انواع ویرایش
#ویرایش_فنی
این نوع ویرایش، شامل کارهای زیر است:
۱. یکدست کردن رسمالخط کلمات؛ به عنوان مثال، عبارتهایی مانند «میرساند»، «بسمه تعالی»، «اینجانب»، «بعرض» و «حضرتعالی» را به صورت درست آنها، یعنی «میرساند»، «باسمه تعالی»، «این جانب»، «به عرض» و «حضرت عالی» بنویسیم.
2. اصلاح غلطهای املایی؛ به عنوان مثال، کلمههایی مانند «درخاست» و «استحظار» را به صورت «درخواست» و «استحضار» بنویسیم.
3.کنترل پاراگرافبندی؛ یعنی اینکه چه جملههایی را در کنار هم و در یک پاراگراف قرار بدهیم. همانطور که میدانیم در یک کتاب، جملههایی که یک مفهوم یا مثال خاص را توضیح میدهند، باید پشت سر هم بیایند و یک پاراگراف را تشکیل بدهند. به عنوان مثال، قبل از عبارتهایی مثل «بنابراین»، «در این حالت»، «برای این منظور»، «به عبارت دیگر»، «یعنی» و غیره، نباید یک پاراگراف جدید ایجاد کنیم.
4.اصلاح یا اعمال نشانهگذاریهای متن؛
5. یکدست کردن ضبط اعلام، اصطلاحات، آوانگاشت آنها در صورت لزوم و آوردن معادل لاتین کلمات؛
6.اعمال قواعد عددنویسی، فرمولنویسی، اعرابگذاری و اختصارهای متنی؛
7.مشخص کردن حدود نقلقولها، وارسی ارجاعات، درستی نشان مآخذ و پانوشتها و یادداشتها؛
8.بررسی کالبدشناسی اثر، شامل تمامی نمایهها، جدولها، نمودارها، تصاویر، عکسها، فهرست مطالب، واژهنامه و غیره؛ جالب است بدانید که بعضی از انتشاراتیهای معتبر دنیا مانند انتشارات دانشگاه کمبریج، کسانی را به عنوان Indexer به کار میگیرند که فقط کارشان، ایجاد قسمت «نمایه» یک کتاب است؛ هر چند مسئولیت نهایی این قسمت، به عهده نویسنده کتاب است.
9.کنترل اندازه و قلم حروف، عنوان فصلها، بخشها و زیربخشها، سربرگها و نمونهخوانی. دقت داشته باشید که منظور از نمونهخوانی، غلطگیری تایپی است که با وجود اینکه بدیهیترین کار لازم برای یک نوشته قبل از چاپ شدن است، خیلی از نویسندگان و ناشران ایرانی، آن را انجام نمیدهند. تعداد غلطهای تایپیای که در بین کتابهای انگلیسیای که تا به حال خواندهام، پیدا کردهام، به اندازه تعداد انگشتهای یک دست هم نرسیده است؛ اما در مقابل، متأسفانه کتابهای فارسی، پر از غلطهای تایپی است.
✅نکته خیلی مهمی که در نمونهخوانی باید به آن توجه کرد، این است که بهتر است کار نمونهخوانی را شخص دیگری غیر از نویسنده کتاب انجام دهد. چون بارها این مطلب را از نویسندگان مختلف شنیدهام که چون خودشان، نویسنده متن بودهاند، بعضی از جملههای کتاب، به جای چشمشان، به طور ناخودآگاه با ذهنشان مرور میشود و بنابراین بسیاری از غلطهای تایپی کتاب را نمیبینند.
@virastar1222
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#ویرایش_فنی
این نوع ویرایش، شامل کارهای زیر است:
۱. یکدست کردن رسمالخط کلمات؛ به عنوان مثال، عبارتهایی مانند «میرساند»، «بسمه تعالی»، «اینجانب»، «بعرض» و «حضرتعالی» را به صورت درست آنها، یعنی «میرساند»، «باسمه تعالی»، «این جانب»، «به عرض» و «حضرت عالی» بنویسیم.
2. اصلاح غلطهای املایی؛ به عنوان مثال، کلمههایی مانند «درخاست» و «استحظار» را به صورت «درخواست» و «استحضار» بنویسیم.
3.کنترل پاراگرافبندی؛ یعنی اینکه چه جملههایی را در کنار هم و در یک پاراگراف قرار بدهیم. همانطور که میدانیم در یک کتاب، جملههایی که یک مفهوم یا مثال خاص را توضیح میدهند، باید پشت سر هم بیایند و یک پاراگراف را تشکیل بدهند. به عنوان مثال، قبل از عبارتهایی مثل «بنابراین»، «در این حالت»، «برای این منظور»، «به عبارت دیگر»، «یعنی» و غیره، نباید یک پاراگراف جدید ایجاد کنیم.
4.اصلاح یا اعمال نشانهگذاریهای متن؛
5. یکدست کردن ضبط اعلام، اصطلاحات، آوانگاشت آنها در صورت لزوم و آوردن معادل لاتین کلمات؛
6.اعمال قواعد عددنویسی، فرمولنویسی، اعرابگذاری و اختصارهای متنی؛
7.مشخص کردن حدود نقلقولها، وارسی ارجاعات، درستی نشان مآخذ و پانوشتها و یادداشتها؛
8.بررسی کالبدشناسی اثر، شامل تمامی نمایهها، جدولها، نمودارها، تصاویر، عکسها، فهرست مطالب، واژهنامه و غیره؛ جالب است بدانید که بعضی از انتشاراتیهای معتبر دنیا مانند انتشارات دانشگاه کمبریج، کسانی را به عنوان Indexer به کار میگیرند که فقط کارشان، ایجاد قسمت «نمایه» یک کتاب است؛ هر چند مسئولیت نهایی این قسمت، به عهده نویسنده کتاب است.
9.کنترل اندازه و قلم حروف، عنوان فصلها، بخشها و زیربخشها، سربرگها و نمونهخوانی. دقت داشته باشید که منظور از نمونهخوانی، غلطگیری تایپی است که با وجود اینکه بدیهیترین کار لازم برای یک نوشته قبل از چاپ شدن است، خیلی از نویسندگان و ناشران ایرانی، آن را انجام نمیدهند. تعداد غلطهای تایپیای که در بین کتابهای انگلیسیای که تا به حال خواندهام، پیدا کردهام، به اندازه تعداد انگشتهای یک دست هم نرسیده است؛ اما در مقابل، متأسفانه کتابهای فارسی، پر از غلطهای تایپی است.
✅نکته خیلی مهمی که در نمونهخوانی باید به آن توجه کرد، این است که بهتر است کار نمونهخوانی را شخص دیگری غیر از نویسنده کتاب انجام دهد. چون بارها این مطلب را از نویسندگان مختلف شنیدهام که چون خودشان، نویسنده متن بودهاند، بعضی از جملههای کتاب، به جای چشمشان، به طور ناخودآگاه با ذهنشان مرور میشود و بنابراین بسیاری از غلطهای تایپی کتاب را نمیبینند.
@virastar1222
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
انواع ویرایش
#ویرایش_تخصصی_یا_علمی_یا_محتوایی
1.حذف، کاهش یا تلخیص مطالب تکراری، غیرضروری، غیرمستند، مبتذل، نامتعارف، سست و ضعیف؛
2.اصلاح، تنظیم و جابهجایی مطالب برای انسجام و یکدستی نوشتار؛
3. افزایش برخی نکات فراموششده، جافتاده در متن یا پاورقی؛
4.مقابله متن با اصل (در صورت ترجمه یا تصحیح متون کلاسیک)؛
5. توضیح، یادآوری یا پیشنهاد ضروری در پاورقی که البته باید با ذکر کلمه «ویراستار» و با اجازه از نویسنده کتاب باشد.
6.بازبینی و تصحیح مطالب نادرست، متناقض و غیرعلمی.
@virastar1222
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#ویرایش_تخصصی_یا_علمی_یا_محتوایی
1.حذف، کاهش یا تلخیص مطالب تکراری، غیرضروری، غیرمستند، مبتذل، نامتعارف، سست و ضعیف؛
2.اصلاح، تنظیم و جابهجایی مطالب برای انسجام و یکدستی نوشتار؛
3. افزایش برخی نکات فراموششده، جافتاده در متن یا پاورقی؛
4.مقابله متن با اصل (در صورت ترجمه یا تصحیح متون کلاسیک)؛
5. توضیح، یادآوری یا پیشنهاد ضروری در پاورقی که البته باید با ذکر کلمه «ویراستار» و با اجازه از نویسنده کتاب باشد.
6.بازبینی و تصحیح مطالب نادرست، متناقض و غیرعلمی.
@virastar1222
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
نکته دستوری در باره ترکیباتی مثل «دریای سرخ» یا «دریای سیاه»
عدهای با استناد به رنگ سرخ یا سیاه، و همچنین، لغتنامهٔ دهخدا و یا فرهنگ معین، ترکیباتی مثل «دریای سرخ» یا «دریای سیاه» و ... را وصفی میدانند؛ ولی من اعتقاد دارم که اضافی هستند.
✅ بنابه دلایل زیر:
۱. اطلاعات دستوری منابع مذکور قدیمی، کلی و فرهنگوارهای است و نمیتوان برای حل مسائل دستوری جدید، به آنها استناد کرد.
۲.عبارتهای وصفی با حذف کسره، قابل تبدیل شدن به یک جملهٔ اسنادی هستند؛ ولی ترکیبات اضافی اینگونه نیستند:
🔸دریایِ عمیق: دریا عمیق است.
🔸دریایِ سیاه: *دریا سیاه است.
۳.در ترکیب وصفی، موصوف «ی» نکره میگیرد؛ درحالیکه در ترکیب اضافی، مضاف این نشانه را نمیگیرد:
🔸دریای عمیق: دریایی عمیق
🔸 دریای سیاه: *دریایی سیاه
۴.در ترکیب وصفی، صفت میتواند «تر/ترین» بگیرد؛ ولی در ترکیب اضافی، مضافالیه نمیتواند.
🔸دریای عمیقتر/ عمیقترین دریا
🔸 *دریای سرختر/*سرخترین دریا
توجه بفرمایید که تمام دلایل، صوری و توزیعی هستند و عمداً، هیچ توجیه معنایی صورت نگرفته است.
👆البته، دلایل دیگری هم میتوان آورد؛ ولی بهخاطر جلوگیری از اطالهٔ کلام، از آوردن آنها اجتناب میشود.
آمدن ستاره جلوی هرمثال نشانهٔ غیردستوری بودن آن است.
- داریوش رضوی
گروه ادبیات ایران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
عدهای با استناد به رنگ سرخ یا سیاه، و همچنین، لغتنامهٔ دهخدا و یا فرهنگ معین، ترکیباتی مثل «دریای سرخ» یا «دریای سیاه» و ... را وصفی میدانند؛ ولی من اعتقاد دارم که اضافی هستند.
✅ بنابه دلایل زیر:
۱. اطلاعات دستوری منابع مذکور قدیمی، کلی و فرهنگوارهای است و نمیتوان برای حل مسائل دستوری جدید، به آنها استناد کرد.
۲.عبارتهای وصفی با حذف کسره، قابل تبدیل شدن به یک جملهٔ اسنادی هستند؛ ولی ترکیبات اضافی اینگونه نیستند:
🔸دریایِ عمیق: دریا عمیق است.
🔸دریایِ سیاه: *دریا سیاه است.
۳.در ترکیب وصفی، موصوف «ی» نکره میگیرد؛ درحالیکه در ترکیب اضافی، مضاف این نشانه را نمیگیرد:
🔸دریای عمیق: دریایی عمیق
🔸 دریای سیاه: *دریایی سیاه
۴.در ترکیب وصفی، صفت میتواند «تر/ترین» بگیرد؛ ولی در ترکیب اضافی، مضافالیه نمیتواند.
🔸دریای عمیقتر/ عمیقترین دریا
🔸 *دریای سرختر/*سرخترین دریا
توجه بفرمایید که تمام دلایل، صوری و توزیعی هستند و عمداً، هیچ توجیه معنایی صورت نگرفته است.
👆البته، دلایل دیگری هم میتوان آورد؛ ولی بهخاطر جلوگیری از اطالهٔ کلام، از آوردن آنها اجتناب میشود.
آمدن ستاره جلوی هرمثال نشانهٔ غیردستوری بودن آن است.
- داریوش رضوی
گروه ادبیات ایران
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
d991104-3.pdf
247 KB
سوالات آزمون نهایی علوم و فنون دوازدهم ویژهی بزرگسالان و داوطلبان آزاد سراسر کشور(کل کتاب)
#علوم_فنون_دوازدهم
@ferdosesokhan
#علوم_فنون_دوازدهم
@ferdosesokhan
سلام، گاج کتاب گذاشته ۹۹ درصد تخفیف با هر کد ملی فقط یه کتاب میشه گرفت لطفا به دانشآموزان و پشت کنکوری های عزیز در صورت امکان اطلاع بدین. ممنون🙏
روی لینک کلیک کنید 👇👇👇👇👇
https://b2n.ir/874020
@schoolbank
@ferdosesokhan
روی لینک کلیک کنید 👇👇👇👇👇
https://b2n.ir/874020
@schoolbank
@ferdosesokhan
4_5794014635828971827.pdf
247 KB
#امتحان_نهایی
#علوم_فنون_دوازدهم
سوالات آزمون نهایی + پاسخ
تاریخ برگزاری آزمون: ۴ بهمن ۹۹
@ferdosesokhan
#علوم_فنون_دوازدهم
سوالات آزمون نهایی + پاسخ
تاریخ برگزاری آزمون: ۴ بهمن ۹۹
@ferdosesokhan
📝 اصول بند نویسی
در کتابهای دستور زبان فارسی و کتابهای نگارش و ویرایش با ساختار جمله در زبان فارسی آشنا میشویم، اما در بیشتر این آثار راهکارهایی برای چگونگی نگارش سطحهای دیگر نوشتن، یعنی پس از جملهنویسی، دیده نمیشود. در بیشتر این آثار فقط چند سفارش دربارهی سادهنویسی و رعایت نظم منطقی جملهها وجود دارد. بیشتر آنها درتعریف پاراگراف، که نخستین سطح نگارشی پس از جمله است، فقط به این جمله بسنده کردهاند که چند جملهی مرتبط با هم را پاراگراف یا بند میگویند. اما در کتابهای نگارش زبان انگلیسی چگونگی نگارش پاراگرافهای سازمانیافته به صورت گامبهگام و با آوردن نمونههای فراوان آموزش داده میشود. در اینجا چگونگی نگارش پاراگرافهای سازمانیافته بر پایهی کتابهای آموزش نگارش انگلیسی شرح داده میشود.
پاراگراف چیست ؟
یک پاراگراف مجموعهای از چند جمله است که یک مفهوم اصلی را شرح میدهند. به طور معمول این مفهوم اصلی در «جملهی موضوع» بیان میشود که اغلب نخستین جملهی پاراگراف است و اندکی با تورفتگی نوشته میشود. دیگر جملههای پاراگراف، باید به شرح و گسترش جملهی موضوع کمک کنند و به آنها «جملههای پشتیبان» میگویند. برخی پاراگرافها، یک «جملهی نتیجهگیری» هم دارند که نظر اصلی پاراگراف را خلاصه میکند یا نکتهی مهمی را دربارهی آن یادآور میشود. این جمله به طور معمول در پایان پاراگراف میآید. نویسنده در نوشتن همهی این جملهها باید مفهوم واحدی را با نظم منطقی بیان کند و شرح دهد .
پاراگرافی که سازماندهی خوبی داشته باشد، سه بخش اصلی دارد:
۱) جملهی موضوع: سخن اصلی پاراگراف و مرکز توجه آن را بیان میکند.
۲) جملههای پشتیبان: با عرضهی اطلاعات بیشتر و یا آوردن نمونههایی، جملهی موضوع را شرح و گسترش میدهند.
۳) جملهی نتیجه: مشخص میکند که پاراگراف به پایان رسیده و نکتهی مهمی را یادآور میشود که خواننده باید به خاطر داشته باشد.
● ویژگیهای جملهی موضوع
جملهی موضوع مهمترین جملهی پاراگراف است. این جمله به طور خلاصه میگوید که در آن پاراگراف پیرامون چه موضوعی بحث میشود. از این رو، جملهی موضوع راهنمای خوبی برای نویسنده و خواننده است. نویسنده درمییابد که چه اطلاعاتی را باید در جملههای پیرو بگنجاند و چه اطلاعاتی را نباید مطرح کند. خواننده نیز میداند که موضوع پاراگراف چیست و خودش را برای درک بهتر آن، آماده میکند.
ویژگی های جمله موضوع :
1) کامل و کوتاه است.
2 ) نه زیاد کلی و نه زیاد خاص است.
3 ) روشن است و ابهام ندارد.
4 ) گاهی به صورت پرسشی بیان میشود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
در کتابهای دستور زبان فارسی و کتابهای نگارش و ویرایش با ساختار جمله در زبان فارسی آشنا میشویم، اما در بیشتر این آثار راهکارهایی برای چگونگی نگارش سطحهای دیگر نوشتن، یعنی پس از جملهنویسی، دیده نمیشود. در بیشتر این آثار فقط چند سفارش دربارهی سادهنویسی و رعایت نظم منطقی جملهها وجود دارد. بیشتر آنها درتعریف پاراگراف، که نخستین سطح نگارشی پس از جمله است، فقط به این جمله بسنده کردهاند که چند جملهی مرتبط با هم را پاراگراف یا بند میگویند. اما در کتابهای نگارش زبان انگلیسی چگونگی نگارش پاراگرافهای سازمانیافته به صورت گامبهگام و با آوردن نمونههای فراوان آموزش داده میشود. در اینجا چگونگی نگارش پاراگرافهای سازمانیافته بر پایهی کتابهای آموزش نگارش انگلیسی شرح داده میشود.
پاراگراف چیست ؟
یک پاراگراف مجموعهای از چند جمله است که یک مفهوم اصلی را شرح میدهند. به طور معمول این مفهوم اصلی در «جملهی موضوع» بیان میشود که اغلب نخستین جملهی پاراگراف است و اندکی با تورفتگی نوشته میشود. دیگر جملههای پاراگراف، باید به شرح و گسترش جملهی موضوع کمک کنند و به آنها «جملههای پشتیبان» میگویند. برخی پاراگرافها، یک «جملهی نتیجهگیری» هم دارند که نظر اصلی پاراگراف را خلاصه میکند یا نکتهی مهمی را دربارهی آن یادآور میشود. این جمله به طور معمول در پایان پاراگراف میآید. نویسنده در نوشتن همهی این جملهها باید مفهوم واحدی را با نظم منطقی بیان کند و شرح دهد .
پاراگرافی که سازماندهی خوبی داشته باشد، سه بخش اصلی دارد:
۱) جملهی موضوع: سخن اصلی پاراگراف و مرکز توجه آن را بیان میکند.
۲) جملههای پشتیبان: با عرضهی اطلاعات بیشتر و یا آوردن نمونههایی، جملهی موضوع را شرح و گسترش میدهند.
۳) جملهی نتیجه: مشخص میکند که پاراگراف به پایان رسیده و نکتهی مهمی را یادآور میشود که خواننده باید به خاطر داشته باشد.
● ویژگیهای جملهی موضوع
جملهی موضوع مهمترین جملهی پاراگراف است. این جمله به طور خلاصه میگوید که در آن پاراگراف پیرامون چه موضوعی بحث میشود. از این رو، جملهی موضوع راهنمای خوبی برای نویسنده و خواننده است. نویسنده درمییابد که چه اطلاعاتی را باید در جملههای پیرو بگنجاند و چه اطلاعاتی را نباید مطرح کند. خواننده نیز میداند که موضوع پاراگراف چیست و خودش را برای درک بهتر آن، آماده میکند.
ویژگی های جمله موضوع :
1) کامل و کوتاه است.
2 ) نه زیاد کلی و نه زیاد خاص است.
3 ) روشن است و ابهام ندارد.
4 ) گاهی به صورت پرسشی بیان میشود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
جای همه سروران سبز
به ویژه دخت عزیز فردوسی
خانم دکتر شیوا روحی فر
سرور ارجمند جناب آقای کاظمی
اموال شون : خانه و باغ و.. .... وقف مجموعه حکیم فردوسی روستای هدک نمودن
و فرهنگسرای فردوسی احداث نمودن و باغ شاهزاده سیاووش و مجموعه برپایی جشن های ملی سده و ...
به ویژه دخت عزیز فردوسی
خانم دکتر شیوا روحی فر
سرور ارجمند جناب آقای کاظمی
اموال شون : خانه و باغ و.. .... وقف مجموعه حکیم فردوسی روستای هدک نمودن
و فرهنگسرای فردوسی احداث نمودن و باغ شاهزاده سیاووش و مجموعه برپایی جشن های ملی سده و ...
آواز استاد حسین آقای یوسفی ( در تصویر نشسته هستند )
و آواز
خوان هشتم
اخوان ثالث
و آواز
خوان هشتم
اخوان ثالث