فردوس سخن
1.47K subscribers
376 photos
162 videos
3.86K files
359 links
فردوس سخن

کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی

Admin :
@mollasadeghi

برو اولین پست‌
https://t.me/ferdosesokhan/3
Download Telegram
چگونگی شکل گیری واژه ایران در تاریخ
قسمت : اول

تاریخ ایران باستان به دوبخش ماقبل آریایی وآریایی تقسیم می شود.دوران شکل گیری ایران شامل دوران پارینه سنگی وفرا پارینه سنگی که ازیک میلیون تا 12 هزار سال پیش ودوران نوسنگی حدود ۱۰ هزار تا حدود ۸ هزار سال پیش و دوره مس سنگی از 8هزار سال تا5300 سال پیش وسرانجام دوره برنز از 5300تا 4000سال پیش بوده است.
در دوران پارینه سنگی ایران،به سه دوره پارینه سنگی آغازین، میانی وپایانی ویک دوره کوتاه به نام فراپارینه سنگی تقسیم می‌شود. فرهنگ های مرتبط با پارینه سنگی قدیم ایران شامل، فرهنگ ساطور ابزار الدوان و فرهنگ تبر آشولی،که در اطراف رودخانه کشف رود در شرق مشهد یافت شده است.این مجموعه حداقل ۸۰۰ هزار سال قدمت دارد. از فرهنگ آشولی نیز مدارک بیشتری در شمال غرب و غرب کشور بدست آمده است، یکی از مکانهای مهم شامل گنج پر در رستم آباد گیلان، شیوه تو در نزدیکی مهاباد پل باریک در هلیلان کرمانشاه هستند.
از دوران پارینه سنگی میانی که فرهنگ ابزار سازی آن موستری گفته می شود شواهد بیشتری در غار ها و پناهگاه ها یافت شده است که مربوط‌ به زاگرس مرکزی هستند. از حدود ۲۰۰ تا ۱۵۰ هزار سال پیش شروع شده و تا حدود ۴۰ هزار سال پیش ادامه داشته است.
انسانهای نئاندرتال در این دوره در ایران می‌زیستند، که بقایای اسکلت آنها در غار بیستون یافت شده است. مکان های مهم این دوره، غارهای بیستون،ورواسی،قیه و دو اشکفت در شمال کرمانشاه و قمری وگرارجنه در اطراف خرم آباد و کیارام در نزدیکی گرگان وهمچنین نیاسر و کفتارخون در نزدیکی کاشان؛ قلعه بزی در نزدیک اصفهان و میرک در نزدیکی سمنان است .
در دوره پارینه سنگی جدید ایران که از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز شد و تا حدود ۱۸ هزار سال پیش ادامه یافته ، مقارن با مهاجرت انسان هوشمند به ایران است .آثار این دوره در کرمانشاه ، خرم آباد، مرودشت، کاشان یافت شده است.
فرهنگ ابزار سازی این دوره تیغه و ریز تیغه است آثار دوره بعدی فراپارینه سنگین در غرب زاگرس و شمال البرز که فرهنگ زرزی خوانده می شود.
دوره نوسنگی در ایران شامل تپه های باستانی بسیاری به مانند تل باکون،چری، موشکی در فارس، تپه شوش ،چغامیش در خوزستان وتپه گنج دره سراب و آسیاب در کرمانشاه و تپه اسکندری در چهارمحال و بختیاری، و تپه مارلیک در رودبار گیلان. ذکر کرد.
در مورد ساکنان اولیه ایران قبل از رسیدن آریایی ها ، می توان کاسپین ها که دریای خزر به نام آنها یاد شده است. را ذکر کرد.کاسپین ها کشاورزی می کردند آنها نخستین کشاورزان جهان به شمار می آیند.البته دیگر اقوام هم زندگی می کردند که به آنها خواهیم پرداخت. رودخانه های سند ، سیحون ، جیحون و دجله ، فرات در دوران نوسنگی وهمچنین در برخی نواحی آسیای غربی و خاورمیانه؛ انسان از مرحله جمع آوری و شکار به مرحله کشت و اهلی کردن برخی ازجانوران پرداخته است.
بنابراین درتاریخ ایران قبل از آریایی ها ،اقوام گوناگونی در قسمت های مختلف فلات ایران می‌زیسته‌اند که تمدنهای شکل داده اند. تمدن شهر سوخته در سیستان ،تمدن ایلام در شمال خوزستان ،تمدن جیرفت در کرمان، تمدن ساکنان تپه سیلک در کاشان، تمدن مارلیک در رودبار گیلان و هوتو در بهشهرو دیگر مناطق .
بنابراین،انسان ها از دوران پارینه سنگی قدیم در فلات ایران زندگی میکردند، این موضوع با کشفیات جدید باستان شناسی در غاردربند رشی گیلان مشخص شده است. انسانهای عصر پارینه سنگی قدیم ایران با ۲۰۰ هزار سال قبل در نظر گرفته می شود . البته در عصر پارینه سنگی قدیم ،دویست هزار سال قبل از غار دربند رشی؛ زندگی رونق داشت. انها از سنگهای آذرین و چخماق ابزارهای سنگی، مانند درفش و.... می‌ساختند.
با کشف بقایای سنگواره‌های گوزن و بزکوهی در درفک وجام مارلیک در رودبار گیلان ودیگر مناطق سرزمین ایران می توان قدمت ایران را به بیش از ۸۰۰ هزار سال قبل دانست.بی شک در عصر پارینه سنگی پیش از انکه آخرین عصر یخبندان زمین پایان یابد آغاز شده است.

ادامه دارد... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونگی شکل گیری واژه ایران در تاریخ
قسمت : دوم

بنابراین پیش از ورود مادها به سرزمین زاگرس و فلات ایران ، اقوام بومی ماقبل آریایی در ایران می زیستنند. اقوامی به نام های گوتی ها ، لولوبی ها،کاسی ها، کاسپی ها، کادوس ها.تپورها،درابیک ها،که به ترتیب از شمال به جنوب در نواحی غربی ایران می زیستند و اقوام اکیدی ،سومری و....در بین النهرین ساکن بودند .
آنان ارتباط نزدیکی با هم داشتند ؛ همین اقوام معروف قبل از مادها در زاگرس بوده اند.تا اینکه سه قوم آریایی به نام ماد، پارس، پارت به سرزمین کنونی وارد شدند واین سرزمین ایران نام گرفت.
واژه ایران یکی از قدیمی ترین واژه های است که نژاد آریا با خود به دایره تمدن آورده است .اینها شعبه ای از نژاد سفید که سازنده تمدن بشری بوده اند. مورخان جهان،آنها رابه هند و اروپایی،هندو ژرمنی ،هند وآریایی ذکر کرده اند.
این کلمه در زبان های اروپایی، آرین، آریان که در لغت به معنای فروتن و آزاده ونجیب است.همجنین پارس وپرشیا:یعنی سرزمین پارسیان ذکر شده است.
دراوستا نام ایران سرزمینی است که مردم شریف نجیب و نژاد اصیل در آن زندگی می‌کنند
در وندیداد از مکانی به نام ایران ویچ نام برده شده است. که مرکز اصلی ایرانی است.
در سانسکریت واژه بیجه به معنی تخم است و از این رو خاورشناسان آییرینه وئجه را به معنی سرزمین و تخمه و نژاد آریایی گرفته اند
در واقع ،نام سرزمینی است که ایرانیان نخست به آنجا امدند وبه تدریج پیش رفتند و سراسر ایران زمین را گرفتند ، بعد ها همه ممالک راکه در تصرف انان بود را ایران نامیدند .
در اوستا وقتی درباره ایران صحبت می شود، از جای بسیار سردوشاید به خاطر سرما که آریایی ها کوچ کردند و به سرزمین کنونی قدم گذاشتند.
در وندیداد : نخستین سرزمینی که آهورامزدا منسوب به آریا و آری و آریان متداول شده است اشاره شده است.
بنابراین قدیمی‌ترین نام مملکت ما همین کلمه ایران بوده است یعنی نخست نام ایریا نام نژاد بوده است و نام مملکت را آبریان ساخته اند.البته در زمان ساسانیان ایران ،آیرا ،آیران آران وآریان نیزمی‌گفتند.
تا اوایل قرن بیستم، جهان، کشور ما را به اسم رسمی پارس یا پرشیا می شناختند در دوران سلطنت رضا شاه ؛ پهلوی اول،بحث بازگشت به ایران باستان به تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفت .
گروهی ازباستان گرایان مانند سعید نفیسی ،محمد علی فروغی و سید حسن تقی زاده که از مشاوران نزدیک رضاخان بودند، پیشنهاد دادد، تا اسم پارس،ایران شود. این پیشنهاد در دی ماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت.البته هر دو اسم (پارس وایران) در دوران هخامنشی به کار می رفت البته پارس ،یشتر از این که اسم مملکت ما باشد اسم قوم بوده است .وابن مهم در کتیبه های هخامنشی نقش بسته است. در دوره اشکانی نیز به نام آریانا خوانده می شده است.
نام ایران در تمام دوره‌های بعدی رواج داشته است.از دوره اشکانیان اطلاعات زیادی نداریم .دردوره ساسانیان به تمام سرزمینهای ایران ، ایران شهر میگفتند، ایرانشهر به معنی سرزمین پرشیا و ایران که هر دو در کتیبه های داریوش هخامنش نقش بسته است .

ادامه دارد... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونگی شکل گیری واژه ایران در تاریخ
قسمت : سوم ( پایانی)

البته، پارسوا در کتیبه های آشوری هم دیده می شود.درتاربخ ایران دوره اسلامی، منابع اسلام نیز نام ایران وجود داشته است؛ اگرچه ایران تا دویست سال اول ورود اسلام جزو متصرفات عربها بود حاکم های عربی داشته است .بعدهادر ایران امرای محلی ظهور کردند. طاهریان ، سامانیان و صفاریان که این ها ایرانی الاصل بودند بخصوص صفاریان و سامانیان که موجب ترویج زبان فارسی شدند.
با توجه به منابع وماخذ موجود در مورد ایران باستان واسلام؛کهن‌ترین اشاره به نام ایران دست‌کم ۱۸۰۰ سال پیشینه دارد.
در بیشتر کتیبه های اشکانی و ساسانی و نوشته های زرتشتی آمده و همچنین در سروده های شاعران بزرگِ ایران همچون فردوسی، نظامی و دیگران هم چند صد بار بکار رفته است.
ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ,ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ.
ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ کشور ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ‏( ﯾﻌﻨﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ جدای دیگر کشورها مانند ﯾﻤﻦ ‏) ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ.
واما ، ﻭﺍﮊه ﺍِﯾﺮﺍﻥ Ērān ‏برگرفته ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽِ ﮐﻬﻦِ ﺍَﺭﯾﺎﻧﺎﻡ aryānām است که خود ﺣﺎﻟﺖ ﺟﻤﻊ ﺍفزوده ی ﻧﺎﻡ ﻗﻮﻣﯽ ‏«ﺍﯾﺮ» ‏Ēr ‌‏است.این نام (ایر) در ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ:ariyā
در ﭘﺎﺭﺗﯽ: ﺍﺭﯼ Ary،در ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ:Ēr و در ﺍﯾﺮﺍﻧﯽِ ﮐﻬﻦ:arya خوانده میشود.
ﺩﺭ ﮐﺘﯿﺒﻪﻫﺎﯼ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻭﺍﮊﻩ ﺁﺭﯾﺎ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ دیده میشود.
مانند ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺳﺘﻮﻥ ۴ردیف ۸۹، ﺯﺑﺎﻥ «ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ» ﺭﺍ ariya- ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ DN ۱۴- ۱۵ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ:
pārsa pārsahyā puça ariya ariyaciça
« ﭘﺎﺭﺳﯽ ﭘﺴﺮ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﻭ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ﭼﻬﺮ ‏» ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﯿﻦ نام ﺭﺍ ﺧﺸﺎﯾﺎﺭﺷﺎه یکم ﺩﺭ XPh ۱۲ - ۱۳ نوشته ﺍﺳﺖ.بنابراین ﺍﺯ دید ﺭﯾﺸﻪﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﯾﻌﻨﯽ ‏« ﺷﻬﺮ یا همان کشور ﺍﯾﺮﻫﺎ»
سپس « ﺍﻥ »ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺟﻨﺒﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ اﯾﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﻌﻨﯽِ اﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ﺷﺪ.
ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ واژه ﻭ ﻧﺎﻡ اﯾﺮﺍن شهر ﻭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﯽﺷﺪ ﺩﺭ بیرون ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ،ﻧﺎﻡ ﮐﺸﻮﺭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﺎﺭﺱ ﯾﺎ خوانشی ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮﺩ. ﺣﺘﯽ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺷﮑﺎﻧﯿﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻧﺎﻡ ﭘﺎﺭﺱ که بازﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ هنگام ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ بود ﺭﺍ ﺍﺯ اندیشه فرنگی ها ﺑﺰﺩﺍﯾﺪ.‏
ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﺎﻡ ‏« ﺍﯾﺮﺍﻥ ‏» ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ‏« ﺍﯾﺮﺍﻥ ‏» ﻭ ﻧﯿﺰ ‏« ﺍﯾﺮﺍن شهر ‏» ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ.
ﻣﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ ‏« ﺍﯾﺮﺍﻥ ‏» ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩﺍﺳﺖ.
ﮐﻬﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻨﺪ ﺑﺠﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻭﺍﮊﻩ ‏« ﺍﯾﺮﺍﻥ ‏» ‏Ērān ‏ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺳﻨﮓ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﯾﮑﻢ ﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺷﺎﭘﻮﺭ ﯾﮑﻢ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺩﺭ ﺳﻨﮓﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ ‏« ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ‏» ‏(ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽﻣﯿﺎﻧﻪ) ﻭ ‏« ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺁﺭﯾﺎﻥ ‏» ‏(ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ‏) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺷﺎﭘﻮﺭ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻘﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﺪﺭﺵ،ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ نام ‏« ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ‏» šāhān šāh ērān ud anērān ‏(ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ‏) ﻭ ‏« ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻩ ﺁﺭﯾﺎﻥ ﻭ ﺍﻥﺁﺭﯾﺎﻥ ‏» šāhān šāh aryān ud anaryān ‏(ﺩﺭ ﻧﺴﺨﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ‏) = " ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺁﺭﯾﺎﯾﯽﻫﺎ ﻭ نا ﺁﺭﯾﺎﯾﯽ ها اﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮده.
ﻫﻤﯿﻦ ﺷﯿﻮﻩ را دیگر شاهان ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ به کار بردند
ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺷﺎﭘﻮﺭ ﯾﮑﻢ ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺗﺸﺖ هم ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭﺱ ﺣﺎﻭﯼ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻣﯿﺎﻧﻪ ‏« ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﻬﺮ ‏» Ērānšahr ‏(ﺑﻪ ﭘﺎﺭﺗﯽ:‏« ﺁﺭﯾﺎﻥﺷﻬﺮ ‏»Aryānšahr‏ ) ﺍﺳﺖ.
همچنین واژه ایران،ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏﻫﺎﯼ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﺳﺪﻩ ﺳﻮﻡ ﻫﺠﺮﯼ/ ﻧﻬﻢ ﻣﯿﻼﺩﯼ،زبانزدهای ﮐﻬﻦ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ،ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ زنده ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺩﺭ ‏« ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ پاپﮑﺎﻥ » ﺍﺻﻄﻼﺡ Ērān ﺩﺭ ‏« ﺷﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ‏» ﻭ ﻟﻘﺐ ‏« ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﭙﺎﻩﺑﺪ ‏» ‏( ērān-spāhbed ‏) آمده ﺍﺳﺖ.
و در دیگر جاهها ایران ‌شهر آمده است.در ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ یکم بنیانگذار ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﻧﯿﺰ عبارت : Ardašīr šāhān šāh ērān ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ « ﺍﺭﺩﺷﯿﺮ ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ » ﺑﮑﺎﺭ رفته است. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺴﺮﺵ ﺷﺎﻫﭙﻮﺭ یکم ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺳﮑﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻧﯿﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺩﺭآﻭﺭﺩ.

همچنین ﺩﺭ کتاب ﺑﻨﺪﻫﺸﻦ،ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ چم و ﻣﻌﻨﯽ مردم ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ērānag بکار رفته است.ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺣﻤﺰﻩ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ : " ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﺭﺱ ﻫﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻫﻨﺪ ﻭ ﭼﯿﻦ ﻭ ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﯾﻘﺎ ﻭ ﺭﻡ ﻭ ﺑﺮﺑﺮﻫﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ". ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ 720 ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﯿﺎﻥ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﭘﺎﺭﺱ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﮐﻬﻦ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﺁﺭﯾﺎﻧﺎ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺻﻔﻮﯾﻪ و نقشه های عثمانی ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍﯾﺞ ﺑﻮﺩ.
برخی ﺳﻔﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﯾﺴﺎﻥ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺎﺭﺩﻥ ﻧﺎﻡ اﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺎ آورده اند.
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭ هم ﺳﻪ ﻧﺎﻡ : ﺍﯾﺮﺍﻥ ، ﺑﻼﺩ ﻓﺎﺭﺱ ﻭ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﻋﺠﻢ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﻋﺠﻢ ﺑﺼﻮﺭﺕ مترادف بکار می رفت.

- مهرداد رونقی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#آزمون_انلاین_یا_دردسر؟!!!

متنفرم از روزی که باید از شاگردانم آزمون آنلاین بگیرم.
از شب قبل باید سوالاتو طرح کنی با چهار گزینه وپاسخ درست و بعد یکی یکی تایپ کنی . بخاطر نوسانات اینترنت زمان را اضافه کنی .‌بعد می مونه چالش بعدی که این ازمون را در چه فضابی برگزار کنی!!!
پیش از امتحان مدام پیام های ابراز نگرانی بچه ها بهت میرسه و درخواست های مکرر که خانوم خواهش می کنیم وقت بیشتری بدین ( و این درحالی است که هنوز امتحان برگزار نکردی و اونا از زمان تعیین شده ات بی خبرند) اما تو میدونی که این پیام ها زمینه چینی چه چیزی هستند!!!
پس از فراز و نشیب های بسیار زمان آزمون فرا میرسه و خدا نکنه که برای چند ثانیه ، نت گوشیت قطع بشه و کمی دیرتر لینک را در گروه دانش آموزان بفرستی. یک دفعه رگبار پیام های اعتراض بر سر گوشیت که از صبح بواسطه کلاس های پشت سرهم، موتور داغ کرده باریدن میگیره....
واین وسط همه درخواست افزایش وقت امتحان را دارند با وجودی که زمان را خودت قبلا چند برابر وقت استاندارد پاسخگویی به سوالات تستی اضافه کردی.
خب... آزمون شروع میشه و تو انتظار داری که دست کم بیست دقیقه با سکوت دانش آموزان کمی استراحت کنی. ولی هنوز یک دقیقه نگذشته دوباره پیام های اعتراض امیز باز نشدن سایت، بیرون انداختن از سایت(این مورد جدیدا میان بچه ها باب شده! ) ، تیک نخوردن پاسخ ها و .... شروع میشه...
حالا دقایقی از به پایان رسیدن ازمون گذشته ولی هنوز درگیر پیام های ارسالی هستی.این بار اعتراضات به نتایج آزمون ، درصد ها و مسائلی از این قبیل است.
اول تصمیم میگیری به تک تک پیام ها پاسخ های منطقی بدی ولی هرچقدر منصفانه و با ملاحظه جواب میدی درخواست های غیر منطقی بچه ها بیشتر میشه که مایلند بی خیال نتایج آزمون بشی و جالب تر اینکه دوباره آزمون را در زمان دیگری تکرار کنی!!!!!!!!
همه این احوالات در حالی اتفاق می افته که تو باخبری از اینکه برخی از بچه ها در کنار هم نشستند و تند وتند دارند با مشورت هم و مراجعه به کتاب پاسخ ها را پیدا می کنند. تازه به دیگران هم پیام میدن و جواب ها را منتقل می کنند. به قول سعدی علیه الرحمه : " چنانکه افتد و دانی"
حتی بعضی هاشون در پیام های شخصی به معلم ، دوستانشان را لو میدن و از تدابیر اندیشیده شده پشت پرده آگاهت می سازن.
و تو حیران می مونی از این وضعیت و در دلت شرمنده آن دسته از دانش آموزانی میشی که با صداقت نشستند بدون دوز و کلک ، بدون استفاده از هیچ منبعی تنها به اتکا بر دانسته های خودشون به پرسش ها پاسخ دادند...
درود به همه وجدان های پاک...
درود بر همه انسان های با شرف...
لعنت بر کرونا که دردسر آزمون های آنلاین را به همه دردسرهای پیشین معلمان افزود.

خانم ناهید یوسف زاده قوچانی
دبیر ادبیات مشهد

@makhzanesoalatedoroseadabi
جمع بندی طلایی - لغت و معنی.pdf
937.5 KB
#ادبیات
جمع بندی طلای لغت و معنی
14 صفحه
مولف امیر امیران
نشر و کپی آزاد
@makhzanesoalatedoroseadabi
جمع بندی طلایی املا.pdf
474.8 KB
#ادبیات
جمع بندی طلایی املا
4 صفحه
مولف امیر امیران
نشر و کپی آزاد
@makhzanesoalatedoroseadabi
جمع بندی تاریخ ادبیات.pdf
558.4 KB
#ادبیات
جمع بندی تاریخ ادبیات
5 صفحه
مولف امیر امیران
نشر و کپی آزاد
@makhzanesoalatedoroseadabi
جمع بندی آرایه ها ادبی.pdf
824.8 KB
#ادبیات
جمع بندی آرایه های ادبی
12 صفحه
مولف امیر امیریان
نشر و کپی آزاد
@makhzanesoalatedoroseadabi
جمع بندی تناسب مفهومی.pdf
503.9 KB
#ادبیات
جمع بندی تناسب مفهومی
14 صفحه
مولف امیر امیریان
نشر و کپی آزاد
@makhzanesoalatedoroseadabi
علوم و فنون 1_درس 1.pdf
1.7 MB
سوالات تستی
علوم و فنون ادبی ۱
درس ۱
@ferdosesokhan
علوم و فنون 1_درس 2.pdf
1.5 MB
سوالات تستی
علوم و فنون ادبی ۱
درس ۲
@ferdosesokhan
علوم و فنون 1_درس 3.pdf
1.3 MB
سوالات تستی
علوم و فنون ادبی ۱
درس ۳

@ferdosesokhan
کمان کشیدن بر سر بیمار

عفالله چین ابرویش اگر چه ناتوانم کرد
به رحمت هم کمانی بر سر بیمار می آورد

با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم
وه زین کمان که بر سر بیمار می‌کشی .

« کمان بر سر بیمار کشیدن یا آوردن » اشاره به رسمی دارد که در فارس معمول بوده است و به منظور دور کردن ارواح شریر که به جسم بیمار حلول کرده بود، انجام می‌شده و یکی از شیوه های سنتی برای درمان بیماران صعب العلاج بشمار می۶رفته است.

و آویزان کردن کمان بر بالین بیمار که به نوعی به
مثابه دعا کردن برای شفای بیمار بوده است.
نوشته اند که:
...... به یاد دارم که برای بهبودی بیماری ... مرحوم حاج دوالریاستین شیرازی، قطب سلسله ی نعمت اللهی. دستور داد تا کمانی از خیزران یا نی آماده کردم.
آن مرحوم کمان را بالای سر بیمار نگاهداشت و پس از خواندن ادعیه و اورادی چند، آن کمان را بالای سر بیمار آویخت.

بنا بر نوشته ی ویل دورانت ، مرض را در گذشته های بسیار دور، روحی شریر و شیطانی می‌دانسته اند که در بدن بیمار حلول می‌کرده است، پس برای اعاده ی سلامت بیمار گلوله های گِلین را در چله ی کمان نهاده و بر صفحات یا سینی فلزی بالای سر مریض می‌کوبیدند و بدین سان ایجاد سر و صدا می‌کردند که در اثر هیجان و ترسی که با این کار غفلتا به بیمار دست می‌داده، تا تب او بریده می‌شد و به همین دلیل آنرا سنج کشی و سنج زنی هم می‌نامیدند.

این رسم در میان مغولان نیز رواج داشته است، قرار دادن کمان و شمشیر در کنار بستر بیمار به جهت شفای او

تقریبا در تمامی ابیاتی که حافظ از این باور عامیانه استفاده کرده است ،
مراد از بیمار، بدون تردید چشم خمار دلنشین یار سرخوش از شرب خمر است
خمار، مانند چشم مریض تب دار .

و چون این‌گونه ابیات تقریباً معنا و مضمون واحدی دارند، من به همان دو بیت اول که در مقدمه تقدیمتان کردم بر می‌گردم.

حافظ در بیت اول می‌گوید
خدا او را ببخشد؛ یار من در حالی‌که ابرویش را با قهر و غضب به هم کشیده و چین و گره بر آن انداخته بود، به من می‌نگریست و اگر چه با این نامهربانی خود دل مرا ناتوان می‌کرد، اما در عین حال ابروهای خود را از راه رحمت و مهربانی ، همانند کمانی که به امید صحت بالای سر بیمار می‌آویزند، بالای چشم بیمار خودش نگاه داشته بود .

در بیت دوم

با چشم و ابروی تو چه تدبیر دل کنم
وه زین کمان که بر سر بیمار می‌کشی .

شاعر خطاب به یارش می‌گوید ، نمی‌دانم تکلیف من با این شور و شرری که با چشم و ابروی خودت بر جان من انداخته ای چیست؟
عجبا که در این میان ابروهای همانند کمان خود را که به جهت سلامت بالای سر بیمار می آویزند، بر سر چشمان خمار ( بیمار گونه ات ) عاشق کش ات نگاه داشته ای.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
گونه_شناسی_و_مفاهیم_آموزشی_ادبیات.pdf
352.3 KB
گونه_شناسی_و_مفاهیــم_آموزشی ادبیـــات

ویژه آشنایی و مطالعه دانش آموزان
دوره متوســطه اول و دوّم
-ادبیات_تعلیمی
-ادبیات_غنایی
-ادبیات_حماسی
-ادبیات_داستانی
-ادبیات_پایداری
-ادبیات_انقلاب
و...

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
ترجمه درس شش( پرورده عشق ) ؛ زبان فارسی ۲ -یازدهم
👇👇👇👇

:1 وقتی آوازه ی عشقِ مجنون، همچون شهرت زیباییِ لیلی ،در دنیا پیچید.(بیت اوّل و دوّم موقوف المعانی)

2: بخت و اقبال ،به مجنون پشت کرد و پدرش از درمان او نا امید شد.

3: خویشان و نزدیکان همه سعی کردند که برای درمانِ او چاره ای بیندیشند.

4: وقتی درمانده شدنِ پدرش را دیدند برای چاره جویی به گفت و گو پرداختند.(به مشورت پرداختند.)

5: پس از چاره جویی، همگی یک صدا گفتند: که این مشکل با زیارتِ کعبه ،حل می شود.

6: کعبه، حاجت و نیازِ همه ی مردم را بر آورده می کند و قبله گاهِ جهانیان است.(زمینیان و آسمانیان، قبله ای جز کعبه ، ندارند.)

7: هنگامی که زمان زیارت حج شد، پدرِمجنون دست به کار شد، شتری خرید و کجاوه ای آماده کرد.
(محمل: کجاوه، تختِ روان، مهد)

8: با کوششِ زیاد فرزند عزیزش را که برایش فوق العاده عزیز بود ، مثلِ ماهِ زیبارویی ، در کجاوه نهاد.

9: با سینه ای دردمند به سوی کعبه آمد و چون غلامِ حلقه به گوشی به کعبه متوسّل شد که فرزندش شفا پیدا کند. ( در قدیم ،غلامان ،حلقه ای در گوش داشتند،که نشانِ بردگی و مالکیّتِ صاحبشان بود.)

10: به پسرش گفت: این جا، مکانِ باارزشی است و جایِ بازیگوشی نیست. پس بکوش و دعا کن که درمانِ تو در اینجا میسّر است.

11 : دعا کن و از خدا بخواه وبگو: از این عشق افراطی و بی اندازه(از این کارِ بیهوده) رهایم کن.

12: بگو :خدایا مرا مورد لطف خودت قرار بده و از گرفتاری و بلایِ عشق، رهایی ده.

13:مجنون، وقتی حرف عشق راشنید،شروع به گریستن نمود. امّا زود، دوباره خندید.(در عشق،هم اندوه است و هم سُرور)

14: همانندِ مارِ حلقه زده ای ،از جایش به سرعت پرید و حلقه ی درِ خانه ی خدا را گرفت.(به کعبه متوسّل شد)

15: در حالی که حلقه ی کعبه را گرفته بود، می گفت: خدایا من امروز مثل حلقه یِ در خانه ات، مطیع و فرمانبردارِ تو هستم.

16:به من می گویند:به درگاهِ تو دعاکنم که ازعشقم جدایم کنی(کاری کنی که دیگرعاشق نباشم) امّا راه وروش عاشقی ودوستی اینگونه نیست.

17: چون وجودم از عشق آفریده شده است ، امیدوارم جز عشق، سرنوشتِ دیگری در انتظارم نباشد.

18: خدایا، به بزرگی و خدایی ات و به اوجِ تسلّطت بر موجودات، قَسَمت می دهم، (موقوف المعانی با بیتِ بعد)

19: که :مرا در عشق به مرتبه و سر انجامی برسانی ،که فقط ،عشق بماند. هرچند خودم، نیست و نابود شوم.
(مرجعِ ضمیرِ او:عشق می باشد.هر چند برخی آن را معشوق،یعنی:لیلی می دانند.)

20: هرچند وجودم ازعشق ، سرشار است .امّــا مرا از قبل هم عاشقترکن.(بر عشقِ من،بیفزا)

21:ازعمرِمن، هرچقدر باقـی مانده، بگیر و به عمرِ لیلی اضافه کن.

22: پدرِمجنون که آن سوتر، به سخنانِ او گوش می داد ،وقتی حرفهای او را شنید، ساکت شد و همه چیز را درک کرد.

23:پدر، فهمید که فرزندش دلداده و اسیرِ عشقِ لیلی است و این دردِ او درمان پذیر نیست.(مگر با رسیدنِ به لیلی.)

@ferdosesokhan
فعل های ناگذرا و گذرا

یکی از نکات دستوری که لازم است در تفهیم آن توجه کافی شود طریقه ی تشخیص فعل های ناگذر از فعل های گذرا میباشد . اگر ما بتوانیم ساده ترین راه را در این مورد بیابیم هم کار خود را درتدریس راحت کرده ایم وهم در تفهیم و تشخیص اجزای جمله و همچنین شناخت جملات دو، سه و یا چهار جزئی می توانیم بهتر عمل کنیم این کار زمانی میسر می شود که ما نوع فعل را در جمله بشناسیم . همانگونه که می دانید فعل از لحاظ اینکه برای کامل شدن معنی خود به چه اجزایی نیاز دارد به دو گروه تقسیم می شود :

۱ -فعل ناگذر:
فعل ناگذر فعلی است که برای کامل شدن معنی خود فقط نیاز به نهاد دارد مثلاَ :

گل رویید . گل ( نهاد) و رویید( فعل) جمله است و معنی آن با نهاد کامل است .

۲ - فعل گذرا :
فعلی است که علاوه بر نهاد نیاز به جزء یا اجزای دیگری همچون ( مفعول ، مسند ، متمم ) دارد . فعل های گذرا از لحاظ تعداد اجزای آن به دو دسته تقسیم می شوند که عبارتند از :

۱- فعل های گذرای( سه جزئی):
اینگونه افعال گذرا علاوه بر نهاد نیاز به یک جزء دیگر دارند این جزء خواه مفعول یا مسند یا متمم باشد. که به ترتیب به آنها افعال گذرا به مفعول ، گذرا به مسند و گذرا به متمم گفته می شود برای مثال فعل های شنید ، خورد ، دید و...جزء دسته ی اول و فعل های است ، بود و... جزء دسته ی دوم و فعل های ترسید ، رهید ، نالید و ... جزء دسته ی سوم قرار می گیرند .

۲ - فعل های گذرا ( چهار جزئی) :
اینگونه افعال علاوه بر نهاد نیاز به دو جزء از اجزای ذکر شده در بالا را دارند. و به چند دسته تقسیم می شوند که عبارتند از :

الف : فعل گذرا به مفعول و متمم:
مثل ( بخشید – رهاند – خرید – و... )
او مالش را به نیازمندان بخشید .

ب: فعل گذرا به مفعول و مسند:
مثل ( نمود – به شمار آوردن – و... )
نور لامپ همه جا را روشن نمود .

ج : فعل گذرا به متمم و مسند:
مثل ( نامیدن - به شمار آوردن و ...)
مردم به او دانشمند می گفتند .

د: فعل گذرا به مفعول و مفعول:
مثل ( پوشاند – زد و ... )
او دیوار را رنگ زد .

اما مسئله ی اصلی همانا تشخیص افعال ناگذر از گذرا می باشد که باید در شناسایی آن نهایت دقت را به عمل آوریم . همانگونه که قبلاَ اشاره کردیم فعل ناگذر فقط به نهاد نیاز دارد . برای تشخیص این افعال ، آنها رابا سه قاعده ی کلی می سنجیم اگر هیچ کدام از این قاعده ها درموردآن صادق نبود بدون شک فعل ناگذر محسوب می گردد .

اما اگر یکی و یا دو روش از این روش های ذکر شده در پایین در مورد آن صدق کند فعل ما گذرا محسوب می شود . این روشها عبارتند از:

۱- فعل مورد نظر را با چه چیزی را ؟ و چه کسی را؟
سؤالی می کنیم اگر سؤال ما مطابق با اصول زبان فارسی باشد و معنی داشته باشد و جواب هم داشته باشد فعل ما نیاز به مفعول دارد واگر هم سؤال ما و هم جواب بی معنی باشد یعنی نیاز به مفعول ندارد در نتیجه فعل ما ناگذرا است مثلاَ : آب جوشید .

در این جمله درست نیست بگوییم چه چیزی را جوشید؟ و یا چه کسی را جوشید؟ همچنین جوابی که به سؤال داده می شود مطابق دستور زبان فارسی نیست و بی معنی می نماید ( آب را جوشید. )

۲ - راه دوم این است که آیا بدانیم این فعل مورد نظر جزء فعل های ربطی ( است ، بود ، شد، گشت ) و مشتقات آن می باشد .

اگر جزء آنها باشد فعل ما علاوه بر نهاد نیاز به مسند دارد و فعل گذرا است و اگر فعل مورد نظر جزء آنها نباشد فعل جمله فعلاَ جزء فعل های ناگذر محسوب می شود

مثلاَ فعل جوشید در جمله ی آب جوشید جز فعل های ربطی ذکر شده در بالا نمی باشدپس نتیجه می گیریم که جوشیدنیاز به مسند ندارد .

۳ - در روش سوم باید بدانیم آیا فعل مورد نظر در جمله همیشه با یک حرف اضافه ی مخصوص می آید ویا در جمله متممی که بعد از این حرف اضافه آمده است می توانیم آن را در جمله حذف کنیم ؟
چون اگر متمم را حذف کردیم معنی جمله ناقص شد این بدان معنا‌ است که فعل به متمم نیاز دارد و فعل گذرا می باشد اما اگر متمم را حذف کردیم جمله ناقص نشد یعنی این فعل به متمم نیاز ندارد .
مثلاَ( آب در کتری جوشید) واژه ی کتری را که متمم قیدی است در جمله حذف کنیم ، لطمه ای به معنای جمله وارد نمی شود .

با سه روش بالا می توان به راحتی فعل ناگذر از گذرا را تشخیص دارد .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
تفاوت های کنایه و ضرب المثل:

1- کنایه اغلب شکل مصدری دارد یعنی قابل تبدیل شدن به جمله است. مثال «موی دماغ کسی شدن» می توان گفت: موی دماغ من شده است.
به عبارتی کنایات، افعال گروهی هستند که در جایگاه گزاره ی جمله قرار می گیرند و نهاد می خواهند. مثال: «دست از پا خطا کردن» که در جمله ی کامل به همراه نهاد می آید: علی هنگام رانندگی، دست از پا خطا میکند. در حالی که اغلب مثل ها خود جمله ی کامل هستند.

2- کنایه ها اغلب جنبه ی پند و اندرزی ندارند ولی مثل ها اغلب دارای نصیحت و پند هستند چرا که حاوی نکات اخلاقی هستند.

3- مثل ها ریشه، سرگذشت و داستان و قصه ی تاریخی در پیشینه ی خود دارند ولی کنایه ها ندارند.

4- از کنایه ها مفهوم دور آن مور نظر است ولی در مثل ها اغلب مستقیم به معنی آن اشاره می شود.

5- ممکن است در ساخت مثل، یکی از واژه های اصلی، کنایه باشد اما هیچ گاه کنایه به طور مستقیم مثل به شمار نمی آید.

6- اغلب مثل ها موسیقی درونی و بیرونی، رسایی دارند اما کنایات فاقد آن هستند.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#درس_ادبیات_فارسی_کنکور_سراسری

✅ روش مهم یادگیری سه مبحث مهم کنکوری درس ادبیات فارسی ویژه دانش آموزان تمامی پایه ها و رشته ها :


🔶 #قرابت_معنایی_فارسی_کنکور :

برای یادگیری قرابت معنایی کنکور سراسری ابتدا باید تست کنکور سراسری بزنید.
چون قرابت معنایی کنکور اکتسابی است و آموزشی نیست.
شما برای قرابت معنایی اینقدر باید تست بزنید تا یاد بگیرید.
اول تست های کنکور سراسری قرابت امسال در رشته های مختلف را بزنید تا ابتدا با سبک کنکور نظام جدید آشنا بشید و بعد تست های سال های گذشته کنکور را بزنید.



🔶 #دستور_زبان_فارسی_کنکور :

برای یادگیری دستور زبان فارسی ابتدا درسنامه باید خوب خوانده شود چون دستور قاعده منده و بعد باید تست کنکور سراسری بزنید.
آنقدر تست کنکور بزنید تا اون مطلب خوب جا بیفته.
اول تست های کنکور سراسری دستور زبان فارسی امسال در رشته های مختلف را بزنید تا ابتدا با سبک کنکور نظام جدید آشنا بشید و بعد تست های سال های گذشته کنکور را بزنید.



🔶 #معانی_لغات_فارسی_کنکور :

برای موفقیت در سه تست معنی لغت کنکور فارسی باید همه معانی یک واژه را به ذهن بسپرید.
تشابهات واژگان را فراموش نکنید؛ سیماب به معنی جیوه است و سیم یعنی نقره!
مقوله‌ی دستوری واژگان در معنی لغت بسیار مهم است؛ یعنی اسم، اسم و صفت، صفت معنی شود.
"قدس" یعنی پاکی نه پاک!
حواستان به مفرد و جمع واژگان نیز باشد.
بنات یعنی دختران، نه دختر



🔶 #نکته_مهم :
برای تست زنی تمامی مباحث ادبیات کنکور حتما در ابتدا تست های درس فارسی در تمامی رشته های تجربی و ریاضی و انسانی و هنر و زبان کنکور داخل و خارج کشور در سال ١٣٩٩ را بزنید تا با سبک و سیاق طراحان کنکور آشنا شوید و بعد تست های سال های بعد کنکور را بزنید.

- علی شجاع مدرس کنکور ادبیات فارسی

@makhzanesoalatedoroseadabi
#روش_مطالعه
#علوم_فنون
✅ به یقین می‌توان گفت کلیدی‌‌ترین و مهم‌ترین درس رشته‌ی علوم انسانی، علوم و فنون ادبی یا همان ادبیات اختصاصی است.
💠 این درس در تمام زیرگروه‌های انسانی دارای ضریب بالایی است و تاثیر‌ آن در افزایش تراز، انکار نشدنی.
به همین دلایل، روش مطالعه‌ی صحیح این درس تاثیر دو چندانی پیدا می‌کند.
🔹🔶 اوّلین قدم برای مطالعه‌ی این درس، فهم این نکته است که علوم و فنون بخش‌های مختلفی دارد و هر کدام از این بخش‌ها روش مطالعه‌ی‌ "خاص" خود را دارند، بنابراین👇
❌ نباید همه‌ی قسمت‌های کتاب را مثل هم مطالعه کرد.
@makhzanesoalatedoroseadabi
⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩⇩