اطلاعیه : آزمون جبرانی مرحله دوم نظام رتبه بندی
با توجه به درخواست همكاران مبنی بر اجرای آزمون جبرانی مرحله دوم نظام رتبه بندی معلمان به اطلاع می رساند :
۱ - آزمون جبرانی در روز #چهارشنبه مورخ ۱۳۹۹/۵/۸ از طریق سامانه ltms برگزار خواهد شد
۲- زمان بندی آزمون برای گروه های مختلف متعاقبا از طریق سامانه ltms اعلام خواهد شد
۳- تاكید می گردد آزمون فقط از طریق گوشی همراه برگزار خواهد شد
۴- همكارن بعد از تكمیل فرم های مربوط و تایید مقام مسئول می توانند نسبت به دریافت محتوا از طریق ایكن ورود به كلاس اقدام نماییند
اداره كل امور اداری و تشكیلات
@makhzanesoalatedoroseadabi
با توجه به درخواست همكاران مبنی بر اجرای آزمون جبرانی مرحله دوم نظام رتبه بندی معلمان به اطلاع می رساند :
۱ - آزمون جبرانی در روز #چهارشنبه مورخ ۱۳۹۹/۵/۸ از طریق سامانه ltms برگزار خواهد شد
۲- زمان بندی آزمون برای گروه های مختلف متعاقبا از طریق سامانه ltms اعلام خواهد شد
۳- تاكید می گردد آزمون فقط از طریق گوشی همراه برگزار خواهد شد
۴- همكارن بعد از تكمیل فرم های مربوط و تایید مقام مسئول می توانند نسبت به دریافت محتوا از طریق ایكن ورود به كلاس اقدام نماییند
اداره كل امور اداری و تشكیلات
@makhzanesoalatedoroseadabi
قابل توجه داوطلبان کنکور سال ۱۳۹۹
مباحث کنکوری و کنکورهای عمومی و اختصاصی سال های گذشته و جمعبندی دروس ادبی کنکور را در این کانال پیگیری کنند .
@makhzanesoalatedoroseadabi
مباحث کنکوری و کنکورهای عمومی و اختصاصی سال های گذشته و جمعبندی دروس ادبی کنکور را در این کانال پیگیری کنند .
@makhzanesoalatedoroseadabi
شاخصه های متعارف زیبایی معشوق درشعر فارسی(۱)
🔸قامت: سرو بالا،با پیکری در آغاز گوشتناک و سپس تر فربه و چاق
🔸گیسو: سیاه و بلند و گاه مجعد که آن را بیشتر به شب و مشک و کمند و چوگان و سنبل تشبیه کرده اند.
🔸پیشانی: بلند
🔸ابرو: کمانی در آغاز گشاده و سپس تر پیوسته(که آن را بیشتر به کمان و هلال و طاق تشبیه کرده اند.)
🔸چشم: بادامی و سیاه و مخمور (که آن را بیشتر به نرگس و جادو و آهو و مست و فتنه تشبیه کرده اند.)
🔸مژه: بلند و سیاه(که آن را بیشتر به تیر و خنجر و ناوک تشبیه کرده اند.
🔸بینی: باریک و بلند و کشیده(که آن را به قلم و تیغ مانند کرده اند.)
🔸دهان: کوچک (که آن را بیشتر به هیچ و نقطه و پسته و غنچه تشبیه کرده اند.)
🔸لب: باریک و سرخ(که آن را بیشتر به لعل و یاقوت و عقیق و مرجان و عناب و در شیرینی به قند و شکر تشبیه کرده اند.)
🔸چانه/زنخدان: گرد (که آن را معمولا به گوی،سیب و یا به تشبیه کرده اند.) و گاه با چال (که بیشتر به چاه تشبیه کرده اند.) ولی سپس تر چاق و غبغب دار
🔸رنگ تن: سفید (که بیشتر به سیم و سمن و برف تشبیه کرده اند.)
🔸گونه ها:سرخ (که آن را بیشتر به گل و لاله و دانه های انار تشبیه کرده اند.)
📙منبع: بررسی نشانه های نامتعارف زیبایی در ادب فارسی
زهرا آقابابایی خوزانی
📗به کوشش:دکتر محمود علیاصغری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔸قامت: سرو بالا،با پیکری در آغاز گوشتناک و سپس تر فربه و چاق
🔸گیسو: سیاه و بلند و گاه مجعد که آن را بیشتر به شب و مشک و کمند و چوگان و سنبل تشبیه کرده اند.
🔸پیشانی: بلند
🔸ابرو: کمانی در آغاز گشاده و سپس تر پیوسته(که آن را بیشتر به کمان و هلال و طاق تشبیه کرده اند.)
🔸چشم: بادامی و سیاه و مخمور (که آن را بیشتر به نرگس و جادو و آهو و مست و فتنه تشبیه کرده اند.)
🔸مژه: بلند و سیاه(که آن را بیشتر به تیر و خنجر و ناوک تشبیه کرده اند.
🔸بینی: باریک و بلند و کشیده(که آن را به قلم و تیغ مانند کرده اند.)
🔸دهان: کوچک (که آن را بیشتر به هیچ و نقطه و پسته و غنچه تشبیه کرده اند.)
🔸لب: باریک و سرخ(که آن را بیشتر به لعل و یاقوت و عقیق و مرجان و عناب و در شیرینی به قند و شکر تشبیه کرده اند.)
🔸چانه/زنخدان: گرد (که آن را معمولا به گوی،سیب و یا به تشبیه کرده اند.) و گاه با چال (که بیشتر به چاه تشبیه کرده اند.) ولی سپس تر چاق و غبغب دار
🔸رنگ تن: سفید (که بیشتر به سیم و سمن و برف تشبیه کرده اند.)
🔸گونه ها:سرخ (که آن را بیشتر به گل و لاله و دانه های انار تشبیه کرده اند.)
📙منبع: بررسی نشانه های نامتعارف زیبایی در ادب فارسی
زهرا آقابابایی خوزانی
📗به کوشش:دکتر محمود علیاصغری
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
#اطلاعیه
قابل توجه همکاران گرامی
با عنایت به اطلاعیه شماره 30739 مورخ 99/04/16 اداره کل امور اداری و تشکیلات وزارت آموزش و پرورش ، دوره #مهارت_های_هفتگانه ICDL ، جزو دوره های دانش افزایی بوده و از تاریخ فوق به عنوان دوره ضمن محسوب نمی گردد.
@makhzanesoalatedoroseadabi
قابل توجه همکاران گرامی
با عنایت به اطلاعیه شماره 30739 مورخ 99/04/16 اداره کل امور اداری و تشکیلات وزارت آموزش و پرورش ، دوره #مهارت_های_هفتگانه ICDL ، جزو دوره های دانش افزایی بوده و از تاریخ فوق به عنوان دوره ضمن محسوب نمی گردد.
@makhzanesoalatedoroseadabi
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
⭕️ جزئیات ثبت نام و انتخاب رشته در پذیرش با سوابق تحصیلی
◀️ شروع ثبت نام:
روز يکشنبه مورخ 99/05/05
◀️ پایان ثبت نام:
روز يکشنبه مورخ 99/06/02
◀️ فرآیند ثبت نام:
اینترنتی و از طریق سایت سنجش:
Sanjesh.org
◀️ حداکثر انتخاب ها: 100 رشته محل
◀️ محدودیت انتخاب ها:
محدودیت وجود ندارد و هر داوطلب بدون توجه به نوع مدرک دیپلم و رشته تحصیلی دبیرستان می تواند از رشته های همه گروه های آزمایشی انتخاب رشته انجام دهد.
◀️ تنوع دوره ها: روزانه، نوبت دوم (شبانه)، غیرانتفاعی، پیام نور
◀️ روش گزینش: به صورت متمرکز
@makhzanesoalatedoroseadabi
◀️ شروع ثبت نام:
روز يکشنبه مورخ 99/05/05
◀️ پایان ثبت نام:
روز يکشنبه مورخ 99/06/02
◀️ فرآیند ثبت نام:
اینترنتی و از طریق سایت سنجش:
Sanjesh.org
◀️ حداکثر انتخاب ها: 100 رشته محل
◀️ محدودیت انتخاب ها:
محدودیت وجود ندارد و هر داوطلب بدون توجه به نوع مدرک دیپلم و رشته تحصیلی دبیرستان می تواند از رشته های همه گروه های آزمایشی انتخاب رشته انجام دهد.
◀️ تنوع دوره ها: روزانه، نوبت دوم (شبانه)، غیرانتفاعی، پیام نور
◀️ روش گزینش: به صورت متمرکز
@makhzanesoalatedoroseadabi
NoAzmoonsarsari9905.pdf
5.1 MB
#سراسری
#دفترچه_راهنمای_ثبت_نام_و_انتخاب_رشته برای پذیرش دانشجو صرفاً براساس #سوابق_تحصیلی در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی (مرحله پذیرش سراسری مهرماه ۱۳۹۹)
✅همراه با اخرین اصلاحات
نسخه جدید۹۹/۵/۱
@makhzanesoalatedoroseadabi
#دفترچه_راهنمای_ثبت_نام_و_انتخاب_رشته برای پذیرش دانشجو صرفاً براساس #سوابق_تحصیلی در دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی (مرحله پذیرش سراسری مهرماه ۱۳۹۹)
✅همراه با اخرین اصلاحات
نسخه جدید۹۹/۵/۱
@makhzanesoalatedoroseadabi
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
قابل توجه همکاران عزیز و بزرگوار
برای دانلود کتاب ها و راهنمای تدریس #تمامی_مقاطع به سایت زیر مراجعه کنید.
http://www.chap.sch.ir
@makhzanesoalatedoroseadabi
برای دانلود کتاب ها و راهنمای تدریس #تمامی_مقاطع به سایت زیر مراجعه کنید.
http://www.chap.sch.ir
@makhzanesoalatedoroseadabi
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
🟢🔴🔵 آدرس سایت اعلام نتایج آزمون ورودی مدارس نمونه دولتی:
✳️آذربایجان غربی
10.114.1.21
✳️ اردبیل
217.219.153.218
✳️ اصفهان
sanjesh.isfedu.ir
✳️ تهران
http://www.azmoon.tehranedu.ir/nemone/pay
✳️ خراسان جنوبی
azmoon.skedu.ir
✳️ خوزستان
azmoon.khouzedu.ir
✳️ زنجان
sabtenam.zanjanedu.ir
✳️ سمنان
semnan.medu.ir
✳️ فارس
sanjesh.farsedu.ir
✳️ قزوین
nemooneh.qazvinedu.ir
✳️ قم
asazmoon.qomedu.ir
✳️ کرمان
sanjesh.kermanedu.ir
✳️ گیلان
sanjesh.giledu.ir
✳️ هرمزگان
10.187.50.22
✳️ یزد
result.yazdedu.ir
✳️ سیستان و بلوچستان
78.38114.105
✳️ خراسان رضوی
nemone.razavi.medu.ir
✳️خراسان شمالی
azmoon.nkhedu.ir
✳️ کردستان
10.249.7.204
✳️ گلستان
nemooneh.goledu.ir
✳️ مازندران
217.219.172.53
✳️ مرکزی
markazi.natije.ir
✳️ لرستان
lorestan.natije.ir
✳️آذربایجان شرقی
azmoon.eamedu.ir
✳️ البرز
azmoon.albmedu.ir
✳️ کرمانشاه
www.azmoonkedu.ir
✳️ شهرستان های تهران
sanjesh.teo.ir
✳️چهارمحال و بختیاری
sanjesh.chbedu.ir
✳️ کهگیلویه و بویراحمد
azmoon.kbedu.ir
✳️همدان
hamedan.natije.ir
✳️ بوشهر
sanjesh.buedu.ir
✳️ ایلام
ilam.natije.ir
@makhzanesoalatedoroseadabi
✳️آذربایجان غربی
10.114.1.21
✳️ اردبیل
217.219.153.218
✳️ اصفهان
sanjesh.isfedu.ir
✳️ تهران
http://www.azmoon.tehranedu.ir/nemone/pay
✳️ خراسان جنوبی
azmoon.skedu.ir
✳️ خوزستان
azmoon.khouzedu.ir
✳️ زنجان
sabtenam.zanjanedu.ir
✳️ سمنان
semnan.medu.ir
✳️ فارس
sanjesh.farsedu.ir
✳️ قزوین
nemooneh.qazvinedu.ir
✳️ قم
asazmoon.qomedu.ir
✳️ کرمان
sanjesh.kermanedu.ir
✳️ گیلان
sanjesh.giledu.ir
✳️ هرمزگان
10.187.50.22
✳️ یزد
result.yazdedu.ir
✳️ سیستان و بلوچستان
78.38114.105
✳️ خراسان رضوی
nemone.razavi.medu.ir
✳️خراسان شمالی
azmoon.nkhedu.ir
✳️ کردستان
10.249.7.204
✳️ گلستان
nemooneh.goledu.ir
✳️ مازندران
217.219.172.53
✳️ مرکزی
markazi.natije.ir
✳️ لرستان
lorestan.natije.ir
✳️آذربایجان شرقی
azmoon.eamedu.ir
✳️ البرز
azmoon.albmedu.ir
✳️ کرمانشاه
www.azmoonkedu.ir
✳️ شهرستان های تهران
sanjesh.teo.ir
✳️چهارمحال و بختیاری
sanjesh.chbedu.ir
✳️ کهگیلویه و بویراحمد
azmoon.kbedu.ir
✳️همدان
hamedan.natije.ir
✳️ بوشهر
sanjesh.buedu.ir
✳️ ایلام
ilam.natije.ir
@makhzanesoalatedoroseadabi
عادتهای درست استفاده از فضای مجازی را به کودکان بیاموزیم
حتما شما هم بارها این ضربالمثل را شنیدهاید: «رطب خورده منع رطب کی کند؟» بله درست است با شنیدن این ضربالمثل این مفهوم به ذهن میرسد که اگر کسی، دیگران را از کاری که خودش انجام میدهد، منع کند، نمیتوان انتظار داشت، آنها به حرف او عمل کنند. این نکته را بهتر است والدین در تربیت فرزندانشان مدنظر داشتهباشند. باید بدانیم کودکان به سرعت و به دقت رفتارهای والدین را در ذهن ثبت میکنند و در موارد مشابه تجربههای دیداریشان را بکار میگیرند. یکی از مواردی که والدین باید به کودکان خود آموزش دهند، نحوه حضور و استفاده از فضای مجازی است. پس بهتر است شما به عنوان والدین در رفتار خود نسبت به استفاده از گوشی همراه و حضور در فضای مجازی به دقت عمل کنید و به فرزندانتان هم آموزشهای لازم را بدهید تا از سنین پایین این رفتارهای درست به صورت عادت در آنها نهادینه شود.
در ادامه به بیان بعضی از این نکات میپردازیم:
🔸ساعت مشخصی را صرف فضای مجازی کنید
برخی از ما عادت کردهایم در هر جایی و در هر موقعیتی به اینترنت وصل باشیم. این عادت باعث میشود که همیشه و بصورت ناخودآگاه در فضای مجازی سیرکنیم. این کار ما را از زندگی در دنیای واقعی باز میدارد. هر کس باید نیاز خود را تعیین کند و براساس آن، زمان مشخصی را صرف فضای مجازی کند. با توجه به جذابیتهای زیاد فضای مجازی برای کودکان، امکان انجام این عمل از سوی آنها بسیار محتملتر است و باعث میشود ساعتهای بیشتری را در شبانهروز آنلاین باشند و در فضاهای مجازی بدون هدف خاصی پرسه بزنند. بهتر است به فرزند خود بیاموزیم برای حضور در فضای مجازی زمان مشخص و هدف مشخصی داشتهباشد.
🔸هر صفحه و یا مطلبی را در صفحه مجازی باز نکنید و نخوانید
لازم نیست به همه پیامها و مطالبی که به اشتراک گذاشته میشود، توجهکنید. اگر بخواهید همه پیامها را بخوانید، زمان بسیار زیادی از شما گرفته میشود. این نکته مهم را باید حتما به فرزندان خود بیاموزیم چون علاوه بر اینکه ممکن است طعمه افراد سودجو شوند، باعث میشود در صورت تداوم این عمل، بیهدف و از روی تکرار در فضای مجازی حضور داشتهباشند و نتوانند از قابلیتهای مثبت فضای مجازی استفاده کنند. باید این نکته را به آنها گوشزد کنیم که با مطالعه تمام مطالب یک سایت، که عموم آنها تاثیر مثبتی بر دادههای ما نمیگذارند، فقط وقت خود را هدر میدهیم.
🔸به خانواده برگردیم
چه بسیار بیتوجهیهایی که نسبت به خانواده صورت گرفتهاست و فقط برای این بوده که سرمان در گوشیهایمان است. باید ساعات مشخصی از روز را صرف خانواده کنیم. گوشی تلفن همراه را کنار بگذاریم و با اعضای خانواده صحبت کنیم. امروزه زمان زیادی از وقتمان را صرف گفتگو با افراد مجازی میکنیم که اغلب باعث غفلت از ارتباط مؤثر با افراد حقیقی زندگیمان میشود. باید در خانه توافقی بر سر این موضوع با همه اعضای خانواده وجود داشته باشد. به طوری که همه افراد در طول شبانه روز زمانی را به حضور در کنار هم اختصاص دهند و در این مدت در فضای مجازی حضور نداشته باشند.
🔸به فکر جایگزین باشیم
شاید این بهترین راه باشد! همه اطلاعات ما در فضای مجازی وارد شده است. اما این تصور که برای برطرفکردن نیازهایمان حتما باید به اینترنت وصل شویم، غلط است. رسانههای متعددی در اطراف ما است و هر کدام از آنها کارکرد خاص خود را دارد. باید با شناخت از کارکرد هرکدام از این رسانهها، به آنها مراجعه کنیم. مثلا بیایید از همین امروز تصمیم بگیریم بخشی از زمانی را که صرف پرسهزنی در فضای مجازی میکنیم، کتاب بخوانیم! تشویق فرزندانمان به مطالعه و همراهی ما با او در این کار میتواند به کودک بیاموزد که استفاده از هر رسانهای میتواند لذتبخش باشد.
🔸دربانی کنیم
دربان مراقب است هر کسی از دروازه شهر عبور نکند. در واقع، کار دربان گزینشگری است. نقش اصلی ما در فضای مجازی نیز همین است. اصلا ویژگی فضای مجازی این است که انسان در آن گزینشگر و انتخابگر است. برخی از ما در برابر فضای مجازی کاملاً منفعل هستیم. رژیم مصرف، این مسئله را میطلبد که فرد دست به انتخاب بزند و چیزهایی را انتخاب کند و طبعاً برخی چیزهای دیگر را واپس زند. میتوانیم با همراهی فرزندان در فضای مجازی و کمک به او در انتخاب مطالب مفید و پسزدن بعضی از مطالب، نقش گزینشگر بودن در فضای مجازی را به او بیاموزیم.
♦️افزایش سواد رسانه ای مسئولیت اجتماعی ما است.
#سواد_رسانه_ای
تهیه کننده:مهمانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
حتما شما هم بارها این ضربالمثل را شنیدهاید: «رطب خورده منع رطب کی کند؟» بله درست است با شنیدن این ضربالمثل این مفهوم به ذهن میرسد که اگر کسی، دیگران را از کاری که خودش انجام میدهد، منع کند، نمیتوان انتظار داشت، آنها به حرف او عمل کنند. این نکته را بهتر است والدین در تربیت فرزندانشان مدنظر داشتهباشند. باید بدانیم کودکان به سرعت و به دقت رفتارهای والدین را در ذهن ثبت میکنند و در موارد مشابه تجربههای دیداریشان را بکار میگیرند. یکی از مواردی که والدین باید به کودکان خود آموزش دهند، نحوه حضور و استفاده از فضای مجازی است. پس بهتر است شما به عنوان والدین در رفتار خود نسبت به استفاده از گوشی همراه و حضور در فضای مجازی به دقت عمل کنید و به فرزندانتان هم آموزشهای لازم را بدهید تا از سنین پایین این رفتارهای درست به صورت عادت در آنها نهادینه شود.
در ادامه به بیان بعضی از این نکات میپردازیم:
🔸ساعت مشخصی را صرف فضای مجازی کنید
برخی از ما عادت کردهایم در هر جایی و در هر موقعیتی به اینترنت وصل باشیم. این عادت باعث میشود که همیشه و بصورت ناخودآگاه در فضای مجازی سیرکنیم. این کار ما را از زندگی در دنیای واقعی باز میدارد. هر کس باید نیاز خود را تعیین کند و براساس آن، زمان مشخصی را صرف فضای مجازی کند. با توجه به جذابیتهای زیاد فضای مجازی برای کودکان، امکان انجام این عمل از سوی آنها بسیار محتملتر است و باعث میشود ساعتهای بیشتری را در شبانهروز آنلاین باشند و در فضاهای مجازی بدون هدف خاصی پرسه بزنند. بهتر است به فرزند خود بیاموزیم برای حضور در فضای مجازی زمان مشخص و هدف مشخصی داشتهباشد.
🔸هر صفحه و یا مطلبی را در صفحه مجازی باز نکنید و نخوانید
لازم نیست به همه پیامها و مطالبی که به اشتراک گذاشته میشود، توجهکنید. اگر بخواهید همه پیامها را بخوانید، زمان بسیار زیادی از شما گرفته میشود. این نکته مهم را باید حتما به فرزندان خود بیاموزیم چون علاوه بر اینکه ممکن است طعمه افراد سودجو شوند، باعث میشود در صورت تداوم این عمل، بیهدف و از روی تکرار در فضای مجازی حضور داشتهباشند و نتوانند از قابلیتهای مثبت فضای مجازی استفاده کنند. باید این نکته را به آنها گوشزد کنیم که با مطالعه تمام مطالب یک سایت، که عموم آنها تاثیر مثبتی بر دادههای ما نمیگذارند، فقط وقت خود را هدر میدهیم.
🔸به خانواده برگردیم
چه بسیار بیتوجهیهایی که نسبت به خانواده صورت گرفتهاست و فقط برای این بوده که سرمان در گوشیهایمان است. باید ساعات مشخصی از روز را صرف خانواده کنیم. گوشی تلفن همراه را کنار بگذاریم و با اعضای خانواده صحبت کنیم. امروزه زمان زیادی از وقتمان را صرف گفتگو با افراد مجازی میکنیم که اغلب باعث غفلت از ارتباط مؤثر با افراد حقیقی زندگیمان میشود. باید در خانه توافقی بر سر این موضوع با همه اعضای خانواده وجود داشته باشد. به طوری که همه افراد در طول شبانه روز زمانی را به حضور در کنار هم اختصاص دهند و در این مدت در فضای مجازی حضور نداشته باشند.
🔸به فکر جایگزین باشیم
شاید این بهترین راه باشد! همه اطلاعات ما در فضای مجازی وارد شده است. اما این تصور که برای برطرفکردن نیازهایمان حتما باید به اینترنت وصل شویم، غلط است. رسانههای متعددی در اطراف ما است و هر کدام از آنها کارکرد خاص خود را دارد. باید با شناخت از کارکرد هرکدام از این رسانهها، به آنها مراجعه کنیم. مثلا بیایید از همین امروز تصمیم بگیریم بخشی از زمانی را که صرف پرسهزنی در فضای مجازی میکنیم، کتاب بخوانیم! تشویق فرزندانمان به مطالعه و همراهی ما با او در این کار میتواند به کودک بیاموزد که استفاده از هر رسانهای میتواند لذتبخش باشد.
🔸دربانی کنیم
دربان مراقب است هر کسی از دروازه شهر عبور نکند. در واقع، کار دربان گزینشگری است. نقش اصلی ما در فضای مجازی نیز همین است. اصلا ویژگی فضای مجازی این است که انسان در آن گزینشگر و انتخابگر است. برخی از ما در برابر فضای مجازی کاملاً منفعل هستیم. رژیم مصرف، این مسئله را میطلبد که فرد دست به انتخاب بزند و چیزهایی را انتخاب کند و طبعاً برخی چیزهای دیگر را واپس زند. میتوانیم با همراهی فرزندان در فضای مجازی و کمک به او در انتخاب مطالب مفید و پسزدن بعضی از مطالب، نقش گزینشگر بودن در فضای مجازی را به او بیاموزیم.
♦️افزایش سواد رسانه ای مسئولیت اجتماعی ما است.
#سواد_رسانه_ای
تهیه کننده:مهمانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تفاوت دو فعل "نوشیدن " و " آشامیدن "
دو فعل نوشیدن و آشامیدن را که ما در پارسی برای خوردن مایعات به کار می بریم معمولا به یک معنی در نظر می گیریم و فرقی میان آنها قائل نمی شویم. روی کاشی سقاخانه می نویسند « آبی بنوش و لعنت حق بر یزید کن!» و در تابلوی کنار شیر آب در پارک هم می نویسند: « آب شیر آشامیدنی نیست.» پس برای خوردن آب هم از فعل « نوشیدن» استفاده کرده اند و هم از فعل « آشامیدن».
اما سالها پیش دوست و همکار گرامیم آقای اسماعیل سعادت در مقاله ای توجه ما را به تفاوت ظریفی که میان این دو فعل و کار برد آنها وجود دارد جلب کرد. فعل «آشامیدن» در قدیم بیشتر برای خوردن مایعات بد و مضر و تلخ و ناگوار به کار می رفته است، مانند زهر یا خون یا سرکه. مثلا خونخواران خون را می آشامیدند و لذا به ایشان « خون آشام » می گفتند.
گفت صد دریا ز خون دل بیار
تا درآشامم که مستم این زمان
(عطار)
خون را معمولا نمی نوشیدند. زهر را هم نمی نوشیدند. ولی اگر شاعر آن را از دست محبوب و معشوق خود می ستاند، در آن صورت نوش بود نه نیش.
زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین
بر دل خوشست نوشم بی او نمی گوارد (سعدی)
نوشیدن بیشتر برای خوردن چیزهای خوب و گوارا و شفا بخش به کار می رفته است، مانند باده و دارو . باده گساران باده را می نوشیدند و وقتی به دُرد آن می رسیدند، دُرد را می آشامیدند.
شاعران ما، از جمله عطار و سعدی و حافظ، بارها از دُردآشامیدن سخن گفته اند. از لحاظ عرفانی درد آشامی صفت رندان خرابات و صوفیان مست بوده است.
در این سماع همه ساقیان شاهد روی
بر این شراب همه صوفیان درد آشام (سعدی)
سعدی خودش را هم یکی از این رندان و صوفیان درد آشام دانسته است:
مستی از من پرس و شور عاشقی وآن کجا داند که درد آشام نیست (سعدی)
به کار بردن آشامیدن برای چیزهای ناخوب و نوشیدن برای چیزهای خوب قاعده ای بوده است که استثناء هائی هم داشته است، به خصوص در شعر.
شاعر در بند وزن و قافیه است و لذا گاهی مجبور می شود که آشامیدن را برای چیزهای گوارا و خوب به کار برد و نوشیدن را برای چیزهای ناگوار و بد.
گاهی هم از فعل «کشیدن» استفاده می کند که هم برای چیزهای خوب و مفید به کار می رود و هم برای چیزهای بد.
مثلا در بیت زیر حافظ «کشیدن» را به معنای نوشیدن به کار برده است:
آن حریفی که شب و روز می صاف کشد بود آیا که کند یاد ز درد آشامی
(حافظ)
و عطار در بیت زیر همین فعل را به معنای آشامیدن به کار برده است:
عطار در دیر مغان خون می کشد اندر نهان فریاد برخاست از جهان کای رند درد آشام ما (عطار)
(امروز معمولا به جای «کشیدن » از فعل «زدن » استفاده می کنیم).
با وجود این که گاهی برای خوردن مایعات خوب و گوارا از فعلهای « آشامیدن» و « کشیدن» استفاده می کردند ولی فعلی که معانی گوارا بودن و شیرینی را به ما منتقل می کرده است « نوشیدن» بوده است. در واقع نوشیدن کاری بوده است که دل و جان یا روح را در گیر می کرده است. شرابی که دل را شادکند باید نوشیده شود. قوت دل را نوش جان می کنند. غذا و طعام معمولی هم اگر گوارا بود نوش جان می شود. ( فرانسویان در ابتدای غذا خوردن به هم می گویند: «بن اپتی» و ایرانیها معمولا آن را «نوش جان» ترجمه می کنند، که غلط نیست ولی دقیق هم نیست. ترجمۀ دقیق آن در پارسی « گوارا باد!» است که در قدیم هم به کار می رفته است.)
من گمان می کردم که تفاوت «نوشیدن» و «آشامیدن» مختص زبان پارسی است. ولی دیروز در کتاب شرح تعرف، به قلم مستملی بخاری، خواندم که نظیر این تفاوت در معانی دو فعل عربی هم هست. مستملی این مطلب را در ضمن داستانی، در ترجمه و شرح یکی از ابیات عربی صوفی قرن سوم ابوالحسین نوری، بیان کرده است.
داستان از این قرار است که شخصی شب عید به مسجد شونیزیه در بغداد می آید و به ابوالحسین نوری که در این مسجد می نشست می گوید: «فردا عید است. شما چه لباسی به تن خواهید کرد؟» نوری در جواب قطعه ای می خواند که بیت اولش این است:
قالوا غداً ماذا انت لابسه فقلت خلعة ساقٍ عبده جرعاً
(گفتند: فردا عید است چه خواهی پوشیدن؟ گفتم: خلعت آن کس که بندۀ خود را جرعه ها می چشاند)
پس از ترجمۀ این بیت، مستملی در بارۀ معنای «جرع» توضیح می دهد و می گوید که «جرع» در عربی برای خوردن چیزهای تلخ و بد مزه به کار می رود. « جرع چیزی باشد که بکراهت آن را فرو خورند و کسی که او را از کاری تلخیی به گلو فرو رود گوید:
جرعتُ مرارة کذا. تلخی فلان کار فرو خوردم. و خدا می گوید : یَتَجَرَّعُه وَ لا یَکادُ یُسیغُه» (ابراهیم: 17). چون شراب دوزخیان تلخی داشت و گواریدن نداشت، حق خوردن آن را تَجَرّع خواند» ( ج 3، ص 1252). بنا بر این "تجرع" یا "جرع"در تازی همان معنائی را افاده می کند که فعل "آشامیدن " در پارسی می کند.
مطلب از : استاد نصرالله پورجوادی در صفحه فیس بوکشان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دو فعل نوشیدن و آشامیدن را که ما در پارسی برای خوردن مایعات به کار می بریم معمولا به یک معنی در نظر می گیریم و فرقی میان آنها قائل نمی شویم. روی کاشی سقاخانه می نویسند « آبی بنوش و لعنت حق بر یزید کن!» و در تابلوی کنار شیر آب در پارک هم می نویسند: « آب شیر آشامیدنی نیست.» پس برای خوردن آب هم از فعل « نوشیدن» استفاده کرده اند و هم از فعل « آشامیدن».
اما سالها پیش دوست و همکار گرامیم آقای اسماعیل سعادت در مقاله ای توجه ما را به تفاوت ظریفی که میان این دو فعل و کار برد آنها وجود دارد جلب کرد. فعل «آشامیدن» در قدیم بیشتر برای خوردن مایعات بد و مضر و تلخ و ناگوار به کار می رفته است، مانند زهر یا خون یا سرکه. مثلا خونخواران خون را می آشامیدند و لذا به ایشان « خون آشام » می گفتند.
گفت صد دریا ز خون دل بیار
تا درآشامم که مستم این زمان
(عطار)
خون را معمولا نمی نوشیدند. زهر را هم نمی نوشیدند. ولی اگر شاعر آن را از دست محبوب و معشوق خود می ستاند، در آن صورت نوش بود نه نیش.
زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین
بر دل خوشست نوشم بی او نمی گوارد (سعدی)
نوشیدن بیشتر برای خوردن چیزهای خوب و گوارا و شفا بخش به کار می رفته است، مانند باده و دارو . باده گساران باده را می نوشیدند و وقتی به دُرد آن می رسیدند، دُرد را می آشامیدند.
شاعران ما، از جمله عطار و سعدی و حافظ، بارها از دُردآشامیدن سخن گفته اند. از لحاظ عرفانی درد آشامی صفت رندان خرابات و صوفیان مست بوده است.
در این سماع همه ساقیان شاهد روی
بر این شراب همه صوفیان درد آشام (سعدی)
سعدی خودش را هم یکی از این رندان و صوفیان درد آشام دانسته است:
مستی از من پرس و شور عاشقی وآن کجا داند که درد آشام نیست (سعدی)
به کار بردن آشامیدن برای چیزهای ناخوب و نوشیدن برای چیزهای خوب قاعده ای بوده است که استثناء هائی هم داشته است، به خصوص در شعر.
شاعر در بند وزن و قافیه است و لذا گاهی مجبور می شود که آشامیدن را برای چیزهای گوارا و خوب به کار برد و نوشیدن را برای چیزهای ناگوار و بد.
گاهی هم از فعل «کشیدن» استفاده می کند که هم برای چیزهای خوب و مفید به کار می رود و هم برای چیزهای بد.
مثلا در بیت زیر حافظ «کشیدن» را به معنای نوشیدن به کار برده است:
آن حریفی که شب و روز می صاف کشد بود آیا که کند یاد ز درد آشامی
(حافظ)
و عطار در بیت زیر همین فعل را به معنای آشامیدن به کار برده است:
عطار در دیر مغان خون می کشد اندر نهان فریاد برخاست از جهان کای رند درد آشام ما (عطار)
(امروز معمولا به جای «کشیدن » از فعل «زدن » استفاده می کنیم).
با وجود این که گاهی برای خوردن مایعات خوب و گوارا از فعلهای « آشامیدن» و « کشیدن» استفاده می کردند ولی فعلی که معانی گوارا بودن و شیرینی را به ما منتقل می کرده است « نوشیدن» بوده است. در واقع نوشیدن کاری بوده است که دل و جان یا روح را در گیر می کرده است. شرابی که دل را شادکند باید نوشیده شود. قوت دل را نوش جان می کنند. غذا و طعام معمولی هم اگر گوارا بود نوش جان می شود. ( فرانسویان در ابتدای غذا خوردن به هم می گویند: «بن اپتی» و ایرانیها معمولا آن را «نوش جان» ترجمه می کنند، که غلط نیست ولی دقیق هم نیست. ترجمۀ دقیق آن در پارسی « گوارا باد!» است که در قدیم هم به کار می رفته است.)
من گمان می کردم که تفاوت «نوشیدن» و «آشامیدن» مختص زبان پارسی است. ولی دیروز در کتاب شرح تعرف، به قلم مستملی بخاری، خواندم که نظیر این تفاوت در معانی دو فعل عربی هم هست. مستملی این مطلب را در ضمن داستانی، در ترجمه و شرح یکی از ابیات عربی صوفی قرن سوم ابوالحسین نوری، بیان کرده است.
داستان از این قرار است که شخصی شب عید به مسجد شونیزیه در بغداد می آید و به ابوالحسین نوری که در این مسجد می نشست می گوید: «فردا عید است. شما چه لباسی به تن خواهید کرد؟» نوری در جواب قطعه ای می خواند که بیت اولش این است:
قالوا غداً ماذا انت لابسه فقلت خلعة ساقٍ عبده جرعاً
(گفتند: فردا عید است چه خواهی پوشیدن؟ گفتم: خلعت آن کس که بندۀ خود را جرعه ها می چشاند)
پس از ترجمۀ این بیت، مستملی در بارۀ معنای «جرع» توضیح می دهد و می گوید که «جرع» در عربی برای خوردن چیزهای تلخ و بد مزه به کار می رود. « جرع چیزی باشد که بکراهت آن را فرو خورند و کسی که او را از کاری تلخیی به گلو فرو رود گوید:
جرعتُ مرارة کذا. تلخی فلان کار فرو خوردم. و خدا می گوید : یَتَجَرَّعُه وَ لا یَکادُ یُسیغُه» (ابراهیم: 17). چون شراب دوزخیان تلخی داشت و گواریدن نداشت، حق خوردن آن را تَجَرّع خواند» ( ج 3، ص 1252). بنا بر این "تجرع" یا "جرع"در تازی همان معنائی را افاده می کند که فعل "آشامیدن " در پارسی می کند.
مطلب از : استاد نصرالله پورجوادی در صفحه فیس بوکشان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فصاحت کلمه
کلمه ی فصیح از نگاه علمای علم معانی ،کلمه ای است که از نظر ظاهری به راحتی قابل تلفظ باشد و از نظر معنی ،معانی روشن و واضحی داشته باشد.به طور کلی کلمه ی فصیح کلمه ای است که از عیوبی همچون:
تنافر حروف
غرابت استعمال
و مخالفت با قیاس
خالی باشد .
تنافر حروف چیست ؟
کلمه ای خالی از تنافر حروف است که به راحتی قابل تلفظ باشد .
در این بیت کلمه ای را که دارای تنافر حروف است می بینیم:
تو را دانش و دین رهاند درست
در رستگاری ببایدت جست
وجود دو صامت" دال و ت "که قریب المخرج هستند یعنی محل خروجشان نزدیک به هم است
در شعر ایحاد تنافر حروف نموده است !
در بیت زیر به عکس مثال قبلی دور بودن مخرج حروف "ن"و "س "و"ت"باعث سختی تلفظ دو عبارت جانانست و بوستانست بوده است.
البته ن و س و ت را ساکن بخوانید.
صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این
بوی گل می آید این یا بوی آن بستانست این
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کلمه ی فصیح از نگاه علمای علم معانی ،کلمه ای است که از نظر ظاهری به راحتی قابل تلفظ باشد و از نظر معنی ،معانی روشن و واضحی داشته باشد.به طور کلی کلمه ی فصیح کلمه ای است که از عیوبی همچون:
تنافر حروف
غرابت استعمال
و مخالفت با قیاس
خالی باشد .
تنافر حروف چیست ؟
کلمه ای خالی از تنافر حروف است که به راحتی قابل تلفظ باشد .
در این بیت کلمه ای را که دارای تنافر حروف است می بینیم:
تو را دانش و دین رهاند درست
در رستگاری ببایدت جست
وجود دو صامت" دال و ت "که قریب المخرج هستند یعنی محل خروجشان نزدیک به هم است
در شعر ایحاد تنافر حروف نموده است !
در بیت زیر به عکس مثال قبلی دور بودن مخرج حروف "ن"و "س "و"ت"باعث سختی تلفظ دو عبارت جانانست و بوستانست بوده است.
البته ن و س و ت را ساکن بخوانید.
صبح دولت می دمد یا خود رخ جانانست این
بوی گل می آید این یا بوی آن بستانست این
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
غرابت استعمال چیست ؟
غرابت استعمال آن است که گوینده یا نویسنده کلمه ای را استفاده کند که معنای آن به روشنی قابل فهم و درک نبوده و فهم آن نیازمند مراجعه به کتب لغت باشد .
در دوره ای از ادبیات فارسی استفاده از لغات و عبارات دشوار و دیر یاب از سوی شاعران و ادیبان برای اظهار فضل و فخر فروشی رایج بوده است .
در بررسی این عیب توجه به این نکته الزامی است که باید کلمه بر اساس دوره ای که در آن به کار رفته است ،مورد بررسی قرار گیرد .
چه بسا شاعر و نویسنده ای کلمه ای را به کار
برده که در زمان خود او آشنا و مستعمل بوده ولی برای مخاطب امروز به جهت فاصله ی زمانی ،ممکن است قابل درک نباشد .
مثال :
تندم (به ضم ت و فتح ن)از سر گذرد غافل و من غرق گناه
نیست از تلوسه ی غرقه خبر طوفان را
در بیت بالا تلوسه به معنی اضطراب و بی قراری به کار رفته است .
یا مثالی دیگر :
دریغ دفتر اشعار ناخوش سردم
که بد نتیجه ی طبع فرخج مر وارم
کلمات فرخج در معنای زشت و مروار در معنای سرخ بید (گونه ای از بید )دارای غرابت استعمال هستند .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
غرابت استعمال آن است که گوینده یا نویسنده کلمه ای را استفاده کند که معنای آن به روشنی قابل فهم و درک نبوده و فهم آن نیازمند مراجعه به کتب لغت باشد .
در دوره ای از ادبیات فارسی استفاده از لغات و عبارات دشوار و دیر یاب از سوی شاعران و ادیبان برای اظهار فضل و فخر فروشی رایج بوده است .
در بررسی این عیب توجه به این نکته الزامی است که باید کلمه بر اساس دوره ای که در آن به کار رفته است ،مورد بررسی قرار گیرد .
چه بسا شاعر و نویسنده ای کلمه ای را به کار
برده که در زمان خود او آشنا و مستعمل بوده ولی برای مخاطب امروز به جهت فاصله ی زمانی ،ممکن است قابل درک نباشد .
مثال :
تندم (به ضم ت و فتح ن)از سر گذرد غافل و من غرق گناه
نیست از تلوسه ی غرقه خبر طوفان را
در بیت بالا تلوسه به معنی اضطراب و بی قراری به کار رفته است .
یا مثالی دیگر :
دریغ دفتر اشعار ناخوش سردم
که بد نتیجه ی طبع فرخج مر وارم
کلمات فرخج در معنای زشت و مروار در معنای سرخ بید (گونه ای از بید )دارای غرابت استعمال هستند .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مخالفت با قیاس چیست ؟
کاربرد هر لغت در زبان دارای چارچوب و قواعد خاصی است که تخطی از آن جایز نیست مگر بر اساس ضرورت ،که آن هم بسیار اندک است .
پس اصل در کلام آن است که قواعد و قوانین کاربرد آن رعایت گردد و اگر زمانی از این اصل
تخطی صورت گیرد آن کلام دچار عیب مخالفت با قیاس صرفی می شود .به عنوان مثال مصادر جعلی نظیر :
غارتیدن ،سوزیدن ،پناهیدن ،و مککیدن که نمونه هایی از این کاربردهای غلط هستند :
جهودی مسی را زر اندود کرد
دکان غارتیدن بدان سود کرد
گفت من سوزیده ام زآن آتشی
تو مگر اندر بر خویشم کشی
در بیت زیر فردوسی فعل بشنیدی را به صورت مخفف بشندی تلفظ کرده است که با هیچ قاعده ی صرفی قابل توجیه نیست .
گریزان به بالا چرا بر شدی
چو آواز شیران ژیان بشندی
و مولوی هم قفل را قلف بیان نموده :
هم فرقی و هم زلفی مفتاحی و هم قلفی
بی رنج چه می سلفی آواز چه لرزانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کاربرد هر لغت در زبان دارای چارچوب و قواعد خاصی است که تخطی از آن جایز نیست مگر بر اساس ضرورت ،که آن هم بسیار اندک است .
پس اصل در کلام آن است که قواعد و قوانین کاربرد آن رعایت گردد و اگر زمانی از این اصل
تخطی صورت گیرد آن کلام دچار عیب مخالفت با قیاس صرفی می شود .به عنوان مثال مصادر جعلی نظیر :
غارتیدن ،سوزیدن ،پناهیدن ،و مککیدن که نمونه هایی از این کاربردهای غلط هستند :
جهودی مسی را زر اندود کرد
دکان غارتیدن بدان سود کرد
گفت من سوزیده ام زآن آتشی
تو مگر اندر بر خویشم کشی
در بیت زیر فردوسی فعل بشنیدی را به صورت مخفف بشندی تلفظ کرده است که با هیچ قاعده ی صرفی قابل توجیه نیست .
گریزان به بالا چرا بر شدی
چو آواز شیران ژیان بشندی
و مولوی هم قفل را قلف بیان نموده :
هم فرقی و هم زلفی مفتاحی و هم قلفی
بی رنج چه می سلفی آواز چه لرزانی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کراهت در سمع
این عیب زمانی نمایان می شود که ترکیب حروف موجود در کلمه به گونه ای باشد که شنیدن آن باعث آزار گوش شود .
در بیت زیر تلفظ کلمات دشپل (غده )خوکک(بیماری که در گلو پدید آید )خنازیر(نوعی بیماری )سلعه (سرشکستگی )و چخش(گرهی که در گردن پدید آید)باعث آزار گوش می شوند .
غده دشپل باشد و خوکک خنازیر آمده
سلعه ای کاید برون از زیر گردن هست چخش
ادیب الممالک فراهانی
همچنین در بیت پایین ،کلمات غمزه و غنج (ناز)
چندان گوش نواز نیستند :
شدی ذلیل محبت شکار پنجه ی عشق
شهید غمزه ی جادو اسیر غنج و دلال
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
این عیب زمانی نمایان می شود که ترکیب حروف موجود در کلمه به گونه ای باشد که شنیدن آن باعث آزار گوش شود .
در بیت زیر تلفظ کلمات دشپل (غده )خوکک(بیماری که در گلو پدید آید )خنازیر(نوعی بیماری )سلعه (سرشکستگی )و چخش(گرهی که در گردن پدید آید)باعث آزار گوش می شوند .
غده دشپل باشد و خوکک خنازیر آمده
سلعه ای کاید برون از زیر گردن هست چخش
ادیب الممالک فراهانی
همچنین در بیت پایین ،کلمات غمزه و غنج (ناز)
چندان گوش نواز نیستند :
شدی ذلیل محبت شکار پنجه ی عشق
شهید غمزه ی جادو اسیر غنج و دلال
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
فرق تمثیل و نماد
نماد و تمثیل از این نظر که هر دو تصویرگر حقایق نامرئی هستند مشترکند و میان جهان مرئی و نامرئی پیوند برقرار میکنند؛ امّا نماد، قلمرو معنایی گسترده و گاه متناقضی دارد.
به سختی میتوان تمثیل را به عنوان یک مفهوم یا ایدهی مبدل واحد در نظر گرفت.
تمثیل، ساختاری از تصویرهاست که معانی متعدّد را بیان میکند.
قلمرو معنی در تمثیل محدودتر از نماد است.
در تمثیل تاکید بر تصویر برای صرف تصویر نیست امّا در نماد چنین است.
فرق دیگر تمثیل با نماد آن است که تمثیل در یک کلمه شکل نمیگیرد، بلکه مجموعهای از حوادث و عوامل و اشخاص در قالب یک روایت (ولو در حدّ یک جمله) نقش بازی میکنند.
بنابراین تمثیل ترکیبی است از عوامل و عناصر مختلف که روایت به آنها فرم میدهد.
این روایت، تصویری است از یک اندیشه، یک وضعیت، یک پیام یا یک مفهوم انتزاعی که در قالب اعمال و خصلتهای انسانی و حیوانی یا نباتی و یا حتّی جمادات شکل داده میشود.
فتوحی، محمود. (۱۳۸۵) بلاغت تصویر. تهران. سخن. صفحهی ۲۷۱/۲۷۲.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نماد و تمثیل از این نظر که هر دو تصویرگر حقایق نامرئی هستند مشترکند و میان جهان مرئی و نامرئی پیوند برقرار میکنند؛ امّا نماد، قلمرو معنایی گسترده و گاه متناقضی دارد.
به سختی میتوان تمثیل را به عنوان یک مفهوم یا ایدهی مبدل واحد در نظر گرفت.
تمثیل، ساختاری از تصویرهاست که معانی متعدّد را بیان میکند.
قلمرو معنی در تمثیل محدودتر از نماد است.
در تمثیل تاکید بر تصویر برای صرف تصویر نیست امّا در نماد چنین است.
فرق دیگر تمثیل با نماد آن است که تمثیل در یک کلمه شکل نمیگیرد، بلکه مجموعهای از حوادث و عوامل و اشخاص در قالب یک روایت (ولو در حدّ یک جمله) نقش بازی میکنند.
بنابراین تمثیل ترکیبی است از عوامل و عناصر مختلف که روایت به آنها فرم میدهد.
این روایت، تصویری است از یک اندیشه، یک وضعیت، یک پیام یا یک مفهوم انتزاعی که در قالب اعمال و خصلتهای انسانی و حیوانی یا نباتی و یا حتّی جمادات شکل داده میشود.
فتوحی، محمود. (۱۳۸۵) بلاغت تصویر. تهران. سخن. صفحهی ۲۷۱/۲۷۲.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
♻اختلالات نوشتاری در کودکان را بدانیم و درمان کنیم:
✅این پست مخصوص مقطع ابتدایی هست.
🔶 کجنویسی✏️
از جمله علل بروز این اختلال سفت در دست گرفتن مداد و فشار زیاد انگشت شست به آن یا در جهت درست قرار ندادن دفتر یا کاغذ و قرار نگرفتن درست مداد بین انگشتان است. برای درمان کافی است از کودک بخواهید هنگام نوشتن بازو را به بدن بچسباند تا دست انعطاف زیادی نداشته باشد.
🔶 نامرتبنویسی✏️
علت نامرتبنویسی حرکت بسیار کند دست، محکم گرفتن مداد بین انگشتان و نبودن آزادی حرکت و انعطاف پایین دست، همچنین نادرست بودن وضعیت نشستن و قرار دادن کاغذ است. برای درمان ابتدا قوانینی را در نظر میگیریم، مثلا از ابتدای خط شروع به نوشتن میکنیم. از خط منحرف نمیشویم. از پاککن استفاده نمیکنیم. نوک مداد هنگام نوشتن باید تیز باشد و... همچنین میتوانید از کپی کردن استفاده کنید.
🔶 پررنگنویسی✏️
وقتی دانشآموز روی دفتر یا کتاب مینویسد، بیش از حد مداد را فشار میدهد پس به جای دفتر یا کتاب از یک کاغذ استفاده کنید و آن را روی فرش یا بالش قرار دهید تا بنویسد، به شرط اینکه به اندازهای فشار دهد که کاغذ سوراخ نشود.
بعد از مدتی تمرین مشاهده میکنید مداد را زیاد فشار نمیدهد یا از مداد رسم که نوک آن زود میشکند استفادهکنید تا مجبور شود زیاد مداد را فشار ندهند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✅این پست مخصوص مقطع ابتدایی هست.
🔶 کجنویسی✏️
از جمله علل بروز این اختلال سفت در دست گرفتن مداد و فشار زیاد انگشت شست به آن یا در جهت درست قرار ندادن دفتر یا کاغذ و قرار نگرفتن درست مداد بین انگشتان است. برای درمان کافی است از کودک بخواهید هنگام نوشتن بازو را به بدن بچسباند تا دست انعطاف زیادی نداشته باشد.
🔶 نامرتبنویسی✏️
علت نامرتبنویسی حرکت بسیار کند دست، محکم گرفتن مداد بین انگشتان و نبودن آزادی حرکت و انعطاف پایین دست، همچنین نادرست بودن وضعیت نشستن و قرار دادن کاغذ است. برای درمان ابتدا قوانینی را در نظر میگیریم، مثلا از ابتدای خط شروع به نوشتن میکنیم. از خط منحرف نمیشویم. از پاککن استفاده نمیکنیم. نوک مداد هنگام نوشتن باید تیز باشد و... همچنین میتوانید از کپی کردن استفاده کنید.
🔶 پررنگنویسی✏️
وقتی دانشآموز روی دفتر یا کتاب مینویسد، بیش از حد مداد را فشار میدهد پس به جای دفتر یا کتاب از یک کاغذ استفاده کنید و آن را روی فرش یا بالش قرار دهید تا بنویسد، به شرط اینکه به اندازهای فشار دهد که کاغذ سوراخ نشود.
بعد از مدتی تمرین مشاهده میکنید مداد را زیاد فشار نمیدهد یا از مداد رسم که نوک آن زود میشکند استفادهکنید تا مجبور شود زیاد مداد را فشار ندهند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
منظور از ادبیات پهلوی چیست؟
اصطلاح «پهلوی» به زبان «فارسی میانه» اطلاق میشود که از شاخههای «فارسی باستان» است و از قرن سوم پیش از میلاد تا قرن هشتم یا نهم میلادی به کار میرفته است.
این واژه از parθava- فارسی باستان مشتق شده که به معنی «پارتی»، یعنی زبان مردمان ناحیۀ شمال شرق ایران، است.
آثار پهلوی عمدتاً پس از اسلام نوشته شدند و بیشتر به موضوعات دینی و کلامی و مدرسی پرداختند. بدین علّت که روحانیان تلاش میکردند تا دین خود و میراث کهن آن را از دستبرد حوادث مصون بدارند.
اطلاعاتی از بخشی از ادبیات خیالانگیز غیر دینی ساسانیان از طریق ترجمههای عربی و سریانی و مورخان و فهرستنویسان دوران اسلامی بدست ما رسیده است، امّا عمدۀ این ادبیات مفقود گشته، چرا که پایۀ آن سنّت شفاهی و خنیاگری بود. چند دلیل عمده را میتوان برای پراکندگی و نقص ادبیات پهلوی برشمرد:
-نابودی بخش بزرگی از این میراث طی هجوم اعراب، ترکان و مغولان به سبب تعصب دینی و کوتهفکری.
-رواج خط و قالبهای شعری و عروض عربی که گسستی در سنّت ادبی ایرانی بوجود آورد. آثار پهلوی به خط دشوار پهلوی نوشته شدهاند. این خط اغلب مبهم و پیچیده است، امّا خط عربی که جایگزین این خط شد، نسبت به آن خواندنش آسانتر است. زردشتیان نیز در پایان قرن دهم، خط پهلوی را رها کرده و به فارسی روی آوردند.
-امّا مهمترین سبب از میان رفتن اشعار شفاهی خنیاگران ظاهراً تغییر سلیقهای است که تحت تأثیر عروض عربی حاصل شد. اساس وزن قدیم بر تکیه استوار بود، در حالی که شعر عربی بر پایۀ کمیت هجاها نهاده شده است. هنگامی که قالبهای شعری و قافیهپردازی عربی را برای زبان فارسی برگزیدند، به حفظ آن نوع شعر که دیگر رواج نداشت، نیازی احساس نمیشد.
-روند مکتوب شدن سنت شفاهی به هنگام پیروزی مسلمانان تازه آغاز شده بود. اگرچه پیشینۀ نوشتن به دوران هخامنشیان میرسد، امّا تنها اسناد اداری و شاهنشاهی مکتوب میشد. لزوماً برای حفظ آثار داستانی، داستانهای عشقی و ماجراجویانه یا قصههای پهلوانی، که تا حد زیادی از هنر شفاهی قصهگویان برمیخاسته، از نوشتن بهره نمیگرفتهاند. این قصهها که از بین رفتهاند، از طریق متونی چون هزار و یک شب عربی که اساسش هزار افسان فارسی است، به ما رسیدهاند. همچنین باید از شاهنامۀ ابومنصوری نام برد که از طریق شاهنامۀ فردوسی محفوظ مانده است.
منبع: ادبیات ایران پیش از اسلام، زیر نظر احسان یارشاطر.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
اصطلاح «پهلوی» به زبان «فارسی میانه» اطلاق میشود که از شاخههای «فارسی باستان» است و از قرن سوم پیش از میلاد تا قرن هشتم یا نهم میلادی به کار میرفته است.
این واژه از parθava- فارسی باستان مشتق شده که به معنی «پارتی»، یعنی زبان مردمان ناحیۀ شمال شرق ایران، است.
آثار پهلوی عمدتاً پس از اسلام نوشته شدند و بیشتر به موضوعات دینی و کلامی و مدرسی پرداختند. بدین علّت که روحانیان تلاش میکردند تا دین خود و میراث کهن آن را از دستبرد حوادث مصون بدارند.
اطلاعاتی از بخشی از ادبیات خیالانگیز غیر دینی ساسانیان از طریق ترجمههای عربی و سریانی و مورخان و فهرستنویسان دوران اسلامی بدست ما رسیده است، امّا عمدۀ این ادبیات مفقود گشته، چرا که پایۀ آن سنّت شفاهی و خنیاگری بود. چند دلیل عمده را میتوان برای پراکندگی و نقص ادبیات پهلوی برشمرد:
-نابودی بخش بزرگی از این میراث طی هجوم اعراب، ترکان و مغولان به سبب تعصب دینی و کوتهفکری.
-رواج خط و قالبهای شعری و عروض عربی که گسستی در سنّت ادبی ایرانی بوجود آورد. آثار پهلوی به خط دشوار پهلوی نوشته شدهاند. این خط اغلب مبهم و پیچیده است، امّا خط عربی که جایگزین این خط شد، نسبت به آن خواندنش آسانتر است. زردشتیان نیز در پایان قرن دهم، خط پهلوی را رها کرده و به فارسی روی آوردند.
-امّا مهمترین سبب از میان رفتن اشعار شفاهی خنیاگران ظاهراً تغییر سلیقهای است که تحت تأثیر عروض عربی حاصل شد. اساس وزن قدیم بر تکیه استوار بود، در حالی که شعر عربی بر پایۀ کمیت هجاها نهاده شده است. هنگامی که قالبهای شعری و قافیهپردازی عربی را برای زبان فارسی برگزیدند، به حفظ آن نوع شعر که دیگر رواج نداشت، نیازی احساس نمیشد.
-روند مکتوب شدن سنت شفاهی به هنگام پیروزی مسلمانان تازه آغاز شده بود. اگرچه پیشینۀ نوشتن به دوران هخامنشیان میرسد، امّا تنها اسناد اداری و شاهنشاهی مکتوب میشد. لزوماً برای حفظ آثار داستانی، داستانهای عشقی و ماجراجویانه یا قصههای پهلوانی، که تا حد زیادی از هنر شفاهی قصهگویان برمیخاسته، از نوشتن بهره نمیگرفتهاند. این قصهها که از بین رفتهاند، از طریق متونی چون هزار و یک شب عربی که اساسش هزار افسان فارسی است، به ما رسیدهاند. همچنین باید از شاهنامۀ ابومنصوری نام برد که از طریق شاهنامۀ فردوسی محفوظ مانده است.
منبع: ادبیات ایران پیش از اسلام، زیر نظر احسان یارشاطر.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ادبیات کودک و نوجوان
#قسمت_اول
ادبیات کودک و نوجوان گونهای از ادبیات است که جداسازی آن از بخشهای دیگر ادبیات با سن مخاطبان آن انجام میشود. این گونهٔ ادبی هنگامی پدید آمد که بزرگسالان متوجه شدند کودکان و نوجوانان به سبب گنجایشهای شناختی و ویژگیهای رشدی خود آمادگی پذیرش متنهای بزرگسال را ندارند و به متنهایی نیاز دارند که پاسخگوی دورهٔ رشد و نیازهای آنها باشد.از مشهورترین کتابهای ادبیات کودکان، میتوان مجموعه داستانهای نبرد هیولاها را نام برد.
کودکان خردسال به متنهایی آهنگین و کوتاه مانند لالاییها و ترانه - متلها و ترانههای آهنگین واکنش بیشتری نشان میدهند. هرچه گروه سنی مخاطبان بالاتر برود، آنها کمکم میتوانند داستانهایی را با واژگان بیشتر بشنوند. ویژگی دیگر ادبیات کودک و نوجوان در این است که با سطح سواد کودکان پیوند دارد. کودک نوآموز تنها میتواند متنهای ساده را بخواند و بفهمد. هرچه سواد او بیشتر میشود، متنهایی با دایرهٔ واژگانی گستردهتر را درک میکند. کودکانی که به مرز نوجوانی و پس از آن میرسند میتوانند رمانهای متناسب با نیازهای خود را مطالعه کنند. امروزه این رمانها اغلب در قالب فانتزیها یا داستانهای علمی و تخیلی منتشر میشود. البته داستانهای واقعگرایی که بازتابدهندهٔ احساسات و درگیریهای زیستی و اجتماعی نوجوانان در موضوعاتی مانند جدایی پدر و مادر، مرگ نزدیکان، بیماریها و عشقهای دورهٔ نوجوانی است نیز به فراوانی منتشر میشود. کودک میتواند سعادت از دست رفته جامعه جدید را برگرداند و در عین حال عاملی باشد برای کسب دوباره آن. کودکان دارای دو خصوصیت متضاد از هم هستند فاقد (قدرت) هستند ومنجی جهانند. اگر جامعه به دنبال ارزشهای نوین باشد باید دستان خود را به سوی کودکان دراز کند. بنا به گفته پروفسور هوگارت :ادبیات کشف میکند بازآفرینی میکند و در جست و جوی معناست سپس کودک در کنار ادبیات قرار میگیرد. ادبیات کودک آغاز معینی ندارد از زمانی که مادر و طفلش وجود داشته شکلی از ادبیات خلق شدهاست.ماکسیم گورکی میگوید: نیروهای مؤثر برای آموزش یک فرد عبارتند ازهنروعلم که هر دو در ادبیات وجود دارد. آموزش هنر است مخصوصاً اگر آموزش کودکان باشد هنرمندان تنها افرادی هستند که تا اندازهای به وجود واقعی و شرطی نشده کودکان نزدیک هستند. ادبیات کودک را رهبری میکند و موجب تقویت اندیشه او میشود راهنماییهای اخلاقی تنبیه یا تشویق؛ تربیت شخص؛ ایجاداعتماد به نفس ارضای نیازهای ذهنی و عاطفی و لذت بردن از دستاوردهای ادبیات اند، ادبیات عامل وحدت همه کودکان جهان به حساب میآید هنرمندان با مراجعه به ضمیر ناخودآگاه و زنده کردن خاطرات احساسات درونی و رویاهای خود سعی میکند ذهن خود را پاک و آزاد کرده و با چشم و دل کودکی به دنیای کودکی قدم بگذارند. ادبیات کودک با او زاده میشود و در تمامدوران کودکی کنار اوست.
ادبیات کودک نوجوان گونههای متنوعی دارد؛ از داستانهای مصور گرفته تا داستانهای فانتزی که امروزه از رایجترین گونهها در این حوزه است. شعر و ادبیات منظوم نیز بخش گستردهای از ادبیات کودکان و نوجوانان را میسازد. همچنین افسانههای کهن گونهای گستردهاست که به فراوانی در اختیار این گروه سنی قرار میگیرد. افسانههای نو که آفرینندهٔ آن را هانس کریستین آندرسن.
بخش چشمگیری از ادبیات کودک را ادبیات غیر داستانی میسازد که اغلب به آن کمتر توجه میشود. حجم بزرگی از نوشتههایی که کودکان میخوانند از جمله کتابهای درسی، کتابهای علمی-آموزشی و دانشنامهها از گونههای مختلف ادبیات غیرداستانی است. ایرج جهانشاهی با انتشار مجلات پیک و توران میرهادی به همراه گروهی از متخصصان با انتشار فرهنگنامه کودک و نوجوان، ادبیات غیر داستانی کودک را در ایران رونق بخشیدند
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#قسمت_اول
ادبیات کودک و نوجوان گونهای از ادبیات است که جداسازی آن از بخشهای دیگر ادبیات با سن مخاطبان آن انجام میشود. این گونهٔ ادبی هنگامی پدید آمد که بزرگسالان متوجه شدند کودکان و نوجوانان به سبب گنجایشهای شناختی و ویژگیهای رشدی خود آمادگی پذیرش متنهای بزرگسال را ندارند و به متنهایی نیاز دارند که پاسخگوی دورهٔ رشد و نیازهای آنها باشد.از مشهورترین کتابهای ادبیات کودکان، میتوان مجموعه داستانهای نبرد هیولاها را نام برد.
کودکان خردسال به متنهایی آهنگین و کوتاه مانند لالاییها و ترانه - متلها و ترانههای آهنگین واکنش بیشتری نشان میدهند. هرچه گروه سنی مخاطبان بالاتر برود، آنها کمکم میتوانند داستانهایی را با واژگان بیشتر بشنوند. ویژگی دیگر ادبیات کودک و نوجوان در این است که با سطح سواد کودکان پیوند دارد. کودک نوآموز تنها میتواند متنهای ساده را بخواند و بفهمد. هرچه سواد او بیشتر میشود، متنهایی با دایرهٔ واژگانی گستردهتر را درک میکند. کودکانی که به مرز نوجوانی و پس از آن میرسند میتوانند رمانهای متناسب با نیازهای خود را مطالعه کنند. امروزه این رمانها اغلب در قالب فانتزیها یا داستانهای علمی و تخیلی منتشر میشود. البته داستانهای واقعگرایی که بازتابدهندهٔ احساسات و درگیریهای زیستی و اجتماعی نوجوانان در موضوعاتی مانند جدایی پدر و مادر، مرگ نزدیکان، بیماریها و عشقهای دورهٔ نوجوانی است نیز به فراوانی منتشر میشود. کودک میتواند سعادت از دست رفته جامعه جدید را برگرداند و در عین حال عاملی باشد برای کسب دوباره آن. کودکان دارای دو خصوصیت متضاد از هم هستند فاقد (قدرت) هستند ومنجی جهانند. اگر جامعه به دنبال ارزشهای نوین باشد باید دستان خود را به سوی کودکان دراز کند. بنا به گفته پروفسور هوگارت :ادبیات کشف میکند بازآفرینی میکند و در جست و جوی معناست سپس کودک در کنار ادبیات قرار میگیرد. ادبیات کودک آغاز معینی ندارد از زمانی که مادر و طفلش وجود داشته شکلی از ادبیات خلق شدهاست.ماکسیم گورکی میگوید: نیروهای مؤثر برای آموزش یک فرد عبارتند ازهنروعلم که هر دو در ادبیات وجود دارد. آموزش هنر است مخصوصاً اگر آموزش کودکان باشد هنرمندان تنها افرادی هستند که تا اندازهای به وجود واقعی و شرطی نشده کودکان نزدیک هستند. ادبیات کودک را رهبری میکند و موجب تقویت اندیشه او میشود راهنماییهای اخلاقی تنبیه یا تشویق؛ تربیت شخص؛ ایجاداعتماد به نفس ارضای نیازهای ذهنی و عاطفی و لذت بردن از دستاوردهای ادبیات اند، ادبیات عامل وحدت همه کودکان جهان به حساب میآید هنرمندان با مراجعه به ضمیر ناخودآگاه و زنده کردن خاطرات احساسات درونی و رویاهای خود سعی میکند ذهن خود را پاک و آزاد کرده و با چشم و دل کودکی به دنیای کودکی قدم بگذارند. ادبیات کودک با او زاده میشود و در تمامدوران کودکی کنار اوست.
ادبیات کودک نوجوان گونههای متنوعی دارد؛ از داستانهای مصور گرفته تا داستانهای فانتزی که امروزه از رایجترین گونهها در این حوزه است. شعر و ادبیات منظوم نیز بخش گستردهای از ادبیات کودکان و نوجوانان را میسازد. همچنین افسانههای کهن گونهای گستردهاست که به فراوانی در اختیار این گروه سنی قرار میگیرد. افسانههای نو که آفرینندهٔ آن را هانس کریستین آندرسن.
بخش چشمگیری از ادبیات کودک را ادبیات غیر داستانی میسازد که اغلب به آن کمتر توجه میشود. حجم بزرگی از نوشتههایی که کودکان میخوانند از جمله کتابهای درسی، کتابهای علمی-آموزشی و دانشنامهها از گونههای مختلف ادبیات غیرداستانی است. ایرج جهانشاهی با انتشار مجلات پیک و توران میرهادی به همراه گروهی از متخصصان با انتشار فرهنگنامه کودک و نوجوان، ادبیات غیر داستانی کودک را در ایران رونق بخشیدند
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan