✳️ تاريخچه چوگان:
چوگان بیش از ٢٥٠٠ تا ٣٠٠٠سال قدمت دارد. این امر موجب شده است تا چوگان در ایران یک سنت، فرهنگ و عجین با هویت ایرانی شود. نخستین ورزش تیمی جهان است. ورزشی است که در آن دو موجود زنده حضور دارند. مهمترين ويژگي چوگان نسبت به ورزش هاي باستاني ديگر، نظير كشتي و دو ميداني در اين است كه اين ورزش ها در طبيعت انسان‌ها موجود بوده و پس از تحولي اندك به ورزش تبديل شده اند. ولي چوگان در طي قرن ها شكل گرفته و قانون‌مند شده است. برخلاف ورزش های همدوره خود که رقابت بین انسان ها بود، ورزش چوگان رقابت بر سر گوی و میدان بود. بازی چوگان مشق رزم نظامیان بود و حاصل نبوغ ایرانیان است و امروزه در دنیا این ورزش را بنام ایران می شناسند.
ورزش چوگان از دوره هخامنشیان در ایران مرسوم بوده و اوج آن در دوره اشکانیان و به دنبال آن در دوره ساسانیا است. احتمالا در دوره ساسانیان که ایران مراوده زیادی با اروپائیان داشتند به اروپا راه یافته است. و در همین دوره با مهاجرت ایرانیان پس از ورود اعراب به ایران به آسیای شرق، هند، چین و ژاپن گسترش یافته است. در ایران باستان چوگان به دو شیوه بدون اسب، ویژه کودکان و نوجوانان و با اسب، ویژه جوانان و بزرگسالان متداول بوده است. در دوره ساسانیان این بازی در تنگه چوگان بیشابور کازرون متداول بوده و هم اکنون آثار آن وجود دارد.
با ورود اسلام به ایران در دوره، نخست به اراده هارون الرشيد در دربار خلافت بغداد مرسوم شد. اين ورزش و بازي،که همواره بين ايرانيان هواخواهان بسيار داشت، به روزگار غزنويان و سلجوقيان، که با سوارکاري و اسب مأنوس بودند، همچنان مورد توجهِ تمام بود. در تاريخ سلاطين و ملوک مصر و شام، در قرن هاي هفتم و هشتم نيز، از برگزاري باشکوه اين بازي، در ميدان هايي که به همين منظور جزو مجموعه ساختمان قصرها و قلعه ها احداث مي شد، به دفعات ياد شده است(متحدين، ١٣٧٦: ٧٣).
اوج این ورزش را همزمان با اوج قدرت سیاسی – اقتصادی ایران در دوره صفویه می بینیم که با تغییر پایتخت از قزوین به اصفهان، با ساخت میدان نقش جهان و کاربری آن در بازی چوگان، خون تازه ایی به این بازی داده شد. در این دوره نیز مجددا بازی به هند و اروپا راه یافته است. امروزه میدان نقش جهان قدیمی ترین زمین چوگان جهان است. قوانین رسمی بازی چوگان که توسط انگلیسی ها تدوین شده است برگرفته از ابعاد زمین میدان نقش جهان اصفهان است. این زمین در دنیا کاملا شناخته شده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
چوگان بیش از ٢٥٠٠ تا ٣٠٠٠سال قدمت دارد. این امر موجب شده است تا چوگان در ایران یک سنت، فرهنگ و عجین با هویت ایرانی شود. نخستین ورزش تیمی جهان است. ورزشی است که در آن دو موجود زنده حضور دارند. مهمترين ويژگي چوگان نسبت به ورزش هاي باستاني ديگر، نظير كشتي و دو ميداني در اين است كه اين ورزش ها در طبيعت انسان‌ها موجود بوده و پس از تحولي اندك به ورزش تبديل شده اند. ولي چوگان در طي قرن ها شكل گرفته و قانون‌مند شده است. برخلاف ورزش های همدوره خود که رقابت بین انسان ها بود، ورزش چوگان رقابت بر سر گوی و میدان بود. بازی چوگان مشق رزم نظامیان بود و حاصل نبوغ ایرانیان است و امروزه در دنیا این ورزش را بنام ایران می شناسند.
ورزش چوگان از دوره هخامنشیان در ایران مرسوم بوده و اوج آن در دوره اشکانیان و به دنبال آن در دوره ساسانیا است. احتمالا در دوره ساسانیان که ایران مراوده زیادی با اروپائیان داشتند به اروپا راه یافته است. و در همین دوره با مهاجرت ایرانیان پس از ورود اعراب به ایران به آسیای شرق، هند، چین و ژاپن گسترش یافته است. در ایران باستان چوگان به دو شیوه بدون اسب، ویژه کودکان و نوجوانان و با اسب، ویژه جوانان و بزرگسالان متداول بوده است. در دوره ساسانیان این بازی در تنگه چوگان بیشابور کازرون متداول بوده و هم اکنون آثار آن وجود دارد.
با ورود اسلام به ایران در دوره، نخست به اراده هارون الرشيد در دربار خلافت بغداد مرسوم شد. اين ورزش و بازي،که همواره بين ايرانيان هواخواهان بسيار داشت، به روزگار غزنويان و سلجوقيان، که با سوارکاري و اسب مأنوس بودند، همچنان مورد توجهِ تمام بود. در تاريخ سلاطين و ملوک مصر و شام، در قرن هاي هفتم و هشتم نيز، از برگزاري باشکوه اين بازي، در ميدان هايي که به همين منظور جزو مجموعه ساختمان قصرها و قلعه ها احداث مي شد، به دفعات ياد شده است(متحدين، ١٣٧٦: ٧٣).
اوج این ورزش را همزمان با اوج قدرت سیاسی – اقتصادی ایران در دوره صفویه می بینیم که با تغییر پایتخت از قزوین به اصفهان، با ساخت میدان نقش جهان و کاربری آن در بازی چوگان، خون تازه ایی به این بازی داده شد. در این دوره نیز مجددا بازی به هند و اروپا راه یافته است. امروزه میدان نقش جهان قدیمی ترین زمین چوگان جهان است. قوانین رسمی بازی چوگان که توسط انگلیسی ها تدوین شده است برگرفته از ابعاد زمین میدان نقش جهان اصفهان است. این زمین در دنیا کاملا شناخته شده است.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
با سلام
همکاران محترم
✅ مراحل گام به گام ثبت نمرات نوبت دوم در سامانه سیدا
🔹 عملیات ضمن سال
🔹 لیست کلاس و ورود نتایج
🔹 ورود نتایج از طریق کلاس ( معلم)
🔹 انتخاب درس / انتخاب کلاس، درس / و انتخاب نوبت تحصیلی ( نوبت دوم)
🔹 انتخاب مستمر دوم / یا پایانی دوم
🔹 وارد کردن نمرات
❗ به کادر ( مستطیلی ) که نوشته تکرار نمره و کادر کناری آن که نوشته ثبت کاری نداشته باشید.
‼️در کادر ( مستطیلی ) که نوشته مجموع نمرات به جای مجموع نمرات عدد 1 بگذارید
و سپس کلید نارنجی رنگ ثبت نمرات را بزنید.
⚠️ سپس اخطار
مغایرت در مجموع نمرات وارد شده، آیا مایل به ذخیره هستید؟
ظاهر می شود.
گزینه بله را بزنید.
❗️ در صورتی که گزینه خیر را بزنید کلیه نمرات لیست حذف می شود.
در پایان پیامی سبز رنگ با عنوان
عملیات با موفقیت انجام شد. ظاهر می شود.
و اتمام ثبت نمرات
موفق باشید.
@ferdosesokhan
همکاران محترم
✅ مراحل گام به گام ثبت نمرات نوبت دوم در سامانه سیدا
🔹 عملیات ضمن سال
🔹 لیست کلاس و ورود نتایج
🔹 ورود نتایج از طریق کلاس ( معلم)
🔹 انتخاب درس / انتخاب کلاس، درس / و انتخاب نوبت تحصیلی ( نوبت دوم)
🔹 انتخاب مستمر دوم / یا پایانی دوم
🔹 وارد کردن نمرات
❗ به کادر ( مستطیلی ) که نوشته تکرار نمره و کادر کناری آن که نوشته ثبت کاری نداشته باشید.
‼️در کادر ( مستطیلی ) که نوشته مجموع نمرات به جای مجموع نمرات عدد 1 بگذارید
و سپس کلید نارنجی رنگ ثبت نمرات را بزنید.
⚠️ سپس اخطار
مغایرت در مجموع نمرات وارد شده، آیا مایل به ذخیره هستید؟
ظاهر می شود.
گزینه بله را بزنید.
❗️ در صورتی که گزینه خیر را بزنید کلیه نمرات لیست حذف می شود.
در پایان پیامی سبز رنگ با عنوان
عملیات با موفقیت انجام شد. ظاهر می شود.
و اتمام ثبت نمرات
موفق باشید.
@ferdosesokhan
A.Sediq.pdf
1.5 MB
📗کارگاه آموزش شعر و ادبیات فارسی
علی جعفرمحمدی
۲۲۹ صفحه
فهرست :
دستور زبان فارسی
آرایه های ادبی
آرایه های معنوی
آموزش شعر و عوامل موثر بر آن
اموزش انواع شعر فارسی
آموزش سبک انواع شعر
آموزش انواع شعر نو
انواع شعرهای جهان
انواع وزن شعر
تخلص
هجو
عروض و قافیه
منابع
@ferdosesokhan
علی جعفرمحمدی
۲۲۹ صفحه
فهرست :
دستور زبان فارسی
آرایه های ادبی
آرایه های معنوی
آموزش شعر و عوامل موثر بر آن
اموزش انواع شعر فارسی
آموزش سبک انواع شعر
آموزش انواع شعر نو
انواع شعرهای جهان
انواع وزن شعر
تخلص
هجو
عروض و قافیه
منابع
@ferdosesokhan
✳️ کاربردها و تفاوتهای است و هست:
هرچند در گفتار و نوشتارِ روزانه و مردمی و گاهی حتی در ادبیات فاخر،"است و هست" تفاوتی نداشته،پیوسته بجای همدیگر بکار میروند ولی تمایز آنها در زبان معیار و علم دستور بی فایدتی نیست.
"است" فعل ناقصی است که بواسطه یک کلمه دیگر که مکمل نامیده میشود،صفتی را به مسندالیهی(نهادی) نسبت میدهد.مثلا در جمله "یادگیریِ دستور آسان است" فعل است، به کمک مکمل خود یعنی آسان؛ صفت سادگی را به یادگیری دستور نسبت میدهد.
"هست" فعل تام و بمعنای وجود داشتن است.کتاب روی میز هست؛ یعنی کتاب روی میز وجود دارد.
اینک به مثالهای زیر توجه شود:
-ایران یک کشور است.
-کشوری در جهان هست به نام ایران.
هرگاه بین استفاده از است و هست شکی پیش آمد؛باید دقت کرد که اگر صفتی را به چیزی نسبت می دهیم،فعل "است"ولی اگر معنای وجود داشتن و بودن را می جوییم، "هست" فعل مناسب خواهد بود.مثلا در ابیات حافظ و سعدی:
-مرا شرطی است با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم
(حافظ)
-مرا خود با تو چیزی در میان هست
وگرنه روی زیبا در جهان هست
(سعدی)
در بیت سعدی فعل "هست" بدرستی بکار رفته اما در بیت حافظ، "است" مسامحتا بجای "هست" نشسته!
در پایان یادآور میشود که مصدر هر دو فعل مذکور، "بودن" است و اینکه در برخی کتابهای دستور از استن و هستن بعنوان مصادر آنها یاد شده؛ سخن درستی نیست.
مطلب ارسالی از: کانال دکتر امید مجد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
هرچند در گفتار و نوشتارِ روزانه و مردمی و گاهی حتی در ادبیات فاخر،"است و هست" تفاوتی نداشته،پیوسته بجای همدیگر بکار میروند ولی تمایز آنها در زبان معیار و علم دستور بی فایدتی نیست.
"است" فعل ناقصی است که بواسطه یک کلمه دیگر که مکمل نامیده میشود،صفتی را به مسندالیهی(نهادی) نسبت میدهد.مثلا در جمله "یادگیریِ دستور آسان است" فعل است، به کمک مکمل خود یعنی آسان؛ صفت سادگی را به یادگیری دستور نسبت میدهد.
"هست" فعل تام و بمعنای وجود داشتن است.کتاب روی میز هست؛ یعنی کتاب روی میز وجود دارد.
اینک به مثالهای زیر توجه شود:
-ایران یک کشور است.
-کشوری در جهان هست به نام ایران.
هرگاه بین استفاده از است و هست شکی پیش آمد؛باید دقت کرد که اگر صفتی را به چیزی نسبت می دهیم،فعل "است"ولی اگر معنای وجود داشتن و بودن را می جوییم، "هست" فعل مناسب خواهد بود.مثلا در ابیات حافظ و سعدی:
-مرا شرطی است با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم
(حافظ)
-مرا خود با تو چیزی در میان هست
وگرنه روی زیبا در جهان هست
(سعدی)
در بیت سعدی فعل "هست" بدرستی بکار رفته اما در بیت حافظ، "است" مسامحتا بجای "هست" نشسته!
در پایان یادآور میشود که مصدر هر دو فعل مذکور، "بودن" است و اینکه در برخی کتابهای دستور از استن و هستن بعنوان مصادر آنها یاد شده؛ سخن درستی نیست.
مطلب ارسالی از: کانال دکتر امید مجد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ باز شناسی کلمات عربی از فارسی
1- کلماتی که دارای حروف ( ث – ح – ص – ض – ط – ظ – ع – ق )می باشنداکثراً از زبان عربی وارد زبان فارسی شده اند وبرخی نیز کلمه های دخیل دیگری هستند که بااین حروف نوشته شده اند.
نکته 1 : برخی از کلمه هاکه با «ق» نوشته شده اند ترکی یا مغولی می باشند مثل: آقا ، اتاق ، قاشق ، باتلاق،چخماق ،سنجاق ،قربان و...
نکته ۲ : حرف « ث » در زبان های اوستایی وپارسی باستان بوده است وچند کلمه ای از آن باقی مانده است مثل:کیومرث وتهمورث وارثنگ ولی اکنون این حرف درزبان فارسی نیست.
نکته ۳ : با این حال کلمه هایی در زبان فارسی کاربرد دارند که برخی علی رقم فارسی بودن ،وبرخی به دلیل اینکه دخیل وعاریتی هستندوبرخی نیز به دلیل(تعریب) معرب شدن با این حروف نوشته شده اند. مانند: طوطی ، اصفهان ، تهمورث و... برای نمونه به توضیح چند کلمه می پردازیم:
پرتقال - جهت جلو گیری ازاشتباه کلمه پرتقال( میوه) ، با« ق » وپرتغال( کشور) با« غ » نوشته می شود.
اصطبل- اصل کلمه لاتینی است که درمتون زبان عربی وفارسی به هردو شکل ( اسطبل واصطبل)به کار رفته است.
اصفهان- معرب اسپهان می باشد.
دهقان- معرب دهگان فارسی است.
صد (سَده -100)- جهت جلو گیری ازاشتباه با کلمه ی « سَدّ»به معنی بستن.
شصت(60)- جهت جلو گیری ازاشتباه با کلمه ی« شست» به معنی انگشت بزرگ دست وپا.
قفس- این کلمه عربی است واصل آن درزبان عربی« قفص»می باشد.
ملاقه- این کلمه عربی است واصل آن درزبان عربی« ملعقه»می باشد.
2- کلمه هایی که با نشانه های « ات ، ون، ین » یعنی نشانه های جمع وهمین طور جمع های مکسر عربی هستند . کلمه های مثل : فرامین ، اساتید ، بنادر فارسی هستند وبه غلط به این شیوه جمع بسته شده اند.*
3- کلمه های فاﺀ الفعلی ، عین الفعلی ،
لام الفعلی، به عبارت دیگر کلیه کلمه هایی که بر وزن های مصادر ثلاثی مجرد وثلاثی مزید ومشتقات آن ها ساخته شده اند عربی هستند .مثال:
حکم، حاکم،محکوم،محکمه،حکمیت،حکمت،
حکیم،احکام،محکم،محاکمه،استحکام،
مستحکم ،حکومت
4- همه ی کلمه های تنوین دارعربی هستند.تنوین مخصوص زبان عربی است بنابر این کلمه های« دوماً ،ناچاراً ، گاهاً ،تلفناً » غلط می باشند.*
5- اکثر کلمه های همزه « ﺀ » دار عربی می باشند . چرا که همزه به این شکل(ﺀ) مخصوص زبان عربی است.تلفظ همزه در زبان فارسی درابتدای هجا ( وآغاز کلمه)آن هم به شکل « الف» مثل :( ابر ، اردک ، آب ، ایران ،امروز) نوشته می شود ودر آوانگاری به شکل « ? یا ’ » نمایش داده می شود. **
بنابر این درکلمه هایی مانند : پایین ، پاییز، زیبایی و... به غلط همزه گذاشته می شود . در اصل این صامت «ی /y/ » است ،همچنین یای میانجی نیز که در حالت ترکیب به آخر اسم ها اضافه می شودرانباید به شکل همزه نوشت مانند : ( میوﮤ رسیده که صحیح آن میوه ی رسیده می باشد.)
نکته1 : کلمه « زائو » فارسی است وبه همین شکل نوشته می شود. [گویا مطابق آوانگاری بایدبه شکل « زااو» نوشته می شده اما ،باتوجه به این که درفارسی همزه در اول هجا به شکل « ا »نوشته می شودبرای جلو گیری از دو« ا ا » همزه با پایه«ﺌ» آورده شده است. ( ؟ ) ]
نکته 2 : بسیاری از کلمه های خارجی درنگارش فارسی به شکل « ﺌ » نوشته می شود : کاکائو، نئون،لائوس،ناپلئون، ژئوفیزیک ، زئوس ،ئیدروژن ، تئاتر، سئانس، رئالیست ، نوئل، سوئد
5- بیشتر کلمه های تشدید دارعربی هستند . هر چند در زبان فارسی نیز علامت تشدید وجود دارد امّا تعداد آن ها انگشت شمار است ودر برخی مواقع می توان آن را حذف کرد ، ولی در مواقعی که اشتباه معنایی بوجود می آید گذاشتن آن لازم است .مانند : کُره (زمین) ، کُرّه (اسب) - خورم ( فعل) ، خُرّم (سرسبز) ***
6- کلمه هایی که در آخر« الف مقصوره»دارند ، عربی هستند مانند: حتّی ، عیسی ، مرتضی
7- کلمه هایی که بر سر آن ها « ال » تعریف وجود دارد.مانند: السلام، الرجال، ذوالجلال ،دارالفنون و....
8- شناخت کلمه های زبان های دیگر: بسیاری از کلمه ها نیز که ظاهراًفارسی می پنداریم کلمه هایی عاریتی ودخیل هستند که اززبان های بیگانه وارد زبان فارسی شده اند وبه دلیل کثرت استعمال جزئی اززبان فارسی شده اندوچه بسیارنداین گونه کلمه ها. برای نمونه چند مورد ذکر می شود:
کلمه های زبان روسی : استکان، اسکناس، درشکه،سماور،کالسکه،چرتکه،چمدان و....
کلمه های زبان ترکی : باتلاق، آزوقه، اتاق،پرچم،یقه،قاشق
کلمه های زبان مغولی: نوکر،اردو، الاغ، بالش،سوغات،آقا،یاغی،ایل ،ایلخان،شلاق و...
کلمه های زبان فرانسه : آدرس ، ماشین،گاز،لامپ،نمره ،شانس،پارک،بلیت،ژاندارم، و...
کلمه های زبان انگلیسی : اوت،فوتبال،بطری،واگن،ساندویچ ،والیبال
کلمه های زبان هندی : انبه،نارگیل،نیلوفر،کافور،کپی،چاپ،جنگل،هلاهل،شالی و...
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
1- کلماتی که دارای حروف ( ث – ح – ص – ض – ط – ظ – ع – ق )می باشنداکثراً از زبان عربی وارد زبان فارسی شده اند وبرخی نیز کلمه های دخیل دیگری هستند که بااین حروف نوشته شده اند.
نکته 1 : برخی از کلمه هاکه با «ق» نوشته شده اند ترکی یا مغولی می باشند مثل: آقا ، اتاق ، قاشق ، باتلاق،چخماق ،سنجاق ،قربان و...
نکته ۲ : حرف « ث » در زبان های اوستایی وپارسی باستان بوده است وچند کلمه ای از آن باقی مانده است مثل:کیومرث وتهمورث وارثنگ ولی اکنون این حرف درزبان فارسی نیست.
نکته ۳ : با این حال کلمه هایی در زبان فارسی کاربرد دارند که برخی علی رقم فارسی بودن ،وبرخی به دلیل اینکه دخیل وعاریتی هستندوبرخی نیز به دلیل(تعریب) معرب شدن با این حروف نوشته شده اند. مانند: طوطی ، اصفهان ، تهمورث و... برای نمونه به توضیح چند کلمه می پردازیم:
پرتقال - جهت جلو گیری ازاشتباه کلمه پرتقال( میوه) ، با« ق » وپرتغال( کشور) با« غ » نوشته می شود.
اصطبل- اصل کلمه لاتینی است که درمتون زبان عربی وفارسی به هردو شکل ( اسطبل واصطبل)به کار رفته است.
اصفهان- معرب اسپهان می باشد.
دهقان- معرب دهگان فارسی است.
صد (سَده -100)- جهت جلو گیری ازاشتباه با کلمه ی « سَدّ»به معنی بستن.
شصت(60)- جهت جلو گیری ازاشتباه با کلمه ی« شست» به معنی انگشت بزرگ دست وپا.
قفس- این کلمه عربی است واصل آن درزبان عربی« قفص»می باشد.
ملاقه- این کلمه عربی است واصل آن درزبان عربی« ملعقه»می باشد.
2- کلمه هایی که با نشانه های « ات ، ون، ین » یعنی نشانه های جمع وهمین طور جمع های مکسر عربی هستند . کلمه های مثل : فرامین ، اساتید ، بنادر فارسی هستند وبه غلط به این شیوه جمع بسته شده اند.*
3- کلمه های فاﺀ الفعلی ، عین الفعلی ،
لام الفعلی، به عبارت دیگر کلیه کلمه هایی که بر وزن های مصادر ثلاثی مجرد وثلاثی مزید ومشتقات آن ها ساخته شده اند عربی هستند .مثال:
حکم، حاکم،محکوم،محکمه،حکمیت،حکمت،
حکیم،احکام،محکم،محاکمه،استحکام،
مستحکم ،حکومت
4- همه ی کلمه های تنوین دارعربی هستند.تنوین مخصوص زبان عربی است بنابر این کلمه های« دوماً ،ناچاراً ، گاهاً ،تلفناً » غلط می باشند.*
5- اکثر کلمه های همزه « ﺀ » دار عربی می باشند . چرا که همزه به این شکل(ﺀ) مخصوص زبان عربی است.تلفظ همزه در زبان فارسی درابتدای هجا ( وآغاز کلمه)آن هم به شکل « الف» مثل :( ابر ، اردک ، آب ، ایران ،امروز) نوشته می شود ودر آوانگاری به شکل « ? یا ’ » نمایش داده می شود. **
بنابر این درکلمه هایی مانند : پایین ، پاییز، زیبایی و... به غلط همزه گذاشته می شود . در اصل این صامت «ی /y/ » است ،همچنین یای میانجی نیز که در حالت ترکیب به آخر اسم ها اضافه می شودرانباید به شکل همزه نوشت مانند : ( میوﮤ رسیده که صحیح آن میوه ی رسیده می باشد.)
نکته1 : کلمه « زائو » فارسی است وبه همین شکل نوشته می شود. [گویا مطابق آوانگاری بایدبه شکل « زااو» نوشته می شده اما ،باتوجه به این که درفارسی همزه در اول هجا به شکل « ا »نوشته می شودبرای جلو گیری از دو« ا ا » همزه با پایه«ﺌ» آورده شده است. ( ؟ ) ]
نکته 2 : بسیاری از کلمه های خارجی درنگارش فارسی به شکل « ﺌ » نوشته می شود : کاکائو، نئون،لائوس،ناپلئون، ژئوفیزیک ، زئوس ،ئیدروژن ، تئاتر، سئانس، رئالیست ، نوئل، سوئد
5- بیشتر کلمه های تشدید دارعربی هستند . هر چند در زبان فارسی نیز علامت تشدید وجود دارد امّا تعداد آن ها انگشت شمار است ودر برخی مواقع می توان آن را حذف کرد ، ولی در مواقعی که اشتباه معنایی بوجود می آید گذاشتن آن لازم است .مانند : کُره (زمین) ، کُرّه (اسب) - خورم ( فعل) ، خُرّم (سرسبز) ***
6- کلمه هایی که در آخر« الف مقصوره»دارند ، عربی هستند مانند: حتّی ، عیسی ، مرتضی
7- کلمه هایی که بر سر آن ها « ال » تعریف وجود دارد.مانند: السلام، الرجال، ذوالجلال ،دارالفنون و....
8- شناخت کلمه های زبان های دیگر: بسیاری از کلمه ها نیز که ظاهراًفارسی می پنداریم کلمه هایی عاریتی ودخیل هستند که اززبان های بیگانه وارد زبان فارسی شده اند وبه دلیل کثرت استعمال جزئی اززبان فارسی شده اندوچه بسیارنداین گونه کلمه ها. برای نمونه چند مورد ذکر می شود:
کلمه های زبان روسی : استکان، اسکناس، درشکه،سماور،کالسکه،چرتکه،چمدان و....
کلمه های زبان ترکی : باتلاق، آزوقه، اتاق،پرچم،یقه،قاشق
کلمه های زبان مغولی: نوکر،اردو، الاغ، بالش،سوغات،آقا،یاغی،ایل ،ایلخان،شلاق و...
کلمه های زبان فرانسه : آدرس ، ماشین،گاز،لامپ،نمره ،شانس،پارک،بلیت،ژاندارم، و...
کلمه های زبان انگلیسی : اوت،فوتبال،بطری،واگن،ساندویچ ،والیبال
کلمه های زبان هندی : انبه،نارگیل،نیلوفر،کافور،کپی،چاپ،جنگل،هلاهل،شالی و...
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ ساخت موصولی، هسته‌نما،
"ی" موصولی و "ی" نکره
در زبان فارسی دو نوع ساخت موصولی در آثار دستورنویسان و زبان‌شناسان مطرح شده است. این دو نوع زیر عنوان‌های ساخت موصولی دارای بند موصولی توصیفی و نوع دوم دارای بند موصولی توضیحی می‌باشد.
ساخت موصولی ساختی است نحوی که تشکیل شده از یک هسته‌ی اسمی + یک بند موصولی. به بیانی دیگر در واقع ما ساخت موصوف + صفت داریم، اما صفت ما خود یک بند است. در زبان‌های جهان در بند موصولی همواره یک گروه اسمی هست که با هسته‌ی اسمی با ساخت موصولی هم‌نمایه است.
[ آن مردی را که [ ∅ دیروز با شما ملاقات‌کرد ]] خوب می‌شناسم.
در این مثال همانندی میان هسته‌ی ساخت موصولی و فاعل بند موصولی وجود دارد پس حذف ضمیر فاعلی غیر موکد در بند پیرو اجرا میشود. همچنین "ی" در جمله‌ی بالا هسته‌نما می‌باشد.
کسره‌ی اضافه و "ی" موصولی در زبان فارسی هسته‌نما می‌باشد.
در زبان فارسی امروز "ی" موصولی و "ی" نکره هر دو به لحاظ آواشناختی /i/ تلفظ میشود. این هم‌آوایی در تاریخ زبان فارسی نبوده است.
"ی" موصولی:
a)فارسی نو|فارسی میانه|فارسی باستان
hya > ī > i
"ی" نکره:
b)فارسی نو|فارسی میانه|فارسی باستان
ēv > ē > i
از درس‌گفتارهای محمد دبیرمقدم
گروه علمی درختستان
#زبان‌شناسی
@Deraxtestan
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
"ی" موصولی و "ی" نکره
در زبان فارسی دو نوع ساخت موصولی در آثار دستورنویسان و زبان‌شناسان مطرح شده است. این دو نوع زیر عنوان‌های ساخت موصولی دارای بند موصولی توصیفی و نوع دوم دارای بند موصولی توضیحی می‌باشد.
ساخت موصولی ساختی است نحوی که تشکیل شده از یک هسته‌ی اسمی + یک بند موصولی. به بیانی دیگر در واقع ما ساخت موصوف + صفت داریم، اما صفت ما خود یک بند است. در زبان‌های جهان در بند موصولی همواره یک گروه اسمی هست که با هسته‌ی اسمی با ساخت موصولی هم‌نمایه است.
[ آن مردی را که [ ∅ دیروز با شما ملاقات‌کرد ]] خوب می‌شناسم.
در این مثال همانندی میان هسته‌ی ساخت موصولی و فاعل بند موصولی وجود دارد پس حذف ضمیر فاعلی غیر موکد در بند پیرو اجرا میشود. همچنین "ی" در جمله‌ی بالا هسته‌نما می‌باشد.
کسره‌ی اضافه و "ی" موصولی در زبان فارسی هسته‌نما می‌باشد.
در زبان فارسی امروز "ی" موصولی و "ی" نکره هر دو به لحاظ آواشناختی /i/ تلفظ میشود. این هم‌آوایی در تاریخ زبان فارسی نبوده است.
"ی" موصولی:
a)فارسی نو|فارسی میانه|فارسی باستان
hya > ī > i
"ی" نکره:
b)فارسی نو|فارسی میانه|فارسی باستان
ēv > ē > i
از درس‌گفتارهای محمد دبیرمقدم
گروه علمی درختستان
#زبان‌شناسی
@Deraxtestan
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ ریشه نام های بعضی کوه های معروف ایران :
👈🏻 دماوند
دماوند يا دنباوند مركب از دو جزء دم به معناي دمه و بخار و پسوند آوند. به معناي داراي دمه و دود و بخار.
👈🏻 البرز
البرز در پهلوي، هربرز، هره‌برز، هربورس و در اوستا، هره برزئيتي و يا هارابرزايتي ناميده شده است.
اين اسم مركب از دو جزء هر به معني كوه و برز به معني بالا، بلند و بزرگ و در مجموع به معني كوه بلند، كوه مرتفع و كوه بزرگ است.
👈🏻 زاگرس
ریشه اوستایی آن زاگر Za-G'R' به معنای کوه بزرگ است.
بنا به نظر آقاي دكتر پرويز اذكائي نام زاگرس برگرفته شده از نام يكي از قبايل ماد به نام زاگارثی/ساگارتی (Zagarthians/Sagarthians) بوده كه با تغيير ساگارت= زاگارت= زاگرت به زاگرس تبديل شده است.
واژه زاكرو به معني پشته بلند سربركشيده است و همين واژه در نزد يونانيان زاگرس شده است.
👈🏻 تفتان
درباره نام تفتان برخي معتقدند كه اين نام از واژه‌ي تفت به معناي گرم و سوزان آمده است و اين نامگذاري به سبب خروج دمه‌هاي آتشفشاني مركب از بخارآب و گازگوگرد از دهانه‌ي آن است.
👈🏻 سبلان
سبلان را در محل سولان گويند.
بعضي آن‌را برگرفته از كلمه‌ي تركي سو-آلان به معني آبگير مي‌دانند.
شايد اين وجه تسميه به سبب وجود برف‌هاي دايمي بوده كه هميشه آب‌ها و چشمه‌ها از آن جاري است.
در زبان ترکی ساوالان از دو کلمه "ساو" به معنی "وحی" و "آلان" هم یعنی "گرفتن" نیز به کار برده شده است که در اینصورت "ساوالان" به معنی "وحی گیرنده" نیز می باشد.
👈🏻توچال
به معني چال آبگير و درياچه‌ي كوچك است.
چون قله توچال در كنار درياچه قرار دارد آن را بدين نام خوانده‌اند.
👈🏻 خرسان
از كوه‌هاي تخت سليمان. به مناسبت وجود خرس‌هاي زياد در اين منطقه آن را خرسان ناميده‌اند.
👈🏻 دركه
واژه دركه مصغر و کوچک شده دره به معني دره كوچك است.
👈🏻 شيركوه
واقع در جنوب غربي يزد.
دو روايت براي وجه تسميه وجود دارد :
۱- شكل كوه مانند شيري است كه سر بر دست نهاده و خفته است
۲- قله اين كوه در بيشتر روزهاي سال از برف پوشيده و به رنگ شير، سفيد است.
👈🏻 كركس
در ۱۲ كيلومتري جنوب غربي نطنز قرار دارد. حمداله مستوفي در باره‌ي كركس نوشته است:
كوهي سخت بلند است و از بلندي كركس بر فرازش نمي‌رود.
👈🏻 هزار
فراواني وجود گياهان معطر و داروئي گوناگوني است كه قبلا به هزارگياه معروف بوده و وجود گياهان معطري كه عطر آن فضاي كوهستان را آكنده مي‌سازد.
👈🏻 الموت
قلعه الموت را به سبب ارتفاعي كه دارد ((اله‌موت)) گفتند يعني عقاب آشيان، زيرا ((اله)) به معني عقاب و ((آموت)) به معني آشيان است
و چون عقاب در جاهاي بلند آشيان مي‌كند، آن قلعه را بدين نام خوانده‌اند و به كثرت استعمال ((الموت)) شده است.
👈🏻 كافركوه
در امتداد ديوار عظيم پلوار واقع شده است. وجه تسميه اين قله به دليل سختي و خشني صخره‌ها و ديواره‌هايش مي‌باشد.
منبع ؛
- كتاب كوه‌ها و غارهاي ايران، ص۳۲۰
- فرهنگ معین و دهخدا
- تاريخ تهران
- جغرافياي تاريخي شهرها
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
👈🏻 دماوند
دماوند يا دنباوند مركب از دو جزء دم به معناي دمه و بخار و پسوند آوند. به معناي داراي دمه و دود و بخار.
👈🏻 البرز
البرز در پهلوي، هربرز، هره‌برز، هربورس و در اوستا، هره برزئيتي و يا هارابرزايتي ناميده شده است.
اين اسم مركب از دو جزء هر به معني كوه و برز به معني بالا، بلند و بزرگ و در مجموع به معني كوه بلند، كوه مرتفع و كوه بزرگ است.
👈🏻 زاگرس
ریشه اوستایی آن زاگر Za-G'R' به معنای کوه بزرگ است.
بنا به نظر آقاي دكتر پرويز اذكائي نام زاگرس برگرفته شده از نام يكي از قبايل ماد به نام زاگارثی/ساگارتی (Zagarthians/Sagarthians) بوده كه با تغيير ساگارت= زاگارت= زاگرت به زاگرس تبديل شده است.
واژه زاكرو به معني پشته بلند سربركشيده است و همين واژه در نزد يونانيان زاگرس شده است.
👈🏻 تفتان
درباره نام تفتان برخي معتقدند كه اين نام از واژه‌ي تفت به معناي گرم و سوزان آمده است و اين نامگذاري به سبب خروج دمه‌هاي آتشفشاني مركب از بخارآب و گازگوگرد از دهانه‌ي آن است.
👈🏻 سبلان
سبلان را در محل سولان گويند.
بعضي آن‌را برگرفته از كلمه‌ي تركي سو-آلان به معني آبگير مي‌دانند.
شايد اين وجه تسميه به سبب وجود برف‌هاي دايمي بوده كه هميشه آب‌ها و چشمه‌ها از آن جاري است.
در زبان ترکی ساوالان از دو کلمه "ساو" به معنی "وحی" و "آلان" هم یعنی "گرفتن" نیز به کار برده شده است که در اینصورت "ساوالان" به معنی "وحی گیرنده" نیز می باشد.
👈🏻توچال
به معني چال آبگير و درياچه‌ي كوچك است.
چون قله توچال در كنار درياچه قرار دارد آن را بدين نام خوانده‌اند.
👈🏻 خرسان
از كوه‌هاي تخت سليمان. به مناسبت وجود خرس‌هاي زياد در اين منطقه آن را خرسان ناميده‌اند.
👈🏻 دركه
واژه دركه مصغر و کوچک شده دره به معني دره كوچك است.
👈🏻 شيركوه
واقع در جنوب غربي يزد.
دو روايت براي وجه تسميه وجود دارد :
۱- شكل كوه مانند شيري است كه سر بر دست نهاده و خفته است
۲- قله اين كوه در بيشتر روزهاي سال از برف پوشيده و به رنگ شير، سفيد است.
👈🏻 كركس
در ۱۲ كيلومتري جنوب غربي نطنز قرار دارد. حمداله مستوفي در باره‌ي كركس نوشته است:
كوهي سخت بلند است و از بلندي كركس بر فرازش نمي‌رود.
👈🏻 هزار
فراواني وجود گياهان معطر و داروئي گوناگوني است كه قبلا به هزارگياه معروف بوده و وجود گياهان معطري كه عطر آن فضاي كوهستان را آكنده مي‌سازد.
👈🏻 الموت
قلعه الموت را به سبب ارتفاعي كه دارد ((اله‌موت)) گفتند يعني عقاب آشيان، زيرا ((اله)) به معني عقاب و ((آموت)) به معني آشيان است
و چون عقاب در جاهاي بلند آشيان مي‌كند، آن قلعه را بدين نام خوانده‌اند و به كثرت استعمال ((الموت)) شده است.
👈🏻 كافركوه
در امتداد ديوار عظيم پلوار واقع شده است. وجه تسميه اين قله به دليل سختي و خشني صخره‌ها و ديواره‌هايش مي‌باشد.
منبع ؛
- كتاب كوه‌ها و غارهاي ايران، ص۳۲۰
- فرهنگ معین و دهخدا
- تاريخ تهران
- جغرافياي تاريخي شهرها
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ پیشینهٔ اصطلاحِ «دستورِ» زبانِ فارسی
استاد زنده‌یاد محمدرضا باطنی در کتابِ کم‌حجم اما پرفایدهٔ «نگاهی تازه به دستورِ زبان»، بخشی آورده‌اند با عنوانِ «دستورِ زبانِ سنّتی». ایشان در مدخلِ بحث، مروری‌دارند بر تاریخچهٔ دستورنویسیِ امروز. استاد یادآورشدند: «قسمتِ اعظمِ اطلاعاتی که در این مبحث آمده» از «مقالهٔ سودمندِ» «دستورِ زبانِ فارسی» اثر استاد جلال‌الدینِ همایی (چاپ‌شده در مجلهٔ «فرهنگستان»)اخذشده‌است. ازجمله جایی ازقولِ همایی آمده:
«نخستین کسی که کلمهٔ «دستور» را برای نامِ قواعدِ زبانِ پارسی اختیارکرده و قواعدِ فارسی را از عربی جداساخته و از دایرهٔ ترجمه و تقلیدِ عرب قدم بیرو‌نهاده [...] میرزا حبیبِ اصفهانی است».
مرادِ استاد همایی کتابِ «دستورِ سخن» است که سالِ ۱۳۲۸ ه. ق در استامبول چاپ‌شده‌است. میرزا حبیب خود ده سالِ بعد (۱۳۳۸ ه. ق) تلخیص و ساده‌‌شد‌هٔ اثرِ خویش را با عنوانِ «دبستانِ سخن» منتشرکرده‌است.
چنان‌که آمد این اثر نخستین دستورِ زبانِ فارسیِ تألیف‌شده برپایهٔ زبان‌های غربی (فرانسه) است. نویسنده خود در توضیحِ عنوانِ اثر آورده: «به‌اسلوبِ السنهٔ مغرب‌زمین» (محمدرضا باطنی، انتشاراتِ آگاه، چ ششم، ۱۳۷۳، ص ۵_۲۲).
اما امروزه دستِ‌کم می‌دانیم دو سال پیش از اثرِ میرزا حبیب، کتابی دربارهٔ اصولِ زبانِ فارسی در شبه‌قاره تألیف شده و اصطلاحِ «دستور» در عنوانش آمده‌است. در کتابِ «دستورِ زبانِ فارسی در شبه‌قارهٔ هند» تألیفِ دکتر حاج‌سیدجوادی، فصلی آمده باعنوانِ «نامِ دستورهای فارسی». ذیلِ این فصل نیز بخشی آمده با عنوانِ «نام‌گذاری براساسِ واژهٔ دستور». در این بخش آمده نخستین‌بار این میرزا محمدتقی سنجرِ قزوینی بوده که سالِ ۱۲۹۶ ه. ق کتابی تألیف‌کرده و عنوانش را «دستورِ سخن» نهاده‌است.
گرچه دکتر حاج‌سیدجوادی می‌نویسد «این کتاب در آن تاریخ ازلحاظِ محتوی نیز در ارتقای دستورنویسیِ زبانِ فارسی درجهٔ اول را احرازکرده‌است»، اما از مرورِ چکیدهٔ مطالبی که آورده‌اند مشخص است که کم‌و‌بیش برپایهٔ صرف‌و‌نحونویسی‌های مرسوم در زبانِ فارسی تألیف شده‌است. این اثر مشتمل بر «مقدمه»، چهارده «دستور» و «خاتمه» است. مطالبِ کتاب از «معنی پارسی» (مقدمه) و «اصطلاحِ پارسی»، «حروفِ تهجّی» و تفاوتِ «دال» با «ذال» آغاز میشود و به «چگونگیِ املا» (دستورِ چهاردهم) ختم میشود. در عنوانِ «خاتمه» نیز آمده: «بعضی از حکایات و عباراتِ موعظه و نصیحت و لطایفِ حکمت‌انگیزِ پارسی از مقدّمین است به‌نظم و به‌نثر».
از مرورِ همین فهرست روشن‌می‌شود که مطالبِ اثر از تازگیِ کتابِ میرزاحبیب بی‌بهره‌است.
نویسندهٔ ایرانیِ این اثر که بنابه‌گفتهٔ خود برای سیر و سیاحت به هندوستان سفرکرده بود، در بخشی از مقدمهٔ کتابش آورده:
«چون خاکسار [...] اهلِ آن مُلک را به زبانِ پارسی طالب و آشنا دیده بر خود لازم‌شمردم که رساله‌ای در قواعدِ زبانِ دری به‌جهتِ اربابِ درایت ازروی اصطلاح و استعمال و قواعدِ مقرّرهٔ مدوّنهٔ مضبوطِ پارسیانِ عذب‌البیان نگاشته و به‌یادگار بازگذارم [...] و این رساله را «دستورِ سخن» نام‌نهادیم» (دستورِ زبانِ فارسی در شبه‌قارهٔ هند، دکتر سیدکمالِ حاج‌سیدجوادی، نشرِ روزگار، ۱۳۸۰، صص ۶_۷۴).
البته دکتر حاج‌سیدجوادی به چندین اثرِ دیگر اشاره‌می‌کند که واژهٔ «دستور» در آنها نیز آمده اما محتوایشان دربارهٔ فنّ انشاء و مقدّماتِ نویسندگی است:
۱_ دستور‌الإنشاء (از محمدفائقِ لکنهویی)
۲_ دستور‌الصّبیان (اثرِ نونده رلی)
۳_ دستور‌المکتوبات (مولف نامعلوم)
۴_ دستور‌المبتدی (از ابنِ نصیر)
ایشان احتمال‌می‌دهند سنجرِ قزوینی نامِ کتابش را بر اساسِ عنوانِ چنین آثاری برگزیده‌است. گفتنی است پیش‌از اثرِ سنجرِ قزوینی، غالباً به‌جای اصطلاحِ «دستور» از تعابیری هم‌چون «قوائد»، «قوانین»، «اصول» و ... برای توصیفِ صرف و نحو و ساختمانِ زبانٍ فارسی بهره‌گرفته‌می‌شد.
جالب آن‌که محمدفائق بنِ غلامحسینِ لکنهویی (درگذشته به ۱۲۴۱ ه. ق)، نویسندهٔ «دستور الإنشاء»، کتابی هم دربارهٔ دستورِ زبانِ فارسی دارد اما عنوانِ آن «مخزن‌الفوائد» است! (همان، ص ۱۷۷).
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
استاد زنده‌یاد محمدرضا باطنی در کتابِ کم‌حجم اما پرفایدهٔ «نگاهی تازه به دستورِ زبان»، بخشی آورده‌اند با عنوانِ «دستورِ زبانِ سنّتی». ایشان در مدخلِ بحث، مروری‌دارند بر تاریخچهٔ دستورنویسیِ امروز. استاد یادآورشدند: «قسمتِ اعظمِ اطلاعاتی که در این مبحث آمده» از «مقالهٔ سودمندِ» «دستورِ زبانِ فارسی» اثر استاد جلال‌الدینِ همایی (چاپ‌شده در مجلهٔ «فرهنگستان»)اخذشده‌است. ازجمله جایی ازقولِ همایی آمده:
«نخستین کسی که کلمهٔ «دستور» را برای نامِ قواعدِ زبانِ پارسی اختیارکرده و قواعدِ فارسی را از عربی جداساخته و از دایرهٔ ترجمه و تقلیدِ عرب قدم بیرو‌نهاده [...] میرزا حبیبِ اصفهانی است».
مرادِ استاد همایی کتابِ «دستورِ سخن» است که سالِ ۱۳۲۸ ه. ق در استامبول چاپ‌شده‌است. میرزا حبیب خود ده سالِ بعد (۱۳۳۸ ه. ق) تلخیص و ساده‌‌شد‌هٔ اثرِ خویش را با عنوانِ «دبستانِ سخن» منتشرکرده‌است.
چنان‌که آمد این اثر نخستین دستورِ زبانِ فارسیِ تألیف‌شده برپایهٔ زبان‌های غربی (فرانسه) است. نویسنده خود در توضیحِ عنوانِ اثر آورده: «به‌اسلوبِ السنهٔ مغرب‌زمین» (محمدرضا باطنی، انتشاراتِ آگاه، چ ششم، ۱۳۷۳، ص ۵_۲۲).
اما امروزه دستِ‌کم می‌دانیم دو سال پیش از اثرِ میرزا حبیب، کتابی دربارهٔ اصولِ زبانِ فارسی در شبه‌قاره تألیف شده و اصطلاحِ «دستور» در عنوانش آمده‌است. در کتابِ «دستورِ زبانِ فارسی در شبه‌قارهٔ هند» تألیفِ دکتر حاج‌سیدجوادی، فصلی آمده باعنوانِ «نامِ دستورهای فارسی». ذیلِ این فصل نیز بخشی آمده با عنوانِ «نام‌گذاری براساسِ واژهٔ دستور». در این بخش آمده نخستین‌بار این میرزا محمدتقی سنجرِ قزوینی بوده که سالِ ۱۲۹۶ ه. ق کتابی تألیف‌کرده و عنوانش را «دستورِ سخن» نهاده‌است.
گرچه دکتر حاج‌سیدجوادی می‌نویسد «این کتاب در آن تاریخ ازلحاظِ محتوی نیز در ارتقای دستورنویسیِ زبانِ فارسی درجهٔ اول را احرازکرده‌است»، اما از مرورِ چکیدهٔ مطالبی که آورده‌اند مشخص است که کم‌و‌بیش برپایهٔ صرف‌و‌نحونویسی‌های مرسوم در زبانِ فارسی تألیف شده‌است. این اثر مشتمل بر «مقدمه»، چهارده «دستور» و «خاتمه» است. مطالبِ کتاب از «معنی پارسی» (مقدمه) و «اصطلاحِ پارسی»، «حروفِ تهجّی» و تفاوتِ «دال» با «ذال» آغاز میشود و به «چگونگیِ املا» (دستورِ چهاردهم) ختم میشود. در عنوانِ «خاتمه» نیز آمده: «بعضی از حکایات و عباراتِ موعظه و نصیحت و لطایفِ حکمت‌انگیزِ پارسی از مقدّمین است به‌نظم و به‌نثر».
از مرورِ همین فهرست روشن‌می‌شود که مطالبِ اثر از تازگیِ کتابِ میرزاحبیب بی‌بهره‌است.
نویسندهٔ ایرانیِ این اثر که بنابه‌گفتهٔ خود برای سیر و سیاحت به هندوستان سفرکرده بود، در بخشی از مقدمهٔ کتابش آورده:
«چون خاکسار [...] اهلِ آن مُلک را به زبانِ پارسی طالب و آشنا دیده بر خود لازم‌شمردم که رساله‌ای در قواعدِ زبانِ دری به‌جهتِ اربابِ درایت ازروی اصطلاح و استعمال و قواعدِ مقرّرهٔ مدوّنهٔ مضبوطِ پارسیانِ عذب‌البیان نگاشته و به‌یادگار بازگذارم [...] و این رساله را «دستورِ سخن» نام‌نهادیم» (دستورِ زبانِ فارسی در شبه‌قارهٔ هند، دکتر سیدکمالِ حاج‌سیدجوادی، نشرِ روزگار، ۱۳۸۰، صص ۶_۷۴).
البته دکتر حاج‌سیدجوادی به چندین اثرِ دیگر اشاره‌می‌کند که واژهٔ «دستور» در آنها نیز آمده اما محتوایشان دربارهٔ فنّ انشاء و مقدّماتِ نویسندگی است:
۱_ دستور‌الإنشاء (از محمدفائقِ لکنهویی)
۲_ دستور‌الصّبیان (اثرِ نونده رلی)
۳_ دستور‌المکتوبات (مولف نامعلوم)
۴_ دستور‌المبتدی (از ابنِ نصیر)
ایشان احتمال‌می‌دهند سنجرِ قزوینی نامِ کتابش را بر اساسِ عنوانِ چنین آثاری برگزیده‌است. گفتنی است پیش‌از اثرِ سنجرِ قزوینی، غالباً به‌جای اصطلاحِ «دستور» از تعابیری هم‌چون «قوائد»، «قوانین»، «اصول» و ... برای توصیفِ صرف و نحو و ساختمانِ زبانٍ فارسی بهره‌گرفته‌می‌شد.
جالب آن‌که محمدفائق بنِ غلامحسینِ لکنهویی (درگذشته به ۱۲۴۱ ه. ق)، نویسندهٔ «دستور الإنشاء»، کتابی هم دربارهٔ دستورِ زبانِ فارسی دارد اما عنوانِ آن «مخزن‌الفوائد» است! (همان، ص ۱۷۷).
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
معروف ترین واحد های شمارش( ممیز)
باب: خانه،مِلک،چادر،ساختمان از قبیل دکان،حجره،رستوران،مسجد، فروشگاه،حمّام،تصفیه‌خانه
بار: وزن، نمونه (یک بار هندوانه، سه بار سبزی)
بارخانه: صندوق جواهر (یک بارخانه فیروزه)
بدره: بسته نقدینه‌ها (یک بدره اشرفی)، اشرفی، سکه‌های زر
برگ: کاغذ،ورق
بطانه: خز،سنجاب،پوست بخارایی
بطری: نوشیدنی ها بغل: حجم و وزن (یک بغل سبزی،یک بغل آجیل و شیرینی)
بقچه: نخ، بسته نخ،رخت،شال
بوته: درخت بی‌تنه مانند گل و گیاهان زینتی (مثل یک بوته نعنا)
بند: کاغذ.
بَهله: پرنده‌های شکاری (بهله در اصل به معنی دستکشی است که بازدارها به دست می‌کنند)
پاره: ده، روستا
پارچه: آبادی
پُرس: چلوکباب، غذا و مانند آن
پیمانه: مایعات و گاه چیزهای دیگر
تا: اکثر چیزها، مطلق اشیاء شمارشی مانند «پنج تا اتاق»، مطلق عدد مانند "سه تا"
تار: مو
تازیانه: افعی، مارهای سمی
تخته: مفروشات (فرش، قالی، قالیچه، گلیم، زیلو، پتو، جاجیم، پارچه، لحاف، تشک، لوح، برات)
تَن:انسان
تُن: واحد وزن.
توپ: پارچه(بیست متر پارچه بسته‌بندی‌شده لباس را یک توپ می‌گویند.)
جام: شیشه، شراب.
جفت: کفش، جوراب.
جریب: واحد مساحت برای زمین و ملک
جلد: کتاب، مجله .
حلقه: فیلم عکاسی، لاستیک، مار دانه: تخم مرغ.
دست: قاشق و چنگال، رخت‌خواب.
دستگاه: ماشین‌آلات، خودرو، آپارتمان.
راًس: گوسفند، گاو.
رشته: قنات.
زنجیر: فیل.
شاخه: گُل، آهن‌آلات.
عدد: در، پنجره.
عدل: پنبه .
فروند: هواپیما، ناو، خودروهای نظامی.
فقره: پرونده، برات، چک، سفته، فیش بانکی، گواهینامه، برداری، جواز، وام، مِلک، لایحه، جرم، قتل، سرقت، حادثهٔ رانندگی.
قالب: صابون.
قبضه: تفنگ قرص:نان قلاده:پلنگ، یوزپلنگ، سگ و...
قطعه:تمبر،عکس.
نخ: سیگار
نفر: انسان، شتر، درخت خرما.
واحد: حمام، آپارتمان، منزل مسکونی.
بار: واحد شمارش کالاهایی که به مقیاس معیّنی بسته بندی می‌شوند..
برگ: واحدشمارش کاغذهای جلدنشده
بند: واحدشمارش یک دسته کاغذومقوابه مقدارمعین
تخته: واحدشمارش قالی، پتووفرش.
توپ: واحدشمارش پارچه ندوخته.
تیر: واحدشمارش قشنگ.
ثوب: واحدشمارش لباس دوخته.
جام: واحدشمارش شیشه پنجره، آیینه.
جفت: واحدشمارش کفش،جوراب،دستکش.
جلد: واحدشمارش کتاب.
جین: واحدشمارش قرقره،دکمه، مداد.
حب: واحدشمارش قند،آب نبات،قرص.
حلقه: واحدشمارش اشیای گرد،چاه.
دانه: واحدشمارش گردو،مداد ودیگراشیای قابل شمارش.
دستگاه: واحدشمارش ماشین آلات،رادیو، تلویزیون و...
دسته: واحدشمارش گل وگیاه.
دوجین: واحدشمارش بسته‌های دوازده تایی(کمربند، گردنبند).
دهنه: واحدشمارش دکان ومغازه ،قنات.
سر: واحدشمارش افرادخانواده.
سکه: واحدشمارش انواع پول فلزی.
شعله: واحدشمارش لامپ وشمع ونظایرآن.
شیشه: واحدشمارش ظروف مایعات.
طاقه: واحدشمارش پارچه،شال،شال گردن.
طغرا: واحدشمارش نامه،پاکت وسندهای دیگر.
عدد: واحد شمارش پرندگان،درب،پنجره ودیگراشیای قابل شمارش.
عدل: واحد شمارش دسته‌های بزرگ وسنگین کالا،پنبه، پارچه وکاغذ .
ارّابه: واحدشمارش توپ وتانک،اسلحه سنگین چرخ دار
فال: واحدشمارش گردو.
فروند: واحد شمارش وسایل نقلیّهٔ ی هوایی ودریایی.
فقره: واحدشمارش گواهینامه،اسنادپرداختی(چک وسفته).
قبضه: واحد شمارش چاقو ، مسسل.
قراسه: واحدشمارش. بندکفش،مدادولوازم تحریر.
قطره: واحد شمارش اشک،خون،جوهروبعضی مایعات دیگر.
قطعه: واحد شمارش عکس،شعر،زمین وفرش.
قلّاده: واحد شمارش جانوران وحشی.
قواره: واحد شمارش زمین و پارچه.
گله: واحد شمارش دسته‌های مختلف جانوران.
لوله: واحد شمارش اشیای استوانه‌ای شکل وخمیری شکل مانند خمیردندان.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
باب: خانه،مِلک،چادر،ساختمان از قبیل دکان،حجره،رستوران،مسجد، فروشگاه،حمّام،تصفیه‌خانه
بار: وزن، نمونه (یک بار هندوانه، سه بار سبزی)
بارخانه: صندوق جواهر (یک بارخانه فیروزه)
بدره: بسته نقدینه‌ها (یک بدره اشرفی)، اشرفی، سکه‌های زر
برگ: کاغذ،ورق
بطانه: خز،سنجاب،پوست بخارایی
بطری: نوشیدنی ها بغل: حجم و وزن (یک بغل سبزی،یک بغل آجیل و شیرینی)
بقچه: نخ، بسته نخ،رخت،شال
بوته: درخت بی‌تنه مانند گل و گیاهان زینتی (مثل یک بوته نعنا)
بند: کاغذ.
بَهله: پرنده‌های شکاری (بهله در اصل به معنی دستکشی است که بازدارها به دست می‌کنند)
پاره: ده، روستا
پارچه: آبادی
پُرس: چلوکباب، غذا و مانند آن
پیمانه: مایعات و گاه چیزهای دیگر
تا: اکثر چیزها، مطلق اشیاء شمارشی مانند «پنج تا اتاق»، مطلق عدد مانند "سه تا"
تار: مو
تازیانه: افعی، مارهای سمی
تخته: مفروشات (فرش، قالی، قالیچه، گلیم، زیلو، پتو، جاجیم، پارچه، لحاف، تشک، لوح، برات)
تَن:انسان
تُن: واحد وزن.
توپ: پارچه(بیست متر پارچه بسته‌بندی‌شده لباس را یک توپ می‌گویند.)
جام: شیشه، شراب.
جفت: کفش، جوراب.
جریب: واحد مساحت برای زمین و ملک
جلد: کتاب، مجله .
حلقه: فیلم عکاسی، لاستیک، مار دانه: تخم مرغ.
دست: قاشق و چنگال، رخت‌خواب.
دستگاه: ماشین‌آلات، خودرو، آپارتمان.
راًس: گوسفند، گاو.
رشته: قنات.
زنجیر: فیل.
شاخه: گُل، آهن‌آلات.
عدد: در، پنجره.
عدل: پنبه .
فروند: هواپیما، ناو، خودروهای نظامی.
فقره: پرونده، برات، چک، سفته، فیش بانکی، گواهینامه، برداری، جواز، وام، مِلک، لایحه، جرم، قتل، سرقت، حادثهٔ رانندگی.
قالب: صابون.
قبضه: تفنگ قرص:نان قلاده:پلنگ، یوزپلنگ، سگ و...
قطعه:تمبر،عکس.
نخ: سیگار
نفر: انسان، شتر، درخت خرما.
واحد: حمام، آپارتمان، منزل مسکونی.
بار: واحد شمارش کالاهایی که به مقیاس معیّنی بسته بندی می‌شوند..
برگ: واحدشمارش کاغذهای جلدنشده
بند: واحدشمارش یک دسته کاغذومقوابه مقدارمعین
تخته: واحدشمارش قالی، پتووفرش.
توپ: واحدشمارش پارچه ندوخته.
تیر: واحدشمارش قشنگ.
ثوب: واحدشمارش لباس دوخته.
جام: واحدشمارش شیشه پنجره، آیینه.
جفت: واحدشمارش کفش،جوراب،دستکش.
جلد: واحدشمارش کتاب.
جین: واحدشمارش قرقره،دکمه، مداد.
حب: واحدشمارش قند،آب نبات،قرص.
حلقه: واحدشمارش اشیای گرد،چاه.
دانه: واحدشمارش گردو،مداد ودیگراشیای قابل شمارش.
دستگاه: واحدشمارش ماشین آلات،رادیو، تلویزیون و...
دسته: واحدشمارش گل وگیاه.
دوجین: واحدشمارش بسته‌های دوازده تایی(کمربند، گردنبند).
دهنه: واحدشمارش دکان ومغازه ،قنات.
سر: واحدشمارش افرادخانواده.
سکه: واحدشمارش انواع پول فلزی.
شعله: واحدشمارش لامپ وشمع ونظایرآن.
شیشه: واحدشمارش ظروف مایعات.
طاقه: واحدشمارش پارچه،شال،شال گردن.
طغرا: واحدشمارش نامه،پاکت وسندهای دیگر.
عدد: واحد شمارش پرندگان،درب،پنجره ودیگراشیای قابل شمارش.
عدل: واحد شمارش دسته‌های بزرگ وسنگین کالا،پنبه، پارچه وکاغذ .
ارّابه: واحدشمارش توپ وتانک،اسلحه سنگین چرخ دار
فال: واحدشمارش گردو.
فروند: واحد شمارش وسایل نقلیّهٔ ی هوایی ودریایی.
فقره: واحدشمارش گواهینامه،اسنادپرداختی(چک وسفته).
قبضه: واحد شمارش چاقو ، مسسل.
قراسه: واحدشمارش. بندکفش،مدادولوازم تحریر.
قطره: واحد شمارش اشک،خون،جوهروبعضی مایعات دیگر.
قطعه: واحد شمارش عکس،شعر،زمین وفرش.
قلّاده: واحد شمارش جانوران وحشی.
قواره: واحد شمارش زمین و پارچه.
گله: واحد شمارش دسته‌های مختلف جانوران.
لوله: واحد شمارش اشیای استوانه‌ای شکل وخمیری شکل مانند خمیردندان.
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
■@Ensaniaa●.pdf
246 KB
🌍 نمونه سوالات امتحان نهایی درس ادبیات فارسی پایه دوازدهم انسانی
🌍 ۷ شهریور ماه ۹۸
🔑 همراه با کلید و پاسخنامه
@ferdosesokhan
🌍 ۷ شهریور ماه ۹۸
🔑 همراه با کلید و پاسخنامه
@ferdosesokhan
@Ensani_Channel.zip
3.3 MB
🌍 امتحانات نهایی تمام دروس پایه دوازدهم انسانی 👈🏻 خرداد ماه ۹۸ همراه با پاسخ تشریحی
🔹 دین_و_زندگی
🔸 ریاضی_و_آمار
🔹 علوم_و_فنون_ادبی
🔸 جغرافیا
🔹 تاریخ
🔸 فارسی
🔹 زبان_انگلیسی
🔸 فلسفه (چاپ ۹۷)
🔹 عربی
🔸 سلامت_و_بهداشت
🔹 جامعه_شناسی
🍒 امتحانات ویژه دانش آموزان مدارس روزانه، بزرگسال و داوطلبان آزاد سراسر کشور در نوبت خرداد ماه سال 1398 توسط مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش برگزار شده است.
@ferdosesokhan
🔹 دین_و_زندگی
🔸 ریاضی_و_آمار
🔹 علوم_و_فنون_ادبی
🔸 جغرافیا
🔹 تاریخ
🔸 فارسی
🔹 زبان_انگلیسی
🔸 فلسفه (چاپ ۹۷)
🔹 عربی
🔸 سلامت_و_بهداشت
🔹 جامعه_شناسی
🍒 امتحانات ویژه دانش آموزان مدارس روزانه، بزرگسال و داوطلبان آزاد سراسر کشور در نوبت خرداد ماه سال 1398 توسط مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش برگزار شده است.
@ferdosesokhan
@Ensani_Channel.zip
3.6 MB
🌍 امتحانات نهایی تمام دروس پایه دوازدهم انسانی 👈🏻 شهریور ماه ۹۸ همراه با پاسخ تشریحی
🔹 دین_و_زندگی
🔸 ریاضی_و_آمار
🔹 علوم_و_فنون_ادبی
🔸 جغرافیا
🔹 تاریخ
🔸 فارسی
🔹 زبان_انگلیسی
🔸 فلسفه (چاپ ۹۷)
🔹 عربی
🔸 سلامت_و_بهداشت
🔹 جامعه_شناسی
🍒 امتحانات ویژه دانش آموزان مدارس روزانه، بزرگسال و داوطلبان آزاد سراسر کشور در نوبت شهریور ماه سال 1398 توسط مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش برگزار شده است.
@ferdosesokhan
🔹 دین_و_زندگی
🔸 ریاضی_و_آمار
🔹 علوم_و_فنون_ادبی
🔸 جغرافیا
🔹 تاریخ
🔸 فارسی
🔹 زبان_انگلیسی
🔸 فلسفه (چاپ ۹۷)
🔹 عربی
🔸 سلامت_و_بهداشت
🔹 جامعه_شناسی
🍒 امتحانات ویژه دانش آموزان مدارس روزانه، بزرگسال و داوطلبان آزاد سراسر کشور در نوبت شهریور ماه سال 1398 توسط مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش برگزار شده است.
@ferdosesokhan
●@Ensaniaa■.pdf
7.3 MB
✅ نمونه سوالات نهایی فارسی دوازدهم انسانی
◀️ همراه با: معنی جملات و ابیات مهم، سوالات دستور زبان، آرایه های ادبی، درک مطلب و خودآزمایی، نمونه سوالات نهایی اخیر
@ferdosesokhan
◀️ همراه با: معنی جملات و ابیات مهم، سوالات دستور زبان، آرایه های ادبی، درک مطلب و خودآزمایی، نمونه سوالات نهایی اخیر
@ferdosesokhan
●@Ensaniaa●.pdf
3.3 MB
✅ جزوه شرح دروس فارسی دوازدهم انسانی
◀️ در سه قلمرو: زبانی ادبی و فکری
بعلاوه ی کارگاه متن پژوهی با پاسخ
@ferdosesokhan
◀️ در سه قلمرو: زبانی ادبی و فکری
بعلاوه ی کارگاه متن پژوهی با پاسخ
@ferdosesokhan
@jozveh_nub.pdf
3 MB
⚠️ #پســـــت_ویــــــــژه ⚠️
📝 سوالات امتحان نهایی +شبه نهایی فارسی 3 رشته انسانی
🔖 ویژه پایه دوازدهم
📌 نظام جدید
@ferdosesokhan
📝 سوالات امتحان نهایی +شبه نهایی فارسی 3 رشته انسانی
🔖 ویژه پایه دوازدهم
📌 نظام جدید
@ferdosesokhan