http://exam.site77.ir
یک سایت آزمون_ساز خوب.
هر دانش_آموز فقط یه بار میتونه آزمون بده.
زمان آزمون رو میشه به دقیقه داد.
زمان دقیق شروع و پایان آزمون رو میشه مشخص کرد.
خیلی بهتر از #گوگل_فرم هستش سرعتش بیشتره
@makhzanesoalatedoroseadabi
یک سایت آزمون_ساز خوب.
هر دانش_آموز فقط یه بار میتونه آزمون بده.
زمان آزمون رو میشه به دقیقه داد.
زمان دقیق شروع و پایان آزمون رو میشه مشخص کرد.
خیلی بهتر از #گوگل_فرم هستش سرعتش بیشتره
@makhzanesoalatedoroseadabi
دربارۀ «نمودن» و «گشتن» و «گردیدن»
بعضی از دستاندرکارانِ ویرایش و درستنویسی معتقدند بهکاربردن «گشتن» و «گردیدن» (و صورت سببی آن، «گردانیدن») بهجای «شدن» (و «کردن») و بهکاربردن «نمودن» بهجای «کردن» یکسره نادرست است. برای مثال، این جملهها غلط است:
ـ چرا مرا اینقدر اذیت مینمایی؟
ـ هوا کمکم تاریک گردید.
ـ سربازان از ادامۀ جنگ منصرف گشتند.
ـ کتاب را باز نمودم و خواندم.
ـ میزان پروتئین را بهتدریج کم گردانیدند.
این کسان در توضیح نادرستیِ این کاربردها میگویند «نمودن» بهمعنی «نشاندادن» و «بهنظرآمدن» است و «گشتن» و «گردیدن» معنی «چرخیدن» و «گردشکردن» میدهد؛ چنانکه از این مثالها پیدا است:
ـ ما هم میتوانیم در میان مردم، خودی بنماییم.
ـ چنین مینماید که هنوز در غفلتیم.
ـ زمین به دور خورشید میگردد.
ـ ماه در مدارش یک دور کامل گشت.
واقعیت این است که حکم یادشده دربارۀ نادرستی این کاربردها تا اندازهای صحت دارد؛ اما بیدقتیهایی به آن راه یافته که شایستۀ بازنگری است. اولاً این نادرستی به این دلیل نیست که «نمودن» فقط بهمعنی «نشاندادن» و «بهنظرآمدن»، و «گشتن» و «گردیدن» فقط بهمعنی «چرخیدن» و «گردشکردن» است. ثانیاً نادرستی و ناپسندی این واژهها در معنیهای ذکرشده همیشگی و مطلق نیست و استثناهایی دارد.
فعل «نمودن» از دیرباز بهوفور بهمعنی «کردن» به کار رفته است. همچنین نمونههای پرشماری از کاربرد «گشتن» و «گردیدن» بهجای «شدن» در متنهای کهن در دست است (نک: غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، و۲، ص۲۲۵ و ۳۲۱تا۳۲۲ و ۳۲۴تا۳۲۵ و ۳۷۷ و ۳۹۵تا۳۹۷). بنابراین، این گمان که «نمودن» فقط معنی «نشاندادن» و «بهنظررسیدن» میدهد و «گشتن» و «گردیدن» فقط بهمعنی «چرخیدن» است، بهکلی باطل است و نمیتوان با تکیه بر این دلیل، چنین کاربردهایی را ناروا قلمداد کرد.
بااینهمه، از جنبهای دیگر میتوان به این فعلها نگریست و کاربردشان را تا حدودی ناپسند دانست. بهطور کلی، یکی از سنجههای مهم در معیارسازی زبان فارسی امروز، سادهنویسی و نزدیککردن زبان نوشتار به زبان گفتار بوده است؛ به این معنی که کوشیدهاند واژهها و ساختارهای پرتکلفی را که فقط در زبان نوشتار وجود داشته و بر زبان مردم جاری نمیشده، کمرنگ کنند یا از میان بردارند. برایناساس، نارواشمردن کاربردهای یادشده موجه است؛ زیرا در گفتار، «نمودن» را بهجای «کردن» و «گشتن» و «گردیدن» را بهجای «شدن» به کار نمیبریم و مثلاً نمیگوییم:
ـ چرا کار نمینمایی؟
ـ دیروز خیلی غمگین گشتم.
بهاینترتیب، با حذف این کاربردها از نوشتار میتوانیم لحن و بیان خود را تا حد زیادی به زبان طبیعی گفتاری نزدیک کنیم و اثرگذارتر بنویسیم.
اما این قاعدۀ کلی، استثنایی مهم نیز دارد که تقریباً هیچجا بهخوبی به آن نپرداختهاند و چندوچونش را نشکافتهاند. راست این است که در کنار سنجۀ پراهیمتِ «نزدیککردن نوشتار به گفتار»، ملاکی زیباییشناختی نیز بر نوشتار فارسی معاصر بیشوکم حاکم است و آن عبارت است از پرهیز از تکرار فعل. ازاینرو، معمولاً پسندیده نیست که دو یا چند فعل «کردن» یا «شدن» با فاصلۀ کم یا در یک جمله بیاید. درنتیجه، میتوانیم برای خودداری از چنین تکرارهایی، «نمودن» و «گشتن» و «گردیدن» را مجاز بشماریم؛ چنانکه در نوشتههای بعضی از استادان خوشقلم هم نمونههایی از این شیوه را میتوان جُست؛ مثلاً:
ـ عادت بر این جاری است که چون از اختراع گفتوگو میشود، ذهن به اشیایی متوجه میگردد که خارج از وجود انسان است. (پرویز ناتلخانلری، زبانشناسی و زبان فارسی، ص۱۵)
البته درخصوص این نوع تکرار هم باید به نکتۀ بسیار بااهمیتی توجه کنیم. مقصود از تکرار فعل در اینجا این است که فعلهای تکرارشده ازنظر زمان و شخص و شمار دقیقاً یکسان باشند. برای نمونه، جملۀ «مجبور شد دانشجو شود» مصداق این تکرار نیست؛ ولی این جمله چرا: «تا اینجا طبقهبندی مفاهیم تا حدودی معلوم شد و مزیت آن روشن شد.»
نمونههایی دیگر از کاربردِ مُجازِ «گشتن» و «گردیدن» و «نمودن» برای پرهیز از تکرار فعل:
ـ این اشکالات را باید بهسرعت شناسایی کرد و برطرف نمود.
ـ شخصی حقیقی یا حقوقی است که متعهد میشود بیمهگذار را هنگام حادثه یا وقوع خطرات احتمالی حمایت کند و زیان واردشده به او را جبران نماید.
ـ مشرقزمین به پیشوایی نیازمند بود که روحش بزرگتر از آن باشد که سرابهای تمدن مغربزمین را آب بپندازد یا در مقابل زرقوبرق آن خیره شود و نابینا گردد.
ـ در شهر ما مردی بود که قرض وی آنچنان فزونی یافت که ناگزیر شد از طلبکار پنهان شود و خانهنشین گردد.
ـ سؤالی که در اینجا فیلسوف اخلاق با آن مواجه میشود، خود به چالشی جدی بدل میگردد.
- محمد یوسفیشیرازی
@virevirayesh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
بعضی از دستاندرکارانِ ویرایش و درستنویسی معتقدند بهکاربردن «گشتن» و «گردیدن» (و صورت سببی آن، «گردانیدن») بهجای «شدن» (و «کردن») و بهکاربردن «نمودن» بهجای «کردن» یکسره نادرست است. برای مثال، این جملهها غلط است:
ـ چرا مرا اینقدر اذیت مینمایی؟
ـ هوا کمکم تاریک گردید.
ـ سربازان از ادامۀ جنگ منصرف گشتند.
ـ کتاب را باز نمودم و خواندم.
ـ میزان پروتئین را بهتدریج کم گردانیدند.
این کسان در توضیح نادرستیِ این کاربردها میگویند «نمودن» بهمعنی «نشاندادن» و «بهنظرآمدن» است و «گشتن» و «گردیدن» معنی «چرخیدن» و «گردشکردن» میدهد؛ چنانکه از این مثالها پیدا است:
ـ ما هم میتوانیم در میان مردم، خودی بنماییم.
ـ چنین مینماید که هنوز در غفلتیم.
ـ زمین به دور خورشید میگردد.
ـ ماه در مدارش یک دور کامل گشت.
واقعیت این است که حکم یادشده دربارۀ نادرستی این کاربردها تا اندازهای صحت دارد؛ اما بیدقتیهایی به آن راه یافته که شایستۀ بازنگری است. اولاً این نادرستی به این دلیل نیست که «نمودن» فقط بهمعنی «نشاندادن» و «بهنظرآمدن»، و «گشتن» و «گردیدن» فقط بهمعنی «چرخیدن» و «گردشکردن» است. ثانیاً نادرستی و ناپسندی این واژهها در معنیهای ذکرشده همیشگی و مطلق نیست و استثناهایی دارد.
فعل «نمودن» از دیرباز بهوفور بهمعنی «کردن» به کار رفته است. همچنین نمونههای پرشماری از کاربرد «گشتن» و «گردیدن» بهجای «شدن» در متنهای کهن در دست است (نک: غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، و۲، ص۲۲۵ و ۳۲۱تا۳۲۲ و ۳۲۴تا۳۲۵ و ۳۷۷ و ۳۹۵تا۳۹۷). بنابراین، این گمان که «نمودن» فقط معنی «نشاندادن» و «بهنظررسیدن» میدهد و «گشتن» و «گردیدن» فقط بهمعنی «چرخیدن» است، بهکلی باطل است و نمیتوان با تکیه بر این دلیل، چنین کاربردهایی را ناروا قلمداد کرد.
بااینهمه، از جنبهای دیگر میتوان به این فعلها نگریست و کاربردشان را تا حدودی ناپسند دانست. بهطور کلی، یکی از سنجههای مهم در معیارسازی زبان فارسی امروز، سادهنویسی و نزدیککردن زبان نوشتار به زبان گفتار بوده است؛ به این معنی که کوشیدهاند واژهها و ساختارهای پرتکلفی را که فقط در زبان نوشتار وجود داشته و بر زبان مردم جاری نمیشده، کمرنگ کنند یا از میان بردارند. برایناساس، نارواشمردن کاربردهای یادشده موجه است؛ زیرا در گفتار، «نمودن» را بهجای «کردن» و «گشتن» و «گردیدن» را بهجای «شدن» به کار نمیبریم و مثلاً نمیگوییم:
ـ چرا کار نمینمایی؟
ـ دیروز خیلی غمگین گشتم.
بهاینترتیب، با حذف این کاربردها از نوشتار میتوانیم لحن و بیان خود را تا حد زیادی به زبان طبیعی گفتاری نزدیک کنیم و اثرگذارتر بنویسیم.
اما این قاعدۀ کلی، استثنایی مهم نیز دارد که تقریباً هیچجا بهخوبی به آن نپرداختهاند و چندوچونش را نشکافتهاند. راست این است که در کنار سنجۀ پراهیمتِ «نزدیککردن نوشتار به گفتار»، ملاکی زیباییشناختی نیز بر نوشتار فارسی معاصر بیشوکم حاکم است و آن عبارت است از پرهیز از تکرار فعل. ازاینرو، معمولاً پسندیده نیست که دو یا چند فعل «کردن» یا «شدن» با فاصلۀ کم یا در یک جمله بیاید. درنتیجه، میتوانیم برای خودداری از چنین تکرارهایی، «نمودن» و «گشتن» و «گردیدن» را مجاز بشماریم؛ چنانکه در نوشتههای بعضی از استادان خوشقلم هم نمونههایی از این شیوه را میتوان جُست؛ مثلاً:
ـ عادت بر این جاری است که چون از اختراع گفتوگو میشود، ذهن به اشیایی متوجه میگردد که خارج از وجود انسان است. (پرویز ناتلخانلری، زبانشناسی و زبان فارسی، ص۱۵)
البته درخصوص این نوع تکرار هم باید به نکتۀ بسیار بااهمیتی توجه کنیم. مقصود از تکرار فعل در اینجا این است که فعلهای تکرارشده ازنظر زمان و شخص و شمار دقیقاً یکسان باشند. برای نمونه، جملۀ «مجبور شد دانشجو شود» مصداق این تکرار نیست؛ ولی این جمله چرا: «تا اینجا طبقهبندی مفاهیم تا حدودی معلوم شد و مزیت آن روشن شد.»
نمونههایی دیگر از کاربردِ مُجازِ «گشتن» و «گردیدن» و «نمودن» برای پرهیز از تکرار فعل:
ـ این اشکالات را باید بهسرعت شناسایی کرد و برطرف نمود.
ـ شخصی حقیقی یا حقوقی است که متعهد میشود بیمهگذار را هنگام حادثه یا وقوع خطرات احتمالی حمایت کند و زیان واردشده به او را جبران نماید.
ـ مشرقزمین به پیشوایی نیازمند بود که روحش بزرگتر از آن باشد که سرابهای تمدن مغربزمین را آب بپندازد یا در مقابل زرقوبرق آن خیره شود و نابینا گردد.
ـ در شهر ما مردی بود که قرض وی آنچنان فزونی یافت که ناگزیر شد از طلبکار پنهان شود و خانهنشین گردد.
ـ سؤالی که در اینجا فیلسوف اخلاق با آن مواجه میشود، خود به چالشی جدی بدل میگردد.
- محمد یوسفیشیرازی
@virevirayesh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونه #فعل را پیدا کنیم؟
💧تعریف فعل:
فعل بخشی از جمله است که در بارۀ انجام یک عمل یا
داشتن یک حالت به ما اطّلاعاتی میدهد:
فرهاد رفت. (انجام یک عمل)
معلّم خوشحال است. (داشتن یک حالت)
💧فعل مهمترین بخش هر جمله است و معمولاً در پایان جمله میآید.
💧هر فعلی زمانی دارد. (گذشته، حال یا آینده)
💧هر فعلی شخصی دارد. (اوّل شخص، دوم شخص يا سوم شخص)
💧هر فعلی یا مفرد است یا جمع.
@ferdosesokhan
💧تعریف فعل:
فعل بخشی از جمله است که در بارۀ انجام یک عمل یا
داشتن یک حالت به ما اطّلاعاتی میدهد:
فرهاد رفت. (انجام یک عمل)
معلّم خوشحال است. (داشتن یک حالت)
💧فعل مهمترین بخش هر جمله است و معمولاً در پایان جمله میآید.
💧هر فعلی زمانی دارد. (گذشته، حال یا آینده)
💧هر فعلی شخصی دارد. (اوّل شخص، دوم شخص يا سوم شخص)
💧هر فعلی یا مفرد است یا جمع.
@ferdosesokhan
#نهاد را چگونه پیدا کنیم؟
💧تعریف: نهاد یک یا چند کلمه است که یا کاری انجام میدهند؛ مانند «آقای مدیر» در جملۀ زیر:
آقای مدیر آمد.
و یا حالتی را به آنها نسبت میدهیم؛ مانند «برادرم» در این جمله:
برادرم خوشحال است.
💧نهاد معمولاً در آغاز جمله میآید.
💧راه پیدا کردن نهاد: افزودن چه کس یا چه چیز به اوّل فعل، مثال:
بهرام درسش را نوشت. چه کسی نوشت؟ «بهرام»
معلّم از کوتاهی دانشآموزان، غمگین است. چه کسی غمگین است؟ «معلّم»
@ferdosesokhan
💧تعریف: نهاد یک یا چند کلمه است که یا کاری انجام میدهند؛ مانند «آقای مدیر» در جملۀ زیر:
آقای مدیر آمد.
و یا حالتی را به آنها نسبت میدهیم؛ مانند «برادرم» در این جمله:
برادرم خوشحال است.
💧نهاد معمولاً در آغاز جمله میآید.
💧راه پیدا کردن نهاد: افزودن چه کس یا چه چیز به اوّل فعل، مثال:
بهرام درسش را نوشت. چه کسی نوشت؟ «بهرام»
معلّم از کوتاهی دانشآموزان، غمگین است. چه کسی غمگین است؟ «معلّم»
@ferdosesokhan
#مفعول را چگونه پیدا کنیم؟
💧تعریف: مفعول یک یا چند کلمه است که پس از آن «را» میآید یا میتوان به آخر آن «را» اضافه کرد؛ مثال:
کژال روناک را بغل زد. در این جمله روناک مفعول است.
کژال از زمین سنگی [را] برداشت. در این جمله«سنگی» مفعول است.
💧راه پیدا کردن مفعول:
از جمله میپرسیم: چه کس را؟ یا چه چیز را؟
گرگ جوان رشید مردم را درید. چه کس را؟ جوان رشید مردم را
آزاد گردن گرگ را فشرد. چه چیز را؟ گردن گرگ را
📣توضیح1: «را» حرف نشانۀ مفعول است.
📣توضیح2: همۀ جملهها مفعول ندارند.
@ferdosesokhan
💧تعریف: مفعول یک یا چند کلمه است که پس از آن «را» میآید یا میتوان به آخر آن «را» اضافه کرد؛ مثال:
کژال روناک را بغل زد. در این جمله روناک مفعول است.
کژال از زمین سنگی [را] برداشت. در این جمله«سنگی» مفعول است.
💧راه پیدا کردن مفعول:
از جمله میپرسیم: چه کس را؟ یا چه چیز را؟
گرگ جوان رشید مردم را درید. چه کس را؟ جوان رشید مردم را
آزاد گردن گرگ را فشرد. چه چیز را؟ گردن گرگ را
📣توضیح1: «را» حرف نشانۀ مفعول است.
📣توضیح2: همۀ جملهها مفعول ندارند.
@ferdosesokhan
#گروه_اسمی چیست؟
همین طور که مشاهده میکنید ⬆️ گروه اسمی همان نهاد، مفعول، متمم ، مسند و منادا است، خواه یک کلمه باشد خواه بیشتر.
توجه: (فعل، گروه اسمی نیست.)
مدرس: استاد محسن آصفی
@ferdosesokhan
همین طور که مشاهده میکنید ⬆️ گروه اسمی همان نهاد، مفعول، متمم ، مسند و منادا است، خواه یک کلمه باشد خواه بیشتر.
توجه: (فعل، گروه اسمی نیست.)
مدرس: استاد محسن آصفی
@ferdosesokhan
یادمان باشد که #هسته، اسمی است که در گروه اسمی نقش اصلی دارد و معمولا قابل حذف نیست. به علاوه هسته همان اسمی است که کلمههای دیگر به آن افزوده شدهاند.
مدرس: استاد محسن آصفی
@ferdosesokhan
مدرس: استاد محسن آصفی
@ferdosesokhan
چگونه در هر #گروه_آسمی، #هسته را پیدا کنیم؟
۱- اگر گروه اسمی یک کلمه باشد، همان کلمه هسته است ؛ مانند "مرد" در تصویر بالا ⬆️
۲-اگر گروه اسمی، بیشتر از یک کلمه باشد، اولین کلمهای که پایان آن #کسره باشد، هسته است؛ مانند "گل" در تصویر بالا ⬆️
۳- اگر گروه اسمی بیشتر از یک کلمه باشد و در پایان هیچکدام کسره نباشد، #آخرین_کلمه هسته است؛ مانند "کودک " در تصویر بالا ⬆️
@ferdosesokhan
۱- اگر گروه اسمی یک کلمه باشد، همان کلمه هسته است ؛ مانند "مرد" در تصویر بالا ⬆️
۲-اگر گروه اسمی، بیشتر از یک کلمه باشد، اولین کلمهای که پایان آن #کسره باشد، هسته است؛ مانند "گل" در تصویر بالا ⬆️
۳- اگر گروه اسمی بیشتر از یک کلمه باشد و در پایان هیچکدام کسره نباشد، #آخرین_کلمه هسته است؛ مانند "کودک " در تصویر بالا ⬆️
@ferdosesokhan
🛎 چگونه #متمم را پیدا کنیم؟
🛎 تعریف متمم : متمم بخشی از جمله است که معنی جمله را کامل میکند. مانند "بازار" در جمله زیر:
رامین کیف را از «بازار» خرید.
🛎 راه پیدا کردن متمم:
همیشه قبل از متمم یکی از نشانههای متمم(حروف اضافه) آورده میشود. مثلآ در جمله پایین "به" نشانه متمم و" نمایشگاه کتاب" متمم است.
ما همیشه «به نمایشگاه» کتاب میرویم.
🛎 نشانههای متمم:
به، با، بی، بر، بدون، جز،برای،در ،از، تا چون، الی، الا، سوای
@ferdosesokhan
🛎 تعریف متمم : متمم بخشی از جمله است که معنی جمله را کامل میکند. مانند "بازار" در جمله زیر:
رامین کیف را از «بازار» خرید.
🛎 راه پیدا کردن متمم:
همیشه قبل از متمم یکی از نشانههای متمم(حروف اضافه) آورده میشود. مثلآ در جمله پایین "به" نشانه متمم و" نمایشگاه کتاب" متمم است.
ما همیشه «به نمایشگاه» کتاب میرویم.
🛎 نشانههای متمم:
به، با، بی، بر، بدون، جز،برای،در ،از، تا چون، الی، الا، سوای
@ferdosesokhan
"جمله مرکب" به زبان ساده
✳️برای شناسایی جمله های مرکب (پایه و پیرو) نیاز به شناختن حروف ربط یا #پیوند_وابسته_ساز است:
🔹حروف ربط وابسته ساز مانند:
اگر، تا، که،چون، زیرا، چنانچه، چنانکه ...
🔻حروف وابسته ساز، رابط و پیونددهندهٔ دوجملهٔ تک فعلی یا ساده هستند که ازمجموع آن دو جمله ساده، "جمله مرکب" ساخته می شود:
👈اگر درس بخوانید حتماً موفق می شوید.
اگر: حرف ربط وابسته ساز
درس بخوانید: جمله پیرو یا وابسته.
حتماً موفق می شوید: جمله پایه یا هسته.
🔻نکته:
حرف ربط ابتدای جملهٔ پیرو قرارمی گیرد.
گاهی حرف ربط ظاهر نمی شود اما در معنی وجود دارد:
👈به خانه شما آمدم باهم درس بخوانیم.
بعداز آمدم "که" حذف شده است؛ پس، باز هم جملهٔ مرکب خواهد بود.
گاهی حرف ربط در وسط جمله مرکب قرار می گیرد؛ زیرا جمله دوم ، جمله پیرو و وابسته به جمله اول است:
👈سعی و تلاش کن تا به اهدافت برسی.
تعدادِ جمله های پیرو (وگاهی پایه) می تواند باحروف ربط همپایه ساز بیشتر شود:
👈چنانچه به سعیت ادامه دهی، پیروز می شوی و به اهداف عالی خواهی رسید.
چنانچه: حرف ربط وابسته ساز
به سعیت ادامه دهی: پیرو (وابسته)
و: حرف ربط همپایه ساز
پیروز می شوی (پایهٔ اول)
به اهداف عالی خواهی رسید. (پایهٔ دوم)
🔻حروف ربط همپایه ساز را با حروف ربط وابسته ساز اشتباه نگیرید!
🔹حروف همپایه ساز مانندِ:
و، اما، ولی، لیکن، یا
🔹حروف ربط همپایه ساز دوتایی:
هم...هم.../ چه...چه.../یا...یا.../...
👈هم من به کتابخانه رفتم هم شما رفتید.
🔻حروف همپایه ساز جمله مرکب نمی سازند؛ اما ممکن است درون یک جمله مرکب وجود داشته باشند!
#نمونه_تست
💥در کدام گزینه جمله مرکب وجود دارد؟
✅الف) تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول/ آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل
✅ب) حافظ ار میل به ابروی تو دارد، شاید/ جای در گوشه محراب کنند اهل کلام
✅ج) در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت/ و اکنون شدم بمستان چون ابروی تو مایل
✅د) خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم/ بصورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم
🔻توضیح :
در گزینه ب) "ار" مخفف اگر: حرف ربط وابسته ساز
و جمله مرکب
-لیلا فدایی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️برای شناسایی جمله های مرکب (پایه و پیرو) نیاز به شناختن حروف ربط یا #پیوند_وابسته_ساز است:
🔹حروف ربط وابسته ساز مانند:
اگر، تا، که،چون، زیرا، چنانچه، چنانکه ...
🔻حروف وابسته ساز، رابط و پیونددهندهٔ دوجملهٔ تک فعلی یا ساده هستند که ازمجموع آن دو جمله ساده، "جمله مرکب" ساخته می شود:
👈اگر درس بخوانید حتماً موفق می شوید.
اگر: حرف ربط وابسته ساز
درس بخوانید: جمله پیرو یا وابسته.
حتماً موفق می شوید: جمله پایه یا هسته.
🔻نکته:
حرف ربط ابتدای جملهٔ پیرو قرارمی گیرد.
گاهی حرف ربط ظاهر نمی شود اما در معنی وجود دارد:
👈به خانه شما آمدم باهم درس بخوانیم.
بعداز آمدم "که" حذف شده است؛ پس، باز هم جملهٔ مرکب خواهد بود.
گاهی حرف ربط در وسط جمله مرکب قرار می گیرد؛ زیرا جمله دوم ، جمله پیرو و وابسته به جمله اول است:
👈سعی و تلاش کن تا به اهدافت برسی.
تعدادِ جمله های پیرو (وگاهی پایه) می تواند باحروف ربط همپایه ساز بیشتر شود:
👈چنانچه به سعیت ادامه دهی، پیروز می شوی و به اهداف عالی خواهی رسید.
چنانچه: حرف ربط وابسته ساز
به سعیت ادامه دهی: پیرو (وابسته)
و: حرف ربط همپایه ساز
پیروز می شوی (پایهٔ اول)
به اهداف عالی خواهی رسید. (پایهٔ دوم)
🔻حروف ربط همپایه ساز را با حروف ربط وابسته ساز اشتباه نگیرید!
🔹حروف همپایه ساز مانندِ:
و، اما، ولی، لیکن، یا
🔹حروف ربط همپایه ساز دوتایی:
هم...هم.../ چه...چه.../یا...یا.../...
👈هم من به کتابخانه رفتم هم شما رفتید.
🔻حروف همپایه ساز جمله مرکب نمی سازند؛ اما ممکن است درون یک جمله مرکب وجود داشته باشند!
#نمونه_تست
💥در کدام گزینه جمله مرکب وجود دارد؟
✅الف) تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول/ آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل
✅ب) حافظ ار میل به ابروی تو دارد، شاید/ جای در گوشه محراب کنند اهل کلام
✅ج) در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت/ و اکنون شدم بمستان چون ابروی تو مایل
✅د) خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم/ بصورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم
🔻توضیح :
در گزینه ب) "ار" مخفف اگر: حرف ربط وابسته ساز
و جمله مرکب
-لیلا فدایی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونگی شکل گیری واژه ایران در تاریخ
قسمت : اول
تاریخ ایران باستان به دوبخش ماقبل آریایی وآریایی تقسیم می شود.دوران شکل گیری ایران شامل دوران پارینه سنگی وفرا پارینه سنگی که ازیک میلیون تا 12 هزار سال پیش ودوران نوسنگی حدود ۱۰ هزار تا حدود ۸ هزار سال پیش و دوره مس سنگی از 8هزار سال تا5300 سال پیش وسرانجام دوره برنز از 5300تا 4000سال پیش بوده است.
در دوران پارینه سنگی ایران،به سه دوره پارینه سنگی آغازین، میانی وپایانی ویک دوره کوتاه به نام فراپارینه سنگی تقسیم میشود. فرهنگ های مرتبط با پارینه سنگی قدیم ایران شامل، فرهنگ ساطور ابزار الدوان و فرهنگ تبر آشولی،که در اطراف رودخانه کشف رود در شرق مشهد یافت شده است.این مجموعه حداقل ۸۰۰ هزار سال قدمت دارد. از فرهنگ آشولی نیز مدارک بیشتری در شمال غرب و غرب کشور بدست آمده است، یکی از مکانهای مهم شامل گنج پر در رستم آباد گیلان، شیوه تو در نزدیکی مهاباد پل باریک در هلیلان کرمانشاه هستند.
از دوران پارینه سنگی میانی که فرهنگ ابزار سازی آن موستری گفته می شود شواهد بیشتری در غار ها و پناهگاه ها یافت شده است که مربوط به زاگرس مرکزی هستند. از حدود ۲۰۰ تا ۱۵۰ هزار سال پیش شروع شده و تا حدود ۴۰ هزار سال پیش ادامه داشته است.
انسانهای نئاندرتال در این دوره در ایران میزیستند، که بقایای اسکلت آنها در غار بیستون یافت شده است. مکان های مهم این دوره، غارهای بیستون،ورواسی،قیه و دو اشکفت در شمال کرمانشاه و قمری وگرارجنه در اطراف خرم آباد و کیارام در نزدیکی گرگان وهمچنین نیاسر و کفتارخون در نزدیکی کاشان؛ قلعه بزی در نزدیک اصفهان و میرک در نزدیکی سمنان است .
در دوره پارینه سنگی جدید ایران که از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز شد و تا حدود ۱۸ هزار سال پیش ادامه یافته ، مقارن با مهاجرت انسان هوشمند به ایران است .آثار این دوره در کرمانشاه ، خرم آباد، مرودشت، کاشان یافت شده است.
فرهنگ ابزار سازی این دوره تیغه و ریز تیغه است آثار دوره بعدی فراپارینه سنگین در غرب زاگرس و شمال البرز که فرهنگ زرزی خوانده می شود.
دوره نوسنگی در ایران شامل تپه های باستانی بسیاری به مانند تل باکون،چری، موشکی در فارس، تپه شوش ،چغامیش در خوزستان وتپه گنج دره سراب و آسیاب در کرمانشاه و تپه اسکندری در چهارمحال و بختیاری، و تپه مارلیک در رودبار گیلان. ذکر کرد.
در مورد ساکنان اولیه ایران قبل از رسیدن آریایی ها ، می توان کاسپین ها که دریای خزر به نام آنها یاد شده است. را ذکر کرد.کاسپین ها کشاورزی می کردند آنها نخستین کشاورزان جهان به شمار می آیند.البته دیگر اقوام هم زندگی می کردند که به آنها خواهیم پرداخت. رودخانه های سند ، سیحون ، جیحون و دجله ، فرات در دوران نوسنگی وهمچنین در برخی نواحی آسیای غربی و خاورمیانه؛ انسان از مرحله جمع آوری و شکار به مرحله کشت و اهلی کردن برخی ازجانوران پرداخته است.
بنابراین درتاریخ ایران قبل از آریایی ها ،اقوام گوناگونی در قسمت های مختلف فلات ایران میزیستهاند که تمدنهای شکل داده اند. تمدن شهر سوخته در سیستان ،تمدن ایلام در شمال خوزستان ،تمدن جیرفت در کرمان، تمدن ساکنان تپه سیلک در کاشان، تمدن مارلیک در رودبار گیلان و هوتو در بهشهرو دیگر مناطق .
بنابراین،انسان ها از دوران پارینه سنگی قدیم در فلات ایران زندگی میکردند، این موضوع با کشفیات جدید باستان شناسی در غاردربند رشی گیلان مشخص شده است. انسانهای عصر پارینه سنگی قدیم ایران با ۲۰۰ هزار سال قبل در نظر گرفته می شود . البته در عصر پارینه سنگی قدیم ،دویست هزار سال قبل از غار دربند رشی؛ زندگی رونق داشت. انها از سنگهای آذرین و چخماق ابزارهای سنگی، مانند درفش و.... میساختند.
با کشف بقایای سنگوارههای گوزن و بزکوهی در درفک وجام مارلیک در رودبار گیلان ودیگر مناطق سرزمین ایران می توان قدمت ایران را به بیش از ۸۰۰ هزار سال قبل دانست.بی شک در عصر پارینه سنگی پیش از انکه آخرین عصر یخبندان زمین پایان یابد آغاز شده است.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : اول
تاریخ ایران باستان به دوبخش ماقبل آریایی وآریایی تقسیم می شود.دوران شکل گیری ایران شامل دوران پارینه سنگی وفرا پارینه سنگی که ازیک میلیون تا 12 هزار سال پیش ودوران نوسنگی حدود ۱۰ هزار تا حدود ۸ هزار سال پیش و دوره مس سنگی از 8هزار سال تا5300 سال پیش وسرانجام دوره برنز از 5300تا 4000سال پیش بوده است.
در دوران پارینه سنگی ایران،به سه دوره پارینه سنگی آغازین، میانی وپایانی ویک دوره کوتاه به نام فراپارینه سنگی تقسیم میشود. فرهنگ های مرتبط با پارینه سنگی قدیم ایران شامل، فرهنگ ساطور ابزار الدوان و فرهنگ تبر آشولی،که در اطراف رودخانه کشف رود در شرق مشهد یافت شده است.این مجموعه حداقل ۸۰۰ هزار سال قدمت دارد. از فرهنگ آشولی نیز مدارک بیشتری در شمال غرب و غرب کشور بدست آمده است، یکی از مکانهای مهم شامل گنج پر در رستم آباد گیلان، شیوه تو در نزدیکی مهاباد پل باریک در هلیلان کرمانشاه هستند.
از دوران پارینه سنگی میانی که فرهنگ ابزار سازی آن موستری گفته می شود شواهد بیشتری در غار ها و پناهگاه ها یافت شده است که مربوط به زاگرس مرکزی هستند. از حدود ۲۰۰ تا ۱۵۰ هزار سال پیش شروع شده و تا حدود ۴۰ هزار سال پیش ادامه داشته است.
انسانهای نئاندرتال در این دوره در ایران میزیستند، که بقایای اسکلت آنها در غار بیستون یافت شده است. مکان های مهم این دوره، غارهای بیستون،ورواسی،قیه و دو اشکفت در شمال کرمانشاه و قمری وگرارجنه در اطراف خرم آباد و کیارام در نزدیکی گرگان وهمچنین نیاسر و کفتارخون در نزدیکی کاشان؛ قلعه بزی در نزدیک اصفهان و میرک در نزدیکی سمنان است .
در دوره پارینه سنگی جدید ایران که از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز شد و تا حدود ۱۸ هزار سال پیش ادامه یافته ، مقارن با مهاجرت انسان هوشمند به ایران است .آثار این دوره در کرمانشاه ، خرم آباد، مرودشت، کاشان یافت شده است.
فرهنگ ابزار سازی این دوره تیغه و ریز تیغه است آثار دوره بعدی فراپارینه سنگین در غرب زاگرس و شمال البرز که فرهنگ زرزی خوانده می شود.
دوره نوسنگی در ایران شامل تپه های باستانی بسیاری به مانند تل باکون،چری، موشکی در فارس، تپه شوش ،چغامیش در خوزستان وتپه گنج دره سراب و آسیاب در کرمانشاه و تپه اسکندری در چهارمحال و بختیاری، و تپه مارلیک در رودبار گیلان. ذکر کرد.
در مورد ساکنان اولیه ایران قبل از رسیدن آریایی ها ، می توان کاسپین ها که دریای خزر به نام آنها یاد شده است. را ذکر کرد.کاسپین ها کشاورزی می کردند آنها نخستین کشاورزان جهان به شمار می آیند.البته دیگر اقوام هم زندگی می کردند که به آنها خواهیم پرداخت. رودخانه های سند ، سیحون ، جیحون و دجله ، فرات در دوران نوسنگی وهمچنین در برخی نواحی آسیای غربی و خاورمیانه؛ انسان از مرحله جمع آوری و شکار به مرحله کشت و اهلی کردن برخی ازجانوران پرداخته است.
بنابراین درتاریخ ایران قبل از آریایی ها ،اقوام گوناگونی در قسمت های مختلف فلات ایران میزیستهاند که تمدنهای شکل داده اند. تمدن شهر سوخته در سیستان ،تمدن ایلام در شمال خوزستان ،تمدن جیرفت در کرمان، تمدن ساکنان تپه سیلک در کاشان، تمدن مارلیک در رودبار گیلان و هوتو در بهشهرو دیگر مناطق .
بنابراین،انسان ها از دوران پارینه سنگی قدیم در فلات ایران زندگی میکردند، این موضوع با کشفیات جدید باستان شناسی در غاردربند رشی گیلان مشخص شده است. انسانهای عصر پارینه سنگی قدیم ایران با ۲۰۰ هزار سال قبل در نظر گرفته می شود . البته در عصر پارینه سنگی قدیم ،دویست هزار سال قبل از غار دربند رشی؛ زندگی رونق داشت. انها از سنگهای آذرین و چخماق ابزارهای سنگی، مانند درفش و.... میساختند.
با کشف بقایای سنگوارههای گوزن و بزکوهی در درفک وجام مارلیک در رودبار گیلان ودیگر مناطق سرزمین ایران می توان قدمت ایران را به بیش از ۸۰۰ هزار سال قبل دانست.بی شک در عصر پارینه سنگی پیش از انکه آخرین عصر یخبندان زمین پایان یابد آغاز شده است.
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونگی شکل گیری واژه ایران در تاریخ
قسمت : دوم
بنابراین پیش از ورود مادها به سرزمین زاگرس و فلات ایران ، اقوام بومی ماقبل آریایی در ایران می زیستنند. اقوامی به نام های گوتی ها ، لولوبی ها،کاسی ها، کاسپی ها، کادوس ها.تپورها،درابیک ها،که به ترتیب از شمال به جنوب در نواحی غربی ایران می زیستند و اقوام اکیدی ،سومری و....در بین النهرین ساکن بودند .
آنان ارتباط نزدیکی با هم داشتند ؛ همین اقوام معروف قبل از مادها در زاگرس بوده اند.تا اینکه سه قوم آریایی به نام ماد، پارس، پارت به سرزمین کنونی وارد شدند واین سرزمین ایران نام گرفت.
واژه ایران یکی از قدیمی ترین واژه های است که نژاد آریا با خود به دایره تمدن آورده است .اینها شعبه ای از نژاد سفید که سازنده تمدن بشری بوده اند. مورخان جهان،آنها رابه هند و اروپایی،هندو ژرمنی ،هند وآریایی ذکر کرده اند.
این کلمه در زبان های اروپایی، آرین، آریان که در لغت به معنای فروتن و آزاده ونجیب است.همجنین پارس وپرشیا:یعنی سرزمین پارسیان ذکر شده است.
دراوستا نام ایران سرزمینی است که مردم شریف نجیب و نژاد اصیل در آن زندگی میکنند
در وندیداد از مکانی به نام ایران ویچ نام برده شده است. که مرکز اصلی ایرانی است.
در سانسکریت واژه بیجه به معنی تخم است و از این رو خاورشناسان آییرینه وئجه را به معنی سرزمین و تخمه و نژاد آریایی گرفته اند
در واقع ،نام سرزمینی است که ایرانیان نخست به آنجا امدند وبه تدریج پیش رفتند و سراسر ایران زمین را گرفتند ، بعد ها همه ممالک راکه در تصرف انان بود را ایران نامیدند .
در اوستا وقتی درباره ایران صحبت می شود، از جای بسیار سردوشاید به خاطر سرما که آریایی ها کوچ کردند و به سرزمین کنونی قدم گذاشتند.
در وندیداد : نخستین سرزمینی که آهورامزدا منسوب به آریا و آری و آریان متداول شده است اشاره شده است.
بنابراین قدیمیترین نام مملکت ما همین کلمه ایران بوده است یعنی نخست نام ایریا نام نژاد بوده است و نام مملکت را آبریان ساخته اند.البته در زمان ساسانیان ایران ،آیرا ،آیران آران وآریان نیزمیگفتند.
تا اوایل قرن بیستم، جهان، کشور ما را به اسم رسمی پارس یا پرشیا می شناختند در دوران سلطنت رضا شاه ؛ پهلوی اول،بحث بازگشت به ایران باستان به تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفت .
گروهی ازباستان گرایان مانند سعید نفیسی ،محمد علی فروغی و سید حسن تقی زاده که از مشاوران نزدیک رضاخان بودند، پیشنهاد دادد، تا اسم پارس،ایران شود. این پیشنهاد در دی ماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت.البته هر دو اسم (پارس وایران) در دوران هخامنشی به کار می رفت البته پارس ،یشتر از این که اسم مملکت ما باشد اسم قوم بوده است .وابن مهم در کتیبه های هخامنشی نقش بسته است. در دوره اشکانی نیز به نام آریانا خوانده می شده است.
نام ایران در تمام دورههای بعدی رواج داشته است.از دوره اشکانیان اطلاعات زیادی نداریم .دردوره ساسانیان به تمام سرزمینهای ایران ، ایران شهر میگفتند، ایرانشهر به معنی سرزمین پرشیا و ایران که هر دو در کتیبه های داریوش هخامنش نقش بسته است .
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : دوم
بنابراین پیش از ورود مادها به سرزمین زاگرس و فلات ایران ، اقوام بومی ماقبل آریایی در ایران می زیستنند. اقوامی به نام های گوتی ها ، لولوبی ها،کاسی ها، کاسپی ها، کادوس ها.تپورها،درابیک ها،که به ترتیب از شمال به جنوب در نواحی غربی ایران می زیستند و اقوام اکیدی ،سومری و....در بین النهرین ساکن بودند .
آنان ارتباط نزدیکی با هم داشتند ؛ همین اقوام معروف قبل از مادها در زاگرس بوده اند.تا اینکه سه قوم آریایی به نام ماد، پارس، پارت به سرزمین کنونی وارد شدند واین سرزمین ایران نام گرفت.
واژه ایران یکی از قدیمی ترین واژه های است که نژاد آریا با خود به دایره تمدن آورده است .اینها شعبه ای از نژاد سفید که سازنده تمدن بشری بوده اند. مورخان جهان،آنها رابه هند و اروپایی،هندو ژرمنی ،هند وآریایی ذکر کرده اند.
این کلمه در زبان های اروپایی، آرین، آریان که در لغت به معنای فروتن و آزاده ونجیب است.همجنین پارس وپرشیا:یعنی سرزمین پارسیان ذکر شده است.
دراوستا نام ایران سرزمینی است که مردم شریف نجیب و نژاد اصیل در آن زندگی میکنند
در وندیداد از مکانی به نام ایران ویچ نام برده شده است. که مرکز اصلی ایرانی است.
در سانسکریت واژه بیجه به معنی تخم است و از این رو خاورشناسان آییرینه وئجه را به معنی سرزمین و تخمه و نژاد آریایی گرفته اند
در واقع ،نام سرزمینی است که ایرانیان نخست به آنجا امدند وبه تدریج پیش رفتند و سراسر ایران زمین را گرفتند ، بعد ها همه ممالک راکه در تصرف انان بود را ایران نامیدند .
در اوستا وقتی درباره ایران صحبت می شود، از جای بسیار سردوشاید به خاطر سرما که آریایی ها کوچ کردند و به سرزمین کنونی قدم گذاشتند.
در وندیداد : نخستین سرزمینی که آهورامزدا منسوب به آریا و آری و آریان متداول شده است اشاره شده است.
بنابراین قدیمیترین نام مملکت ما همین کلمه ایران بوده است یعنی نخست نام ایریا نام نژاد بوده است و نام مملکت را آبریان ساخته اند.البته در زمان ساسانیان ایران ،آیرا ،آیران آران وآریان نیزمیگفتند.
تا اوایل قرن بیستم، جهان، کشور ما را به اسم رسمی پارس یا پرشیا می شناختند در دوران سلطنت رضا شاه ؛ پهلوی اول،بحث بازگشت به ایران باستان به تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفت .
گروهی ازباستان گرایان مانند سعید نفیسی ،محمد علی فروغی و سید حسن تقی زاده که از مشاوران نزدیک رضاخان بودند، پیشنهاد دادد، تا اسم پارس،ایران شود. این پیشنهاد در دی ماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت.البته هر دو اسم (پارس وایران) در دوران هخامنشی به کار می رفت البته پارس ،یشتر از این که اسم مملکت ما باشد اسم قوم بوده است .وابن مهم در کتیبه های هخامنشی نقش بسته است. در دوره اشکانی نیز به نام آریانا خوانده می شده است.
نام ایران در تمام دورههای بعدی رواج داشته است.از دوره اشکانیان اطلاعات زیادی نداریم .دردوره ساسانیان به تمام سرزمینهای ایران ، ایران شهر میگفتند، ایرانشهر به معنی سرزمین پرشیا و ایران که هر دو در کتیبه های داریوش هخامنش نقش بسته است .
ادامه دارد... .
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونگی شکل گیری واژه ایران در تاریخ
قسمت : سوم ( پایانی)
البته، پارسوا در کتیبه های آشوری هم دیده می شود.درتاربخ ایران دوره اسلامی، منابع اسلام نیز نام ایران وجود داشته است؛ اگرچه ایران تا دویست سال اول ورود اسلام جزو متصرفات عربها بود حاکم های عربی داشته است .بعدهادر ایران امرای محلی ظهور کردند. طاهریان ، سامانیان و صفاریان که این ها ایرانی الاصل بودند بخصوص صفاریان و سامانیان که موجب ترویج زبان فارسی شدند.
با توجه به منابع وماخذ موجود در مورد ایران باستان واسلام؛کهنترین اشاره به نام ایران دستکم ۱۸۰۰ سال پیشینه دارد.
در بیشتر کتیبه های اشکانی و ساسانی و نوشته های زرتشتی آمده و همچنین در سروده های شاعران بزرگِ ایران همچون فردوسی، نظامی و دیگران هم چند صد بار بکار رفته است.
ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ,ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ کشور ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ( ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ جدای دیگر کشورها مانند ﯾﻤﻦ ) ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.
واما ، ﻭﺍﮊه ﺍِﯾﺮﺍﻥ Ērān برگرفته ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽِ ﮐﻬﻦِ ﺍَﺭﯾﺎﻧﺎﻡ aryānām است که خود ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻤﻊ ﺍفزوده ی ﻧﺎﻡ ﻗﻮﻣﯽ «ﺍﯾﺮ» Ēr است.این نام (ایر) در ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ:ariyā
در ﭘﺎﺭﺗﯽ: ﺍﺭﯼ Ary،در ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ:Ēr و در ﺍﯾﺮﺍﻧﯽِ ﮐﻬﻦ:arya خوانده میشود.
ﺩﺭ ﮐﺘﯿﺒﻪﻫﺎﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻭﺍﮊﻩ ﺁﺭﯾﺎ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ دیده میشود.
مانند ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺳﺘﻮﻥ ۴ردیف ۸۹، ﺯﺑﺎﻥ «ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ» ﺭﺍ ariya- ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ DN ۱۴- ۱۵ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ:
pārsa pārsahyā puça ariya ariyaciça
« ﭘﺎﺭﺳﯽ ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﻭ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﭼﻬﺮ » ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﯿﻦ نام ﺭﺍ ﺧﺸﺎﯾﺎﺭﺷﺎه یکم ﺩﺭ XPh ۱۲ - ۱۳ نوشته ﺍﺳﺖ.بنابراین ﺍﺯ دید ﺭﯾﺸﻪﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﯾﻌﻨﯽ « ﺷﻬﺮ یا همان کشور ﺍﯾﺮﻫﺎ»
سپس « ﺍﻥ »ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺟﻨﺒﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ اﯾﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﻌﻨﯽِ اﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﺷﺪ.
ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ واژه ﻭ ﻧﺎﻡ اﯾﺮﺍن شهر ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﯽﺷﺪ ﺩﺭ بیرون ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ،ﻧﺎﻡ ﮐﺸﻮﺭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺎﺭﺱ ﯾﺎ خوانشی ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩ. ﺣﺘﯽ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻧﺎﻡ ﭘﺎﺭﺱ که بازﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ هنگام ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ بود ﺭﺍ ﺍﺯ اندیشه فرنگی ها ﺑﺰﺩﺍﯾﺪ.
ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﺎﻡ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﻭ ﻧﯿﺰ « ﺍﯾﺮﺍن شهر » ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ.
ﻣﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﮐﻬﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻨﺪ ﺑﺠﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻭﺍﮊﻩ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » Ērān ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺳﻨﮓ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﯾﮑﻢ ﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺷﺎﭘﻮﺭ ﯾﮑﻢ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺩﺭ ﺳﻨﮓﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ » (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽﻣﯿﺎﻧﻪ) ﻭ « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺁﺭﯾﺎﻥ » (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺷﺎﭘﻮﺭ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻘﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺪﺭﺵ،ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ نام « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ » šāhān šāh ērān ud anērān (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ) ﻭ « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺁﺭﯾﺎﻥ ﻭ ﺍﻥﺁﺭﯾﺎﻥ » šāhān šāh aryān ud anaryān (ﺩﺭ ﻧﺴﺨﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ) = " ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽﻫﺎ ﻭ نا ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ها اﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮده.
ﻫﻤﯿﻦ ﺷﯿﻮﻩ را دیگر شاهان ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ به کار بردند
ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺷﺎﭘﻮﺭ ﯾﮑﻢ ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺗﺸﺖ هم ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭﺱ ﺣﺎﻭﯼ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ « ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ » Ērānšahr (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ:« ﺁﺭﯾﺎﻥﺷﻬﺮ »Aryānšahr ) ﺍﺳﺖ.
همچنین واژه ایران،ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏﻫﺎﯼ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﺳﺪﻩ ﺳﻮﻡ ﻫﺠﺮﯼ/ ﻧﻬﻢ ﻣﯿﻼﺩﯼ،زبانزدهای ﮐﻬﻦ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ،ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ زنده ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﺭ « ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ پاپﮑﺎﻥ » ﺍﺻﻄﻼﺡ Ērān ﺩﺭ « ﺷﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﻭ ﻟﻘﺐ « ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﭙﺎﻩﺑﺪ » ( ērān-spāhbed ) آمده ﺍﺳﺖ.
و در دیگر جاهها ایران شهر آمده است.در ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ یکم بنیانگذار ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ عبارت : Ardašīr šāhān šāh ērān ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ « ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺑﮑﺎﺭ رفته است. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺷﺎﻫﭙﻮﺭ یکم ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺩﺭآﻭﺭﺩ.
همچنین ﺩﺭ کتاب ﺑﻨﺪﻫﺸﻦ،ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ چم و ﻣﻌﻨﯽ مردم ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ērānag بکار رفته است.ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺣﻤﺰﻩ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : " ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺭﺱ ﻫﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﯿﻦ ﻭ ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﯾﻘﺎ ﻭ ﺭﻡ ﻭ ﺑﺮﺑﺮﻫﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ". ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ 720 ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﯿﺎﻥ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﭘﺎﺭﺱ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﮐﻬﻦ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﯾﺎﻧﺎ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺻﻔﻮﯾﻪ و نقشه های عثمانی ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍﯾﺞ ﺑﻮﺩ.
برخی ﺳﻔﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﯾﺴﺎﻥ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺎﺭﺩﻥ ﻧﺎﻡ اﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺎ آورده اند.
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ هم ﺳﻪ ﻧﺎﻡ : ﺍﯾﺮﺍﻥ ، ﺑﻼﺩ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻋﺠﻢ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﻋﺠﻢ ﺑﺼﻮﺭﺕ مترادف بکار می رفت.
- مهرداد رونقی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
قسمت : سوم ( پایانی)
البته، پارسوا در کتیبه های آشوری هم دیده می شود.درتاربخ ایران دوره اسلامی، منابع اسلام نیز نام ایران وجود داشته است؛ اگرچه ایران تا دویست سال اول ورود اسلام جزو متصرفات عربها بود حاکم های عربی داشته است .بعدهادر ایران امرای محلی ظهور کردند. طاهریان ، سامانیان و صفاریان که این ها ایرانی الاصل بودند بخصوص صفاریان و سامانیان که موجب ترویج زبان فارسی شدند.
با توجه به منابع وماخذ موجود در مورد ایران باستان واسلام؛کهنترین اشاره به نام ایران دستکم ۱۸۰۰ سال پیشینه دارد.
در بیشتر کتیبه های اشکانی و ساسانی و نوشته های زرتشتی آمده و همچنین در سروده های شاعران بزرگِ ایران همچون فردوسی، نظامی و دیگران هم چند صد بار بکار رفته است.
ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ,ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ کشور ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ( ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ جدای دیگر کشورها مانند ﯾﻤﻦ ) ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.
واما ، ﻭﺍﮊه ﺍِﯾﺮﺍﻥ Ērān برگرفته ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽِ ﮐﻬﻦِ ﺍَﺭﯾﺎﻧﺎﻡ aryānām است که خود ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻤﻊ ﺍفزوده ی ﻧﺎﻡ ﻗﻮﻣﯽ «ﺍﯾﺮ» Ēr است.این نام (ایر) در ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ:ariyā
در ﭘﺎﺭﺗﯽ: ﺍﺭﯼ Ary،در ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ:Ēr و در ﺍﯾﺮﺍﻧﯽِ ﮐﻬﻦ:arya خوانده میشود.
ﺩﺭ ﮐﺘﯿﺒﻪﻫﺎﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻭﺍﮊﻩ ﺁﺭﯾﺎ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ دیده میشود.
مانند ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺳﺘﻮﻥ ۴ردیف ۸۹، ﺯﺑﺎﻥ «ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ» ﺭﺍ ariya- ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ DN ۱۴- ۱۵ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ:
pārsa pārsahyā puça ariya ariyaciça
« ﭘﺎﺭﺳﯽ ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﻭ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﭼﻬﺮ » ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﯿﻦ نام ﺭﺍ ﺧﺸﺎﯾﺎﺭﺷﺎه یکم ﺩﺭ XPh ۱۲ - ۱۳ نوشته ﺍﺳﺖ.بنابراین ﺍﺯ دید ﺭﯾﺸﻪﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﯾﻌﻨﯽ « ﺷﻬﺮ یا همان کشور ﺍﯾﺮﻫﺎ»
سپس « ﺍﻥ »ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺟﻨﺒﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ اﯾﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﻌﻨﯽِ اﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﺷﺪ.
ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ واژه ﻭ ﻧﺎﻡ اﯾﺮﺍن شهر ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﯽﺷﺪ ﺩﺭ بیرون ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ،ﻧﺎﻡ ﮐﺸﻮﺭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺎﺭﺱ ﯾﺎ خوانشی ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩ. ﺣﺘﯽ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻧﺎﻡ ﭘﺎﺭﺱ که بازﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ هنگام ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ بود ﺭﺍ ﺍﺯ اندیشه فرنگی ها ﺑﺰﺩﺍﯾﺪ.
ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﺎﻡ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﻭ ﻧﯿﺰ « ﺍﯾﺮﺍن شهر » ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ.
ﻣﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﮐﻬﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻨﺪ ﺑﺠﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻭﺍﮊﻩ « ﺍﯾﺮﺍﻥ » Ērān ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺳﻨﮓ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﯾﮑﻢ ﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺷﺎﭘﻮﺭ ﯾﮑﻢ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺩﺭ ﺳﻨﮓﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ » (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽﻣﯿﺎﻧﻪ) ﻭ « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺁﺭﯾﺎﻥ » (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺷﺎﭘﻮﺭ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻘﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺪﺭﺵ،ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ نام « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ » šāhān šāh ērān ud anērān (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ) ﻭ « ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺁﺭﯾﺎﻥ ﻭ ﺍﻥﺁﺭﯾﺎﻥ » šāhān šāh aryān ud anaryān (ﺩﺭ ﻧﺴﺨﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ) = " ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽﻫﺎ ﻭ نا ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ها اﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮده.
ﻫﻤﯿﻦ ﺷﯿﻮﻩ را دیگر شاهان ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ به کار بردند
ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺷﺎﭘﻮﺭ ﯾﮑﻢ ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺗﺸﺖ هم ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭﺱ ﺣﺎﻭﯼ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ « ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ » Ērānšahr (ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ:« ﺁﺭﯾﺎﻥﺷﻬﺮ »Aryānšahr ) ﺍﺳﺖ.
همچنین واژه ایران،ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏﻫﺎﯼ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﺳﺪﻩ ﺳﻮﻡ ﻫﺠﺮﯼ/ ﻧﻬﻢ ﻣﯿﻼﺩﯼ،زبانزدهای ﮐﻬﻦ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ،ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ زنده ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﺭ « ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ پاپﮑﺎﻥ » ﺍﺻﻄﻼﺡ Ērān ﺩﺭ « ﺷﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﻭ ﻟﻘﺐ « ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﭙﺎﻩﺑﺪ » ( ērān-spāhbed ) آمده ﺍﺳﺖ.
و در دیگر جاهها ایران شهر آمده است.در ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ یکم بنیانگذار ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ عبارت : Ardašīr šāhān šāh ērān ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ « ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺑﮑﺎﺭ رفته است. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺷﺎﻫﭙﻮﺭ یکم ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺩﺭآﻭﺭﺩ.
همچنین ﺩﺭ کتاب ﺑﻨﺪﻫﺸﻦ،ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ چم و ﻣﻌﻨﯽ مردم ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ērānag بکار رفته است.ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺣﻤﺰﻩ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : " ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺭﺱ ﻫﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﯿﻦ ﻭ ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﯾﻘﺎ ﻭ ﺭﻡ ﻭ ﺑﺮﺑﺮﻫﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ". ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ 720 ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﯿﺎﻥ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﭘﺎﺭﺱ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﮐﻬﻦ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﯾﺎﻧﺎ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺻﻔﻮﯾﻪ و نقشه های عثمانی ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍﯾﺞ ﺑﻮﺩ.
برخی ﺳﻔﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﯾﺴﺎﻥ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺎﺭﺩﻥ ﻧﺎﻡ اﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺎ آورده اند.
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ هم ﺳﻪ ﻧﺎﻡ : ﺍﯾﺮﺍﻥ ، ﺑﻼﺩ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻋﺠﻢ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﻋﺠﻢ ﺑﺼﻮﺭﺕ مترادف بکار می رفت.
- مهرداد رونقی
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Forwarded from مخزن سوالات زبان فارسی و نگارش و فنون ادبی
#آزمون_انلاین_یا_دردسر؟!!!
متنفرم از روزی که باید از شاگردانم آزمون آنلاین بگیرم.
از شب قبل باید سوالاتو طرح کنی با چهار گزینه وپاسخ درست و بعد یکی یکی تایپ کنی . بخاطر نوسانات اینترنت زمان را اضافه کنی .بعد می مونه چالش بعدی که این ازمون را در چه فضابی برگزار کنی!!!
پیش از امتحان مدام پیام های ابراز نگرانی بچه ها بهت میرسه و درخواست های مکرر که خانوم خواهش می کنیم وقت بیشتری بدین ( و این درحالی است که هنوز امتحان برگزار نکردی و اونا از زمان تعیین شده ات بی خبرند) اما تو میدونی که این پیام ها زمینه چینی چه چیزی هستند!!!
پس از فراز و نشیب های بسیار زمان آزمون فرا میرسه و خدا نکنه که برای چند ثانیه ، نت گوشیت قطع بشه و کمی دیرتر لینک را در گروه دانش آموزان بفرستی. یک دفعه رگبار پیام های اعتراض بر سر گوشیت که از صبح بواسطه کلاس های پشت سرهم، موتور داغ کرده باریدن میگیره....
واین وسط همه درخواست افزایش وقت امتحان را دارند با وجودی که زمان را خودت قبلا چند برابر وقت استاندارد پاسخگویی به سوالات تستی اضافه کردی.
خب... آزمون شروع میشه و تو انتظار داری که دست کم بیست دقیقه با سکوت دانش آموزان کمی استراحت کنی. ولی هنوز یک دقیقه نگذشته دوباره پیام های اعتراض امیز باز نشدن سایت، بیرون انداختن از سایت(این مورد جدیدا میان بچه ها باب شده! ) ، تیک نخوردن پاسخ ها و .... شروع میشه...
حالا دقایقی از به پایان رسیدن ازمون گذشته ولی هنوز درگیر پیام های ارسالی هستی.این بار اعتراضات به نتایج آزمون ، درصد ها و مسائلی از این قبیل است.
اول تصمیم میگیری به تک تک پیام ها پاسخ های منطقی بدی ولی هرچقدر منصفانه و با ملاحظه جواب میدی درخواست های غیر منطقی بچه ها بیشتر میشه که مایلند بی خیال نتایج آزمون بشی و جالب تر اینکه دوباره آزمون را در زمان دیگری تکرار کنی!!!!!!!!
همه این احوالات در حالی اتفاق می افته که تو باخبری از اینکه برخی از بچه ها در کنار هم نشستند و تند وتند دارند با مشورت هم و مراجعه به کتاب پاسخ ها را پیدا می کنند. تازه به دیگران هم پیام میدن و جواب ها را منتقل می کنند. به قول سعدی علیه الرحمه : " چنانکه افتد و دانی"
حتی بعضی هاشون در پیام های شخصی به معلم ، دوستانشان را لو میدن و از تدابیر اندیشیده شده پشت پرده آگاهت می سازن.
و تو حیران می مونی از این وضعیت و در دلت شرمنده آن دسته از دانش آموزانی میشی که با صداقت نشستند بدون دوز و کلک ، بدون استفاده از هیچ منبعی تنها به اتکا بر دانسته های خودشون به پرسش ها پاسخ دادند...
درود به همه وجدان های پاک...
درود بر همه انسان های با شرف...
لعنت بر کرونا که دردسر آزمون های آنلاین را به همه دردسرهای پیشین معلمان افزود.
خانم ناهید یوسف زاده قوچانی
دبیر ادبیات مشهد
@makhzanesoalatedoroseadabi
متنفرم از روزی که باید از شاگردانم آزمون آنلاین بگیرم.
از شب قبل باید سوالاتو طرح کنی با چهار گزینه وپاسخ درست و بعد یکی یکی تایپ کنی . بخاطر نوسانات اینترنت زمان را اضافه کنی .بعد می مونه چالش بعدی که این ازمون را در چه فضابی برگزار کنی!!!
پیش از امتحان مدام پیام های ابراز نگرانی بچه ها بهت میرسه و درخواست های مکرر که خانوم خواهش می کنیم وقت بیشتری بدین ( و این درحالی است که هنوز امتحان برگزار نکردی و اونا از زمان تعیین شده ات بی خبرند) اما تو میدونی که این پیام ها زمینه چینی چه چیزی هستند!!!
پس از فراز و نشیب های بسیار زمان آزمون فرا میرسه و خدا نکنه که برای چند ثانیه ، نت گوشیت قطع بشه و کمی دیرتر لینک را در گروه دانش آموزان بفرستی. یک دفعه رگبار پیام های اعتراض بر سر گوشیت که از صبح بواسطه کلاس های پشت سرهم، موتور داغ کرده باریدن میگیره....
واین وسط همه درخواست افزایش وقت امتحان را دارند با وجودی که زمان را خودت قبلا چند برابر وقت استاندارد پاسخگویی به سوالات تستی اضافه کردی.
خب... آزمون شروع میشه و تو انتظار داری که دست کم بیست دقیقه با سکوت دانش آموزان کمی استراحت کنی. ولی هنوز یک دقیقه نگذشته دوباره پیام های اعتراض امیز باز نشدن سایت، بیرون انداختن از سایت(این مورد جدیدا میان بچه ها باب شده! ) ، تیک نخوردن پاسخ ها و .... شروع میشه...
حالا دقایقی از به پایان رسیدن ازمون گذشته ولی هنوز درگیر پیام های ارسالی هستی.این بار اعتراضات به نتایج آزمون ، درصد ها و مسائلی از این قبیل است.
اول تصمیم میگیری به تک تک پیام ها پاسخ های منطقی بدی ولی هرچقدر منصفانه و با ملاحظه جواب میدی درخواست های غیر منطقی بچه ها بیشتر میشه که مایلند بی خیال نتایج آزمون بشی و جالب تر اینکه دوباره آزمون را در زمان دیگری تکرار کنی!!!!!!!!
همه این احوالات در حالی اتفاق می افته که تو باخبری از اینکه برخی از بچه ها در کنار هم نشستند و تند وتند دارند با مشورت هم و مراجعه به کتاب پاسخ ها را پیدا می کنند. تازه به دیگران هم پیام میدن و جواب ها را منتقل می کنند. به قول سعدی علیه الرحمه : " چنانکه افتد و دانی"
حتی بعضی هاشون در پیام های شخصی به معلم ، دوستانشان را لو میدن و از تدابیر اندیشیده شده پشت پرده آگاهت می سازن.
و تو حیران می مونی از این وضعیت و در دلت شرمنده آن دسته از دانش آموزانی میشی که با صداقت نشستند بدون دوز و کلک ، بدون استفاده از هیچ منبعی تنها به اتکا بر دانسته های خودشون به پرسش ها پاسخ دادند...
درود به همه وجدان های پاک...
درود بر همه انسان های با شرف...
لعنت بر کرونا که دردسر آزمون های آنلاین را به همه دردسرهای پیشین معلمان افزود.
خانم ناهید یوسف زاده قوچانی
دبیر ادبیات مشهد
@makhzanesoalatedoroseadabi