" را " فک اضافه
«فک» یعنی جداکننده و «اضافه» یعنی مضاف و مضافٌالیه؛ بنابراین، «رای فک اضافه» یعنی «رای جداکنندهی مضاف و مضافٌالیه».
در فارسی گذشته، گاهی «را» میان مضاف و مضافٌالیه فاصله میانداخت و مضاف و مضافٌالیه، جابهجا میشدند:
یکی از دوستان مخلص را
مگر آواز من رسید به گوش
یعنی:
گویا صدای من، به (گوشِ یکی از دوستان مخلص) رسید.
یکی از دوستان مخلص را... گوش،
یعنی:
گوشِ یکی از دوستان مخلص
یا:
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
فلک را سقف... = سقفِ فلک...
چنانکه میبینید، «را» هنگام بازگردانی (معنی کردن) تبدیل به «--ِ» میشود؛ به همین دلیل، به آن «را»ی جانشین کسره هم میگویند.
مرا در دل، درخت مهربانی
به چه مانَد؟ به سرو بوستانی
مرا در دل = در دلِ من
«را»ی فکّ اضافه پس از مضافٌالیه میآید و هنگام بازگردانی بهصورت «--ِ-» پیش از مضافٌالیه قرار میگیرد، بنابراین نباید آن را با «را»ی نشانهی مفعول، اشتباه بگیریم.
- یعقوب کیانی شاهوندی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
«فک» یعنی جداکننده و «اضافه» یعنی مضاف و مضافٌالیه؛ بنابراین، «رای فک اضافه» یعنی «رای جداکنندهی مضاف و مضافٌالیه».
در فارسی گذشته، گاهی «را» میان مضاف و مضافٌالیه فاصله میانداخت و مضاف و مضافٌالیه، جابهجا میشدند:
یکی از دوستان مخلص را
مگر آواز من رسید به گوش
یعنی:
گویا صدای من، به (گوشِ یکی از دوستان مخلص) رسید.
یکی از دوستان مخلص را... گوش،
یعنی:
گوشِ یکی از دوستان مخلص
یا:
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
فلک را سقف... = سقفِ فلک...
چنانکه میبینید، «را» هنگام بازگردانی (معنی کردن) تبدیل به «--ِ» میشود؛ به همین دلیل، به آن «را»ی جانشین کسره هم میگویند.
مرا در دل، درخت مهربانی
به چه مانَد؟ به سرو بوستانی
مرا در دل = در دلِ من
«را»ی فکّ اضافه پس از مضافٌالیه میآید و هنگام بازگردانی بهصورت «--ِ-» پیش از مضافٌالیه قرار میگیرد، بنابراین نباید آن را با «را»ی نشانهی مفعول، اشتباه بگیریم.
- یعقوب کیانی شاهوندی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مزار ملا نصر الدین کجاست ؟
خواجه نصرالدین یا ملانصرالدین از مشهورترین شخصیت های فکاهی دنیاست که
آوازه اش مرزهای جغرافیایی را در نوردیده است.
این شخصیت محبوب عرصه طنز نه تنها در زادگاهش ترکیه، بلکه در کشورهایی مثل ایران، افغانستان، هند، پاکستان، بوسنی، یونان، بلغارستان و کشورهای عربی نیز از شهرت ویژه ای برخوردار است.
شهر آق شهیر از توابع قونیه زادگاه و مدفن ملانصرالدین است(150 کلیومتری شمال غرب قونیه) و مقبره این دانشمند، طنزپرداز و عالم مشهور در شهر آق شهیر زیارتگاه خاص و عام است.
می توان گفت: دنیا با لطیفه های ملا نصرالدین می خندد!
ملا نصرالدین، شخصیتی داستانی و بذلهگو در فرهنگهای عامیانه ایرانی، افغانی، ترکیهای، عربی، کُردی، قفقازی، هندی، پاکستانی و بوسنی است که در یونان هم محبوبیت زیادی دارد و در بلغارستان هم شناختهشده است.
ملا نصرالدین در ایران و افغانستان بیش از هر جای دیگر به عنوان شحصیتی بذله گو اما نمادین محبوبیت دارد.
او را در افغانستان، ایران و جمهوری آذربایجان ملا نصرالدین، در ترکیه هوجا نصرتین (خواجه نصرالدین)، در عربستان جُحا (خواجه) مینامند و در بین کُردها به «ملا مشهور» معروف است.
ملانصرالدین که در ترکیه با شخصیت ادبی و عالمانه و لطیفه های مشهورش شناخته می شود با نامهایی همچون خوجه نصرالدین، خواجه نصرالدین، نصرالدین حوجا یا نصرالدین خواجه معروف است.
حوجا در زبان ترکی به معنای استاد و عالم می باشد.
بنا بر روایتها، خواجه نصرالدین مابین سالهای 1208 تا 1284 میلادی می زیسته است و هم اکنون مزار وی در آق شهیر از توابع استان قونیه از مکانهای مشهور توریستی ترکیه می باشد.
در بخارا (ازبکستان) ( بنا به روایتی زادگاه ملاست) مجسمه معروف ملانصرالدین(سوار بر خر بالعکس) نیز در کنار جوی مولیان نصب گردیده است.
هر چند که در شهرهای دیگری چون مسکو – نیکوزیا – قاهره و... مجسمه معروف ملا نصب می باشد.
ملا یک شخصیت جهانی است که مرز های جغرافیایی نمی تواند طنز هایش را محدود یک خاک کند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
خواجه نصرالدین یا ملانصرالدین از مشهورترین شخصیت های فکاهی دنیاست که
آوازه اش مرزهای جغرافیایی را در نوردیده است.
این شخصیت محبوب عرصه طنز نه تنها در زادگاهش ترکیه، بلکه در کشورهایی مثل ایران، افغانستان، هند، پاکستان، بوسنی، یونان، بلغارستان و کشورهای عربی نیز از شهرت ویژه ای برخوردار است.
شهر آق شهیر از توابع قونیه زادگاه و مدفن ملانصرالدین است(150 کلیومتری شمال غرب قونیه) و مقبره این دانشمند، طنزپرداز و عالم مشهور در شهر آق شهیر زیارتگاه خاص و عام است.
می توان گفت: دنیا با لطیفه های ملا نصرالدین می خندد!
ملا نصرالدین، شخصیتی داستانی و بذلهگو در فرهنگهای عامیانه ایرانی، افغانی، ترکیهای، عربی، کُردی، قفقازی، هندی، پاکستانی و بوسنی است که در یونان هم محبوبیت زیادی دارد و در بلغارستان هم شناختهشده است.
ملا نصرالدین در ایران و افغانستان بیش از هر جای دیگر به عنوان شحصیتی بذله گو اما نمادین محبوبیت دارد.
او را در افغانستان، ایران و جمهوری آذربایجان ملا نصرالدین، در ترکیه هوجا نصرتین (خواجه نصرالدین)، در عربستان جُحا (خواجه) مینامند و در بین کُردها به «ملا مشهور» معروف است.
ملانصرالدین که در ترکیه با شخصیت ادبی و عالمانه و لطیفه های مشهورش شناخته می شود با نامهایی همچون خوجه نصرالدین، خواجه نصرالدین، نصرالدین حوجا یا نصرالدین خواجه معروف است.
حوجا در زبان ترکی به معنای استاد و عالم می باشد.
بنا بر روایتها، خواجه نصرالدین مابین سالهای 1208 تا 1284 میلادی می زیسته است و هم اکنون مزار وی در آق شهیر از توابع استان قونیه از مکانهای مشهور توریستی ترکیه می باشد.
در بخارا (ازبکستان) ( بنا به روایتی زادگاه ملاست) مجسمه معروف ملانصرالدین(سوار بر خر بالعکس) نیز در کنار جوی مولیان نصب گردیده است.
هر چند که در شهرهای دیگری چون مسکو – نیکوزیا – قاهره و... مجسمه معروف ملا نصب می باشد.
ملا یک شخصیت جهانی است که مرز های جغرافیایی نمی تواند طنز هایش را محدود یک خاک کند.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
مرسی فارسی است؟
🔸خواهرزادهام جلوی تلویزیون نشسته. منتظر است کلاسش شروع شود. قبل از اینکه برنامه شروع شود، ادای سلام کردنِ مجری برنامه را درمیآورد. وقتی برنامه شروع میشود، از سلامِ مجری خندهام میگیرد. مجری میگوید امروز روز زبان فارسی است و باید از کلمات فارسی استفاده کنیم. سپس از بچهها میپرسد کدام کلمه فارسی نیست و نباید استفادهاش کنیم؟ خودش جواب میدهد کلمۀ «مرسی». بعد هم میگوید کلاس فارسی داریم و ادامۀ برنامه.
🔸با خودم فکر میکنم مجری فقط همین یک کلمه را میدانست که برای بچهها مثال بزند؟ معلمان حاضر و برنامهسازان این برنامه چطور؟ مگر «مرسی» چه مشکلی دارد؟ پاسخ سؤال اول و دوم را نمیدانم، اما در این نوشته به سؤال آخر بهاختصار پاسخ میدهم.
🔸برای شکرگزاری در فارسی دستکم سه کلمه داشتهایم: «تشکر»، «سپاس»، «ممنون». تشکر و سپاس و ترکیبات این دو را بیشتر در بافتهای رسمی به کار میبریم. ممنون را عموماً برای بافتهای کمتر رسمی استفاده میکنیم. اما برای بافتهای صمیمی و غیررسمی چطور؟ اینجاست که «مرسی» میآید و خلأ واژگانیِ این محدوده را پر میکند و در زبان فارسی جاگیر میشود. ضمن اینکه «مرسی» گاهی معنای آن سه کلمۀ دیگر، خصوصاً «ممنون» را تقویت میکند، مثلاً در گفتار میگوییم «مرسی، ممنون».
🔸دیگر اینکه صدها واژۀ فرانسوی وارد زبان فارسی شده. چرا فقط به این «مرسیِ» بیچاره گیر میدهند؟ آیا میدانند که بعد از عربی بیشترین وامواژههای فارسی از زبان فرانسوی است؟ آیا میدانند از زبان فرانسوی بالای ۲۰۰۰ کلمه وارد زبان فارسی شده؟ بر فرض که موفق شدید واژۀ «مرسی» را از زبان فارسی بیرون کنید، با آژانس، آسفالت، اسکلت، اگزوز، آلرژی، آمبولانس، آنتن، باتری، بلوک، بلیت، بودجه، بوفه، پاساژ، پدال، پرانتز، پمپاژ، تابلو، تئاتر، دوش، شوفاژ، شومینه، کادر، کافه، کنکور، کودتا، گاراژ، مانتو، هاشور و صدها واژۀ فرانسوی و غیرفرانسویِ دیگر که معادل فارسی برایشان نداریم چه میکنید؟
🔸شاید بگویید دلیل مخالفت با مرسی این است که معادل فارسی برایش داریم. در جواب میگویم «مرسی» جای خود را در زبان فارسی پیدا کرده و «سپاس» همیشه معادل خوبی برایش نیست. حذف «مرسی» از فارسی یک امکان از امکانهای تشکر کردن را از این زبان میگیرد. احتمالاً دوستانِ نگران فارسی از این تعداد واژههای بیگانه در زبان فارسی خبر ندارند وگرنه حتماً دست به کار میشدند و همه را از زبان بیرون میریختند.
🔸خاطرم هست وقتیکه در کلاس درس برای دکتر علیاشرف صادقی چای آوردند، ایشان گفت «مرسی». آیا دکتر صادقی تبارِ این واژه را نمیداند؟ وقتی چنین زبانشناس بزرگی از این بابت احساس نگرانی نمیکند چرا دوستانِ همیشه نگران ما باید در برنامههایشان ذهنیتهای غلط را به نسل جدید القا کنند؟ در درازمدت این محتواها به نفع زبان فارسی است یا به ضرر آن؟ و آیا برای نسل جدید مؤثر خواهد بود یا خیر؟
#واژگان
#وامگیری
#قرضگیری
@zabanshenasik
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔸خواهرزادهام جلوی تلویزیون نشسته. منتظر است کلاسش شروع شود. قبل از اینکه برنامه شروع شود، ادای سلام کردنِ مجری برنامه را درمیآورد. وقتی برنامه شروع میشود، از سلامِ مجری خندهام میگیرد. مجری میگوید امروز روز زبان فارسی است و باید از کلمات فارسی استفاده کنیم. سپس از بچهها میپرسد کدام کلمه فارسی نیست و نباید استفادهاش کنیم؟ خودش جواب میدهد کلمۀ «مرسی». بعد هم میگوید کلاس فارسی داریم و ادامۀ برنامه.
🔸با خودم فکر میکنم مجری فقط همین یک کلمه را میدانست که برای بچهها مثال بزند؟ معلمان حاضر و برنامهسازان این برنامه چطور؟ مگر «مرسی» چه مشکلی دارد؟ پاسخ سؤال اول و دوم را نمیدانم، اما در این نوشته به سؤال آخر بهاختصار پاسخ میدهم.
🔸برای شکرگزاری در فارسی دستکم سه کلمه داشتهایم: «تشکر»، «سپاس»، «ممنون». تشکر و سپاس و ترکیبات این دو را بیشتر در بافتهای رسمی به کار میبریم. ممنون را عموماً برای بافتهای کمتر رسمی استفاده میکنیم. اما برای بافتهای صمیمی و غیررسمی چطور؟ اینجاست که «مرسی» میآید و خلأ واژگانیِ این محدوده را پر میکند و در زبان فارسی جاگیر میشود. ضمن اینکه «مرسی» گاهی معنای آن سه کلمۀ دیگر، خصوصاً «ممنون» را تقویت میکند، مثلاً در گفتار میگوییم «مرسی، ممنون».
🔸دیگر اینکه صدها واژۀ فرانسوی وارد زبان فارسی شده. چرا فقط به این «مرسیِ» بیچاره گیر میدهند؟ آیا میدانند که بعد از عربی بیشترین وامواژههای فارسی از زبان فرانسوی است؟ آیا میدانند از زبان فرانسوی بالای ۲۰۰۰ کلمه وارد زبان فارسی شده؟ بر فرض که موفق شدید واژۀ «مرسی» را از زبان فارسی بیرون کنید، با آژانس، آسفالت، اسکلت، اگزوز، آلرژی، آمبولانس، آنتن، باتری، بلوک، بلیت، بودجه، بوفه، پاساژ، پدال، پرانتز، پمپاژ، تابلو، تئاتر، دوش، شوفاژ، شومینه، کادر، کافه، کنکور، کودتا، گاراژ، مانتو، هاشور و صدها واژۀ فرانسوی و غیرفرانسویِ دیگر که معادل فارسی برایشان نداریم چه میکنید؟
🔸شاید بگویید دلیل مخالفت با مرسی این است که معادل فارسی برایش داریم. در جواب میگویم «مرسی» جای خود را در زبان فارسی پیدا کرده و «سپاس» همیشه معادل خوبی برایش نیست. حذف «مرسی» از فارسی یک امکان از امکانهای تشکر کردن را از این زبان میگیرد. احتمالاً دوستانِ نگران فارسی از این تعداد واژههای بیگانه در زبان فارسی خبر ندارند وگرنه حتماً دست به کار میشدند و همه را از زبان بیرون میریختند.
🔸خاطرم هست وقتیکه در کلاس درس برای دکتر علیاشرف صادقی چای آوردند، ایشان گفت «مرسی». آیا دکتر صادقی تبارِ این واژه را نمیداند؟ وقتی چنین زبانشناس بزرگی از این بابت احساس نگرانی نمیکند چرا دوستانِ همیشه نگران ما باید در برنامههایشان ذهنیتهای غلط را به نسل جدید القا کنند؟ در درازمدت این محتواها به نفع زبان فارسی است یا به ضرر آن؟ و آیا برای نسل جدید مؤثر خواهد بود یا خیر؟
#واژگان
#وامگیری
#قرضگیری
@zabanshenasik
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دایرهٔ واژگانیِ فعالِ کودکان
✅براساس پژوهشهای گستردهٔ زبانشناسان و روانشناسانِ کودک، کودکان، بهطور معمول، از دوازدهماهگی زبان باز میکنند و نخستین کلمات را بر زبان میآورند.
✅هجدهماهگی: ۴۰ تا ۸۰ کلمه: جیز، اَخ، آخ، اوی، وای، نه، آب، پیشی، هاپو.
✅دوسالگی: ۲۰۰ تا ۳۰۰ کلمه: بیا، برو، میام، بده، بخور، شیر، خوب، بد.
✅سهسالگی: ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ کلمه: خوردم، اومدم، خیلی، عالی، زشت. کودک دستکم پنج رنگ را میشناسد و از ۱ تا ۲۰ را میشمارد. جملههای ساده را به زبان میآورَد و میتواند یک قصهٔ کوتاه را تعریف کند.
✅چهارسالگی: ۱۲۰۰ تا ۲۵۰۰ کلمه. جملههای سادهٔ طولانیتر را بیان میکند. کودک در این سن، هنوز خطاهای زبانی دارد و فعلها نمیتواند درست بهکار ببرد. ۴۰۰۰ کلمه را میفهمد و میتواند داستان کوتاه بسازد.
✅پنجسالگی: ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ کلمه. جملههای نسبتاً پیچیده را بهراحتی میسازد. اشتباهاتش به حداقل میرسد و تقریباً از همهٔ گفتوگوهای کارتونی سر درمیآورَد.
با سپاس از : حمیدحسنی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✅براساس پژوهشهای گستردهٔ زبانشناسان و روانشناسانِ کودک، کودکان، بهطور معمول، از دوازدهماهگی زبان باز میکنند و نخستین کلمات را بر زبان میآورند.
✅هجدهماهگی: ۴۰ تا ۸۰ کلمه: جیز، اَخ، آخ، اوی، وای، نه، آب، پیشی، هاپو.
✅دوسالگی: ۲۰۰ تا ۳۰۰ کلمه: بیا، برو، میام، بده، بخور، شیر، خوب، بد.
✅سهسالگی: ۵۰۰ تا ۱۲۰۰ کلمه: خوردم، اومدم، خیلی، عالی، زشت. کودک دستکم پنج رنگ را میشناسد و از ۱ تا ۲۰ را میشمارد. جملههای ساده را به زبان میآورَد و میتواند یک قصهٔ کوتاه را تعریف کند.
✅چهارسالگی: ۱۲۰۰ تا ۲۵۰۰ کلمه. جملههای سادهٔ طولانیتر را بیان میکند. کودک در این سن، هنوز خطاهای زبانی دارد و فعلها نمیتواند درست بهکار ببرد. ۴۰۰۰ کلمه را میفهمد و میتواند داستان کوتاه بسازد.
✅پنجسالگی: ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ کلمه. جملههای نسبتاً پیچیده را بهراحتی میسازد. اشتباهاتش به حداقل میرسد و تقریباً از همهٔ گفتوگوهای کارتونی سر درمیآورَد.
با سپاس از : حمیدحسنی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
📲💻پیر چشمی و آرتروز گردن، شایع ترین عوارض ناشی از کار مداوم با تلفن های هوشمند.
◀️این روزها مدارس تعطیل است و تدریس به شکل مجازی با گوشی های هوشمند، تبلت، لب تاپ و... انجام می شود.
استفاده بیش از حد از این وسایل خطرات بسیاری برای دبیران در پی خواهد داشت، در این یادداشت به چند مورد از این عوارض اشاره مى کنيم:
1⃣فشار زیاد روی چشم
با وجود اینکه چشم دوختن به صفحه ی تلفن همراه یا تبلت الزاما نمی تواند منجر به آسیب های چشمی دائمی شود، اما چشم ها را خسته و حساس می کند. در واقع نگاه کردن طولانی مدت به صفحه ی موبایل می تواند باعث خشکی چشم ها و حتی تاری دید شود.
توصیه می کنیم قانون «20-20-20» همیشه در ذهن تان بماند، یعنی اگر مجبور هستید به مدت 20 دقیقه به صفحه ی تبلت، رایانه یا اسمارت فون چشم بدوزید، باید به مدت 20 ثانیه به چشم ها استراحت دهید و به چیز دیگری در فاصله ی 20 قدمی تان (فاصله ی شش متری) نگاه کنید.
همچنین لازم است که موبایل را با فاصله ی مناسبی از چشم ها و هم سطح آنها نگه دارید.
2⃣سندرم گردن پیامکی
نام این سندرم به تازگی بر سر زبان ها افتاده است. سندرم گردن پیامکی نتیجه ی فشار زیاد وارده به ستون فقرات است که به دلیل پایین انداختن سر برای خواندن آخرین پست ها و پیام ها ایجاد می شود.
در مقاله ای که اخیرا در "واشینگتن پست" به چاپ رسیده، آمده است که وزن سر ما زمانی که در وضعیت افقی قرار دارد حدود 5.5 کیلوگرم است، اما زمانی که گردن با زاویه ی 60 درجه خم می شود این میزان به بیش از 27 کیلوگرم می رسد.
در نتیجه گردن و ستون فقرات مجبور می شود وزن زیادی را تحمل کند، اما مشکل اینجاست که شما احتمالا چنان غرق دنیای مجازی می شوید که هیچ فشاری را احساس نمی کنید. متاسفانه به مرور زمان این وضعیت باعث تخریب مهره های گردن شده و حتی نیاز به عمل جراحی پیدا می کند.
😳اگر درک درستی از وزن 27 کیلوگرمی روی گردن و ستون فقرات تان ندارید، تصور کنید که تمام روز یک کودک هشت ساله را قلمدوش کرده و روی شانه هایتان به این سو و آن سو ببرید.
3⃣سندرم text claw
دبیران ناگزیر هستند برای پاسخ به دانش آموزان یا ارسال مطالب به وسیله گوشی یا لب تاپ متن هایی را تایپ کنند.
احتمالا با سندرم "کانال کارپال"، همان بیماری دردناک ناشی از فشرده شدن عصب به دلیل فشار زیاد به دست ها و انگشتان آشنا هستید.
علاوه بر این، مشکل خاص دیگری نیز وجود دارد که هنوز به طور پزشکی و علمی به اثبات نرسیده است.
این مشکل مربوط به استفاده ی زیاد از اسمارت فون ها است که به «text claw» معروف است، چون زمانی که متنی را تایپ می کنید انگشت شست وارد عمل می شوند. افراط در این کار باعث می شود که فشار زیادی به مشت و ساعد وارد شود و درد در مچ و انگشتان و ساعد ایجاد شود.
@tarighatoloumvafonoun
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
◀️این روزها مدارس تعطیل است و تدریس به شکل مجازی با گوشی های هوشمند، تبلت، لب تاپ و... انجام می شود.
استفاده بیش از حد از این وسایل خطرات بسیاری برای دبیران در پی خواهد داشت، در این یادداشت به چند مورد از این عوارض اشاره مى کنيم:
1⃣فشار زیاد روی چشم
با وجود اینکه چشم دوختن به صفحه ی تلفن همراه یا تبلت الزاما نمی تواند منجر به آسیب های چشمی دائمی شود، اما چشم ها را خسته و حساس می کند. در واقع نگاه کردن طولانی مدت به صفحه ی موبایل می تواند باعث خشکی چشم ها و حتی تاری دید شود.
توصیه می کنیم قانون «20-20-20» همیشه در ذهن تان بماند، یعنی اگر مجبور هستید به مدت 20 دقیقه به صفحه ی تبلت، رایانه یا اسمارت فون چشم بدوزید، باید به مدت 20 ثانیه به چشم ها استراحت دهید و به چیز دیگری در فاصله ی 20 قدمی تان (فاصله ی شش متری) نگاه کنید.
همچنین لازم است که موبایل را با فاصله ی مناسبی از چشم ها و هم سطح آنها نگه دارید.
2⃣سندرم گردن پیامکی
نام این سندرم به تازگی بر سر زبان ها افتاده است. سندرم گردن پیامکی نتیجه ی فشار زیاد وارده به ستون فقرات است که به دلیل پایین انداختن سر برای خواندن آخرین پست ها و پیام ها ایجاد می شود.
در مقاله ای که اخیرا در "واشینگتن پست" به چاپ رسیده، آمده است که وزن سر ما زمانی که در وضعیت افقی قرار دارد حدود 5.5 کیلوگرم است، اما زمانی که گردن با زاویه ی 60 درجه خم می شود این میزان به بیش از 27 کیلوگرم می رسد.
در نتیجه گردن و ستون فقرات مجبور می شود وزن زیادی را تحمل کند، اما مشکل اینجاست که شما احتمالا چنان غرق دنیای مجازی می شوید که هیچ فشاری را احساس نمی کنید. متاسفانه به مرور زمان این وضعیت باعث تخریب مهره های گردن شده و حتی نیاز به عمل جراحی پیدا می کند.
😳اگر درک درستی از وزن 27 کیلوگرمی روی گردن و ستون فقرات تان ندارید، تصور کنید که تمام روز یک کودک هشت ساله را قلمدوش کرده و روی شانه هایتان به این سو و آن سو ببرید.
3⃣سندرم text claw
دبیران ناگزیر هستند برای پاسخ به دانش آموزان یا ارسال مطالب به وسیله گوشی یا لب تاپ متن هایی را تایپ کنند.
احتمالا با سندرم "کانال کارپال"، همان بیماری دردناک ناشی از فشرده شدن عصب به دلیل فشار زیاد به دست ها و انگشتان آشنا هستید.
علاوه بر این، مشکل خاص دیگری نیز وجود دارد که هنوز به طور پزشکی و علمی به اثبات نرسیده است.
این مشکل مربوط به استفاده ی زیاد از اسمارت فون ها است که به «text claw» معروف است، چون زمانی که متنی را تایپ می کنید انگشت شست وارد عمل می شوند. افراط در این کار باعث می شود که فشار زیادی به مشت و ساعد وارد شود و درد در مچ و انگشتان و ساعد ایجاد شود.
@tarighatoloumvafonoun
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دو درس اول مهر 99.pdf
309.7 KB
#فارسی_دهم
#آزمون
#درس_یکم
#درس_دوم
#چشمه
#از_آموختن_ننگ_مدار
(آزمون فصل اول ، فارسی دهم، مسلم ساسانی، دبیر ادبیات شهرستان گالیکش، مهر ۹۹)
@farsisasani
@ferdosesokhan
#آزمون
#درس_یکم
#درس_دوم
#چشمه
#از_آموختن_ننگ_مدار
(آزمون فصل اول ، فارسی دهم، مسلم ساسانی، دبیر ادبیات شهرستان گالیکش، مهر ۹۹)
@farsisasani
@ferdosesokhan
دروس 1و2 مهر 99.pdf
228.2 KB
#فارسی_یازدهم
#آزمون
#درس_یکم
#درس_دوم
#نیکی
#قاضی_بست
(آزمون فصل اول ، فارسی یازدهم، مسلم ساسانی، دبیر ادبیات شهرستان گالیکش، مهر ۹۹)
@farsisasani
@ferdosesokhan
#آزمون
#درس_یکم
#درس_دوم
#نیکی
#قاضی_بست
(آزمون فصل اول ، فارسی یازدهم، مسلم ساسانی، دبیر ادبیات شهرستان گالیکش، مهر ۹۹)
@farsisasani
@ferdosesokhan
دو درس اول مهر 99.pdf
282.7 KB
#فارسی_دوازدهم
#آزمون
#درس_یکم
#درس_دوم
#شکر_نعمت
#مست_و_هشیار
(آزمون فصل اول ، فارسی دوازدهم، مسلم ساسانی، دبیر ادبیات شهرستان گالیکش، مهر ۹۹)
@farsisasani
@ferdosesokhan
#آزمون
#درس_یکم
#درس_دوم
#شکر_نعمت
#مست_و_هشیار
(آزمون فصل اول ، فارسی دوازدهم، مسلم ساسانی، دبیر ادبیات شهرستان گالیکش، مهر ۹۹)
@farsisasani
@ferdosesokhan
این سه فرسته بدون هیچ نام و نشانی از جناب ساسانی هست و می توانید استفاده کنید ؛ با تشکر از ایشان
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
4_5774004331657300043.pdf
6.6 MB
#فارسی_یازدهم
#درس_پنجم
آغازگری تنها
مدرس:خانم معصومه شایانمهر دبير ادبیات ناحیه چهار اهواز
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
#درس_پنجم
آغازگری تنها
مدرس:خانم معصومه شایانمهر دبير ادبیات ناحیه چهار اهواز
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
4_5773829835725997871.ppsx
5.2 MB
#فارسی_یازدهم
#درس_پنجم
آغاز گری تنها
پرده نگار ( power point)
مدرس: خانم مینو اسلامی،
دبیر ادبیات ناحیه ۳ اهواز
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
#درس_پنجم
آغاز گری تنها
پرده نگار ( power point)
مدرس: خانم مینو اسلامی،
دبیر ادبیات ناحیه ۳ اهواز
@tarighatfarsi
@ferdosesokhan
پرسش و پاسخ:
پرسش:
صفت جانشین موصوف در بحث دستور زبان را با مثال پاسخ بدهید؟
پاسخ:
برخی از کلمات در اصل صفت هستند ولی در داخل جمله بدون اضافه شدن به موصوف، خودشان به تنهایی و به جای موصوف به کار می روند، مثلا:
آن پسر ورزشکار میآید....
آن ورزشکار میآید
در جمله اول کلمه "ورزشکار" صفت است که به موصوف خود یعنی "پسر" اضافه شده ولی در جمله دوم، همین کلمه " ورزشکار" به تنهایی جای موصوف را هم پرکرده است یعنی صفت "ورزشکار" جانشین موصوف شده است و چون جانشین اسم شده است بدیهی است که میتواند تمامی ویژگیهای اسم را بپذیرد. مثلا در همین جمله فوق نقش نهادی پذیرفته و نیز سایر نقشهای اسمی مثل مفعول و متمم را نیز میتواند بپذیرد، همچنین نشانههای جمع و "ی" نکره را نیز میتواند به دنبال خود داشته باشد.
در زبان محاوره و روزمره نیز چنین کاربردهایی به وفور دیده میشود:
✔️زرنگها باید به تنبلهای کلاس کمک کنند
✔️باهوش! به سوال من جواب بده
و نمونههای این نوع کاربرد در شعر و ادبیات :
✔️نازنینا! ما به ناز تو جوانی دادهایم
✔️خوبِ من! سنگ دلی، دل به تو دادن غلط است
✔️خوبرویان جهان مهر ندارد دلشان
✔️مرا چشمی است خون افشان ز دست آن کمانابرو
✔️آن سوخته را جان شد و آواز نیامد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
پرسش:
صفت جانشین موصوف در بحث دستور زبان را با مثال پاسخ بدهید؟
پاسخ:
برخی از کلمات در اصل صفت هستند ولی در داخل جمله بدون اضافه شدن به موصوف، خودشان به تنهایی و به جای موصوف به کار می روند، مثلا:
آن پسر ورزشکار میآید....
آن ورزشکار میآید
در جمله اول کلمه "ورزشکار" صفت است که به موصوف خود یعنی "پسر" اضافه شده ولی در جمله دوم، همین کلمه " ورزشکار" به تنهایی جای موصوف را هم پرکرده است یعنی صفت "ورزشکار" جانشین موصوف شده است و چون جانشین اسم شده است بدیهی است که میتواند تمامی ویژگیهای اسم را بپذیرد. مثلا در همین جمله فوق نقش نهادی پذیرفته و نیز سایر نقشهای اسمی مثل مفعول و متمم را نیز میتواند بپذیرد، همچنین نشانههای جمع و "ی" نکره را نیز میتواند به دنبال خود داشته باشد.
در زبان محاوره و روزمره نیز چنین کاربردهایی به وفور دیده میشود:
✔️زرنگها باید به تنبلهای کلاس کمک کنند
✔️باهوش! به سوال من جواب بده
و نمونههای این نوع کاربرد در شعر و ادبیات :
✔️نازنینا! ما به ناز تو جوانی دادهایم
✔️خوبِ من! سنگ دلی، دل به تو دادن غلط است
✔️خوبرویان جهان مهر ندارد دلشان
✔️مرا چشمی است خون افشان ز دست آن کمانابرو
✔️آن سوخته را جان شد و آواز نیامد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تفاوت نوشته علمی با نوشته ادبی
۱. علائم سجاوندی( نقطه، کاما، نقطه کاما،…) در نوشته های داستانی در مقایسه با نوشته علمی به شکل ویژه تر مورد استفاده قرا می گیرد. اما در نوشته علمی این علائم برای گویایی و خوانایی مطلب مطابق استاندارد خودش (نه ویژه تر) استفاده می شود.
۲. در نوشته علمی شما با زاویه سوم شخص می نویسید. و زاویه دوم شخص ممنوع است. از اول شخص هم به صورت خیلی محدود استفاده می شود.
اما در قالب داستانی به راحتی از سه زاویه دید اول شخص(نمونه: می پرسی چطور شد مرد سیاسی شدم) دوم شخص( نمونه: بنویس، لطفا بنویس) و زاویه دید سوم شخص( نمونه: باد و باران شدیدی شهر را به هم ریخته بود) بسته به نوع روایت استفاده می شود.
۳. نوشته علمی یافته های پژوهشی از حقایق و واقعیت ها است. هر نوع دخل و تصرف از طریق به کارگیری احساسات و عواطف در آن ممنوع است. اما روایت داستانی واقعیت نیست، و شما براحتی می توانید آن را با احساسات گره بزنید.
توضیح این که اگر روایت داستان برگرفته از واقعیت بیرونی هم باشد، زمانی که وارد روایت داستانی می شود، می شود واقعیت داستانی.
۴. در نوشته علمی شما موظف هستید آنچه بیان می کنید، مستندهای آن را هم بیان کنید اما در روایت داستانی چنین الزامی وجود ندارد و ممکن است حتی محتوای داستان شما کاملا خیالی باشد.
۵. در نوشته داستانی از توصیف برای بیان جزئیات و فضا سازی،… استفاده می شود اما در نوشته علمی ما از توصیفی استفاده می کنیم که به آن توصیف علمی گفته می شود (این توصیف خودش هفت مدل است و خاص بیان علمی است)
۶. تقریبا ساختار بیشتر جمله های روایت داستان غیر مستقم است یعنی مطابق دستور زبان نیست ( دستور مند نیست) اما جمله های نوشته علمی مستقم است( دستورمند است)
توضیح این که استفاده بسیار کم جمله های غیر دستورمند در نوشته علمی هم حساب شده و با هدف بلاغی است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
۱. علائم سجاوندی( نقطه، کاما، نقطه کاما،…) در نوشته های داستانی در مقایسه با نوشته علمی به شکل ویژه تر مورد استفاده قرا می گیرد. اما در نوشته علمی این علائم برای گویایی و خوانایی مطلب مطابق استاندارد خودش (نه ویژه تر) استفاده می شود.
۲. در نوشته علمی شما با زاویه سوم شخص می نویسید. و زاویه دوم شخص ممنوع است. از اول شخص هم به صورت خیلی محدود استفاده می شود.
اما در قالب داستانی به راحتی از سه زاویه دید اول شخص(نمونه: می پرسی چطور شد مرد سیاسی شدم) دوم شخص( نمونه: بنویس، لطفا بنویس) و زاویه دید سوم شخص( نمونه: باد و باران شدیدی شهر را به هم ریخته بود) بسته به نوع روایت استفاده می شود.
۳. نوشته علمی یافته های پژوهشی از حقایق و واقعیت ها است. هر نوع دخل و تصرف از طریق به کارگیری احساسات و عواطف در آن ممنوع است. اما روایت داستانی واقعیت نیست، و شما براحتی می توانید آن را با احساسات گره بزنید.
توضیح این که اگر روایت داستان برگرفته از واقعیت بیرونی هم باشد، زمانی که وارد روایت داستانی می شود، می شود واقعیت داستانی.
۴. در نوشته علمی شما موظف هستید آنچه بیان می کنید، مستندهای آن را هم بیان کنید اما در روایت داستانی چنین الزامی وجود ندارد و ممکن است حتی محتوای داستان شما کاملا خیالی باشد.
۵. در نوشته داستانی از توصیف برای بیان جزئیات و فضا سازی،… استفاده می شود اما در نوشته علمی ما از توصیفی استفاده می کنیم که به آن توصیف علمی گفته می شود (این توصیف خودش هفت مدل است و خاص بیان علمی است)
۶. تقریبا ساختار بیشتر جمله های روایت داستان غیر مستقم است یعنی مطابق دستور زبان نیست ( دستور مند نیست) اما جمله های نوشته علمی مستقم است( دستورمند است)
توضیح این که استفاده بسیار کم جمله های غیر دستورمند در نوشته علمی هم حساب شده و با هدف بلاغی است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قصه شیرین،خسرو و فرهاد در ادبیات
داستان خسرو و شیرین و نقش فرهاد در آن یکی از غمناک ترین داستانهای ادبی ماست. این داستان به صورت کاملا خلاصه در اینجا آورده می شود و در انتها به روایتی دیگر و به شکل مفصل تر خواهد آمد:
«شیرین» دختر پادشاه ارمنستان و «خسرو» شاهزاده ایرانی، از نوادگان «انوشیروان» بود. «شاپور» یکی از همرهان خسرو که در ضمن نقاش زبر دستی هم بوده و عجیب آنکه اگر شاپور نبود ماجرایی بنام شیرین و فرهاد یا خسرو بوجود نمی آمد!
شاپور در کنار چشمه ایی(!) شیرین رو می بینه و وصف زیبایی اونو به گوش خسرو می رسونه و شاید هم تصویری از شیرین برای خسرو نقاشی می کنه. خسرو علاقمند به دیدن شیرین میشه و شاپور رو به سراغ شیرین می فرسته.
روزی که شیرین همراه دختران و ندیمه هاش به شکارگاه اومده بود، شاپور عکسی از خسرو (که خیلی زیبا بوده) را به صورت تابلویی بزرگ نقاشی می کنه و بر درختی در مسیر شیرین آویزون می کنه. وقتی شیرین عکس خسرو را می بینه به شدت توجهش جلب میشه! دختران همراهش برای جلوگیری از پیشامدهای احتمالی، عکس خسرو رو پاره می کنند!
ولی شاپور فردا دوباره نقاشی دیگری از خسرو می کشه و دوباره بر روی درخت، در مسیر شیرین، آویزون می کنه ... و سه بار این کار رو انجام میده و هر بار عکس رو پاره می کنند! سومین بار، شاپور خودش رو به شیرین نزدیک می کنه و موضوع رو توضیح میده.
حالا شیرین ندیده! عاشق خسرو شده و سوار بر اسب تندرو «شبدیز» به سمت مدائن می تازه.جالب اینه که همون موقع خسرو هم به سمت ارمنستان میاد و این دو همدیگر رو در محلی ملاقات می کنند ولی چون شیرین برای آبتنی لباسهاشو در آورده بوده، خسرو دختری از دور می بینه ولی نزدیک نمیشه و شیرین هم صورتش رو با گیسوانش می پوشونه و این دو همدیگر رو از نزدیک نمی بینند و بنابراین همدیگر رو نمی شناسند!
البته آن دو بعدا باهم ملاقات می کنند و حتی سر موضوعی به اختلاف می رسند و خسرو با دختری بنام «مریم» ازدواج می کنه! هر چند مریم بعدا فوت می کنه!......... شیرین دوست داشته که خسرو پادشاه بشه تا بعد باهم ازدواج کنند! ولی وقتی خسرو به پادشاهی می رسه، از بد روزگار پدر شیرین هم می میره و ناچارا شیرین هم شاه ارمنستان میشه و باز نمی تونند آنها با همدیگه ازدواج کنند!
و اما نقش فرهاد:
شیرین دوست داشت که بین شکارگاه و قصرش جاده درست کنه که مسیرش کاملا کوهستانی و سنگلاخ بوده ... به «فرهاد» می سپارند (که سنگ تراش ماهری بوده) ... ولی اون وقتی شیرین رو می بینه عاشقش میشه و بی آنکه بدونه چه کار می کنه از عشق شیرین شروع به کندن کوه ها و جاده سازی می کنه!! خبر به گوش خسرو می رسه. خسرو، فرهاد رو احضار می کنه و اونو از عشق شیرین برحذر می داره! ولی فرهاد گوشش بدهکار نیست. یک روز که شیرین برای دیدن کار فرهاد به پیشش اومده بوده اسبش سرنگون میشه و شیرین به زمین می افته. فرهاد شیرین رو روی کولش می ذاره و تا قصر میبره! و از اون موقع عشقش صد برابر میشه.
وقتی خسرو می بینه که عشق فرهاد به شیرین هر روز بیشتر میشه حیله ایی می کنه و بهش قولی میده! که اگر در مسیر بین قصر خسرو و قصر شیرین دره ایی عمیق ایجاد کنه که خسرو نتونه به قصر شیرین بره اونوقت دست از شیرین بر خواهد داشت! البته هدف خسرو از اینکار از بین بردن فرهاد بوده... ولی فرهاد با جدیت شروع می کنه به کندن کوه و هر روز با جدیت بیشتر...!! خسرو وقتی این جدیت فرهاد رو می بینه ناچارا دست به حیله ایی دیگر میزنه و به دروغ به فرهاد خبر می آورند که شیرین مرده! و افسوس که فرهاد با شنیدن خبر، همون دم با تیشه بر سر می کوبه و می میره!
«بیستون را عشق کند و شهرتش فرهاد برد!»
خسرو پسری داره از مریم ... اون هم عاشق شیرین میشه! و کمر به قتل پدر می بنده و بالاخره خسرو رو می کشه! و به شیرین درخواست ازدواج میده! شیرین بهش میگه بعد از دفن پدر...! وقتی پدر رو داخل معبد دفن می کنند، شیرین همه رو بیرون می کنه تا با جنازه خسرو خلوت کنه! پس از مدتی می بینن که خبری نیست وقتی در معبد رو باز می کنند می بیند که شیرین پهلوی خودش رو با خنجر شکافته و خسرو رو در آغوش گرفته و همان طور جان به جان آفرین تسلیم کرده! و به قولی آن دو بالاخره بهم رسیدند ولی بعد از مرگ!
- مجله علمی-ادبی "نگار"
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
داستان خسرو و شیرین و نقش فرهاد در آن یکی از غمناک ترین داستانهای ادبی ماست. این داستان به صورت کاملا خلاصه در اینجا آورده می شود و در انتها به روایتی دیگر و به شکل مفصل تر خواهد آمد:
«شیرین» دختر پادشاه ارمنستان و «خسرو» شاهزاده ایرانی، از نوادگان «انوشیروان» بود. «شاپور» یکی از همرهان خسرو که در ضمن نقاش زبر دستی هم بوده و عجیب آنکه اگر شاپور نبود ماجرایی بنام شیرین و فرهاد یا خسرو بوجود نمی آمد!
شاپور در کنار چشمه ایی(!) شیرین رو می بینه و وصف زیبایی اونو به گوش خسرو می رسونه و شاید هم تصویری از شیرین برای خسرو نقاشی می کنه. خسرو علاقمند به دیدن شیرین میشه و شاپور رو به سراغ شیرین می فرسته.
روزی که شیرین همراه دختران و ندیمه هاش به شکارگاه اومده بود، شاپور عکسی از خسرو (که خیلی زیبا بوده) را به صورت تابلویی بزرگ نقاشی می کنه و بر درختی در مسیر شیرین آویزون می کنه. وقتی شیرین عکس خسرو را می بینه به شدت توجهش جلب میشه! دختران همراهش برای جلوگیری از پیشامدهای احتمالی، عکس خسرو رو پاره می کنند!
ولی شاپور فردا دوباره نقاشی دیگری از خسرو می کشه و دوباره بر روی درخت، در مسیر شیرین، آویزون می کنه ... و سه بار این کار رو انجام میده و هر بار عکس رو پاره می کنند! سومین بار، شاپور خودش رو به شیرین نزدیک می کنه و موضوع رو توضیح میده.
حالا شیرین ندیده! عاشق خسرو شده و سوار بر اسب تندرو «شبدیز» به سمت مدائن می تازه.جالب اینه که همون موقع خسرو هم به سمت ارمنستان میاد و این دو همدیگر رو در محلی ملاقات می کنند ولی چون شیرین برای آبتنی لباسهاشو در آورده بوده، خسرو دختری از دور می بینه ولی نزدیک نمیشه و شیرین هم صورتش رو با گیسوانش می پوشونه و این دو همدیگر رو از نزدیک نمی بینند و بنابراین همدیگر رو نمی شناسند!
البته آن دو بعدا باهم ملاقات می کنند و حتی سر موضوعی به اختلاف می رسند و خسرو با دختری بنام «مریم» ازدواج می کنه! هر چند مریم بعدا فوت می کنه!......... شیرین دوست داشته که خسرو پادشاه بشه تا بعد باهم ازدواج کنند! ولی وقتی خسرو به پادشاهی می رسه، از بد روزگار پدر شیرین هم می میره و ناچارا شیرین هم شاه ارمنستان میشه و باز نمی تونند آنها با همدیگه ازدواج کنند!
و اما نقش فرهاد:
شیرین دوست داشت که بین شکارگاه و قصرش جاده درست کنه که مسیرش کاملا کوهستانی و سنگلاخ بوده ... به «فرهاد» می سپارند (که سنگ تراش ماهری بوده) ... ولی اون وقتی شیرین رو می بینه عاشقش میشه و بی آنکه بدونه چه کار می کنه از عشق شیرین شروع به کندن کوه ها و جاده سازی می کنه!! خبر به گوش خسرو می رسه. خسرو، فرهاد رو احضار می کنه و اونو از عشق شیرین برحذر می داره! ولی فرهاد گوشش بدهکار نیست. یک روز که شیرین برای دیدن کار فرهاد به پیشش اومده بوده اسبش سرنگون میشه و شیرین به زمین می افته. فرهاد شیرین رو روی کولش می ذاره و تا قصر میبره! و از اون موقع عشقش صد برابر میشه.
وقتی خسرو می بینه که عشق فرهاد به شیرین هر روز بیشتر میشه حیله ایی می کنه و بهش قولی میده! که اگر در مسیر بین قصر خسرو و قصر شیرین دره ایی عمیق ایجاد کنه که خسرو نتونه به قصر شیرین بره اونوقت دست از شیرین بر خواهد داشت! البته هدف خسرو از اینکار از بین بردن فرهاد بوده... ولی فرهاد با جدیت شروع می کنه به کندن کوه و هر روز با جدیت بیشتر...!! خسرو وقتی این جدیت فرهاد رو می بینه ناچارا دست به حیله ایی دیگر میزنه و به دروغ به فرهاد خبر می آورند که شیرین مرده! و افسوس که فرهاد با شنیدن خبر، همون دم با تیشه بر سر می کوبه و می میره!
«بیستون را عشق کند و شهرتش فرهاد برد!»
خسرو پسری داره از مریم ... اون هم عاشق شیرین میشه! و کمر به قتل پدر می بنده و بالاخره خسرو رو می کشه! و به شیرین درخواست ازدواج میده! شیرین بهش میگه بعد از دفن پدر...! وقتی پدر رو داخل معبد دفن می کنند، شیرین همه رو بیرون می کنه تا با جنازه خسرو خلوت کنه! پس از مدتی می بینن که خبری نیست وقتی در معبد رو باز می کنند می بیند که شیرین پهلوی خودش رو با خنجر شکافته و خسرو رو در آغوش گرفته و همان طور جان به جان آفرین تسلیم کرده! و به قولی آن دو بالاخره بهم رسیدند ولی بعد از مرگ!
- مجله علمی-ادبی "نگار"
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
متولیان تربیت مجازی نسل نوجوان و جوان ما
دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از داستانها و قهرمانان و اساطیر شاهنامه نمیگیرند. دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از بزرگان شعر و ادبیات و تاریخ این سرزمین نمیگیرند ( و چه بسا اصلا نامشان را هم نمیدانند.) دانش آموزان، نوجوانان و جوانان الگوی خود را از قهرمانانی مانند پوریای ولی و تختی نمیگیرند. دانش آموزان و نوجوانان الگوی تربیتی خود را از معلمان و پدر و مادر هم نمیگیرند.
کافیست سری به اینستاگرام بزنیم تا به منادیان تربیت امروز نوجوانان جامعه پی ببریم:
۱- بدننماها و عیاشها:
خانمها و آقایانی که تنها هنر زندگیشان نمایان کردن برجستگیهای بدن و انجام جراحی صورت و سینه و... یا تتوهای عجیب و غریب یا وول خوردن در بدنامترین مکانها و شهرهای دنیاست. این افراد اغلب فالوئر میلیونی دارند و به اسم چالش و مسابقه یک روز از مخاطبان خود میخواهند که عکس سکسی از خود بفرستند و روز دیگر میخواهند که در حال مسخره کردن پدر و مادر یا فرستادن پیامکهای جنسی و خیانت و امثال اینها، از خانواده و دوست و همسر خود فیلم گرفته و برای آنها ارسال نمایند.
۲- استندآپ کمدینها:
این شکل وراجی، متاع روز است. عده ای میکروفون به دست گرفته و در حال تعریف و مسخره کردن همه کس و همه چیز است از اتاق خواب پدر و مادر گرفته تا خاطراتش با بازیگران پورن و نحوه رفع حاجت در توالت، تا به هر طریقی شده خندهای بر صورت مخاطب خود بیاورد و بدین طریق به شهرت و ثروت و ارگاسم درونی دست یابد.
این افراد از صداوسیما گرفته تا اینستاگرام و فرهنگسراها و تالار وحدت و... حضور پررنگی دارند و بخشی از مسئولیت تربیتی جامعه را عهدهدار شدهاند.
۳- الوات:
از صفحات پربازدید و پرمخاطب شبکههای اجتماعی، صفحات الوات و گولاخها و به اصطلاح "خوبای" شهرهای مختلف است که هر کدام سعی میکند با درست کردن هیکل و ظاهر عجیب و غریب یا کُری خوانی و فحاشی مخاطبان بیشتری را جذب نماید. کافی است سری به مدارس بزنیم تا متوجه شویم که اغلب دانشآموزان به خوبی "وحید مرادی" و "هانی کُرده" و... را میشناسند و در مکتب آنها رشد و تربیت مییابند.
۴- خوانندههای پاپ، بازیگران سینما و فوتبالیستهای معروف:
از دیگر افراد تأثیرگذار در رسانهها و شبکههای اجتماعی، چهرههای معروف ورزشی و موسیقی و سینمایی هستند که حرف و سخن و نحوهٔ زندگی آنها تأثیر تربیتی مهمی بر جامعه دارد و گفتار و رفتار و پوشش آنها به عنوان الگو مورد تقلید قرار میگیرد.
۵- مداحان، سیاسیون و سخنرانانِ لایکدوست:
بخش دیگری از جامعه هم که به اصطلاح علاقهٔ چندانی به کتاب خواندن و اندیشیدن و تفکر ندارد، به شدت به سخنرانیهای احساسی که اغلب فاقد مبنای تحلیلی و عقلانی هستند، و همراه با تئوریهای توطئه و فریادها و نعرههایی از سر احساسات بیان میشوند، علاقه داشته و جهانبینی تربیتی خود را در آنها جستجو میکند.
- مجله علمی-ادبی " نگار "
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از داستانها و قهرمانان و اساطیر شاهنامه نمیگیرند. دانشآموزان و نوجوانان و جوانان الگوی خود را از بزرگان شعر و ادبیات و تاریخ این سرزمین نمیگیرند ( و چه بسا اصلا نامشان را هم نمیدانند.) دانش آموزان، نوجوانان و جوانان الگوی خود را از قهرمانانی مانند پوریای ولی و تختی نمیگیرند. دانش آموزان و نوجوانان الگوی تربیتی خود را از معلمان و پدر و مادر هم نمیگیرند.
کافیست سری به اینستاگرام بزنیم تا به منادیان تربیت امروز نوجوانان جامعه پی ببریم:
۱- بدننماها و عیاشها:
خانمها و آقایانی که تنها هنر زندگیشان نمایان کردن برجستگیهای بدن و انجام جراحی صورت و سینه و... یا تتوهای عجیب و غریب یا وول خوردن در بدنامترین مکانها و شهرهای دنیاست. این افراد اغلب فالوئر میلیونی دارند و به اسم چالش و مسابقه یک روز از مخاطبان خود میخواهند که عکس سکسی از خود بفرستند و روز دیگر میخواهند که در حال مسخره کردن پدر و مادر یا فرستادن پیامکهای جنسی و خیانت و امثال اینها، از خانواده و دوست و همسر خود فیلم گرفته و برای آنها ارسال نمایند.
۲- استندآپ کمدینها:
این شکل وراجی، متاع روز است. عده ای میکروفون به دست گرفته و در حال تعریف و مسخره کردن همه کس و همه چیز است از اتاق خواب پدر و مادر گرفته تا خاطراتش با بازیگران پورن و نحوه رفع حاجت در توالت، تا به هر طریقی شده خندهای بر صورت مخاطب خود بیاورد و بدین طریق به شهرت و ثروت و ارگاسم درونی دست یابد.
این افراد از صداوسیما گرفته تا اینستاگرام و فرهنگسراها و تالار وحدت و... حضور پررنگی دارند و بخشی از مسئولیت تربیتی جامعه را عهدهدار شدهاند.
۳- الوات:
از صفحات پربازدید و پرمخاطب شبکههای اجتماعی، صفحات الوات و گولاخها و به اصطلاح "خوبای" شهرهای مختلف است که هر کدام سعی میکند با درست کردن هیکل و ظاهر عجیب و غریب یا کُری خوانی و فحاشی مخاطبان بیشتری را جذب نماید. کافی است سری به مدارس بزنیم تا متوجه شویم که اغلب دانشآموزان به خوبی "وحید مرادی" و "هانی کُرده" و... را میشناسند و در مکتب آنها رشد و تربیت مییابند.
۴- خوانندههای پاپ، بازیگران سینما و فوتبالیستهای معروف:
از دیگر افراد تأثیرگذار در رسانهها و شبکههای اجتماعی، چهرههای معروف ورزشی و موسیقی و سینمایی هستند که حرف و سخن و نحوهٔ زندگی آنها تأثیر تربیتی مهمی بر جامعه دارد و گفتار و رفتار و پوشش آنها به عنوان الگو مورد تقلید قرار میگیرد.
۵- مداحان، سیاسیون و سخنرانانِ لایکدوست:
بخش دیگری از جامعه هم که به اصطلاح علاقهٔ چندانی به کتاب خواندن و اندیشیدن و تفکر ندارد، به شدت به سخنرانیهای احساسی که اغلب فاقد مبنای تحلیلی و عقلانی هستند، و همراه با تئوریهای توطئه و فریادها و نعرههایی از سر احساسات بیان میشوند، علاقه داشته و جهانبینی تربیتی خود را در آنها جستجو میکند.
- مجله علمی-ادبی " نگار "
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کاربرد «را» در زبان فارسی
این چکیده از خانم ناهید اشرفی، دبیر فارسی دبیرستانهای سنندج در باب «را» هم ساده است و هم کارگشا:
چکیده:
۱. در تحلیل قلمرو زبانی متون کلاسیک خواسته یا ناخواسته باید کارکرد تاریخی بعضی واژهها و مفاهیم را پیش چشم داشته باشیم.
۲. گاهی در یک بیت یا عبارت «را» میتواند دو کاربرد دستوری متفاوت داشته باشد.
۳. تکواژ «را» در کتیبههای فرس قدیم در مفهوم «بهخاطر» و «به سبب» به کار رفته است.
۴. تلفظ و کاربرد کهن «رای» در برخی لهجههای زبان کردی با کاربرد و معنای تاریخی این واژه، امروزه فعال است.
۵. تکواژِ «را» طی ادوار با تحول آوایی و معنایی روبهرو بوده است.
۶. در فارسی امروز، «را» در بیان سبب و علت تنها در ترکیبات این کلمه با حرفهای اضافه دیگر باقی مانده است.
۷. مهمترین کاربردهای «را» در متون فارسی علاوه بر نشان مفعول عبارتاند از: رای نهادی، رای حرف اضافه، رای مالکیت، رای زائد.
۸. «را» در جایگاه حرف اضافه و نشان متمم در بردارنده معانی مختلف است و گاه تشخیص آن برای مخاطب امروزی پیچیده میشود.
۹. به نظر میرسد دستورنویسان کارکرد «را»ی مالکیت را با «را» در معنای تخصیص و تملیک یکی دانستهاند که این نکته باعث اختلافنظرهایی در تشخیص نقشهای دستوری میشود.
۱۰. «را» در فارسی امروز با نقش دستوری مفعول پیوند خورده است.
۱۱. در کتابهای درسی برای مطرح کردن مباحث دستوری، ضرورت دارد که نگاهی فراگیر به چالشها و کاربردهای آنها داشته باشیم.
- انواع "را "در کتاب فارسی ۳
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
این چکیده از خانم ناهید اشرفی، دبیر فارسی دبیرستانهای سنندج در باب «را» هم ساده است و هم کارگشا:
چکیده:
۱. در تحلیل قلمرو زبانی متون کلاسیک خواسته یا ناخواسته باید کارکرد تاریخی بعضی واژهها و مفاهیم را پیش چشم داشته باشیم.
۲. گاهی در یک بیت یا عبارت «را» میتواند دو کاربرد دستوری متفاوت داشته باشد.
۳. تکواژ «را» در کتیبههای فرس قدیم در مفهوم «بهخاطر» و «به سبب» به کار رفته است.
۴. تلفظ و کاربرد کهن «رای» در برخی لهجههای زبان کردی با کاربرد و معنای تاریخی این واژه، امروزه فعال است.
۵. تکواژِ «را» طی ادوار با تحول آوایی و معنایی روبهرو بوده است.
۶. در فارسی امروز، «را» در بیان سبب و علت تنها در ترکیبات این کلمه با حرفهای اضافه دیگر باقی مانده است.
۷. مهمترین کاربردهای «را» در متون فارسی علاوه بر نشان مفعول عبارتاند از: رای نهادی، رای حرف اضافه، رای مالکیت، رای زائد.
۸. «را» در جایگاه حرف اضافه و نشان متمم در بردارنده معانی مختلف است و گاه تشخیص آن برای مخاطب امروزی پیچیده میشود.
۹. به نظر میرسد دستورنویسان کارکرد «را»ی مالکیت را با «را» در معنای تخصیص و تملیک یکی دانستهاند که این نکته باعث اختلافنظرهایی در تشخیص نقشهای دستوری میشود.
۱۰. «را» در فارسی امروز با نقش دستوری مفعول پیوند خورده است.
۱۱. در کتابهای درسی برای مطرح کردن مباحث دستوری، ضرورت دارد که نگاهی فراگیر به چالشها و کاربردهای آنها داشته باشیم.
- انواع "را "در کتاب فارسی ۳
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan