🔻تکنیکهای تست زنی🔻
1.نقطه شروع خود را انتخاب کنید.برخی از داوطلبان به ترتیب و اساس چینش سولات جواب میدهند و برخی دیگر براساس علاقه و درس ساده تر و مورد علاقه شروع به پاسخگویی میکنند.
توصیه میشود با درسهای آسانتر و مورد علاقه شروع کنید چون این روش باعث میشود :
☜ ضریب امیدواری بالا رود
☜ ضریب اعتماد به نفس بالا میرود
☜ باعث صرفه جویی در وقت میشود
☜ باعث مقابله با هیجان شروع آزمون میشود و به مهار التهاب اولیه
می انجامد.
2.همیشه سعی کنید متن سوال را به دقت و آرامش تمام بخوانید و بفهمید سوال از شما چه خواسته است. زیرا با فهمیدن متن سوال و دقت در آنچه از شما خواسته شده به نیمی از پاسخ دست یافته اید.
3. با پاسخگویی به سولات ساده و اجتناب از درگیر شدن با سولات دشوار در وقتتان صرفه جویی کنید و سرعت تست زنی خودرا افزایش دهید.
4. به خاطر داشته باشید در هر درس نمره ای که بابت پاسخگویی به سولات ساده یا دشوار به دست می آورید یکسان است پس اول به سولات ساده جواب بدهید.
5. درکنکور فقط سواد شما را
نمی سنجند , علاوه بر سواد سرعت , دقت و هوش شما را نیز می سنجند.
6. همیشه تعداد معدودی از داوطلبان هم فرصت و هم توانایی آن را دارند که به همه سولات جواب درست بدهند پس اگر با سوال یا سوالات سختی شدید خودتان را نبازید و با آرامش به ادامه پاسخ بپردازید . شاید این سوال یا سوالات برای همه سخت باشد.
7. تستهای موجود در هر آزمونی را
می توان به دو دسته تست های سرعتی و تست های قدرتی تقسیم کرد:
🔹تست های سرعتی معمولا محفوظات , سرعت انتقال و سرعت عمل شما را میسنجد پس حافظه , مهارت و تسلط شما بر دروس مختلف را می سنجد.
🔸تست های قدرتی برخلاف تست های سرعتی معمولا درک و فهم , قدرت تجزیه و تحلیل , مقایسه , دسته بندی , توانایی به کار بستن , ارتباط دادن , خلاقیت داشتن و سایر لایه های عمیق تر ذهنی را می سنجد.
☜به خاطر داشته باشید که در تست های سرعتی , معمولا اما نه همیشه , اولین حدس صحیح تر میباشد مگر اینکه (شتاب زده عمل کرده باشیم – تمرکز نداشته باشیم – بدنه سوال را به خوبی نخوانده باشیم )
8.اشتباه در محاسبات عددی معمولا ناشی از شتاب و عدم تمرکز است, پس شتابتان را کنترل کنید و تمرکزتان را افزایش دهید .
☜برای دقت بیشتر سرعت را از دست ندهید , تعادل در سرعت و دقت را بیاموزید .
9.در تمرینهای تستی که انجام میدهید جوابها را همیشه چک کنید تا از این راه , ضریب بی دقتی را کاهش دهید و هم باز آموزی و یادآوری روشهای حل مسئله را درونی کنیم.
@ferdosesokhan
1.نقطه شروع خود را انتخاب کنید.برخی از داوطلبان به ترتیب و اساس چینش سولات جواب میدهند و برخی دیگر براساس علاقه و درس ساده تر و مورد علاقه شروع به پاسخگویی میکنند.
توصیه میشود با درسهای آسانتر و مورد علاقه شروع کنید چون این روش باعث میشود :
☜ ضریب امیدواری بالا رود
☜ ضریب اعتماد به نفس بالا میرود
☜ باعث صرفه جویی در وقت میشود
☜ باعث مقابله با هیجان شروع آزمون میشود و به مهار التهاب اولیه
می انجامد.
2.همیشه سعی کنید متن سوال را به دقت و آرامش تمام بخوانید و بفهمید سوال از شما چه خواسته است. زیرا با فهمیدن متن سوال و دقت در آنچه از شما خواسته شده به نیمی از پاسخ دست یافته اید.
3. با پاسخگویی به سولات ساده و اجتناب از درگیر شدن با سولات دشوار در وقتتان صرفه جویی کنید و سرعت تست زنی خودرا افزایش دهید.
4. به خاطر داشته باشید در هر درس نمره ای که بابت پاسخگویی به سولات ساده یا دشوار به دست می آورید یکسان است پس اول به سولات ساده جواب بدهید.
5. درکنکور فقط سواد شما را
نمی سنجند , علاوه بر سواد سرعت , دقت و هوش شما را نیز می سنجند.
6. همیشه تعداد معدودی از داوطلبان هم فرصت و هم توانایی آن را دارند که به همه سولات جواب درست بدهند پس اگر با سوال یا سوالات سختی شدید خودتان را نبازید و با آرامش به ادامه پاسخ بپردازید . شاید این سوال یا سوالات برای همه سخت باشد.
7. تستهای موجود در هر آزمونی را
می توان به دو دسته تست های سرعتی و تست های قدرتی تقسیم کرد:
🔹تست های سرعتی معمولا محفوظات , سرعت انتقال و سرعت عمل شما را میسنجد پس حافظه , مهارت و تسلط شما بر دروس مختلف را می سنجد.
🔸تست های قدرتی برخلاف تست های سرعتی معمولا درک و فهم , قدرت تجزیه و تحلیل , مقایسه , دسته بندی , توانایی به کار بستن , ارتباط دادن , خلاقیت داشتن و سایر لایه های عمیق تر ذهنی را می سنجد.
☜به خاطر داشته باشید که در تست های سرعتی , معمولا اما نه همیشه , اولین حدس صحیح تر میباشد مگر اینکه (شتاب زده عمل کرده باشیم – تمرکز نداشته باشیم – بدنه سوال را به خوبی نخوانده باشیم )
8.اشتباه در محاسبات عددی معمولا ناشی از شتاب و عدم تمرکز است, پس شتابتان را کنترل کنید و تمرکزتان را افزایش دهید .
☜برای دقت بیشتر سرعت را از دست ندهید , تعادل در سرعت و دقت را بیاموزید .
9.در تمرینهای تستی که انجام میدهید جوابها را همیشه چک کنید تا از این راه , ضریب بی دقتی را کاهش دهید و هم باز آموزی و یادآوری روشهای حل مسئله را درونی کنیم.
@ferdosesokhan
#علوم_و_فنون
#کسب_مهارت_تشخیص_وزن
#عروض_سماعی👂
با توجه به فرصت محدود و زمانبر بودن تقطیع هجایی در آزمون سراسری،کسب مهارت سماعی تشخیص وزن، نیازی ضروری است. یکی از بخش های جالب سایت #گنجور تفکیک وزن های مورد استفاده شاعران است. با رفتن به لینک های زیر، وزن های پر کاربرد شعر فارسی را بشناسید و مهارت خود را در تشخیص سماعی اوزان شعر فارسی تقویت کنید.
بعد از رفتن به صفحه ی مورد نظر با کلیک کردن بر روی هر وزن، به اشعار سروده شده در آن وزن راهنمایی خواهد شد. کلید موفقیت شما در کسب این مهارت خواندن ابیات مختلف و #تکرار است.
اوزان مورد استفاده ی حافظ:
https://ganjoor.net/hafez/vazn/
اوزان مورد استفاده ی سعدی
https://ganjoor.net/saadi/vazn/
اوزان مورد استفاده ی صائب:
https://ganjoor.net/saeb/vazn/
اوزان مورد استفاده ی خواجوی کرمانی
https://ganjoor.net/khajoo/vazn/
اوزان مورد استفاده ی پروین اعتصامی
https://ganjoor.net/parvin/vazn/
اوزان مورد استفاده ی شهریار:
https://ganjoor.net/shahriar/vazn/
اوزان مورد استفاده ی بیدل:
https://ganjoor.net/bidel/vazn/
اوزان مورد استفاده ی خاقانی:
https://ganjoor.net/khaghani/vazn
ادبستان_رمضانلی_آبان۹۷
@adabestan94
@ferdosesokhan
#کسب_مهارت_تشخیص_وزن
#عروض_سماعی👂
با توجه به فرصت محدود و زمانبر بودن تقطیع هجایی در آزمون سراسری،کسب مهارت سماعی تشخیص وزن، نیازی ضروری است. یکی از بخش های جالب سایت #گنجور تفکیک وزن های مورد استفاده شاعران است. با رفتن به لینک های زیر، وزن های پر کاربرد شعر فارسی را بشناسید و مهارت خود را در تشخیص سماعی اوزان شعر فارسی تقویت کنید.
بعد از رفتن به صفحه ی مورد نظر با کلیک کردن بر روی هر وزن، به اشعار سروده شده در آن وزن راهنمایی خواهد شد. کلید موفقیت شما در کسب این مهارت خواندن ابیات مختلف و #تکرار است.
اوزان مورد استفاده ی حافظ:
https://ganjoor.net/hafez/vazn/
اوزان مورد استفاده ی سعدی
https://ganjoor.net/saadi/vazn/
اوزان مورد استفاده ی صائب:
https://ganjoor.net/saeb/vazn/
اوزان مورد استفاده ی خواجوی کرمانی
https://ganjoor.net/khajoo/vazn/
اوزان مورد استفاده ی پروین اعتصامی
https://ganjoor.net/parvin/vazn/
اوزان مورد استفاده ی شهریار:
https://ganjoor.net/shahriar/vazn/
اوزان مورد استفاده ی بیدل:
https://ganjoor.net/bidel/vazn/
اوزان مورد استفاده ی خاقانی:
https://ganjoor.net/khaghani/vazn
ادبستان_رمضانلی_آبان۹۷
@adabestan94
@ferdosesokhan
هدف از بررسی روابط معنایی کلمات در قلمرو زبانی چیست؟
آیا لازم است روابط معنایی همهٔ واژگان به کار رفته در یک متن (شعر / نثر) را بررسی کرد؟
رابطههای معنایی کلمات، بیشتر برای کلمات دو معنایی به کار میآید؛ مثلاً در بیت زیر، معنای واژهی «رنگ» با توجه به تناسبی که با واژههای «لاله» و «قیر» دارد، مشخّص میشود:
چنان ننگش آمد ز کار هجیر
که شد لاله رنگش به کردار قیر
اما معنی واژهی «رنگ» در بیت زیر، با توجّه به رابطهی «ترادف» با واژهی «افسون» مشخص میشود:
که هم رزم جستی هم افسون و رنگ
نیامد ز کار تو بر دوده ننگ
همچنین میدانیم که واژهی «باره» در سه معنی «اسب»، «دیوار» و «قلعه» به کار میرود؛ در بیت زیر، معنای «باره» از طریق رابطهی تضمّن آن با «در» و رابطهی ترادف آن با «دژ» مشخص میشود:
درِ باره بگشاد گردآفرید
تن خسته و بسته بر دژ کشید
معنای واژهی «سیر» در بیت زیر، براساس رابطهی تناسب با «پیاز»، به ذهن میرسد:
یا برون آی همچو سیر از پوست
یا به پرده درون نشین چو پیاز
و در بیت زیر، معنای «سیر» از طریق رابطهی تضاد با «گرسنه» به ذهن میآید:
گرسنه چو با سیر خاید کباب
به فربهترین زخمی آرد شتاب
در نمونهی زیر، معنای واژهی «رنگ» از طریق همنشینی با «زردی» مشخص میشود و رابطهی آن، با زردی، «تضمّن» است:
هزار آفرین بر می سرخ باد
که از روی ما رنگ زردی ببرد
پیروز باشید
یعقوب کیانی شاهوندی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
آیا لازم است روابط معنایی همهٔ واژگان به کار رفته در یک متن (شعر / نثر) را بررسی کرد؟
رابطههای معنایی کلمات، بیشتر برای کلمات دو معنایی به کار میآید؛ مثلاً در بیت زیر، معنای واژهی «رنگ» با توجه به تناسبی که با واژههای «لاله» و «قیر» دارد، مشخّص میشود:
چنان ننگش آمد ز کار هجیر
که شد لاله رنگش به کردار قیر
اما معنی واژهی «رنگ» در بیت زیر، با توجّه به رابطهی «ترادف» با واژهی «افسون» مشخص میشود:
که هم رزم جستی هم افسون و رنگ
نیامد ز کار تو بر دوده ننگ
همچنین میدانیم که واژهی «باره» در سه معنی «اسب»، «دیوار» و «قلعه» به کار میرود؛ در بیت زیر، معنای «باره» از طریق رابطهی تضمّن آن با «در» و رابطهی ترادف آن با «دژ» مشخص میشود:
درِ باره بگشاد گردآفرید
تن خسته و بسته بر دژ کشید
معنای واژهی «سیر» در بیت زیر، براساس رابطهی تناسب با «پیاز»، به ذهن میرسد:
یا برون آی همچو سیر از پوست
یا به پرده درون نشین چو پیاز
و در بیت زیر، معنای «سیر» از طریق رابطهی تضاد با «گرسنه» به ذهن میآید:
گرسنه چو با سیر خاید کباب
به فربهترین زخمی آرد شتاب
در نمونهی زیر، معنای واژهی «رنگ» از طریق همنشینی با «زردی» مشخص میشود و رابطهی آن، با زردی، «تضمّن» است:
هزار آفرین بر می سرخ باد
که از روی ما رنگ زردی ببرد
پیروز باشید
یعقوب کیانی شاهوندی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#کنکور_۹۹
آثار مشابه در تاریخ ادبیات کنکور
خسرو و شیرین:نظامیگنجوی/ فرهادوشیرین: وحشی بافقی
دیدارصبح:طاهره صفّازاده/ تنفّس صبح:قیصر امینپور/ دیداری با اهل قلم:غلامحسین یوسفی
راه آبنامه:سیّدمحمّدعلیجمالزاده/ راه بِئر سبع:اَثل مانین
روزها:محمّدعلی اسلامیندوشن/ آن روزها(ترجمهی "الایام" طهحسین): حسین خدیو جم
دیوان شرقی_غربی:گوته/ نه شرقی نه غربی، انسانی:عبدالحسین زرّینکوب
سیرهی رسولالله:قاضی ابرقو/ سیرت رسولالله:عبّاس زریاب خویی
قصص الانبیاء: ابواسحاق نیشابوری/ قصصالعلما: میرزا طاهر تنکابنی
لیلی و مجنون: نظامی گنجوی/ لیلی و مجنون:جامی/ مجنون و لیلی: وحشی بافقی
مجالسپنجگانه: سعدی/ مجالس سبعه: مولوی
@ferdosesokhan
آثار مشابه در تاریخ ادبیات کنکور
خسرو و شیرین:نظامیگنجوی/ فرهادوشیرین: وحشی بافقی
دیدارصبح:طاهره صفّازاده/ تنفّس صبح:قیصر امینپور/ دیداری با اهل قلم:غلامحسین یوسفی
راه آبنامه:سیّدمحمّدعلیجمالزاده/ راه بِئر سبع:اَثل مانین
روزها:محمّدعلی اسلامیندوشن/ آن روزها(ترجمهی "الایام" طهحسین): حسین خدیو جم
دیوان شرقی_غربی:گوته/ نه شرقی نه غربی، انسانی:عبدالحسین زرّینکوب
سیرهی رسولالله:قاضی ابرقو/ سیرت رسولالله:عبّاس زریاب خویی
قصص الانبیاء: ابواسحاق نیشابوری/ قصصالعلما: میرزا طاهر تنکابنی
لیلی و مجنون: نظامی گنجوی/ لیلی و مجنون:جامی/ مجنون و لیلی: وحشی بافقی
مجالسپنجگانه: سعدی/ مجالس سبعه: مولوی
@ferdosesokhan
پیشکش مَردی که خواب کلمه میدید
«فرهنگ حییم» ؛ کتابی که شاید بتوان گفت در چند دههی اخیر در خانهی هر ایرانی که اندک تحصیلاتی داشت، لزوماً یافت میشد و شاید بههمین دلیل در خاطرات ِ هر یک از ما سهمی دارد
لذا مناسب است یادی کنیم از خالق این اثر؛ از مردی که به راستی مظلوم ماند و نامش آنگونه که درخورِ زحمات کم نظیرش بود، در یادها نماند. در وصف گمنامی و مظلومیت آن مرد بزرگ همین بس که تقریبا بیشتر کسانی که سالها و دههها فرهنگ حییم در دوران تحصیل و هنگام تحقیق و پژوهش، فریاد رسشان بود ، حتی نام صاحب این اثر را به درستی تلفظ نمی کنند
«سلیمان حییم» (حییم بر وزن نعیم و نه حیّم بر وزن قیّم) یک ایرانی وطن پرستِ یهودیِ اهل شیراز و از خانوادهای مذهبی و بی بضاعت بود که همه ی رزق شان از اندک درآمد شغل لحاف دوزی ِ پدر خانواده تامین می شد. واژه ی «حییم» که همچون بسیاری از کلمات عبری از ریشهی عربی است، در کتاب مقدس یهودیان، از صفات خداوند و به معنای «زنده و جاوید» است و بههمین خاطر سلیمان حییم که انسانی مذهبی و مومن بود، همواره از اینکه مردم نام او را به درستی تلفظ نمی کنند شکوه میکرد. سلیمان حییم در سال ۱۲۹۴ ه.ش از کالج آمریکاییها در تهران فارغالتحصیل شد. او در همین دوران با زبان انگلیسی آشنا شد و استعداد شگرف او در به خاطر سپردن واژه ها نمایان گشت آنگونه که به او "دیکسیونر متحرک" میگفتند. او در دوران تحصیل به اهمیت و نیاز به یک فرهنگ لغت زبان پیبرد و بهتنهایی کار تدوین چنین فرهنگ لغتی را آغاز کرد؛ امری که اهل فن به دشواری های آن واقفند و میدانند که امروزه چنین کاری در قالب سازمانها و گروههای چندین نفره انجام می گیرد. حییم ولی با همت والایش کار نگارش آن را به پایان برد و علیرغم درآمد اندکش آن را با سرمایهی شخصی خود منتشر کرد و اینگونه در سال ۱۳۰۸، ایران صاحب اولین فرهنگ لغت فارسی–انگلیسی شد.
«فرهنگ حییم» علاوه بر پشتکار کم نظیر مولفاش، مدیون دو ویژگی بارز اوست؛ نظم و دقت او و نیز عشق وافر او به کاری که میکرد. بسیاری از واژه های فارسی که او می بایست به انگلیسی برگردانَد، معادل مشخصی در زبان مقصد نداشتند. واژه هایی چون "گل اندام"، گلاب پاش" و بسیاری واژه های دیگر که در آن دوران کلماتی رایج بودند، اینچنین اند. سلیمان حییم اما فقط زمانی معادل انگلیسی واژه را می پذیرفت که از صحت و درستی آن اطمینان یابد تا آنجا که برای معادل چند واژه، مقداری "گل سرشوی"، "سنگ پا" و "سنجد" را با خود به انگلستان برد تا با مشاوره ی اساتید آکسفورد معادل دقیق آن را بیابد. این همت والا جز با نیروی عشق به کار میسر نیست؛ عشقی که خود او در توصیف آن می گوید: "حتی شبها هنگام خواب هم در رويای لغت بهسر میبرم"
این نوشته در بزرگداشت مرد یهودی بزرگی است که تمام عمر خود را با فرهنگ و هنر همدم و همنشین بود؛ آنگونه که ویولن نوازی چیره دست بود و علاوه بر آشنایی با ردیفهای موسیقی، کمانچه، تار و تنبک را نیز بهخوبی مینواخت. بیش از همه اما او وطنپرستی والاهمت بود که دل در گرو میهن داشت و در روزگاری که جمعیت باسوادان ایران کمتر از ۵ درصد بود، برای کودکان فردای میهن، قدم در راهی دشوار گذاشت.
نام بلندش بلندآوازه تر باد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
«فرهنگ حییم» ؛ کتابی که شاید بتوان گفت در چند دههی اخیر در خانهی هر ایرانی که اندک تحصیلاتی داشت، لزوماً یافت میشد و شاید بههمین دلیل در خاطرات ِ هر یک از ما سهمی دارد
لذا مناسب است یادی کنیم از خالق این اثر؛ از مردی که به راستی مظلوم ماند و نامش آنگونه که درخورِ زحمات کم نظیرش بود، در یادها نماند. در وصف گمنامی و مظلومیت آن مرد بزرگ همین بس که تقریبا بیشتر کسانی که سالها و دههها فرهنگ حییم در دوران تحصیل و هنگام تحقیق و پژوهش، فریاد رسشان بود ، حتی نام صاحب این اثر را به درستی تلفظ نمی کنند
«سلیمان حییم» (حییم بر وزن نعیم و نه حیّم بر وزن قیّم) یک ایرانی وطن پرستِ یهودیِ اهل شیراز و از خانوادهای مذهبی و بی بضاعت بود که همه ی رزق شان از اندک درآمد شغل لحاف دوزی ِ پدر خانواده تامین می شد. واژه ی «حییم» که همچون بسیاری از کلمات عبری از ریشهی عربی است، در کتاب مقدس یهودیان، از صفات خداوند و به معنای «زنده و جاوید» است و بههمین خاطر سلیمان حییم که انسانی مذهبی و مومن بود، همواره از اینکه مردم نام او را به درستی تلفظ نمی کنند شکوه میکرد. سلیمان حییم در سال ۱۲۹۴ ه.ش از کالج آمریکاییها در تهران فارغالتحصیل شد. او در همین دوران با زبان انگلیسی آشنا شد و استعداد شگرف او در به خاطر سپردن واژه ها نمایان گشت آنگونه که به او "دیکسیونر متحرک" میگفتند. او در دوران تحصیل به اهمیت و نیاز به یک فرهنگ لغت زبان پیبرد و بهتنهایی کار تدوین چنین فرهنگ لغتی را آغاز کرد؛ امری که اهل فن به دشواری های آن واقفند و میدانند که امروزه چنین کاری در قالب سازمانها و گروههای چندین نفره انجام می گیرد. حییم ولی با همت والایش کار نگارش آن را به پایان برد و علیرغم درآمد اندکش آن را با سرمایهی شخصی خود منتشر کرد و اینگونه در سال ۱۳۰۸، ایران صاحب اولین فرهنگ لغت فارسی–انگلیسی شد.
«فرهنگ حییم» علاوه بر پشتکار کم نظیر مولفاش، مدیون دو ویژگی بارز اوست؛ نظم و دقت او و نیز عشق وافر او به کاری که میکرد. بسیاری از واژه های فارسی که او می بایست به انگلیسی برگردانَد، معادل مشخصی در زبان مقصد نداشتند. واژه هایی چون "گل اندام"، گلاب پاش" و بسیاری واژه های دیگر که در آن دوران کلماتی رایج بودند، اینچنین اند. سلیمان حییم اما فقط زمانی معادل انگلیسی واژه را می پذیرفت که از صحت و درستی آن اطمینان یابد تا آنجا که برای معادل چند واژه، مقداری "گل سرشوی"، "سنگ پا" و "سنجد" را با خود به انگلستان برد تا با مشاوره ی اساتید آکسفورد معادل دقیق آن را بیابد. این همت والا جز با نیروی عشق به کار میسر نیست؛ عشقی که خود او در توصیف آن می گوید: "حتی شبها هنگام خواب هم در رويای لغت بهسر میبرم"
این نوشته در بزرگداشت مرد یهودی بزرگی است که تمام عمر خود را با فرهنگ و هنر همدم و همنشین بود؛ آنگونه که ویولن نوازی چیره دست بود و علاوه بر آشنایی با ردیفهای موسیقی، کمانچه، تار و تنبک را نیز بهخوبی مینواخت. بیش از همه اما او وطنپرستی والاهمت بود که دل در گرو میهن داشت و در روزگاری که جمعیت باسوادان ایران کمتر از ۵ درصد بود، برای کودکان فردای میهن، قدم در راهی دشوار گذاشت.
نام بلندش بلندآوازه تر باد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#کنکور_۹۹
بهترین روش خواندن قرابت های معنایی
مبحث قرابت معنایی یکی از مباحث تست خیز درس ادبیات است که به صورت مکرر در کنکورهای سال های اخیر ۹ تست را به خود اختصاص داده است. به دلیل بی اطلاعی از روش مطالعه ی این مبحث برخی داوطلبان درصد پایینی از این مبحث می گیرند.
قرابت معنایی از جمله مباحثی است که نیاز به تجزیه و تحلیل دارد و باید ارتباط اجزا را با یکدیگر دریافت و سپس موقعیت یک جزء یا کلمه را در آن مجموعه مشخص کرد.
برای این که در این مبحث به تسلط برسید به نکات زیر توجه کنید:
۱- هنگام مطالعه ي اشعار و متون به معناي ظاهري و معنوي اشعار توجه کنيد و با نگاهي تحليلي، مفهوم بيت را دریابید. باید بتوانيد متون و اشعاري که با هم قرابت معناي دارند مشخص کنید.
۲- با بررسی تست های قرابت معنایی مشاهده شده است که يک بيت از کتاب و گزينه ها خارج از کتاب درسي طرح می شود. بيت هاي خارج از کتاب درسي را نیز مطالعه کنید.
۳- گاهی يک مصراع در صورت سؤال است و با ساير گزينه ها تناسب دارد یا تناسب ندارد. برای این که این موارد را تشخیص دهید، حتماً از کتاب درسی یا کتاب های آموزشی کانون که به صورت کامل هر بیت و مصراع را توضیح داده*اند استفاده کنید تا با شناخت کاملی بتوانید مطالب را یاد بگیرید.
۴- گاه سؤالاتي طرح می شوند که برای پاسخ گویی به آن ها به مطالعه ي دقيق متن کتاب درسي نیاز دارید. پس هیچ گاه کتاب درسی را از برنامه ی مطالعاتی تان خارج نکنید.
توصیه ی مشاوره ای:
مبحث قرابت معنایی یکی از مباحثی است که باید آن را در بلندمدت یاد بگیرید و نیاز به هدف گذاری بلندمدت دارد. توصیه می کنم عجول نباشید و برای یادگیری این مبحث حوصله به خرج دهید.
توصیههایی برای قرابت معنایی – ادبیات کنکور
۱. درست خواندن واژهها در قرابت معنایی
بسیاری از واژهها از نظر نوشتاری یکسان هستند اما تلفظ و معنای متفاوتی دارند. گاهی به گمان خودمان میتوانیم یک بیت را بخوانیم اما هر چه بیشتر بخوانیم، کمتر میفهمیم! پس نکند یک واژه را باید به شیوهی دیگری تلفظ کنیم؟
۲. توجه به کاربردهای «ی» در قرابت معنایی
ی گاهی «ی» نشانهی نکره است. معمولاً میتوان «ی» نکره را با «یک»، «آن»، «هر» و «هیچ» جایگزین کرد.
مثال: سحری خداوندگارش فرمود که: تاسها برگیر که به حمام رویم. (مولوی)
سحری: یک سحر،
ی گاهی «ی» جزئی از واژه است نه «ی» نکره
مثال: هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را
ی گاهی «ی» نکره، مخفف فعل «هستی» است.
مثال: چو تویی قضایگردان به دعای مستمندان / که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را تویی: تو هستی
۳. هنگام خواندن بیتها و شعرها باید این سؤال بیشتر از همهی سؤالها در ذهن شما مطرح شود: «این کلمه را به همراه کلمهی بعدی بخوانم یا اینکه بعد از آن مکث کنم؟» به عبارت دیگر «باید بین این دو کلمه کسره بیاید یا درنگ؟»
۴. گاهی میان دو واژه، نه میشود کسره آورد نه مکث کرد؛ زیرا هیچ یک از این دو حالت خواندن را به جای معنیداری نمیرساند. در این موارد احتمالاً با یک واژهی مرکب روبهرو هستید؛ یعنی باید آن دو واژه را سرهم و به شکل یک واژه بخوانید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بهترین روش خواندن قرابت های معنایی
مبحث قرابت معنایی یکی از مباحث تست خیز درس ادبیات است که به صورت مکرر در کنکورهای سال های اخیر ۹ تست را به خود اختصاص داده است. به دلیل بی اطلاعی از روش مطالعه ی این مبحث برخی داوطلبان درصد پایینی از این مبحث می گیرند.
قرابت معنایی از جمله مباحثی است که نیاز به تجزیه و تحلیل دارد و باید ارتباط اجزا را با یکدیگر دریافت و سپس موقعیت یک جزء یا کلمه را در آن مجموعه مشخص کرد.
برای این که در این مبحث به تسلط برسید به نکات زیر توجه کنید:
۱- هنگام مطالعه ي اشعار و متون به معناي ظاهري و معنوي اشعار توجه کنيد و با نگاهي تحليلي، مفهوم بيت را دریابید. باید بتوانيد متون و اشعاري که با هم قرابت معناي دارند مشخص کنید.
۲- با بررسی تست های قرابت معنایی مشاهده شده است که يک بيت از کتاب و گزينه ها خارج از کتاب درسي طرح می شود. بيت هاي خارج از کتاب درسي را نیز مطالعه کنید.
۳- گاهی يک مصراع در صورت سؤال است و با ساير گزينه ها تناسب دارد یا تناسب ندارد. برای این که این موارد را تشخیص دهید، حتماً از کتاب درسی یا کتاب های آموزشی کانون که به صورت کامل هر بیت و مصراع را توضیح داده*اند استفاده کنید تا با شناخت کاملی بتوانید مطالب را یاد بگیرید.
۴- گاه سؤالاتي طرح می شوند که برای پاسخ گویی به آن ها به مطالعه ي دقيق متن کتاب درسي نیاز دارید. پس هیچ گاه کتاب درسی را از برنامه ی مطالعاتی تان خارج نکنید.
توصیه ی مشاوره ای:
مبحث قرابت معنایی یکی از مباحثی است که باید آن را در بلندمدت یاد بگیرید و نیاز به هدف گذاری بلندمدت دارد. توصیه می کنم عجول نباشید و برای یادگیری این مبحث حوصله به خرج دهید.
توصیههایی برای قرابت معنایی – ادبیات کنکور
۱. درست خواندن واژهها در قرابت معنایی
بسیاری از واژهها از نظر نوشتاری یکسان هستند اما تلفظ و معنای متفاوتی دارند. گاهی به گمان خودمان میتوانیم یک بیت را بخوانیم اما هر چه بیشتر بخوانیم، کمتر میفهمیم! پس نکند یک واژه را باید به شیوهی دیگری تلفظ کنیم؟
۲. توجه به کاربردهای «ی» در قرابت معنایی
ی گاهی «ی» نشانهی نکره است. معمولاً میتوان «ی» نکره را با «یک»، «آن»، «هر» و «هیچ» جایگزین کرد.
مثال: سحری خداوندگارش فرمود که: تاسها برگیر که به حمام رویم. (مولوی)
سحری: یک سحر،
ی گاهی «ی» جزئی از واژه است نه «ی» نکره
مثال: هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی / کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را
ی گاهی «ی» نکره، مخفف فعل «هستی» است.
مثال: چو تویی قضایگردان به دعای مستمندان / که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را تویی: تو هستی
۳. هنگام خواندن بیتها و شعرها باید این سؤال بیشتر از همهی سؤالها در ذهن شما مطرح شود: «این کلمه را به همراه کلمهی بعدی بخوانم یا اینکه بعد از آن مکث کنم؟» به عبارت دیگر «باید بین این دو کلمه کسره بیاید یا درنگ؟»
۴. گاهی میان دو واژه، نه میشود کسره آورد نه مکث کرد؛ زیرا هیچ یک از این دو حالت خواندن را به جای معنیداری نمیرساند. در این موارد احتمالاً با یک واژهی مرکب روبهرو هستید؛ یعنی باید آن دو واژه را سرهم و به شکل یک واژه بخوانید.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✅ الله، علی (ع)، آقاجون: ما و قصه عکسهایمان
سرگذشت ما و عکسهایمان سرگذشت جالبی دارد. چند دهه قبل در خانهها عموماً سه قابِ عکس در طاقچه اتاق نشیمن قرار داشت: الله، علی (ع) و آقاجون! در جامعه مردسالار تنها عکس پدر خانواده میتوانست در طاقچه قرار گیرد و بعد از الله و علی (ع)، از آن بالا به ما نگاه کند.
با گذشت زمان و وقتیکه زیارت، خانوادگی شد بهتدریج عکسهای خانوادگی هم روی دیوارها و در طاقچهها جا باز کردند؛ همان عکسهایی که اعضای خانواده بدون هیچ لبخندی، دست بر سینه در کنار آرامگاه امام رضا (ع) ایستاده بودند. در این عکسها هم غالباً پدر خانواده در مرکز عکس قرار داشت.
با تغییر جامعه و گسترش مدرنیسم اجتماعی، بهتدریج عکسهای خانوادگی آتلیهای (با محوریت زن و شوهر) روی دیوارها جا باز کردند. زن و شوهرها عکس دونفره میگرفتند، قاب میکردند و به دیوار میچسباندند. عکسها بیشتر شدند و آلبوم وارد خانوادهها شد. معمولاً خانوادهها یک آلبوم عکس داشتند که با عکس عروسی پدر و مادر شروع میشد. وقتی آلبوم را ورق میزدید گویی دارید یک سریال تلویزیونی تماشا میکنید. این آلبوم عکس بود که سرگذشت خانواده را روایت میکرد. آدمها وقتی دلشان میگرفت آلبوم میدیدند و درباره آدمها حرف میزدند. وقتی مهمان میآمد آلبومها آورده میشد، تخمه میشکستند و دور هم عکس میدیدند و خاطرات را مرور میکردند. آدمها برنامهریزی میکردند که فلان روز به آتلیه بروند. برای همین قبل و بعد از عکس گرفتن در آتلیه، خوش بودند. عکس گرفتن به معنای یک روز خوب بود. یکی از خاطرات خوب زندگی هم حرف زدن از فیگورهای عکاسها موقع گرفتن عکس بود.
دوربینهای شخصی که آمد با آن فیلمهای 12 ، 24 و 36 تایی، دوره انتظار پر شدن حلقه و بردن به عکاسی و گرفتن از عکاسی را با خودش آورد. همه دوربین نداشتند. خیلی اوقات پیش میآمد که آدم ها عکسهایی از خودشان میدیدند که خودشان نداشتند. در مراسمی عکس گرفته بودند و طبیعتاً فقط صاحب دوربین عکسها را داشت. هر خانواده معمولاً یک آلبوم داشت و آدمها با ازدواج میتوانستند آلبوم عکس جداگانهای داشته باشند. داشتن آلبوم عکس به معنای مستقل شدن از خانواده بود.
دوربینهای دیجیتال که آمد، انقلابی بر پا شد و موبایلهای دوربیندار که آمد انقلابی دیگر! امروزه با اینکه هر کس در ماه شاید صدها عکس بگیرد دیگر آلبومی وجود ندارد. عکسها گرفته میشوند ولی حتی یکبار هم نگاه نمیشوند. عکسها مانند پودر رختشویی فقط مصرف میشوند. همه عجله میکنند تا لحظههایشان را با عکس ثبت کنند ولی چون این جمله باب شده است که «در لحظه زندگی کن» معمولاً به هیچ لحظهای پس از ثبت شدن با عکس، رجوع نمیشود. لحظهها فقط ثبت میشوند! جالب آنکه برخی از آدمها عکسهای قدیمیشان را هم اسکن میکنند تا از بین نرود درحالیکه بهندرت هزاران عکسی را که بهتازگی گرفتهاند، میبینند. فقط عکس روی عکس است که انباشته میشود.
با تحولات جامعه، عکسهای اقوام و فامیل کمتر و عکس با دوستان بیشتر شده است. دیگر از برخی از فامیل هیچ عکسی نداریم. حتی یک عکس. "عکسهای امام رضایی" کم شده و "عکسهای آنتالیایی" جای آنها را گرفتهاند.
دیگر در اتاق نشیمن عکسی دیده نمیشود. عکسهای زنوشوهری به اتاقخواب و عکسهای خانوادگی به روی یخچال منتقل شدهاند. عکس گرفتن بیشتر از عکس دیدن مهم شده است. آدمها دیگر هم خوب عکس میاندازند و هم خوب عکس میگیرند.
تلفنهای همراهِ دارای دوربینهای قوی دو پیامد داشت: آنهایی که پشت دوربین بودند احساس کردند که استعداد عجیبی در عکاسی دارند و آنهایی هم که جلوی دوربین بودند با دیدن عکس خودشان از زمانه گلایه کردند که چرا هنوز بهعنوان یک مدل کشف نشدهاند.
در مقایسه با قدیم، امروزه وقتی عکسی میگیریم اول خودمان را چک میکنیم. عکسهایی را که خوشمان نمیآید فوراً حذف میکنیم. امروزه عکس گرفتن در موقعیت طبیعی باب شده است ولی هیچکس طبیعی عکس نمیگیرد.
از کوچک تا بزرگ میدانند که چطور باید عکس بگیرند. همه از نحوه لبخند زدن تا نحوه قرار دادن پاها جلوی دوربین از قبل ممارست کردهاند تا در موقعیت طبیعی مجبور نباشند فیگور عکس گرفتن بگیرند!
به نظر میرسد امروزه دوره عکس گرفتن با دوستان هم در حال سپری شدن است. عکسها تکی شدهاند. خیلی از آدمها فقط از خودشان عکس میگیرند: من چقدر بینظیرم!
قصه را تمام کنم. از لنز دوربینهای قدیم "ما" بیرون میآمد ولی از لنز دوربینهای امروز "من" متولد میشود.
دکتر #فردین_علیخواه (جامعهشناس)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سرگذشت ما و عکسهایمان سرگذشت جالبی دارد. چند دهه قبل در خانهها عموماً سه قابِ عکس در طاقچه اتاق نشیمن قرار داشت: الله، علی (ع) و آقاجون! در جامعه مردسالار تنها عکس پدر خانواده میتوانست در طاقچه قرار گیرد و بعد از الله و علی (ع)، از آن بالا به ما نگاه کند.
با گذشت زمان و وقتیکه زیارت، خانوادگی شد بهتدریج عکسهای خانوادگی هم روی دیوارها و در طاقچهها جا باز کردند؛ همان عکسهایی که اعضای خانواده بدون هیچ لبخندی، دست بر سینه در کنار آرامگاه امام رضا (ع) ایستاده بودند. در این عکسها هم غالباً پدر خانواده در مرکز عکس قرار داشت.
با تغییر جامعه و گسترش مدرنیسم اجتماعی، بهتدریج عکسهای خانوادگی آتلیهای (با محوریت زن و شوهر) روی دیوارها جا باز کردند. زن و شوهرها عکس دونفره میگرفتند، قاب میکردند و به دیوار میچسباندند. عکسها بیشتر شدند و آلبوم وارد خانوادهها شد. معمولاً خانوادهها یک آلبوم عکس داشتند که با عکس عروسی پدر و مادر شروع میشد. وقتی آلبوم را ورق میزدید گویی دارید یک سریال تلویزیونی تماشا میکنید. این آلبوم عکس بود که سرگذشت خانواده را روایت میکرد. آدمها وقتی دلشان میگرفت آلبوم میدیدند و درباره آدمها حرف میزدند. وقتی مهمان میآمد آلبومها آورده میشد، تخمه میشکستند و دور هم عکس میدیدند و خاطرات را مرور میکردند. آدمها برنامهریزی میکردند که فلان روز به آتلیه بروند. برای همین قبل و بعد از عکس گرفتن در آتلیه، خوش بودند. عکس گرفتن به معنای یک روز خوب بود. یکی از خاطرات خوب زندگی هم حرف زدن از فیگورهای عکاسها موقع گرفتن عکس بود.
دوربینهای شخصی که آمد با آن فیلمهای 12 ، 24 و 36 تایی، دوره انتظار پر شدن حلقه و بردن به عکاسی و گرفتن از عکاسی را با خودش آورد. همه دوربین نداشتند. خیلی اوقات پیش میآمد که آدم ها عکسهایی از خودشان میدیدند که خودشان نداشتند. در مراسمی عکس گرفته بودند و طبیعتاً فقط صاحب دوربین عکسها را داشت. هر خانواده معمولاً یک آلبوم داشت و آدمها با ازدواج میتوانستند آلبوم عکس جداگانهای داشته باشند. داشتن آلبوم عکس به معنای مستقل شدن از خانواده بود.
دوربینهای دیجیتال که آمد، انقلابی بر پا شد و موبایلهای دوربیندار که آمد انقلابی دیگر! امروزه با اینکه هر کس در ماه شاید صدها عکس بگیرد دیگر آلبومی وجود ندارد. عکسها گرفته میشوند ولی حتی یکبار هم نگاه نمیشوند. عکسها مانند پودر رختشویی فقط مصرف میشوند. همه عجله میکنند تا لحظههایشان را با عکس ثبت کنند ولی چون این جمله باب شده است که «در لحظه زندگی کن» معمولاً به هیچ لحظهای پس از ثبت شدن با عکس، رجوع نمیشود. لحظهها فقط ثبت میشوند! جالب آنکه برخی از آدمها عکسهای قدیمیشان را هم اسکن میکنند تا از بین نرود درحالیکه بهندرت هزاران عکسی را که بهتازگی گرفتهاند، میبینند. فقط عکس روی عکس است که انباشته میشود.
با تحولات جامعه، عکسهای اقوام و فامیل کمتر و عکس با دوستان بیشتر شده است. دیگر از برخی از فامیل هیچ عکسی نداریم. حتی یک عکس. "عکسهای امام رضایی" کم شده و "عکسهای آنتالیایی" جای آنها را گرفتهاند.
دیگر در اتاق نشیمن عکسی دیده نمیشود. عکسهای زنوشوهری به اتاقخواب و عکسهای خانوادگی به روی یخچال منتقل شدهاند. عکس گرفتن بیشتر از عکس دیدن مهم شده است. آدمها دیگر هم خوب عکس میاندازند و هم خوب عکس میگیرند.
تلفنهای همراهِ دارای دوربینهای قوی دو پیامد داشت: آنهایی که پشت دوربین بودند احساس کردند که استعداد عجیبی در عکاسی دارند و آنهایی هم که جلوی دوربین بودند با دیدن عکس خودشان از زمانه گلایه کردند که چرا هنوز بهعنوان یک مدل کشف نشدهاند.
در مقایسه با قدیم، امروزه وقتی عکسی میگیریم اول خودمان را چک میکنیم. عکسهایی را که خوشمان نمیآید فوراً حذف میکنیم. امروزه عکس گرفتن در موقعیت طبیعی باب شده است ولی هیچکس طبیعی عکس نمیگیرد.
از کوچک تا بزرگ میدانند که چطور باید عکس بگیرند. همه از نحوه لبخند زدن تا نحوه قرار دادن پاها جلوی دوربین از قبل ممارست کردهاند تا در موقعیت طبیعی مجبور نباشند فیگور عکس گرفتن بگیرند!
به نظر میرسد امروزه دوره عکس گرفتن با دوستان هم در حال سپری شدن است. عکسها تکی شدهاند. خیلی از آدمها فقط از خودشان عکس میگیرند: من چقدر بینظیرم!
قصه را تمام کنم. از لنز دوربینهای قدیم "ما" بیرون میآمد ولی از لنز دوربینهای امروز "من" متولد میشود.
دکتر #فردین_علیخواه (جامعهشناس)
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
شرحی بر بیت :
در بیان این سه کم جنبان لبت
از ذهاب و از ذَهَب وز مذهبت
" مولانا "
در روزگاران گذشته سفر یکی از سختترین کارها بود، تا آنجا که گفتهاند "السفر قطعة من السّقر"
از جمله این سختیها و تلخیهای سفر هم ناامنی بود، به همین خاطر آدمها میبایست خیلی مراقب می بودند، به ویژه مراقب سه چیز:
"ذهاب" خود: رفت و آمد و مسیر خود، از کجاها میخواهند که بروند و از کدام مسیرها رفت و آمد دارند.
"ذهب" خود: مال و اموال و دارایی خود، باید سخت احتیاط میکردند که کسی خبردار نشود در انبان و کیسه آنها چقدر زر و سیم دارند.
"مذهب" خود: عقیده و مذهب و اعتقادات خود
به هر حال هر کدام از این سه مورد همیشه دشمنان قسم خورده و در کمینی داشتهاند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در بیان این سه کم جنبان لبت
از ذهاب و از ذَهَب وز مذهبت
" مولانا "
در روزگاران گذشته سفر یکی از سختترین کارها بود، تا آنجا که گفتهاند "السفر قطعة من السّقر"
از جمله این سختیها و تلخیهای سفر هم ناامنی بود، به همین خاطر آدمها میبایست خیلی مراقب می بودند، به ویژه مراقب سه چیز:
"ذهاب" خود: رفت و آمد و مسیر خود، از کجاها میخواهند که بروند و از کدام مسیرها رفت و آمد دارند.
"ذهب" خود: مال و اموال و دارایی خود، باید سخت احتیاط میکردند که کسی خبردار نشود در انبان و کیسه آنها چقدر زر و سیم دارند.
"مذهب" خود: عقیده و مذهب و اعتقادات خود
به هر حال هر کدام از این سه مورد همیشه دشمنان قسم خورده و در کمینی داشتهاند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from فارسی و نگارش فنی و حرفهای و کار و دانش
اطلاعيه سازمان سنجش آموزش كشور درخصوص اعلام زمان مجدد براي ثبت نام داوطلبان متقاضي شركت در آزمون دوره هاي كارداني نظام جديد دانشگاه فني و حرفهاي و مؤسسات آموزش عالي غيردولتي- غيرانتفاعي سال 1399
1399/03/24
نسخه چاپی
پيرو اطلاعيههاي مورخ 99/03/11 و 99/03/18 بدينوسيله به اطلاع داوطلبان متقاضي ثبت نام و انتخاب رشته در آزمون دوره هاي كارداني نظام جديد دانشگاه فني و حرفهاي و مؤسسات آموزش عالي غيردولتي- غيرانتفاعي سال 1399 كه در بازه زمانی تعيين شده (از تاريخ 99/03/11 لغايت 99/03/21) نتوانستهاند نسبت به ثبتنام اقدام نمايند ميرساند، امکان مجددی براي ثبتنام در آزمون مذكور از روز چهارشنبه مورخ 99/04/18 تا روز يکشنبه مورخ 99/04/22 در نظر گرفته شده است. بر این اساس، داوطلبان ميتوانند منحصراً از طريق پايگاه اطلاع رساني اين سازمان به نشاني: www.sanjesh.org و پس از مطالعه دقيق دفترچه راهنما در اين خصوص اقدام نمايند.
@farsionegaresh_fanni
1399/03/24
نسخه چاپی
پيرو اطلاعيههاي مورخ 99/03/11 و 99/03/18 بدينوسيله به اطلاع داوطلبان متقاضي ثبت نام و انتخاب رشته در آزمون دوره هاي كارداني نظام جديد دانشگاه فني و حرفهاي و مؤسسات آموزش عالي غيردولتي- غيرانتفاعي سال 1399 كه در بازه زمانی تعيين شده (از تاريخ 99/03/11 لغايت 99/03/21) نتوانستهاند نسبت به ثبتنام اقدام نمايند ميرساند، امکان مجددی براي ثبتنام در آزمون مذكور از روز چهارشنبه مورخ 99/04/18 تا روز يکشنبه مورخ 99/04/22 در نظر گرفته شده است. بر این اساس، داوطلبان ميتوانند منحصراً از طريق پايگاه اطلاع رساني اين سازمان به نشاني: www.sanjesh.org و پس از مطالعه دقيق دفترچه راهنما در اين خصوص اقدام نمايند.
@farsionegaresh_fanni
#کنکور_واژه_شناسی
واژۀ «کنکور» را هزاران بار شنیده و خواندهایم؛ اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید این واژۀ فرانسوی (concours) در اصل بهمعنیِ «با هم دویدن» یا «شرکت در مسابقۀ دو» است. داوطلبانِ کنکور مانندِ دوندگانیاند که در مسابقۀ دو شرکت میکنند.
(بهروز صفرزاده، ویراستار و فرهنگنویس)
#کنکور
#واژه_شناسی
@ferdosesokhan
واژۀ «کنکور» را هزاران بار شنیده و خواندهایم؛ اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید این واژۀ فرانسوی (concours) در اصل بهمعنیِ «با هم دویدن» یا «شرکت در مسابقۀ دو» است. داوطلبانِ کنکور مانندِ دوندگانیاند که در مسابقۀ دو شرکت میکنند.
(بهروز صفرزاده، ویراستار و فرهنگنویس)
#کنکور
#واژه_شناسی
@ferdosesokhan
انواع سواد در دهه سوم قرن ۲۱
امروزه کسانی که سواد خواندن و نوشتن داشته باشند با سواد محسوب نمیشوند. بلکه سوادهای مختلفی وجود دارد که دانستن آنها شخصی را با سواد نشان میدهد:
۱- سواد عاطفی: توانایی برقراری روابط عاطفی با خانواده و دوستان.
۲- سواد ارتباطی: توانایی برقراری ارتباط مناسب با دیگران و دانستن آداب اجتماعی.
۳- سواد مالی: توانایی مدیریت مالی خانواده، دانستن روش های پس انداز و توازن دخل و خرج.
۴- سواد رسانه ای: این که فرد بداند کدام رسانه معتبر و کدام نامعتبر است.
۵- سواد تربیتی: توانایی تربیت فرزندان به نحو شایسته.
۶- سواد رایانه ای: دانستن مهارت های راهبری رایانه.
۷- سواد سلامتی: دانستن اطلاعات مهم درباره تغذیه سالم و کنترل بیماری ها.
۸- سواد نژادی: شناخت نژادهای مختلف جهان و احترام به آنها.
۹- سواد بوم شناختی: دانستن راه های حفاظت از محیط زیست.
۱۰- سواد تحلیلی: توانایی شناخت، ارزیابی و تحلیل نظریه های مختلف و ایجاد استدلال های منطقی بدون تعصب و پیش فرض.
۱۱- سواد انرژی: توانایی مدیریت مصرف انرژی.
۱۲- سواد علمی: علاوه بر سواد دانشگاهی، توانایی بحث یا حل و فصل مسائل با راهکارهای علمی و عقلانی مناسب
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
امروزه کسانی که سواد خواندن و نوشتن داشته باشند با سواد محسوب نمیشوند. بلکه سوادهای مختلفی وجود دارد که دانستن آنها شخصی را با سواد نشان میدهد:
۱- سواد عاطفی: توانایی برقراری روابط عاطفی با خانواده و دوستان.
۲- سواد ارتباطی: توانایی برقراری ارتباط مناسب با دیگران و دانستن آداب اجتماعی.
۳- سواد مالی: توانایی مدیریت مالی خانواده، دانستن روش های پس انداز و توازن دخل و خرج.
۴- سواد رسانه ای: این که فرد بداند کدام رسانه معتبر و کدام نامعتبر است.
۵- سواد تربیتی: توانایی تربیت فرزندان به نحو شایسته.
۶- سواد رایانه ای: دانستن مهارت های راهبری رایانه.
۷- سواد سلامتی: دانستن اطلاعات مهم درباره تغذیه سالم و کنترل بیماری ها.
۸- سواد نژادی: شناخت نژادهای مختلف جهان و احترام به آنها.
۹- سواد بوم شناختی: دانستن راه های حفاظت از محیط زیست.
۱۰- سواد تحلیلی: توانایی شناخت، ارزیابی و تحلیل نظریه های مختلف و ایجاد استدلال های منطقی بدون تعصب و پیش فرض.
۱۱- سواد انرژی: توانایی مدیریت مصرف انرژی.
۱۲- سواد علمی: علاوه بر سواد دانشگاهی، توانایی بحث یا حل و فصل مسائل با راهکارهای علمی و عقلانی مناسب
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دَه ارزشی که باید به فرزندانمان بیاموزانیم
۱. صداقت:
خیلی از بچهها بخاطر ترس از فریادهای والدینشان یا کتک خوردن میترسند واقعیت را با والدینشان در میان بگذارند. باید به آنها بفهمانید که رفتار بد آنها مطمئناً عواقبی خواهد داشت اما همیشه بخاطر اینکه شجاعت لازم برای گفتن واقعیت را داشتهاند تحسینشان کنید.
۲. احترام:
بچهها رفتارها را درست مثل کلمات تقلید میکنند. گفتن کلماتی مثل «خواهش میکنم»، «لطفاً»، «متشکرم» و «عذر میخواهم» در جلو آنها به آنها احترام و ادب را یاد میدهد.
۳. قدرشناسی:
به فرزندانتان یاد بدهید که هر روز حتی برای کوچکترین چیزها شکرگزار باشند، چیزهای کوچکی مثل هوا یا یک لبخند از کسی. به آنها یاد بدهید که برای اینکه زنده هستند، برای خانواده و دوستانشان، غذایی که میخورند، لباسهایشان، سقف بالای سرشان و سلامتیشان قدرشناس باشند.
۴. سخاوت:
وقتی که به آنها یاد بدهید به دیگران کمک کنند هم نوعی سخاوت و بخشندگی است زیرا به آنها یاد میدهد که در وقتشان بخشنده باشند.
۵. خاص بودن:
باید به فرزندانتان یادآور شوید که از همان ابتدای کودکی خاص هستند. آنها را همکلاسیها یا دوستانشان مقایسه نکنید.
۶. بخشش:
آدمها ممکن است چه خواسته و چه ناخواسته در حق آنها بدی کنند. این چیزی نیست که بتوانیم بچههایمان را به طور کامل در برابر آن حفظ کنیم. اما اگر بخشندگی را یاد بگیرند، محبت و مهربانی را هم یاد میگیرند.
۷. شوخطبعی:
به آنها نشان دهید چطور میتوانند با خندیدن زندگیشان را بهتر کرده و با جوک تعریف کردن برای هم دیگر انجام فعالیتهای مفرح مثل کتاب خواندن، بازی کردن در پارک یا فقط حرف زدن با همدیگر درمورد زندگی، وضعیت خود را بهتر کنند.
۸. نگرش مثبت:
نشان دادن رفتار و نگرش مثبت از جانب شما اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا شما الگوی فرزندانتان هستید.
۹. پشتکار:
پشتکار به بچهها کمک میکند هیچوقت دلسرد نشده و برای چیزهایی که میخواهند به تلاششان ادامه دهند. وقتی خیلی کوچک هستند کارهایی مثل راه رفتن، بازی کردن، غذا خوردن و از این قبیل را نمیتوانند به خوبی و کامل انجام دهند. اما آنقدر تلاش میکنند که موفق میشوند زیرا هنوز با معنی دلسردی و ناامیدی آشنا نشدهاند.
۱۰. عشق:
آموزش شور و عشق به فرزندان ،شور زندگی و عشق به مردم و چیزهایی که از آن لذت میبرند. بدون عشق آنها زندگی بسیار عادی و رویاهایی معمولی خواهند داشت.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. صداقت:
خیلی از بچهها بخاطر ترس از فریادهای والدینشان یا کتک خوردن میترسند واقعیت را با والدینشان در میان بگذارند. باید به آنها بفهمانید که رفتار بد آنها مطمئناً عواقبی خواهد داشت اما همیشه بخاطر اینکه شجاعت لازم برای گفتن واقعیت را داشتهاند تحسینشان کنید.
۲. احترام:
بچهها رفتارها را درست مثل کلمات تقلید میکنند. گفتن کلماتی مثل «خواهش میکنم»، «لطفاً»، «متشکرم» و «عذر میخواهم» در جلو آنها به آنها احترام و ادب را یاد میدهد.
۳. قدرشناسی:
به فرزندانتان یاد بدهید که هر روز حتی برای کوچکترین چیزها شکرگزار باشند، چیزهای کوچکی مثل هوا یا یک لبخند از کسی. به آنها یاد بدهید که برای اینکه زنده هستند، برای خانواده و دوستانشان، غذایی که میخورند، لباسهایشان، سقف بالای سرشان و سلامتیشان قدرشناس باشند.
۴. سخاوت:
وقتی که به آنها یاد بدهید به دیگران کمک کنند هم نوعی سخاوت و بخشندگی است زیرا به آنها یاد میدهد که در وقتشان بخشنده باشند.
۵. خاص بودن:
باید به فرزندانتان یادآور شوید که از همان ابتدای کودکی خاص هستند. آنها را همکلاسیها یا دوستانشان مقایسه نکنید.
۶. بخشش:
آدمها ممکن است چه خواسته و چه ناخواسته در حق آنها بدی کنند. این چیزی نیست که بتوانیم بچههایمان را به طور کامل در برابر آن حفظ کنیم. اما اگر بخشندگی را یاد بگیرند، محبت و مهربانی را هم یاد میگیرند.
۷. شوخطبعی:
به آنها نشان دهید چطور میتوانند با خندیدن زندگیشان را بهتر کرده و با جوک تعریف کردن برای هم دیگر انجام فعالیتهای مفرح مثل کتاب خواندن، بازی کردن در پارک یا فقط حرف زدن با همدیگر درمورد زندگی، وضعیت خود را بهتر کنند.
۸. نگرش مثبت:
نشان دادن رفتار و نگرش مثبت از جانب شما اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا شما الگوی فرزندانتان هستید.
۹. پشتکار:
پشتکار به بچهها کمک میکند هیچوقت دلسرد نشده و برای چیزهایی که میخواهند به تلاششان ادامه دهند. وقتی خیلی کوچک هستند کارهایی مثل راه رفتن، بازی کردن، غذا خوردن و از این قبیل را نمیتوانند به خوبی و کامل انجام دهند. اما آنقدر تلاش میکنند که موفق میشوند زیرا هنوز با معنی دلسردی و ناامیدی آشنا نشدهاند.
۱۰. عشق:
آموزش شور و عشق به فرزندان ،شور زندگی و عشق به مردم و چیزهایی که از آن لذت میبرند. بدون عشق آنها زندگی بسیار عادی و رویاهایی معمولی خواهند داشت.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
خانۀ دوست کجاست؟
وامگیری از شعرهای معروف در رباعی امروز، موضوع این یادداشت است. در نقد قدیم، این صنعت ادبی با عناوینی همچون تضمین و تلمیح و اقتباس توضیح داده میشد و در نظریات نوین ادبی، کار رسیدگی به ارجاعات یک متن، بر دوش اصطلاح «بینامتنیت» گذاشته شده است. بینامتنیت، البته منحصر به این شگردهای آشکار وامگیری نیست و به بررسی انواع مناسبات پیدا و پنهان یک متن با متون دیگر میپردازد و نحوۀ تعامل متن را با نشانهها و صداهای متنوعی که در آن جریان دارد، برملا میکند.
در شعر امروز، شعرهای نیما یوشیج، اخوان ثالث، احمد شاملو، سهراب سپهری و فروغ فرخزاد، به میراث ادبی نسل امروز و حافظۀ شعری آنها بدل شده است. ارجاع و اشاره به شعرهایی همچون «خانهام ابری است»، «آی آدمها»، «هوا بس ناجوانمردانه سرد است»، «خانۀ دوست کجاست»، «آب را گل نکنیم»، «دشنه در دیس» و امثال آن در رباعی امروز، میتواند به توسّع و تقویت جوانب معنایی این رباعیات بینجامد و امکان مکالمۀ این شعرها را با میراث ادبی معاصر فراهم آورَد. به این فهرست، میشود اسم داستانها و فیلمهای سینمایی را نیز افزود، از قبیل: «بوف کور»، «سنگ صبور» و «داش آکل»؛ و شخصیتهای کتابهای درسی مثل دارا و سارا و چوپان دروغگو و کارتونهای تلویزیونی مثل تام و جری و پینوکیو، یا آهنگهای معروف مثل «الهه ناز» و «دریاچه قو». اینکه رباعیسرایان روزگار ما چه قدر توانستهاند از این ظرفیت استفاده کنند و اجرای موفقی از آن ارائه دهند، موضوع دیگری است. به جهت محدودیت مجال این یادداشت، ما فقط رباعیاتی را که در آنها اشارتی به شعرهای سهراب سپهری هست، میآوریم. شعرهای سپهری، به دلیل درونمایۀ عرفانی، و زبان روان و مثلوارهشان، مورد توجه عامه مخاطبان شعر در دو سه دهۀ اخیر بوده است.
آشفته سریم، شانۀ دوست کجاست
دیوان پُر از ترانۀ دوست کجاست؟
ای کاش که شاعری در این شهر غریب
میگفت به ما که خانۀ دوست کجاست؟
سعید بیابانکی
عشقیکه مدام صحبت از اوست، کجاست؟
چندی است دلم پُراز هیاهوست. کجاست؟
سرگردانی، بلای جانم شده است
سهراب! بگو که خانۀ دوست کجاست؟
حجت یحیوی
آن خانه که خیس عطر شببوست، کجاست؟
آن خانه در اینسوست، در آنسوست؟ کجاست؟
در پیچ و خَم باد، نشانی گم شد
سهراب کجاست؟ خانۀ دوست کجاست؟
ایرج زبردست
شوریدهدلی که پاک و نیکوست، کجاست؟
خیام بزرگ! آنکه یکروست، کجاست؟
نیمای شگفت! خانۀ دل ابری است
سهرابِ عزیز! خانۀ دوست کجاست؟
جمیله موسوی
من گم شدهام، کلید این خواب کجاست؟
آن کوچه که بود بی تو مهتاب... کجاست؟
باید بروم، کسی مرا میخوانَد
دیرم شده، کفشهای سهراب کجاست؟
جلیل صفربیگی
فهمیدن عشق را چه مشکل کردند
ما را ز درون خویش غافل کردند
انگار کسی به فکر ماهیها نیست
سهراب بیا که آب را گل کردند!
سعید بیابانکی
ما را ز دل خویش چه غافل کردند
فهمیدن عشق را چه مشکل کردند
انگار کسی به فکر ماهیها نیست
سهراب بیا که آب را گل کردند!
علی مظفر
ما را ز طلوع صبح غافل کردند
شب را نفس گرم محافل کردند
درویش، به نان فروخت ایمانش را
سهراب کجاست؟ آب را گل کردند.
ایرج زبردست
با منتقدان بگو که دل دل نکنند
دستان رباعی مرا ول نکنند
من شاعری از دهکدۀ پایینم
سهراب! بگو که آب را گل نکنند!
علی امرونی
این عصر، برای عشق دلواپس نیست
جنگاست همیشه، حرف آتشبس نیست
هم فکر شکستنِ قفسها، رؤیاست
هم در قفس هیچ کسی کرکس نیست.
حسین گلچین
یکرنگ نباش، رنگها میشنوند
آیینه نشو که سنگها میشنوند
ای ماه! اگر سراغ من میآیی
آهسته بیا، پلنگها میشنوند.
احمدرضا قدیریان
یک عالمه عشق، سهم امسال من ست
باران بهار هم به دنبال من است
با ثروت خویش بینیازم همچون
سهراب، که گفت: آسمان مال من است.
عارفه دهقانی
منابع:
گوشۀ تماشا، ص 188؛ یک پیراهن جلوتر از پاییز، ص 59؛ دفی از پوست ابلیس، ص 29، 30؛ هیچ، ص 30؛ در آستانۀ تازه شدن، ص 90؛ شعری با پیراهن چهارخانه، ص 53؛ دام بادام، ص 91؛ فصل اطلسیها، ص 44؛ آخر شخص مفرد، ص 23
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
وامگیری از شعرهای معروف در رباعی امروز، موضوع این یادداشت است. در نقد قدیم، این صنعت ادبی با عناوینی همچون تضمین و تلمیح و اقتباس توضیح داده میشد و در نظریات نوین ادبی، کار رسیدگی به ارجاعات یک متن، بر دوش اصطلاح «بینامتنیت» گذاشته شده است. بینامتنیت، البته منحصر به این شگردهای آشکار وامگیری نیست و به بررسی انواع مناسبات پیدا و پنهان یک متن با متون دیگر میپردازد و نحوۀ تعامل متن را با نشانهها و صداهای متنوعی که در آن جریان دارد، برملا میکند.
در شعر امروز، شعرهای نیما یوشیج، اخوان ثالث، احمد شاملو، سهراب سپهری و فروغ فرخزاد، به میراث ادبی نسل امروز و حافظۀ شعری آنها بدل شده است. ارجاع و اشاره به شعرهایی همچون «خانهام ابری است»، «آی آدمها»، «هوا بس ناجوانمردانه سرد است»، «خانۀ دوست کجاست»، «آب را گل نکنیم»، «دشنه در دیس» و امثال آن در رباعی امروز، میتواند به توسّع و تقویت جوانب معنایی این رباعیات بینجامد و امکان مکالمۀ این شعرها را با میراث ادبی معاصر فراهم آورَد. به این فهرست، میشود اسم داستانها و فیلمهای سینمایی را نیز افزود، از قبیل: «بوف کور»، «سنگ صبور» و «داش آکل»؛ و شخصیتهای کتابهای درسی مثل دارا و سارا و چوپان دروغگو و کارتونهای تلویزیونی مثل تام و جری و پینوکیو، یا آهنگهای معروف مثل «الهه ناز» و «دریاچه قو». اینکه رباعیسرایان روزگار ما چه قدر توانستهاند از این ظرفیت استفاده کنند و اجرای موفقی از آن ارائه دهند، موضوع دیگری است. به جهت محدودیت مجال این یادداشت، ما فقط رباعیاتی را که در آنها اشارتی به شعرهای سهراب سپهری هست، میآوریم. شعرهای سپهری، به دلیل درونمایۀ عرفانی، و زبان روان و مثلوارهشان، مورد توجه عامه مخاطبان شعر در دو سه دهۀ اخیر بوده است.
آشفته سریم، شانۀ دوست کجاست
دیوان پُر از ترانۀ دوست کجاست؟
ای کاش که شاعری در این شهر غریب
میگفت به ما که خانۀ دوست کجاست؟
سعید بیابانکی
عشقیکه مدام صحبت از اوست، کجاست؟
چندی است دلم پُراز هیاهوست. کجاست؟
سرگردانی، بلای جانم شده است
سهراب! بگو که خانۀ دوست کجاست؟
حجت یحیوی
آن خانه که خیس عطر شببوست، کجاست؟
آن خانه در اینسوست، در آنسوست؟ کجاست؟
در پیچ و خَم باد، نشانی گم شد
سهراب کجاست؟ خانۀ دوست کجاست؟
ایرج زبردست
شوریدهدلی که پاک و نیکوست، کجاست؟
خیام بزرگ! آنکه یکروست، کجاست؟
نیمای شگفت! خانۀ دل ابری است
سهرابِ عزیز! خانۀ دوست کجاست؟
جمیله موسوی
من گم شدهام، کلید این خواب کجاست؟
آن کوچه که بود بی تو مهتاب... کجاست؟
باید بروم، کسی مرا میخوانَد
دیرم شده، کفشهای سهراب کجاست؟
جلیل صفربیگی
فهمیدن عشق را چه مشکل کردند
ما را ز درون خویش غافل کردند
انگار کسی به فکر ماهیها نیست
سهراب بیا که آب را گل کردند!
سعید بیابانکی
ما را ز دل خویش چه غافل کردند
فهمیدن عشق را چه مشکل کردند
انگار کسی به فکر ماهیها نیست
سهراب بیا که آب را گل کردند!
علی مظفر
ما را ز طلوع صبح غافل کردند
شب را نفس گرم محافل کردند
درویش، به نان فروخت ایمانش را
سهراب کجاست؟ آب را گل کردند.
ایرج زبردست
با منتقدان بگو که دل دل نکنند
دستان رباعی مرا ول نکنند
من شاعری از دهکدۀ پایینم
سهراب! بگو که آب را گل نکنند!
علی امرونی
این عصر، برای عشق دلواپس نیست
جنگاست همیشه، حرف آتشبس نیست
هم فکر شکستنِ قفسها، رؤیاست
هم در قفس هیچ کسی کرکس نیست.
حسین گلچین
یکرنگ نباش، رنگها میشنوند
آیینه نشو که سنگها میشنوند
ای ماه! اگر سراغ من میآیی
آهسته بیا، پلنگها میشنوند.
احمدرضا قدیریان
یک عالمه عشق، سهم امسال من ست
باران بهار هم به دنبال من است
با ثروت خویش بینیازم همچون
سهراب، که گفت: آسمان مال من است.
عارفه دهقانی
منابع:
گوشۀ تماشا، ص 188؛ یک پیراهن جلوتر از پاییز، ص 59؛ دفی از پوست ابلیس، ص 29، 30؛ هیچ، ص 30؛ در آستانۀ تازه شدن، ص 90؛ شعری با پیراهن چهارخانه، ص 53؛ دام بادام، ص 91؛ فصل اطلسیها، ص 44؛ آخر شخص مفرد، ص 23
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قصه ها چرا مهم هستند؟
قصّه ها مهم هستند، زيرا:
— قصه بزرگ ترين كشف ادبى انسان است
— بزرگ ترين تكيه گاه انديشه ى انسان است و محمل بزرگترين انديشه هاست ، ( بيشتر مضامين و مفاهيم عرفانى در فرهنگ خودمان در قالب قصه ارائه شده است.
دنياى صوفى، قصه اى بسيار خواندنى است در مبانى فلسفه. رمان اميل، بازتاب دهنده ى دنياى روانى و درونى انسان است و… ) .
— بزرگ ترين التذاذ انسان در عصر رسانه، قصه بوده است.
— قصه، تكيه گاه هنرى است. در حوزه ى سينما و تئاتر ، همه ى فيلم ها و نمايش ها بر پايه ى يك قصه ساخته شده اند.
— قصه، تكيه گاه آلام و رنج هاى بشرى است. اصطلاح " كاتارسيس " ( تزكيه نفس يا روان پالايى )، كه ارسطو آن را تأثير اصلى تراژدى بر روان انسان مى داند، روانشناسان معتقدند در خلأ رخ نمى دهد، نياز به يك تكيه گاه هست. قصه يكى از همين موارد بيرون ريز بشر است.
— قصه، فرصتى است براى دست يافتن به آرمان هايى كه هرگز در جهان بيرون ، امكان ظهور نمى يابند.
— قصه، تكيه گاه ترميم شخصيت، بازسازى رفتارى ، و تعالى روحى است ، به همين دليل محملى است براى آموزش اخلاق و رفتار ، مثل بيست و هفت قصه ى مهم در قرآن، قصه هاى مثنوى، گلستان ، منطق الطير و حتى در كارهاى عبيدزاكانى .
— قصه، آيينه ى روح جمعى و تصوير روشن هر عصر و روزگارى است. به اين دليل مى توان گفت، بزرگ ترين ميراث فرهنگى بشر است.
— قصه، حتى در تحولات اجتماعى تأثيرگذار بوده است.
آبراهام لينكلن خطاب به خانم هريت بيچراستو مى گويد كه او با نوشتن رمان" كلبه عموتم "، جهت دهنده ى آمريكاى شمال و جنوب در حركت هاى اجتماعى شده است.
در فضاى فرهنگى ايران نيز نمونه هاى زيادى از اين دست داشته ايم، مثل داستان ماهى سياه كوچولو، و قصه هاى جلال آل احمد و…
و سرانجام اين كه:
خانه ى قصه، نه يك پنجره، كه ميليون ها پنجره دارد.
@raghse_ghalam_a_r
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قصّه ها مهم هستند، زيرا:
— قصه بزرگ ترين كشف ادبى انسان است
— بزرگ ترين تكيه گاه انديشه ى انسان است و محمل بزرگترين انديشه هاست ، ( بيشتر مضامين و مفاهيم عرفانى در فرهنگ خودمان در قالب قصه ارائه شده است.
دنياى صوفى، قصه اى بسيار خواندنى است در مبانى فلسفه. رمان اميل، بازتاب دهنده ى دنياى روانى و درونى انسان است و… ) .
— بزرگ ترين التذاذ انسان در عصر رسانه، قصه بوده است.
— قصه، تكيه گاه هنرى است. در حوزه ى سينما و تئاتر ، همه ى فيلم ها و نمايش ها بر پايه ى يك قصه ساخته شده اند.
— قصه، تكيه گاه آلام و رنج هاى بشرى است. اصطلاح " كاتارسيس " ( تزكيه نفس يا روان پالايى )، كه ارسطو آن را تأثير اصلى تراژدى بر روان انسان مى داند، روانشناسان معتقدند در خلأ رخ نمى دهد، نياز به يك تكيه گاه هست. قصه يكى از همين موارد بيرون ريز بشر است.
— قصه، فرصتى است براى دست يافتن به آرمان هايى كه هرگز در جهان بيرون ، امكان ظهور نمى يابند.
— قصه، تكيه گاه ترميم شخصيت، بازسازى رفتارى ، و تعالى روحى است ، به همين دليل محملى است براى آموزش اخلاق و رفتار ، مثل بيست و هفت قصه ى مهم در قرآن، قصه هاى مثنوى، گلستان ، منطق الطير و حتى در كارهاى عبيدزاكانى .
— قصه، آيينه ى روح جمعى و تصوير روشن هر عصر و روزگارى است. به اين دليل مى توان گفت، بزرگ ترين ميراث فرهنگى بشر است.
— قصه، حتى در تحولات اجتماعى تأثيرگذار بوده است.
آبراهام لينكلن خطاب به خانم هريت بيچراستو مى گويد كه او با نوشتن رمان" كلبه عموتم "، جهت دهنده ى آمريكاى شمال و جنوب در حركت هاى اجتماعى شده است.
در فضاى فرهنگى ايران نيز نمونه هاى زيادى از اين دست داشته ايم، مثل داستان ماهى سياه كوچولو، و قصه هاى جلال آل احمد و…
و سرانجام اين كه:
خانه ى قصه، نه يك پنجره، كه ميليون ها پنجره دارد.
@raghse_ghalam_a_r
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونه یک کتاب را خلاصه نویسی کنیم؟
از بزرگترین مزیت های خلاصه نویسی دسترسی خیلی راحت، به مطالب و نکات کلیدی هر کتاب است و همچنین می توانیم روی مطالب آماده شده مرور داشته باشیم.
مهمترین نکته که باید درنظر داشته باشیم این است که از یادداشت برداری درصفحات پراکنده جلوگیری کنیم و سعی کنیم همه مطالب را در یک سررسید یا دفترچه که برای این کار قرار داده ایم انجام دهیم. این کار باعث می شود یک نظم درکارهایمان شکل گیرد.
حالا می خواهیم بگوییم که خلاصه نویسی و یادداشت برداری چه کمکی به ما می کند :
1ـ به عمیق تر شدن یادگیری کمک می کند
2ـ دسترسی راحت تری به مطالب داریم
3ـ به کمترشدن حجم مطالب کمک می کند و برای مرور مطالب دسترسی راحت تر است
4ـ همه مطالب در یک جا جمع شده و از پراکندگی جلوگیری می شود
5ـ باعث افزایش دقت وتمرکز شخص می شود.
6ـ افزایش قدرت حافظه
7ـ کاهش حجم منابع مطالعاتی
برای خلاصه نویسی چه کارهایی نیاز است انجام دهیم:
1. خطکشی در زیر جملات
2. دسته بندی و علامت گذاری نکات کلیدی
3. حاشیه نویسی
4. یادداشت برداری
ما هرکتابی را مطالعه می کنیم باید خودمان را با آن درگیر کنیم و این درگیری باید به شکل خطکشی در زیر کلمات و جملات کلیدی باشد.
این نکته کمک می کند که ما دارای افزایش تمرکز و دقت شویم. حالا این می تواند به شکل هایلایت کردن یا خط کشیدن زیر پاراگراف مربوطه باشد.
دومین نکته این است که اگر مطلبی را متوجه نشدیم می توانیم علامت سوال بگذاریم یا پاراگراف مهم را ضربدر کنیم. درجایی که چند سوال کلیدی داریم را علامت خطر بگذاریم.
البته به این نکته باید توجه کنیم که ازخطکشی زیاد جلوگیری کنیم.
نکته سوم حاشیه نویسی است که قدم بعدی در خلاصه نویسی می باشد.
کلیدی ترین جمله را در هر پاراگراف انتخاب می کنیم و به زبان خودمان درحاشیه کتاب یادداشت برداری می کنیم و این فرآیند به قدرت تمرکز و حفظ و یادگیری بهتر کمک می کند .
حتی می توانیم از این کار ایده هایی که می گیریم را یادداشت کنیم و می توانیم مثال برای نوشته مان بنویسیم که به درک مطلب مان نیز کمک می کند.
حالا به اصلی ترین نکته خلاصه نویسی رسیدیم و آن یادداشت برداری از کلیدی ترین مفاهیم هر مطلب است و همچنین جمع آوری آنها در یک جا می باشد.
اما ویژگی مهم درخلاصه نویسی این است که باید متن ما دارای مطالب کلیدی و مهم و همچنین دارای حجم کمی باشد.
ما در این یادداشت برداری می توانیم از شیوه های مختلفی استفاده کنیم.
@raghse_ghalam_a_r
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
از بزرگترین مزیت های خلاصه نویسی دسترسی خیلی راحت، به مطالب و نکات کلیدی هر کتاب است و همچنین می توانیم روی مطالب آماده شده مرور داشته باشیم.
مهمترین نکته که باید درنظر داشته باشیم این است که از یادداشت برداری درصفحات پراکنده جلوگیری کنیم و سعی کنیم همه مطالب را در یک سررسید یا دفترچه که برای این کار قرار داده ایم انجام دهیم. این کار باعث می شود یک نظم درکارهایمان شکل گیرد.
حالا می خواهیم بگوییم که خلاصه نویسی و یادداشت برداری چه کمکی به ما می کند :
1ـ به عمیق تر شدن یادگیری کمک می کند
2ـ دسترسی راحت تری به مطالب داریم
3ـ به کمترشدن حجم مطالب کمک می کند و برای مرور مطالب دسترسی راحت تر است
4ـ همه مطالب در یک جا جمع شده و از پراکندگی جلوگیری می شود
5ـ باعث افزایش دقت وتمرکز شخص می شود.
6ـ افزایش قدرت حافظه
7ـ کاهش حجم منابع مطالعاتی
برای خلاصه نویسی چه کارهایی نیاز است انجام دهیم:
1. خطکشی در زیر جملات
2. دسته بندی و علامت گذاری نکات کلیدی
3. حاشیه نویسی
4. یادداشت برداری
ما هرکتابی را مطالعه می کنیم باید خودمان را با آن درگیر کنیم و این درگیری باید به شکل خطکشی در زیر کلمات و جملات کلیدی باشد.
این نکته کمک می کند که ما دارای افزایش تمرکز و دقت شویم. حالا این می تواند به شکل هایلایت کردن یا خط کشیدن زیر پاراگراف مربوطه باشد.
دومین نکته این است که اگر مطلبی را متوجه نشدیم می توانیم علامت سوال بگذاریم یا پاراگراف مهم را ضربدر کنیم. درجایی که چند سوال کلیدی داریم را علامت خطر بگذاریم.
البته به این نکته باید توجه کنیم که ازخطکشی زیاد جلوگیری کنیم.
نکته سوم حاشیه نویسی است که قدم بعدی در خلاصه نویسی می باشد.
کلیدی ترین جمله را در هر پاراگراف انتخاب می کنیم و به زبان خودمان درحاشیه کتاب یادداشت برداری می کنیم و این فرآیند به قدرت تمرکز و حفظ و یادگیری بهتر کمک می کند .
حتی می توانیم از این کار ایده هایی که می گیریم را یادداشت کنیم و می توانیم مثال برای نوشته مان بنویسیم که به درک مطلب مان نیز کمک می کند.
حالا به اصلی ترین نکته خلاصه نویسی رسیدیم و آن یادداشت برداری از کلیدی ترین مفاهیم هر مطلب است و همچنین جمع آوری آنها در یک جا می باشد.
اما ویژگی مهم درخلاصه نویسی این است که باید متن ما دارای مطالب کلیدی و مهم و همچنین دارای حجم کمی باشد.
ما در این یادداشت برداری می توانیم از شیوه های مختلفی استفاده کنیم.
@raghse_ghalam_a_r
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
2_5440770652522939992.pdf
4.8 MB
#فارسی_دهم (فایل کتاب)
#چاپ_پنجم
سال تحصیلی ۱۳۹۹_۱۴۰۰
🔴رشته ی ریاضی،تجربی،علوم انسانی و معارف اسلامی
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
✅محتوای این کتاب تا سال تحصیلی ۱۴۰۱_۱۴۰۲تغییر نمی یابد .
کانال ادبیات جامع یازدهم و دوازدهم
🔰🔰🔰
@adabiyatjame11
#چاپ_پنجم
سال تحصیلی ۱۳۹۹_۱۴۰۰
🔴رشته ی ریاضی،تجربی،علوم انسانی و معارف اسلامی
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
✅محتوای این کتاب تا سال تحصیلی ۱۴۰۱_۱۴۰۲تغییر نمی یابد .
کانال ادبیات جامع یازدهم و دوازدهم
🔰🔰🔰
@adabiyatjame11
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
2_5443010718485972519.pdf
11.9 MB
#علوم_و_فنون_ادبی_دهم _دهم (فایل کتاب)
#چاپ_پنجم
سال تحصیلی ۱۳۹۹_۱۴۰۰
🟣رشته ی علوم انسانی و معارف اسلامی
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
کانال ادبیات جامع یازدهم و دوازدهم
🔰🔰🔰
@adabiyatjame11
#چاپ_پنجم
سال تحصیلی ۱۳۹۹_۱۴۰۰
🟣رشته ی علوم انسانی و معارف اسلامی
سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
کانال ادبیات جامع یازدهم و دوازدهم
🔰🔰🔰
@adabiyatjame11