✳️انواع قافیه در شعر فارسی
❇️ قافیه ی میانی:
در این نوع قافیه،هر مصراع خود به دو نیم مصراع تقسیم شده و کلمات قافیه در پایان نیم مصراع ها می آیند
در رفتن جان از بدن،گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم‌خویشتن،دیدم که جانم می رود
کلمات:بدن،سخن و خویشتن واژگان قافیه های میانی هستند.
نکته:همان طور که می بینید قافیه ی میانی در هر بیت معمولا سه بار و در پایان نیم مصراع ها می آید و در پایان بیت قافیه ی اصلی شعر قرار دارد.
❇️ قافیه ی درونی:
قافیه ی درونی همچون قافیه ی میانی است با این تفاوت که جای مشخصی ندارد و در هر جایی از بیت می تواند بیاید(در پایان نیم مصراع ها قرار نمی گیرد)
یار مرا غار مرا عشق جگر خوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا
واژه های یار،غار،جگرخوار و نگه دار در اثنای بیت آمده و قافیه ی درونی دارند.
❇️ ذوقافیتین
گاه در پایان ابیات دو قافیه قرار می گیرد.
در این گونه موارد،قافیه ی پایانی،
قافیه ی اصلی و قافیه ی قبل آن
قافیه ی فرعی یا قافیه ی دوم نامیده می شود.
آتش است این بانگ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
✅ نکته:
همان طور که ملاحظه می کنید ذوقافیتین اغلب در مواردی می آید که واژه ی دوم به ظاهر ردیف است اما خوب می دانید که کلمات ردیف علاوه بر ظاهر یکسان باید در یک معنی یا نوع دستوری باشند.
در بیت فوق نیست اول فعل و باد اسم است.
در مصراع دوم عکس این مطلب است نیست اسم و باد فعل است.(=جناس تام)
نمونه ی دیگر از ذوقافیتین:
دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد
من نیز دل به باد دهم هرچه باد باد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
❇️ قافیه ی میانی:
در این نوع قافیه،هر مصراع خود به دو نیم مصراع تقسیم شده و کلمات قافیه در پایان نیم مصراع ها می آیند
در رفتن جان از بدن،گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم‌خویشتن،دیدم که جانم می رود
کلمات:بدن،سخن و خویشتن واژگان قافیه های میانی هستند.
نکته:همان طور که می بینید قافیه ی میانی در هر بیت معمولا سه بار و در پایان نیم مصراع ها می آید و در پایان بیت قافیه ی اصلی شعر قرار دارد.
❇️ قافیه ی درونی:
قافیه ی درونی همچون قافیه ی میانی است با این تفاوت که جای مشخصی ندارد و در هر جایی از بیت می تواند بیاید(در پایان نیم مصراع ها قرار نمی گیرد)
یار مرا غار مرا عشق جگر خوار مرا
یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا
واژه های یار،غار،جگرخوار و نگه دار در اثنای بیت آمده و قافیه ی درونی دارند.
❇️ ذوقافیتین
گاه در پایان ابیات دو قافیه قرار می گیرد.
در این گونه موارد،قافیه ی پایانی،
قافیه ی اصلی و قافیه ی قبل آن
قافیه ی فرعی یا قافیه ی دوم نامیده می شود.
آتش است این بانگ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
✅ نکته:
همان طور که ملاحظه می کنید ذوقافیتین اغلب در مواردی می آید که واژه ی دوم به ظاهر ردیف است اما خوب می دانید که کلمات ردیف علاوه بر ظاهر یکسان باید در یک معنی یا نوع دستوری باشند.
در بیت فوق نیست اول فعل و باد اسم است.
در مصراع دوم عکس این مطلب است نیست اسم و باد فعل است.(=جناس تام)
نمونه ی دیگر از ذوقافیتین:
دوش آگهی ز یار سفر کرده داد باد
من نیز دل به باد دهم هرچه باد باد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
#نکته_های_کنکوری_۱۴۰۰
#تاریخ_ادبیات
#مشفق_کاظمي :نويسنده ي نخستين رمان اجتماعي درباره ي وضع حقارت آميز
زنان ايرانيبه نام «تهران مخوف »که جلد دوم آن با نام «يادگارشب »منتشرشده است .
#عباس_خليلي :در نجف متولد شد. از آثار او مي توان به «روزگار سياه »،«انتقام »،«انسان
واسرار شب »اشاره کرد. اين آثار مذکور با نثري احساساتي وآکنده از لغات عربي درباره ي تيره
روزي زنان نوشته شده است .(روزگار سياه الهام گرفته از «مادام کامليا»است .)
نکته :دواثر «يادگارشب »و«روزگار سياه » همواره در تست هاي مختلف مورد سوال قرار
گرفته اند بدين صورت که «يادگار شب »رابه عباس خليلي نسبت داده اند و«روزگار سياه »را به مشفق کاظمي. براي به خاطر سپردن اين دو اثر مي توانيد از #تکنيک زير استفاده کنيد:
«يادگارش ب »و«تهران مخوف »که به ترتيب داراي حروف ش وف هستنداز آثار
«مشفق کاظمي» هستند که داراي دو حرف ش وف است . و«روزگار سياه » که داراي
حرف س است .اثر «عباس خليلي» است که داراي حرف س است .
اين دو اثر درسراسري ٨٢هنر،زبان ٨٦، رياضي٩١،خارج از کشور ٨٨ مورد سوال قرار گرفته اند.
@ferdosesokhan
#تاریخ_ادبیات
#مشفق_کاظمي :نويسنده ي نخستين رمان اجتماعي درباره ي وضع حقارت آميز
زنان ايرانيبه نام «تهران مخوف »که جلد دوم آن با نام «يادگارشب »منتشرشده است .
#عباس_خليلي :در نجف متولد شد. از آثار او مي توان به «روزگار سياه »،«انتقام »،«انسان
واسرار شب »اشاره کرد. اين آثار مذکور با نثري احساساتي وآکنده از لغات عربي درباره ي تيره
روزي زنان نوشته شده است .(روزگار سياه الهام گرفته از «مادام کامليا»است .)
نکته :دواثر «يادگارشب »و«روزگار سياه » همواره در تست هاي مختلف مورد سوال قرار
گرفته اند بدين صورت که «يادگار شب »رابه عباس خليلي نسبت داده اند و«روزگار سياه »را به مشفق کاظمي. براي به خاطر سپردن اين دو اثر مي توانيد از #تکنيک زير استفاده کنيد:
«يادگارش ب »و«تهران مخوف »که به ترتيب داراي حروف ش وف هستنداز آثار
«مشفق کاظمي» هستند که داراي دو حرف ش وف است . و«روزگار سياه » که داراي
حرف س است .اثر «عباس خليلي» است که داراي حرف س است .
اين دو اثر درسراسري ٨٢هنر،زبان ٨٦، رياضي٩١،خارج از کشور ٨٨ مورد سوال قرار گرفته اند.
@ferdosesokhan
✳️ ویژگی‌های بازی زبانی پست مدرنی ایرانی چیست؟
باید عرض کنم که بازی زبانی در پسا ساختار گرایی و پست مدرن مطرح شد که بقول شما یک شاخصه و فاکتور جهانی دارد و با ترجمه شعر و ادبیاتش به زبا نهای گوناگون در جوامع مختلف هم پذیرفته شد و هنرمندان و شاعران هم به اندازه ی قابلیت و ظرفیت خود از این بازی زبانی استفاده ی بجا و نابجا می کنند !؛
گاهی تقلید آنقدر کورکورانه و نخ نماست که اصلا با زبان بومی و منطقه ای شاعر و نویسنده و منتقد بیگانه است و بیشتر به شطحیات پست مدرنی و پرت و پلا گویی و ذهن پربشی و زبان پریشی می رسد و سر از بیماریهای شیزوفرنی و اسکیزو فرنی در میآورد یعنی هذیان و اباطیل !!
اما هستند شاعران و نویسندگانی که زحمت می کشند زبان را که در هنر ناهنجار است و مثل زبان علم و دانش هنجار و نرم نیست حتی در حالت ناخودآگاه و تخیلی اش که آشفتگی و پریشانی فاعل شناسا و گوینده و سراینده را نیز در میان متن بهمراه دارد بسمت توهم .و هذیان افراطی و اباطیل که نوعی بیماری محسوب می شود نبرند
بازی زبانی در پسامدرن بیشتر به فلسفه و جهان بینی شاعر و نویسنده و هنرمند بر می گردد که فلسفه ی قاره ای را در مقابل فلسفه تحلیلی پذیرفته است و از علم دقیق و نظم آهنین مدرن فراتر رفته و فرار به جلو و چند وجهی جهان های موازی و دنیاهای گوناگون و منطق فازی و فیزیک کوانتومی و هندسه ی تحلیلی فضایی و حساب احتمالات و غیره که بهترین نوع این تفکر و نگاه در مکتب دریافت فرانکفورت اتفاق افتاد استفاده می شود
این بازی های زبانی حجمی و چند وجهی در یک متن باز حلقوی و تونلی سر از هرجا و حتی ناکجا آباد هم در میآورد و از همه چیز می گوید و هیچ چیز هم شاید دستگیر خواننده بشود یا نشود !!
اما بیشتر این بازی های زبانی در زبان ما الهام گرفته از زبان ترجمه و پیچیدگی دنیای جدید و ابهام و ایهام دار سخن گفتن است که در هر دو صورت ساده و پیچیده اش ضرر ها و زیانهای خودش را دارد همانطور که اطناب ممل و ایجاز مخل خودش در ادبیات یک عیب محسوب می شود پیچیدگی زیاد حسن نیست بلکه عیب است !!
در ادبیات گذشته ی کلاسیک ما خاقانی غول پیچیده گویی بود و با با طاهر شاعر عارف ژولیده و مشوش خاطر ساده ی روستایی
اما حافظ و سعدی و فردوسی و مولانا در اشعارشان تناسب بین سادگی و پیچیدگی را حفظ کردند تا جایی که اشعار سعدی به سهل ممتنع معروف شد و اشعار مولانا در فضای فرا واقع سورریالیسم سروده شد بی توجه به زبان و فرمالیسم !!
اما حضرت حافظ رند ساده ای بود که دست سعدی و مولانا را از پشت خواند و در زبانش بکار بست !! و زیباترین اشعار را از نظر هنری و چگونه گفتن و مینا کاری و ظرافت های زبانی را با ویرایش و آرایه و صنعت گری ظریف زبانی آفرید
اما به نظرم بازی های زبانی اگر دوز دوز بازی با کلمات باشد و به ذات کلمه و شی تبدیل نگردد هرچند هم شیک و مهندسی شده باشد دم شالش از زیر عبای شعر می زند بیرون !!
تازه اگر زبان و بازی زبانی را درست فهم و بکار بگیریم به جایی می رسیم که مولانا رسید و پرونده ی شعر و زبان را بست و از زندان زبان گریخت و به فرا شعر و پشت کلمه و جان و روح کلمه رسید و‌جسم و قالب کلمه را وانهاد
حرف و گفت و صوت را بزنم زنم
تا که بی این هر سه با تو دم زنم
این جهان زندان و ما زندانیان
بشکن این زندان و خود را وارهان
آنگاه به نگاه و سکوت و ملکوت رسید
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
شعرهای ناسروده
نانوشته
نادیده
که موج صدایش در جهان کوانتومی هست و ما را احاطه کرده و فقط باید ذهن و زبانمان را با فرکانسش تنظیم کنیم !!
تو خود حجاب خودی حافظ زمیان برخیز !!
❇️ فرهاد شکوهی
۱۴۰۰/ ۲/۱۴
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
باید عرض کنم که بازی زبانی در پسا ساختار گرایی و پست مدرن مطرح شد که بقول شما یک شاخصه و فاکتور جهانی دارد و با ترجمه شعر و ادبیاتش به زبا نهای گوناگون در جوامع مختلف هم پذیرفته شد و هنرمندان و شاعران هم به اندازه ی قابلیت و ظرفیت خود از این بازی زبانی استفاده ی بجا و نابجا می کنند !؛
گاهی تقلید آنقدر کورکورانه و نخ نماست که اصلا با زبان بومی و منطقه ای شاعر و نویسنده و منتقد بیگانه است و بیشتر به شطحیات پست مدرنی و پرت و پلا گویی و ذهن پربشی و زبان پریشی می رسد و سر از بیماریهای شیزوفرنی و اسکیزو فرنی در میآورد یعنی هذیان و اباطیل !!
اما هستند شاعران و نویسندگانی که زحمت می کشند زبان را که در هنر ناهنجار است و مثل زبان علم و دانش هنجار و نرم نیست حتی در حالت ناخودآگاه و تخیلی اش که آشفتگی و پریشانی فاعل شناسا و گوینده و سراینده را نیز در میان متن بهمراه دارد بسمت توهم .و هذیان افراطی و اباطیل که نوعی بیماری محسوب می شود نبرند
بازی زبانی در پسامدرن بیشتر به فلسفه و جهان بینی شاعر و نویسنده و هنرمند بر می گردد که فلسفه ی قاره ای را در مقابل فلسفه تحلیلی پذیرفته است و از علم دقیق و نظم آهنین مدرن فراتر رفته و فرار به جلو و چند وجهی جهان های موازی و دنیاهای گوناگون و منطق فازی و فیزیک کوانتومی و هندسه ی تحلیلی فضایی و حساب احتمالات و غیره که بهترین نوع این تفکر و نگاه در مکتب دریافت فرانکفورت اتفاق افتاد استفاده می شود
این بازی های زبانی حجمی و چند وجهی در یک متن باز حلقوی و تونلی سر از هرجا و حتی ناکجا آباد هم در میآورد و از همه چیز می گوید و هیچ چیز هم شاید دستگیر خواننده بشود یا نشود !!
اما بیشتر این بازی های زبانی در زبان ما الهام گرفته از زبان ترجمه و پیچیدگی دنیای جدید و ابهام و ایهام دار سخن گفتن است که در هر دو صورت ساده و پیچیده اش ضرر ها و زیانهای خودش را دارد همانطور که اطناب ممل و ایجاز مخل خودش در ادبیات یک عیب محسوب می شود پیچیدگی زیاد حسن نیست بلکه عیب است !!
در ادبیات گذشته ی کلاسیک ما خاقانی غول پیچیده گویی بود و با با طاهر شاعر عارف ژولیده و مشوش خاطر ساده ی روستایی
اما حافظ و سعدی و فردوسی و مولانا در اشعارشان تناسب بین سادگی و پیچیدگی را حفظ کردند تا جایی که اشعار سعدی به سهل ممتنع معروف شد و اشعار مولانا در فضای فرا واقع سورریالیسم سروده شد بی توجه به زبان و فرمالیسم !!
اما حضرت حافظ رند ساده ای بود که دست سعدی و مولانا را از پشت خواند و در زبانش بکار بست !! و زیباترین اشعار را از نظر هنری و چگونه گفتن و مینا کاری و ظرافت های زبانی را با ویرایش و آرایه و صنعت گری ظریف زبانی آفرید
اما به نظرم بازی های زبانی اگر دوز دوز بازی با کلمات باشد و به ذات کلمه و شی تبدیل نگردد هرچند هم شیک و مهندسی شده باشد دم شالش از زیر عبای شعر می زند بیرون !!
تازه اگر زبان و بازی زبانی را درست فهم و بکار بگیریم به جایی می رسیم که مولانا رسید و پرونده ی شعر و زبان را بست و از زندان زبان گریخت و به فرا شعر و پشت کلمه و جان و روح کلمه رسید و‌جسم و قالب کلمه را وانهاد
حرف و گفت و صوت را بزنم زنم
تا که بی این هر سه با تو دم زنم
این جهان زندان و ما زندانیان
بشکن این زندان و خود را وارهان
آنگاه به نگاه و سکوت و ملکوت رسید
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
شعرهای ناسروده
نانوشته
نادیده
که موج صدایش در جهان کوانتومی هست و ما را احاطه کرده و فقط باید ذهن و زبانمان را با فرکانسش تنظیم کنیم !!
تو خود حجاب خودی حافظ زمیان برخیز !!
❇️ فرهاد شکوهی
۱۴۰۰/ ۲/۱۴
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ ریشه شناسی واژه ی خيام
سازنده و فروشنده ی خيمه را خيّام می گويند.
احتمال دارد حكيم عمر خيام به سبب شغل پدرش بدين نام مشهور بوده باشد.
موقعيت خيام در ميان بزرگان ما منحصر به فرد است كه مردی در طول زندگانی خود همواره از بزرگداشت مردم برخوردار باشد و پس از قرنی زبان بدگويان در حق وی دراز شود.
معاصرينش او را حجة الحق و حكيم الدنيا می ناميدند و روايت كردند كه در حال سجده و پس از نمار عشا جان به جان آفرين تسليم كرد .پس از یک قرن او را دَهری و سرگشته ی نابينا خواندند و ملحد.
کسانی مانند عین القضاة و سهروردی در زمان خود مورد تکفیر و طعن قرار گرفته اند لیکن گذشت روزگار فضایل آنان را آشکار کرده است.
❇️ خيام خوانی:
حافظ خوانی و شاهنامه خوانی را شنيده أيد اما شايد خيامی و خيام خوانی را نه.
خيام خوانی از كهن ترين انواع موسيقی ايرانی در بوشهر است.
خيام با زبان شعر از جور و جفای زمانه صحبت مي كند، دنيا را به نقد می كشد و به اين نتيجه می رسد كه نبايد در غم گذشته و ترس آينده بود و بايد همين لحظه از زندگی را دلخوش بود.
گويی زبان حال ماهی گيرانی است كه دل به دريا می سپارند به اميد بازگشت و دست پر در حالي كه به آن اطمينان ندارند؛ روايت درد و درمان و پذيرفتن و لبخند زدن به رنج ها.
❇️ از کتاب "باغ سبز"، تالیف استاد محمدعلی موحد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
سازنده و فروشنده ی خيمه را خيّام می گويند.
احتمال دارد حكيم عمر خيام به سبب شغل پدرش بدين نام مشهور بوده باشد.
موقعيت خيام در ميان بزرگان ما منحصر به فرد است كه مردی در طول زندگانی خود همواره از بزرگداشت مردم برخوردار باشد و پس از قرنی زبان بدگويان در حق وی دراز شود.
معاصرينش او را حجة الحق و حكيم الدنيا می ناميدند و روايت كردند كه در حال سجده و پس از نمار عشا جان به جان آفرين تسليم كرد .پس از یک قرن او را دَهری و سرگشته ی نابينا خواندند و ملحد.
کسانی مانند عین القضاة و سهروردی در زمان خود مورد تکفیر و طعن قرار گرفته اند لیکن گذشت روزگار فضایل آنان را آشکار کرده است.
❇️ خيام خوانی:
حافظ خوانی و شاهنامه خوانی را شنيده أيد اما شايد خيامی و خيام خوانی را نه.
خيام خوانی از كهن ترين انواع موسيقی ايرانی در بوشهر است.
خيام با زبان شعر از جور و جفای زمانه صحبت مي كند، دنيا را به نقد می كشد و به اين نتيجه می رسد كه نبايد در غم گذشته و ترس آينده بود و بايد همين لحظه از زندگی را دلخوش بود.
گويی زبان حال ماهی گيرانی است كه دل به دريا می سپارند به اميد بازگشت و دست پر در حالي كه به آن اطمينان ندارند؛ روايت درد و درمان و پذيرفتن و لبخند زدن به رنج ها.
❇️ از کتاب "باغ سبز"، تالیف استاد محمدعلی موحد
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ نمادهای جانوری در شعر فارسی- ۱
#آهو
نماد زیبایی به ویژه زیبایی چشم، خرامندگی، آزادگی و بی‌گناهی
من لاله آزادم خودرویم و خودبویم
در دشت مکان دارم هم فطرت آهویم...
محمدابراهیم صفا
آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد!
یارب چه چاره سازم با این دل رمیده؟!
حافظ
آهوی مهربانی رم کرده می گریزد الفت ندارد او با روح پلنگی ما!
؟؟
ای چشم تو دلفریب و جادو!
در چشم تو خیره چشم آهو
سعدی
چشمش نه به چشم یار ماند؟ رویش نه به نوبهار ماند؟
نظامی، از زبان مجنون در وصف آهو
#پلنگ
نماد تکبر و بلندپروازی، قدرت و گاه دشمن
با همت باز باش و با کبر پلنگ
زیبا به گه شکار و پیروز به جنگ!
مسعودسعد
بزرگواری جنسی است از فعال امیر
چنانکه هیبت نوعی است از خصال پلنگ!
فرخی
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود!
و مـاه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود!
حسین منزوی
دریغ است ایران که ویران شود!
کنام پلنگان و شیران شود
فردوسی
برآشفت سهراب و شد چون پلنگ چو بدخواه او چاره گر بد به جنگ
فردوسی
#پشه
نماد ضعف و ناتوانی، ریزترین موجود، کوتاهی زندگی
پشه کی داند که این باغ از کی است؟
در بهاران زاد و مرگش در دی است
مولانا
بر اوج چو پرواز کنم از نظر تیز
می بینم اگر پشه ای اندر تک دریاست!
ناصرخسرو
جایی که عقاب پر بریزد
از پشه ی لاغری چه خیزد؟!
؟؟
#جغد
جغد یا بوم امروزه نماد شومی است و برای همین گاه نماد مظلومیت قرار گرفته است:
من راندگان بارگاه شاعران را
در کلبه ی چوبین شعرم می پذیرم
افسانه می پردازم از جغد
این کوتوال قلعه ی بی برج و بارو
...
ای جغدها! ای زاغ ها! غمگین مباشید!
زیرا اگر دشنام زیبایی شما را رانده از باغ
و آوازتان شوم است در شعر خدایان
من قصه پرداز نفس های سیاهم
فرخنده می دانم سرود تلختان را!
منوچهر آتشی
اماحقیقت این است که این پرنده در فرهنگ کهن ایرانی پرنده ای شوم نبوده و حتی به «خجستگی» و خوش یمنی نیز مشهور بوده است.
اعتقاد به «گجستگی» جغد پس از اسلام در شعر و اندیشه ایرانیان رواج یافته است.
در میان اعراب و یهودیان اعتقاد به شومی بوم از دیرباز وجود داشته است.
در این باره به مقاله «ویرانه نشین مینوی» دکتر نعیمه متوسلی و دکتر مرضیه ندافی مراجعه شود.
در فرهنگ دهخدا در این باره چنین آمده است:
«بوم: جغد... و آن پرنده ای است که به نحوست اشتهار دارد و بعضی گویند پرنده ای است از جنس جغد لیکن بسیار بزرگ و...»
کاربرد نام این پرنده در شعر فردوسی اشاره مستقیمی به بدشگونی آن ندارد؛ اما در سروده های دیگر شاعران با مفهوم شومی و نحوست همراه است:
هرآن کس را که باشد راهبر بوم
نبیند جز که ویرانی بر و بوم
ناصرخسرو
خاقانیا! ز گیتی چون جویی آشنایی
خواهی ز بوم و کرکس تو سایه همایی!
سعدی
کس نیاید بزیر سایه بوم
ور همای از جهان شود معدوم
سعدی
#بلبل
نماد شیدایی و دل‌باختگی
ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را!
خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را
رحم بر بلبل بی برگ ونوا نیست تو را...
وحشی بافقی
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق روی گل با ما چه ها کرد!
حافظ
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد
حافظ
چون است حال بستان؟ ای باد نوبهاری!
کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری!
#سگ
نماد دو ویژگی مثبت و منفی وفاداری و ناپاکی و حقارت:
سگی را لقمه ای هرگز فراموش
نگردد ور زنی صد نوبتش سنگ
سعدی
نه در سرش مغز و نه در تنش رگ
چه طوس فرومایه پیشم چه سگ
فردوسی
سگ دون همت استخوان جوید
بچه ٔشیر مغز جان جوید
مرد عالی همم نجوید بند
سگ بود سگ به لقمه ای خرسند!
سعدی
در شعر فارسی گاه نفس را در ناپاکی به سگ مانند کرده اند:
کسی که جامه به سگ برزند نمازی نیست
نماز من که پذیرد که در بغل دارم؟!
مولانا
#هدهد
نماد راهنما و مرشد در شعرهای عرفانی، پیک بشارت
مرحبا ای هدهد هادی شده!
در حقیقت پیک هر وادی شده
عطار نیشابوری
ای هدهد صبا به سبا می فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می فرستمت!
#مگس
نماد مزاحمت، منفعت طلبی و گاه ناتوانی و حقارت:
تو آنی که از یک مگس رنجه ای
که امروز سالار و سرپنجه ای!
من دگر شعر نخواهم که بگویم که مگس
زحمتم می دهد از بس که سخن شیرین است!
این دغل دوستان که می بینی
مگسانند گرد شیرینی
دل من نه مرد آن است که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که برافکند عقابی!
سعدی
#دلفین
نماد انسانیت و مهربانی شناخته شده است.
تنها در شعر ساره دستاران نمونه ای از آوردن نماد دلفین یافتم:
این روزها
حال و هوای خوبی دارم
صبح‌ها
سنجابی از در و دیوار دلم بالا می‌رود
شب‌ها
دلفین‌ها در خواب‌هایم شنا می‌کنند
این روزها حال و هوای خوبی دارم
اما من به پایان چیزهای خوب مشکوکم!
می‌ترسم چشم باز کنم
از سنجابم پوست گردویی مانده باشد
دلفین‌ها در خواب‌هایم خودکشی کرده باشند
❇️ فرزانه کریمی
@Fkarimi2424
@ferdosesokhan
#آهو
نماد زیبایی به ویژه زیبایی چشم، خرامندگی، آزادگی و بی‌گناهی
من لاله آزادم خودرویم و خودبویم
در دشت مکان دارم هم فطرت آهویم...
محمدابراهیم صفا
آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد!
یارب چه چاره سازم با این دل رمیده؟!
حافظ
آهوی مهربانی رم کرده می گریزد الفت ندارد او با روح پلنگی ما!
؟؟
ای چشم تو دلفریب و جادو!
در چشم تو خیره چشم آهو
سعدی
چشمش نه به چشم یار ماند؟ رویش نه به نوبهار ماند؟
نظامی، از زبان مجنون در وصف آهو
#پلنگ
نماد تکبر و بلندپروازی، قدرت و گاه دشمن
با همت باز باش و با کبر پلنگ
زیبا به گه شکار و پیروز به جنگ!
مسعودسعد
بزرگواری جنسی است از فعال امیر
چنانکه هیبت نوعی است از خصال پلنگ!
فرخی
خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود!
و مـاه را ز بلندایش به روی خاک کشیدن بود!
حسین منزوی
دریغ است ایران که ویران شود!
کنام پلنگان و شیران شود
فردوسی
برآشفت سهراب و شد چون پلنگ چو بدخواه او چاره گر بد به جنگ
فردوسی
#پشه
نماد ضعف و ناتوانی، ریزترین موجود، کوتاهی زندگی
پشه کی داند که این باغ از کی است؟
در بهاران زاد و مرگش در دی است
مولانا
بر اوج چو پرواز کنم از نظر تیز
می بینم اگر پشه ای اندر تک دریاست!
ناصرخسرو
جایی که عقاب پر بریزد
از پشه ی لاغری چه خیزد؟!
؟؟
#جغد
جغد یا بوم امروزه نماد شومی است و برای همین گاه نماد مظلومیت قرار گرفته است:
من راندگان بارگاه شاعران را
در کلبه ی چوبین شعرم می پذیرم
افسانه می پردازم از جغد
این کوتوال قلعه ی بی برج و بارو
...
ای جغدها! ای زاغ ها! غمگین مباشید!
زیرا اگر دشنام زیبایی شما را رانده از باغ
و آوازتان شوم است در شعر خدایان
من قصه پرداز نفس های سیاهم
فرخنده می دانم سرود تلختان را!
منوچهر آتشی
اماحقیقت این است که این پرنده در فرهنگ کهن ایرانی پرنده ای شوم نبوده و حتی به «خجستگی» و خوش یمنی نیز مشهور بوده است.
اعتقاد به «گجستگی» جغد پس از اسلام در شعر و اندیشه ایرانیان رواج یافته است.
در میان اعراب و یهودیان اعتقاد به شومی بوم از دیرباز وجود داشته است.
در این باره به مقاله «ویرانه نشین مینوی» دکتر نعیمه متوسلی و دکتر مرضیه ندافی مراجعه شود.
در فرهنگ دهخدا در این باره چنین آمده است:
«بوم: جغد... و آن پرنده ای است که به نحوست اشتهار دارد و بعضی گویند پرنده ای است از جنس جغد لیکن بسیار بزرگ و...»
کاربرد نام این پرنده در شعر فردوسی اشاره مستقیمی به بدشگونی آن ندارد؛ اما در سروده های دیگر شاعران با مفهوم شومی و نحوست همراه است:
هرآن کس را که باشد راهبر بوم
نبیند جز که ویرانی بر و بوم
ناصرخسرو
خاقانیا! ز گیتی چون جویی آشنایی
خواهی ز بوم و کرکس تو سایه همایی!
سعدی
کس نیاید بزیر سایه بوم
ور همای از جهان شود معدوم
سعدی
#بلبل
نماد شیدایی و دل‌باختگی
ای گل تازه که بویی ز وفا نیست تو را!
خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را
رحم بر بلبل بی برگ ونوا نیست تو را...
وحشی بافقی
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق روی گل با ما چه ها کرد!
حافظ
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد
حافظ
چون است حال بستان؟ ای باد نوبهاری!
کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری!
#سگ
نماد دو ویژگی مثبت و منفی وفاداری و ناپاکی و حقارت:
سگی را لقمه ای هرگز فراموش
نگردد ور زنی صد نوبتش سنگ
سعدی
نه در سرش مغز و نه در تنش رگ
چه طوس فرومایه پیشم چه سگ
فردوسی
سگ دون همت استخوان جوید
بچه ٔشیر مغز جان جوید
مرد عالی همم نجوید بند
سگ بود سگ به لقمه ای خرسند!
سعدی
در شعر فارسی گاه نفس را در ناپاکی به سگ مانند کرده اند:
کسی که جامه به سگ برزند نمازی نیست
نماز من که پذیرد که در بغل دارم؟!
مولانا
#هدهد
نماد راهنما و مرشد در شعرهای عرفانی، پیک بشارت
مرحبا ای هدهد هادی شده!
در حقیقت پیک هر وادی شده
عطار نیشابوری
ای هدهد صبا به سبا می فرستمت
بنگر که از کجا به کجا می فرستمت!
#مگس
نماد مزاحمت، منفعت طلبی و گاه ناتوانی و حقارت:
تو آنی که از یک مگس رنجه ای
که امروز سالار و سرپنجه ای!
من دگر شعر نخواهم که بگویم که مگس
زحمتم می دهد از بس که سخن شیرین است!
این دغل دوستان که می بینی
مگسانند گرد شیرینی
دل من نه مرد آن است که با غمش برآید
مگسی کجا تواند که برافکند عقابی!
سعدی
#دلفین
نماد انسانیت و مهربانی شناخته شده است.
تنها در شعر ساره دستاران نمونه ای از آوردن نماد دلفین یافتم:
این روزها
حال و هوای خوبی دارم
صبح‌ها
سنجابی از در و دیوار دلم بالا می‌رود
شب‌ها
دلفین‌ها در خواب‌هایم شنا می‌کنند
این روزها حال و هوای خوبی دارم
اما من به پایان چیزهای خوب مشکوکم!
می‌ترسم چشم باز کنم
از سنجابم پوست گردویی مانده باشد
دلفین‌ها در خواب‌هایم خودکشی کرده باشند
❇️ فرزانه کریمی
@Fkarimi2424
@ferdosesokhan
پاسخ_تشریحی_سوالات_ادبیات_آزمون_هنر_۱۴۰۰.pdf
245.1 KB
پاسخ تشریحی آزمون هنر ۱۴۰۰- بخش اول
سوالات لغت و املا و تاریخ ادبیات و آرایه
@afshin_mohyeddin
@ferdosesokhan
سوالات لغت و املا و تاریخ ادبیات و آرایه
@afshin_mohyeddin
@ferdosesokhan
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
کلید و تحلیل ویدیویی و مفصل ادبیات رشته هنر کنکور ۱۴۰۰
کلید و تحلیل ویدیویی کامل و مفصل ادبیات رشته هنر کنکور ۱۴۰۰
مدرس : جناب دکتر احمدی
کانال صفر تا صد ادبیات کنکور
@ferdosesokhan
کلید و تحلیل ویدیویی کامل و مفصل ادبیات رشته هنر کنکور ۱۴۰۰
مدرس : جناب دکتر احمدی
کانال صفر تا صد ادبیات کنکور
@ferdosesokhan
honar 1400 tahlil.malekpaeen.mp4
87.2 MB
🔥🔥💥💥تحلیل سوالات ادبیات کنکور هنر 1400
#ملک_پائین
دانش آموزان رشته های انسانی، تجربی و زبان حتما این فیلم را ببینید. چون سبک سوالات مشابه خواهد بود.
@AdabiatSalam
@ferdosesokhan
#ملک_پائین
دانش آموزان رشته های انسانی، تجربی و زبان حتما این فیلم را ببینید. چون سبک سوالات مشابه خواهد بود.
@AdabiatSalam
@ferdosesokhan
کلید پیشنهادی درس ادبیات رشته هنر کانون قلمچی
@ferdosesokhan
@ferdosesokhan