ابراز کنید.
✅-زمانی کسی را به گروهی اد(اضافه) کنید که قبلا نظر مثبت او را دریافت کرده باشید. بدون رضایت کسی، او را
به گروهی وارد نکنید.
✅-وقتی عضوی گروه را ترک می کند از دست او ناراحت نشوید. هر کس صاحب اختیار خودش است. دلیل خودش را
داشته و رفته است.
✅-همه آدم ها به حضور فعال در شبکه های مجازی علاقه ندارند. بعضی ها فقط دوست دارند پیام ها را بخوانند. از
دست آنها ناراحت نشوید.
✅-اگر دو یا سه نفر از اعضای گروه با شما دوست صمیمی هستند یا جزو فامیل هستند تصور نکنید که گذاشتن عکس
های یادگاری مربوط به ده یا بیست سال پیش حتما آنها را ذوق زده می کند. ممکن است این کار باعث کدورت شود.
حتما بعد از جلب رضایت آنها، عکس ها را در گروه به اشتراک بگذارید.
✅-شبکه های اجتماعی موبایلی خیلی جذاب اند. ولی باور کنید هنوز رسانه ای جای کتاب را نمی گیرد. هر کتاب یک
مقدمه، یک متن اصلی و یک پایان دارد. حرف های حکیمانه ، جمله های عالمانه و موضوعات کوتاه و چند سطری شبکه های اجتماعی موبایلی فقط پایان یا نتیجه را به شما می گویند.
به همین دلیل این روزها ذهن ما پر شده از جمله های فیلسوفانه و عمیقی که ما درباره شان هیچ اطلاعات مقدماتی
و جانبی نداریم. درباره همه چیز می توانیم تک¬جمله های قشنگی بگوییم. البته اگر خوب حفظ کرده باشیم!
#دکتر_فردین_علیخواه
استاد جامعه شناس
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✅- هنجارهای اجتماعی در شبکه های اجتماعی مجازی را جدی بگیریم
✅- اگر در دنیای واقعی با کسی روابط رسمی دارید در تلگرام هم با او رسمی باشید.
✅ - اگر در دنیای واقعی او را "خانم" یا "آقای" خطاب می کنید نمی شود بدون هیچ زمینه یا اتفاق خاصی، در تلگرام
او را عزیزم، جون، فدات و غیره خطاب کنید.
✅-گاهی اوقات نوشتن بهتر از بکار بردن نشانه ها(استیکرها) است. مثلا این پیام که" الان من خیلی خوشحالم" در مقایسه با " 😄" اثر گذار تر است. اینطور نیست؟
✅-گاهی اوقات در گروهها، دو نفر در مورد موضوعی صحبت می کنند که صرفا به خود آنها مربوط است. دلیلی
ندارد که سایر اعضای گروه هم شاهد این گفتگو باشند.
✅-همینکه از خبر یا مطلبی خوشتان آمد فورا آنرا برای دیگران ارسال نکنید. قبل از ارسال از خودتان سوال کنید
آیا این خبر حقیقت دارد؟ بدانید هر پیام مانند یک قطره باران است و با ارسال هر کاربر، در نهایت می تواند سیل شود.
✅-مبنای ما آن نباشد که روابط واقعی مان با افراد را به روابط مجازی و تلگرامی کاهش دهیم. این کار در بلند مدت روابط اجتماعی را نابود می کند. مبنای مان این باشد که روابط مجازی را به روابط واقعی تبدیل کنیم.
✅-باور کنید اعتیاد به شبکه های اجتماعی مسأله ای جدّی است. اگر تاکنون عضو خانواده تان به شما درباره اعتیادتان چیزی نگفته؛ یا خودش هم مثل شما معتاد شده (: یا با خودش می گوید صبر کنم شاید التهاب و تب کار با گوشی هوشمند از سرش بپرد.
✅-در ایران شبکه های اجتماعی موبایلی عمدتا برای به اشتراک گذاشتن پیام های عمومی و غیر شخصی نظیر
جملات حکیمانه، اخطارها، پیشنهادها، جوک ها، طنزهای سیاسی و اموری درباره سبک زندگی بکار می روند. پس
پیام شخصی مهمی برای شما نرسیده است. لزومی ندارد که هر دقیقه گوشی را بردارید و پیام ها را چک کنید.
✅- لطفا گوشی تان را با خودتان به تختخواب و حمام نبرید.
بگذارید حمام و تختخواب تنها جاهایی باشند که هنوز به اشغال گوشی هایمان درنیامده اند.
✅-در ارتباطات، صدا در مقایسه با کلمه به واقعیت نزدیک تر است. برای احوالپرسی با دیگران، حتی الامکان
صدایتان را ضبط کنید و برای دیگران بفرستید. این کار از ارسال پیام نوشتاری بهتر است. البته اگر به او زنگ بزنید
خیلی بهتر است.
✅-درست است که مغز ما گنجایش بسیاری دارد. ولی گاهی اوقات بد نیست از خودمان سوال کنیم " این حجم از
اطلاعات و اخبار دریافتی به چه کار من خواهد آمد؟" شما در روز چند کیلومتر انگشت اشاره یا شصت شان را روی
صفحه نمایش گوشی تان سُر می دهید؟ آیا واقعا شما در روز به چند کیلومتر اطلاعات نیاز دارید؟ گاهی از خودتان
سوال کنید: مگر من فعال یا مفسر سیاسی هستم که اینقدر پیام های سیاسی می خوانم؟ مگر من شاعر؛ متخصص دکوراسیون؛ فوتبالیست، طراح مد و ...هستم که اینقدر در این خصوص می خوانم؟پس گاهی اوقات لازم است که انگشت تان را خیلی تند روی صفحه گوشی سر بدهید.
خیلی تند و بدون اینکه مطالب را بخوانید.
✅-برایتان پیام مهم است یا فرستندۀ پیام؟ دوست من ؛ وقتی هنوز پیام را نخوانده اید صرفا با دیدن نام فرستندۀ آن علامت لایک👍 ارسال نکنید. وقتی هم پیام را می خوانید و با آن مخالف هستید مخالفت خود را ابراز کنید.
✅-زمانی کسی را به گروهی اد(اضافه) کنید که قبلا نظر مثبت او را دریافت کرده باشید. بدون رضایت کسی، او را
به گروهی وارد نکنید.
✅-وقتی عضوی گروه را ترک می کند از دست او ناراحت نشوید. هر کس صاحب اختیار خودش است. دلیل خودش را
داشته و رفته است.
✅-همه آدم ها به حضور فعال در شبکه های مجازی علاقه ندارند. بعضی ها فقط دوست دارند پیام ها را بخوانند. از
دست آنها ناراحت نشوید.
✅-اگر دو یا سه نفر از اعضای گروه با شما دوست صمیمی هستند یا جزو فامیل هستند تصور نکنید که گذاشتن عکس
های یادگاری مربوط به ده یا بیست سال پیش حتما آنها را ذوق زده می کند. ممکن است این کار باعث کدورت شود.
حتما بعد از جلب رضایت آنها، عکس ها را در گروه به اشتراک بگذارید.
✅-شبکه های اجتماعی موبایلی خیلی جذاب اند. ولی باور کنید هنوز رسانه ای جای کتاب را نمی گیرد. هر کتاب یک
مقدمه، یک متن اصلی و یک پایان دارد. حرف های حکیمانه ، جمله های عالمانه و موضوعات کوتاه و چند سطری شبکه های اجتماعی موبایلی فقط پایان یا نتیجه را به شما می گویند.
به همین دلیل این روزها ذهن ما پر شده از جمله های فیلسوفانه و عمیقی که ما درباره شان هیچ اطلاعات مقدماتی
و جانبی نداریم. درباره همه چیز می توانیم تک¬جمله های قشنگی بگوییم. البته اگر خوب حفظ کرده باشیم!
#دکتر_فردین_علیخواه
استاد جامعه شناس
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نقشهای ضمایر پیوسته
بخش اوّل:
❎ بررسی نقشهای دستوری ضمیر پیوسته:
۱- ضمیرهای پیوسته را نام ببرید...
--َم ، --َت ، --َش
--ِمان، --ِتان، --ِشان
۲- این ضمیرها در نظم و نثر فارسی، در چه نقشهایی به کار رفتهاست؟ هر نقش را با ذکر نمونه، نشان دهید.
در نقشهای مضافٌالیه، مفعول، متمّم و گاه نهاد، به کار رفتهاند.
در نقش مضافٌالیه:
نیامد به دامم به سان تو گور
ز چنگم رهایی نیابی مشور
در نقش مفعول:
کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید
قضا همیبردشَ تا به سوی دانه و دام
در نقش متمم:
آنچه دارم ز گوسفند و شتر
دهمت تا ز مایه گردی پر
در نقش نهادی:
شگفت آمدش گفت از ایران سپاه
چنین دختر آید به آوردگاه
بخش دوم:
❎ جهش یا جابهجایی ضمیر پیوسته:
هرگاه در نظم یا نثر، برخلاف حالت عادی، ضمیر پیوسته در جای معمول خود قرارنگیرد، به آن جهش یا جابهجایی ضمیر میگویند؛ مثلاً در مصراع زیر، ضمیر پیوستهی «--َم» باید پس از واژهی «دل» قرارگیرد؛ امّا جابهجا شده و به واژهی «یک» پیوسته است:
یکم روز بر بندهای دل بسوخت
یعنی:
یک روز دلم بر بندهای بسوخت
در بیت زیر، ضمیر پیوستهی «--َت» نقش مضافٌالیه دارد و باید پس از واژهی «روی» قرارگیرد؛ امّا جهش یافته و به فعل پیوسته است:
تا چشم بشر نبیندت روی
بنهفته به ابر، چهرِ دلبند
یعنی تا چشم بشر، رویت را نبیند...
#کارگاه_نقشها_و_جهش_ضمیر
دکتر یعقوب کیانی شاهوندی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بخش اوّل:
❎ بررسی نقشهای دستوری ضمیر پیوسته:
۱- ضمیرهای پیوسته را نام ببرید...
--َم ، --َت ، --َش
--ِمان، --ِتان، --ِشان
۲- این ضمیرها در نظم و نثر فارسی، در چه نقشهایی به کار رفتهاست؟ هر نقش را با ذکر نمونه، نشان دهید.
در نقشهای مضافٌالیه، مفعول، متمّم و گاه نهاد، به کار رفتهاند.
در نقش مضافٌالیه:
نیامد به دامم به سان تو گور
ز چنگم رهایی نیابی مشور
در نقش مفعول:
کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید
قضا همیبردشَ تا به سوی دانه و دام
در نقش متمم:
آنچه دارم ز گوسفند و شتر
دهمت تا ز مایه گردی پر
در نقش نهادی:
شگفت آمدش گفت از ایران سپاه
چنین دختر آید به آوردگاه
بخش دوم:
❎ جهش یا جابهجایی ضمیر پیوسته:
هرگاه در نظم یا نثر، برخلاف حالت عادی، ضمیر پیوسته در جای معمول خود قرارنگیرد، به آن جهش یا جابهجایی ضمیر میگویند؛ مثلاً در مصراع زیر، ضمیر پیوستهی «--َم» باید پس از واژهی «دل» قرارگیرد؛ امّا جابهجا شده و به واژهی «یک» پیوسته است:
یکم روز بر بندهای دل بسوخت
یعنی:
یک روز دلم بر بندهای بسوخت
در بیت زیر، ضمیر پیوستهی «--َت» نقش مضافٌالیه دارد و باید پس از واژهی «روی» قرارگیرد؛ امّا جهش یافته و به فعل پیوسته است:
تا چشم بشر نبیندت روی
بنهفته به ابر، چهرِ دلبند
یعنی تا چشم بشر، رویت را نبیند...
#کارگاه_نقشها_و_جهش_ضمیر
دکتر یعقوب کیانی شاهوندی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تاریخچه لوطی گری
کلاه مخملیها، داشمشدیها، بزنبهادرها، چاقو ضامندارها، افراد دستگیر... وقتی تصویر کسانی را میبینیم که کت به تن دارند و دستمال یزدی به دست هستند و کلاه مخملی به سر، مجموعهای از این نشانهها و صفات به ذهنمان هجوم میآورد. همه اینها به اضافه شهر تهران، چون منشأ این تیپ آدمها تهران است. در فیلمفارسیها هم خیلی از اینها تیپ شدند و برخی هم تا کاراکتر شدن پیش رفتند. بعضی از اینها خوب و جوانمرد هستند و دستگیر و بعضی هم ناجوانمرد و گردنهبگیر. اما کمی که دقت کنیم در همین گفتار عامیانه هم متوجه تفاوت نوع مرغوب این افراد با نامرغوبشان میشویم.
دو نوع «لات» و «لوطی». ما لاتبازی را صفتی مذموم میدانیم و در مقابل لوطیگری را کار جوانمردان. حتی املای این دو کلمه هم با هم فرق دارد. یکی را با «ت» مینویسیم و دیگری را با «ط».
عباس منظرپور، یکی از نویسندگانی است که با نوشتن کتابی قطور و خواندنی با عنوان «در کوچه و خیابان» سعی کرده تفاوت بین این دو قشر را نشان بدهد. او که متولد خیابان مولوی یا اسمال بزاز سابق است، روایتهایی را از افراد دور و برش را در کتاب نوشته و با نشان دادن رفتار و منششان ظرافتهای تفاوت بین لات و لوطی را بیان کرده است. او تاریخ ظهور پدیدهای به نام «لات» را متعلق به زمان #قاجار میداند. هرچند که در عهد صفویه هم تعداد کمی از این افراد بودند اما در دوره قاجار رشد قابل توجهی میکنند.
ویژگی اصلیشان هم این بود که «کار نمیکردند اما زندگی میکردند! » انگل بودند و باج سبیل میگرفتند. هیچکدام از مردم و دکاندارها و... هم از ناز شست اینها در امان نبودند و باید باج میدادند مگر اینکه خودشان لات یا پهلوان بودند. او معتقد است که لات فقط مخصوص تهران است و هیچ شهر دیگری لات ندارد، کسی که همراه خودش چاقو و قمه دارد و از خوردن حق مظلوم هم ابایی ندارد.
اما در نقطه مقابل آنها شخصیت«لوطی» قرار دارد که بازمانده #فتیان و #جوانمردان است. کسانی که در زمانهای گذشته در هر صنفی که مشغول به کار بودند، فتوتنامهای داشتند که اصلش بر پایه یاد و ذکر خدا بود و دستگیری از مستمند و احترام به مردم و یاد بزرگان و پیران. لوطی نه تنها شغلی برای کسب درآمد دارد که داشتن پول زیاد را بد میداند و برای همین بدون حساب و کتاب به مردم میبخشد و هرگز هیچ چاقویی با خودش حمل نمیکند. لوطی معتمد محل است و وقتی نام یک لوطی روی گذری میخورد، مثلاً لوطی صالح، به این معنی است که مردم مال و ناموس خود را وقت سفر چشم بسته به لوطی میسپارند و با خیال راحت میروند. اگر بخواهیم نمونه داستانی آن را بگوییم باید از «داشآکل» صادق هدایت نام ببریم که خود داش آکل لوطیست اما کاکا رستم لات.
امروز هم گرچه کمتر کسی کلاه مخملی به سر میگذارد اما اگر خوب دقت کنیم دور و برمان پر است از لات و لوطی. در هر صنف و حرفهای که باشیم، عدهای با زحمت و راستی و درستی کسب درآمد میکنند و هنوز حق و ناحق برایشان مهم است و برخی هم اموراتشان با هرچیزی میگذرد جز انجام کار صادقانه و درست.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کلاه مخملیها، داشمشدیها، بزنبهادرها، چاقو ضامندارها، افراد دستگیر... وقتی تصویر کسانی را میبینیم که کت به تن دارند و دستمال یزدی به دست هستند و کلاه مخملی به سر، مجموعهای از این نشانهها و صفات به ذهنمان هجوم میآورد. همه اینها به اضافه شهر تهران، چون منشأ این تیپ آدمها تهران است. در فیلمفارسیها هم خیلی از اینها تیپ شدند و برخی هم تا کاراکتر شدن پیش رفتند. بعضی از اینها خوب و جوانمرد هستند و دستگیر و بعضی هم ناجوانمرد و گردنهبگیر. اما کمی که دقت کنیم در همین گفتار عامیانه هم متوجه تفاوت نوع مرغوب این افراد با نامرغوبشان میشویم.
دو نوع «لات» و «لوطی». ما لاتبازی را صفتی مذموم میدانیم و در مقابل لوطیگری را کار جوانمردان. حتی املای این دو کلمه هم با هم فرق دارد. یکی را با «ت» مینویسیم و دیگری را با «ط».
عباس منظرپور، یکی از نویسندگانی است که با نوشتن کتابی قطور و خواندنی با عنوان «در کوچه و خیابان» سعی کرده تفاوت بین این دو قشر را نشان بدهد. او که متولد خیابان مولوی یا اسمال بزاز سابق است، روایتهایی را از افراد دور و برش را در کتاب نوشته و با نشان دادن رفتار و منششان ظرافتهای تفاوت بین لات و لوطی را بیان کرده است. او تاریخ ظهور پدیدهای به نام «لات» را متعلق به زمان #قاجار میداند. هرچند که در عهد صفویه هم تعداد کمی از این افراد بودند اما در دوره قاجار رشد قابل توجهی میکنند.
ویژگی اصلیشان هم این بود که «کار نمیکردند اما زندگی میکردند! » انگل بودند و باج سبیل میگرفتند. هیچکدام از مردم و دکاندارها و... هم از ناز شست اینها در امان نبودند و باید باج میدادند مگر اینکه خودشان لات یا پهلوان بودند. او معتقد است که لات فقط مخصوص تهران است و هیچ شهر دیگری لات ندارد، کسی که همراه خودش چاقو و قمه دارد و از خوردن حق مظلوم هم ابایی ندارد.
اما در نقطه مقابل آنها شخصیت«لوطی» قرار دارد که بازمانده #فتیان و #جوانمردان است. کسانی که در زمانهای گذشته در هر صنفی که مشغول به کار بودند، فتوتنامهای داشتند که اصلش بر پایه یاد و ذکر خدا بود و دستگیری از مستمند و احترام به مردم و یاد بزرگان و پیران. لوطی نه تنها شغلی برای کسب درآمد دارد که داشتن پول زیاد را بد میداند و برای همین بدون حساب و کتاب به مردم میبخشد و هرگز هیچ چاقویی با خودش حمل نمیکند. لوطی معتمد محل است و وقتی نام یک لوطی روی گذری میخورد، مثلاً لوطی صالح، به این معنی است که مردم مال و ناموس خود را وقت سفر چشم بسته به لوطی میسپارند و با خیال راحت میروند. اگر بخواهیم نمونه داستانی آن را بگوییم باید از «داشآکل» صادق هدایت نام ببریم که خود داش آکل لوطیست اما کاکا رستم لات.
امروز هم گرچه کمتر کسی کلاه مخملی به سر میگذارد اما اگر خوب دقت کنیم دور و برمان پر است از لات و لوطی. در هر صنف و حرفهای که باشیم، عدهای با زحمت و راستی و درستی کسب درآمد میکنند و هنوز حق و ناحق برایشان مهم است و برخی هم اموراتشان با هرچیزی میگذرد جز انجام کار صادقانه و درست.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
توضیح ساده مبحث استعاره
:
برای آموزش آسانتر به جای اصطلاحات ویژۀ استعاره، ({مُستَعارٌ لَه = مُشبّه}، {مُستَعارٌ مِنه = مُشبّهبِه} و …) از همان اصطلاحات تشبیه استفاده میکنیم.
این اصطلاحات هم به گوش ما آشناترند و هم اینکه کمک میکنند، معنا و مفهوم استعاره را بهتر متوجه شویم.
در «تشبیه» ادعای همانندی بین دو چیز را داریم، اما در «استعاره» ادعای یکسانی آن دو چیز را داریم.
وقتی میگوییم ۱ استعاره از ۲ است، یعنی ۱ میتواند همان ۲ باشد و به جای آن به کار برود، زیرا پیش از این در یک تشبیه ادعا کردهایم که بسیار شبیه به آن است.
در واقع شاعر ابتدا به «تشبیه» دو چیز پرداخته است.
سپس به سبب شباهت زیادِ آن دو به یکدیگر، یکی («مشبه» یا «مشبه به») را حذف کرده تا شباهت را تا مرحلۀ یکی شدن نشان دهد. (استعاره)
اگر از یک تشبیه، ادات تشبیه و وجه شبه را حذف کنیم، به آن تشبیه بلیغ میگویند.
حال اگر از تشبیه بلیغ، یکی از طرفین تشبیه، یعنی مشبه یا مشبه به را حذف کنیم؛ استعاره به وجود میآید.
به عبارت دیگر، وقتی از یک تشبیه 4 رکنی؛ فقط یکی از طرفین تشبیه، یعنی مُشبّه یا مُشبّهبِه باقی بماند؛ استعاره به وجود میآید.
اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مُصّرحه (آشکار) خواهد بود.
و اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّه + یکی از لوازم مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مَکنیه یا بالکنایه (پنهان) خواهد بود.
مثال یکم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
ماه امروز میهمان من است.
میدانیم که ماه هیچ گاه به میهمانی فردی نمیرود و این معشوق است، که به میهمانی عاشق میرود.
پس میگوییم؛ ماه استعاره از معشوق است.
چون ماه در اصلِ تشبیه «مشبه به» بوده و حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مُصّرحه (آشکار)» است.
اصلِ تشبیه مثال بالا چنین است: معشوق مانند ماه زیباست.
(مشبه: معشوق – مشبه به: ماه – ادات تشبیه: مانند – وجه شبه: زیبایی)
و تشبیه بلیغ مثال بالا چنین خواهد بود:
(اِسنادی: معشوق ماه است.)
(اِضافی: ماهِ معشوق)
مثال دوم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
به مشکین کمند اندر آویخت چنگ به فندق گلان را به خون داد رنگ
«شاهنامۀ فردوسی»
معنای بیت: سودابه به موهایش چنگ انداخت و با ناخن صورتش را خراشید.
این بیت سه استعاره دارد:
استعارۀ یکم: کمند به معنی طناب است و استعاره از موی است.
یعنی موی به کمند تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ دوم: فندق یک نوع آجیل است و استعاره از ناخن است.
یعنی ناخن به فندق تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ سوم: گُل زیبا و لطیف است و استعاره از چهره است.
یعنی چهره به گُل تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
مثال یکم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
معشوق در میان جمع میدرخشید.
میدانیم که معشوق نمیدرخشد و این ماه است، که میدرخشد. پس میگوییم؛ معشوق استعاره از ماه است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (معشوق مانند ماه میدرخشد.)
(مُشبّه: معشوق – مُشبّهبِه: ماه – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: درخشیدن از زیبایی)
در این استعاره درخشیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود.
مثال دوم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
برگهای سبز درخت در وزش نسیم، به رقص درمیآیند .
میدانیم که برگهای درخت نمیرقصند و این انسان است، که میرقصد. پس میگوییم؛ برگهای درخت استعاره از انسان هستند.
یعنی رقصیدن یکی از حالات و رفتار انسانی است که در این جا به برگهای درخت نسبت داده شده است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (برگهای سبز درخت مانند انسان میرقصند.)
(مُشبّه: برگهای درخت – مُشبّهبِه: انسان – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: رقصیدن)
در این استعاره رقصیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود .
حسن پیرداده بیرانوند
گروه دبیزان ادبیات ایران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
:
برای آموزش آسانتر به جای اصطلاحات ویژۀ استعاره، ({مُستَعارٌ لَه = مُشبّه}، {مُستَعارٌ مِنه = مُشبّهبِه} و …) از همان اصطلاحات تشبیه استفاده میکنیم.
این اصطلاحات هم به گوش ما آشناترند و هم اینکه کمک میکنند، معنا و مفهوم استعاره را بهتر متوجه شویم.
در «تشبیه» ادعای همانندی بین دو چیز را داریم، اما در «استعاره» ادعای یکسانی آن دو چیز را داریم.
وقتی میگوییم ۱ استعاره از ۲ است، یعنی ۱ میتواند همان ۲ باشد و به جای آن به کار برود، زیرا پیش از این در یک تشبیه ادعا کردهایم که بسیار شبیه به آن است.
در واقع شاعر ابتدا به «تشبیه» دو چیز پرداخته است.
سپس به سبب شباهت زیادِ آن دو به یکدیگر، یکی («مشبه» یا «مشبه به») را حذف کرده تا شباهت را تا مرحلۀ یکی شدن نشان دهد. (استعاره)
اگر از یک تشبیه، ادات تشبیه و وجه شبه را حذف کنیم، به آن تشبیه بلیغ میگویند.
حال اگر از تشبیه بلیغ، یکی از طرفین تشبیه، یعنی مشبه یا مشبه به را حذف کنیم؛ استعاره به وجود میآید.
به عبارت دیگر، وقتی از یک تشبیه 4 رکنی؛ فقط یکی از طرفین تشبیه، یعنی مُشبّه یا مُشبّهبِه باقی بماند؛ استعاره به وجود میآید.
اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مُصّرحه (آشکار) خواهد بود.
و اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّه + یکی از لوازم مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مَکنیه یا بالکنایه (پنهان) خواهد بود.
مثال یکم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
ماه امروز میهمان من است.
میدانیم که ماه هیچ گاه به میهمانی فردی نمیرود و این معشوق است، که به میهمانی عاشق میرود.
پس میگوییم؛ ماه استعاره از معشوق است.
چون ماه در اصلِ تشبیه «مشبه به» بوده و حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مُصّرحه (آشکار)» است.
اصلِ تشبیه مثال بالا چنین است: معشوق مانند ماه زیباست.
(مشبه: معشوق – مشبه به: ماه – ادات تشبیه: مانند – وجه شبه: زیبایی)
و تشبیه بلیغ مثال بالا چنین خواهد بود:
(اِسنادی: معشوق ماه است.)
(اِضافی: ماهِ معشوق)
مثال دوم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
به مشکین کمند اندر آویخت چنگ به فندق گلان را به خون داد رنگ
«شاهنامۀ فردوسی»
معنای بیت: سودابه به موهایش چنگ انداخت و با ناخن صورتش را خراشید.
این بیت سه استعاره دارد:
استعارۀ یکم: کمند به معنی طناب است و استعاره از موی است.
یعنی موی به کمند تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ دوم: فندق یک نوع آجیل است و استعاره از ناخن است.
یعنی ناخن به فندق تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ سوم: گُل زیبا و لطیف است و استعاره از چهره است.
یعنی چهره به گُل تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
مثال یکم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
معشوق در میان جمع میدرخشید.
میدانیم که معشوق نمیدرخشد و این ماه است، که میدرخشد. پس میگوییم؛ معشوق استعاره از ماه است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (معشوق مانند ماه میدرخشد.)
(مُشبّه: معشوق – مُشبّهبِه: ماه – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: درخشیدن از زیبایی)
در این استعاره درخشیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود.
مثال دوم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
برگهای سبز درخت در وزش نسیم، به رقص درمیآیند .
میدانیم که برگهای درخت نمیرقصند و این انسان است، که میرقصد. پس میگوییم؛ برگهای درخت استعاره از انسان هستند.
یعنی رقصیدن یکی از حالات و رفتار انسانی است که در این جا به برگهای درخت نسبت داده شده است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (برگهای سبز درخت مانند انسان میرقصند.)
(مُشبّه: برگهای درخت – مُشبّهبِه: انسان – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: رقصیدن)
در این استعاره رقصیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود .
حسن پیرداده بیرانوند
گروه دبیزان ادبیات ایران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
⭕️ ۸ مکانیزم دفاعی رایج در انسان ها در برابر اضطراب
قسمت : اول
۸ مکانیزم دفاعی زیر، از رایج ترین راهکارهای دفاعی انسان ها در برابر احساس نا خوشایند اضطراب هستند. این دفاع ها از مصالح اصلی سازنده شخصیت انسان هستند.
1️⃣ جابجایی(displacement)
تا حالا پیش آمده در محل کار خود روز بسیار بدی را پشت سر گذاشته باشید و وقتی به خانه می روید ناکامی هایتان را بر سر خانواده و دوستانتان خالی کنید؟ در این صورت شما دفاع جابجایی را تجربه کرده اید. جابجایی یعنی این که ما ناکامی ها و احساسات و تکانه های خود را بر سر افراد و موضوعاتی که کمتر تهدید کننده هستند خالی کنیم.
پرخاشگری جابجا شده مثال رایجی از این دفاع است. به جای راه های ابراز خشمی که منجر به پیامدهای منفی می شود مثل بحث کردن با ریئس، خشممان را بر سر شخص یا شی غیر تهدید کننده ابراز می کنیم.
2️⃣ مکانیزم دفاعی انکار(Denial)
این مکانیزم دفاعی یکی از شناخته شده ترین دفاع هاست. برای توصیف زمان هایی بکار می رود که افراد در پذیرش و اعتراف به حقیقتی واضح ناتوانند. انکار، امتناع از تایید و یا تصدیق اتفاقی است که رخ داده یا در حال رخ دادن است.
معتادان به مواد یا الکل اغلب مشکلات خود را انکار می کنند. بعضی قربانیان حوادث ناگهانی نیز انکار می کنند که اصلا اتفاقی رخ داده است. مادری را تصور کنید که مرگ فرزند خویش را انکار میکند و حتی برای او بر سر میز غذا هنوز بشقاب می گذارد. انکار باعث حفاظت از ایگو در برابر موضوعاتی است که فرد توانایی کنار آمدن با آن ها را ندارد. این در حالی است که انکار به انرژی و سرمایه گذاری روانی بسیاری نیاز دارد. به همین دلیل دفاع های دیگری نیز برای جلوگیری از ورود احساسات غیر قابل پذیرش به آگاهی هشیارانه همزمان با انکار مورد استفاده قرار می گیرند.
علی رغم شواهد محکم دال بر درستی موضوع یا مسئله ای فرد گاهی اوقات به انکار آن ادامه می دهد. زیرا رویارویی با حقیقت برای او تلخ است. شکل دیگر انکار شامل اعتراف به یک حقیقت است اما اهمیت آن کوچک نمایی می شود. گاهی نیز افراد واقعیت را پذیرفته اما مسؤلیت خود را انکار می کنند و دیگران و عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
3️⃣ مکانیزم دفاعی سرکوب(Repression)
سرکوب نیز از مکانیزم های دفاعی معروف است. این دفاع به گونه ای عمل می کند که اطلاعات اضطراب آور را خارج از حیطه ی هشیاری نگه دارد. اما این خاطرات ناپدید نمی شوند و به تأثیرگذاری بر رفتارهای فرد ادامه می دهند.
برای مثال شخصی که خاطره ی سوءاستفاده قرار گرفتن در کودکی اش را سرکوب می کند ممکن است مشکلاتی در تشکیل روابط بعدی خود داشته باشد. گاهی ما هشیارانه اطلاعات را به خارج از حوزه ی آگاهی مان هدایت می کنیم. در اغلب موارد کنار زدن خاطرات اضطراب برانگیز از هشیاری، کاملا ناهشیارانه اتفاق می افتد.
4️⃣ تصعید یا والایش(sublimation)
این دفاع برای ما امکان پیاده سازی تکانه های غیرقابل پذیرش (به کمک تبدیل آن ها به حالات قابل پذیرش جامعه) را ایجاد می کند. برای مثال شخصی که خشم زیادی را تجربه می کند و به ورزش کیک بوکسینگ به عنوان مجرایی برای خارج کردن خشم می پردازد. فروید معتقد بود مکانیزم دفاعی والایش نشانه ی پختگی است که به افراد امکان عمل به شیوه های پذیرفته شده تر از نظر اجتماع را می دهد.
ادامه_دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : اول
۸ مکانیزم دفاعی زیر، از رایج ترین راهکارهای دفاعی انسان ها در برابر احساس نا خوشایند اضطراب هستند. این دفاع ها از مصالح اصلی سازنده شخصیت انسان هستند.
1️⃣ جابجایی(displacement)
تا حالا پیش آمده در محل کار خود روز بسیار بدی را پشت سر گذاشته باشید و وقتی به خانه می روید ناکامی هایتان را بر سر خانواده و دوستانتان خالی کنید؟ در این صورت شما دفاع جابجایی را تجربه کرده اید. جابجایی یعنی این که ما ناکامی ها و احساسات و تکانه های خود را بر سر افراد و موضوعاتی که کمتر تهدید کننده هستند خالی کنیم.
پرخاشگری جابجا شده مثال رایجی از این دفاع است. به جای راه های ابراز خشمی که منجر به پیامدهای منفی می شود مثل بحث کردن با ریئس، خشممان را بر سر شخص یا شی غیر تهدید کننده ابراز می کنیم.
2️⃣ مکانیزم دفاعی انکار(Denial)
این مکانیزم دفاعی یکی از شناخته شده ترین دفاع هاست. برای توصیف زمان هایی بکار می رود که افراد در پذیرش و اعتراف به حقیقتی واضح ناتوانند. انکار، امتناع از تایید و یا تصدیق اتفاقی است که رخ داده یا در حال رخ دادن است.
معتادان به مواد یا الکل اغلب مشکلات خود را انکار می کنند. بعضی قربانیان حوادث ناگهانی نیز انکار می کنند که اصلا اتفاقی رخ داده است. مادری را تصور کنید که مرگ فرزند خویش را انکار میکند و حتی برای او بر سر میز غذا هنوز بشقاب می گذارد. انکار باعث حفاظت از ایگو در برابر موضوعاتی است که فرد توانایی کنار آمدن با آن ها را ندارد. این در حالی است که انکار به انرژی و سرمایه گذاری روانی بسیاری نیاز دارد. به همین دلیل دفاع های دیگری نیز برای جلوگیری از ورود احساسات غیر قابل پذیرش به آگاهی هشیارانه همزمان با انکار مورد استفاده قرار می گیرند.
علی رغم شواهد محکم دال بر درستی موضوع یا مسئله ای فرد گاهی اوقات به انکار آن ادامه می دهد. زیرا رویارویی با حقیقت برای او تلخ است. شکل دیگر انکار شامل اعتراف به یک حقیقت است اما اهمیت آن کوچک نمایی می شود. گاهی نیز افراد واقعیت را پذیرفته اما مسؤلیت خود را انکار می کنند و دیگران و عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
3️⃣ مکانیزم دفاعی سرکوب(Repression)
سرکوب نیز از مکانیزم های دفاعی معروف است. این دفاع به گونه ای عمل می کند که اطلاعات اضطراب آور را خارج از حیطه ی هشیاری نگه دارد. اما این خاطرات ناپدید نمی شوند و به تأثیرگذاری بر رفتارهای فرد ادامه می دهند.
برای مثال شخصی که خاطره ی سوءاستفاده قرار گرفتن در کودکی اش را سرکوب می کند ممکن است مشکلاتی در تشکیل روابط بعدی خود داشته باشد. گاهی ما هشیارانه اطلاعات را به خارج از حوزه ی آگاهی مان هدایت می کنیم. در اغلب موارد کنار زدن خاطرات اضطراب برانگیز از هشیاری، کاملا ناهشیارانه اتفاق می افتد.
4️⃣ تصعید یا والایش(sublimation)
این دفاع برای ما امکان پیاده سازی تکانه های غیرقابل پذیرش (به کمک تبدیل آن ها به حالات قابل پذیرش جامعه) را ایجاد می کند. برای مثال شخصی که خشم زیادی را تجربه می کند و به ورزش کیک بوکسینگ به عنوان مجرایی برای خارج کردن خشم می پردازد. فروید معتقد بود مکانیزم دفاعی والایش نشانه ی پختگی است که به افراد امکان عمل به شیوه های پذیرفته شده تر از نظر اجتماع را می دهد.
ادامه_دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
⭕️ ۸ مکانیزم دفاعی رایج در انسان ها در برابر اضطراب
قسمت : دوم ( پایانی )
5️⃣ فرافکنی(projection)
نسبت دادن حالات و احساسات غیر قابل پذیرش خودمان به دیگران را فرافکنی می گویند. برای مثال وقتی از کسی خوشتان نمی آید فکر می کنید او از شما خوشش نمی آید.مکانیزم دفاعی فرافکنی با اجازه دادن به تمایلات و تکانه ها برای خروج از راه هایی که ایگو نمی تواند تشخیص دهد عمل می کند و در نهایت اضطراب را کاهش می دهد.
6️⃣ عقلانی سازی(intellectualization)
شامل توضیح دادن رفتار و احساسات غیر قابل پذیرش به شیوه های منطقی و عقلانی است تا از دلیل واقعی آن اجتناب کنیم. مثلا شخصی که هر روز بدهکاری به بار می آورد شروع به ساختن یک دفتر حسابرسی پیچیده شامل انواع روش های پرداخت بدهی هایش می کند و ساعت های زیادی را صرف توسعه این دفتر می کند! بدون آن که به اصل عمل پرداخت بدهی هایش بپردازد. این دفاع نه تنها اضطراب را می کاهد بلکه عزت نفس و خود انگاره را نیز حفظ می کند. افراد در مواجهه با موفقیت آن را به توانایی هایشان نسبت می دهند و در صورت شکست عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
7️⃣ مکانیزم دفاعی واپس روی(Regression)
هنگام روبه رو شدن با وقایع بسیار اضطراب برانگیز، افراد راهبردهای کنارآمدن خود با مشکل را رها کرده و به الگوهای رفتاری دوران ابتدایی رشد خود بازمی گردند. آنا فروید این مکانیزم دفاعی را واپس روی نامید که به شیوه های رفتاری مراحل رشد روانی-جنسی اشاره دارد که فرد در آن ها دچار ثبیت شده است. برای مثال شخصی که هنگام شنیدن موضاعات غیر دلخواهش گریه یا قهر می کند در دوره های رشدی اولیه خود دچارتثبیت شده است. رفتارهای واپس گرایانه بسته به دوره ای که در آن تثبیت رخ داده می توانند تنوع زیادی داشته باشند. تثبیت در دوره دهانی به شکل خوردن بیش از حد و سیگار کشیدن بیش از حد و یا تثبیت در دوره ی مقعدی به شکل پاکیزگی یا بی نظمی افراطی خود را نشان می دهند.
8️⃣ واکنش وارونه(Reaction formation)
این دفاع با قرینه کردن احساسات، تکانه ها و رفتارهای متضاد، اضطراب را می کاهد. مثالی از این مکانیزم دفاعی، رفتار بسیار دوستانه با کسی است که از او خوشمان نمی آید تا بتوانیم احساسات واقعی خود را پنهان کنیم. چرا انسان ها این گونه رفتار می کنند؟ فروید می گوید: برای پنهان کردن احساسات واقعی در پس رفتارهای کاملا مخالف با آن ها.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : دوم ( پایانی )
5️⃣ فرافکنی(projection)
نسبت دادن حالات و احساسات غیر قابل پذیرش خودمان به دیگران را فرافکنی می گویند. برای مثال وقتی از کسی خوشتان نمی آید فکر می کنید او از شما خوشش نمی آید.مکانیزم دفاعی فرافکنی با اجازه دادن به تمایلات و تکانه ها برای خروج از راه هایی که ایگو نمی تواند تشخیص دهد عمل می کند و در نهایت اضطراب را کاهش می دهد.
6️⃣ عقلانی سازی(intellectualization)
شامل توضیح دادن رفتار و احساسات غیر قابل پذیرش به شیوه های منطقی و عقلانی است تا از دلیل واقعی آن اجتناب کنیم. مثلا شخصی که هر روز بدهکاری به بار می آورد شروع به ساختن یک دفتر حسابرسی پیچیده شامل انواع روش های پرداخت بدهی هایش می کند و ساعت های زیادی را صرف توسعه این دفتر می کند! بدون آن که به اصل عمل پرداخت بدهی هایش بپردازد. این دفاع نه تنها اضطراب را می کاهد بلکه عزت نفس و خود انگاره را نیز حفظ می کند. افراد در مواجهه با موفقیت آن را به توانایی هایشان نسبت می دهند و در صورت شکست عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
7️⃣ مکانیزم دفاعی واپس روی(Regression)
هنگام روبه رو شدن با وقایع بسیار اضطراب برانگیز، افراد راهبردهای کنارآمدن خود با مشکل را رها کرده و به الگوهای رفتاری دوران ابتدایی رشد خود بازمی گردند. آنا فروید این مکانیزم دفاعی را واپس روی نامید که به شیوه های رفتاری مراحل رشد روانی-جنسی اشاره دارد که فرد در آن ها دچار ثبیت شده است. برای مثال شخصی که هنگام شنیدن موضاعات غیر دلخواهش گریه یا قهر می کند در دوره های رشدی اولیه خود دچارتثبیت شده است. رفتارهای واپس گرایانه بسته به دوره ای که در آن تثبیت رخ داده می توانند تنوع زیادی داشته باشند. تثبیت در دوره دهانی به شکل خوردن بیش از حد و سیگار کشیدن بیش از حد و یا تثبیت در دوره ی مقعدی به شکل پاکیزگی یا بی نظمی افراطی خود را نشان می دهند.
8️⃣ واکنش وارونه(Reaction formation)
این دفاع با قرینه کردن احساسات، تکانه ها و رفتارهای متضاد، اضطراب را می کاهد. مثالی از این مکانیزم دفاعی، رفتار بسیار دوستانه با کسی است که از او خوشمان نمی آید تا بتوانیم احساسات واقعی خود را پنهان کنیم. چرا انسان ها این گونه رفتار می کنند؟ فروید می گوید: برای پنهان کردن احساسات واقعی در پس رفتارهای کاملا مخالف با آن ها.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جزییاتی که نظر مخاطب شما را تغییر می دهند
1 -دست خط
بر اساس مطالعات انجام شده، نحوهی نوشتن و اندازهی دستخط یک شخص میتواند اطلاعاتی در مورد شخصیت آن فرد به ما ارائه دهد. نتایج تحقیقاتی که توسط National Pen Company انجام شد نشان داد افرادی که دست خط ریز دارند خجالتی، وسواسی و سخت کوش هستند؛ در حالی که افرادی که شخصیت دوستانه و اجتماعی دارند دست خط درشتتری دارند.
افرادی که همه چیز را جدی میگیرند فشار بیشتری برای نوشتن به خودکار وارد میکنند، در حالی که افرادی که خودکار را نرم تر میگیرند و در حین نوشتن فشار کمتری به خودکار وارد میکنند حساستر و دلسوزتر هستند.
2 - رنگ
بر اساس مقالهای که در Psychology Today منتشر شد، رنگی که برای لباس تان انتخاب میکنید یا رنگی که بیشتر به آن وابسته هستید، چیزهای زیادی در مورد شما میگوید. افرادی که دائماً مشکی را انتخاب میکنند، حساستر هستند، روحیهی هنری دارند و به جزئیات علاقه مندند؛ اما افرادی که رنگ قرمز را دوست دارند از زندگی خود نهایت استفاده را میکنند، با انرژی هستند و با جان و دل برای رسیدن به خواستههای شان تلاش میکنند.
افرادی که رنگ سبز را دوست دارند وفادار و خونگرم هستند و آنهایی که به رنگ سفید علاقهمندند منطقی و منظم هستند. افرادی که رنگ آبی را بیشتر از رنگهای دیگر دوست دارند حساس هستند و به دیگران توجه میکنند.
3 - جویدن ناخن
رفتارهای بدنی تکرارشونده، اطلاعات زیادی دربارهی شخصیت شما به دیگران ارائه میدهد. عکسالعمل بدن شما به موقعیتهای مختلف، مانند کشیدن مو، جویدن ناخن یا زخم کردن پوست نشاندهندهی بیقراری، ناامیدی، خستگی و نارضایتی است.
به عنوان مثال جویدن ناخن را در نظر بگیرید، نتایج یک تحقیق نشان داده است افرادی که ناخنهای شان را میجوند کمالگرا و اغلب عصبی هستند.
4 - کفش
به گفتهی روان شناسان، تنها با نگاهکردن به کفش دیگران میتوانید با اطمینان کامل در مورد شخصیت آنها قضاوت کنید. بر اساس گفتههای پژوهشگری به نام Omri Gillath از دانشگاه کانزاس، فقط با بررسی قیمت، مدل، رنگ و طرح کفش میتوانید تقریباً 90 درصد از ویژگیهای شخصی مالک کفش مانند درآمد، گرایش سیاسی، جنسیت و حتی سن فرد را حدس بزنید.
5 - چشمها
چشمها آینه ای از درون انسانها هستند. چشمهای شما چیزهای زیادی در موردتان میگوید، این که به چه فکر میکنید و چه احساسی دارید و این که وفادارید یا نه. مطالعات نشان میدهد چشم آبیها در مقایسه با افرادی که چشمان تیرهتری دارند کمتر سازشپذیرند.
راه دیگری که چشمان تان شما را لو میدهد، عدم توانایی در برقراری تماس چشمی مستقیم است. این موضوع نشانگر ارادهی ضعیف و عدم کنترل است.
6 - وقتشناسی
این که چقدر دیر یا زود سر قرار ملاقات یا جلسه حاضر شوید، تأثیر مثبت یا منفی بر نگاه دیگران به شخصیت شما دارد. دیر رفتن به جلسه یا یک قرار ملاقات مهم، دیدی منفی در مورد شما ایجاد میکند، در حالی که سر وقت رسیدن به یک جلسه نشان میدهد چقدر برای وقت دیگران ارزش قائلید. هر دوی اینها رفتارهایی درونی و ذهنی هستند.
7- نحوهی دست دادن
محققان متوجه شدهاند افرادی که محکم دست میدهند، اعتماد به نفس بیشتری دارند و شخصیت محکم و مطمئنی از خود منعکس میکنند. این افراد برونگرا هستند، زود احساسی میشوند و تمایلی به آرام بودن ندارند.
از طرف دیگر، افرادی که آرام دست میدهند از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و اغلب سادهترین راهها را انتخاب میکنند. تنها با یک دست دادن ساده میتوانید تفاوت بین صمیمیت و سردی فرد را تشخیص داد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1 -دست خط
بر اساس مطالعات انجام شده، نحوهی نوشتن و اندازهی دستخط یک شخص میتواند اطلاعاتی در مورد شخصیت آن فرد به ما ارائه دهد. نتایج تحقیقاتی که توسط National Pen Company انجام شد نشان داد افرادی که دست خط ریز دارند خجالتی، وسواسی و سخت کوش هستند؛ در حالی که افرادی که شخصیت دوستانه و اجتماعی دارند دست خط درشتتری دارند.
افرادی که همه چیز را جدی میگیرند فشار بیشتری برای نوشتن به خودکار وارد میکنند، در حالی که افرادی که خودکار را نرم تر میگیرند و در حین نوشتن فشار کمتری به خودکار وارد میکنند حساستر و دلسوزتر هستند.
2 - رنگ
بر اساس مقالهای که در Psychology Today منتشر شد، رنگی که برای لباس تان انتخاب میکنید یا رنگی که بیشتر به آن وابسته هستید، چیزهای زیادی در مورد شما میگوید. افرادی که دائماً مشکی را انتخاب میکنند، حساستر هستند، روحیهی هنری دارند و به جزئیات علاقه مندند؛ اما افرادی که رنگ قرمز را دوست دارند از زندگی خود نهایت استفاده را میکنند، با انرژی هستند و با جان و دل برای رسیدن به خواستههای شان تلاش میکنند.
افرادی که رنگ سبز را دوست دارند وفادار و خونگرم هستند و آنهایی که به رنگ سفید علاقهمندند منطقی و منظم هستند. افرادی که رنگ آبی را بیشتر از رنگهای دیگر دوست دارند حساس هستند و به دیگران توجه میکنند.
3 - جویدن ناخن
رفتارهای بدنی تکرارشونده، اطلاعات زیادی دربارهی شخصیت شما به دیگران ارائه میدهد. عکسالعمل بدن شما به موقعیتهای مختلف، مانند کشیدن مو، جویدن ناخن یا زخم کردن پوست نشاندهندهی بیقراری، ناامیدی، خستگی و نارضایتی است.
به عنوان مثال جویدن ناخن را در نظر بگیرید، نتایج یک تحقیق نشان داده است افرادی که ناخنهای شان را میجوند کمالگرا و اغلب عصبی هستند.
4 - کفش
به گفتهی روان شناسان، تنها با نگاهکردن به کفش دیگران میتوانید با اطمینان کامل در مورد شخصیت آنها قضاوت کنید. بر اساس گفتههای پژوهشگری به نام Omri Gillath از دانشگاه کانزاس، فقط با بررسی قیمت، مدل، رنگ و طرح کفش میتوانید تقریباً 90 درصد از ویژگیهای شخصی مالک کفش مانند درآمد، گرایش سیاسی، جنسیت و حتی سن فرد را حدس بزنید.
5 - چشمها
چشمها آینه ای از درون انسانها هستند. چشمهای شما چیزهای زیادی در موردتان میگوید، این که به چه فکر میکنید و چه احساسی دارید و این که وفادارید یا نه. مطالعات نشان میدهد چشم آبیها در مقایسه با افرادی که چشمان تیرهتری دارند کمتر سازشپذیرند.
راه دیگری که چشمان تان شما را لو میدهد، عدم توانایی در برقراری تماس چشمی مستقیم است. این موضوع نشانگر ارادهی ضعیف و عدم کنترل است.
6 - وقتشناسی
این که چقدر دیر یا زود سر قرار ملاقات یا جلسه حاضر شوید، تأثیر مثبت یا منفی بر نگاه دیگران به شخصیت شما دارد. دیر رفتن به جلسه یا یک قرار ملاقات مهم، دیدی منفی در مورد شما ایجاد میکند، در حالی که سر وقت رسیدن به یک جلسه نشان میدهد چقدر برای وقت دیگران ارزش قائلید. هر دوی اینها رفتارهایی درونی و ذهنی هستند.
7- نحوهی دست دادن
محققان متوجه شدهاند افرادی که محکم دست میدهند، اعتماد به نفس بیشتری دارند و شخصیت محکم و مطمئنی از خود منعکس میکنند. این افراد برونگرا هستند، زود احساسی میشوند و تمایلی به آرام بودن ندارند.
از طرف دیگر، افرادی که آرام دست میدهند از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و اغلب سادهترین راهها را انتخاب میکنند. تنها با یک دست دادن ساده میتوانید تفاوت بین صمیمیت و سردی فرد را تشخیص داد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
واحد های اندازه گیری وزن در ایران قدیم
یک من = 3 کیلو
ری = 4 من
خروار = 100 من
چارک = یک چهارم من
سیر = یک دهم چارک = یک چهلم من
مثقال = یک شانزدهم سیر
قیراط = یک بیست و سوم مثقال
نخود = یک بیست و چهارم مثقال
گندم = یک چهارم نخود
واحد های اندازه گیری طول در ایران قدیم
یک ذرع = 104 سانتیمتر
چارک = یک چهارم ذرع
گره = یک چهارم چارک = یک شانزدهم ذرع
بهر = یک دوم گره = یک هشتم چارک = یک سی و دوم ذرع
فرسخ = 6000 ذرع
اندازه گیری با دست (اَرَج / ارش)
برای اندازه گیری چیزهای بزرگتر، از فاصله بین آرنج تا انگشتانش استفاده کرده و این اندازه را اَرَج یا ارَش نامید.
ذراع
واحد قدیم برای طول که به اندازه از آرنج تا سر انگشتان مرد بوده است .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
یک من = 3 کیلو
ری = 4 من
خروار = 100 من
چارک = یک چهارم من
سیر = یک دهم چارک = یک چهلم من
مثقال = یک شانزدهم سیر
قیراط = یک بیست و سوم مثقال
نخود = یک بیست و چهارم مثقال
گندم = یک چهارم نخود
واحد های اندازه گیری طول در ایران قدیم
یک ذرع = 104 سانتیمتر
چارک = یک چهارم ذرع
گره = یک چهارم چارک = یک شانزدهم ذرع
بهر = یک دوم گره = یک هشتم چارک = یک سی و دوم ذرع
فرسخ = 6000 ذرع
اندازه گیری با دست (اَرَج / ارش)
برای اندازه گیری چیزهای بزرگتر، از فاصله بین آرنج تا انگشتانش استفاده کرده و این اندازه را اَرَج یا ارَش نامید.
ذراع
واحد قدیم برای طول که به اندازه از آرنج تا سر انگشتان مرد بوده است .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
انواع معرفت و شناخت
1⃣شناخت تجربي و علمي(به اصطلاح خاص):
اينگونه شناخت با کمک اندامهاي حسي به دست مي آيد هر چند عقل نيز نقش خود را در تجريد و تعميم ادراکات حسي، ايفا مي کند. شناختهاي تجربي در علوم تجربي مانند فيزيک و شيمي و زيست شناسي، مورد استفاده قرار مي گيرد.
2⃣شناخت عقلي:
اينگونه شناخت بوسيله مفاهيم انتزاعي (مقولات ثانيه) شکل مي گيرد ونقش اساسي در به دست آوردن آن را عقل، ايفاء مي کند هر چند ممکن است بعضا از مقدمات قياس، استفاده شود. قلمرو اين شناختها منطق و علوم فلسفي و رياضيات را در بر مي گيرد.
3⃣ شناخت تعبدي:
اينگونه شناخت، جنبه ثانوي دارد و بر اساس شناخت قبلي« منبع قابل اعتماد» (آتوريته) و از راه خبر دادن «مخبر صادق» حاصل مي شود. مطالبي که پيروان اديان بر اساس سخنان پيشوايان ديني مي پذيرند و گاهي به آنها اعتقادي به مراتب قوي تر از اعتقادات برخاسته از حس و تجربه پيدا مي کنند از همين قبيل است.
4⃣ شناخت شهودي:
اينگونه شناخت بر خلاف همه اقسام گذشته بدون وساطت صورت و مفهوم ذهني به ذات عيني معلوم، تعلق مي گيرد و به هيچ وجه جاي خطا و اشتباهي ندارد اما معمولا آنچه به نام شناخت شهودي و عرفاني قلمداد مي شود ، در واقع، تفسيري ذهني از مشهودات است و قابل خطا و اشتباه مي باشد.
معرفت و شهود در اصطلاح عرفان و تصوف عبارت است از: ديدار حقايق به چشم دل و قلب پس از گذران مقامات و درك كيفيات احوال.
👤 محمد تقي جعفري درباره (ادراك شهودى) مي نويسد: مقصود از شناخت شهودي عبارت است از تماس مستقيم درون با واقعيت غيرقابل تماس حسي ,طبيعي و عقلانى... در حقيقت شهود عبارت است از بينايي دروني واقعيت با روشنايي خاصي كه از بينايي حسي و شناخت عقلاني قوي تر و روشن تر است و با نظر به حالات گوناگون دروني در تماس با واقعيات، اين نوع بينايي قابل انكار و ترديد نيست. شناخت شهودي در حالات رؤيايي و تجريدي بيشتر بروز مي كند تا در حالات طبيعى.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1⃣شناخت تجربي و علمي(به اصطلاح خاص):
اينگونه شناخت با کمک اندامهاي حسي به دست مي آيد هر چند عقل نيز نقش خود را در تجريد و تعميم ادراکات حسي، ايفا مي کند. شناختهاي تجربي در علوم تجربي مانند فيزيک و شيمي و زيست شناسي، مورد استفاده قرار مي گيرد.
2⃣شناخت عقلي:
اينگونه شناخت بوسيله مفاهيم انتزاعي (مقولات ثانيه) شکل مي گيرد ونقش اساسي در به دست آوردن آن را عقل، ايفاء مي کند هر چند ممکن است بعضا از مقدمات قياس، استفاده شود. قلمرو اين شناختها منطق و علوم فلسفي و رياضيات را در بر مي گيرد.
3⃣ شناخت تعبدي:
اينگونه شناخت، جنبه ثانوي دارد و بر اساس شناخت قبلي« منبع قابل اعتماد» (آتوريته) و از راه خبر دادن «مخبر صادق» حاصل مي شود. مطالبي که پيروان اديان بر اساس سخنان پيشوايان ديني مي پذيرند و گاهي به آنها اعتقادي به مراتب قوي تر از اعتقادات برخاسته از حس و تجربه پيدا مي کنند از همين قبيل است.
4⃣ شناخت شهودي:
اينگونه شناخت بر خلاف همه اقسام گذشته بدون وساطت صورت و مفهوم ذهني به ذات عيني معلوم، تعلق مي گيرد و به هيچ وجه جاي خطا و اشتباهي ندارد اما معمولا آنچه به نام شناخت شهودي و عرفاني قلمداد مي شود ، در واقع، تفسيري ذهني از مشهودات است و قابل خطا و اشتباه مي باشد.
معرفت و شهود در اصطلاح عرفان و تصوف عبارت است از: ديدار حقايق به چشم دل و قلب پس از گذران مقامات و درك كيفيات احوال.
👤 محمد تقي جعفري درباره (ادراك شهودى) مي نويسد: مقصود از شناخت شهودي عبارت است از تماس مستقيم درون با واقعيت غيرقابل تماس حسي ,طبيعي و عقلانى... در حقيقت شهود عبارت است از بينايي دروني واقعيت با روشنايي خاصي كه از بينايي حسي و شناخت عقلاني قوي تر و روشن تر است و با نظر به حالات گوناگون دروني در تماس با واقعيات، اين نوع بينايي قابل انكار و ترديد نيست. شناخت شهودي در حالات رؤيايي و تجريدي بيشتر بروز مي كند تا در حالات طبيعى.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مُلک و مَلَکوت چیست و به چه معناست ؟
ملکوت عبارت از باطن جهان است و ملک عبارت از ظاهر آن و بحقیقت ملکوت هر چیز جان آن است که آن چیز به او قائم است و جان همه ٔ چیزها به صفت قیومی خدای عز و جل قائم است ، چنانکه فرموده : بیده ملکوت کل شی ٔ . (مرصادالعباد، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). عالم غیب . (تعریفات جرجانی ، اصطلاحات الصوفیه ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند. و نیز مرتبه ٔ صفات را جبروت خوانند و مرتبه ٔ اسماء را ملکوت نامند و در لطایف اللغات می گوید: مُلک در لغت ماسوی اﷲ از ممکنات موجوده و معدومیه و مقدوره و در اصطلاح صوفیه از عالم شهادت عبارت است ، چنانکه ملکوت از عالم غیب و جبروت از عالم انوار و لاهوت ذات حق . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). عالم مجردات را به طور مطلق عالم ملکوت گویند. (فرهنگ علوم عقلی سجادی ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند و بالجمله ملکوت عالم غیب ، جبروت عالم انوار، لاهوت ذات حق و عالم ملک ، عالم اجسام و اعراض است که عالم شهادت هم گویند. بعضی گفته اند هر شی ٔ از اشیاء را سه قسم است : 1- ظاهر که ملک خوانند. 2- باطن که ملکوت نامند. 3- جبروت که حد فاصل است . و بالاخره عالم ملکوت عالم صفات است بطور مطلق . (فرهنگ مصطلحات عرفاء) :از دیدن عجایب ملکوت بازمانده و با نفس و خلق دنیا انس گرفته . (کشف الاسرار ج 3 ص 750).راه خود بر ایشان فروگیرم تا هیچ نتوانند که در عالم قدس و ملکوت اعلی در سر جولان کنند. (کشف الاسرار ج 3ص750). تفکر کنید و دلیل گیرید به آنچه خلق را خبر دادم از ملکوت آسمان و زمین . (کشف الاسرار ج 3 ص804).
بودم معلم ملکوت اندر آسمان
امید من به خلد برین جاودانه بود
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ملکوت عبارت از باطن جهان است و ملک عبارت از ظاهر آن و بحقیقت ملکوت هر چیز جان آن است که آن چیز به او قائم است و جان همه ٔ چیزها به صفت قیومی خدای عز و جل قائم است ، چنانکه فرموده : بیده ملکوت کل شی ٔ . (مرصادالعباد، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). عالم غیب . (تعریفات جرجانی ، اصطلاحات الصوفیه ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند. و نیز مرتبه ٔ صفات را جبروت خوانند و مرتبه ٔ اسماء را ملکوت نامند و در لطایف اللغات می گوید: مُلک در لغت ماسوی اﷲ از ممکنات موجوده و معدومیه و مقدوره و در اصطلاح صوفیه از عالم شهادت عبارت است ، چنانکه ملکوت از عالم غیب و جبروت از عالم انوار و لاهوت ذات حق . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). عالم مجردات را به طور مطلق عالم ملکوت گویند. (فرهنگ علوم عقلی سجادی ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند و بالجمله ملکوت عالم غیب ، جبروت عالم انوار، لاهوت ذات حق و عالم ملک ، عالم اجسام و اعراض است که عالم شهادت هم گویند. بعضی گفته اند هر شی ٔ از اشیاء را سه قسم است : 1- ظاهر که ملک خوانند. 2- باطن که ملکوت نامند. 3- جبروت که حد فاصل است . و بالاخره عالم ملکوت عالم صفات است بطور مطلق . (فرهنگ مصطلحات عرفاء) :از دیدن عجایب ملکوت بازمانده و با نفس و خلق دنیا انس گرفته . (کشف الاسرار ج 3 ص 750).راه خود بر ایشان فروگیرم تا هیچ نتوانند که در عالم قدس و ملکوت اعلی در سر جولان کنند. (کشف الاسرار ج 3ص750). تفکر کنید و دلیل گیرید به آنچه خلق را خبر دادم از ملکوت آسمان و زمین . (کشف الاسرار ج 3 ص804).
بودم معلم ملکوت اندر آسمان
امید من به خلد برین جاودانه بود
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پسوند «-َ ک»
با اسم (مخملک)، ضمیر (اینک)، صفت (سرخک)، عدد (چارک)، بنمضارع (پوشک) یا فعل تصريفشده (مترسک) ترکیب میشود و اسم (مخملک)، صفت (دلخوشکنک) یا قید (نرم نرمک) میسازد.
این پسوند در معانی زیر به کار میرود:
۱. معنی فاعلی:
پیچک، غلتک، دمجنبانک، آبدزدک، کفشدوزک، دلخوشکنک.
(پایه در این واژهها بنمضارع ساده (پیچک) یا مرکب (دمجنبانک) است.)
۲. معنی شباهت:
برفک، پنیرک، پشمک، لواشک، سگک، مخملک، موشک، میخک، عقربک، سنجاقک، نارنجک، پولک، خروسک.
۳. معنی تحقیر:
زنک، مردک.
۴. معنی تصغیر:
تیرک، شاخک، عروسک، قوزک، کاردک، شهرک، پستانک، رقاصک، دخترک، خرک، اتاقک، مرغک، کرمک، تخمک.
۵. معنی تحبیب:
طفلک، جوانک، دخترک.
۶. معنی نسبت:
نمک، چشمک، زردک، سرخک، سفیدک، تلخک، روشنک، گرمک، غلغلک، غارغارک، جیرجیرک، بادبادک، قرقرک، نمنمک، لرزانک، مترسک.
(این وند به معنی نسبت، بیش از سایر معانی به کار میرود.)
ساخت اشتقاقی واژه در فارسی امروز، دکتر ایران کلباسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۰، تهران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
با اسم (مخملک)، ضمیر (اینک)، صفت (سرخک)، عدد (چارک)، بنمضارع (پوشک) یا فعل تصريفشده (مترسک) ترکیب میشود و اسم (مخملک)، صفت (دلخوشکنک) یا قید (نرم نرمک) میسازد.
این پسوند در معانی زیر به کار میرود:
۱. معنی فاعلی:
پیچک، غلتک، دمجنبانک، آبدزدک، کفشدوزک، دلخوشکنک.
(پایه در این واژهها بنمضارع ساده (پیچک) یا مرکب (دمجنبانک) است.)
۲. معنی شباهت:
برفک، پنیرک، پشمک، لواشک، سگک، مخملک، موشک، میخک، عقربک، سنجاقک، نارنجک، پولک، خروسک.
۳. معنی تحقیر:
زنک، مردک.
۴. معنی تصغیر:
تیرک، شاخک، عروسک، قوزک، کاردک، شهرک، پستانک، رقاصک، دخترک، خرک، اتاقک، مرغک، کرمک، تخمک.
۵. معنی تحبیب:
طفلک، جوانک، دخترک.
۶. معنی نسبت:
نمک، چشمک، زردک، سرخک، سفیدک، تلخک، روشنک، گرمک، غلغلک، غارغارک، جیرجیرک، بادبادک، قرقرک، نمنمک، لرزانک، مترسک.
(این وند به معنی نسبت، بیش از سایر معانی به کار میرود.)
ساخت اشتقاقی واژه در فارسی امروز، دکتر ایران کلباسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۰، تهران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نگاهی اجمالی بر مفهوم اتوپیا و پاد اتوپیا
بخش اول
اتوپیا (آرمان شهر - مدینه فاضله) واژه ای یونانی به معنی "جایی که وجود ندارد" است. نمادی از یک واقعیت آرمانی و بدون کاستی که غیرقابل دست یابی است. و "آرمان شهر خواهی" عبارت است از علاقه و تلاش برای رسیدن و یا خیال پردازی یک جامعه آرمانی و بی کم و کاست.. جامعه ای که در آن ظلم وجود ندارد. همه چیز سر جای خودش است و عدل به معنی واقعی کلمه اجرا میگردد.
نقطه مقابل آرمان شهر، جامعه پاد اتوپیا می باشد. جامعه ای که مورد توجه بسیاری از رمان ها و فیلم های علمی-تخیلی قرار گرفته است. جامعه ای که ویژگی های منفی برتری و چیرگی کامل دارند و زندگی بر وفق مراد هیچ یک از ساکنین آن نیست.
گونه ای از دنیای وانفسا و فاجعه بار انسانی که در آثار و محصولات مختلف با ویژگی هایی مانند :
- عدم وجود هیچ نوع از آزادی (حتی آزادی های شخصی و آزادی در اندیشه یا عشق)
- وجود حکومتی تمامیت خواه و خودکامه که در آن یک نفر بدون کوچکترین رحم و شفقتی حکمرانی می کند.
- جامعه ای که توسط ربات ها و رایانه ها کنترل می شود.
- جامعه ای که در آن انسان ها هیچ ارزشی ندارند و تنها برای رسیدن به اهداف حاکمان پرورش داده میشوند.
-جامعه ای که در آن همه کس و همه چیز یکسان هستند و ابراز احساسات و عشق ممنوع است.
- جهانی که در پی جنگ هسته ای، حمله آدم فضایی ها، بیماری فراگیر، یخ بندان یا فاجعه ای دیگر همه چیز از بین رفته است.
معرفی می شود.
از آثار معروف که به چنین جوامعی پرداخته اند می توان به:
🎞اودیسه فضایی به کارگردانی استنلی کوبریک
🎞فیلم سر وقت به کارگردانی اندرو نیکول
🎶آلبوم دیستوپیا از گروه مگادث
📖1984 - جورج اورول
📖فارنهایت 451 - ری بردبری
📖یوتوپیا - توماس مور
📖ظلمت در نیمروز - آرتور کوستلر
📖دنیای قشنگ نو - آلدوس هاکسلی
📖ما - یوگنی زامیاتین
📖کوه های سفید - جان کریستوفر
یا نمونهی داخلی آن:
📖تهران مخوف - مرتضی مشفق کاظمی
اشاره کرد.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بخش اول
اتوپیا (آرمان شهر - مدینه فاضله) واژه ای یونانی به معنی "جایی که وجود ندارد" است. نمادی از یک واقعیت آرمانی و بدون کاستی که غیرقابل دست یابی است. و "آرمان شهر خواهی" عبارت است از علاقه و تلاش برای رسیدن و یا خیال پردازی یک جامعه آرمانی و بی کم و کاست.. جامعه ای که در آن ظلم وجود ندارد. همه چیز سر جای خودش است و عدل به معنی واقعی کلمه اجرا میگردد.
نقطه مقابل آرمان شهر، جامعه پاد اتوپیا می باشد. جامعه ای که مورد توجه بسیاری از رمان ها و فیلم های علمی-تخیلی قرار گرفته است. جامعه ای که ویژگی های منفی برتری و چیرگی کامل دارند و زندگی بر وفق مراد هیچ یک از ساکنین آن نیست.
گونه ای از دنیای وانفسا و فاجعه بار انسانی که در آثار و محصولات مختلف با ویژگی هایی مانند :
- عدم وجود هیچ نوع از آزادی (حتی آزادی های شخصی و آزادی در اندیشه یا عشق)
- وجود حکومتی تمامیت خواه و خودکامه که در آن یک نفر بدون کوچکترین رحم و شفقتی حکمرانی می کند.
- جامعه ای که توسط ربات ها و رایانه ها کنترل می شود.
- جامعه ای که در آن انسان ها هیچ ارزشی ندارند و تنها برای رسیدن به اهداف حاکمان پرورش داده میشوند.
-جامعه ای که در آن همه کس و همه چیز یکسان هستند و ابراز احساسات و عشق ممنوع است.
- جهانی که در پی جنگ هسته ای، حمله آدم فضایی ها، بیماری فراگیر، یخ بندان یا فاجعه ای دیگر همه چیز از بین رفته است.
معرفی می شود.
از آثار معروف که به چنین جوامعی پرداخته اند می توان به:
🎞اودیسه فضایی به کارگردانی استنلی کوبریک
🎞فیلم سر وقت به کارگردانی اندرو نیکول
🎶آلبوم دیستوپیا از گروه مگادث
📖1984 - جورج اورول
📖فارنهایت 451 - ری بردبری
📖یوتوپیا - توماس مور
📖ظلمت در نیمروز - آرتور کوستلر
📖دنیای قشنگ نو - آلدوس هاکسلی
📖ما - یوگنی زامیاتین
📖کوه های سفید - جان کریستوفر
یا نمونهی داخلی آن:
📖تهران مخوف - مرتضی مشفق کاظمی
اشاره کرد.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نگاهی اجمالی بر مفهوم اتوپیا و پاد اتوپیا
بخش دوم
در میان نویسندگان و شاعران ایرانی هم که به مفاهیم آرمان شهر و پاد آرمان شهر پرداخته اند می توان به:
سهراب سپهری و آرمانشهر سپهری اشاره کرد. آرمانشهری که می توان به دو بخش :
الف) دنیایی آرمانی و دلپذیر که ریشه در گذشته بشر دارد.. دنیایی که پیشینیان ما در آن زندگی میکرده اند و سهراب این مکان رویایی و حسرت بار را چنین توصیف می کند:
- باغ ما در طرف سایه دانایی بود.. (انسان گرفتار تارهای نامرئی دانش غیرکاربردی و بی فایده نبود)
- باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه... (انسان با تمام عاطفه و حس انسانی با طبیعیت در ارتباط بود)
- باغ ما شاید قوسی از دایره سبز سعادت بود... (انسان احساس خوشبختی می کرد)
- آب بی فلسفه میخوردم و توت بی دانش می چیدم... (انسان در استفاده از نعمت های الهی درگیر استدلال های پیچیده نبود)
- تا اناری ترکی بر می داشت، دست فواره خواهش می شد... (بهره گیری از نعمت ها و طبیعت به حد کفایت و نیاز بود و تنها زمانی اتفاق می افتاد که زمانش رسیده باشد)
ب) آرمانشهری که جایی در زندگی آینده بشر دارد، مهم نیست شهر باشد یا روستا:
- بی گمان در ده بالا دست چینه ها کوتاه است... ( ارتباطی صمیمانه بین مردم وجود دارد و فاصله ها و جدائی های زندگی شهری و مدرن در آن راهی ندارد)
- ماهتاب آنجا، می کند روشن پهنای کلام... ( کلام و سخن مردم روشن و صریح و بدور از ریا است)
- غنچه ای می شکفد، اهل دل باخبرند... (انسان ارتباط پر معنا با طبیعت دارد)
- بی گمان آنجا، آبی، آبی است... ( انسان استحاله نیافته و و مفاهیم و همه چیز شکل اولیه و اصلی خود را حفظ کرده اند)
البته می توان به ابیات بیشتری از سهراب اشاره کرد:
- پشت دریا شهری ست که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است...
- دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی ست...
خاک، موسیقی احساس تو را می شنود...
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند...
و در نقطه مقابل میتوان به اشعار طاهره صفارزاده و پاد آرمانشهر او اشاره کرد:
- تو نمی آیی و قلب کوچه/ پاسبانی تنهاست/ و سکوتی عایق/ به لب پنجره هاست/ تو نمی آیی و شب/ می گدازد آرام.../ تو نمی آیی و من/ مثل یک میوه کال/ و نخستین دم یک دیدار/ به سرانجام می اندیشم.
- قورباغه ها/ در باغ کوچک همسایه/ خوابشان را تعریف میکنند/ بیداری من/ با هیچ کلمه ای تسکین پیدا نمی کند.
- نجوای بچه های محله/ و حرف نان/ آرامش مردابی تل خاکروبه را/ آواره می کند.
- روزی بر این درخت/ ریسمانی میروید/ با میوه های سخت/ بر روی این درخت/ سر های خواب رفته/ فانوس می شوند/.../ در مزرعه/ دستان پینه بسته/ اوراد گنگ عدالت را/ پرواز می دهند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بخش دوم
در میان نویسندگان و شاعران ایرانی هم که به مفاهیم آرمان شهر و پاد آرمان شهر پرداخته اند می توان به:
سهراب سپهری و آرمانشهر سپهری اشاره کرد. آرمانشهری که می توان به دو بخش :
الف) دنیایی آرمانی و دلپذیر که ریشه در گذشته بشر دارد.. دنیایی که پیشینیان ما در آن زندگی میکرده اند و سهراب این مکان رویایی و حسرت بار را چنین توصیف می کند:
- باغ ما در طرف سایه دانایی بود.. (انسان گرفتار تارهای نامرئی دانش غیرکاربردی و بی فایده نبود)
- باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه... (انسان با تمام عاطفه و حس انسانی با طبیعیت در ارتباط بود)
- باغ ما شاید قوسی از دایره سبز سعادت بود... (انسان احساس خوشبختی می کرد)
- آب بی فلسفه میخوردم و توت بی دانش می چیدم... (انسان در استفاده از نعمت های الهی درگیر استدلال های پیچیده نبود)
- تا اناری ترکی بر می داشت، دست فواره خواهش می شد... (بهره گیری از نعمت ها و طبیعت به حد کفایت و نیاز بود و تنها زمانی اتفاق می افتاد که زمانش رسیده باشد)
ب) آرمانشهری که جایی در زندگی آینده بشر دارد، مهم نیست شهر باشد یا روستا:
- بی گمان در ده بالا دست چینه ها کوتاه است... ( ارتباطی صمیمانه بین مردم وجود دارد و فاصله ها و جدائی های زندگی شهری و مدرن در آن راهی ندارد)
- ماهتاب آنجا، می کند روشن پهنای کلام... ( کلام و سخن مردم روشن و صریح و بدور از ریا است)
- غنچه ای می شکفد، اهل دل باخبرند... (انسان ارتباط پر معنا با طبیعت دارد)
- بی گمان آنجا، آبی، آبی است... ( انسان استحاله نیافته و و مفاهیم و همه چیز شکل اولیه و اصلی خود را حفظ کرده اند)
البته می توان به ابیات بیشتری از سهراب اشاره کرد:
- پشت دریا شهری ست که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است...
- دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی ست...
خاک، موسیقی احساس تو را می شنود...
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند...
و در نقطه مقابل میتوان به اشعار طاهره صفارزاده و پاد آرمانشهر او اشاره کرد:
- تو نمی آیی و قلب کوچه/ پاسبانی تنهاست/ و سکوتی عایق/ به لب پنجره هاست/ تو نمی آیی و شب/ می گدازد آرام.../ تو نمی آیی و من/ مثل یک میوه کال/ و نخستین دم یک دیدار/ به سرانجام می اندیشم.
- قورباغه ها/ در باغ کوچک همسایه/ خوابشان را تعریف میکنند/ بیداری من/ با هیچ کلمه ای تسکین پیدا نمی کند.
- نجوای بچه های محله/ و حرف نان/ آرامش مردابی تل خاکروبه را/ آواره می کند.
- روزی بر این درخت/ ریسمانی میروید/ با میوه های سخت/ بر روی این درخت/ سر های خواب رفته/ فانوس می شوند/.../ در مزرعه/ دستان پینه بسته/ اوراد گنگ عدالت را/ پرواز می دهند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan