🐎اسب های معروف در ادبیات

✳️ رخش : اسب رستم

رخش نام اسب رستم قهرمان اسطوره‌ای شاهنامه است. رخش در لغت به معنی رنگ سرخ و سفید درهم آمیخته است . چنانچه مشهور است بدن رخش دارای لکه‌های قرمز و زرد و گل‌های کوچک بود و از زیر دم تا زیر گردن و چشم تا دهان سفید بود.

✳️ شبدیز : اسب خسرو پرویز

شبدیز (به معنی شب‌رنگ و شب‌مانند) اسب سیاه‌رنگ خسرو پرویز بود که بسیار مورد علاقهٔ وی بود و گفته بود هرکس خبر مرگ شبدیز را بیاورد اعدام خواهد کرد.

✳️ براق : اسب پیامبر در شب معراج

بُراق نام مرکب آسمانی پیامبر اسلام در سفر معراج است. شاهدی بر کاربرد این کلمه در ادب عرب پیش از اسلام در دست نیست، و احتمالاً نخستین بار از زبان حضرت محمد(ص) شنیده شده و از آن پس در ادبیات عرب و فارسی کاربرد وسیعی یافته است. در بیان اوصاف براق گفته‌اند: براق از چهارپایان بهشت و بسیار تندرو است و در هر گام به اندازه میدان دید خود پیش می‌رود.

✳️ دلدل: اسب پیامبر و حضرت علی

دُلدُل، بر وزن بلبل نام مَرکب پیامبر(ص) که هنگام درگذشت همراه با مرکب‌ها و مایملک شخصی دیگر نظیر عمامه، جامه و عصا و انگشتری و نظیر آنها، به وصی خود حضرت علی بخشید. دلدل پس از شهادت امام علی، به امام حسن(ع) و سپس به امام حسین(ع) و پس از ایشان به محمد بن حنفیه رسید.

✳️ گلرنگ : برخی آن را اسب رستم و برخی اسب فریدون دانسته اند .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

آموزش ادبیات و رویکردهای آن

مهمان: دکتر محمود فتوحی رودمعجنی
از دانشگاه فردوسی مشهد

میزبان: دکتر قدرت الله ضرونی
دانشگاه شهید چمران اهواز

زمان: پنج‌شنبه، 14 مرداد 1400، ساعت 22:00

پیوند ورود به جلسه:
https://www.skyroom.online/ch/scufarhangi/adabiat



انجمن علمی دانشجویی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز با همکاری انجمن ترویج زبان و ادبیات فارسی ایران (شعبۀ خوزستان)

@pdf_kotob_e_adabi

گروه نوای چکاوک ( شعر و نثر و متون ادبي و نثر آهنگين )
@nava_e_chakavak

✳️ درباره ی « ها »ی ملفوظ پایانی

منظور از های ملفوظِ پایانی هم‌خوانِ h است که به شکلِ حرفِ «ه» در پایانِ بعضی واژه‌ها هست.
این واژه‌ها را بر اساسِ خوشۀ آواییِ پایانی‌شان به چند دسته می‌توان تقسیم کرد:

۱. واژه‌های مختوم به âh-: آگاه، آه، ارواحنا فداه، اشتباه، افواه، اکراه، الاه، الله، انتباه، باه، پناه، پنجاه، تباه، چاه، خواه، راه، رفاه، سپاه، سیاه، شاه، کاه، کوتاه، گاه، گناه، ماه:
از این امر آگاه‌ام/ آگاهی/ آگاه‌اند.
شخصِ آگاهی این را به من گفت.
راهی بزن که آهی بر سازِ آن توان زد. (حافظ)

۲. واژه‌های مختوم به uh-: ستوه، شکوه، کوه، گروه، نستوه، وجوه:
شکوهِ تمدن.
مجاهدِ نستوهِ انقلاب.
پشتِ کوه‌ام/ کوهی/ کوه‌اند.
نامِ کوهی در آذربایجان.
عضوِ این گروه‌ام/ گروهی/ گروه‌اند.
وجوهِ دریافتی.
به هیچ وجهِ مِن الوجوه.

۳. واژه‌های مختوم به ih-: پیه، ترفیه، تشبیه، تنبیه، تنزیه، توجیه، دیه (دِه)، سفیه، شبیه، فقیه، فیهِ ما فیه، کریه، مانحن‌ُفیه، متنازع‌فیه، مضروب‌فیه، وجیه:
پیهِ گوسفند.
تشبیهِ چهره به گل.
تنبیهِ دانش‌آموزان.
تنزیهِ خداوند.
توجیهِ رفتارِ غلط.
وارثِ سفیهِ متوفا.
رفتارش شبیهِ پدرش است.
مشهورترین فقیهِ دوران.
جلاد قیافۀ کریهی داشت.
این کار هیچ توجیهی ندارد.
همیشه به فکرِ توجیه‌ام/ توجیهی/ توجیه‌اند.

۴. واژه‌های مختوم به ah-: آگه (آگاه)، ابله، اَه، بَه، به‌به، پادشه (پادشاه)، پانزده، ته، چَه (چاه)، چهچه، دوازده، ده، ره (راه)، سپه، سیزده، سیه (سیاه)، شانزده، شَبَه (وجه‌ِشبه)، شَرَه، شه (شاه)، کوته (کوتاه)، کَه (کاه)، گنه (گناه)، گه (گاه)، گه‌گه، لَه، لَه‌لَه، مُشبّه، مشتبه، معظم‌لَه، منزه، مَه (ماه)، نوزده، وه، هجده، هفده، یازده:
اَه، حالم به هم خورد!
بَه، این که نشد دلیل!
ای پادشهِ خوبان، داد از غمِ تنهایی. (حافظ)
تهِ چاه/ دره.
چهچهِ قناری.
عمرِ کوتهِ ما.
شیرِ سرخ‌ایم و افعیِ سیه‌ایم. (حافظ)
غرقِ گنه‌ایم/ گنهی/ گنه‌اند.
لَه یا علیهِ ایشان حرفی نزده‌ام.
امر بر او مشتبه شده‌است.
نوزدهِ رمضانِ سالِ چهلمِ هجری.

۵. واژه‌های مختوم به eh-: بزه (گناه)، بشخصه، به (میوه)، ده، روزبه، زره، زه، شَرِه، فربه، فرمان‌ده، فی حدِ ذاته، فی‌نفسه، گره، له، مبتلابه، متألّه، متشابه، مشابه، مُشبّه‌به، معتنابه، مُواجه، مه، نِه (نهادن)، واله:
بهِ اصفهان.
دهی در لرستان.
زرهِ فولادی.
زهِ کمان.
فرمان‌دهِ ارتش.
تابعِ فرمان‌ده‌ام/ فرمان‌دهی/ فرمان‌ده‌اند.
گرهِ محکم.
هیچ گرهی را باز نکرد.
زیرِ پام لِهش کردم.
اعتیاد مبتلابهِ خیلی‌هاست.
مشابهِ این دارو.
مقدارِ معتنابهی غذا.
با مشکلِ بزرگی مواجه‌ام/ مواجهی/ مواجه‌اند.
چه مِهِ غلیظی!
عاشق و واله‌ام/ والهی/ واله‌اند.

۶. واژه‌های مختوم به oh-: اُه‌اُه، تشابه، تشبّه، تفقّه، تفوّه، تنبّه، تنزّه، توجه، کُه (کوه)، گُه، نُه:
اُه‌اُه، ببین چه بلایی سرش اومده!
تشابهِ اسمیِ دو نفر.
تشبهِ شرقیان به غربیان.
موجبِ عبرت و تنبهِ خلاف‌کاران شود.
توجهِ مرا به خود جلب کرد.
هیچ توجهی به حرف‌هایم نمی‌کرد.
پَر مساز از کاغذ و از کُه مپر. (مولوی)
گُهِ بچه.
پسره هیچ گُهی نمی‌تونه بخوره.
رتبۀ نُهِ کنکور.

۷. واژه‌های مختوم به leyh- یا layh-: علیهِ ما علیه، متفق‌علیه، محکوم‌علیه، مسندالیه، مشارالیه، مضاف‌الیه، مقسوم‌علیه، منتهاالیه:
مضاف‌الیهِ یک ترکیبِ اضافی.
منتهاالیهِ خیابان.

۸. بُلْه (ابله)، شِبه، فقه، کُنْه، وجه:
مردکِ بُلْه.
شبه‌ِجزیرۀ عربستان.
فقهِ شیعه.
به کُنْهِ وجودش پی نبرده‌اند.
وجهِ دریافتی.
هیچ وجهی پرداخت.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع تشبیه در شعر پژمان بختیاری

سبب پدیداری آرایه های ادبی، تزریق زیبایی به شعر است.درواقع،شعر بدون تشبیه که امری غیر واقع اما ماننده سازی خوشایند می باشد از ماهیت و جوهره ی وجودی،تهی ست حال حرکت تشبیه می تواند به سمت استعاره،منتهی گردد اما در حقیقت ساز و کار تشبیه در آن مستتر است.
تشبیه،به قول سیروس شمیسا،کار آمد ترین وسیله ی نقاشی در کلام است.
تشبیه دارای چهار عنصر اساسی است
۱_مشبه۲_مشبه به ۳_وجه شبه۴_ادات تشبیه

در تشبیه،بنا به نوع آن،ادات تشبیه و وجه شبه،قابلیت پنهان شدگی دارند اما مشبه و مشبه به،پبوسته آشکار اند.
تشبیه به اعتبار حسی و یا عقلی،شامل مشبهات حسی به مشبه بهات حسی،،عقلی به عقلی وحسی به حسی ست.
مثال ها:
تشبیه مشبه حسی به مشبه به حسی
تشبیه مفصل مرسل( داری وجه شبه و ادات تشبیه)

آخر چه کرده ام من آزرده دل،بگو
وانگه مرا چو شمع بر آن آستان بسوز
(دیوان،ص ۳۸)

تشبیه بلیغ ( بی آوردن ادات تشبیه و وجه شبه)
از نغمه ی بلند تو در خاکدان دهر
بیدار شد جهان و تو در خاک خفته ای
(همان،ص ۳۲۷)

اضافه ی تشبیهی (اضافه شدن مشبه( به) مشبه به)مصراع نخست )

رشته ی خوشبختی ی جنس لطیف
بسته به مویی ست چو طبعت ظریف

تشبیه مرسل مفصل(صریح)حسی به عقلی با لحاظ وجه شبه و ادات تشبیه
در مصرع دوم بیت بالا
(پژمان :۲۳۴,۱۳۸۲)

تشبیه موکد یا بالکنایه (بی ادات تشبیه)
خوی خوش اندوز که خوش منظری
دولت ناپایور است ای پری
(همان)

تشبیه ملفوف (بر اساس آرایه ی لف و نشر مرتب)
او چو ترش روست تو با خنده باش
حنطل اگر ربخت تو شکر بپاش
(پژمان۱۳۸۲؛:۲۳۴_۲۳۵ )

غیر اضافه ی تشبیهی (اسنادی)
زندان سرا ست خانه ی ما بی جمال تو
باز آی و خانه ی من بی خانمان سوز
(همان،ص،۳۴۹)

تشبیه معکوس یا مقلوب (گشتگی ی مشبه با مشبه به و برعکس)و نیز تشبیه دوگانه (استخدام)

چند خطا بین شو ی و عیب جو
چشم هنر بین خطا پوش کو
(همان:۲۳۵)

تشبیه مقید مرکب،هیات منتزع از چند چیز (موکد)
زندگی ای طفل مبارک قدم
راه درازی ست پر از پیچ و خم
(همان:۲۲۰)
و
نخل تو ای باغ برومند عشق
شاخ نو آورد ز پیوند عشق
(همان:۲۴۹)

تشبیه مرسل و هم اضافه ی تشبیهی ،(تشببه بلیغ)
وندران بیغوله چون نقش عذاب
مانده دور از آدمی،دیوانه ای
(همان:۳۳۹)

اضافه ی تشبیهی وتشبیه بلیغ فشرده( حذف وجه شبه و ادات تشبیه)
ز صحرای عدم تا شهر هستی
جهان جز عشق،مقصودی ندارد
تشبیه جمع (چندین مشبه به برای یک مشبه)
گلم تو،می ام تو،سرودم تو،جان تو
امیدم تو،عشقم تو یارم تو بودی

تشبیه تفضیل (برقراری مشبه( به) مشبه به و سپس تفضیل و برتری ی مشبه بر مشبه به)
ای چراغ آرزو تا سایه از من وا گرفتی
می گریزد نور ماه از سایه ی ویرانه ی من
تشبیه مفروق (چند تشبیه در یک بیت)
دست گردون تا نمردم بندم از پا برنداشت
چون چراغ برق ،عمرم در گرفتاری گذشت

❇️ وسعت اله کاظمیان دهکردی

منبع:
پژمان بختیاری،حسین(۱۳۸۲)دیوان اشعار،نشرپارسا،ج دوم،تهران)

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️دانش و دانایی در شاهنامهِ فردوسی فرزانه 

▪️در شاهنامهِ فردوسی فرزانه از همنشینی با نادان پرهیز شده است، در نگاه فرزانهِ توس، #دانش، پایانی ندارد ...

《چو دیدار یابی به شاخ سخن 
بدانی که دانش نیاید به بن》

▪️فردوسی خردمند، آن هایی را  که خود را دانای روزگار می دانند، نادان می خواند، فردوسی بزرگ باور دارد کسی که خردمند باشد، به دانش جویی و دانش آموزی گرایش می یابد و خود را هیچ گاه از زندگی، بی نیاز از دانش نمی پندارد، همچنین ارزش آدم را به #دانش می داند. 

《بیارای دل را به دانش که ارز 
به دانش بود، تا توانی بورز》

▪️در بینش فردوسی بزرگ، آن که داناست، آدمِ ستیزه گر و خشونت گر نیست و در هر کاری درنگ و شکیبایی و دوراندیشی را بر شتاب و سبکسری برمی گزیند ...

《به دانش دو دست ستیزه ببند 
چو خواهی که از بد نیابی گزند 

که دانا به هر کار، سازد درنگ 
سر اندر نیارد به پیکار و ننگ》

▪️فردوسی بزرگ رنج تن را در راه دانش  آموزی و دانایی روا می داند، چرا که #دانش را چراغ جان می داند و مایهِ دل افروزی ...

《ز دانش در بی نیازی مجوی 
و گر چند از و سختی آید به روی 

ز فرهنگ و ز دانش آموختن
سزد گر دلت یابد افروختن

زمانی میاسای ز آموختن 
اگر جان همی خواهی افروختن》 

▪️آن که خرد(عقلی) دارد، در پی #دانش خواهد بود تا خرد خویش را ورزیده کند ...

《هر آن مغز کو را خرد، روشن ست 
ز دانش یکی بر تنش، جوشن ست 

کسی کو به دانش توانگر بود 
ز گفتار، کردار بهتر بود 

به آموختن گر فروتر شوی 
سخن را ز دانند گان، بشنوی》

▪️و کسی که گریزان از آموختن باشد جفای روزگار را بیشتر تجربه خواهد کرد ...

《که را گم شود راه آموزگار 
سزدگر  جفا بیند از روزگار 

هر آن گه که گویی که دانا شدم 
به هر دانشی بر، توانا شدم 

چنان دان که نادان تری آن زمان 
مشو بر تن خویش بر، بدگمان 

میاسای ز آموختن یک زمان 
ز دانش میفکن دل اندر گمان 

چو خواهی که رنج تو آید به بر
ز آموزگاران مپرتاب سر 

در دانش و آنگهی راستی 
گرین دو نیابی، روان کاستی 》

▪️فرزانهِ توس باور دارد که #دانش آدمی با همهِ ارزشی که دارد، در برابر رازهای هستی و پروردگار، ناتوان هست ...

《همه دانش ما به بیچارگی است 
به بیچارگان بر، بباید گریست 

ازین پرده برتر، سخن گاه، نیست
به هستی، مر اندیشه را راه نیست》

▪️و از نادان و سفله پرهیز را بایسته می داند و هم نشینی با دانا را سبب ارجمندی ...

《ز نادان نیابی جز از بتری 
نگر سوی بی دهانشان ننگری 

چو دانا تو را دشمن جان بود 
به، از دوست مردی که نادان بود 

بدان گه شودتاج خسرو، بلند 
که دانا بود نزد او، ارجمند 

هر آن کس که دانش، فرامش کند
زبان را به گفتار، خامش کند 

هنر جوی با دین و دانش، گزین
چو خواهی که یابی ز بخت، آفرین》

❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش ، گروه ادبی سیمرغ

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ تاریخچه ی اسطرلاب در تمدن اسلامی

اسطرلاب وسیله بسیار کارآمدی در نجوم رصدی بوده و این ابزار برای سنجش ارتفاع، سمت، بعد و میل خورشید و ستاره ها، تعیین وقت در ساعات روز و شب، قبله و زمان طلوع و غروب آفتاب و دریانوردی و خیلی از کاربردهای دیگر بکار می رفته است.

مسلمانان در قرون وسطی پیشرفته ترین اسطرلاب های جهان را ساختند و تا قرن های بعد توسط اروپائیان مورد استفاده قرار میگرفت این‌ دستگاه‌ كهن‌ترین‌ ابزار علمى‌ جهان‌ است.

مسلمانان‌ پس‌ از آشنایى‌ با این‌ ابزار هزاران‌ اسطرلاب‌ ساختند كه‌ از آن‌ میان‌ شاید در حدود 800 نمونه‌ باقى‌ مانده‌ باشد. شمار اندكى‌ از این‌ رقم‌ مربوط به‌ دوران‌ شكوفایى‌ دانش‌ نجوم‌ در جهان‌ اسلام‌ و بقیه‌ مربوط به‌ قرن های بعد‌ است‌. جهان‌ اسلام‌ طى‌ همان‌ دوران‌ به‌ چنان‌ اوجى‌ در این‌ فن‌ دست‌ یافته‌ بود كه‌ تا قرنها پس‌ از آن‌، برای‌ دانشمندان‌ هیچ‌ ملتى‌ دست‌ یافتنى‌ نبود.

در سده 7ق‌/13م‌ اسطرلاب‌ در سراسر جهان‌ اسلام‌، از هندوستان‌ تا اسپانیا شناخته‌ شده‌، و مورد استفاده‌ بود. در سده 9ق‌/15م‌ نیز اسطرلاب‌ به‌ #اروپا راه‌ یافت. در همین‌ دوران‌، همراه‌ با ترجمه رساله‌هایى‌ درباره اسطرلاب‌ به‌ زبانهای‌ اروپایى‌، برخى‌ اصطلاحات‌ نجومى‌ عربى‌، مانند سمت‌، سمت‌ الرأس‌ و سمت‌ القدم‌، گاه‌ با تحریف‌ و تغییر شكل‌ بسیار، به‌ صورت‌ آزیموت‌، زنیت و ندیر به‌ واژگان‌ اخترشناسى‌ غرب‌ افزوده‌ گشت‌.

از آن‌ پس‌ در مغرب‌ زمین‌ نیز ساختن‌ اسطرلاب‌، و بهره‌گیری‌ از نوآوریهای‌ ستاره‌شناسان‌ جهان‌ اسلام‌ رواج‌ یافت‌.

❇️ مروان پاشا

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

📣🔴🟢اطلاعيه مهم تمديد مهلت درج معدل كل ديپلم در كنكور كارداني ١٤٠٠

باسلام و احترام
با عنايت به پيگيري هاي بعمل آمده و نظر به عدم امكان صدور كارنامه و دريافت معدل ديپلم سازمان سنجش مهلت جديدي در خصوص درج معدل ديپلم در كنكور كارداني تابستان ١٤٠٠ از تاريخ ١٧ الي ٢٠ شهريور ١٤٠٠ در نظر گرفته أست
لينك اطلاعيه سايت سنجش به پيوست ذكر شده أست لطفا به مديران محترم هنرستانها و هنرجويان و اولياء ايشان اطلاع رساني فرماييد :
http://sanjesh.org/FullStory.aspx?gid=4&id=7247

@farsionegaresh_fanni
@farsionegaresh_fanni_gr

پيرو انتشار دفترچه راهنماي ثبت نام و انتخاب رشته پذيرش دانشجو صرفاً بر اساس سوابق تحصيلي سراسري سال 1400 در تاريخ 14/05/1400، ضمن اعلام اصلاحات جديد دفترچه راهنماي مذکور (به شرح زير)، به اطلاع متقاضيان این مرحله از پذيرش مي‌رساند افرادی كه تا اين تاريخ (1400/05/20) براي ثبت‌نام و انتخاب رشته اين مرحله از پذيرش سراسري اقدام ننموده‌اند، می‌توانند تا پايان روز جمعه مورخ 05/06/1400 نسبت به ثبت نام و انتخاب رشته اقدام کنند. لذا متقاضيان باید در مهلت مقرر با مطالعه دقيق دفترچه مذکور و مندرجات این اطلاعيه به درگاه اطلاع‌رساني اين سازمان مراجعه و نسبت به ثبت‌نام و انتخاب كدرشته محل‌هاي مورد علاقه خود اقدام نمايند.

ضمناً آن دسته از متقاضياني كه قبلاً نسبت به ثبت نام و انتخاب كدرشته محل‌هاي تحصيلي اقدام نموده‌اند، مي‌توانند در صورت تمايل تا تاريخ فوق، نسبت به مشاهده و ويرايش كدرشته محل‌هاي انتخابي خود اقدام نمايند. لازم به تاكيد است مهلت اعلام شده قابل تمديد مجدد نمي‌باشد.

@farsionegaresh_fanni
@farsionegaresh_fanni_gr

✳️ اسب در شاهنامه ( اسامی و اوصاف این حیوان در شاهنامه که به اعتبار رنگ، سرعت، قدرت و... به شرح زیر به کار رفته است ) :

یکی از قوانین کلی داستان‌های حماسی داشتن مرکبی خاص است که به قوت، سرعت و هوشمندی ممتاز باشد.

اسامی و اوصاف این حیوان در شاهنامه فراوان است و به اعتبار رنگ، سرعت، قدرت و... به شرح زیر به کار رفته است:

۱- ابرش: اسبی است که خال‌های سفید، مخالف رنگ اعضای بدنش، دارد:
بینداخت رستم کیانی کمند 
سر ابرش آورد ناگه به بند

۲- ابلق: اسب دو رنگ :
به گفت و برانگیخت ابلق ز جای
تو گفتی شد آن باره پرّان همای

۳- اژدها: اسب درشت اندام و قوی:
سپهبد عنان اژدها را سپرد
به خشم از جهان روشنایی ببرد

۴- اشقَر: اسب سرخ رنگ:
بدین گونه تا برگزید اشقری 
یکی باد پایی گشاده بری

۵- اهریمن: اسب سرکش:
چنین بود اندیشه پهلوان 
که اهریمن آمد بر این جوان

۶- بارکش: اسب بار بر :
برانگیخت آن بارکش را زجای
سوی لشکر خویشتن کرد رای

۷- بارگی: اسب قوی بارکش:
بدان مرغزار اندرون بنگرید 
ز هر سو همی بارگی را ندید

۸- باره: اسب تیز رفتار و نیک:
یکی باره پیشش به بالای او
کمندی فروهشته تا پای او

۹- بالا: اسب جنیبت، اسب کتل :
ببر تخت و بالا و زرینه کفش 
همان تاج با کاویانی درفش

۱۰- بور: اسب سرخ و قهوه ای :
بیازید چنگال گردی به زور
بیفشارد یک دست بر پشت بور

۱۱- پوینده: اسب دونده:
چو پوینده در زابلستان رسید
سراینده در پیش دستان رسید

۱۲- پیل: اسب بزرگ و سنگین:
به آوردگه رفت چون پیل مست
یکی پیل زیر اژدهایی به دست

۱۳- پلنگ: اسب متکبر:
چمان و چران چون پلنگان به کام
نگون گشته زین و گسسته لگام

۱۴- تازی: اسب لاغر اندام:
نگون شد سر تازی و جان بداد 
دل توس پر کین و سر پر ز باد

۱۵- تکاور: اسب نجیب و خوش رفتار:
عنان تکاور همی داشت نرم 
همی ریخت از دیدگان آب گرم

۱۶- تند تاز: اسب دونده ی خشمگین:
همان گه پدید آمد از دشت باز
سپهبد بر انگیخت آن تند تاز

۱۷- تیز رو: اسب تند رو:
یکی تازیانه بر آن تیزرو 
بزد خشم را نام بردار گو

۱۸- چرمه: اسب خاکستری رنگ:
فرستاده در پیش او باد گشت 
به زیر اندرش چرمه پولاد گشت

۱۹- خر: اسب آرام و بار بر:
به رزم اندرون رخش گویی خر
است دو دست سوار از همه بتّر 

۲۰- خِنگ: اسب سفید:
همان شب یکی کرّه ای زاد خنگ
برش چون برِ شیر و کوتاه لنگ

۲۱- دیزه: اسبی است که از کاکل تا دمش خط سیاه کشیده شده است:
چماننده دیزه هنگام گرد 
چراننده ی کرکس اندر نبرد

۲۲- رخش: نام اسب رستم:
یکی رخش بودش به کردار گرگ
کشیده زهار و بلند و سترگ

۲۳- سیه: نام اسب اسفندیار:
سیاوش سیه را به تندی به تاخت
به شد تنگ ذل جنگ آتش بساخت

۲۴- سمند: اسب زرد رنگ:
کمان را به زه بر به بازو فکند
سمندش بر آمد بر ابر بلند

۲۵- شباهنگ: نام اسب بیژن:
به پشت شباهنگ بر بسته تنگ 
چو جنگی پلنگی گرازان به جنگ

۲۶- شبرنگ: اسب تمام سیاه:
بر انگیخت از جای شبرنگ را
بیفشرد بر نیزه بر چنگ را

۲۷- شبدیز: اسب سیاه خسرو پرویز:
بگفت و بر انگیخت شبدیز را 
بداد آرمیدن دل تیز را

۲۸- شولک: اسب تیز رو:
بیفتاد زان شولک خوب رنگ 
بمرد و نرست اینت فرجام جنگ

۲۹- شیر: اسب شجاع و دلیر:
چو مادرش بیند کمند سوار
چو شیر اندر آید کند کارزار

۳۰- عقاب: اسب تیز رو:
به زیر اندر آورد و کردش دوال
عقابی شده رخش با پرّ و بال

۳۱- کشتی: اسب آب پیما:
دوان باد پایان چو کشتی بر آب
سوی غرق دارند گفتی شتاب

۳۲- کوه: اسب قوی هیکل:
یکی ژنده پیل است بر پشت کوه
مگر رزم سازند یک سر گروه

۳۳- گرگ: اسب خطرناک:
یکی رخش بودش به کردار گرگ
کشیده زهار و بلند و سترگ

۳۴- گلرنگ: نام اسب رستم:
سرش تیز شد کینه و جنگ را 
به آب اندر افکند گلرنگ را

۳۵- نهنگ: اسب جنگی:
چو زین برنهادش بر آهخت تنگ
بجنبید بر جای تازان نهنگ

۳۶- نوند: اسب تیز فهم و باهوش:
گراینده ی تیز پای نوند همان
شست بدخواه کردش به بند

۳۷- هژبر: اسب زورمند:
ورا دید بر تازی ای چون هژبر
همی تاخت بر دشت مانند ابر

۳۸- همای: اسب با شکوه:
بر آمد چو باد آن سران را ز جای
همان بادپایان فرّخ همای

۳۹-هیون: اسب بزرگ:
خروش تبیره برآمد ز در 
هیون دلاور بر آورد پر

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ابیاتی مشهور بر اوزان رایج شعر کلاسیک
❇️ بخش :اول
وزن اول
--------------------------------------------------
🟢مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن

الا یا ایها الساقی ، ادر کاسأ و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن دوم
--------------------------------------------------
🟢فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد
هر که محرابش تو باشی سر زخلوت بر نیارد
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن سوم
--------------------------------------------------
🟢مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود
وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن چهارم
--------------------------------------------------
🟢مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم
(مولوی)
--------------------------------------------------
وزن پنجم
--------------------------------------------------
🟢فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

همه کس را تن و اندام و جمالست و جوانی
وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن ششم
--------------------------------------------------
🟢فعولن فعولن فعولن فعولن

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را
برون کن ز سر باد خیره سری را
(ناصر خسرو )
--------------------------------------------------
وزن هفتم
--------------------------------------------------
🟢فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

واعظان کین جلوه بر محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن هشتم
--------------------------------------------------
🟢فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آنست که نامش به نکویی نبرند
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن نهم
--------------------------------------------------
🟢 مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن

آنچه مرا آرزوست ، دیر میسر شود
وین چه مرا در سر است ، عمر در این سر شود
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن دهم
--------------------------------------------------
🟢مفعولُ فاعلاتن مفعولُ فاعلاتن

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان ،خواهد شد آشکارا
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن یازده
--------------------------------------------------
🟢مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن

بی همگان به سر شود ، بی تو به سر نمی شود
داغ تو دارد این دلم ، جای دگر نمی شود
(مولوی)
--------------------------------------------------
وزن دوازده
--------------------------------------------------
🟢مفعولُ مفاعيلن مفعولُ مفاعيلن

ای پادشه خوبان ، داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد ،وقت است که باز آیی
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن سیزده
--------------------------------------------------
🟢فعلاتن مفاعلن فعلاتن مفاعلن

به قرار تو او رسد که بود بی‌قرار تو
که به گلزار تو رسد دل خسته به خار تو
(مولوی )
--------------------------------------------------
وزن چهارده
--------------------------------------------------
🟢 مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
( سعدی)
---------------------------------------------------------
وزن پانزده
---------------------------------------------------------
🟢فعلاتُ فاعلاتن فعلاتُ فاعلاتن

ز دو دیده خون فشانم ، ز غمت شب جدایی
چه کنم که هست اینها گل باغ آشنایی
(عراقی)
---------------------------------------------------------
وزن شانزده
---------------------------------------------------------
🟢فع لن فعولن فع لن فعولن

عیشم مدام است ، از لعل دلخواه
کارم به کام است ، الحمداللّه
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن هفده
--------------------------------------------------
🟢مستفعلن فعلن مستفعلن فعلن

از بس که در نظرم خوب آمدی صنما
هر جا که می‌نگرم گویی که در نظری
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن هجده
--------------------------------------------------
🟢 فعولن فعولن فعولن فعل

بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
( فردوسی)

ادامه دارد ... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ ابیاتی مشهور بر اوزان رایج شعر کلاسیک
❇️ بخش : دوم ( پایانی )

وزن نوزده
--------------------------------------------------
🟢 مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حال مردمان چون است
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن بیست
--------------------------------------------------
🟢مفعولُ فاعلاتُ مفاعيل فاعلن

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
(مولوی)
--------------------------------------------------
وزن بیست و یک
--------------------------------------------------
🟢 مفعولُ مفاعيلُ مفاعيلُ فعولن

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
شکم شود از هر مژه چون سیل روانه
(شیخ بهایی)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و دو
---------------------------------------------------------
🟢مفاعيلُ مفاعيلُ مفاعيلُ فعولن

زهی عشق زهی عشق که ماراست خدایا
چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا
(مولوی)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و سه
---------------------------------------------------------
🟢 مفعولُ مفاعيلُ مفاعيلُ فعل

از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
در روی زمین بس است یک گوشه مرا
(فروغی بسطامی )
---------------------------------------------------------
وزن بیست و چهار
---------------------------------------------------------
🟢 مفتعلن فاعلات مفتعلن فع

بر سر آنم كه گر زدست بر آيد
دست به كاري زنم كه غصّه سر آيد
(حافظ)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و پنج
---------------------------------------------------------
🟢 مفعولُ مفاعیلُ مفاعیلن فع

گویند کسان بهشت با حور خوش است
من می گویم که آب انگور خوش است
(خیام)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و شش
---------------------------------------------------------
🟢فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

بشنو از نی چون حکایت می کند
وز جداییها شکایت می کند
(مولوی)
مثنوی معنوی بر این وزن سروده شده است.
---------------------------------------------------------
وزن بیست و هفت
---------------------------------------------------------
🟢مفعولُ مفاعلن فعولن

ای نام تو بهترین سرآغاز
بی نام تو نامه کی کنم باز
( نظامی )
لیلی و مجنون نظامی بر این وزن سروده شده است.
---------------------------------------------------------
وزن بیست و هشت
---------------------------------------------------------
🟢مفاعيلن مفاعيلن فعولن
ز دست دیده و ُ دل هر دو فریاد
که هرچه دیده بیند دل کند یاد
( بابا طاهر)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و نه
---------------------------------------------------------
🟢مفتعلن مفتعلن فاعلن

ای نفس خرم باد صبا
از بر یار آمده‌ای مرحبا
(سعدی)
---------------------------------------------------------
وزن سی
---------------------------------------------------------
فعلاتن مفاعلن فعلن

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس
زهر هجری چشیده‌ام که مپرس
(حافظ)
---------------------------------------------------------
وزن سی و یک
---------------------------------------------------------
🟢مفعولُ مفاعلن مفاعيلن

ما دُرد فروش هر خراباتیم
نه عشوه فروش هر کراماتیم
( عطار نیشابوری )

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

🔰 لیست داروخانه‌های منتخب عرضه کننده داروهای کرونا

🔹با توجه به توزیع داروهای کرونا در داروخانه‌های منتخب، سازمان غذا و دارو به منظور سهولت در دسترسی بیماران مبتلا به کرونا و جلوگیری از ازدحام در داروخانه‌های دولتی لیست این داروخانه‌ها را منتشر کرد.
️@makhzanesoalatedoroseadabi

✳️ فنون شاعری در کتاب « المعجم فی معاییر اشعار العجم »
❇️ بخش : یک

🔸پیش از آن که در نظم شعر شروع کند و به دعوی شاعری میان دربندد، اول مختصری در علم عروض و قوافی برخواند تا بر بحور حدیث و قدیم واقف گردد و اوزان خوش از ناخوش فرق کند و یجوز و لایجوز ازاحیف بداند و صحیح ابیات از سقیم بشناسد و قوافی اصلی از معمول تمییز کند و آنگاه سرمایه‌ی نیک از گفته‌های مطبوع و مصنوع استادان این صنعت و پاکیزه‌گویان این فن بدست آورد و از قصاید و مقطعات درست ترکیب عذب الفاظ لطیف معانی نیکو مطلع پسندیده مقطع شیرین مخلص از دواوین مشهور معروف و اشعار مستعذب مستحسن در فنون مختلف و انواع متفرق، طرفی تمام یاد گیرد و جوامع همت بر مطالعه و مذاکره‌ی آن گمارد و به بحث و استقرار بر دقایق و حقایق مصنوعات آن واقف گردد تا آن معانی در دل او رسوخ یابد و آن الفاظ در ذهن او قرار گیرد و آن عبارات، ملکه‌ی زبان او شود و مجموع آن، ماده‌ی طبع و مایه‌ی خاطر او گردد.
🔸پس چون قریحت او در کار آید و سکر طبع او گشاده شود، فواید آن اشعار روی نماید و نتایج آن محفوظات پدید آید، آن‌ گه شعر او چون چشمه‌ی زلال باشد که مدد از جوی‌های بزرگ و رودهای عمیق دارد و چون معجونی خوش‌بوی آید که روایح آن مشام ارواح را معطر گرداند و کس بر اخلاط آن واقف نشود.


🔷و باید که چون ابتداء شعری کند و آغاز نظمی نهد نخست نثر آن را پیش خاطر آرد و معانی آن بر صحیفه‌ی دل نگارد و الفاظی لایق آن معانی ترتیب دهد و وزنی موافق آن شعر اختیار کند. و از قوافی آنچه ممکن گردد و خاطر بدان مسامحت کند بر ورقی نویسد و هرچه از آن سهل و درست باشد و در آن وزن جای‌گیر و متمکن آید انتخاب کند و شایگان و معمول را بدان راه ندهد. و در نظم ابیات به سیاقت سخن و ترتیب معانی التفات ننماید تا جمله‌ی قصیده بر سبیل مُسوّده تعلیق زند و کیفَ ما اتّفق بگوید و بنویسد. و اگر اتفاق افتد که قافیتی در معنیی بکار برده باشد و به بیتی مشغول کرده بعد از آن معنیی بهتر روی نماید و بیتی از آن عذب‌تر دست دهد و آن قافیت در این بیت متمکن‌تر آید نقل کند. پس اگر به بیت اول حاجت باشد آن را قافیتی دیگر طلبد و اگرنه، ترک آن آرد. و چون ابیات بسیار شد و معانی تمام گشت جمله را مرةً بعدَ اُخری از سر اتفاق بازخواند و در نقد و تنقیح آن مبالغت نماید و میان ابیات تلفیق کند و هر یک را به موضع خویش باز برد و تقدیم و تاخیر از آن زایل گرداند تا معانی از یکدیگر گسسته نشود و ابیات بیگانه ننماید.

ادامه دارد... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ فنون شاعری در کتاب « المعجم فی معاییر اشعار العجم »
❇️ بخش : دوم ( پایانی )

🔷 و باید که چون ابتداء شعری کند و آغاز نظمی نهد نخست نثر آن را پیش خاطر آرد و معانی آن بر صحیفه‌ی دل نگارد و الفاظی لایق آن معانی ترتیب دهد و وزنی موافق آن شعر اختیار کند. و از قوافی آنچه ممکن گردد و خاطر بدان مسامحت کند بر ورقی نویسد و هرچه از آن سهل و درست باشد و در آن وزن جای‌گیر و متمکن آید انتخاب کند و شایگان و معمول را بدان راه ندهد. و در نظم ابیات به سیاقت سخن و ترتیب معانی التفات ننماید تا جمله‌ی قصیده بر سبیل مُسوّده تعلیق زند و کیفَ ما اتّفق بگوید و بنویسد. و اگر اتفاق افتد که قافیتی در معنیی بکار برده باشد و به بیتی مشغول کرده بعد از آن معنیی بهتر روی نماید و بیتی از آن عذب‌تر دست دهد و آن قافیت در این بیت متمکن‌تر آید نقل کند. پس اگر به بیت اول حاجت باشد آن را قافیتی دیگر طلبد و اگرنه، ترک آن آرد. و چون ابیات بسیار شد و معانی تمام گشت جمله را مرةً بعدَ اُخری از سر اتفاق بازخواند و در نقد و تنقیح آن مبالغت نماید و میان ابیات تلفیق کند و هر یک را به موضع خویش باز برد و تقدیم و تاخیر از آن زایل گرداند تا معانی از یکدیگر گسسته نشود و ابیات بیگانه ننماید.

🔷و به همه وجوه توافق ابیات و مصاریع و تطابق الفاظ و معانی لازم متناسب نیاید و بدان سبب رونق شعر باطل گردد چنانکه شاعر گفته است:

در جام اوست چشمه‌ی حیوان از آن کزو
دین برقرار و قاعده‌ی ملک محکم است

🔷که مصراع اول لایق دوم نیست و این معنی در رباعیات بیشتر افتد که شاعر را معنیی خوش در خاطر آید و بیشتر چنان بود که آن را بیت آخر سازد، پس اولی بدان الحاق کند و در آن از تناسب لفظ و تجاوب معنی غافل باشد، چنانکه رضی نیشابوری گفته است:

هردم ز تو دل با دم سردی بودست
وز جام تو جرعه‌یی و مردی بودست
معذورم اگر دردسری دادم از آنک
آن درد سرم از سر دردی بودست

🔷که نخست بیت آخرین گفته است و آنگه بیت اوّل را بدان الحاق کرده و مصراع دوم از بیت اوّل لایق معنی بیت دوم نیفتاده است و عطف آن بر مصراع اوّل نیکو نیامده. و چنان که وزیر بونصر کندری گفته است:

بی آنکه به کس رسید زوری از ما
یا گشت پریشان دل موری از ما
ناگاه برآورد بدین رسوایی
شوریده سر زلف تو شوری از ما

☑️مقصود از این، بیت دوم بوده است و بیت اوّل، تمام شعر را بدان الحاق کرده است، لاجرم تناسبی مختل دارد به جهت آنکه شوری که از سر زلف یار خیزد مه نتیجه‌ی ظلمی و آزار دلی باشد الا آنکه مگر اندیشیده است که بی آنکه من دلی را پراکنده کردم سر زلف تو مرا پراکنده کرد. و این معنی در مغازلت و عشق بازی علتی رکیک است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع ویراستاری

1️⃣ فنی:

اصلاح غلط‌های املایی، نیم فاصله، اعراب گذاری، قرار دادن نمایه و جدول و نمودار و فرمول‌ها در مکان درست خود، بررسی اندازه و فونت قلم، تعیین عنوان‌ها و زیر عنوان‌ها و تهیه‌ی فهرست مطالب بر اساس آن، پاراگراف‌بندی صحیح، جایگذاری معادل‌های فارسی با شرط عدم ایجاد ابهام، بکارگیری قواعد عدد نویسی و فرمول نویسی، درج پانویس، مشخص کردن نقل قول‌ها و غیره.

2️⃣ زبانی – ساختاری:

اصلاح ابهامات، برطرف‌سازی خطای دستوری، حذف کلمات عامیانه در نوشته‌ی رسمی و برعکس، ساده‌سازی و روان کردن متن، کوتاه‌سازی جملات بلند، رفع تناقضات، جمله‌بندی صحیح و اصولی، حذف اصطلاحات زائد و تکراری و غیره.

3️⃣ ویرایش تخصصی/علمی یا محتوایی:

حذف موارد نقض‌کننده‌ی مستندات علمی، توضیحات ضروری و درج در کامنت، یک‌دست‌سازی نوشتار، کاهش جملات نامتعارف و غیر مستند، افزودن نکات ضروری در صورت تأیید نویسنده و غیره

✅ استفاده‌ی صحیح از علائم نگارشی مانند: علامت نقطه، کاما یا ویرگول، علامت پرسش، علامت تعجب یا توجه، علامت کولون یا دو نقطه، گیومه یا نقل قول، سِمی کولون یا نقطه ویرگول، پرانتز، قلاب یا کروشه و خط تیره.

✅ جمع بستن اشتباه اسامی مانند: اضافه کردن پسوند جمع «ات» به انتهای کلمات فارسی، اضافه کردن «ین» به انتهای کلمات و جمع مکسر کلمات با قواعد فارسی

✅ بکارگیری تنوین برای کلمات فارسی
پیاده‌سازی قالب مرتبط با کلمات عربی بر روی کلمات فارسی
حذف نابجا به قرینه‌ی لفظی
استفاده از فعل‌های ناقص
ساخت مصدر با پسوند «یّت» به انتهای کلمات فارسی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ ویژگی‌های مهم ادبیات کودک و نوجوان بدین شرح است:

۱. با زبان و بیان، توانایی درک و زبان نوشتاری، تخیل و تجربه‌های کودکان و نوجوانان متناسب است.
۲. به رشد و پرورش شخصیت خواننده کمک می‌کند.
۳. اهمیت تصویر را برای کودک و نوجوان برابر با اهمیت نوشته می‌داند و همواره بخشی از پیام را با تصویر بیان می‌کند

مهم‌ترین اهداف ادبیات کودک و نوجوان
مهم‌ترین اهداف ادبیات کودک و نوجوان عبارتند از:

أ. آماده کردن کودک برای شناختن، دوست داشتن و ساختن محیط.
ب. شناساندن کودک به خویشتن، ایجاد احترام به اصالت انسانی و میل به اعتلای مدام.
ج. سرگرم کردن و لذت‌بخش بودن.
د. علاقه‌مند کردن کودک به مطالعه و ایجاد عادت به آن.
ه. ایجاد و تقویت صلح در جهان.
مراحل تاریخ ادبیات کودک و نوجوان:
تاریخ ادبیات کودک و نوجوان در همه کشورهای جهان کما بیش چهار مرحله داشته است:
← اول

آفرینش و انتقال آثار ادبی به صورت شفاهی.
← دوم
گردآوردن و و نوشتن آثار ادبی شفاهی.
← سوم
پدید آوردن آثار ادبی با الهام از آثار شفاهی.
← چهارم
آفرینش آثار ادبی ویژه‌ی کودک و نوجوان.
سرچشمه ادبیات کودکان
فولکلور یا فرهنگ عامه همچنان که سرآغاز پیدایی همه‌ی هنرهاست، سرآغاز ادبیات و به خصوص ادبیات کودکان نیز است. لالایی‌ها، مثل‌ها، ترانه‌های کودکان، افسانه‌های خردسالان، داستان‌های ماجرایی و حماسی و عاشقانه و اسطوره‌ها که همه زائیده‌ی تخیل و تفکر مردم اعصار مختلف هستند؛ بنیاد و اساس ادبیات کودکان و نوجوانان را تشکیل می‌دهد. بنابراین ادبیات کودکان سرچشمه در فولکلور و فرهنگ عامه دارد و به کهنسالی زندگی بشر بر روی زمین است
ادبیات کودکان و نوجوانان به معنی واقعی آن، یعنی نوشته‌هایی که در آن حس و حال کودکانه حاکم باشد، به زبان و نثری مناسب سطح سواد کودکان نوشته شده و معمولا همراه با تصاویر است؛ به‌عنوان یک شکل ادبی مستقل تقریبا از نیمه‌ی دوم سده‌ی هجدهم میلادی در جهان پدید آمده است. در ظهور دیر هنگام این نوع ادبیات، عوامل اقتصادی و اجتماعی مؤثر بودند. پیش از عصر جدید (رنسانس) به کودکان بیشتر همچون بزرگ‌سالانی کوچک نگریسته می‌شد و ادبیاتی ویژه‌ی نیاز‌های خاص و سطح درک و فهم آنان ضروری شمرده نمی‌شد. در کشورهای اروپایی، یکی از کتاب‌های چاپی ویژه‌ی کودکان "جهان مرئی در تصاویر" (۱۶۵۸م) از "کومنیوس" (۱۵۹۲-۱۶۷۰م) است. کتابی که آموزشی و درسی بود، ولی نخستین کتاب مصور کودکان به شمار می‌آید. بعدها «شارل پرو» در فرانسه و «برادران گریم» در آلمان، قصه‌های کهن و معروف سرزمینشان را گردآوری و بازنویسی کردند که این کتاب‌ها بسیار مورد توجه قرار گرفت و در کشورهای مختلف از جمله ایران ترجمه شد. در سده‌ی نوزدهم میلادی تصاویر نقش برجسته‌ای در کتاب‌های کودکان یافتند و همچون امروز برای جلب توجه کودکان به داستان‌ها کمک به آنها برای تجسم شخصیت‌ها و کنش‌های داستانی به کار رفتند. این نوع ادبیات تا سده‌ی بیستم به‌عنوان یک نوع ادبی عمده تکامل یافت و شکل پذیرفت و در این سده به اوج تکامل خود رسید

❇️ فاطمه نوروزی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan