توضیح ساده مبحث استعاره
:
برای آموزش آسانتر به جای اصطلاحات ویژۀ استعاره، ({مُستَعارٌ لَه = مُشبّه}، {مُستَعارٌ مِنه = مُشبّهبِه} و …) از همان اصطلاحات تشبیه استفاده میکنیم.
این اصطلاحات هم به گوش ما آشناترند و هم اینکه کمک میکنند، معنا و مفهوم استعاره را بهتر متوجه شویم.
در «تشبیه» ادعای همانندی بین دو چیز را داریم، اما در «استعاره» ادعای یکسانی آن دو چیز را داریم.
وقتی میگوییم ۱ استعاره از ۲ است، یعنی ۱ میتواند همان ۲ باشد و به جای آن به کار برود، زیرا پیش از این در یک تشبیه ادعا کردهایم که بسیار شبیه به آن است.
در واقع شاعر ابتدا به «تشبیه» دو چیز پرداخته است.
سپس به سبب شباهت زیادِ آن دو به یکدیگر، یکی («مشبه» یا «مشبه به») را حذف کرده تا شباهت را تا مرحلۀ یکی شدن نشان دهد. (استعاره)
اگر از یک تشبیه، ادات تشبیه و وجه شبه را حذف کنیم، به آن تشبیه بلیغ میگویند.
حال اگر از تشبیه بلیغ، یکی از طرفین تشبیه، یعنی مشبه یا مشبه به را حذف کنیم؛ استعاره به وجود میآید.
به عبارت دیگر، وقتی از یک تشبیه 4 رکنی؛ فقط یکی از طرفین تشبیه، یعنی مُشبّه یا مُشبّهبِه باقی بماند؛ استعاره به وجود میآید.
اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مُصّرحه (آشکار) خواهد بود.
و اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّه + یکی از لوازم مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مَکنیه یا بالکنایه (پنهان) خواهد بود.
مثال یکم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
ماه امروز میهمان من است.
میدانیم که ماه هیچ گاه به میهمانی فردی نمیرود و این معشوق است، که به میهمانی عاشق میرود.
پس میگوییم؛ ماه استعاره از معشوق است.
چون ماه در اصلِ تشبیه «مشبه به» بوده و حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مُصّرحه (آشکار)» است.
اصلِ تشبیه مثال بالا چنین است: معشوق مانند ماه زیباست.
(مشبه: معشوق – مشبه به: ماه – ادات تشبیه: مانند – وجه شبه: زیبایی)
و تشبیه بلیغ مثال بالا چنین خواهد بود:
(اِسنادی: معشوق ماه است.)
(اِضافی: ماهِ معشوق)
مثال دوم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
به مشکین کمند اندر آویخت چنگ به فندق گلان را به خون داد رنگ
«شاهنامۀ فردوسی»
معنای بیت: سودابه به موهایش چنگ انداخت و با ناخن صورتش را خراشید.
این بیت سه استعاره دارد:
استعارۀ یکم: کمند به معنی طناب است و استعاره از موی است.
یعنی موی به کمند تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ دوم: فندق یک نوع آجیل است و استعاره از ناخن است.
یعنی ناخن به فندق تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ سوم: گُل زیبا و لطیف است و استعاره از چهره است.
یعنی چهره به گُل تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
مثال یکم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
معشوق در میان جمع میدرخشید.
میدانیم که معشوق نمیدرخشد و این ماه است، که میدرخشد. پس میگوییم؛ معشوق استعاره از ماه است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (معشوق مانند ماه میدرخشد.)
(مُشبّه: معشوق – مُشبّهبِه: ماه – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: درخشیدن از زیبایی)
در این استعاره درخشیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود.
مثال دوم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
برگهای سبز درخت در وزش نسیم، به رقص درمیآیند .
میدانیم که برگهای درخت نمیرقصند و این انسان است، که میرقصد. پس میگوییم؛ برگهای درخت استعاره از انسان هستند.
یعنی رقصیدن یکی از حالات و رفتار انسانی است که در این جا به برگهای درخت نسبت داده شده است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (برگهای سبز درخت مانند انسان میرقصند.)
(مُشبّه: برگهای درخت – مُشبّهبِه: انسان – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: رقصیدن)
در این استعاره رقصیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود .
حسن پیرداده بیرانوند
گروه دبیزان ادبیات ایران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
:
برای آموزش آسانتر به جای اصطلاحات ویژۀ استعاره، ({مُستَعارٌ لَه = مُشبّه}، {مُستَعارٌ مِنه = مُشبّهبِه} و …) از همان اصطلاحات تشبیه استفاده میکنیم.
این اصطلاحات هم به گوش ما آشناترند و هم اینکه کمک میکنند، معنا و مفهوم استعاره را بهتر متوجه شویم.
در «تشبیه» ادعای همانندی بین دو چیز را داریم، اما در «استعاره» ادعای یکسانی آن دو چیز را داریم.
وقتی میگوییم ۱ استعاره از ۲ است، یعنی ۱ میتواند همان ۲ باشد و به جای آن به کار برود، زیرا پیش از این در یک تشبیه ادعا کردهایم که بسیار شبیه به آن است.
در واقع شاعر ابتدا به «تشبیه» دو چیز پرداخته است.
سپس به سبب شباهت زیادِ آن دو به یکدیگر، یکی («مشبه» یا «مشبه به») را حذف کرده تا شباهت را تا مرحلۀ یکی شدن نشان دهد. (استعاره)
اگر از یک تشبیه، ادات تشبیه و وجه شبه را حذف کنیم، به آن تشبیه بلیغ میگویند.
حال اگر از تشبیه بلیغ، یکی از طرفین تشبیه، یعنی مشبه یا مشبه به را حذف کنیم؛ استعاره به وجود میآید.
به عبارت دیگر، وقتی از یک تشبیه 4 رکنی؛ فقط یکی از طرفین تشبیه، یعنی مُشبّه یا مُشبّهبِه باقی بماند؛ استعاره به وجود میآید.
اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مُصّرحه (آشکار) خواهد بود.
و اگر از تشبیه؛ تنها مُشبّه + یکی از لوازم مُشبّهبِه باقی بماند، استعارۀ ما مَکنیه یا بالکنایه (پنهان) خواهد بود.
مثال یکم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
ماه امروز میهمان من است.
میدانیم که ماه هیچ گاه به میهمانی فردی نمیرود و این معشوق است، که به میهمانی عاشق میرود.
پس میگوییم؛ ماه استعاره از معشوق است.
چون ماه در اصلِ تشبیه «مشبه به» بوده و حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مُصّرحه (آشکار)» است.
اصلِ تشبیه مثال بالا چنین است: معشوق مانند ماه زیباست.
(مشبه: معشوق – مشبه به: ماه – ادات تشبیه: مانند – وجه شبه: زیبایی)
و تشبیه بلیغ مثال بالا چنین خواهد بود:
(اِسنادی: معشوق ماه است.)
(اِضافی: ماهِ معشوق)
مثال دوم برای استعارۀ مُصّرحه (آشکار):
به مشکین کمند اندر آویخت چنگ به فندق گلان را به خون داد رنگ
«شاهنامۀ فردوسی»
معنای بیت: سودابه به موهایش چنگ انداخت و با ناخن صورتش را خراشید.
این بیت سه استعاره دارد:
استعارۀ یکم: کمند به معنی طناب است و استعاره از موی است.
یعنی موی به کمند تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ دوم: فندق یک نوع آجیل است و استعاره از ناخن است.
یعنی ناخن به فندق تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
استعارۀ سوم: گُل زیبا و لطیف است و استعاره از چهره است.
یعنی چهره به گُل تشبیه شده است.
پس از تشبیه، تنها مُشبّهبِه باقی مانده است. پس استعارۀ ما «مُصرّحه (آشکار)» است.
مثال یکم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
معشوق در میان جمع میدرخشید.
میدانیم که معشوق نمیدرخشد و این ماه است، که میدرخشد. پس میگوییم؛ معشوق استعاره از ماه است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (معشوق مانند ماه میدرخشد.)
(مُشبّه: معشوق – مُشبّهبِه: ماه – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: درخشیدن از زیبایی)
در این استعاره درخشیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود.
مثال دوم برای استعارۀ مَکنیه (پنهان):
برگهای سبز درخت در وزش نسیم، به رقص درمیآیند .
میدانیم که برگهای درخت نمیرقصند و این انسان است، که میرقصد. پس میگوییم؛ برگهای درخت استعاره از انسان هستند.
یعنی رقصیدن یکی از حالات و رفتار انسانی است که در این جا به برگهای درخت نسبت داده شده است.
اصلِ تشبیه پیش از حذف مُشبّهبِه و تبدیل شدن به استعاره چنین بوده است: (برگهای سبز درخت مانند انسان میرقصند.)
(مُشبّه: برگهای درخت – مُشبّهبِه: انسان – اَداتتشبیه: مانند – وَجهشَبَه: رقصیدن)
در این استعاره رقصیدن از لوازم مُشبّهبِه است که همراه مُشبّه آمده است.
چون معشوق در اصلِ تشبیه «مُشبّه» بوده و در استعاره حذف نشده است، پس استعارۀ ما «مَکنیه (پنهان)» خواهد بود .
حسن پیرداده بیرانوند
گروه دبیزان ادبیات ایران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
⭕️ ۸ مکانیزم دفاعی رایج در انسان ها در برابر اضطراب
قسمت : اول
۸ مکانیزم دفاعی زیر، از رایج ترین راهکارهای دفاعی انسان ها در برابر احساس نا خوشایند اضطراب هستند. این دفاع ها از مصالح اصلی سازنده شخصیت انسان هستند.
1️⃣ جابجایی(displacement)
تا حالا پیش آمده در محل کار خود روز بسیار بدی را پشت سر گذاشته باشید و وقتی به خانه می روید ناکامی هایتان را بر سر خانواده و دوستانتان خالی کنید؟ در این صورت شما دفاع جابجایی را تجربه کرده اید. جابجایی یعنی این که ما ناکامی ها و احساسات و تکانه های خود را بر سر افراد و موضوعاتی که کمتر تهدید کننده هستند خالی کنیم.
پرخاشگری جابجا شده مثال رایجی از این دفاع است. به جای راه های ابراز خشمی که منجر به پیامدهای منفی می شود مثل بحث کردن با ریئس، خشممان را بر سر شخص یا شی غیر تهدید کننده ابراز می کنیم.
2️⃣ مکانیزم دفاعی انکار(Denial)
این مکانیزم دفاعی یکی از شناخته شده ترین دفاع هاست. برای توصیف زمان هایی بکار می رود که افراد در پذیرش و اعتراف به حقیقتی واضح ناتوانند. انکار، امتناع از تایید و یا تصدیق اتفاقی است که رخ داده یا در حال رخ دادن است.
معتادان به مواد یا الکل اغلب مشکلات خود را انکار می کنند. بعضی قربانیان حوادث ناگهانی نیز انکار می کنند که اصلا اتفاقی رخ داده است. مادری را تصور کنید که مرگ فرزند خویش را انکار میکند و حتی برای او بر سر میز غذا هنوز بشقاب می گذارد. انکار باعث حفاظت از ایگو در برابر موضوعاتی است که فرد توانایی کنار آمدن با آن ها را ندارد. این در حالی است که انکار به انرژی و سرمایه گذاری روانی بسیاری نیاز دارد. به همین دلیل دفاع های دیگری نیز برای جلوگیری از ورود احساسات غیر قابل پذیرش به آگاهی هشیارانه همزمان با انکار مورد استفاده قرار می گیرند.
علی رغم شواهد محکم دال بر درستی موضوع یا مسئله ای فرد گاهی اوقات به انکار آن ادامه می دهد. زیرا رویارویی با حقیقت برای او تلخ است. شکل دیگر انکار شامل اعتراف به یک حقیقت است اما اهمیت آن کوچک نمایی می شود. گاهی نیز افراد واقعیت را پذیرفته اما مسؤلیت خود را انکار می کنند و دیگران و عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
3️⃣ مکانیزم دفاعی سرکوب(Repression)
سرکوب نیز از مکانیزم های دفاعی معروف است. این دفاع به گونه ای عمل می کند که اطلاعات اضطراب آور را خارج از حیطه ی هشیاری نگه دارد. اما این خاطرات ناپدید نمی شوند و به تأثیرگذاری بر رفتارهای فرد ادامه می دهند.
برای مثال شخصی که خاطره ی سوءاستفاده قرار گرفتن در کودکی اش را سرکوب می کند ممکن است مشکلاتی در تشکیل روابط بعدی خود داشته باشد. گاهی ما هشیارانه اطلاعات را به خارج از حوزه ی آگاهی مان هدایت می کنیم. در اغلب موارد کنار زدن خاطرات اضطراب برانگیز از هشیاری، کاملا ناهشیارانه اتفاق می افتد.
4️⃣ تصعید یا والایش(sublimation)
این دفاع برای ما امکان پیاده سازی تکانه های غیرقابل پذیرش (به کمک تبدیل آن ها به حالات قابل پذیرش جامعه) را ایجاد می کند. برای مثال شخصی که خشم زیادی را تجربه می کند و به ورزش کیک بوکسینگ به عنوان مجرایی برای خارج کردن خشم می پردازد. فروید معتقد بود مکانیزم دفاعی والایش نشانه ی پختگی است که به افراد امکان عمل به شیوه های پذیرفته شده تر از نظر اجتماع را می دهد.
ادامه_دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : اول
۸ مکانیزم دفاعی زیر، از رایج ترین راهکارهای دفاعی انسان ها در برابر احساس نا خوشایند اضطراب هستند. این دفاع ها از مصالح اصلی سازنده شخصیت انسان هستند.
1️⃣ جابجایی(displacement)
تا حالا پیش آمده در محل کار خود روز بسیار بدی را پشت سر گذاشته باشید و وقتی به خانه می روید ناکامی هایتان را بر سر خانواده و دوستانتان خالی کنید؟ در این صورت شما دفاع جابجایی را تجربه کرده اید. جابجایی یعنی این که ما ناکامی ها و احساسات و تکانه های خود را بر سر افراد و موضوعاتی که کمتر تهدید کننده هستند خالی کنیم.
پرخاشگری جابجا شده مثال رایجی از این دفاع است. به جای راه های ابراز خشمی که منجر به پیامدهای منفی می شود مثل بحث کردن با ریئس، خشممان را بر سر شخص یا شی غیر تهدید کننده ابراز می کنیم.
2️⃣ مکانیزم دفاعی انکار(Denial)
این مکانیزم دفاعی یکی از شناخته شده ترین دفاع هاست. برای توصیف زمان هایی بکار می رود که افراد در پذیرش و اعتراف به حقیقتی واضح ناتوانند. انکار، امتناع از تایید و یا تصدیق اتفاقی است که رخ داده یا در حال رخ دادن است.
معتادان به مواد یا الکل اغلب مشکلات خود را انکار می کنند. بعضی قربانیان حوادث ناگهانی نیز انکار می کنند که اصلا اتفاقی رخ داده است. مادری را تصور کنید که مرگ فرزند خویش را انکار میکند و حتی برای او بر سر میز غذا هنوز بشقاب می گذارد. انکار باعث حفاظت از ایگو در برابر موضوعاتی است که فرد توانایی کنار آمدن با آن ها را ندارد. این در حالی است که انکار به انرژی و سرمایه گذاری روانی بسیاری نیاز دارد. به همین دلیل دفاع های دیگری نیز برای جلوگیری از ورود احساسات غیر قابل پذیرش به آگاهی هشیارانه همزمان با انکار مورد استفاده قرار می گیرند.
علی رغم شواهد محکم دال بر درستی موضوع یا مسئله ای فرد گاهی اوقات به انکار آن ادامه می دهد. زیرا رویارویی با حقیقت برای او تلخ است. شکل دیگر انکار شامل اعتراف به یک حقیقت است اما اهمیت آن کوچک نمایی می شود. گاهی نیز افراد واقعیت را پذیرفته اما مسؤلیت خود را انکار می کنند و دیگران و عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
3️⃣ مکانیزم دفاعی سرکوب(Repression)
سرکوب نیز از مکانیزم های دفاعی معروف است. این دفاع به گونه ای عمل می کند که اطلاعات اضطراب آور را خارج از حیطه ی هشیاری نگه دارد. اما این خاطرات ناپدید نمی شوند و به تأثیرگذاری بر رفتارهای فرد ادامه می دهند.
برای مثال شخصی که خاطره ی سوءاستفاده قرار گرفتن در کودکی اش را سرکوب می کند ممکن است مشکلاتی در تشکیل روابط بعدی خود داشته باشد. گاهی ما هشیارانه اطلاعات را به خارج از حوزه ی آگاهی مان هدایت می کنیم. در اغلب موارد کنار زدن خاطرات اضطراب برانگیز از هشیاری، کاملا ناهشیارانه اتفاق می افتد.
4️⃣ تصعید یا والایش(sublimation)
این دفاع برای ما امکان پیاده سازی تکانه های غیرقابل پذیرش (به کمک تبدیل آن ها به حالات قابل پذیرش جامعه) را ایجاد می کند. برای مثال شخصی که خشم زیادی را تجربه می کند و به ورزش کیک بوکسینگ به عنوان مجرایی برای خارج کردن خشم می پردازد. فروید معتقد بود مکانیزم دفاعی والایش نشانه ی پختگی است که به افراد امکان عمل به شیوه های پذیرفته شده تر از نظر اجتماع را می دهد.
ادامه_دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
⭕️ ۸ مکانیزم دفاعی رایج در انسان ها در برابر اضطراب
قسمت : دوم ( پایانی )
5️⃣ فرافکنی(projection)
نسبت دادن حالات و احساسات غیر قابل پذیرش خودمان به دیگران را فرافکنی می گویند. برای مثال وقتی از کسی خوشتان نمی آید فکر می کنید او از شما خوشش نمی آید.مکانیزم دفاعی فرافکنی با اجازه دادن به تمایلات و تکانه ها برای خروج از راه هایی که ایگو نمی تواند تشخیص دهد عمل می کند و در نهایت اضطراب را کاهش می دهد.
6️⃣ عقلانی سازی(intellectualization)
شامل توضیح دادن رفتار و احساسات غیر قابل پذیرش به شیوه های منطقی و عقلانی است تا از دلیل واقعی آن اجتناب کنیم. مثلا شخصی که هر روز بدهکاری به بار می آورد شروع به ساختن یک دفتر حسابرسی پیچیده شامل انواع روش های پرداخت بدهی هایش می کند و ساعت های زیادی را صرف توسعه این دفتر می کند! بدون آن که به اصل عمل پرداخت بدهی هایش بپردازد. این دفاع نه تنها اضطراب را می کاهد بلکه عزت نفس و خود انگاره را نیز حفظ می کند. افراد در مواجهه با موفقیت آن را به توانایی هایشان نسبت می دهند و در صورت شکست عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
7️⃣ مکانیزم دفاعی واپس روی(Regression)
هنگام روبه رو شدن با وقایع بسیار اضطراب برانگیز، افراد راهبردهای کنارآمدن خود با مشکل را رها کرده و به الگوهای رفتاری دوران ابتدایی رشد خود بازمی گردند. آنا فروید این مکانیزم دفاعی را واپس روی نامید که به شیوه های رفتاری مراحل رشد روانی-جنسی اشاره دارد که فرد در آن ها دچار ثبیت شده است. برای مثال شخصی که هنگام شنیدن موضاعات غیر دلخواهش گریه یا قهر می کند در دوره های رشدی اولیه خود دچارتثبیت شده است. رفتارهای واپس گرایانه بسته به دوره ای که در آن تثبیت رخ داده می توانند تنوع زیادی داشته باشند. تثبیت در دوره دهانی به شکل خوردن بیش از حد و سیگار کشیدن بیش از حد و یا تثبیت در دوره ی مقعدی به شکل پاکیزگی یا بی نظمی افراطی خود را نشان می دهند.
8️⃣ واکنش وارونه(Reaction formation)
این دفاع با قرینه کردن احساسات، تکانه ها و رفتارهای متضاد، اضطراب را می کاهد. مثالی از این مکانیزم دفاعی، رفتار بسیار دوستانه با کسی است که از او خوشمان نمی آید تا بتوانیم احساسات واقعی خود را پنهان کنیم. چرا انسان ها این گونه رفتار می کنند؟ فروید می گوید: برای پنهان کردن احساسات واقعی در پس رفتارهای کاملا مخالف با آن ها.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : دوم ( پایانی )
5️⃣ فرافکنی(projection)
نسبت دادن حالات و احساسات غیر قابل پذیرش خودمان به دیگران را فرافکنی می گویند. برای مثال وقتی از کسی خوشتان نمی آید فکر می کنید او از شما خوشش نمی آید.مکانیزم دفاعی فرافکنی با اجازه دادن به تمایلات و تکانه ها برای خروج از راه هایی که ایگو نمی تواند تشخیص دهد عمل می کند و در نهایت اضطراب را کاهش می دهد.
6️⃣ عقلانی سازی(intellectualization)
شامل توضیح دادن رفتار و احساسات غیر قابل پذیرش به شیوه های منطقی و عقلانی است تا از دلیل واقعی آن اجتناب کنیم. مثلا شخصی که هر روز بدهکاری به بار می آورد شروع به ساختن یک دفتر حسابرسی پیچیده شامل انواع روش های پرداخت بدهی هایش می کند و ساعت های زیادی را صرف توسعه این دفتر می کند! بدون آن که به اصل عمل پرداخت بدهی هایش بپردازد. این دفاع نه تنها اضطراب را می کاهد بلکه عزت نفس و خود انگاره را نیز حفظ می کند. افراد در مواجهه با موفقیت آن را به توانایی هایشان نسبت می دهند و در صورت شکست عوامل بیرونی را سرزنش می کنند.
7️⃣ مکانیزم دفاعی واپس روی(Regression)
هنگام روبه رو شدن با وقایع بسیار اضطراب برانگیز، افراد راهبردهای کنارآمدن خود با مشکل را رها کرده و به الگوهای رفتاری دوران ابتدایی رشد خود بازمی گردند. آنا فروید این مکانیزم دفاعی را واپس روی نامید که به شیوه های رفتاری مراحل رشد روانی-جنسی اشاره دارد که فرد در آن ها دچار ثبیت شده است. برای مثال شخصی که هنگام شنیدن موضاعات غیر دلخواهش گریه یا قهر می کند در دوره های رشدی اولیه خود دچارتثبیت شده است. رفتارهای واپس گرایانه بسته به دوره ای که در آن تثبیت رخ داده می توانند تنوع زیادی داشته باشند. تثبیت در دوره دهانی به شکل خوردن بیش از حد و سیگار کشیدن بیش از حد و یا تثبیت در دوره ی مقعدی به شکل پاکیزگی یا بی نظمی افراطی خود را نشان می دهند.
8️⃣ واکنش وارونه(Reaction formation)
این دفاع با قرینه کردن احساسات، تکانه ها و رفتارهای متضاد، اضطراب را می کاهد. مثالی از این مکانیزم دفاعی، رفتار بسیار دوستانه با کسی است که از او خوشمان نمی آید تا بتوانیم احساسات واقعی خود را پنهان کنیم. چرا انسان ها این گونه رفتار می کنند؟ فروید می گوید: برای پنهان کردن احساسات واقعی در پس رفتارهای کاملا مخالف با آن ها.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جزییاتی که نظر مخاطب شما را تغییر می دهند
1 -دست خط
بر اساس مطالعات انجام شده، نحوهی نوشتن و اندازهی دستخط یک شخص میتواند اطلاعاتی در مورد شخصیت آن فرد به ما ارائه دهد. نتایج تحقیقاتی که توسط National Pen Company انجام شد نشان داد افرادی که دست خط ریز دارند خجالتی، وسواسی و سخت کوش هستند؛ در حالی که افرادی که شخصیت دوستانه و اجتماعی دارند دست خط درشتتری دارند.
افرادی که همه چیز را جدی میگیرند فشار بیشتری برای نوشتن به خودکار وارد میکنند، در حالی که افرادی که خودکار را نرم تر میگیرند و در حین نوشتن فشار کمتری به خودکار وارد میکنند حساستر و دلسوزتر هستند.
2 - رنگ
بر اساس مقالهای که در Psychology Today منتشر شد، رنگی که برای لباس تان انتخاب میکنید یا رنگی که بیشتر به آن وابسته هستید، چیزهای زیادی در مورد شما میگوید. افرادی که دائماً مشکی را انتخاب میکنند، حساستر هستند، روحیهی هنری دارند و به جزئیات علاقه مندند؛ اما افرادی که رنگ قرمز را دوست دارند از زندگی خود نهایت استفاده را میکنند، با انرژی هستند و با جان و دل برای رسیدن به خواستههای شان تلاش میکنند.
افرادی که رنگ سبز را دوست دارند وفادار و خونگرم هستند و آنهایی که به رنگ سفید علاقهمندند منطقی و منظم هستند. افرادی که رنگ آبی را بیشتر از رنگهای دیگر دوست دارند حساس هستند و به دیگران توجه میکنند.
3 - جویدن ناخن
رفتارهای بدنی تکرارشونده، اطلاعات زیادی دربارهی شخصیت شما به دیگران ارائه میدهد. عکسالعمل بدن شما به موقعیتهای مختلف، مانند کشیدن مو، جویدن ناخن یا زخم کردن پوست نشاندهندهی بیقراری، ناامیدی، خستگی و نارضایتی است.
به عنوان مثال جویدن ناخن را در نظر بگیرید، نتایج یک تحقیق نشان داده است افرادی که ناخنهای شان را میجوند کمالگرا و اغلب عصبی هستند.
4 - کفش
به گفتهی روان شناسان، تنها با نگاهکردن به کفش دیگران میتوانید با اطمینان کامل در مورد شخصیت آنها قضاوت کنید. بر اساس گفتههای پژوهشگری به نام Omri Gillath از دانشگاه کانزاس، فقط با بررسی قیمت، مدل، رنگ و طرح کفش میتوانید تقریباً 90 درصد از ویژگیهای شخصی مالک کفش مانند درآمد، گرایش سیاسی، جنسیت و حتی سن فرد را حدس بزنید.
5 - چشمها
چشمها آینه ای از درون انسانها هستند. چشمهای شما چیزهای زیادی در موردتان میگوید، این که به چه فکر میکنید و چه احساسی دارید و این که وفادارید یا نه. مطالعات نشان میدهد چشم آبیها در مقایسه با افرادی که چشمان تیرهتری دارند کمتر سازشپذیرند.
راه دیگری که چشمان تان شما را لو میدهد، عدم توانایی در برقراری تماس چشمی مستقیم است. این موضوع نشانگر ارادهی ضعیف و عدم کنترل است.
6 - وقتشناسی
این که چقدر دیر یا زود سر قرار ملاقات یا جلسه حاضر شوید، تأثیر مثبت یا منفی بر نگاه دیگران به شخصیت شما دارد. دیر رفتن به جلسه یا یک قرار ملاقات مهم، دیدی منفی در مورد شما ایجاد میکند، در حالی که سر وقت رسیدن به یک جلسه نشان میدهد چقدر برای وقت دیگران ارزش قائلید. هر دوی اینها رفتارهایی درونی و ذهنی هستند.
7- نحوهی دست دادن
محققان متوجه شدهاند افرادی که محکم دست میدهند، اعتماد به نفس بیشتری دارند و شخصیت محکم و مطمئنی از خود منعکس میکنند. این افراد برونگرا هستند، زود احساسی میشوند و تمایلی به آرام بودن ندارند.
از طرف دیگر، افرادی که آرام دست میدهند از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و اغلب سادهترین راهها را انتخاب میکنند. تنها با یک دست دادن ساده میتوانید تفاوت بین صمیمیت و سردی فرد را تشخیص داد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1 -دست خط
بر اساس مطالعات انجام شده، نحوهی نوشتن و اندازهی دستخط یک شخص میتواند اطلاعاتی در مورد شخصیت آن فرد به ما ارائه دهد. نتایج تحقیقاتی که توسط National Pen Company انجام شد نشان داد افرادی که دست خط ریز دارند خجالتی، وسواسی و سخت کوش هستند؛ در حالی که افرادی که شخصیت دوستانه و اجتماعی دارند دست خط درشتتری دارند.
افرادی که همه چیز را جدی میگیرند فشار بیشتری برای نوشتن به خودکار وارد میکنند، در حالی که افرادی که خودکار را نرم تر میگیرند و در حین نوشتن فشار کمتری به خودکار وارد میکنند حساستر و دلسوزتر هستند.
2 - رنگ
بر اساس مقالهای که در Psychology Today منتشر شد، رنگی که برای لباس تان انتخاب میکنید یا رنگی که بیشتر به آن وابسته هستید، چیزهای زیادی در مورد شما میگوید. افرادی که دائماً مشکی را انتخاب میکنند، حساستر هستند، روحیهی هنری دارند و به جزئیات علاقه مندند؛ اما افرادی که رنگ قرمز را دوست دارند از زندگی خود نهایت استفاده را میکنند، با انرژی هستند و با جان و دل برای رسیدن به خواستههای شان تلاش میکنند.
افرادی که رنگ سبز را دوست دارند وفادار و خونگرم هستند و آنهایی که به رنگ سفید علاقهمندند منطقی و منظم هستند. افرادی که رنگ آبی را بیشتر از رنگهای دیگر دوست دارند حساس هستند و به دیگران توجه میکنند.
3 - جویدن ناخن
رفتارهای بدنی تکرارشونده، اطلاعات زیادی دربارهی شخصیت شما به دیگران ارائه میدهد. عکسالعمل بدن شما به موقعیتهای مختلف، مانند کشیدن مو، جویدن ناخن یا زخم کردن پوست نشاندهندهی بیقراری، ناامیدی، خستگی و نارضایتی است.
به عنوان مثال جویدن ناخن را در نظر بگیرید، نتایج یک تحقیق نشان داده است افرادی که ناخنهای شان را میجوند کمالگرا و اغلب عصبی هستند.
4 - کفش
به گفتهی روان شناسان، تنها با نگاهکردن به کفش دیگران میتوانید با اطمینان کامل در مورد شخصیت آنها قضاوت کنید. بر اساس گفتههای پژوهشگری به نام Omri Gillath از دانشگاه کانزاس، فقط با بررسی قیمت، مدل، رنگ و طرح کفش میتوانید تقریباً 90 درصد از ویژگیهای شخصی مالک کفش مانند درآمد، گرایش سیاسی، جنسیت و حتی سن فرد را حدس بزنید.
5 - چشمها
چشمها آینه ای از درون انسانها هستند. چشمهای شما چیزهای زیادی در موردتان میگوید، این که به چه فکر میکنید و چه احساسی دارید و این که وفادارید یا نه. مطالعات نشان میدهد چشم آبیها در مقایسه با افرادی که چشمان تیرهتری دارند کمتر سازشپذیرند.
راه دیگری که چشمان تان شما را لو میدهد، عدم توانایی در برقراری تماس چشمی مستقیم است. این موضوع نشانگر ارادهی ضعیف و عدم کنترل است.
6 - وقتشناسی
این که چقدر دیر یا زود سر قرار ملاقات یا جلسه حاضر شوید، تأثیر مثبت یا منفی بر نگاه دیگران به شخصیت شما دارد. دیر رفتن به جلسه یا یک قرار ملاقات مهم، دیدی منفی در مورد شما ایجاد میکند، در حالی که سر وقت رسیدن به یک جلسه نشان میدهد چقدر برای وقت دیگران ارزش قائلید. هر دوی اینها رفتارهایی درونی و ذهنی هستند.
7- نحوهی دست دادن
محققان متوجه شدهاند افرادی که محکم دست میدهند، اعتماد به نفس بیشتری دارند و شخصیت محکم و مطمئنی از خود منعکس میکنند. این افراد برونگرا هستند، زود احساسی میشوند و تمایلی به آرام بودن ندارند.
از طرف دیگر، افرادی که آرام دست میدهند از اعتماد به نفس کمتری برخوردارند و اغلب سادهترین راهها را انتخاب میکنند. تنها با یک دست دادن ساده میتوانید تفاوت بین صمیمیت و سردی فرد را تشخیص داد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
واحد های اندازه گیری وزن در ایران قدیم
یک من = 3 کیلو
ری = 4 من
خروار = 100 من
چارک = یک چهارم من
سیر = یک دهم چارک = یک چهلم من
مثقال = یک شانزدهم سیر
قیراط = یک بیست و سوم مثقال
نخود = یک بیست و چهارم مثقال
گندم = یک چهارم نخود
واحد های اندازه گیری طول در ایران قدیم
یک ذرع = 104 سانتیمتر
چارک = یک چهارم ذرع
گره = یک چهارم چارک = یک شانزدهم ذرع
بهر = یک دوم گره = یک هشتم چارک = یک سی و دوم ذرع
فرسخ = 6000 ذرع
اندازه گیری با دست (اَرَج / ارش)
برای اندازه گیری چیزهای بزرگتر، از فاصله بین آرنج تا انگشتانش استفاده کرده و این اندازه را اَرَج یا ارَش نامید.
ذراع
واحد قدیم برای طول که به اندازه از آرنج تا سر انگشتان مرد بوده است .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
یک من = 3 کیلو
ری = 4 من
خروار = 100 من
چارک = یک چهارم من
سیر = یک دهم چارک = یک چهلم من
مثقال = یک شانزدهم سیر
قیراط = یک بیست و سوم مثقال
نخود = یک بیست و چهارم مثقال
گندم = یک چهارم نخود
واحد های اندازه گیری طول در ایران قدیم
یک ذرع = 104 سانتیمتر
چارک = یک چهارم ذرع
گره = یک چهارم چارک = یک شانزدهم ذرع
بهر = یک دوم گره = یک هشتم چارک = یک سی و دوم ذرع
فرسخ = 6000 ذرع
اندازه گیری با دست (اَرَج / ارش)
برای اندازه گیری چیزهای بزرگتر، از فاصله بین آرنج تا انگشتانش استفاده کرده و این اندازه را اَرَج یا ارَش نامید.
ذراع
واحد قدیم برای طول که به اندازه از آرنج تا سر انگشتان مرد بوده است .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
انواع معرفت و شناخت
1⃣شناخت تجربي و علمي(به اصطلاح خاص):
اينگونه شناخت با کمک اندامهاي حسي به دست مي آيد هر چند عقل نيز نقش خود را در تجريد و تعميم ادراکات حسي، ايفا مي کند. شناختهاي تجربي در علوم تجربي مانند فيزيک و شيمي و زيست شناسي، مورد استفاده قرار مي گيرد.
2⃣شناخت عقلي:
اينگونه شناخت بوسيله مفاهيم انتزاعي (مقولات ثانيه) شکل مي گيرد ونقش اساسي در به دست آوردن آن را عقل، ايفاء مي کند هر چند ممکن است بعضا از مقدمات قياس، استفاده شود. قلمرو اين شناختها منطق و علوم فلسفي و رياضيات را در بر مي گيرد.
3⃣ شناخت تعبدي:
اينگونه شناخت، جنبه ثانوي دارد و بر اساس شناخت قبلي« منبع قابل اعتماد» (آتوريته) و از راه خبر دادن «مخبر صادق» حاصل مي شود. مطالبي که پيروان اديان بر اساس سخنان پيشوايان ديني مي پذيرند و گاهي به آنها اعتقادي به مراتب قوي تر از اعتقادات برخاسته از حس و تجربه پيدا مي کنند از همين قبيل است.
4⃣ شناخت شهودي:
اينگونه شناخت بر خلاف همه اقسام گذشته بدون وساطت صورت و مفهوم ذهني به ذات عيني معلوم، تعلق مي گيرد و به هيچ وجه جاي خطا و اشتباهي ندارد اما معمولا آنچه به نام شناخت شهودي و عرفاني قلمداد مي شود ، در واقع، تفسيري ذهني از مشهودات است و قابل خطا و اشتباه مي باشد.
معرفت و شهود در اصطلاح عرفان و تصوف عبارت است از: ديدار حقايق به چشم دل و قلب پس از گذران مقامات و درك كيفيات احوال.
👤 محمد تقي جعفري درباره (ادراك شهودى) مي نويسد: مقصود از شناخت شهودي عبارت است از تماس مستقيم درون با واقعيت غيرقابل تماس حسي ,طبيعي و عقلانى... در حقيقت شهود عبارت است از بينايي دروني واقعيت با روشنايي خاصي كه از بينايي حسي و شناخت عقلاني قوي تر و روشن تر است و با نظر به حالات گوناگون دروني در تماس با واقعيات، اين نوع بينايي قابل انكار و ترديد نيست. شناخت شهودي در حالات رؤيايي و تجريدي بيشتر بروز مي كند تا در حالات طبيعى.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1⃣شناخت تجربي و علمي(به اصطلاح خاص):
اينگونه شناخت با کمک اندامهاي حسي به دست مي آيد هر چند عقل نيز نقش خود را در تجريد و تعميم ادراکات حسي، ايفا مي کند. شناختهاي تجربي در علوم تجربي مانند فيزيک و شيمي و زيست شناسي، مورد استفاده قرار مي گيرد.
2⃣شناخت عقلي:
اينگونه شناخت بوسيله مفاهيم انتزاعي (مقولات ثانيه) شکل مي گيرد ونقش اساسي در به دست آوردن آن را عقل، ايفاء مي کند هر چند ممکن است بعضا از مقدمات قياس، استفاده شود. قلمرو اين شناختها منطق و علوم فلسفي و رياضيات را در بر مي گيرد.
3⃣ شناخت تعبدي:
اينگونه شناخت، جنبه ثانوي دارد و بر اساس شناخت قبلي« منبع قابل اعتماد» (آتوريته) و از راه خبر دادن «مخبر صادق» حاصل مي شود. مطالبي که پيروان اديان بر اساس سخنان پيشوايان ديني مي پذيرند و گاهي به آنها اعتقادي به مراتب قوي تر از اعتقادات برخاسته از حس و تجربه پيدا مي کنند از همين قبيل است.
4⃣ شناخت شهودي:
اينگونه شناخت بر خلاف همه اقسام گذشته بدون وساطت صورت و مفهوم ذهني به ذات عيني معلوم، تعلق مي گيرد و به هيچ وجه جاي خطا و اشتباهي ندارد اما معمولا آنچه به نام شناخت شهودي و عرفاني قلمداد مي شود ، در واقع، تفسيري ذهني از مشهودات است و قابل خطا و اشتباه مي باشد.
معرفت و شهود در اصطلاح عرفان و تصوف عبارت است از: ديدار حقايق به چشم دل و قلب پس از گذران مقامات و درك كيفيات احوال.
👤 محمد تقي جعفري درباره (ادراك شهودى) مي نويسد: مقصود از شناخت شهودي عبارت است از تماس مستقيم درون با واقعيت غيرقابل تماس حسي ,طبيعي و عقلانى... در حقيقت شهود عبارت است از بينايي دروني واقعيت با روشنايي خاصي كه از بينايي حسي و شناخت عقلاني قوي تر و روشن تر است و با نظر به حالات گوناگون دروني در تماس با واقعيات، اين نوع بينايي قابل انكار و ترديد نيست. شناخت شهودي در حالات رؤيايي و تجريدي بيشتر بروز مي كند تا در حالات طبيعى.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مُلک و مَلَکوت چیست و به چه معناست ؟
ملکوت عبارت از باطن جهان است و ملک عبارت از ظاهر آن و بحقیقت ملکوت هر چیز جان آن است که آن چیز به او قائم است و جان همه ٔ چیزها به صفت قیومی خدای عز و جل قائم است ، چنانکه فرموده : بیده ملکوت کل شی ٔ . (مرصادالعباد، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). عالم غیب . (تعریفات جرجانی ، اصطلاحات الصوفیه ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند. و نیز مرتبه ٔ صفات را جبروت خوانند و مرتبه ٔ اسماء را ملکوت نامند و در لطایف اللغات می گوید: مُلک در لغت ماسوی اﷲ از ممکنات موجوده و معدومیه و مقدوره و در اصطلاح صوفیه از عالم شهادت عبارت است ، چنانکه ملکوت از عالم غیب و جبروت از عالم انوار و لاهوت ذات حق . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). عالم مجردات را به طور مطلق عالم ملکوت گویند. (فرهنگ علوم عقلی سجادی ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند و بالجمله ملکوت عالم غیب ، جبروت عالم انوار، لاهوت ذات حق و عالم ملک ، عالم اجسام و اعراض است که عالم شهادت هم گویند. بعضی گفته اند هر شی ٔ از اشیاء را سه قسم است : 1- ظاهر که ملک خوانند. 2- باطن که ملکوت نامند. 3- جبروت که حد فاصل است . و بالاخره عالم ملکوت عالم صفات است بطور مطلق . (فرهنگ مصطلحات عرفاء) :از دیدن عجایب ملکوت بازمانده و با نفس و خلق دنیا انس گرفته . (کشف الاسرار ج 3 ص 750).راه خود بر ایشان فروگیرم تا هیچ نتوانند که در عالم قدس و ملکوت اعلی در سر جولان کنند. (کشف الاسرار ج 3ص750). تفکر کنید و دلیل گیرید به آنچه خلق را خبر دادم از ملکوت آسمان و زمین . (کشف الاسرار ج 3 ص804).
بودم معلم ملکوت اندر آسمان
امید من به خلد برین جاودانه بود
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ملکوت عبارت از باطن جهان است و ملک عبارت از ظاهر آن و بحقیقت ملکوت هر چیز جان آن است که آن چیز به او قائم است و جان همه ٔ چیزها به صفت قیومی خدای عز و جل قائم است ، چنانکه فرموده : بیده ملکوت کل شی ٔ . (مرصادالعباد، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). عالم غیب . (تعریفات جرجانی ، اصطلاحات الصوفیه ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند. و نیز مرتبه ٔ صفات را جبروت خوانند و مرتبه ٔ اسماء را ملکوت نامند و در لطایف اللغات می گوید: مُلک در لغت ماسوی اﷲ از ممکنات موجوده و معدومیه و مقدوره و در اصطلاح صوفیه از عالم شهادت عبارت است ، چنانکه ملکوت از عالم غیب و جبروت از عالم انوار و لاهوت ذات حق . (از کشاف اصطلاحات الفنون ). عالم مجردات را به طور مطلق عالم ملکوت گویند. (فرهنگ علوم عقلی سجادی ). ملکوت در اصطلاح صوفیه ، عالم ارواح و عالم غیب و عالم معنی را گویند و بالجمله ملکوت عالم غیب ، جبروت عالم انوار، لاهوت ذات حق و عالم ملک ، عالم اجسام و اعراض است که عالم شهادت هم گویند. بعضی گفته اند هر شی ٔ از اشیاء را سه قسم است : 1- ظاهر که ملک خوانند. 2- باطن که ملکوت نامند. 3- جبروت که حد فاصل است . و بالاخره عالم ملکوت عالم صفات است بطور مطلق . (فرهنگ مصطلحات عرفاء) :از دیدن عجایب ملکوت بازمانده و با نفس و خلق دنیا انس گرفته . (کشف الاسرار ج 3 ص 750).راه خود بر ایشان فروگیرم تا هیچ نتوانند که در عالم قدس و ملکوت اعلی در سر جولان کنند. (کشف الاسرار ج 3ص750). تفکر کنید و دلیل گیرید به آنچه خلق را خبر دادم از ملکوت آسمان و زمین . (کشف الاسرار ج 3 ص804).
بودم معلم ملکوت اندر آسمان
امید من به خلد برین جاودانه بود
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پسوند «-َ ک»
با اسم (مخملک)، ضمیر (اینک)، صفت (سرخک)، عدد (چارک)، بنمضارع (پوشک) یا فعل تصريفشده (مترسک) ترکیب میشود و اسم (مخملک)، صفت (دلخوشکنک) یا قید (نرم نرمک) میسازد.
این پسوند در معانی زیر به کار میرود:
۱. معنی فاعلی:
پیچک، غلتک، دمجنبانک، آبدزدک، کفشدوزک، دلخوشکنک.
(پایه در این واژهها بنمضارع ساده (پیچک) یا مرکب (دمجنبانک) است.)
۲. معنی شباهت:
برفک، پنیرک، پشمک، لواشک، سگک، مخملک، موشک، میخک، عقربک، سنجاقک، نارنجک، پولک، خروسک.
۳. معنی تحقیر:
زنک، مردک.
۴. معنی تصغیر:
تیرک، شاخک، عروسک، قوزک، کاردک، شهرک، پستانک، رقاصک، دخترک، خرک، اتاقک، مرغک، کرمک، تخمک.
۵. معنی تحبیب:
طفلک، جوانک، دخترک.
۶. معنی نسبت:
نمک، چشمک، زردک، سرخک، سفیدک، تلخک، روشنک، گرمک، غلغلک، غارغارک، جیرجیرک، بادبادک، قرقرک، نمنمک، لرزانک، مترسک.
(این وند به معنی نسبت، بیش از سایر معانی به کار میرود.)
ساخت اشتقاقی واژه در فارسی امروز، دکتر ایران کلباسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۰، تهران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
با اسم (مخملک)، ضمیر (اینک)، صفت (سرخک)، عدد (چارک)، بنمضارع (پوشک) یا فعل تصريفشده (مترسک) ترکیب میشود و اسم (مخملک)، صفت (دلخوشکنک) یا قید (نرم نرمک) میسازد.
این پسوند در معانی زیر به کار میرود:
۱. معنی فاعلی:
پیچک، غلتک، دمجنبانک، آبدزدک، کفشدوزک، دلخوشکنک.
(پایه در این واژهها بنمضارع ساده (پیچک) یا مرکب (دمجنبانک) است.)
۲. معنی شباهت:
برفک، پنیرک، پشمک، لواشک، سگک، مخملک، موشک، میخک، عقربک، سنجاقک، نارنجک، پولک، خروسک.
۳. معنی تحقیر:
زنک، مردک.
۴. معنی تصغیر:
تیرک، شاخک، عروسک، قوزک، کاردک، شهرک، پستانک، رقاصک، دخترک، خرک، اتاقک، مرغک، کرمک، تخمک.
۵. معنی تحبیب:
طفلک، جوانک، دخترک.
۶. معنی نسبت:
نمک، چشمک، زردک، سرخک، سفیدک، تلخک، روشنک، گرمک، غلغلک، غارغارک، جیرجیرک، بادبادک، قرقرک، نمنمک، لرزانک، مترسک.
(این وند به معنی نسبت، بیش از سایر معانی به کار میرود.)
ساخت اشتقاقی واژه در فارسی امروز، دکتر ایران کلباسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۰، تهران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نگاهی اجمالی بر مفهوم اتوپیا و پاد اتوپیا
بخش اول
اتوپیا (آرمان شهر - مدینه فاضله) واژه ای یونانی به معنی "جایی که وجود ندارد" است. نمادی از یک واقعیت آرمانی و بدون کاستی که غیرقابل دست یابی است. و "آرمان شهر خواهی" عبارت است از علاقه و تلاش برای رسیدن و یا خیال پردازی یک جامعه آرمانی و بی کم و کاست.. جامعه ای که در آن ظلم وجود ندارد. همه چیز سر جای خودش است و عدل به معنی واقعی کلمه اجرا میگردد.
نقطه مقابل آرمان شهر، جامعه پاد اتوپیا می باشد. جامعه ای که مورد توجه بسیاری از رمان ها و فیلم های علمی-تخیلی قرار گرفته است. جامعه ای که ویژگی های منفی برتری و چیرگی کامل دارند و زندگی بر وفق مراد هیچ یک از ساکنین آن نیست.
گونه ای از دنیای وانفسا و فاجعه بار انسانی که در آثار و محصولات مختلف با ویژگی هایی مانند :
- عدم وجود هیچ نوع از آزادی (حتی آزادی های شخصی و آزادی در اندیشه یا عشق)
- وجود حکومتی تمامیت خواه و خودکامه که در آن یک نفر بدون کوچکترین رحم و شفقتی حکمرانی می کند.
- جامعه ای که توسط ربات ها و رایانه ها کنترل می شود.
- جامعه ای که در آن انسان ها هیچ ارزشی ندارند و تنها برای رسیدن به اهداف حاکمان پرورش داده میشوند.
-جامعه ای که در آن همه کس و همه چیز یکسان هستند و ابراز احساسات و عشق ممنوع است.
- جهانی که در پی جنگ هسته ای، حمله آدم فضایی ها، بیماری فراگیر، یخ بندان یا فاجعه ای دیگر همه چیز از بین رفته است.
معرفی می شود.
از آثار معروف که به چنین جوامعی پرداخته اند می توان به:
🎞اودیسه فضایی به کارگردانی استنلی کوبریک
🎞فیلم سر وقت به کارگردانی اندرو نیکول
🎶آلبوم دیستوپیا از گروه مگادث
📖1984 - جورج اورول
📖فارنهایت 451 - ری بردبری
📖یوتوپیا - توماس مور
📖ظلمت در نیمروز - آرتور کوستلر
📖دنیای قشنگ نو - آلدوس هاکسلی
📖ما - یوگنی زامیاتین
📖کوه های سفید - جان کریستوفر
یا نمونهی داخلی آن:
📖تهران مخوف - مرتضی مشفق کاظمی
اشاره کرد.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بخش اول
اتوپیا (آرمان شهر - مدینه فاضله) واژه ای یونانی به معنی "جایی که وجود ندارد" است. نمادی از یک واقعیت آرمانی و بدون کاستی که غیرقابل دست یابی است. و "آرمان شهر خواهی" عبارت است از علاقه و تلاش برای رسیدن و یا خیال پردازی یک جامعه آرمانی و بی کم و کاست.. جامعه ای که در آن ظلم وجود ندارد. همه چیز سر جای خودش است و عدل به معنی واقعی کلمه اجرا میگردد.
نقطه مقابل آرمان شهر، جامعه پاد اتوپیا می باشد. جامعه ای که مورد توجه بسیاری از رمان ها و فیلم های علمی-تخیلی قرار گرفته است. جامعه ای که ویژگی های منفی برتری و چیرگی کامل دارند و زندگی بر وفق مراد هیچ یک از ساکنین آن نیست.
گونه ای از دنیای وانفسا و فاجعه بار انسانی که در آثار و محصولات مختلف با ویژگی هایی مانند :
- عدم وجود هیچ نوع از آزادی (حتی آزادی های شخصی و آزادی در اندیشه یا عشق)
- وجود حکومتی تمامیت خواه و خودکامه که در آن یک نفر بدون کوچکترین رحم و شفقتی حکمرانی می کند.
- جامعه ای که توسط ربات ها و رایانه ها کنترل می شود.
- جامعه ای که در آن انسان ها هیچ ارزشی ندارند و تنها برای رسیدن به اهداف حاکمان پرورش داده میشوند.
-جامعه ای که در آن همه کس و همه چیز یکسان هستند و ابراز احساسات و عشق ممنوع است.
- جهانی که در پی جنگ هسته ای، حمله آدم فضایی ها، بیماری فراگیر، یخ بندان یا فاجعه ای دیگر همه چیز از بین رفته است.
معرفی می شود.
از آثار معروف که به چنین جوامعی پرداخته اند می توان به:
🎞اودیسه فضایی به کارگردانی استنلی کوبریک
🎞فیلم سر وقت به کارگردانی اندرو نیکول
🎶آلبوم دیستوپیا از گروه مگادث
📖1984 - جورج اورول
📖فارنهایت 451 - ری بردبری
📖یوتوپیا - توماس مور
📖ظلمت در نیمروز - آرتور کوستلر
📖دنیای قشنگ نو - آلدوس هاکسلی
📖ما - یوگنی زامیاتین
📖کوه های سفید - جان کریستوفر
یا نمونهی داخلی آن:
📖تهران مخوف - مرتضی مشفق کاظمی
اشاره کرد.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نگاهی اجمالی بر مفهوم اتوپیا و پاد اتوپیا
بخش دوم
در میان نویسندگان و شاعران ایرانی هم که به مفاهیم آرمان شهر و پاد آرمان شهر پرداخته اند می توان به:
سهراب سپهری و آرمانشهر سپهری اشاره کرد. آرمانشهری که می توان به دو بخش :
الف) دنیایی آرمانی و دلپذیر که ریشه در گذشته بشر دارد.. دنیایی که پیشینیان ما در آن زندگی میکرده اند و سهراب این مکان رویایی و حسرت بار را چنین توصیف می کند:
- باغ ما در طرف سایه دانایی بود.. (انسان گرفتار تارهای نامرئی دانش غیرکاربردی و بی فایده نبود)
- باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه... (انسان با تمام عاطفه و حس انسانی با طبیعیت در ارتباط بود)
- باغ ما شاید قوسی از دایره سبز سعادت بود... (انسان احساس خوشبختی می کرد)
- آب بی فلسفه میخوردم و توت بی دانش می چیدم... (انسان در استفاده از نعمت های الهی درگیر استدلال های پیچیده نبود)
- تا اناری ترکی بر می داشت، دست فواره خواهش می شد... (بهره گیری از نعمت ها و طبیعت به حد کفایت و نیاز بود و تنها زمانی اتفاق می افتاد که زمانش رسیده باشد)
ب) آرمانشهری که جایی در زندگی آینده بشر دارد، مهم نیست شهر باشد یا روستا:
- بی گمان در ده بالا دست چینه ها کوتاه است... ( ارتباطی صمیمانه بین مردم وجود دارد و فاصله ها و جدائی های زندگی شهری و مدرن در آن راهی ندارد)
- ماهتاب آنجا، می کند روشن پهنای کلام... ( کلام و سخن مردم روشن و صریح و بدور از ریا است)
- غنچه ای می شکفد، اهل دل باخبرند... (انسان ارتباط پر معنا با طبیعت دارد)
- بی گمان آنجا، آبی، آبی است... ( انسان استحاله نیافته و و مفاهیم و همه چیز شکل اولیه و اصلی خود را حفظ کرده اند)
البته می توان به ابیات بیشتری از سهراب اشاره کرد:
- پشت دریا شهری ست که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است...
- دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی ست...
خاک، موسیقی احساس تو را می شنود...
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند...
و در نقطه مقابل میتوان به اشعار طاهره صفارزاده و پاد آرمانشهر او اشاره کرد:
- تو نمی آیی و قلب کوچه/ پاسبانی تنهاست/ و سکوتی عایق/ به لب پنجره هاست/ تو نمی آیی و شب/ می گدازد آرام.../ تو نمی آیی و من/ مثل یک میوه کال/ و نخستین دم یک دیدار/ به سرانجام می اندیشم.
- قورباغه ها/ در باغ کوچک همسایه/ خوابشان را تعریف میکنند/ بیداری من/ با هیچ کلمه ای تسکین پیدا نمی کند.
- نجوای بچه های محله/ و حرف نان/ آرامش مردابی تل خاکروبه را/ آواره می کند.
- روزی بر این درخت/ ریسمانی میروید/ با میوه های سخت/ بر روی این درخت/ سر های خواب رفته/ فانوس می شوند/.../ در مزرعه/ دستان پینه بسته/ اوراد گنگ عدالت را/ پرواز می دهند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بخش دوم
در میان نویسندگان و شاعران ایرانی هم که به مفاهیم آرمان شهر و پاد آرمان شهر پرداخته اند می توان به:
سهراب سپهری و آرمانشهر سپهری اشاره کرد. آرمانشهری که می توان به دو بخش :
الف) دنیایی آرمانی و دلپذیر که ریشه در گذشته بشر دارد.. دنیایی که پیشینیان ما در آن زندگی میکرده اند و سهراب این مکان رویایی و حسرت بار را چنین توصیف می کند:
- باغ ما در طرف سایه دانایی بود.. (انسان گرفتار تارهای نامرئی دانش غیرکاربردی و بی فایده نبود)
- باغ ما جای گره خوردن احساس و گیاه... (انسان با تمام عاطفه و حس انسانی با طبیعیت در ارتباط بود)
- باغ ما شاید قوسی از دایره سبز سعادت بود... (انسان احساس خوشبختی می کرد)
- آب بی فلسفه میخوردم و توت بی دانش می چیدم... (انسان در استفاده از نعمت های الهی درگیر استدلال های پیچیده نبود)
- تا اناری ترکی بر می داشت، دست فواره خواهش می شد... (بهره گیری از نعمت ها و طبیعت به حد کفایت و نیاز بود و تنها زمانی اتفاق می افتاد که زمانش رسیده باشد)
ب) آرمانشهری که جایی در زندگی آینده بشر دارد، مهم نیست شهر باشد یا روستا:
- بی گمان در ده بالا دست چینه ها کوتاه است... ( ارتباطی صمیمانه بین مردم وجود دارد و فاصله ها و جدائی های زندگی شهری و مدرن در آن راهی ندارد)
- ماهتاب آنجا، می کند روشن پهنای کلام... ( کلام و سخن مردم روشن و صریح و بدور از ریا است)
- غنچه ای می شکفد، اهل دل باخبرند... (انسان ارتباط پر معنا با طبیعت دارد)
- بی گمان آنجا، آبی، آبی است... ( انسان استحاله نیافته و و مفاهیم و همه چیز شکل اولیه و اصلی خود را حفظ کرده اند)
البته می توان به ابیات بیشتری از سهراب اشاره کرد:
- پشت دریا شهری ست که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است...
- دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی ست...
خاک، موسیقی احساس تو را می شنود...
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند...
و در نقطه مقابل میتوان به اشعار طاهره صفارزاده و پاد آرمانشهر او اشاره کرد:
- تو نمی آیی و قلب کوچه/ پاسبانی تنهاست/ و سکوتی عایق/ به لب پنجره هاست/ تو نمی آیی و شب/ می گدازد آرام.../ تو نمی آیی و من/ مثل یک میوه کال/ و نخستین دم یک دیدار/ به سرانجام می اندیشم.
- قورباغه ها/ در باغ کوچک همسایه/ خوابشان را تعریف میکنند/ بیداری من/ با هیچ کلمه ای تسکین پیدا نمی کند.
- نجوای بچه های محله/ و حرف نان/ آرامش مردابی تل خاکروبه را/ آواره می کند.
- روزی بر این درخت/ ریسمانی میروید/ با میوه های سخت/ بر روی این درخت/ سر های خواب رفته/ فانوس می شوند/.../ در مزرعه/ دستان پینه بسته/ اوراد گنگ عدالت را/ پرواز می دهند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
املاى بعضى از واژهها و پیشوندها و پسوندها
اى (حرف ندا) همیشه جدا از منادا نوشته مىشود:
اى خدا، اى که
این، آن جدا از جزء و کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود:
استثنا: آنچه، آنکه، اینکه، اینجا، آنجا، وانگهى
همین، همان همواره جدا از کلمهٔ پساز خود نوشته مىشود:
همین خانه، همینجا، همان کتاب، همانجا
هیچ همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود:
هیچیک، هیچکدام، هیچکس
چه جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود، مگر در:
چرا، چگونه، چقدر، چطور، چسان
چه همواره به کلمهٔ پیش از خود مىچسبد:
آنچه، چنانچه، خوانچه، کتابچه، ماهیچه، کمانچه، قبالهنامچه
را در همه جا جدا از کلمهٔ پیش از خود نوشته مىشود، مگر در موارد زیر:
چرا در معناى «براى چه؟» و در معناى «آرى»، در پاسخ به پرسش منفى.
که جدا از کلمهٔ پیش از خود نوشته مىشود:
چنانکه، آنکه (= آنکسىکه)
استثناء: بلکه، آنکه، اینکه
ابن، حذف یا حفظ همزهٔ این کلمه، وقتى که بین دو عَلَم (اسم خاص اشخاص) واقع شود، هر دو صحیح است:
حسینبنعلى/ حسینابنعلى؛ محمّدبنزکریاى رازى/ محمّدابن زکریاى رازى؛ حسینبنعبداللهبنسینا/ حسینابنعبداللهابنسینا
به در موارد زیر پیوسته نوشته مىشود:
1. هنگامى که بر سر فعل یا مصدر بیاید (همانکه اصطلاحاً «باى زینت» یا «باى تأکید» خوانده مىشود):
بگفتم، بروم، بنماید، بگفتن (= گفتن)
2. بهصورت بدین، بدان، بدو، بدیشان1 به کار رود.
3. هرگاه صفت بسازد:
بخرد، بشکوه، بهنجار، بنام
به در سایر موارد جدا نوشته مىشود:
به برادرت گفتم، به سر بردن، به آواز بلنـد، بهسختى، منـزلبهمنـزل، به نام خدا
تبصره: حرف «به» که در آغاز بعضى از ترکیبهاى عربى مىآید از نوع حرف اضافهٔ فارسى نیست و پیوسته به کلمهٔ بعد نوشته مىشود:
بعینه، بنفسه، برأیالعین، بشخصه، مابازاء، بذاته
ـ هرگاه «باى زینت»، «نون نفى»، «میم نهى» بر سر افعالى که با الف مفتوح یا مضموم آغاز مىشوند (مانند انداختن، افتادن، افکندن) بیاید، «الف» در نوشتن حذف مىشود:
بینداز، نیفتاد، میفکن
بى همیشه جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود، مگر آنکه کلمه بسیطگونه باشد، یعنى معناى آن دقیقاً مرکب از معانى اجزاى آن نباشد:
بیهوده، بیخود، بیراه، بیچاره، بینوا، بیجا
مى و همى همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود:
مىرود، مىافکند، همىگوید
هم همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود، مگر در موارد زیر:
1. کلمه بسیطگونه باشد:
همشهرى، همشیره، همدیگر، همسایه، همین، همان، همچنین، همچنان
2. جزء دوم تکهجایى باشد:
همدرس، همسنگ، همکار، همراه
در صورتى که پیوستهنویسى «هم» با کلمهٔ بعد از خود موجب دشوارخوانى شود، مانند همصنف، همصوت، همتیم جدانویسى آن مرجّح است.
3. جزء دوم با مصوت «آ» شروع شود:
همایش، هماورد، هماهنگ
در صورتى که قبلاز حرف «آ» همزه در تلفّظ ظاهر شود، هم جدا نوشته مىشود:
همآرزو، همآرمان
تبصره: هم، بر سر کلماتى که با «الف» یا «م» آغاز مىشود، جدا نوشته مىشود:
هماسم، هممرز، هممسلک
تر و ترین همواره جدا از کلمهٔ پیش از خود نوشته مىشود، مگر در:
بهتر، مهتر، کهتر، بیشتر، کمتر
ها (نشانهٔ جمع) در ترکیب با کلمات به هر دو صورت (پیوسته و جدا) صحیح مىباشد:
کتابها/ کتابها، باغها/ باغها، چاهها /چاهها، کوهها/ کوهها، گرهها/ گرهها
اما در موارد زیر جدانویسى الزامى است:
1. هرگاه ها بعداز کلمههاى بیگانهٔ نامأنوس به کار رود:
مرکانتیلیستها، پزیتیویستها، فرمالیستها
2. هنگامى که بخواهیم اصل کلمه را براى آموزش یا براى برجستهسازى مشخص کنیم:
کتابها، باغها، متمدنها، ایرانىها
3. هرگاه کلمه پردندانه (بیشاز سه دندانه) شود و یا به «ط» و «ظ» ختم شود:
پیشبینىها، حساسیتها، استنباطها، تلفّظها
4. هرگاه جمع اسامى خاص مدّ نظر باشد:
سعدىها، فردوسىها، مولوىها، هدایتها
5. کلمه به هاى غیرملفوظ ختم شود:
میوهها، خانهها
یا به هاى ملفوظى ختم شود که حرف قبل از آن حرف متّصل باشد:
سفیهها، فقیهها، پیهها، بهها
برگرفته از سايت : فرهنگستان زبان و ادب فارسي
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
اى (حرف ندا) همیشه جدا از منادا نوشته مىشود:
اى خدا، اى که
این، آن جدا از جزء و کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود:
استثنا: آنچه، آنکه، اینکه، اینجا، آنجا، وانگهى
همین، همان همواره جدا از کلمهٔ پساز خود نوشته مىشود:
همین خانه، همینجا، همان کتاب، همانجا
هیچ همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود:
هیچیک، هیچکدام، هیچکس
چه جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود، مگر در:
چرا، چگونه، چقدر، چطور، چسان
چه همواره به کلمهٔ پیش از خود مىچسبد:
آنچه، چنانچه، خوانچه، کتابچه، ماهیچه، کمانچه، قبالهنامچه
را در همه جا جدا از کلمهٔ پیش از خود نوشته مىشود، مگر در موارد زیر:
چرا در معناى «براى چه؟» و در معناى «آرى»، در پاسخ به پرسش منفى.
که جدا از کلمهٔ پیش از خود نوشته مىشود:
چنانکه، آنکه (= آنکسىکه)
استثناء: بلکه، آنکه، اینکه
ابن، حذف یا حفظ همزهٔ این کلمه، وقتى که بین دو عَلَم (اسم خاص اشخاص) واقع شود، هر دو صحیح است:
حسینبنعلى/ حسینابنعلى؛ محمّدبنزکریاى رازى/ محمّدابن زکریاى رازى؛ حسینبنعبداللهبنسینا/ حسینابنعبداللهابنسینا
به در موارد زیر پیوسته نوشته مىشود:
1. هنگامى که بر سر فعل یا مصدر بیاید (همانکه اصطلاحاً «باى زینت» یا «باى تأکید» خوانده مىشود):
بگفتم، بروم، بنماید، بگفتن (= گفتن)
2. بهصورت بدین، بدان، بدو، بدیشان1 به کار رود.
3. هرگاه صفت بسازد:
بخرد، بشکوه، بهنجار، بنام
به در سایر موارد جدا نوشته مىشود:
به برادرت گفتم، به سر بردن، به آواز بلنـد، بهسختى، منـزلبهمنـزل، به نام خدا
تبصره: حرف «به» که در آغاز بعضى از ترکیبهاى عربى مىآید از نوع حرف اضافهٔ فارسى نیست و پیوسته به کلمهٔ بعد نوشته مىشود:
بعینه، بنفسه، برأیالعین، بشخصه، مابازاء، بذاته
ـ هرگاه «باى زینت»، «نون نفى»، «میم نهى» بر سر افعالى که با الف مفتوح یا مضموم آغاز مىشوند (مانند انداختن، افتادن، افکندن) بیاید، «الف» در نوشتن حذف مىشود:
بینداز، نیفتاد، میفکن
بى همیشه جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود، مگر آنکه کلمه بسیطگونه باشد، یعنى معناى آن دقیقاً مرکب از معانى اجزاى آن نباشد:
بیهوده، بیخود، بیراه، بیچاره، بینوا، بیجا
مى و همى همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود:
مىرود، مىافکند، همىگوید
هم همواره جدا از کلمهٔ پس از خود نوشته مىشود، مگر در موارد زیر:
1. کلمه بسیطگونه باشد:
همشهرى، همشیره، همدیگر، همسایه، همین، همان، همچنین، همچنان
2. جزء دوم تکهجایى باشد:
همدرس، همسنگ، همکار، همراه
در صورتى که پیوستهنویسى «هم» با کلمهٔ بعد از خود موجب دشوارخوانى شود، مانند همصنف، همصوت، همتیم جدانویسى آن مرجّح است.
3. جزء دوم با مصوت «آ» شروع شود:
همایش، هماورد، هماهنگ
در صورتى که قبلاز حرف «آ» همزه در تلفّظ ظاهر شود، هم جدا نوشته مىشود:
همآرزو، همآرمان
تبصره: هم، بر سر کلماتى که با «الف» یا «م» آغاز مىشود، جدا نوشته مىشود:
هماسم، هممرز، هممسلک
تر و ترین همواره جدا از کلمهٔ پیش از خود نوشته مىشود، مگر در:
بهتر، مهتر، کهتر، بیشتر، کمتر
ها (نشانهٔ جمع) در ترکیب با کلمات به هر دو صورت (پیوسته و جدا) صحیح مىباشد:
کتابها/ کتابها، باغها/ باغها، چاهها /چاهها، کوهها/ کوهها، گرهها/ گرهها
اما در موارد زیر جدانویسى الزامى است:
1. هرگاه ها بعداز کلمههاى بیگانهٔ نامأنوس به کار رود:
مرکانتیلیستها، پزیتیویستها، فرمالیستها
2. هنگامى که بخواهیم اصل کلمه را براى آموزش یا براى برجستهسازى مشخص کنیم:
کتابها، باغها، متمدنها، ایرانىها
3. هرگاه کلمه پردندانه (بیشاز سه دندانه) شود و یا به «ط» و «ظ» ختم شود:
پیشبینىها، حساسیتها، استنباطها، تلفّظها
4. هرگاه جمع اسامى خاص مدّ نظر باشد:
سعدىها، فردوسىها، مولوىها، هدایتها
5. کلمه به هاى غیرملفوظ ختم شود:
میوهها، خانهها
یا به هاى ملفوظى ختم شود که حرف قبل از آن حرف متّصل باشد:
سفیهها، فقیهها، پیهها، بهها
برگرفته از سايت : فرهنگستان زبان و ادب فارسي
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
گزین گفته ها در نگارش چیست؟
در هنگام نوشتن نوشته ای در موضوعات مختلف قبل از شروع نوشتن راجع به موضوع ٬ مرحله اصلی بعد انتخاب موضوع ٬ طرح سوال از طریق راه های زیر است که به فرد در جهت تسهیل نوشتن کمک میکند
۱: بارش فکری
۲: اگرنویسی
۳: گزین گفته ها
گزین گفته ها یعنی بهره گیری از ضرب المثل ها٬ کنایه ها٬ آیات٬ احادیث٬ سخنان بزرگان و مشاهیر و سخنان حکمت آمیز است
روش استفاده از گزین گفته ها:
بعد از انتخاب موضوع مناسب برای نوشتن نوبت به طرح چمدین سوال و انتخاب بهترین سوال بعد از آن می رسد.
هنگام طرح سوال با توجه به موضوع از گزین گفته ها استفاده می شود٬ یعنی باید ببینیم موضوع به کدام یک از موارد گفته شده در تعریف گزین گفته ارتباط دارد. طبق همان سوال را طرح کرده تا بهترین نوشته به یادگار بماند
مثال:
اگر موضوع دیوار باشد میتوان از روش گزین گفته ها سوالی مانند
آیا همه دیوارها موش دارند؟
اگر توجه کنید در طرح این سوال از ضرب المثل دیوار موش دارد و موش هم گوش دارد استفاده شده است و سوالی به این نحو با توجه به ضرب المثل طرح شده است.
نکته: سوال به گونه ای طرح شود که پاسخ به آن نه کوتاه باشو و نه با بله و خیر پاسخ داده شود و همچنین نویسنده بایستی تا جایی به موضوع شاخ و برگ دهد که موجب خستگی خواننده نشود و موضوع دچار بی مزگی نشود.
یادگیری این روش نیاز به تلاش فراوان در زمینه نوشتن موضوعات مختلف دارد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در هنگام نوشتن نوشته ای در موضوعات مختلف قبل از شروع نوشتن راجع به موضوع ٬ مرحله اصلی بعد انتخاب موضوع ٬ طرح سوال از طریق راه های زیر است که به فرد در جهت تسهیل نوشتن کمک میکند
۱: بارش فکری
۲: اگرنویسی
۳: گزین گفته ها
گزین گفته ها یعنی بهره گیری از ضرب المثل ها٬ کنایه ها٬ آیات٬ احادیث٬ سخنان بزرگان و مشاهیر و سخنان حکمت آمیز است
روش استفاده از گزین گفته ها:
بعد از انتخاب موضوع مناسب برای نوشتن نوبت به طرح چمدین سوال و انتخاب بهترین سوال بعد از آن می رسد.
هنگام طرح سوال با توجه به موضوع از گزین گفته ها استفاده می شود٬ یعنی باید ببینیم موضوع به کدام یک از موارد گفته شده در تعریف گزین گفته ارتباط دارد. طبق همان سوال را طرح کرده تا بهترین نوشته به یادگار بماند
مثال:
اگر موضوع دیوار باشد میتوان از روش گزین گفته ها سوالی مانند
آیا همه دیوارها موش دارند؟
اگر توجه کنید در طرح این سوال از ضرب المثل دیوار موش دارد و موش هم گوش دارد استفاده شده است و سوالی به این نحو با توجه به ضرب المثل طرح شده است.
نکته: سوال به گونه ای طرح شود که پاسخ به آن نه کوتاه باشو و نه با بله و خیر پاسخ داده شود و همچنین نویسنده بایستی تا جایی به موضوع شاخ و برگ دهد که موجب خستگی خواننده نشود و موضوع دچار بی مزگی نشود.
یادگیری این روش نیاز به تلاش فراوان در زمینه نوشتن موضوعات مختلف دارد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
توضیحاتی در مورد نثر
لغت نَثر پراکندگی معنی میدهد. در اصطلاح ادبیات، نَثر به سخنی اطلاق میشود که به رعایت وزن و قافیه پایبند نیست. در مقابل نظم، حالت نثر به سبک گفتاری روزمرّه نزدیکتر میباشد. کاربرد نثر بیشتر در توضیح واقعیات و بحث در مورد اندیشهها و نظرات است. در رسانهها، فیلمها، فلسفه، نمایشنامه، تاریخ، زندگینامه، نامهنگاری، مقالهنویسی نشریات و دانشنامهها بیشتر از نثر بهره میگیرند.
گونه های مختلف نثر بر پایه کاربرد :
۱.نثر روایی: این نثر، داستانی حقیقی یا را به طریقی بیان میدارد که جذاب باشد. نمونههای آن رمانهای بوف کور و کلیدر هستند.
۲.نثر استدلالی: این نثر، ذهنی است و کاربرد آن ترغیب خواننده به باورداشت چیزی است مانند سیر حکمت در اروپا اثر محمدعلی فروغی یا اسلامشناسی اثر علی شریعتی.
۳.نثر نمایشی: اینگونه نثر بیشتر بصورت نمایشنامه نوشته میشود مانند مرگ یزدگرد اثر بهرام بیضایی و مرگ در پاییز نوشته اکبر رادی.
۴.نثر آموزشی: کاربرد اینگونه نثر انتقال اطلاعات است، برای نمونه کتابهای درسی، دانشنامهها و کتابهایی همچون تاریخ بیهقی. و ...
گونه های مختلف نثر بر پایه شکل نوشتاری:
۱.نثر مرسل یا نثر سبک خراسانی یا نثر دوره اول یا نثر بلعمی:
نوشته ای است ساده و از پیرایهها و آرایشهای ادبی خالی است. در حقیقت، نثر مرسل سادهترین وسیله برای بیان مقاصد نویسنده است. نخستین نوشتههای بازمانده فارسی بعد از اسلام تا آخر قرن پنجم هجری، بجز نوشتههای فارسی خواجه عبدالله انصاری، همه به نثر مرسل است . تاریخ بیهقی، با آن که از نظر میزان اصطلاحات و لغات، اندکی از نثر هایی شبیه تاریخ بلعمی دشوار تر است، اما هر دو نثر مرسل محسوب میشوند. از اواخر قرن پنجم به بعد نثر مرسل به عنوان شیوه ای متداول مطرح نبود و بتدریج آثار نثر رو به دشواری نهاد و در آنها دگرگونی هایی پدید آمد. با این وجود در دوران معاصر، دوباره نثر مرسل به صورت شیوه ای غالب مطرح شد و امروزه تقریبا تمامی آثار روزنامه ای، مقالات و کتب علمی و درسی به صورت نثر مرسل است.
۲.نثر مسجع/آهنگین:
نثر مسجع نوشته ای است که در آخر جملات آن کلمات هماهنگ یا همان سجع آمده باشد. جملات در نثر مسجع آهنگین میباشند و در بعضی از موارد ممکن است این متون با شعر/نظم اشتباه شوند. قدیمیترین نثر مسجع موجود و شناخته شده مناجات نامه و کنز السالکین خواجه عبدالله انصاری در قرن پنجم میباشند و از جمله دیگر آثار شناخته شده در این سبک کتابهای مقامات حمیدی، گلستان سعدی.
۳.نثر شکسته/عامیانه/محاوره ای:
نوشته ای است که به همان صورت محاوره ای که بین مردم رایج است نوشته میشود. نثر شکسته یا عامیانه، در دوران معاصر به وجود آمد و کسانی چون علی اکبر دهخدا و جلال آل احمد، در بعضی از آثار خود از آن استفاده کرده اند، اما امروزه کاربرد آن بیشتر در متونی همچون طنز، جملههای نقل قول مستقیم، دیالوگهای نمایشنامه، فیلمنامه و داستان و نیز بیش از همه در وبلاگ نویسی، خاطرات و روزنوشت دیده میشود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
لغت نَثر پراکندگی معنی میدهد. در اصطلاح ادبیات، نَثر به سخنی اطلاق میشود که به رعایت وزن و قافیه پایبند نیست. در مقابل نظم، حالت نثر به سبک گفتاری روزمرّه نزدیکتر میباشد. کاربرد نثر بیشتر در توضیح واقعیات و بحث در مورد اندیشهها و نظرات است. در رسانهها، فیلمها، فلسفه، نمایشنامه، تاریخ، زندگینامه، نامهنگاری، مقالهنویسی نشریات و دانشنامهها بیشتر از نثر بهره میگیرند.
گونه های مختلف نثر بر پایه کاربرد :
۱.نثر روایی: این نثر، داستانی حقیقی یا را به طریقی بیان میدارد که جذاب باشد. نمونههای آن رمانهای بوف کور و کلیدر هستند.
۲.نثر استدلالی: این نثر، ذهنی است و کاربرد آن ترغیب خواننده به باورداشت چیزی است مانند سیر حکمت در اروپا اثر محمدعلی فروغی یا اسلامشناسی اثر علی شریعتی.
۳.نثر نمایشی: اینگونه نثر بیشتر بصورت نمایشنامه نوشته میشود مانند مرگ یزدگرد اثر بهرام بیضایی و مرگ در پاییز نوشته اکبر رادی.
۴.نثر آموزشی: کاربرد اینگونه نثر انتقال اطلاعات است، برای نمونه کتابهای درسی، دانشنامهها و کتابهایی همچون تاریخ بیهقی. و ...
گونه های مختلف نثر بر پایه شکل نوشتاری:
۱.نثر مرسل یا نثر سبک خراسانی یا نثر دوره اول یا نثر بلعمی:
نوشته ای است ساده و از پیرایهها و آرایشهای ادبی خالی است. در حقیقت، نثر مرسل سادهترین وسیله برای بیان مقاصد نویسنده است. نخستین نوشتههای بازمانده فارسی بعد از اسلام تا آخر قرن پنجم هجری، بجز نوشتههای فارسی خواجه عبدالله انصاری، همه به نثر مرسل است . تاریخ بیهقی، با آن که از نظر میزان اصطلاحات و لغات، اندکی از نثر هایی شبیه تاریخ بلعمی دشوار تر است، اما هر دو نثر مرسل محسوب میشوند. از اواخر قرن پنجم به بعد نثر مرسل به عنوان شیوه ای متداول مطرح نبود و بتدریج آثار نثر رو به دشواری نهاد و در آنها دگرگونی هایی پدید آمد. با این وجود در دوران معاصر، دوباره نثر مرسل به صورت شیوه ای غالب مطرح شد و امروزه تقریبا تمامی آثار روزنامه ای، مقالات و کتب علمی و درسی به صورت نثر مرسل است.
۲.نثر مسجع/آهنگین:
نثر مسجع نوشته ای است که در آخر جملات آن کلمات هماهنگ یا همان سجع آمده باشد. جملات در نثر مسجع آهنگین میباشند و در بعضی از موارد ممکن است این متون با شعر/نظم اشتباه شوند. قدیمیترین نثر مسجع موجود و شناخته شده مناجات نامه و کنز السالکین خواجه عبدالله انصاری در قرن پنجم میباشند و از جمله دیگر آثار شناخته شده در این سبک کتابهای مقامات حمیدی، گلستان سعدی.
۳.نثر شکسته/عامیانه/محاوره ای:
نوشته ای است که به همان صورت محاوره ای که بین مردم رایج است نوشته میشود. نثر شکسته یا عامیانه، در دوران معاصر به وجود آمد و کسانی چون علی اکبر دهخدا و جلال آل احمد، در بعضی از آثار خود از آن استفاده کرده اند، اما امروزه کاربرد آن بیشتر در متونی همچون طنز، جملههای نقل قول مستقیم، دیالوگهای نمایشنامه، فیلمنامه و داستان و نیز بیش از همه در وبلاگ نویسی، خاطرات و روزنوشت دیده میشود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
منبع_جامع_رتبه_بندی_ویژه_معلمان.pdf
7.5 MB
📚 محتوای آزمون صلاحیت
📈 برای رتبه بندی فرهنگیان
⚛ ویژه معلمان
🔎 قابلیت جستجو
🌐 Ltms.medu.ir
~•~•~•~•~•~
گروه و کانال دورههای ضمن خدمت فرهنگیان 👇
🔷 https://t.me/joinchat/AAAAAECCsvidlMlQLgT0ng
🔷 @ltms_online
@ferdosesokhan
📈 برای رتبه بندی فرهنگیان
⚛ ویژه معلمان
🔎 قابلیت جستجو
🌐 Ltms.medu.ir
~•~•~•~•~•~
گروه و کانال دورههای ضمن خدمت فرهنگیان 👇
🔷 https://t.me/joinchat/AAAAAECCsvidlMlQLgT0ng
🔷 @ltms_online
@ferdosesokhan
سوالات_آزمون_رتبه_بندی_ویژه_معلمان1.pdf
1.1 MB
📚 سوالات آزمون صلاحیت
📈 برای رتبهبندی فرهنگیان
⚛ ویژه معلمان
💢 تعداد: 6⃣1⃣1⃣
🔠 به صورت الفبایی
🔎 قابلیت جستجو
🖍 نمره قبولی: 50 از 100
@ferdosesokhan
📈 برای رتبهبندی فرهنگیان
⚛ ویژه معلمان
💢 تعداد: 6⃣1⃣1⃣
🔠 به صورت الفبایی
🔎 قابلیت جستجو
🖍 نمره قبولی: 50 از 100
@ferdosesokhan
آیا هر عبارت و جمله ی کنایی را دارای فعل کنایی بگیریم و فعلش را مرکب بدانیم ؟
این که یکی از انواع فعل های مرکب، فعل های کنایی هستند ، درست و منطقی و پذیرفتنی است ؛
اما این که هر عبارت و جمله ی کنایی را دارای فعل کنایی بگیریم و فعلش را مرکب، خطایی ست که متاسفانه به باورش رسیده ایم .
در :
( او ریش سفید محله ی ماست )
(انگار سقف فلک را شکافته است )
آیا کنایه یا عبارت کنایی وجود دارد یا نه ؟؟
جواب حتما آری است ؛
اما این دلیل نمی شود که ما در این جمله ها فعل مرکب داشته باشیم .
در مثال نخست ( نهاد + مسند+ فعل اسنادی )
در مثال دوم :( نهاد محذوف + مفعول + فغل ساده
باید تفاوت و تمایزی بین فعل های کنایی ( همچون چشم پوشیدن ، روی گرداندن ، تاخت زدن و... ) که قطعا فعل مرکبند با عبارت ها و جمله هایی که دارای کنایه هستند، قائل بشویم .
به عبارت دیگر فعل هرعبارت و جمله ی کنایی را مرکب نگیریم .
مثال:
1- او ریش سفید محله ی ماست
2- می خواهد سقف فلک را بشکافد
3- انگار از دماغ فیل افتاده
4- ازگفته ی او مپیچ سر را
دراین 4 جمله و عبارت کنایه وجود دارد اما نمی توان منکر نقش های مسند و مفعول و متمم و.. در آن ها شد و ساده بودن فعل آن ها را نادیده گرفت .
وقتی می گوییم ( او ریش سفید محله ی ماست ) مسلم است که کنایه دارد و منظور آن است که ( او با تجربه است )
اما کنایه داشتن این جمله به آن معنی نیست که فعل جمله را مرکب بگیریم .
او نهاد
ریش سفید محله ی ما مسند
است فعل جمله و ساده
در مصراع: رخت خود از باغ به راغی کشید
می توان برای هریک از گروه های اسمی ، نقشی قائل شد:
زاغ( او ) : نهاد
رخت خود را مفعول
از باغ به راغ : متمم
کشیر: فعل و ساده
اما کل مصراع ، کنایه از نقل مکان کردن و جابه جا شدن است.
مطلب ارسالی از : جناب حسن میرزا خانی ؛ گروه ادبیات فارسی اصفهان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
این که یکی از انواع فعل های مرکب، فعل های کنایی هستند ، درست و منطقی و پذیرفتنی است ؛
اما این که هر عبارت و جمله ی کنایی را دارای فعل کنایی بگیریم و فعلش را مرکب، خطایی ست که متاسفانه به باورش رسیده ایم .
در :
( او ریش سفید محله ی ماست )
(انگار سقف فلک را شکافته است )
آیا کنایه یا عبارت کنایی وجود دارد یا نه ؟؟
جواب حتما آری است ؛
اما این دلیل نمی شود که ما در این جمله ها فعل مرکب داشته باشیم .
در مثال نخست ( نهاد + مسند+ فعل اسنادی )
در مثال دوم :( نهاد محذوف + مفعول + فغل ساده
باید تفاوت و تمایزی بین فعل های کنایی ( همچون چشم پوشیدن ، روی گرداندن ، تاخت زدن و... ) که قطعا فعل مرکبند با عبارت ها و جمله هایی که دارای کنایه هستند، قائل بشویم .
به عبارت دیگر فعل هرعبارت و جمله ی کنایی را مرکب نگیریم .
مثال:
1- او ریش سفید محله ی ماست
2- می خواهد سقف فلک را بشکافد
3- انگار از دماغ فیل افتاده
4- ازگفته ی او مپیچ سر را
دراین 4 جمله و عبارت کنایه وجود دارد اما نمی توان منکر نقش های مسند و مفعول و متمم و.. در آن ها شد و ساده بودن فعل آن ها را نادیده گرفت .
وقتی می گوییم ( او ریش سفید محله ی ماست ) مسلم است که کنایه دارد و منظور آن است که ( او با تجربه است )
اما کنایه داشتن این جمله به آن معنی نیست که فعل جمله را مرکب بگیریم .
او نهاد
ریش سفید محله ی ما مسند
است فعل جمله و ساده
در مصراع: رخت خود از باغ به راغی کشید
می توان برای هریک از گروه های اسمی ، نقشی قائل شد:
زاغ( او ) : نهاد
رخت خود را مفعول
از باغ به راغ : متمم
کشیر: فعل و ساده
اما کل مصراع ، کنایه از نقل مکان کردن و جابه جا شدن است.
مطلب ارسالی از : جناب حسن میرزا خانی ؛ گروه ادبیات فارسی اصفهان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نکات مهم در مورد بیش فعالی
🌀« بیش فعالی » شایعترین اختلال جاری و دیرینه روان پزشکی کودکان است و در پسران دو تا سه برابر بیشتر از دختران است .
🌀بیشتر وقتها « بیش فعالی » تا سن جوانی و بزرگسالی تداوم می یابد . چنانچه کمبود توجه / بیش فعالی درمان نگردد به احتمال زیاد مشکلاتی را در مدرسه در پی دارد.
🌀« بیش فعالی »کشف جدید نیست . و استفاده از دارو برای درمان « بیش فعالی » نیز کار تازه ای نیست .
🌀این احتمال وجود دارد که « بیش فعالی » به گونه ای ژنتیکی انتقال یابد بدین معنی که می تواند به گونه ای اختلال ارثی باشد .
🌀« بیش فعالی » اغلب همراه با دیگر اختلالات روی می دهد . رایج ترین آنها اختلال یادگیری و اختلال رفتاری است مانند « اختلال نافرمانی تقابلی» و « اختلال سلوک »
🌀به دو علت تشخیص ودرمان هر چه سریعتر « بیش فعالی » مهم است . نخست درمان به کسی که اکنون در سن کودکی است کمک می کند . چنانچه کودک دروس خود را هر چه آسانتر در مدرسه فرا گیرد ، به او کمک می شود تا از ناراحتی و اضطراب و فشارهای روحی ناشی از مشکلات آموزشی دور بوده و از مورد تنفر بودن دیگر کودکان و درگیری با پدر و مادر در امان باشد. دوم درمان زودتر می تواند خطر مسئله رفتاری « بیش فعالی » کودکان را که به احتمال زیاد ، تا دوران بزرگسالی تداوم می یابد کاهش دهد .
🌀تشخیص « بیش فعالی » در کودکان بر اساس سابقه ی دقیق مادر و پدر یا دیگر افرادی که در پرورش کودک سهیم هستند ،گفتگو با آموزگاران و دیگرانی که با کودک سر و کار دارند و مقیاس های سنجش ( که در توصیف وجود و شدت نشانه ها به کار می رود) صورت می گیرد .
👈تشخیص« بیش فعالی » در بزرگسالان بر پایه گفته های خود فرد و کسی که به شخص بزرگسال نزدیک است – همسر یا دوست – می باشد .
🌀هیچگونه آزمایش ویژه روانشناسی یا آزمایشگاهی برای تعیین این که کودکی « بیش فعالی » دارد یا نه ، وجود ندارد .و تشخیص در گفتگو با بیمار یاپدر و مادر و مقیاس های سنجش صورت می گیرد .
🌀در بسیاری موارد می تواند مسائل زیادی از « بیش فعالی » را در کودکان ، جوانان و بزرگسالان کاهش داده و در بعضی مواقع از بین برد . درمان با دارو می تواند در 70 درصد کودکان در سنین مدرسه ای و حداقل 60 درصد بزرگسالان دارای « بیش فعالی » نتیجه ای بسیار سودمند داشته باشد .
🌀درمان روانپزشکی « بیش فعالی » می تواند هم برای کودکان و هم بزرگسالان کمک زیادی باشد. تغییرات در برنامه تربیتی کودک می تواند پدران و مادرانی را که با کودک مبتلا به « بیش فعالی » سر و کار دارند یاری دهد. آموزش جبرانی ( کلاسهای آموزشی خصوصی یا کلاس های آموزش تک درس ) نیز می تواند برای کودکانی که اختلالات یادگیری دارند سودمند باشد .
🌀در بزرگسالی دارو مؤثر است و بررسی ها نشان داده اندکه درمان هایی مانند زوج درمانی و درمان از طریق آموزش روان شناختی می تواند یاری دهنده باشند .
اندیشه ورزان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🌀« بیش فعالی » شایعترین اختلال جاری و دیرینه روان پزشکی کودکان است و در پسران دو تا سه برابر بیشتر از دختران است .
🌀بیشتر وقتها « بیش فعالی » تا سن جوانی و بزرگسالی تداوم می یابد . چنانچه کمبود توجه / بیش فعالی درمان نگردد به احتمال زیاد مشکلاتی را در مدرسه در پی دارد.
🌀« بیش فعالی »کشف جدید نیست . و استفاده از دارو برای درمان « بیش فعالی » نیز کار تازه ای نیست .
🌀این احتمال وجود دارد که « بیش فعالی » به گونه ای ژنتیکی انتقال یابد بدین معنی که می تواند به گونه ای اختلال ارثی باشد .
🌀« بیش فعالی » اغلب همراه با دیگر اختلالات روی می دهد . رایج ترین آنها اختلال یادگیری و اختلال رفتاری است مانند « اختلال نافرمانی تقابلی» و « اختلال سلوک »
🌀به دو علت تشخیص ودرمان هر چه سریعتر « بیش فعالی » مهم است . نخست درمان به کسی که اکنون در سن کودکی است کمک می کند . چنانچه کودک دروس خود را هر چه آسانتر در مدرسه فرا گیرد ، به او کمک می شود تا از ناراحتی و اضطراب و فشارهای روحی ناشی از مشکلات آموزشی دور بوده و از مورد تنفر بودن دیگر کودکان و درگیری با پدر و مادر در امان باشد. دوم درمان زودتر می تواند خطر مسئله رفتاری « بیش فعالی » کودکان را که به احتمال زیاد ، تا دوران بزرگسالی تداوم می یابد کاهش دهد .
🌀تشخیص « بیش فعالی » در کودکان بر اساس سابقه ی دقیق مادر و پدر یا دیگر افرادی که در پرورش کودک سهیم هستند ،گفتگو با آموزگاران و دیگرانی که با کودک سر و کار دارند و مقیاس های سنجش ( که در توصیف وجود و شدت نشانه ها به کار می رود) صورت می گیرد .
👈تشخیص« بیش فعالی » در بزرگسالان بر پایه گفته های خود فرد و کسی که به شخص بزرگسال نزدیک است – همسر یا دوست – می باشد .
🌀هیچگونه آزمایش ویژه روانشناسی یا آزمایشگاهی برای تعیین این که کودکی « بیش فعالی » دارد یا نه ، وجود ندارد .و تشخیص در گفتگو با بیمار یاپدر و مادر و مقیاس های سنجش صورت می گیرد .
🌀در بسیاری موارد می تواند مسائل زیادی از « بیش فعالی » را در کودکان ، جوانان و بزرگسالان کاهش داده و در بعضی مواقع از بین برد . درمان با دارو می تواند در 70 درصد کودکان در سنین مدرسه ای و حداقل 60 درصد بزرگسالان دارای « بیش فعالی » نتیجه ای بسیار سودمند داشته باشد .
🌀درمان روانپزشکی « بیش فعالی » می تواند هم برای کودکان و هم بزرگسالان کمک زیادی باشد. تغییرات در برنامه تربیتی کودک می تواند پدران و مادرانی را که با کودک مبتلا به « بیش فعالی » سر و کار دارند یاری دهد. آموزش جبرانی ( کلاسهای آموزشی خصوصی یا کلاس های آموزش تک درس ) نیز می تواند برای کودکانی که اختلالات یادگیری دارند سودمند باشد .
🌀در بزرگسالی دارو مؤثر است و بررسی ها نشان داده اندکه درمان هایی مانند زوج درمانی و درمان از طریق آموزش روان شناختی می تواند یاری دهنده باشند .
اندیشه ورزان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan