سلام
عرض ادب و احترام محضر همکاران
محضر دوستان و بزرگواران گرانقدری که درباره طرح پرسش در آزمون نهایی از مباحث شعرخوانی، گنج حکمت و روان خوانی سوال داشته اند، باید عرض نماییم که:
از این مباحث مانند متن درس های اصلی، پرسش تشریحی یا پرسشی که به طور مستقیم متن این بخش ها را مورد سوال قرار دهد، داده نمی شود.
اما ممکن است به طور غیر مستقیم، بیتی یا جمله ای از این بخش ها برای ارزیابی مباحث آموزش داده شده در درس های اصلی بیاید. مثلا یک بیت دارای تشبیه انتخاب شود و برای مبحث تشبیه سوال داده شود، یا ممکن است یک طراح سوال مثلا جمله ای از روان خوانی یا گنج حکمت را بدهد و مثلا یک مبحث آموزش داده شده در درس های فارسی را در آن قسمت بخواهد.
یا مثلا یکی از بیت های شعر خوانی را بدهد و مثلا آرایه کنایه را که در علوم و فنون آموزش داده، در آن بخواهد.
از بخش شعرخوانی،چون گذشته فقط حفظ شعر بر اساس همان شیوه ای که در بارم آمده، سوال داده می شود.
با درود و سپاس
🔹 دبیرخانه راهبری زبان و ادبیات فارسی کشور
@ferdosesokhan
عرض ادب و احترام محضر همکاران
محضر دوستان و بزرگواران گرانقدری که درباره طرح پرسش در آزمون نهایی از مباحث شعرخوانی، گنج حکمت و روان خوانی سوال داشته اند، باید عرض نماییم که:
از این مباحث مانند متن درس های اصلی، پرسش تشریحی یا پرسشی که به طور مستقیم متن این بخش ها را مورد سوال قرار دهد، داده نمی شود.
اما ممکن است به طور غیر مستقیم، بیتی یا جمله ای از این بخش ها برای ارزیابی مباحث آموزش داده شده در درس های اصلی بیاید. مثلا یک بیت دارای تشبیه انتخاب شود و برای مبحث تشبیه سوال داده شود، یا ممکن است یک طراح سوال مثلا جمله ای از روان خوانی یا گنج حکمت را بدهد و مثلا یک مبحث آموزش داده شده در درس های فارسی را در آن قسمت بخواهد.
یا مثلا یکی از بیت های شعر خوانی را بدهد و مثلا آرایه کنایه را که در علوم و فنون آموزش داده، در آن بخواهد.
از بخش شعرخوانی،چون گذشته فقط حفظ شعر بر اساس همان شیوه ای که در بارم آمده، سوال داده می شود.
با درود و سپاس
🔹 دبیرخانه راهبری زبان و ادبیات فارسی کشور
@ferdosesokhan
خطوط ایرانی در زمان ساسانیان
به موجب نقل ابن ندیم،در ایران چند قسم خطْ معمول بوده است.وی از قول "ابن المقفع"گوید:
ایرانیان ۷ نوع خط داشتهاند:
۱.خط دینی بود که آن را"دین دفیریه"گویند و اَوِستا را بدان نویسند.
۲."ویش دبیریه"و آن سیصد و شصت و پنج حرف است که کتب فراست و زجر و خریرِ آب و طنین گوش و اشارات چشم و ایماء و اشاره و چشمک و آنچه بدین ماند بدان خط نویسند.
۳.خط دیگری که آن را"کستج/گستک"گویند و آن بیست و هشت حرف است که بدان عهود و مواثیق و اقطاعات مینوشتند و نقش مُهرهای شاهنشاهان پارس و طراز جامه و فرش و سکه ی دینار و درهم بدین خط بود.
۴.خط دیگر که آن را"نیم کستج/نیم گستک"می گفتند و آن نیز بیست و هشت حرف است که نامه های پزشکی و فلسفه را بدان مینوشتند.
۵.خط دیگری موسوم به"شاه دبیریه"بود که پادشاهان عجم میان خویش بدان سخن میگفتند(احتمالاً منظور:سخن غیرِ حضوری=نامهنگاری است)دور از مردم عامه،و سایر طبقات کشور را هم از آموختن آن نهی میکردند زیرا پرهیز داشتند که دیگری جز پادشاهان و ملوک بدان واقف شده از آن راه بر اسرارشان وقوف یابد و ما آن خط را ندیدهایم.
۶.کتاب رسائل و نامهها–خطی بود که همهی طبقات مینوشتند جز پادشاهان، و نام آن:"نامه دبیریه"و"هام دبیریه"بود و همانطور که بر زبان میگذشت نوشته میشد و نقطه نداشت و بعضی از کتاب های رسائل به لغت سریانی قدیم-یعنی لغات مردم بابل-نوشته شده به فارسی خوانده میشد و عدد حروف آن سی و سه حرف بود.
۷.خط دیگر که نام آن"راز سهریه"بوده و پادشاهان رازها و اسرار خود را در روابط با ملل خارج بدان خط مینوشتند و عدد حروف و اصوات آن چهل بود و هر صوت یا حرفی را صورت و شکلی خاص بود و از لغات نبطی چیزی در آن خط نبود.(ص.۷۷_۷۸)
بن مایه:بهار.محمد تقی،سبک شناسی،ج۱،تهران،امیرکبیر،۱۳۶۹
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
به موجب نقل ابن ندیم،در ایران چند قسم خطْ معمول بوده است.وی از قول "ابن المقفع"گوید:
ایرانیان ۷ نوع خط داشتهاند:
۱.خط دینی بود که آن را"دین دفیریه"گویند و اَوِستا را بدان نویسند.
۲."ویش دبیریه"و آن سیصد و شصت و پنج حرف است که کتب فراست و زجر و خریرِ آب و طنین گوش و اشارات چشم و ایماء و اشاره و چشمک و آنچه بدین ماند بدان خط نویسند.
۳.خط دیگری که آن را"کستج/گستک"گویند و آن بیست و هشت حرف است که بدان عهود و مواثیق و اقطاعات مینوشتند و نقش مُهرهای شاهنشاهان پارس و طراز جامه و فرش و سکه ی دینار و درهم بدین خط بود.
۴.خط دیگر که آن را"نیم کستج/نیم گستک"می گفتند و آن نیز بیست و هشت حرف است که نامه های پزشکی و فلسفه را بدان مینوشتند.
۵.خط دیگری موسوم به"شاه دبیریه"بود که پادشاهان عجم میان خویش بدان سخن میگفتند(احتمالاً منظور:سخن غیرِ حضوری=نامهنگاری است)دور از مردم عامه،و سایر طبقات کشور را هم از آموختن آن نهی میکردند زیرا پرهیز داشتند که دیگری جز پادشاهان و ملوک بدان واقف شده از آن راه بر اسرارشان وقوف یابد و ما آن خط را ندیدهایم.
۶.کتاب رسائل و نامهها–خطی بود که همهی طبقات مینوشتند جز پادشاهان، و نام آن:"نامه دبیریه"و"هام دبیریه"بود و همانطور که بر زبان میگذشت نوشته میشد و نقطه نداشت و بعضی از کتاب های رسائل به لغت سریانی قدیم-یعنی لغات مردم بابل-نوشته شده به فارسی خوانده میشد و عدد حروف آن سی و سه حرف بود.
۷.خط دیگر که نام آن"راز سهریه"بوده و پادشاهان رازها و اسرار خود را در روابط با ملل خارج بدان خط مینوشتند و عدد حروف و اصوات آن چهل بود و هر صوت یا حرفی را صورت و شکلی خاص بود و از لغات نبطی چیزی در آن خط نبود.(ص.۷۷_۷۸)
بن مایه:بهار.محمد تقی،سبک شناسی،ج۱،تهران،امیرکبیر،۱۳۶۹
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تصحیح یک غلط علمی در کتاب فارسی یازدهم
در مصراع (به خون آلوده، ایران کهن دید) ویرگول در جای نامناسبی قرار گرفته است.
چرا گفتم غلط علمی و نگفتم غلط تایپی؟ چون با توجّه به سه کتاب فارسی و دیگر کتب تالیف جدید، مشخّص شده است که کتاب درسی توجّهی به علائم ویرایشی ندارد مگر اینکه تاکیدی در خوانش درست داشته باشد.
کتاب درسی در مصراع فوق، ویرگول را بعد از "آلوده" آورده و تصوّر کرده منظور شاعر "خونآلوده" است. ایران را خونآلوده دید.
درحالیکه با خوانش فوق، حرف اضافه "به" بدون کاربرد میماند. لذا کتاب باید ویرگول را بعد از "خون" میآورد و واژه را مرکّب در نظر نمیگرفت.
به خون، آلوده ایران کهن دید.
ایران کهن را در خون آلوده دید.
چند نکته:
* کتاب در نود درصد مواقع واژه مرکّب را بدون نیمفاصله آورده است. پس نگویید که اگر مرکّب در نظر میگرفت به صورت نیمفاصله مینوشت.
* حرف اضافه "به" در معنای "در" بسیار کاربرد دارد.
* خوانش درست بیت فوق به صورتی است که باید بعد از "خون" مکث شود و در صورت توجّه به ویرگول باید بعد از "خون" ویرگول آورد.
* مصراع مد نظر در هر سه چاپ کتاب، به همین صورت نوشته شده است.
@ferdosesokhan
در مصراع (به خون آلوده، ایران کهن دید) ویرگول در جای نامناسبی قرار گرفته است.
چرا گفتم غلط علمی و نگفتم غلط تایپی؟ چون با توجّه به سه کتاب فارسی و دیگر کتب تالیف جدید، مشخّص شده است که کتاب درسی توجّهی به علائم ویرایشی ندارد مگر اینکه تاکیدی در خوانش درست داشته باشد.
کتاب درسی در مصراع فوق، ویرگول را بعد از "آلوده" آورده و تصوّر کرده منظور شاعر "خونآلوده" است. ایران را خونآلوده دید.
درحالیکه با خوانش فوق، حرف اضافه "به" بدون کاربرد میماند. لذا کتاب باید ویرگول را بعد از "خون" میآورد و واژه را مرکّب در نظر نمیگرفت.
به خون، آلوده ایران کهن دید.
ایران کهن را در خون آلوده دید.
چند نکته:
* کتاب در نود درصد مواقع واژه مرکّب را بدون نیمفاصله آورده است. پس نگویید که اگر مرکّب در نظر میگرفت به صورت نیمفاصله مینوشت.
* حرف اضافه "به" در معنای "در" بسیار کاربرد دارد.
* خوانش درست بیت فوق به صورتی است که باید بعد از "خون" مکث شود و در صورت توجّه به ویرگول باید بعد از "خون" ویرگول آورد.
* مصراع مد نظر در هر سه چاپ کتاب، به همین صورت نوشته شده است.
@ferdosesokhan
همه کتابهای الکترونیکی دانشگاه تهران رایگان شد
دانلود نسخه اندروید و نسخه ویندوز اپلیکیشن کتابخوان
اینجا کتابهای زیادی هست.
همه پیدیاف کمحجم و رایگان.
استفاده ببرید.
https://ketaabonline.com
@ferdosesokhan
دانلود نسخه اندروید و نسخه ویندوز اپلیکیشن کتابخوان
اینجا کتابهای زیادی هست.
همه پیدیاف کمحجم و رایگان.
استفاده ببرید.
https://ketaabonline.com
@ferdosesokhan
🔴 تشخیص صفت مفعولی در فعل مجهول و مسند
نکته بسیار کاربردی اما مورد غفلت بسیاری از همکاران :
در زبان فارسی ساخت فعل مجهول اینگونه است:
✅ صفت مفعولی + شد(و مشتقات آن)
زاد+ ه = زاده + میشود: فعل مجهول
ولی مشکل همین جا تمام نمیشود که هیچ تازه مشکل درست میشود.
علی دیدهشد یا علی دیده شد ؟؟؟
❓ ایا دیده مسند جمله است یا دیدهشد فعل مجهول؟
یا در بسته شد یا در بستهشد
بسته مسند یا بستهشد: مجهول؟
طفلی زاده شد یا طفلی زادهشد.
زاده مسند یا زادهشد مجهول؟
🔴 در چنین شرایطی بهترین کار برای تمیز مسند از جزء اول فعل مجهول، چنین است.
نشانه صفت تفضیلی《تر》 را به جزء اول یا همان صفت مفعولی اضافه میکنیم؛ اگر با 《تر》 معنی داشت؛ صفت مفعولی نقش دستوری مسند است و اگر با 《تر》 نتوانست معنی معقولی ارائه بدهد؛ با جزء فعلی با هم فعل مجهول ساخته میشود.
در بسته《تر》 شد.
بسته مسند است ولی
علی دیده《تر》 شد.
دیدهشد فعل مجهول است.
وطنی زاده《تر》 میشود.
زادهمیشود فعل مجهول است.
مطلب ارسالی از : استاد علیرضا انصاری
گروه مدرسه مجازی ادبیات
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نکته بسیار کاربردی اما مورد غفلت بسیاری از همکاران :
در زبان فارسی ساخت فعل مجهول اینگونه است:
✅ صفت مفعولی + شد(و مشتقات آن)
زاد+ ه = زاده + میشود: فعل مجهول
ولی مشکل همین جا تمام نمیشود که هیچ تازه مشکل درست میشود.
علی دیدهشد یا علی دیده شد ؟؟؟
❓ ایا دیده مسند جمله است یا دیدهشد فعل مجهول؟
یا در بسته شد یا در بستهشد
بسته مسند یا بستهشد: مجهول؟
طفلی زاده شد یا طفلی زادهشد.
زاده مسند یا زادهشد مجهول؟
🔴 در چنین شرایطی بهترین کار برای تمیز مسند از جزء اول فعل مجهول، چنین است.
نشانه صفت تفضیلی《تر》 را به جزء اول یا همان صفت مفعولی اضافه میکنیم؛ اگر با 《تر》 معنی داشت؛ صفت مفعولی نقش دستوری مسند است و اگر با 《تر》 نتوانست معنی معقولی ارائه بدهد؛ با جزء فعلی با هم فعل مجهول ساخته میشود.
در بسته《تر》 شد.
بسته مسند است ولی
علی دیده《تر》 شد.
دیدهشد فعل مجهول است.
وطنی زاده《تر》 میشود.
زادهمیشود فعل مجهول است.
مطلب ارسالی از : استاد علیرضا انصاری
گروه مدرسه مجازی ادبیات
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آئین روزه سری
مازندرانی ها برای تشویق روزه داری کودکان، هدیه ای که به روزه سری معروف است، به روزه اولی هایی که یک روز ،روزه کامل گرفتند تقدیم می کنند.
در برخی از روستا های استان، دادن هدیه به دخترها و پسرهایی که برای اولین بار اقدام به روزه گرفتن کردند، با اجرای برنامه های خاصی همراه است که پس از دور هم جمع شدن اقوام و بستگان در زمان #افطار انجام می شود.
در این رسم جالب هدیه بزرگ ترها به ویژه پدربزرگ و مادربزرگ ها برای فرزندان دختر تازه مکلف شده شان، معمولا چادر نماز و طلاجات و برای پسرهای روزه اولی، پول و انواع نقرهجات قدیمی است.
بر اساس رسوم کهن در بسیاری از خانواده های مازندرانی، کودکان و نوجوانان تا زمانی که از بزرگ تر ها هدیه روزه سری را دریافت نکنند، افطار نمی کنند. در برخی از خانواده ها هم تا هر زمانی که فرزندان در خانه پدری ساکن هستند، سنت کهن روزه سری بجا آورده می شود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مازندرانی ها برای تشویق روزه داری کودکان، هدیه ای که به روزه سری معروف است، به روزه اولی هایی که یک روز ،روزه کامل گرفتند تقدیم می کنند.
در برخی از روستا های استان، دادن هدیه به دخترها و پسرهایی که برای اولین بار اقدام به روزه گرفتن کردند، با اجرای برنامه های خاصی همراه است که پس از دور هم جمع شدن اقوام و بستگان در زمان #افطار انجام می شود.
در این رسم جالب هدیه بزرگ ترها به ویژه پدربزرگ و مادربزرگ ها برای فرزندان دختر تازه مکلف شده شان، معمولا چادر نماز و طلاجات و برای پسرهای روزه اولی، پول و انواع نقرهجات قدیمی است.
بر اساس رسوم کهن در بسیاری از خانواده های مازندرانی، کودکان و نوجوانان تا زمانی که از بزرگ تر ها هدیه روزه سری را دریافت نکنند، افطار نمی کنند. در برخی از خانواده ها هم تا هر زمانی که فرزندان در خانه پدری ساکن هستند، سنت کهن روزه سری بجا آورده می شود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بن ماضی و مضارع.pdf
384.6 KB
۲۱۰ مصدر مهم در زبان فارسی همراه با بن ماضی ومضارع
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
اصلی ترین4 دفترچه سوالات.pdf
5.3 MB
🔷👈مجموعه سوالات نوبت دوم👉
🔷👈همهی پایه ها
♦️فارسی
♦️نگارش
♦️فنون
📗کاری از گروه زبان و ادبیات فارسی استان خوزستان
📙تقدیم به همکاران سراسر کشور
@ferdosesokhan
🔷👈همهی پایه ها
♦️فارسی
♦️نگارش
♦️فنون
📗کاری از گروه زبان و ادبیات فارسی استان خوزستان
📙تقدیم به همکاران سراسر کشور
@ferdosesokhan
صفحه بندی دروس نهایی.pdf
278 KB
☝️☝️عناوین دروس و تفکیک محدوده ۸۰ و ۲۰ درصدی محتوای کتاب درسی پایه دوازدهم سال تحصیلی ۹۸_۹۹
▫️در طراحی سؤالات امتحانات نهایی پایه دوازدهم نیز دو بخش در نظر گرفته شده است:
۱- سئوالات الزامی؛ برای کسب ۱۶ نمره از ۸۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت حضوری تدریس شده است و دانش آموزان ملزم به پاسخگویی به تمام سئوالات آن هستند.
۲- سئوالات انتخابی؛ برای کسب ۴ نمره که در دو نوع طراحی می شوند، نوع اول از ۲۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت غیر حضوری تدریس و نوع دوم از محتوای ۸۰ درصدی که به صورت حضوری تدریس شده است در این بخش دانش آموزان اختیار دارند سئوالاتی را که برای پاسخگویی آنها آمادگی بیشتری دارند انتخاب و پاسخ دهند.
@ferdosesokhan
▫️در طراحی سؤالات امتحانات نهایی پایه دوازدهم نیز دو بخش در نظر گرفته شده است:
۱- سئوالات الزامی؛ برای کسب ۱۶ نمره از ۸۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت حضوری تدریس شده است و دانش آموزان ملزم به پاسخگویی به تمام سئوالات آن هستند.
۲- سئوالات انتخابی؛ برای کسب ۴ نمره که در دو نوع طراحی می شوند، نوع اول از ۲۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت غیر حضوری تدریس و نوع دوم از محتوای ۸۰ درصدی که به صورت حضوری تدریس شده است در این بخش دانش آموزان اختیار دارند سئوالاتی را که برای پاسخگویی آنها آمادگی بیشتری دارند انتخاب و پاسخ دهند.
@ferdosesokhan
فردوس سخن
صفحه بندی دروس نهایی.pdf
این حذفیات از سوی وزارت آموزش و پرورش معرفی شده و در فایل هم نوشته شده حذفیات امتحان نهایی.
ولی حذفیات کنکور که از سوی سازمان سنجش آموزش کشور اعلام می شود هنوز تا الان حذفیات کنکور معرفی نشده است.
@ferdosesokhan
ولی حذفیات کنکور که از سوی سازمان سنجش آموزش کشور اعلام می شود هنوز تا الان حذفیات کنکور معرفی نشده است.
@ferdosesokhan
«_اطلاعیه_در_خصوص_برگزاری_امتحانات_نهایی_خرداد99_».pdf
168.5 KB
👆اطلاعیه مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش در خصوص نحوه برگزاری امتحانات نهایی خرداد ماه ۹۹
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
بارم بندی امتحانات فارسی خرداد ۹۹:
شعر حفظی ۱/۵ نمره شده و ۱ نمره تاریخ ادبیات سوال داده می شود و از بخش لغت هم نیم نمره کم شده است.
🔶 توجه : امتحان نهایی فارسی پایه دوازدهم رشته های تجربی و ریاضی امسال در روز چهارشنبه تاریخ ۱۳۹۹/۳/۲۱ و رشته علوم انسانی در روز دوشنبه 1399/3/26برگزار می گردد.
@ferdosesokhan
شعر حفظی ۱/۵ نمره شده و ۱ نمره تاریخ ادبیات سوال داده می شود و از بخش لغت هم نیم نمره کم شده است.
🔶 توجه : امتحان نهایی فارسی پایه دوازدهم رشته های تجربی و ریاضی امسال در روز چهارشنبه تاریخ ۱۳۹۹/۳/۲۱ و رشته علوم انسانی در روز دوشنبه 1399/3/26برگزار می گردد.
@ferdosesokhan
صفت جانشین اسم یعنی چی ؟
صفت یکی از انواع کلمه است که برای توصیف کلمه ی ماقبل خود به کار می رود ویکی از ویژگی های آن را بیان می کند . انسان عاقل ، من بیچاره و.... اما اگر صفت در نقش صفتی خود به کار رود وبعد از نقش نمای اضافه بیاید هیچ کدام از نشانه های اسم یا کلمه ی دیگر را نمی پذیرد ؛ مثل علامت های جمع ، یای نکره ، این وآن وکدام یا هر. در این موارد صفت فقط نقش صفت دارد ولاغیر؛مثل رودخانه خروشان ،که شما هر علامتی را که بخواهید اضافه کنید باید به موصوف « رودخانه» اضافه کنید نه صفت ؛ این رودخانه خروشان ،رودخانه های خروشان و.... حال اگر همین صفت به جای اسم بنشیند تمام ویژ گی های اسم را به خود می پذیرد ؛ یعنی علامت جمع ، یای نکره ، این وان وکدام وهر ونقش های گوناگون را می پذیرد ؛ چون از حالت صفتی خود خارج شده است ؛مثال :کتاب نویسنده .« نویسنده »در اصل صفت فاعلی است اما در اینجا به جای موصوف قبل از خود نشسته است . عبارت در اصل این بوده است : کتاب مرد یا زن نویسنده که مرد یا زن حذف شده است و نویسنده جای آن را گرفته است . بنابر این تمام ویژگی های آن را هم می پذیرد . می توانیم بگوییم کتاب این نویسنده ، کتاب نویسنده ای ، کتاب کدام نویسنده و....
پس اگر دیدیم که صفتی نشانه های اسم را پذیرفت ، آن صفت ، صفت جانشین اسم است .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
صفت یکی از انواع کلمه است که برای توصیف کلمه ی ماقبل خود به کار می رود ویکی از ویژگی های آن را بیان می کند . انسان عاقل ، من بیچاره و.... اما اگر صفت در نقش صفتی خود به کار رود وبعد از نقش نمای اضافه بیاید هیچ کدام از نشانه های اسم یا کلمه ی دیگر را نمی پذیرد ؛ مثل علامت های جمع ، یای نکره ، این وآن وکدام یا هر. در این موارد صفت فقط نقش صفت دارد ولاغیر؛مثل رودخانه خروشان ،که شما هر علامتی را که بخواهید اضافه کنید باید به موصوف « رودخانه» اضافه کنید نه صفت ؛ این رودخانه خروشان ،رودخانه های خروشان و.... حال اگر همین صفت به جای اسم بنشیند تمام ویژ گی های اسم را به خود می پذیرد ؛ یعنی علامت جمع ، یای نکره ، این وان وکدام وهر ونقش های گوناگون را می پذیرد ؛ چون از حالت صفتی خود خارج شده است ؛مثال :کتاب نویسنده .« نویسنده »در اصل صفت فاعلی است اما در اینجا به جای موصوف قبل از خود نشسته است . عبارت در اصل این بوده است : کتاب مرد یا زن نویسنده که مرد یا زن حذف شده است و نویسنده جای آن را گرفته است . بنابر این تمام ویژگی های آن را هم می پذیرد . می توانیم بگوییم کتاب این نویسنده ، کتاب نویسنده ای ، کتاب کدام نویسنده و....
پس اگر دیدیم که صفتی نشانه های اسم را پذیرفت ، آن صفت ، صفت جانشین اسم است .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ملموس و محسوسنویسی
تا حالا به این فکر کردهایم که ملموس سازی تصاویر و محسوسنویسی برای اهل قلم چقدر مهم و اساسی است؟
چند روز پیش دوستی اثری را نشانم داد خواست خوانش درست آن اثر را با توجه به اینکه علامتی هم ندارد به ایشان بگویم و گفتند چیز زیادی از این متن دستگیرشان نشده است. جوابم این بود باور کنید من هم نمیفهمم. میتوانم با سر هم کردن بعضی کلماتش مفهومی برایش بتراشم ولی واقعیت اینست این نحو بازی زبانی و شکستن قواعد دستوری را نه میفهمم و نه میخواهم بفهمم. درست است که شعر امروز در بستر زبان رخ میدهد و یکی از مولفه های شعر سپید هنجار گریزی حتی نحوی است اما نه به قیمت زیرپا گذاشتن و ویرانکردن همه ی دستور زبان .دوست خوبم نتیجه گرفتند که چون این شعر سپید مدرن است حتما فهمیدنش کار هر کسی نیست .
چند روز قبلتر از این ماجرا در جمعی با دوستانم پیرامون شعر سپید و تصاویر عینی و تناسبهای واژگانی و تصویری حرف میزدیم. آنجا هم در عینیسازی کلمات و تصاویر ابهاماتی برای دوستان وجود داشت . این شد که سعی میکنم بفهمم کجای قصه ایم ؟ ادبیاتمان کجاست؟ چه میگوید و چه میخواهد؟
این مسئله محسوس و ملموس نویسی امروزه منتقدان خودش را هم دارد که می گویند نباید مخاطب را دست کم فرض کرد و توضیح زیاد توهین به شعور مخاطب است که البته قبولش دارم اگر به راه افراط نرود.
پس بهتر است از همین ابتدای امر بگویم همچون سادهنویسی که خیلی با ساده انگارانه نویسی اشتباهش گرفتند اینجا هم محسوس و ملموس نویسی توضیح واضحات نیست بلکه دوری از مبهم گویی و حتی یکی از دلایل اصلی جذب مخاطب است .
و اما موضوع ملموس و محسوس نویسی چیست که اینگونه سنگش را به سینه میکوبم. ملموس و عینینویسی یعنی از واژهها و تعاریف روشن برای بیان منظور استفاده کنیم تا تصاویری دیدنی و قابل لمس خلق کنیم. استفاده ی بی رویه از واژههای ذهنی و ساخت تصاویر انتزاعی سبب ابهام در متن و دیریابی و دیرگیری مخاطب میشود.
لازم به ذکر است این مقوله را جدای از ضعف تالیف و مشکلات نحوی که یکی از علل اساسی ابهام در نوشتههاست بررسی میکنیم.
اما عینی و ملموسنویسی یعنی چه؟
عینی و ملموس همانطور که از نامشان برمیآید یعنی قابل دیدن و لمس کردن.
اینجا این سوال پیش میآید که یعنی فقط باید از واژههای عینی و قابل لمس بهره گرفت؟ سایر واژهها به ویژه تعابیر ذهنی و انتزاعی که بعضاً کاربرد بسیاری هم دارند چه میشوند؟ به طور یقین ملموس و عینی نوشتن منافاتی با کاربرد واژههای ذهنی ندارد بلکه ما شکل کلی و برآیند نهایی اثر را میخواهیم که دور از ذهن و دور از منطق شاعرانه و خلاقه نباشد . یعنی برای رسیدن به یک خیال و تصویر دور از ذهن و یا غیر واقعی هم با استفاده از واقعیات و عینیات برای مفهومسازی پل میزنیم . بهجا و درست از هر واژهای چه انتزاعی و چه عینی، بهرهبردن هنر است .
و محسوسنویسی چیست؟
محسوسنویسی شاید به بیانی دیگر استفاده از حواس پنجگانه و ترکیب آنها برای ملموسسازی تصاویر ذهنی برای درک بهتر جملات است . آرایههای تشخیص و حسآمیزی و امثالهم چنین کارکردی دارند.
همه داستان موسی و شبان را شنیدهایم . شبان قصهی ما برای اینکه با خدایش راز و نیاز کند او را در هیأت انسانی مجسم میکرد تا مویش را شانه کند و چارقش را بدوزد و هر کاری برای خشنودی او از دستش برمیآید انجام دهد .
اینکه ما با عینیات و محسوسات رابطه ی بهتر و قابل تصورتری برقرار میکنیم شاید جای توضیح بیشتر نداشته باشد.
واقعیت این است که بیان مفاهیم ذهنی با کمک واژههای عینی تأثیرگذارتر، قابل فهمتر و پر مخاطبتر خواهند بود . امور واقعی و ذهنی را محسوسکردن در ادبیات ما و حتی در ادبیات جهان ریشه دارد . کافیست ماندگارترین آثار هنری تاریخ را بررسی کنیم . میل به حسی کردن مفاهیم و درک بهتر مفاهیم از این طریق را نمیتوان نادیده گرفت.
بنابراین فکر میکنم ادبیات هم از ما همین را میخواهد که به بهترین، زیباترین و درستترین شکل ممکن، آنچه را میاندیشیم بیان کنیم.
سختنویسی و مبهم نویسی را نمیتوان هنر خواند بلکه افاضه ی فضل آنهایی است که راه بیان بهتر و زیباتر را گم کرده اند و با مبهمنویسی قصد مطرح کردن خویش را دارند و این از دید من توهین بزرگتری به شعور مخاطب است تا ساده نویسی.
- تارا کسرایی
@tarakasraie
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تا حالا به این فکر کردهایم که ملموس سازی تصاویر و محسوسنویسی برای اهل قلم چقدر مهم و اساسی است؟
چند روز پیش دوستی اثری را نشانم داد خواست خوانش درست آن اثر را با توجه به اینکه علامتی هم ندارد به ایشان بگویم و گفتند چیز زیادی از این متن دستگیرشان نشده است. جوابم این بود باور کنید من هم نمیفهمم. میتوانم با سر هم کردن بعضی کلماتش مفهومی برایش بتراشم ولی واقعیت اینست این نحو بازی زبانی و شکستن قواعد دستوری را نه میفهمم و نه میخواهم بفهمم. درست است که شعر امروز در بستر زبان رخ میدهد و یکی از مولفه های شعر سپید هنجار گریزی حتی نحوی است اما نه به قیمت زیرپا گذاشتن و ویرانکردن همه ی دستور زبان .دوست خوبم نتیجه گرفتند که چون این شعر سپید مدرن است حتما فهمیدنش کار هر کسی نیست .
چند روز قبلتر از این ماجرا در جمعی با دوستانم پیرامون شعر سپید و تصاویر عینی و تناسبهای واژگانی و تصویری حرف میزدیم. آنجا هم در عینیسازی کلمات و تصاویر ابهاماتی برای دوستان وجود داشت . این شد که سعی میکنم بفهمم کجای قصه ایم ؟ ادبیاتمان کجاست؟ چه میگوید و چه میخواهد؟
این مسئله محسوس و ملموس نویسی امروزه منتقدان خودش را هم دارد که می گویند نباید مخاطب را دست کم فرض کرد و توضیح زیاد توهین به شعور مخاطب است که البته قبولش دارم اگر به راه افراط نرود.
پس بهتر است از همین ابتدای امر بگویم همچون سادهنویسی که خیلی با ساده انگارانه نویسی اشتباهش گرفتند اینجا هم محسوس و ملموس نویسی توضیح واضحات نیست بلکه دوری از مبهم گویی و حتی یکی از دلایل اصلی جذب مخاطب است .
و اما موضوع ملموس و محسوس نویسی چیست که اینگونه سنگش را به سینه میکوبم. ملموس و عینینویسی یعنی از واژهها و تعاریف روشن برای بیان منظور استفاده کنیم تا تصاویری دیدنی و قابل لمس خلق کنیم. استفاده ی بی رویه از واژههای ذهنی و ساخت تصاویر انتزاعی سبب ابهام در متن و دیریابی و دیرگیری مخاطب میشود.
لازم به ذکر است این مقوله را جدای از ضعف تالیف و مشکلات نحوی که یکی از علل اساسی ابهام در نوشتههاست بررسی میکنیم.
اما عینی و ملموسنویسی یعنی چه؟
عینی و ملموس همانطور که از نامشان برمیآید یعنی قابل دیدن و لمس کردن.
اینجا این سوال پیش میآید که یعنی فقط باید از واژههای عینی و قابل لمس بهره گرفت؟ سایر واژهها به ویژه تعابیر ذهنی و انتزاعی که بعضاً کاربرد بسیاری هم دارند چه میشوند؟ به طور یقین ملموس و عینی نوشتن منافاتی با کاربرد واژههای ذهنی ندارد بلکه ما شکل کلی و برآیند نهایی اثر را میخواهیم که دور از ذهن و دور از منطق شاعرانه و خلاقه نباشد . یعنی برای رسیدن به یک خیال و تصویر دور از ذهن و یا غیر واقعی هم با استفاده از واقعیات و عینیات برای مفهومسازی پل میزنیم . بهجا و درست از هر واژهای چه انتزاعی و چه عینی، بهرهبردن هنر است .
و محسوسنویسی چیست؟
محسوسنویسی شاید به بیانی دیگر استفاده از حواس پنجگانه و ترکیب آنها برای ملموسسازی تصاویر ذهنی برای درک بهتر جملات است . آرایههای تشخیص و حسآمیزی و امثالهم چنین کارکردی دارند.
همه داستان موسی و شبان را شنیدهایم . شبان قصهی ما برای اینکه با خدایش راز و نیاز کند او را در هیأت انسانی مجسم میکرد تا مویش را شانه کند و چارقش را بدوزد و هر کاری برای خشنودی او از دستش برمیآید انجام دهد .
اینکه ما با عینیات و محسوسات رابطه ی بهتر و قابل تصورتری برقرار میکنیم شاید جای توضیح بیشتر نداشته باشد.
واقعیت این است که بیان مفاهیم ذهنی با کمک واژههای عینی تأثیرگذارتر، قابل فهمتر و پر مخاطبتر خواهند بود . امور واقعی و ذهنی را محسوسکردن در ادبیات ما و حتی در ادبیات جهان ریشه دارد . کافیست ماندگارترین آثار هنری تاریخ را بررسی کنیم . میل به حسی کردن مفاهیم و درک بهتر مفاهیم از این طریق را نمیتوان نادیده گرفت.
بنابراین فکر میکنم ادبیات هم از ما همین را میخواهد که به بهترین، زیباترین و درستترین شکل ممکن، آنچه را میاندیشیم بیان کنیم.
سختنویسی و مبهم نویسی را نمیتوان هنر خواند بلکه افاضه ی فضل آنهایی است که راه بیان بهتر و زیباتر را گم کرده اند و با مبهمنویسی قصد مطرح کردن خویش را دارند و این از دید من توهین بزرگتری به شعور مخاطب است تا ساده نویسی.
- تارا کسرایی
@tarakasraie
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#کنکور_۹۹
📣 آخرین جزئیات از نحوه برگزاری امتحانات نهایی پایه دوازدهم درخرداد ۱۳۹۹
🔺در طراحی سوالات امتحانات نهایی پایه دوازدهم نیز دو بخش در نظر گرفته شده است:
🔺۱- سوالات الزامی؛ برای کسب ۱۶ نمره از ۸۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت حضوری تدریس شده است و دانش آموزان ملزم به پاسخگویی به تمام سوالات آن هستند.
🔺۲- سوالات انتخابی؛ برای کسب ۴ نمره که در دو نوع طراحی میشوند، نوع اول از ۲۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت غیر حضوری تدریس و نوع دوم از محتوای ۸۰ درصدی که به صورت حضوری تدریس شده است در این بخش دانش آموزان اختیار دارند سوالاتی را که برای پاسخگویی آنها آمادگی بیشتری دارند انتخاب و پاسخ دهند.
@ferdosesokhan
📣 آخرین جزئیات از نحوه برگزاری امتحانات نهایی پایه دوازدهم درخرداد ۱۳۹۹
🔺در طراحی سوالات امتحانات نهایی پایه دوازدهم نیز دو بخش در نظر گرفته شده است:
🔺۱- سوالات الزامی؛ برای کسب ۱۶ نمره از ۸۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت حضوری تدریس شده است و دانش آموزان ملزم به پاسخگویی به تمام سوالات آن هستند.
🔺۲- سوالات انتخابی؛ برای کسب ۴ نمره که در دو نوع طراحی میشوند، نوع اول از ۲۰ درصد محتوای کتب درسی که به صورت غیر حضوری تدریس و نوع دوم از محتوای ۸۰ درصدی که به صورت حضوری تدریس شده است در این بخش دانش آموزان اختیار دارند سوالاتی را که برای پاسخگویی آنها آمادگی بیشتری دارند انتخاب و پاسخ دهند.
@ferdosesokhan
4_5884110310826051355.pdf
135.7 KB
#امتحان_نهایی
تفکيک محدوده ۸۰ درصد و ۲۰درصد تمام کتاب های سال ۱۲ برای امتحان نهایی سال ۹۹
✳️این فایل اصلاحيه است. دو درس: فارسی ۳ و شیمی ۳ تغییراتی داشته است.
@ferdosesokhan
تفکيک محدوده ۸۰ درصد و ۲۰درصد تمام کتاب های سال ۱۲ برای امتحان نهایی سال ۹۹
✳️این فایل اصلاحيه است. دو درس: فارسی ۳ و شیمی ۳ تغییراتی داشته است.
@ferdosesokhan
👆👆👆
✅اصلاحیه:
بخش حضوری فارسی ۳ برای امتحان نهایی ۱۴ صفحه اضافه شد.
در فایل اول، فارسی ۳ بخش حضوری از صفحه ۱۰ تا ۱۲۸ بود.
در فایل اصلاحیه بخش حضوری از صفحه ۱۰ تا ۱۴۲ است.
@ferdosesokhan
✅اصلاحیه:
بخش حضوری فارسی ۳ برای امتحان نهایی ۱۴ صفحه اضافه شد.
در فایل اول، فارسی ۳ بخش حضوری از صفحه ۱۰ تا ۱۲۸ بود.
در فایل اصلاحیه بخش حضوری از صفحه ۱۰ تا ۱۴۲ است.
@ferdosesokhan
پنجاه بدر
پنجاه بدر آیین سنتی و قدیمی مخصوص مردم شهر قزوین است که به پاس بارش های بهاری ، پنجاهمین روز سال یا فصل بهار را در طبیعت سپری می کنند.برای همین در پنجاه من روز بهار به مصلی قزوین می روند .
نحوه برگزاری
خوردن غذاهایی از جمله آش رشته و دُیماج و تنقلاتی چون آجیل و شیرینی باقیمانده از عید نوروز، بخشی از رسوم پنجاه بدر در شهر قزوین است. چنانچه از روز نخست سال تا پنجاهمین روز آن بارش باران فراوان باشد ، مردم در آیین پنجاه بدر نماز شکر به جا می آورند و چنانچه سالی کم باران باشد از خدواند طلب بارش باران می کنند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پنجاه بدر آیین سنتی و قدیمی مخصوص مردم شهر قزوین است که به پاس بارش های بهاری ، پنجاهمین روز سال یا فصل بهار را در طبیعت سپری می کنند.برای همین در پنجاه من روز بهار به مصلی قزوین می روند .
نحوه برگزاری
خوردن غذاهایی از جمله آش رشته و دُیماج و تنقلاتی چون آجیل و شیرینی باقیمانده از عید نوروز، بخشی از رسوم پنجاه بدر در شهر قزوین است. چنانچه از روز نخست سال تا پنجاهمین روز آن بارش باران فراوان باشد ، مردم در آیین پنجاه بدر نماز شکر به جا می آورند و چنانچه سالی کم باران باشد از خدواند طلب بارش باران می کنند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دربارۀ «رعد و برق»
واژۀ عربیِ «رعد» به معنیِ صدای بلندِ ترسناکی است که از ابرها میشنوید. نامِ دیگرش «تندر» و نامِ عامیانهاش «آسمونغُرُنبه» است.
واژۀ عربیِ «برق» به معنیِ نوری فوقالعاده شدید و ناگهانی است که در ابرها میبینید. نامهای دیگرش «آذرخش» و «صاعقه» است.
ترکیبِ عطفیِ «رعد و برق» از قدیم در فارسی به کار رفتهاست و جالب آنکه در قرآن نیز به همین صورت یک بار آمدهاست (سورۀ ۲، آیۀ ۱۹):
«فیهِ ظُلُماتٌ وَ رَعدٌ وَ بَرقٌ».
چنانکه مستحضرید، اول برق را در ابرها میبینید و بعد از چند لحظه رعد را میشنوید. یعنی برق مُقدّم بر رعد است و علتش هم این است که سرعتِ انتقالِ صوت بهمراتب کمتر از نور است.
با توجه به تقدمِ برق بر رعد، منطقی است که این ترکیبِ عطفی به صورتِ «برق و رعد» باشد، نه «رعد و برق»؛ اما به دلیلِ نامعلومی از دیرباز «رعد و برق» گفته و نوشتهاند.
علتِ شباهتِ واژۀ فارسیِ «تندر» با واژۀ انگلیسیِ thunder هم این است که ریشۀ هند و اروپاییِ مشترکی دارند.
واژۀ «صاعقه»، که شش بار در قرآن آمده، از ریشۀ «صعق» به معنیِ بیهوش شدنِ شخص، مثلاً براثرِ برخوردِ برق (صاعقه)، است.
@gozinguye
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
واژۀ عربیِ «رعد» به معنیِ صدای بلندِ ترسناکی است که از ابرها میشنوید. نامِ دیگرش «تندر» و نامِ عامیانهاش «آسمونغُرُنبه» است.
واژۀ عربیِ «برق» به معنیِ نوری فوقالعاده شدید و ناگهانی است که در ابرها میبینید. نامهای دیگرش «آذرخش» و «صاعقه» است.
ترکیبِ عطفیِ «رعد و برق» از قدیم در فارسی به کار رفتهاست و جالب آنکه در قرآن نیز به همین صورت یک بار آمدهاست (سورۀ ۲، آیۀ ۱۹):
«فیهِ ظُلُماتٌ وَ رَعدٌ وَ بَرقٌ».
چنانکه مستحضرید، اول برق را در ابرها میبینید و بعد از چند لحظه رعد را میشنوید. یعنی برق مُقدّم بر رعد است و علتش هم این است که سرعتِ انتقالِ صوت بهمراتب کمتر از نور است.
با توجه به تقدمِ برق بر رعد، منطقی است که این ترکیبِ عطفی به صورتِ «برق و رعد» باشد، نه «رعد و برق»؛ اما به دلیلِ نامعلومی از دیرباز «رعد و برق» گفته و نوشتهاند.
علتِ شباهتِ واژۀ فارسیِ «تندر» با واژۀ انگلیسیِ thunder هم این است که ریشۀ هند و اروپاییِ مشترکی دارند.
واژۀ «صاعقه»، که شش بار در قرآن آمده، از ریشۀ «صعق» به معنیِ بیهوش شدنِ شخص، مثلاً براثرِ برخوردِ برق (صاعقه)، است.
@gozinguye
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دربارۀ دورۀ «کُمون»
در اصطلاحِ پزشکی، دورۀ کُمون به دورهای گفته میشود که عاملِ بیماری واردِ بدن شده اما نشانههای بیماری هنوز آشکار نشدهاست.
به آن «دورۀ نهفتگی» هم میگویند.
معادلِ انگلیسیاش incubation period است.
واژۀ عربیِ «کُمون»، بر وزنِ فُعول از ریشۀ «کمن»، به معنیِ پنهان و نهفته بودن است. ظاهرِ «کُمون» خیلی عربی نیست و به همین دلیل بعضیها خیال میکنند واژهای اروپایی است.
واژۀ «کمین»، بر وزنِ فَعیل، به معنیِ پنهان یا مخفیگاه، هم از همین ریشه است. این واژه هم چندان ظاهرش عربی نیست و غلطانداز است و ممکن است بعضیها فارسی بپندارندش.
وقتی کسی کمین میکند، در جایی پنهان میشود تا ناگهان حمله کند.
واژۀ «مَکمَن»، بر وزنِ مَفعَل، اسمِمکان از این ریشه است، یعنی مخفیگاه و کمینگاه.
منوچهریِ دامغانی، شاعرِ قرنِ پنجم، گفتهاست:
سر از البرز برزد قرصِ خورشید
چو خونآلوده دزدی سر ز مَکمَن
اما در جامعهشناسی هم «کُمون» داریم، به معنیِ جامعه یا گروهی که در آن مالکیتِ شخصی وجود ندارد و همه چیز بینِ افراد مشترک است.
واژۀ کمونیسم (communism) از همین ریشه است.
کُمون به این معنی، واژۀ فرانسویِ commune است و هیچ ربطی به آن کُمونِ عربیتباری که اصطلاحِ پزشکی بود ندارد.
@gozinguye
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در اصطلاحِ پزشکی، دورۀ کُمون به دورهای گفته میشود که عاملِ بیماری واردِ بدن شده اما نشانههای بیماری هنوز آشکار نشدهاست.
به آن «دورۀ نهفتگی» هم میگویند.
معادلِ انگلیسیاش incubation period است.
واژۀ عربیِ «کُمون»، بر وزنِ فُعول از ریشۀ «کمن»، به معنیِ پنهان و نهفته بودن است. ظاهرِ «کُمون» خیلی عربی نیست و به همین دلیل بعضیها خیال میکنند واژهای اروپایی است.
واژۀ «کمین»، بر وزنِ فَعیل، به معنیِ پنهان یا مخفیگاه، هم از همین ریشه است. این واژه هم چندان ظاهرش عربی نیست و غلطانداز است و ممکن است بعضیها فارسی بپندارندش.
وقتی کسی کمین میکند، در جایی پنهان میشود تا ناگهان حمله کند.
واژۀ «مَکمَن»، بر وزنِ مَفعَل، اسمِمکان از این ریشه است، یعنی مخفیگاه و کمینگاه.
منوچهریِ دامغانی، شاعرِ قرنِ پنجم، گفتهاست:
سر از البرز برزد قرصِ خورشید
چو خونآلوده دزدی سر ز مَکمَن
اما در جامعهشناسی هم «کُمون» داریم، به معنیِ جامعه یا گروهی که در آن مالکیتِ شخصی وجود ندارد و همه چیز بینِ افراد مشترک است.
واژۀ کمونیسم (communism) از همین ریشه است.
کُمون به این معنی، واژۀ فرانسویِ commune است و هیچ ربطی به آن کُمونِ عربیتباری که اصطلاحِ پزشکی بود ندارد.
@gozinguye
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan