♦خطر سندرم «گردن پیامکی» را جدی بگیرید
دکتر سارا سادات محسن الحسینی، متخصص طب فیزیکی و ستون فقرات:
🔹با افزایش استفاده مداوم از تلفن همراه و تبلت، خطر سندرم گردن پیامکی، سلامت جامعه را در معرض تهدید قرار داده است
🔹تحقیقات اخیر نشان داده است که ۷۹ درصد جمعیت ۱۸ تا ۴۴ سال بیشترین ساعات نگاهکردن به گوشی را دارند و زمان اندکی از ساعات بیداری خود را بدون گوشی میگذرانند.
🔹خادم الحسینی با اشاره به اینکه سر به طور متوسط چهار و نیم تا پنج و نیم کیلو گرم وزن دارد، افزود: خم کردن آن به جلو مستقیماً به ستون فقرات فشار میآورد.
@ferdosesokhan
دکتر سارا سادات محسن الحسینی، متخصص طب فیزیکی و ستون فقرات:
🔹با افزایش استفاده مداوم از تلفن همراه و تبلت، خطر سندرم گردن پیامکی، سلامت جامعه را در معرض تهدید قرار داده است
🔹تحقیقات اخیر نشان داده است که ۷۹ درصد جمعیت ۱۸ تا ۴۴ سال بیشترین ساعات نگاهکردن به گوشی را دارند و زمان اندکی از ساعات بیداری خود را بدون گوشی میگذرانند.
🔹خادم الحسینی با اشاره به اینکه سر به طور متوسط چهار و نیم تا پنج و نیم کیلو گرم وزن دارد، افزود: خم کردن آن به جلو مستقیماً به ستون فقرات فشار میآورد.
@ferdosesokhan
4_6044032709423008240.pdf
6.6 MB
بسته ویژه امتحان نهایی
فارسی ۳
واژه های مهم
شرح و معنی بیتها و عبارتها
پرسشهای دشوار کارگاهها
خلاصه آرایههای ادبی
نمونه سوال امتحان نهایی
تهیه و تدوین: گروه ادبیات
انتشارات مهروماه
@ferdosesokhan
فارسی ۳
واژه های مهم
شرح و معنی بیتها و عبارتها
پرسشهای دشوار کارگاهها
خلاصه آرایههای ادبی
نمونه سوال امتحان نهایی
تهیه و تدوین: گروه ادبیات
انتشارات مهروماه
@ferdosesokhan
✳️پیر مغان در شعر حافظ
کلمه پیر از اصل اوستائی Paro و Parya و به معنی پیشین است.
در لغت فارسی، این کلمه به معنای سالخورده و مسن و شیخ، در مقابل کلمه جوان و برناست.
اما پیر در اصطلاح صوفیان، به معنی پیشوا و رهبری است که سالک ، بدون کمک و مدد او نمی تواند به حق واصل شود .
الفاظی مانند "قطب" و "شیخ" و "مراد" و "ولی" در نزد صوفیه به همین معنی استعمال شده است.
پیر، سالکی است که مراحل سیر و سلوک عرفانی و تزکیه و تهذیب را گذرانده و به مقامی رسیده است که باید سالکان در راه را در طریق معرفت حق رهبری و ارشاد کند و چون بی خبر از «راه و رسم منزلها»ی پرخطر سیر و سلوک نیست، سالک باید مطیع دستورات او باشد و هر آنچه را که او می گوید آویزه گوش قرار دهد.
همانگونه که حافظ می گوید بدون دلیل راه، نمی توان در کوی عشق گام نهاد:
به کوی عشق منه بی دلیل راه قدم
که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد
(دلیل به معنی رهبر و راهنما است .
✳️پیر ِ حافظ چه کسی بود ؟
تذکره نویسان و محققان احوال و افکار و روزگار حافظ نوشته اند که او- با آنکه در طریق تصوف گام می زده- هیچگاه مطابق آداب جاری تصوف پیر و مرشد و مرادی برای خود برنگزیده است حتی او از پیران تصوف، به طور کلی به طعنه و انتقاد یاد کرده است:
صوفی نهاد دام و سرحقه باز کرد
بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند
نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد
ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد
در اوضاع آشفته قرن هفتم و هشتم از نظر مسائل اجتماعی و سیاسی، عرفان و تصوف دچار انحرافی می شود که حافظ، صوفی را سالوس و خرقه اش را ریایی می خواند و زاهد و مفتی و فقیر و واعظ را خودبین و حرام خوار و مردم فریب و دروغ زن می نامد.»
در مقابل این پیران «فرمایشی»- که حافظ از آنان به عنوان صومعه داران ، مشایخ شهر و صوفی وشان یاد می کند- پیری برای خود انتخاب کرده که «پیر مغان» نام دارد.
✳️آیا «پیر مغان» حافظ وجود خارجی نیز داشته است؟
پاسخ منفی است .
زبان حافظ ، زبان رمز و کنایه و تمثیل است .
حافظ از این پیر نمادین و تمثیلی با عناوین دیگری نیز یاد می کند :
این عناوین عبارتند از: پیر دانا، پیر ما، پیر خرابات، پیر مِی فروشان، پیر میخانه، پیر گلرنگ، پیر خرد، پیر صومعه، پیر میکده، پیر صحبت، پیر ژنده پوش، پیر فرزانه، پیر من، پیر مناجات، پیر پیمانه کش، پیر صاحب فن و پیر دُردی کش.
این پیر ، حل مشکل می کند آن هم نه چون فیلسوفان، متفکر و عبوس بلکه خرم و خندان و در حالی که قدح باده در دست دارد و به صدگونه در آن به تماشا مشغول است:
مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کاو به تایید نظر حل معما می کرد
دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست
واندر آن آینه صدگونه تماشا می کرد
اما این قدح خود چیست؟
این قدح جام جهان بین دل است.
آینه صافی و درخشانی که در نهاد همه سالکان جویای حق وجود دارد اما او بدون پیر به وجود آن پی نمی برد.
جام جهان بینی که پروردگار حکیم از ابتدای آفرینش خاص او قرار داده است:
گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
گفت آن روز که این گنبد مینا می کرد
ارسالی از : کانال عارفان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
کلمه پیر از اصل اوستائی Paro و Parya و به معنی پیشین است.
در لغت فارسی، این کلمه به معنای سالخورده و مسن و شیخ، در مقابل کلمه جوان و برناست.
اما پیر در اصطلاح صوفیان، به معنی پیشوا و رهبری است که سالک ، بدون کمک و مدد او نمی تواند به حق واصل شود .
الفاظی مانند "قطب" و "شیخ" و "مراد" و "ولی" در نزد صوفیه به همین معنی استعمال شده است.
پیر، سالکی است که مراحل سیر و سلوک عرفانی و تزکیه و تهذیب را گذرانده و به مقامی رسیده است که باید سالکان در راه را در طریق معرفت حق رهبری و ارشاد کند و چون بی خبر از «راه و رسم منزلها»ی پرخطر سیر و سلوک نیست، سالک باید مطیع دستورات او باشد و هر آنچه را که او می گوید آویزه گوش قرار دهد.
همانگونه که حافظ می گوید بدون دلیل راه، نمی توان در کوی عشق گام نهاد:
به کوی عشق منه بی دلیل راه قدم
که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد
(دلیل به معنی رهبر و راهنما است .
✳️پیر ِ حافظ چه کسی بود ؟
تذکره نویسان و محققان احوال و افکار و روزگار حافظ نوشته اند که او- با آنکه در طریق تصوف گام می زده- هیچگاه مطابق آداب جاری تصوف پیر و مرشد و مرادی برای خود برنگزیده است حتی او از پیران تصوف، به طور کلی به طعنه و انتقاد یاد کرده است:
صوفی نهاد دام و سرحقه باز کرد
بنیاد مکر با فلک حقه باز کرد
واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند
نقد صوفی نه همه صافی بی غش باشد
ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد
در اوضاع آشفته قرن هفتم و هشتم از نظر مسائل اجتماعی و سیاسی، عرفان و تصوف دچار انحرافی می شود که حافظ، صوفی را سالوس و خرقه اش را ریایی می خواند و زاهد و مفتی و فقیر و واعظ را خودبین و حرام خوار و مردم فریب و دروغ زن می نامد.»
در مقابل این پیران «فرمایشی»- که حافظ از آنان به عنوان صومعه داران ، مشایخ شهر و صوفی وشان یاد می کند- پیری برای خود انتخاب کرده که «پیر مغان» نام دارد.
✳️آیا «پیر مغان» حافظ وجود خارجی نیز داشته است؟
پاسخ منفی است .
زبان حافظ ، زبان رمز و کنایه و تمثیل است .
حافظ از این پیر نمادین و تمثیلی با عناوین دیگری نیز یاد می کند :
این عناوین عبارتند از: پیر دانا، پیر ما، پیر خرابات، پیر مِی فروشان، پیر میخانه، پیر گلرنگ، پیر خرد، پیر صومعه، پیر میکده، پیر صحبت، پیر ژنده پوش، پیر فرزانه، پیر من، پیر مناجات، پیر پیمانه کش، پیر صاحب فن و پیر دُردی کش.
این پیر ، حل مشکل می کند آن هم نه چون فیلسوفان، متفکر و عبوس بلکه خرم و خندان و در حالی که قدح باده در دست دارد و به صدگونه در آن به تماشا مشغول است:
مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کاو به تایید نظر حل معما می کرد
دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست
واندر آن آینه صدگونه تماشا می کرد
اما این قدح خود چیست؟
این قدح جام جهان بین دل است.
آینه صافی و درخشانی که در نهاد همه سالکان جویای حق وجود دارد اما او بدون پیر به وجود آن پی نمی برد.
جام جهان بینی که پروردگار حکیم از ابتدای آفرینش خاص او قرار داده است:
گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
گفت آن روز که این گنبد مینا می کرد
ارسالی از : کانال عارفان
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ تاریخچه خط در ایران پیش و بعد اسلام
🈯️ تاریخچه خط پارسی (پیش از اسلام):
#خط_جیرفت:
این خط که به تازگی در جیرفت کرمان یافت شده مجموعه ای از شکل های هندسی است که هنوز رمزگشایی نشده.
#خط_میخی:
کهن ترین خط شناخته شده جهان است که پیدایش آن را به سومریان نسبت داده اند و پیشینه آن به 5200 سال پیش باز میگردد.
#خط_پهلوی:
این خط پس از بیرون راندن یونانی ها و مقدونی ها از ایران بدست پارتیان جایگزین خط میخی هخامنشی شد و از 300 سال پیش از میلاد تا 1700 پس از میلاد به مدت دو هزار سال کاربرد داشت که در دوره صفوی پس از فشارهای بسیار زیاد حکومت شیعه بر یک میلیون زرتشتی جامانده در ایران، شوربختانه این خط باستانی به همراه همه کتاب هایی که بدین خط نوشته شده بودند بی کاربرد شد.
🈯️ تاریخچه خط پارسی (پس از اسلام):
#خط_کوفی
نخستین خط مسلمانان بود که در شهر کوفه اراک (عراق) که بخشی از شاهنشاهی ساسانی بود پدید آمد. خط کوفی نقطه و نشانه های زبر و زیر و پیش ( َ ِ ُ ) نداشت و در سده دوم هجری "سیبویه شیرازی" نقطه و نشانه گذاری را بدان افزود.
#خط_نسخ:
در سده سوم هجری و بدست ابن مقله شیرازی پدید آمد که بسیار خواناتر و ساده تر از خط کوفی بود و برای نوشتن نسخه های قرآن و کتاب های دیگر بکار می رفت.
#خط_ثلث:
این خط را نیز ابن مقله شیرازی پدید آورد که خطی پیچیده تر از خط نسخ بود و بیشتر برای نوشته های تزئینی روی جلد کتاب ها یا کاشی ها به کار می رفت.
#خط_نستعلیق:
در سده هشتم هجری میرعلی تبریزی این خط را از آمیزش دو خط "نسخ" و "تعلیق" پدید آورد. هنرمندان پرشماری در گستره "ایران بزرگ" آثار خوشنویسی زیبایی ازین خط برجا گذاشته اند.
مطلب ارسالی از: کانال آریابوم
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🈯️ تاریخچه خط پارسی (پیش از اسلام):
#خط_جیرفت:
این خط که به تازگی در جیرفت کرمان یافت شده مجموعه ای از شکل های هندسی است که هنوز رمزگشایی نشده.
#خط_میخی:
کهن ترین خط شناخته شده جهان است که پیدایش آن را به سومریان نسبت داده اند و پیشینه آن به 5200 سال پیش باز میگردد.
#خط_پهلوی:
این خط پس از بیرون راندن یونانی ها و مقدونی ها از ایران بدست پارتیان جایگزین خط میخی هخامنشی شد و از 300 سال پیش از میلاد تا 1700 پس از میلاد به مدت دو هزار سال کاربرد داشت که در دوره صفوی پس از فشارهای بسیار زیاد حکومت شیعه بر یک میلیون زرتشتی جامانده در ایران، شوربختانه این خط باستانی به همراه همه کتاب هایی که بدین خط نوشته شده بودند بی کاربرد شد.
🈯️ تاریخچه خط پارسی (پس از اسلام):
#خط_کوفی
نخستین خط مسلمانان بود که در شهر کوفه اراک (عراق) که بخشی از شاهنشاهی ساسانی بود پدید آمد. خط کوفی نقطه و نشانه های زبر و زیر و پیش ( َ ِ ُ ) نداشت و در سده دوم هجری "سیبویه شیرازی" نقطه و نشانه گذاری را بدان افزود.
#خط_نسخ:
در سده سوم هجری و بدست ابن مقله شیرازی پدید آمد که بسیار خواناتر و ساده تر از خط کوفی بود و برای نوشتن نسخه های قرآن و کتاب های دیگر بکار می رفت.
#خط_ثلث:
این خط را نیز ابن مقله شیرازی پدید آورد که خطی پیچیده تر از خط نسخ بود و بیشتر برای نوشته های تزئینی روی جلد کتاب ها یا کاشی ها به کار می رفت.
#خط_نستعلیق:
در سده هشتم هجری میرعلی تبریزی این خط را از آمیزش دو خط "نسخ" و "تعلیق" پدید آورد. هنرمندان پرشماری در گستره "ایران بزرگ" آثار خوشنویسی زیبایی ازین خط برجا گذاشته اند.
مطلب ارسالی از: کانال آریابوم
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چگونه میتوان صفت و موصوف را از مضاف و مضافالیه شناخت؟
صفت و موصوف:
صفت کلمهای است كه خصوصیات، اندازه و حالت اسم را بیان می کند و وابسته به اسم است!
مانند: (گل زیبا) كه در اینجا (زیبا) صفت است و (گل) موصوف!
موصوف: اسمی است که به وسیلهی صفت توصیف میگردد!
مضاف و مضاف الیه:
مضاف و مضاف اليه دو اسم كاملاً مجزا از همديگرند كه هر كدام بهتنهايى، مستقل و داراى وجود خارجى مىباشند اما نوعى ارتباط ملكى نيز ميانشان موجود است.
هر اسمی که بعد از اسم دیگر بیاید تا توضیحی را دربارهی آن ارائه كند و در نتيجه عبارت را کامل سازد؛ مضافاليه میگویند. يعنى: مضاف اليه اسمى است كه ارتباط مضاف را با خود نشان مى دهد!
مانند: زنگ خانه
در اینجا "خانه" كه مضافاليه است؛ ارتباط ملكى مضاف {يعنى: زنگ} را نسبت به خود نشان داده است.
تفاوت میان [صفت و موصوف] و (مضاف و مضاف الیه)
چندین راهکار برای شناختن مضاف و مضافالیه و صفت و موصوف موجود است که از این راهکارها میتوان به چهار نوع مهم آن اشاره کرد:
راهكار اول؛
علامت صفت تفصیلی (تر) و صفت عالی (ترین)
که اين نشانهها را میتوان به صفت افزود و برای مثال گفت: (این گل از آن گل زیباتر است) يا (این گل زیباترین گل است) اما اين علامتها را نمیتوان به مضافالیه اضافه كرد. مانند: (زنگ خانه) که نمیتوان گفت: (زنگ خانه تر) يا (مدرسه ترين)
راهکار دوم؛
قرار دادن افعال (است) يا (بود) و ... پس از صفت!
براى نمونه: بهمنظور معرفى صفت و موصوفِ "گل زيبا" میتوان كسره را از اسم موصوفِ (گل) برداشت و پس از صفت ، فعل قرار داد و گفت: (آن گل° زيباست) اما نمىتوان گفت: آن زنگ°خانه است!
راهکار سوم؛
پس از موصوف میتوان از (ياءنسبی و یاء وحدت) بهره برد. مانند: (گلی زيبا) اما پس از مضاف نمیتوان اين نشانهها را بهكار برد. برای مثال: نمیتوان گفت: (زنگى خانه)
راهکار چهارم؛
پس از مضاف، يعنى: قبل از مضاف اليه، میتوان از صفت اشارهى (این و آن) بهره برد اما پس از موصوف، يعنى: قبل از صفت، نمیتوان از اين صفات اشاره استفاده کرد.
برای مثال میتوان گفت: (زنگِ این خانه) اما نمیتوان گفت: (گلِ این زیبا)
تفاوت صفت با قید
همانطور که پیشتر گفته شد، صفت وابسته به اسم است اما قید تنها و مجرد است!
در عبارت: آموزگار ما "خوب" درس میدهد. در اینجا "خوب" نقش قید را ایفا میکند، چون بدون اسم آمده است.
اما در عبارت: آموزگار ما گل زیبا را دوست دارد. "زیبا" صفت است، چون همراه اسم آمده است.
✳️ فضل الله نكولعل آزاد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
صفت و موصوف:
صفت کلمهای است كه خصوصیات، اندازه و حالت اسم را بیان می کند و وابسته به اسم است!
مانند: (گل زیبا) كه در اینجا (زیبا) صفت است و (گل) موصوف!
موصوف: اسمی است که به وسیلهی صفت توصیف میگردد!
مضاف و مضاف الیه:
مضاف و مضاف اليه دو اسم كاملاً مجزا از همديگرند كه هر كدام بهتنهايى، مستقل و داراى وجود خارجى مىباشند اما نوعى ارتباط ملكى نيز ميانشان موجود است.
هر اسمی که بعد از اسم دیگر بیاید تا توضیحی را دربارهی آن ارائه كند و در نتيجه عبارت را کامل سازد؛ مضافاليه میگویند. يعنى: مضاف اليه اسمى است كه ارتباط مضاف را با خود نشان مى دهد!
مانند: زنگ خانه
در اینجا "خانه" كه مضافاليه است؛ ارتباط ملكى مضاف {يعنى: زنگ} را نسبت به خود نشان داده است.
تفاوت میان [صفت و موصوف] و (مضاف و مضاف الیه)
چندین راهکار برای شناختن مضاف و مضافالیه و صفت و موصوف موجود است که از این راهکارها میتوان به چهار نوع مهم آن اشاره کرد:
راهكار اول؛
علامت صفت تفصیلی (تر) و صفت عالی (ترین)
که اين نشانهها را میتوان به صفت افزود و برای مثال گفت: (این گل از آن گل زیباتر است) يا (این گل زیباترین گل است) اما اين علامتها را نمیتوان به مضافالیه اضافه كرد. مانند: (زنگ خانه) که نمیتوان گفت: (زنگ خانه تر) يا (مدرسه ترين)
راهکار دوم؛
قرار دادن افعال (است) يا (بود) و ... پس از صفت!
براى نمونه: بهمنظور معرفى صفت و موصوفِ "گل زيبا" میتوان كسره را از اسم موصوفِ (گل) برداشت و پس از صفت ، فعل قرار داد و گفت: (آن گل° زيباست) اما نمىتوان گفت: آن زنگ°خانه است!
راهکار سوم؛
پس از موصوف میتوان از (ياءنسبی و یاء وحدت) بهره برد. مانند: (گلی زيبا) اما پس از مضاف نمیتوان اين نشانهها را بهكار برد. برای مثال: نمیتوان گفت: (زنگى خانه)
راهکار چهارم؛
پس از مضاف، يعنى: قبل از مضاف اليه، میتوان از صفت اشارهى (این و آن) بهره برد اما پس از موصوف، يعنى: قبل از صفت، نمیتوان از اين صفات اشاره استفاده کرد.
برای مثال میتوان گفت: (زنگِ این خانه) اما نمیتوان گفت: (گلِ این زیبا)
تفاوت صفت با قید
همانطور که پیشتر گفته شد، صفت وابسته به اسم است اما قید تنها و مجرد است!
در عبارت: آموزگار ما "خوب" درس میدهد. در اینجا "خوب" نقش قید را ایفا میکند، چون بدون اسم آمده است.
اما در عبارت: آموزگار ما گل زیبا را دوست دارد. "زیبا" صفت است، چون همراه اسم آمده است.
✳️ فضل الله نكولعل آزاد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔴واریز حقوق فروردین ماه آموزش و پرورش
🔰 فرآیند پرداخت حقوق فروردین 1400شاغلین رسمی و پیمانی بصورت نظام هماهنگ ( پایا ) از #عصر روز دوشنبه 1400/1/30 درسطح کشور آغاز خواهد شد.
🔻واریزی این ماه نیز با حکم قبلی اسفندماه خواهد بود
🔻 فیش های حقوقی در سایت درحال بار گزاری هست
🔻 معلمان و دانشجومعلمان می توانند با ورود به سایت http://fish.medu.ir فیش حقوقی خود را مشاهده کنند.
🔻 با توجه به اداره محل خدمت هر شخص بارگزاری فیش های حقوقی در سایت ممکن است زودتر یا دیرتر انجام شود .
@ferdosesokhan
🔰 فرآیند پرداخت حقوق فروردین 1400شاغلین رسمی و پیمانی بصورت نظام هماهنگ ( پایا ) از #عصر روز دوشنبه 1400/1/30 درسطح کشور آغاز خواهد شد.
🔻واریزی این ماه نیز با حکم قبلی اسفندماه خواهد بود
🔻 فیش های حقوقی در سایت درحال بار گزاری هست
🔻 معلمان و دانشجومعلمان می توانند با ورود به سایت http://fish.medu.ir فیش حقوقی خود را مشاهده کنند.
🔻 با توجه به اداره محل خدمت هر شخص بارگزاری فیش های حقوقی در سایت ممکن است زودتر یا دیرتر انجام شود .
@ferdosesokhan
🔺 📣تمدید مهلت ثبت نام در آزمون #مدارس_سمپاد تا ۳۱ فروردین
▪️براساس اعلام سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان نام نویسی در آزمون ورودی مدارس سمپاد پایه های هفتم و دهم از یازدهم فروردین آغاز و تا روز گذشته (٢۵ فروردین) ادامه داشت.
▪️طبق اعلام این سازمان طی مدت زمان تعیین شده در مجموع هر دو پایه تحصیلی ٢٠٠ هزار دانش آموز نام نویسی کرده اند.
▪️با توجه به درخواست ها برای نام نویسی در این آزمون مهلت ثبت نام تا ٣١ فروردین تمدید شد.
@ferdosesokhan
▪️براساس اعلام سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان نام نویسی در آزمون ورودی مدارس سمپاد پایه های هفتم و دهم از یازدهم فروردین آغاز و تا روز گذشته (٢۵ فروردین) ادامه داشت.
▪️طبق اعلام این سازمان طی مدت زمان تعیین شده در مجموع هر دو پایه تحصیلی ٢٠٠ هزار دانش آموز نام نویسی کرده اند.
▪️با توجه به درخواست ها برای نام نویسی در این آزمون مهلت ثبت نام تا ٣١ فروردین تمدید شد.
@ferdosesokhan
✅اطلاعیه کسر از حقوق بابت بیمه
🔺 احتراما به اطلاع می رساند به منظور استفاده از مزایای بیمه عمر و حوادث گروهی (مکمل) مبلغ ۱،۱۷۷،۲۰۰ ریال به عنوان حق بیمه یکساله از تاریخ ۱ فروردین ۱۴۰۰ لغایت ۱ فروردین ۱۴۰۱ از حقوق اردیبهشت ماه همکاران به صورت یکجا کسر و به حساب شماره ۰۱۰۵۱۱۵۸۳۷۰۰۷ صندوق امداد و تعاون اداره کل واریز می گردد.
🔸لازم به ذکر است پوشش این نوع بیمه برای کلیه همکاران #اختیاری می باشد لذا افرادی که تمایلی برای قرار گرفتن تحت پوشش این نوع بیمه ندارند شخصاً #انصراف کتبی خود را به دایرهی تعاون و رفاه یا حسابداری اداره آموزش و پرورش محل خدمت خود جهت حذف آن ارائه نمایند.
@unif_paygahpeygiri
@ferdosesokhan
🔺 احتراما به اطلاع می رساند به منظور استفاده از مزایای بیمه عمر و حوادث گروهی (مکمل) مبلغ ۱،۱۷۷،۲۰۰ ریال به عنوان حق بیمه یکساله از تاریخ ۱ فروردین ۱۴۰۰ لغایت ۱ فروردین ۱۴۰۱ از حقوق اردیبهشت ماه همکاران به صورت یکجا کسر و به حساب شماره ۰۱۰۵۱۱۵۸۳۷۰۰۷ صندوق امداد و تعاون اداره کل واریز می گردد.
🔸لازم به ذکر است پوشش این نوع بیمه برای کلیه همکاران #اختیاری می باشد لذا افرادی که تمایلی برای قرار گرفتن تحت پوشش این نوع بیمه ندارند شخصاً #انصراف کتبی خود را به دایرهی تعاون و رفاه یا حسابداری اداره آموزش و پرورش محل خدمت خود جهت حذف آن ارائه نمایند.
@unif_paygahpeygiri
@ferdosesokhan
فرم خام طرح درس برای شرکت در مسابقات الگوهای بر تر تدریس 👆👆
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan
بحثی پیرامون شعر «قلب مادر اثر: ایرج میرزا » و منشا این شعر
دکتر محمد جعفر محجوب منشأ این شعر را در یادداشتهایش در دیوان ایرج میرزا اینگونه بیان کرده است:
« این قطعه را ایرج بهمنظور شرکت در مسابقهیی که مجلۀ ایرانشهر (چاپ برلین) در شمارۀ چهارم از سال دوم انتشار خود [سال 1302 شمسی] مطرح کرده بود سروده است. در این مجله قطعهای از زبان آلمانی ترجمه شده و از شاعران ایران خواسته بود که آن را به شعر فارسی در آورند. این قطعه «دل مادر» نام داشت و این است عین ترجمۀ فارسی آن:
«شب مهتاب بود. عاشق و معشوق در کنار جویی نشسته مشغول راز و نیاز بودند. دختر از غرور حُسن مست و جوان از آتش عشق در سوز و گذاز بود. جوان گفت: ای محبوب من، آیا هنوز در صافی محبت و خلوص عشق من شُبههای داری؟ من که همه چیزِ خود حتی گرانبهاترین دارایی خویش یعنی قلبِ خود را نثار راه عشق تو کردهام
دختر جواب داد: دل در راه عشق باختن نخستین قدم است. تو دارای یک گوهر قیمتداری هستی که گرانبهاتر از قلب توست و تنها آن گوهر نشان صدق تو میتواند بشود. من آن گوهر را از تو میخواهم و آن دل مادر توست. اگر دلِ مادرت را کنده بر من آوری من به صدقِ عشقِ تو یقین حاصل خواهم کرد و خود را پایبند مهرِ تو خواهم ساخت.
این حرف در ته روح و قلب جوان دلباخته طوفانی برپا کرد؛ ولی قوتِ عشق بر مهرِ مادر غالب آمده از جا برخاست و در آن حالِ جنون رفته قلبِ مادر خود را کنده راه معشوق پیش گرفت. با آن شتاب که راه میپیمود ناگاه پایش لغزیده به زمین افتاد؛ دلِ مادر از دستش رها شده روی خاک غلتید و در آنحال صدایی از آن دل برخاست که میگفت: پسر جان؛ آیا صدمهای برایت رسیده؟»
داد معشوقه به عاشق پیغام
که کند مادر تو با من جنگ
هرکجا بیندم از دور، کند
چهره پر چین و جبین پر آژنگ
با نگاه غضب آلوده زند
بر دل نازک من تیر خدنگ
از در خانه مرا طرد کند
همچو سنگ از دهن قلماسنگ
مادر سنگ دلت تا زنده است
شهد در کام من و توست شرنگ
نشوم یکدل و یکرنگ تو را
تا نسازی دل او از خون رنگ
گر تو خواهی به وصالم برسی
باید این ساعت بی خوف و درنگ
روی و سینۀ تنگش بدری
دل برون آری از آن سینۀ تنگ
گرم و خونین به منش باز آری
تا برد ز آینۀ قلبم زنگ
عاشق بی خرد ناهنجار
نه،بل آن فاسق بی عصمت و ننگ
حرمت مادری از یاد ببرد
مست از باده و دیوانه ز بنگ
رفت و مادر را افکند به خاک
سینه بدرید و دل آورد به چنگ
قصد سرمنزل معشوقه نمود
دل مادر به کفش چون نارنگ
از قضا خورد دم در به زمین
واندکی رنجه شد او را آرنگ
آن دل گرم که جان داشت هنوز
اوفتاد از کف آن بی فرهنگ
از زمین باز چو برخاست،نمود
پیِ برداشتن دل، آهنگ
دید کز آن دل آغشته به خون
آید آهسته برون این آهنگ:
آه، دست پسرم یافت خراش!
وای، پای پسرم خورد به سنگ!
آقای محجوب همچنین در چاپهای بعدی دیوان ایرج به منبع احتمالی دیگری اشاره کرده است: « در همان زمان شاعری فرانسوی به نام ژان ریشپین، معاصر ایرج، این قطعه را به نظم درآورده و انتشار داده است» دکتر محجوب با توجّه به دانش وسیع ایرج میرزا از زبان و ادبیات فرانسه احتمال دادهاند که ایرج با شعر ریشپین نیز آشنا بوده است.
آقای کریمی حکّاک در کتاب ارزشمند طلیعۀ تجدد در شعر فارسی به مقایسۀ شعر ایرج میرزا و ترجمۀ منثور مندرج در مجلّۀ ایرانشهر و شعر ریشپین پرداخته است و عناصر بومی شعر ایرج میرزا را اینگونه بیان کرده است:
1ـ بر خلاف هر دو متن خارجی ایرج میرزا از همان آغاز به جای طرح گفتگویی میان عاشق و معشوق از پیغام استفاده میکند. زیرا در فرهنگی که جدایی زن و مرد هنجار اجتماعی محسوب میشود، ارتباط غیابی طبیعیتر است. در هر دو روایت غربی عاشق و معشوق در کنار یکدیگر تصویر میشوند ولی در شعر ایرج میرزا معشوق به عاشق پیغام میدهد.
2ـ در طرح درخواست معشوق ایرج میرزا به روابط مادر شوهر و عروس در جامعۀ ایرانی نظر دارد. معشوق در شعر ایرج بر خلاف ترجمۀ منثور به دنبال این نیست که عاشق سندی و مدرکی برای سرسپردگی خود ارائه دهد؛ بلکه معشوق به خاطر طرز رفتارِ مادرِ عاشق از او نفرت دارد. نفرتی که ناشی از یک کینه عمیق است. در فرهنگی که راهی جز ازدواج برای تحقق عشق نیست، معشوق، مادرِ عاشق را پیشاپیش مادر شوهر خود میداند و از این که مجبور است برای همیشه این رفتار را تحمّل کند ناراحت است. در سطحی استعاریتر نیز اینگونه میتوان استنباط کرد که بر اساس عرف ادبیات فارسی معشوق نمیخواهد که کسی در عشقش شریک باشد.
3ـ به برکت شعر غنایی کلاسیک واژههای عاشق و معشوق به حدّی شناخته شده هستند که ایرج میرزا هیچ نیازی به زمینه سازی برای بیان شدّت عشق بین عاشق و معشوق ندارد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
دکتر محمد جعفر محجوب منشأ این شعر را در یادداشتهایش در دیوان ایرج میرزا اینگونه بیان کرده است:
« این قطعه را ایرج بهمنظور شرکت در مسابقهیی که مجلۀ ایرانشهر (چاپ برلین) در شمارۀ چهارم از سال دوم انتشار خود [سال 1302 شمسی] مطرح کرده بود سروده است. در این مجله قطعهای از زبان آلمانی ترجمه شده و از شاعران ایران خواسته بود که آن را به شعر فارسی در آورند. این قطعه «دل مادر» نام داشت و این است عین ترجمۀ فارسی آن:
«شب مهتاب بود. عاشق و معشوق در کنار جویی نشسته مشغول راز و نیاز بودند. دختر از غرور حُسن مست و جوان از آتش عشق در سوز و گذاز بود. جوان گفت: ای محبوب من، آیا هنوز در صافی محبت و خلوص عشق من شُبههای داری؟ من که همه چیزِ خود حتی گرانبهاترین دارایی خویش یعنی قلبِ خود را نثار راه عشق تو کردهام
دختر جواب داد: دل در راه عشق باختن نخستین قدم است. تو دارای یک گوهر قیمتداری هستی که گرانبهاتر از قلب توست و تنها آن گوهر نشان صدق تو میتواند بشود. من آن گوهر را از تو میخواهم و آن دل مادر توست. اگر دلِ مادرت را کنده بر من آوری من به صدقِ عشقِ تو یقین حاصل خواهم کرد و خود را پایبند مهرِ تو خواهم ساخت.
این حرف در ته روح و قلب جوان دلباخته طوفانی برپا کرد؛ ولی قوتِ عشق بر مهرِ مادر غالب آمده از جا برخاست و در آن حالِ جنون رفته قلبِ مادر خود را کنده راه معشوق پیش گرفت. با آن شتاب که راه میپیمود ناگاه پایش لغزیده به زمین افتاد؛ دلِ مادر از دستش رها شده روی خاک غلتید و در آنحال صدایی از آن دل برخاست که میگفت: پسر جان؛ آیا صدمهای برایت رسیده؟»
داد معشوقه به عاشق پیغام
که کند مادر تو با من جنگ
هرکجا بیندم از دور، کند
چهره پر چین و جبین پر آژنگ
با نگاه غضب آلوده زند
بر دل نازک من تیر خدنگ
از در خانه مرا طرد کند
همچو سنگ از دهن قلماسنگ
مادر سنگ دلت تا زنده است
شهد در کام من و توست شرنگ
نشوم یکدل و یکرنگ تو را
تا نسازی دل او از خون رنگ
گر تو خواهی به وصالم برسی
باید این ساعت بی خوف و درنگ
روی و سینۀ تنگش بدری
دل برون آری از آن سینۀ تنگ
گرم و خونین به منش باز آری
تا برد ز آینۀ قلبم زنگ
عاشق بی خرد ناهنجار
نه،بل آن فاسق بی عصمت و ننگ
حرمت مادری از یاد ببرد
مست از باده و دیوانه ز بنگ
رفت و مادر را افکند به خاک
سینه بدرید و دل آورد به چنگ
قصد سرمنزل معشوقه نمود
دل مادر به کفش چون نارنگ
از قضا خورد دم در به زمین
واندکی رنجه شد او را آرنگ
آن دل گرم که جان داشت هنوز
اوفتاد از کف آن بی فرهنگ
از زمین باز چو برخاست،نمود
پیِ برداشتن دل، آهنگ
دید کز آن دل آغشته به خون
آید آهسته برون این آهنگ:
آه، دست پسرم یافت خراش!
وای، پای پسرم خورد به سنگ!
آقای محجوب همچنین در چاپهای بعدی دیوان ایرج به منبع احتمالی دیگری اشاره کرده است: « در همان زمان شاعری فرانسوی به نام ژان ریشپین، معاصر ایرج، این قطعه را به نظم درآورده و انتشار داده است» دکتر محجوب با توجّه به دانش وسیع ایرج میرزا از زبان و ادبیات فرانسه احتمال دادهاند که ایرج با شعر ریشپین نیز آشنا بوده است.
آقای کریمی حکّاک در کتاب ارزشمند طلیعۀ تجدد در شعر فارسی به مقایسۀ شعر ایرج میرزا و ترجمۀ منثور مندرج در مجلّۀ ایرانشهر و شعر ریشپین پرداخته است و عناصر بومی شعر ایرج میرزا را اینگونه بیان کرده است:
1ـ بر خلاف هر دو متن خارجی ایرج میرزا از همان آغاز به جای طرح گفتگویی میان عاشق و معشوق از پیغام استفاده میکند. زیرا در فرهنگی که جدایی زن و مرد هنجار اجتماعی محسوب میشود، ارتباط غیابی طبیعیتر است. در هر دو روایت غربی عاشق و معشوق در کنار یکدیگر تصویر میشوند ولی در شعر ایرج میرزا معشوق به عاشق پیغام میدهد.
2ـ در طرح درخواست معشوق ایرج میرزا به روابط مادر شوهر و عروس در جامعۀ ایرانی نظر دارد. معشوق در شعر ایرج بر خلاف ترجمۀ منثور به دنبال این نیست که عاشق سندی و مدرکی برای سرسپردگی خود ارائه دهد؛ بلکه معشوق به خاطر طرز رفتارِ مادرِ عاشق از او نفرت دارد. نفرتی که ناشی از یک کینه عمیق است. در فرهنگی که راهی جز ازدواج برای تحقق عشق نیست، معشوق، مادرِ عاشق را پیشاپیش مادر شوهر خود میداند و از این که مجبور است برای همیشه این رفتار را تحمّل کند ناراحت است. در سطحی استعاریتر نیز اینگونه میتوان استنباط کرد که بر اساس عرف ادبیات فارسی معشوق نمیخواهد که کسی در عشقش شریک باشد.
3ـ به برکت شعر غنایی کلاسیک واژههای عاشق و معشوق به حدّی شناخته شده هستند که ایرج میرزا هیچ نیازی به زمینه سازی برای بیان شدّت عشق بین عاشق و معشوق ندارد.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
🔷️🔶️🔸️🔹️
❇️ محورهای مقالات هفدهمین جشنواره الگوهای تدریس برتر بخش مقالات:
۱- آموزش مجازی و بهداشت روانی دانش آموزان
۲- توسعه حرفه ای مستمر معلمان) CPD ) در دوران کرونا
۳- نقش دانش "محتوایی - تربیتی - فناوری" دبیران در یادگیری دانش آموزان در فضای مجازی
۴- ضرورت آشنایی معلمان با سوادهای چندگانه در تدریس اثر بخش
۵- تغییر نگرش، شناخت و هویت حرفه ای معلمان؛ چالش ها و راهکارها
۶- بررسی عوامل موثر بر کارآمدی/ ناکارآمدی معلم در فضای مجازی
۷- راهکارهای افزایش انگیزش دانش آموز و معلم در دوران کرونا
۸- روشهای تدریس کارآمد در آموزش مجازی
۹- مدیریت کلاس درس و تدریس در فضای مجازی
۱۰- سنجش و ارزشیابی در کلاس مجازی
۱۱- نقش نظارت و راهنمایی آموزشی در ارتقای فرآیند تدریس مجازی
۱۲- ظرفیت های تدریس در بستر شاد
@ferdosesokhan
❇️ محورهای مقالات هفدهمین جشنواره الگوهای تدریس برتر بخش مقالات:
۱- آموزش مجازی و بهداشت روانی دانش آموزان
۲- توسعه حرفه ای مستمر معلمان) CPD ) در دوران کرونا
۳- نقش دانش "محتوایی - تربیتی - فناوری" دبیران در یادگیری دانش آموزان در فضای مجازی
۴- ضرورت آشنایی معلمان با سوادهای چندگانه در تدریس اثر بخش
۵- تغییر نگرش، شناخت و هویت حرفه ای معلمان؛ چالش ها و راهکارها
۶- بررسی عوامل موثر بر کارآمدی/ ناکارآمدی معلم در فضای مجازی
۷- راهکارهای افزایش انگیزش دانش آموز و معلم در دوران کرونا
۸- روشهای تدریس کارآمد در آموزش مجازی
۹- مدیریت کلاس درس و تدریس در فضای مجازی
۱۰- سنجش و ارزشیابی در کلاس مجازی
۱۱- نقش نظارت و راهنمایی آموزشی در ارتقای فرآیند تدریس مجازی
۱۲- ظرفیت های تدریس در بستر شاد
@ferdosesokhan
📣🔴دوره آموزشی تیم سازی و شیوه های كار گروهی
🔻 كددوره: ۹۱۴۰۱۵۰۷
🔻 مدت دوره: 6 ساعت
💎#کشوری
✍️ثبت نام #فعال
⚛️تاریخ آزمون :متعاقبا اعلام می شود
@ferdosesokhan
🔻 كددوره: ۹۱۴۰۱۵۰۷
🔻 مدت دوره: 6 ساعت
💎#کشوری
✍️ثبت نام #فعال
⚛️تاریخ آزمون :متعاقبا اعلام می شود
@ferdosesokhan
✳️ مشاغل مردم در تهران قديم
برخی از مشاغل نوين امروزی، در گذشته های نه چندان دور وجود نداشتند ، اما مشاغل قديمی که نسل هايی را به خود مشغول داشتند، اين روزها درحال فراموش شدن هستند،
(سقاخانه ها)
در تهران قديم، قسمتی از خانه ها و محله ها با آب مشک سقاها مشروب مي شد.
سقاها هر کدام خيک يا مشک بزرگی بر دوش می افکندند و از قناتهای موجود تهران آنها را پر می کردند و به خانه ها می بردند.
(تلگراف خانه)
در سال 1274 ه.ق بنایآن شروع شد و در ابتداي امر رشته سيم آزمايشی آن به وسيله معلمين و استادان و شاگردان دارالفنون ميان تلگراف خانه و باغ لاله زاز داير شد و چند سال بعد عليقلی خان پسر رضاقلي خان هدايت ( ناظم سابق مدرسه دارالفنون ) از تهران تا سلطانيه و از آنجا به تبريز سيم تلگراف خانه را برقرار نمود . اين اقدام موجب گرديد که بعدها عليقلی خان به لقب مخبرالدوله معروف شده و وزير تلگراف کرد.
(اسلحه خانه)
تا زمانیکه قشون ايران مرکب از پياده هاي چريکی و سوارهاب ايلانی بود.فرمانروايان خزانه اي از اسلحه ترتيب داده و آن را به شخص امينی مي سپردند تا در مواقع آرامش اسلحه کهنه و از کار افتاده را اصلاح کرده و در موارد جنگ افرادی را که به ميدان رزم می رفتند مسلح مي کردند.
(بازار مفت برها)
در تهران قديم در کنار خندق بيرونی شهر بازاري بود به نام بازار مفت برها که مرغوبترين اجناس در آن فراهم می گرديد تا آنجا که خريد دربار و درباريان نيز در آنجا صورت مي گرفت . بازاری که شامل همه نوع کالا مانند خوراک ، پوشاک ، خرازي ، بلور ، عطر ، عتيقه و...
کله پزی ، نانوايی سنگکی ، آش فروشی ، فرنی فروشی ، آجيل فروشی ، عطاری ، سقايی ، سقاخانه ، کلاهدوزی ، توتون فروشی ، سيگارپيچی ، سيگار فروشی ، ساعت سازی ، رنگرزی ، سلمانی ، دندان کشی ( که جزو کار سلماني ها بود) دندانسازی های خارجی ، نقالی و سخنوری ، مسگری ، صحافی ، چايخانه ، عيادوزی ، عطاری و نسخه پيچی از جمله مشاغل موجود در آن بود . همچنين بازار ارسی دوزها ، بازار خياط ها ( در جنوب امامزاده زيد ) بازار آهنگرها و بازار پالان دوزها از جمله بازارهای موجود بود. تره بار فروشی نيز در ميدان امين السلطان قرار داشت.
(چای فروشی های سيار)
اين کاسب های دوره گرد سماور بزرگي را از حلبي و يا آهن سفيد همراه داشتند که آن را يک کمربند با خود حمل می کردند علاوه بر اين کمربند يک کمربند ديگری هم قهوه چی به کمر می بست که در آن برای استکان و نعلبکی ها جاسازی شده بود يک سطل آب و يک ظرف مخصوص ذغال و مقداری سوخت ديگر برایجوش آوردن آب سماور نيز از مضافات بسيار بود.
(جارچی)
زماني که روزنامه در ايران به شکل منظم منتشر نمی شد . جارچی ها مطالب مهم را به گوش مردم می رساندند و مردم به گفته جارچی ها اعتماد داشتند رييس جارچي ها را جارچی باشی میناميدند.
(سمسارهای دوره گرد)
غير از پيشه ها و کسب و کارهاي گفته شده در تهران قديم عده اي کاسب هاي دوره گرد بودند که در تمام مدت روز در خيابان ها و کوچه و بازار پرسه می زدند و با فرياد کردن متاع و کالاي مستعمل از قبيل کت ، شلوار ، کلاه ، کهنه ، کفش ، خرده شيشه ، آهن پاره و غيره خريداري مي کردند.
(داروخانه)
داروخانه شورين نخستين داروخانه اي بود که داروهای فرنگی مي فروخت . پس از چندي موليون فرانسوي جهت تدريس در دارالفنون استخدام گرديد و داروخانه ای هم به نام خودش تأسيس کرد.
اولين داروی خارجی که به ايران آمد گنه گنه بود که يک پزشک انگليسي به نام کورمک برای عباس ميرزا نايب السلطنه فرزند فتحعليشاه وارد کرد که معالجه کننده تب نوبه بود.
(زيندار خانه)
زيندارخانه زين و براق اسب ها را نگهداري مي کردند و در جايی به نام زيندارخانه آمد و شد داشتند.
(سرايدارخانه)
سرايدار به نگهبانان عمارات دولتی و اثاثيه آنها می گفتند و اداره اي که اين اشخاص با آن سروکار داشتند را سريدار خانه می گفتند.
(شاطر خانه)
شاطرها کسانی بودند که درجلو اسب يا کالسکه شاه حرکت ميکردند تا اگر فرماني دهد ،برای اجراي امر حاضر باشند . رييس شاطرها را شاطر باشي مي گفتند
(مريض خانه)
نخستين مريضخانه ای که در تهران قديم داير گرديد . بيمارستان دولتی بود که در سال 1290 هجری قمری در خيابان مريضخانه ( خيابان سپه)تأسيس گرديد . در حال حاضر اين مريضخانه بيمارستان سينا خوانده ميشود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
برخی از مشاغل نوين امروزی، در گذشته های نه چندان دور وجود نداشتند ، اما مشاغل قديمی که نسل هايی را به خود مشغول داشتند، اين روزها درحال فراموش شدن هستند،
(سقاخانه ها)
در تهران قديم، قسمتی از خانه ها و محله ها با آب مشک سقاها مشروب مي شد.
سقاها هر کدام خيک يا مشک بزرگی بر دوش می افکندند و از قناتهای موجود تهران آنها را پر می کردند و به خانه ها می بردند.
(تلگراف خانه)
در سال 1274 ه.ق بنایآن شروع شد و در ابتداي امر رشته سيم آزمايشی آن به وسيله معلمين و استادان و شاگردان دارالفنون ميان تلگراف خانه و باغ لاله زاز داير شد و چند سال بعد عليقلی خان پسر رضاقلي خان هدايت ( ناظم سابق مدرسه دارالفنون ) از تهران تا سلطانيه و از آنجا به تبريز سيم تلگراف خانه را برقرار نمود . اين اقدام موجب گرديد که بعدها عليقلی خان به لقب مخبرالدوله معروف شده و وزير تلگراف کرد.
(اسلحه خانه)
تا زمانیکه قشون ايران مرکب از پياده هاي چريکی و سوارهاب ايلانی بود.فرمانروايان خزانه اي از اسلحه ترتيب داده و آن را به شخص امينی مي سپردند تا در مواقع آرامش اسلحه کهنه و از کار افتاده را اصلاح کرده و در موارد جنگ افرادی را که به ميدان رزم می رفتند مسلح مي کردند.
(بازار مفت برها)
در تهران قديم در کنار خندق بيرونی شهر بازاري بود به نام بازار مفت برها که مرغوبترين اجناس در آن فراهم می گرديد تا آنجا که خريد دربار و درباريان نيز در آنجا صورت مي گرفت . بازاری که شامل همه نوع کالا مانند خوراک ، پوشاک ، خرازي ، بلور ، عطر ، عتيقه و...
کله پزی ، نانوايی سنگکی ، آش فروشی ، فرنی فروشی ، آجيل فروشی ، عطاری ، سقايی ، سقاخانه ، کلاهدوزی ، توتون فروشی ، سيگارپيچی ، سيگار فروشی ، ساعت سازی ، رنگرزی ، سلمانی ، دندان کشی ( که جزو کار سلماني ها بود) دندانسازی های خارجی ، نقالی و سخنوری ، مسگری ، صحافی ، چايخانه ، عيادوزی ، عطاری و نسخه پيچی از جمله مشاغل موجود در آن بود . همچنين بازار ارسی دوزها ، بازار خياط ها ( در جنوب امامزاده زيد ) بازار آهنگرها و بازار پالان دوزها از جمله بازارهای موجود بود. تره بار فروشی نيز در ميدان امين السلطان قرار داشت.
(چای فروشی های سيار)
اين کاسب های دوره گرد سماور بزرگي را از حلبي و يا آهن سفيد همراه داشتند که آن را يک کمربند با خود حمل می کردند علاوه بر اين کمربند يک کمربند ديگری هم قهوه چی به کمر می بست که در آن برای استکان و نعلبکی ها جاسازی شده بود يک سطل آب و يک ظرف مخصوص ذغال و مقداری سوخت ديگر برایجوش آوردن آب سماور نيز از مضافات بسيار بود.
(جارچی)
زماني که روزنامه در ايران به شکل منظم منتشر نمی شد . جارچی ها مطالب مهم را به گوش مردم می رساندند و مردم به گفته جارچی ها اعتماد داشتند رييس جارچي ها را جارچی باشی میناميدند.
(سمسارهای دوره گرد)
غير از پيشه ها و کسب و کارهاي گفته شده در تهران قديم عده اي کاسب هاي دوره گرد بودند که در تمام مدت روز در خيابان ها و کوچه و بازار پرسه می زدند و با فرياد کردن متاع و کالاي مستعمل از قبيل کت ، شلوار ، کلاه ، کهنه ، کفش ، خرده شيشه ، آهن پاره و غيره خريداري مي کردند.
(داروخانه)
داروخانه شورين نخستين داروخانه اي بود که داروهای فرنگی مي فروخت . پس از چندي موليون فرانسوي جهت تدريس در دارالفنون استخدام گرديد و داروخانه ای هم به نام خودش تأسيس کرد.
اولين داروی خارجی که به ايران آمد گنه گنه بود که يک پزشک انگليسي به نام کورمک برای عباس ميرزا نايب السلطنه فرزند فتحعليشاه وارد کرد که معالجه کننده تب نوبه بود.
(زيندار خانه)
زيندارخانه زين و براق اسب ها را نگهداري مي کردند و در جايی به نام زيندارخانه آمد و شد داشتند.
(سرايدارخانه)
سرايدار به نگهبانان عمارات دولتی و اثاثيه آنها می گفتند و اداره اي که اين اشخاص با آن سروکار داشتند را سريدار خانه می گفتند.
(شاطر خانه)
شاطرها کسانی بودند که درجلو اسب يا کالسکه شاه حرکت ميکردند تا اگر فرماني دهد ،برای اجراي امر حاضر باشند . رييس شاطرها را شاطر باشي مي گفتند
(مريض خانه)
نخستين مريضخانه ای که در تهران قديم داير گرديد . بيمارستان دولتی بود که در سال 1290 هجری قمری در خيابان مريضخانه ( خيابان سپه)تأسيس گرديد . در حال حاضر اين مريضخانه بيمارستان سينا خوانده ميشود.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan