✳️ابیاتی مشهور بر اوزان رایج شعر کلاسیک
❇️ بخش :اول
وزن اول
--------------------------------------------------
🟢مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن مفاعيلن

الا یا ایها الساقی ، ادر کاسأ و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن دوم
--------------------------------------------------
🟢فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد
هر که محرابش تو باشی سر زخلوت بر نیارد
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن سوم
--------------------------------------------------
🟢مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می رود
وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن چهارم
--------------------------------------------------
🟢مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم
دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم
(مولوی)
--------------------------------------------------
وزن پنجم
--------------------------------------------------
🟢فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

همه کس را تن و اندام و جمالست و جوانی
وین همه لطف ندارد تو مگر سرو روانی
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن ششم
--------------------------------------------------
🟢فعولن فعولن فعولن فعولن

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را
برون کن ز سر باد خیره سری را
(ناصر خسرو )
--------------------------------------------------
وزن هفتم
--------------------------------------------------
🟢فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

واعظان کین جلوه بر محراب و منبر می کنند
چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن هشتم
--------------------------------------------------
🟢فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آنست که نامش به نکویی نبرند
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن نهم
--------------------------------------------------
🟢 مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن

آنچه مرا آرزوست ، دیر میسر شود
وین چه مرا در سر است ، عمر در این سر شود
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن دهم
--------------------------------------------------
🟢مفعولُ فاعلاتن مفعولُ فاعلاتن

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان ،خواهد شد آشکارا
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن یازده
--------------------------------------------------
🟢مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن

بی همگان به سر شود ، بی تو به سر نمی شود
داغ تو دارد این دلم ، جای دگر نمی شود
(مولوی)
--------------------------------------------------
وزن دوازده
--------------------------------------------------
🟢مفعولُ مفاعيلن مفعولُ مفاعيلن

ای پادشه خوبان ، داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد ،وقت است که باز آیی
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن سیزده
--------------------------------------------------
🟢فعلاتن مفاعلن فعلاتن مفاعلن

به قرار تو او رسد که بود بی‌قرار تو
که به گلزار تو رسد دل خسته به خار تو
(مولوی )
--------------------------------------------------
وزن چهارده
--------------------------------------------------
🟢 مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
( سعدی)
---------------------------------------------------------
وزن پانزده
---------------------------------------------------------
🟢فعلاتُ فاعلاتن فعلاتُ فاعلاتن

ز دو دیده خون فشانم ، ز غمت شب جدایی
چه کنم که هست اینها گل باغ آشنایی
(عراقی)
---------------------------------------------------------
وزن شانزده
---------------------------------------------------------
🟢فع لن فعولن فع لن فعولن

عیشم مدام است ، از لعل دلخواه
کارم به کام است ، الحمداللّه
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن هفده
--------------------------------------------------
🟢مستفعلن فعلن مستفعلن فعلن

از بس که در نظرم خوب آمدی صنما
هر جا که می‌نگرم گویی که در نظری
(سعدی)
--------------------------------------------------
وزن هجده
--------------------------------------------------
🟢 فعولن فعولن فعولن فعل

بسی رنج بردم در این سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
( فردوسی)

ادامه دارد ... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ ابیاتی مشهور بر اوزان رایج شعر کلاسیک
❇️ بخش : دوم ( پایانی )

وزن نوزده
--------------------------------------------------
🟢 مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است
ببین که در طلبت حال مردمان چون است
(حافظ)
--------------------------------------------------
وزن بیست
--------------------------------------------------
🟢مفعولُ فاعلاتُ مفاعيل فاعلن

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
(مولوی)
--------------------------------------------------
وزن بیست و یک
--------------------------------------------------
🟢 مفعولُ مفاعيلُ مفاعيلُ فعولن

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
شکم شود از هر مژه چون سیل روانه
(شیخ بهایی)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و دو
---------------------------------------------------------
🟢مفاعيلُ مفاعيلُ مفاعيلُ فعولن

زهی عشق زهی عشق که ماراست خدایا
چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا
(مولوی)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و سه
---------------------------------------------------------
🟢 مفعولُ مفاعيلُ مفاعيلُ فعل

از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
در روی زمین بس است یک گوشه مرا
(فروغی بسطامی )
---------------------------------------------------------
وزن بیست و چهار
---------------------------------------------------------
🟢 مفتعلن فاعلات مفتعلن فع

بر سر آنم كه گر زدست بر آيد
دست به كاري زنم كه غصّه سر آيد
(حافظ)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و پنج
---------------------------------------------------------
🟢 مفعولُ مفاعیلُ مفاعیلن فع

گویند کسان بهشت با حور خوش است
من می گویم که آب انگور خوش است
(خیام)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و شش
---------------------------------------------------------
🟢فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

بشنو از نی چون حکایت می کند
وز جداییها شکایت می کند
(مولوی)
مثنوی معنوی بر این وزن سروده شده است.
---------------------------------------------------------
وزن بیست و هفت
---------------------------------------------------------
🟢مفعولُ مفاعلن فعولن

ای نام تو بهترین سرآغاز
بی نام تو نامه کی کنم باز
( نظامی )
لیلی و مجنون نظامی بر این وزن سروده شده است.
---------------------------------------------------------
وزن بیست و هشت
---------------------------------------------------------
🟢مفاعيلن مفاعيلن فعولن
ز دست دیده و ُ دل هر دو فریاد
که هرچه دیده بیند دل کند یاد
( بابا طاهر)
---------------------------------------------------------
وزن بیست و نه
---------------------------------------------------------
🟢مفتعلن مفتعلن فاعلن

ای نفس خرم باد صبا
از بر یار آمده‌ای مرحبا
(سعدی)
---------------------------------------------------------
وزن سی
---------------------------------------------------------
فعلاتن مفاعلن فعلن

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس
زهر هجری چشیده‌ام که مپرس
(حافظ)
---------------------------------------------------------
وزن سی و یک
---------------------------------------------------------
🟢مفعولُ مفاعلن مفاعيلن

ما دُرد فروش هر خراباتیم
نه عشوه فروش هر کراماتیم
( عطار نیشابوری )

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

🔰 لیست داروخانه‌های منتخب عرضه کننده داروهای کرونا

🔹با توجه به توزیع داروهای کرونا در داروخانه‌های منتخب، سازمان غذا و دارو به منظور سهولت در دسترسی بیماران مبتلا به کرونا و جلوگیری از ازدحام در داروخانه‌های دولتی لیست این داروخانه‌ها را منتشر کرد.
️@makhzanesoalatedoroseadabi

✳️ فنون شاعری در کتاب « المعجم فی معاییر اشعار العجم »
❇️ بخش : یک

🔸پیش از آن که در نظم شعر شروع کند و به دعوی شاعری میان دربندد، اول مختصری در علم عروض و قوافی برخواند تا بر بحور حدیث و قدیم واقف گردد و اوزان خوش از ناخوش فرق کند و یجوز و لایجوز ازاحیف بداند و صحیح ابیات از سقیم بشناسد و قوافی اصلی از معمول تمییز کند و آنگاه سرمایه‌ی نیک از گفته‌های مطبوع و مصنوع استادان این صنعت و پاکیزه‌گویان این فن بدست آورد و از قصاید و مقطعات درست ترکیب عذب الفاظ لطیف معانی نیکو مطلع پسندیده مقطع شیرین مخلص از دواوین مشهور معروف و اشعار مستعذب مستحسن در فنون مختلف و انواع متفرق، طرفی تمام یاد گیرد و جوامع همت بر مطالعه و مذاکره‌ی آن گمارد و به بحث و استقرار بر دقایق و حقایق مصنوعات آن واقف گردد تا آن معانی در دل او رسوخ یابد و آن الفاظ در ذهن او قرار گیرد و آن عبارات، ملکه‌ی زبان او شود و مجموع آن، ماده‌ی طبع و مایه‌ی خاطر او گردد.
🔸پس چون قریحت او در کار آید و سکر طبع او گشاده شود، فواید آن اشعار روی نماید و نتایج آن محفوظات پدید آید، آن‌ گه شعر او چون چشمه‌ی زلال باشد که مدد از جوی‌های بزرگ و رودهای عمیق دارد و چون معجونی خوش‌بوی آید که روایح آن مشام ارواح را معطر گرداند و کس بر اخلاط آن واقف نشود.


🔷و باید که چون ابتداء شعری کند و آغاز نظمی نهد نخست نثر آن را پیش خاطر آرد و معانی آن بر صحیفه‌ی دل نگارد و الفاظی لایق آن معانی ترتیب دهد و وزنی موافق آن شعر اختیار کند. و از قوافی آنچه ممکن گردد و خاطر بدان مسامحت کند بر ورقی نویسد و هرچه از آن سهل و درست باشد و در آن وزن جای‌گیر و متمکن آید انتخاب کند و شایگان و معمول را بدان راه ندهد. و در نظم ابیات به سیاقت سخن و ترتیب معانی التفات ننماید تا جمله‌ی قصیده بر سبیل مُسوّده تعلیق زند و کیفَ ما اتّفق بگوید و بنویسد. و اگر اتفاق افتد که قافیتی در معنیی بکار برده باشد و به بیتی مشغول کرده بعد از آن معنیی بهتر روی نماید و بیتی از آن عذب‌تر دست دهد و آن قافیت در این بیت متمکن‌تر آید نقل کند. پس اگر به بیت اول حاجت باشد آن را قافیتی دیگر طلبد و اگرنه، ترک آن آرد. و چون ابیات بسیار شد و معانی تمام گشت جمله را مرةً بعدَ اُخری از سر اتفاق بازخواند و در نقد و تنقیح آن مبالغت نماید و میان ابیات تلفیق کند و هر یک را به موضع خویش باز برد و تقدیم و تاخیر از آن زایل گرداند تا معانی از یکدیگر گسسته نشود و ابیات بیگانه ننماید.

ادامه دارد... .

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ فنون شاعری در کتاب « المعجم فی معاییر اشعار العجم »
❇️ بخش : دوم ( پایانی )

🔷 و باید که چون ابتداء شعری کند و آغاز نظمی نهد نخست نثر آن را پیش خاطر آرد و معانی آن بر صحیفه‌ی دل نگارد و الفاظی لایق آن معانی ترتیب دهد و وزنی موافق آن شعر اختیار کند. و از قوافی آنچه ممکن گردد و خاطر بدان مسامحت کند بر ورقی نویسد و هرچه از آن سهل و درست باشد و در آن وزن جای‌گیر و متمکن آید انتخاب کند و شایگان و معمول را بدان راه ندهد. و در نظم ابیات به سیاقت سخن و ترتیب معانی التفات ننماید تا جمله‌ی قصیده بر سبیل مُسوّده تعلیق زند و کیفَ ما اتّفق بگوید و بنویسد. و اگر اتفاق افتد که قافیتی در معنیی بکار برده باشد و به بیتی مشغول کرده بعد از آن معنیی بهتر روی نماید و بیتی از آن عذب‌تر دست دهد و آن قافیت در این بیت متمکن‌تر آید نقل کند. پس اگر به بیت اول حاجت باشد آن را قافیتی دیگر طلبد و اگرنه، ترک آن آرد. و چون ابیات بسیار شد و معانی تمام گشت جمله را مرةً بعدَ اُخری از سر اتفاق بازخواند و در نقد و تنقیح آن مبالغت نماید و میان ابیات تلفیق کند و هر یک را به موضع خویش باز برد و تقدیم و تاخیر از آن زایل گرداند تا معانی از یکدیگر گسسته نشود و ابیات بیگانه ننماید.

🔷و به همه وجوه توافق ابیات و مصاریع و تطابق الفاظ و معانی لازم متناسب نیاید و بدان سبب رونق شعر باطل گردد چنانکه شاعر گفته است:

در جام اوست چشمه‌ی حیوان از آن کزو
دین برقرار و قاعده‌ی ملک محکم است

🔷که مصراع اول لایق دوم نیست و این معنی در رباعیات بیشتر افتد که شاعر را معنیی خوش در خاطر آید و بیشتر چنان بود که آن را بیت آخر سازد، پس اولی بدان الحاق کند و در آن از تناسب لفظ و تجاوب معنی غافل باشد، چنانکه رضی نیشابوری گفته است:

هردم ز تو دل با دم سردی بودست
وز جام تو جرعه‌یی و مردی بودست
معذورم اگر دردسری دادم از آنک
آن درد سرم از سر دردی بودست

🔷که نخست بیت آخرین گفته است و آنگه بیت اوّل را بدان الحاق کرده و مصراع دوم از بیت اوّل لایق معنی بیت دوم نیفتاده است و عطف آن بر مصراع اوّل نیکو نیامده. و چنان که وزیر بونصر کندری گفته است:

بی آنکه به کس رسید زوری از ما
یا گشت پریشان دل موری از ما
ناگاه برآورد بدین رسوایی
شوریده سر زلف تو شوری از ما

☑️مقصود از این، بیت دوم بوده است و بیت اوّل، تمام شعر را بدان الحاق کرده است، لاجرم تناسبی مختل دارد به جهت آنکه شوری که از سر زلف یار خیزد مه نتیجه‌ی ظلمی و آزار دلی باشد الا آنکه مگر اندیشیده است که بی آنکه من دلی را پراکنده کردم سر زلف تو مرا پراکنده کرد. و این معنی در مغازلت و عشق بازی علتی رکیک است.

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ انواع ویراستاری

1️⃣ فنی:

اصلاح غلط‌های املایی، نیم فاصله، اعراب گذاری، قرار دادن نمایه و جدول و نمودار و فرمول‌ها در مکان درست خود، بررسی اندازه و فونت قلم، تعیین عنوان‌ها و زیر عنوان‌ها و تهیه‌ی فهرست مطالب بر اساس آن، پاراگراف‌بندی صحیح، جایگذاری معادل‌های فارسی با شرط عدم ایجاد ابهام، بکارگیری قواعد عدد نویسی و فرمول نویسی، درج پانویس، مشخص کردن نقل قول‌ها و غیره.

2️⃣ زبانی – ساختاری:

اصلاح ابهامات، برطرف‌سازی خطای دستوری، حذف کلمات عامیانه در نوشته‌ی رسمی و برعکس، ساده‌سازی و روان کردن متن، کوتاه‌سازی جملات بلند، رفع تناقضات، جمله‌بندی صحیح و اصولی، حذف اصطلاحات زائد و تکراری و غیره.

3️⃣ ویرایش تخصصی/علمی یا محتوایی:

حذف موارد نقض‌کننده‌ی مستندات علمی، توضیحات ضروری و درج در کامنت، یک‌دست‌سازی نوشتار، کاهش جملات نامتعارف و غیر مستند، افزودن نکات ضروری در صورت تأیید نویسنده و غیره

✅ استفاده‌ی صحیح از علائم نگارشی مانند: علامت نقطه، کاما یا ویرگول، علامت پرسش، علامت تعجب یا توجه، علامت کولون یا دو نقطه، گیومه یا نقل قول، سِمی کولون یا نقطه ویرگول، پرانتز، قلاب یا کروشه و خط تیره.

✅ جمع بستن اشتباه اسامی مانند: اضافه کردن پسوند جمع «ات» به انتهای کلمات فارسی، اضافه کردن «ین» به انتهای کلمات و جمع مکسر کلمات با قواعد فارسی

✅ بکارگیری تنوین برای کلمات فارسی
پیاده‌سازی قالب مرتبط با کلمات عربی بر روی کلمات فارسی
حذف نابجا به قرینه‌ی لفظی
استفاده از فعل‌های ناقص
ساخت مصدر با پسوند «یّت» به انتهای کلمات فارسی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ ویژگی‌های مهم ادبیات کودک و نوجوان بدین شرح است:

۱. با زبان و بیان، توانایی درک و زبان نوشتاری، تخیل و تجربه‌های کودکان و نوجوانان متناسب است.
۲. به رشد و پرورش شخصیت خواننده کمک می‌کند.
۳. اهمیت تصویر را برای کودک و نوجوان برابر با اهمیت نوشته می‌داند و همواره بخشی از پیام را با تصویر بیان می‌کند

مهم‌ترین اهداف ادبیات کودک و نوجوان
مهم‌ترین اهداف ادبیات کودک و نوجوان عبارتند از:

أ. آماده کردن کودک برای شناختن، دوست داشتن و ساختن محیط.
ب. شناساندن کودک به خویشتن، ایجاد احترام به اصالت انسانی و میل به اعتلای مدام.
ج. سرگرم کردن و لذت‌بخش بودن.
د. علاقه‌مند کردن کودک به مطالعه و ایجاد عادت به آن.
ه. ایجاد و تقویت صلح در جهان.
مراحل تاریخ ادبیات کودک و نوجوان:
تاریخ ادبیات کودک و نوجوان در همه کشورهای جهان کما بیش چهار مرحله داشته است:
← اول

آفرینش و انتقال آثار ادبی به صورت شفاهی.
← دوم
گردآوردن و و نوشتن آثار ادبی شفاهی.
← سوم
پدید آوردن آثار ادبی با الهام از آثار شفاهی.
← چهارم
آفرینش آثار ادبی ویژه‌ی کودک و نوجوان.
سرچشمه ادبیات کودکان
فولکلور یا فرهنگ عامه همچنان که سرآغاز پیدایی همه‌ی هنرهاست، سرآغاز ادبیات و به خصوص ادبیات کودکان نیز است. لالایی‌ها، مثل‌ها، ترانه‌های کودکان، افسانه‌های خردسالان، داستان‌های ماجرایی و حماسی و عاشقانه و اسطوره‌ها که همه زائیده‌ی تخیل و تفکر مردم اعصار مختلف هستند؛ بنیاد و اساس ادبیات کودکان و نوجوانان را تشکیل می‌دهد. بنابراین ادبیات کودکان سرچشمه در فولکلور و فرهنگ عامه دارد و به کهنسالی زندگی بشر بر روی زمین است
ادبیات کودکان و نوجوانان به معنی واقعی آن، یعنی نوشته‌هایی که در آن حس و حال کودکانه حاکم باشد، به زبان و نثری مناسب سطح سواد کودکان نوشته شده و معمولا همراه با تصاویر است؛ به‌عنوان یک شکل ادبی مستقل تقریبا از نیمه‌ی دوم سده‌ی هجدهم میلادی در جهان پدید آمده است. در ظهور دیر هنگام این نوع ادبیات، عوامل اقتصادی و اجتماعی مؤثر بودند. پیش از عصر جدید (رنسانس) به کودکان بیشتر همچون بزرگ‌سالانی کوچک نگریسته می‌شد و ادبیاتی ویژه‌ی نیاز‌های خاص و سطح درک و فهم آنان ضروری شمرده نمی‌شد. در کشورهای اروپایی، یکی از کتاب‌های چاپی ویژه‌ی کودکان "جهان مرئی در تصاویر" (۱۶۵۸م) از "کومنیوس" (۱۵۹۲-۱۶۷۰م) است. کتابی که آموزشی و درسی بود، ولی نخستین کتاب مصور کودکان به شمار می‌آید. بعدها «شارل پرو» در فرانسه و «برادران گریم» در آلمان، قصه‌های کهن و معروف سرزمینشان را گردآوری و بازنویسی کردند که این کتاب‌ها بسیار مورد توجه قرار گرفت و در کشورهای مختلف از جمله ایران ترجمه شد. در سده‌ی نوزدهم میلادی تصاویر نقش برجسته‌ای در کتاب‌های کودکان یافتند و همچون امروز برای جلب توجه کودکان به داستان‌ها کمک به آنها برای تجسم شخصیت‌ها و کنش‌های داستانی به کار رفتند. این نوع ادبیات تا سده‌ی بیستم به‌عنوان یک نوع ادبی عمده تکامل یافت و شکل پذیرفت و در این سده به اوج تکامل خود رسید

❇️ فاطمه نوروزی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ بررسی تاریخچه قمه زنی

قبل از صفویه، چیزی به نام قمه زنی در مذهب تشیع وجود نداشت
این عمل غیرعقلانی را به اهل بیت نچسبانید

در مورد منشأ اصلی و اولی قمه زنی، اقوال مختلفی وجود دارد؛ اما آنچه که بیشتر از همه مستند و قابل اثبات است، این است که تیغ زنی و قمه زنی رسومی عاریتی اند که از جانب ترک های آذربایجان به فارس ها و اعراب منتقل شده اند.

ابراهیم الحیدری، جامعه شناس، محقق و نویسنده ی عراقی الاصل کتاب تراژدی کربلا نیز براین عقیده است که مراسم هایی از قبیل قمه زنی، قبل از قرن نوزدهم در عراق مرسوم نبوده و به تدریج از اواخر این قرن در آن کشور رواج یافته است. بنابراین مراسم قمه زنی و … از خارج عراق به آن کشور وارد شده و ریشه ی عربی ندارد.

عرب های عراق تا آغاز قرن بیستم در این گونه مراسم ها شرکت نمی کردند؛ این اعمال در ابتدا در میان ترک های عراق، فرق #صوفیه وکردهای غرب ایران مرسوم بود.

گزارشی از مقامات بریتانیایی درباره مراسم عاشورای 1919م. در نجف نیز حاکی است که گروهی صد نفره از شیعیان ترک در آن سال به قمه زنی پرداخته بودند. 

✅ ورود قمه زنی به ایران در زمان صفویان و جریان فداییان

پیتر دلاواله، سیاح ایتالیایی، از عزاداری شیعیان در اصفهان عصر صفوی سال 1037 قمری چنین گزارش می دهد:
تشریفات و مراسم عزاداری عاشورا به این قرار است که همه غمگین و مغموم به نظر می رسند و لباس عزاداری به رنگ سیاه – یعنی رنگی که در مواقع دیگر هیچ وقت مورد استعمال قرار نمی گیرد- بر تن می کنند. هیچ کس سر و ریش خود را نمی تراشد و به حمام نمی رود. به علاوه نه تنها از ارتکاب هر گناه پرهیز می کنند، بلکه خود را از هرگونه تفریح و خوشی محروم می سازد.
جمعی در میدان ها و کوچه های مختلف و جلوی خانه های مردم، برهنه و عریان در حالی که فقط با پارچه ی سیاه یا کیسه ی تیره رنگی ستر عورت کرده و سر تا پای خود را با ماده ای سیاه و براق … رنگ زده اند، حرکت می کنند… به همراه این افراد، عده ای برهنه نیز راه می روند که تمام بدن خود را به رنگ قرمز در آورده اند؛ تا نشانی از خون هایی که به زمین ریخته و اعمال زشتی که در آن روز [عاشورا] نسبت به حسین انجام گرفته است، باشد. همه با هم، آهنگ های غم انگیز در وصف حسین و مصائب وارد بر او می خوانند و دو قطعه چوب یا استخوانی را که در دست دارند، به هم می کوبند و از آن صدای حزن انگیزی به وجود می آورند و به علاوه حرکتی به سر و تن خود می دهند که علامتی از اندوه بی پایان آن ها است و بیشتر به رقص شباهت دارد …

منابع :

📖عبدالله مستوفی، شرح زندگانی من با تاریخ اجتماعی و اداری ایران
جلد3

📖ابراهیم الحیدری، تراژدی کربلا، ترجمه ی علی معموری، ص 475.

📖سفرنامه پیتردلاواله، ترجمه شجاع الدین شفا

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ زبان، واژه‌ها و روان‌درمانی

‏از درگیری‌های ذهنی من با «زبان» یکی هم فکر کردن به واژه‌های ترکیبیِ «نامادری» و «ناپدری» است:

آیا مادرخوانده یا پدرخوانده در ذهنِ کودک، هیجانِ مثبت‌تری در پی ندارند؟ به عبارت دیگر آیا پدرخوانده و مادرخوانده (در مقایسه با ناپدری و نامادری) تاثیر ذهنی بهتری نمی‌گذارند؟ به نظر من پاسخ می‌تواند مثبت باشد و به همین دلیل هم در گفت‌وگوهایم با فرزندخواندگان و خانواده‌های آنان در سازمان بهزیستی تقریباً هیچ‌وقت از کلمات ناپدری و نامادری استفاده نمی‌کنم. از طرف مراجعین هم، تقریباً هرگز نشنیده‌ام کودک یا نوجوانی بگوید که با «مادرخوانده»‌اش مشکل دارد؛ اغلب مراجعینِ من وقتی می‌خواهند ویژگی‌های «مثبت» را بگویند از این کلمه استفاده می‌کنند.

✔ متوجه عوامل فرهنگی و اجتماعی و رواج بیشترِ کلمات سنّتیِ ناپدری و نامادری در زبان فارسی هستم. همچنین این نکته که پدرخوانده و مادرخوانده «احتمالاً» واژه‌هایی جوان و وارداتی هستند و شاید به این دلیل کمتر به کار می‌روند. علاوه بر این که کاربردِ این دو ترکیب غالباً محدود به شرایطی است که پای «فرزندخوانده» در میان است.

✅ «نا»

پیشوندِ «نا» منفی‌ساز است؛ این پیشوندْ بلافاصله نفیِ مطلق را در ذهن تداعی می‌کند. به این کلمات و معنای آن‌ها دقت کنید: نامردی، ناامیدی، نامردمی، ناتوانی، نابینایی، ناهشیاری، ناروا، نادان، نادرست و...

#نا در نامادری و ناپدری هم احتمالاً همین تاثیر ذهنی را به جای می‌گذارد در حالی که شاید مقصودِ اولیه از ابداع «نامادری» کاربرد آن برای «مادرخوانده‌ی سیندرلا» نبوده باشد. شاید تاثیر این نکته‌ی ساده بیشتر از آن باشد که به نظر می‌رسد. پژوهش و تأمل روی این موضوع جالب خواهد بود.

✅ زن‌بابا

قصه‌ی زن‌بابا از سنخ دیگری است؛ این ترکیبِ اسمی هم درست مانندِ نامادری مفهومی منفی دارد به این دلیل که دیگر در آن از رابطه‌ی شبه‌مادری (چنان که در نامادری) خبری نیست. «زن‌بابا» زنی است که فقط همسرِ پدر است (و حتی شاید هووی مادر، نه جایگزینِ او).

❇️ ناصر همتی - بهمن ۱۳۹۷

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ عدد هفت در ادبیات فارسی

❇️ هفت دريا:
1- درياي اخضر 2-درياي عمان 3- درياي قلزم(احمر) 4- درياي بربر 5-درياي اقيانوس 6-درياي قسطنطنيه (بحر روم)7- درياي اسود

در تقسيم ديگر:

1- درياي چين 2- درياي مغرب 3- درياي روم 4- درياي نيطس 5- درياي طبريه 6- درياي جرجان 7- درياي خوارزم

  ❇️ هفت خوان (خان)

 هفت خوان رستم:
1- حمله ي شير در خواب به رستم  نبرد رخش با شير2- بيابان و تشنگي 3- نبرد با اژدها 4- كشتن زن جادوگر 5-كندن گوش هاي مرزبان (اولاد) 6- نبرد با ارژنگ ديو 7- كشتن ديو سپيد ونجات كاووس شاه

هفت خوان اسفنديار:

1- كشتن دو گرگ 2- كشتن شيران درنده 3- كشتن اژدها 4- كشتن زن جادو 5- كشتن سيمرغ 6- گذر از برف و سرما 7- گذر از رود و كشتن گرگ رو و رفتن به رويين دژ با لباس بازرگانان ونجات خواهرانش

❇️ هفت كشور يا هفت اقليم:

تقسيم ابوريحان
:
1- هندوان 2- عرب وحبشان 3- مصر وشام 4- ايران شهر (مركز زمين) 5- صقلاب و روم 6- ترك ويأجوج 7- چين وماچين

تقسيم كتب برهمنان هندي:

1-ارزهي (مغرب) 2- سوه (شرق) 3- فردذفش (جنوب شرق) 4- ويدذفش (جنوب غرب) 5- وروبروشت (شمال غرب) 6- وروجروست (شمال شرق) 7- خونيرث (كشور مركزي يا ايران)

❇️ هفت كوكب يا هفت آسمان (نه فلك):

هفت فلك كه جايگاه هفت سياره است به ترتيب از پايين به بالا:

1- فلك قمر (ماه)  2- فلك عطارد(تير) 3- فلك زهره (ناهيد) 4- فلك شمس (آفتاب) 5- فلك مريخ (بهرام) 6- فلك مشتري (برجيس) 7- فلك زحل (كيوان)  8- فلك ثوابت يا كرسي 9- فلك الافلاك يا عرش

 هشت بهشت:

1- خلد 2- دارالسلام 3- دارالقرار 4-جنت عدن 5-جنت المأوي 6-جنت النعيم 7- عليين 8- فردوس

❇️ هفت طبقه ي جهنم:

1- جهنم 2- لظي 3- حطمه 4- سعير 5- سقر 6- جحيم 7- هاويه

❇️ هفت وادي سلوك:

1- طلب 2- عشق 3- معرفت 4- استغنا 5- توحيد 6- حيرت 7- فقر وفنا

❇️ هفت مردان يا مردان خدا:

1- قطب  2- غوث  3- اخيار  4- اوتاد  5- ابدال   6- نقبا   7- نجبا

❇️ هفت خط يا هفت خط جام شراب:(از بالا به پايين جام)

1- جور  2- بغداد  3- بصره   4- ازرق  5- ورشكر (اشك)  6- كاسه گر 7- فرودينه
هفت خط كسي است كه بسيار شراب مي نوشد و دراصطلاح حيله گرو گربز است.

❇️ هفت خط خوشنویسی

1- خط نسخ 2- خط تعلیق 3- خط رُقاع 4-  خط ریحانی 5- خط ثُلث 6- خط نستعلیق و ...    استاد شدن در هر خط کار سختی بوده و هست و نیاز به تمرین فراوان و گذراندن عمر دارد. از این رو به استاد سرآمد استاد هفت خط نیز گفته شده است. 

❇️ هفت وسیله­ آرایش قدیم:

1- وسمه  2- سرخاب  3- حنا  4- سفیداب   5- سرمه  6-  زرک   7- غالیه

زَرَک: ریزه‌های طلا یا ریزه‌های موادی شبیه طلا، یکی از هفت ماده آرایشی که زنان هنگام آرایش به صورت می‌زده‌اند.
سرمه:  گرد نرم شده ي سولفور آهن يا نقره است و در قديم براي سياه كردن پلك ها و مژه ها به كار مي رفته است (كحل)
  توتيا: اكسيد طبيعي و ناخالص روي كه محلول آن گندزدايي قوي است. در قديم اين اكسيد را در جوش هاي بهاره و جوش هاي تراخمي به صورت گرد روي پلك ها مي پاشيدند اين ماده ي شفابخش در تعبير شاعرانه وسيله اي است براي روشنايي چشم. توتيا را با سرمه نبايد اشتباه گرفت. 
سفیداب: گرد سفیدی که زنان برای آرایش و سفید کردن بر پوست صورت خود می‌مالند (فرهنگ بزرگ سخن، ذیل سفیداب).
غالیه: دارویی بسیار خوشبو که در طب قدیم به کار می‌رفته و از ترکیب مشک و عنبر و چند چیز دیگر می‌ساختند و برای تقویت دماغ و قلب و تسکین سر درد به کار می‌بردند )فرهنگ بزرگ سخن، ذیل غالیه

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ درباره ی update و برابر پارسی آن

فعل update در انگلیسی از دهه ی ١٩۴٠م./١٣٢٠خ. ثبت شده و کاربرد اصلی آن در زمینه ی رایانگر و اطلاعات بوده است. معنای آن «تغییر دادن اطلاعات به منظور رساندن آن به آخرین وضعیت» است. از همین رو در فرانسه ای برابر آن را mettre à jour («به روز آوردن») می گویند. برابرهای آن در فرهنگ آریان پور «به روز آوردن، امروزی کردن، روزآمد کردن، بهنگام کردن» و پیشنهاد فرهنگستان هم «روزآمد کردن» است. 

در پارسی پیشوند «بـ» برای ساختن صفت به کار می رود: «بخرد» صفت است یعنی «خردمند». نباید این پیشوند را با حرف اضافه ی «به» اشتباه کرد: «به خرد» ترکیب است و معنای دیگری دارد. گاهی «به روزرسانی» را «بروزرسانی» می نویسند که اشتباه است. ضمن آن که احتمال اشتباه «بِروز» با «بُروز» هست. گاهی کاربرد «روز» می تواند ایراد معنایی هم پدید آورد: «اطلاعات کاربران امشب به روز رسانده می شوند». نکته ی دیگر آن که «هنگام» به معنای «زمان مناسب» است و «نابهنگام» یعنی «در زمان نامناسب»، پس «بهنگام سازی» هم از نظر مفهومی درست نیست. از سوی دیگر، این فعل امروزه در زمینه های دیگر به ویژه خبر و مانند آن هم به کار می رود و دیگر نه تنها «روز» بلکه به ساعت و دقیقه و در زمینه ی نرم افزار به ثانیه و واحدهای زمانی ریزتر از آن هم می رسد. همچنین، update به عنوان نام هم به کار می رود، یعنی وصله (patch)  یا برنامه/داده ای که برنامه ی موجود را تغییر دهد و معمولا ایرادی را اصلاح کند یا قابلیت تازه ای بیفزاید. 

به نظرم مشکل همه ی برابرهای داده شده در آریان پور (و فرهنگستان) صرف پذیری است. یعنی برای updater و updated و updatable و مانند آن برابرهای روان و کوتاهی به دست نمی دهند. همان گونه که می دانیم، فعل ساده (بسیط) زایایی و صرف پذیری بیشتری دارد و باید بکوشیم برابرهای پارسی را با فعل های ساده بسازیم. 

پیشنهاد من ساختن فعل ساده ی «اکنونیدن» است به معنای «اکنونی کردن، بازتاب وضع کنونی در داده یا اطلاعات». صرف های آن چنین خواهند شد: to update اکنونیدن؛ updater اکنونگر؛ updated اکنونیده؛ updatable اکنون پذیر؛ updability اکنون پذیری؛ و update  اکنونش.

❇️ یوسف امیری

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ وندهای زبان علمی پارسی

یکی از شناسه های توانمند بودن یک زبان، توانایی دستگاه واژه سازی آنست. زبان پارسی به عنوان یکی از زبان های آریایی با دردست داشتن گنجینه ای از وندها توانایی شگفت و شگرفی در این زمینه دارد. کم تر مفهومی را می توان یافت که نتوان ان را در کالبد واژگانی پارسی گنجاند. البته ناگفته پیداست که این توانایی تنها و تنها در قالب یک پروژه ی دانشی و سنجیده می تواند به نمود درآید یعنی همان چیزی که امروز در فرهنگ ریشه شناختی اخترشناسی و اخترفیزیک دکتر محمد حیدری ملایری بینای آن هستیم. در ادامه به بررسی برخی از وندهای به کاررفته در این فرهنگ خواهیم پرداخت:

- پسوند : er
هم ارز پارسی : -گر، -گار، -کار، -آر، -نده
معنی:
نمونه های کاربرد: آپارگر

- پیشوند : trans
هم ارز پارسی : ترا-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "در سراسر، فراتر از ، از میان"
نمونه های کاربرد: ترابری، ترادیسی،تراروی و ...

- پیشوند : inter
هم ارز پارسی : اندر-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "درون، میان، دو به دو، دوسویه"
نمونه های کاربرد: اندرزنش، اندراختری و ...

- پیشوند : pre
هم ارز پارسی : پیش-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "پیش، پیش از"
نمونه های کاربرد: پیش-ستاره‌ای، پیشزیستی، پیش-پاشش و ...

- پیشوند : peri
هم ارز پارسی : پیرا-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "در پیرامون"
نمونه های کاربرد: پیراکهکشانی، پیرازم، پیراهور، پیرامون و ...   

- پیشوند : poly
هم ارز پارسی : چند- ، بُل-
معنی: پیشوندی است به معنایِ "چند، چندین، بسیار"
نمونه های کاربرد: بُل-نامین، چندبر، بُلفام، گاز ِ بُلگشتی و ...

❇️ دکتر محمد حیدری ملایری

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ نخل محرم

شیء نمادین مهمی به نام نخل در روز عاشورا در مناطق مختلف ایران بویژه در مناطق کویری در عزای امام حسین [ع] توسط دسته‌های عزاداری به دوش کشیده می‌شود. این شیء اتاقکی است چوبی و تابوت‌واره که به آن نخلِ محرم، نخلِ عاشورا، نخلِ عزا، نخلِ ماتم، نخلِ تابوت و نخلِ شهیدان هم می‌گویند. این نخل در دههٔ اوّل محرم و در دو سه روز پیش از تاسوعا توسط نخل‌بند یا نخل‌آرا آذین‌بندی (بسته) می‌شود، که گاه این وظیفه به طور موروثی به یک خانواده تعلق دارد. نخل پس از تزیین و سیاه پوش شدن در روز عاشورا با آداب خاصی در حسینیه‌ها، میدان‌های شهر، گذرها و محله‌ها گردانده میشود. دسته‌های سینه‌زن و زنجیرزن نیز همراه با آن حرکت می‌کنند. حمل آن توسط مردانی قوی هیکل صورت می‌گیرد. تا چندی پیش مراسم نخل‌گردانی در محله‌هایی چون چاله‌حصار، تجریش، امامزاده یحیی و چیذر طی عاشورای حسینی صورت می‌گرفت. در بسیاری دیگر از شهرهای ایران نیز این مراسم انجام می‌شود مثلِ سمنان، کاشان، زواره، نایین، یزد، تفت و ابیانه.
به باور پرویز تناولی، صفویان که به محبوبیت و جایگاه ویژه سَرو در فرهنگ ایرانی واقف بودند، سعی کردند از آن در استقرار مذهب تشیع در ایران بهره‌برداری کنند. به همین منظور، از آن به عنوان یک نماد در مراسم عزاداری امام حسین [ع] بهره جستند. یعنی نوعی سَروِ کوچک و فلزی را که عَلَم نامیده می‌شد با نام خدا و پیغمبر و اهلِ بیتِ او مُشَبَّک نموده و آن را جلو دسته‌های سینه‌زنی به حرکت در‌می‌آوردند. نوع دیگری از آن را نیز که از چوب ساخته می شد، نخل خواندند (۱۳۷۹: ۵۴). درخصوص جایگزینی نام نخل با سَرو هم، نامبرده به ترکیب دو نماد ملی ایرانی و عربی (سرو و نخل) از سوی صفویان اشاره می‌کند که با قرار دادن دو سَرو در مقابلِ هم و پوشاندن کل مجموعه با پارچه‌های سیاه و سبز، بینندگان را به یادِ خیمه آل حسین می‌اندازد. این خیمه هرچند هیچ شباهتی به درخت نخل ندارد و در واقع چیزی جز سَروهای ایستاده نیست، نام نخل را بر خود دارد (همانجا). نخل یا عَلَم در مراسمِ تابوت‌گردانی یا نخل‌گردانی نمادی از تابوتِ سیاوش است. نشانه‌های دیگری از همسانی نخل‌گردانی با آیینِ سوگِ سیاوش می‌توان یافت. مثلا در حدود ۱۰۰ سال پیش، هنگام اجرای این مراسم، پیشاپیشِ نخل، اسبی سیاه حرکت داده می‌شد. این اسب همان است که در همه آیین‌ها و مناسکِ مربوط به سیاوشان وجود دارد. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که آیینِ نخل گردانی همان آیینِ سیاوشان است. درباره سیاوش به عنوان خداگیاه در مبحث پَرسیاوش به تفصیل سخن گفتیم (نک: فصل گیاهان اسطوره‌ای). اما در اینجا شاهد تجلی یکی دیگر از نمادهای سیاوش به صورت درخت هستیم. هرچند، چنان چه گفته شد، برخلاف نام این مراسم نخل‌گردانی)، این آیین، در واقع، سَروگردانی است و آراستنِ آن با انواع پارچه‌ها و قفل و آینه، هم به تقدسِ درخت اشاره دارد و هم یادآور تابوت سیاوش است.

❇️ مردم‌گیاه، گیاهانِ آیینی در فرهنگ و فولکلور ایران؛ دکتر پیمان متین؛ فرهامه؛ ۱۳۹۲: ۱۴۱ تا ۱۴۲.

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ رویین تنی و رویین تنان اساطیری

رویین تن یعنی تن چون روی. کسی است که هیچ ضربه ای بر بدن او اثر ندارد و تنی نیرومند و آسیب ناپذیر دارد.ولی هر کدام از این رویین تنان یک نقطه آسیب پذیر دارند یعنی یک جایی از بدن آنها ضربه پذیر است که اگر دشمن از آن جای مورد نظر آگه شود چنانچه به آن نقطه از بدنش ضربه وارد کند او را از پای در می آورد.
درتاریخ اساطیری ملل مختلف چهار رویین تن وجود دارد که عبارتند از:

۱-اسفندیار ایرانی
۲-آشیل (آخیلوس)یونانی
۳-زیگفرید ژرمنی
۴-بالدر نروژی (قوم اسکاندیناوی)

❇️ اسفندیار: نقطه ضربه پذیر اسفندیار چشمان اوست.که هنگامی که زرتشت پیامبرمی خواست او را در درون رودخانه مقدس رویین تن کند و بدنش را تطهیر نماید هنگام فرو رفتن در آب چشمان خود را بست که این امر باعث شد آب به داخل چشمش نفوذ نکند و آن قسمت از بدنش ضربه پذیر شود و همین امر موجب مرگش شد که تیری که رستم از چوب گز فراهم کرده بود به چشمان او پرتاب کرد و وی رااز پای درآورد.

❇️ آشیل: نقطه ضربه پذیر آشیل قوزک پای اوست که ضرب المثل پاشنه آشیل از همین جا نشات می گیرد.طبق روایات آشیل فرزند یکی از خدایان است به اسم تتیس. همسری دارد به نام پله که یک انسان معمولی است. آشیل فرزند هفتم تتیس و پله است.هنگامیکه بدنیا می آید پله نمی پذیرد که این فرزند را هم مثل فرزندان دیگر به آتش افکند تا نامیرا شود چون همه فرزندان دیگر را به همین ترتیب از دست داده بود بنابراین تصمیم می گیرد که نوزاد را درآب بیفکند تا تطهیر شود.مادرش تتیس قوزک پای کودکش را در دست می گیرد و وارونه در آب رودخانه ستیکس فرو می برد و بیرون می کشد. پس همه جای بدن او رویین تن می شود بجز قوزک پای چپش که آنجا ضربه پذیر می شود که در دست مادرش بود.

در جنگ تروا آشیل به دست پاریس شاهزاده تروایی(رباینده هلن)به قتل می رسد. یعنی او از خدایان مدد می گیرد که نقطه ضربه پذیر آشیل کجاست؟ خدایان هم او را راهنمایی می کنند در نتیجه پاریس تیری تهیه می کند و به قوزک پای او می زند و او را به قتل می رساند.

❇️ زیگفرید: نقطه ضربه پذیر زیگفرید آلمانی بین دو کتفش بود یعنی درست مقابل قلبش در مهره پشت وی .زیگفرید پهلوان قوم خودش بود و درمیان مردم زندگی می کرد. در میان ژرمنها اژدهایی است ترسناک. که مردم این طور باور دارند که اگر کسی موفق شود این اژدها را بکشد و در خون بدن اژدها بغلتد بدن او رویین تن می شودو ضربه پذیر خواهد شد. زیگفرید وقتی تصمیم گرفت که خود را رویین تن کند اژدهایی (‌مار بزرگ هفت سری) را می کشد و در خون اژدها می غلتد.اما یک نقطه ای میان دو کتف زیگفرید برگی از درخت به آن چسبیده و خون به آن نمی چسبد در نتیجه همان نقطه، نقطه ضربه پذیر بدن او می شود. زیگفرید بین قومش بسیار محبوب بود. اما برادر همسر زیگفرید به او خیلی حسادت می کرد. یک روز زیگفرید که به جنگ رفته بود برادر همسرش به سراغ خواهرش می آید و شروع می کند به وسوسه خواهر که نقطه ضربه پذیر زیگفرید را بگو. و خواهرش می گوید . وقتی زیگفرید از جنگ می آید به چشمه می رود تا آب بخورد،‌ کمرش را خم می کند در نتیجه هاگن برادر همسرش او را می کشد.

❇️ و اما بالدر البته او در بدن خود نقطه ضربه پذیر خاصی ندارد اما به یک گیاه حساس می شود.

در میان نروژیها خدایی هست بنام خدای روشنایی به اسم اودین. بالدر پسر اودین است. یک شب در خواب می بیند که پسرش بالدر به واسطه پرتاب تیری کشته شده. اودین بعد از دیدن این خواب خیلی پریشان می شود. پس از بیدار شدن از خواب فکر می کند که امکان دارد خوابش حقیقت باشد. بنابراین به نزد خدای خدایان می رود که زنی است به نام بانو فریگان و به او می گوید ممکن است خواب من تعبیر شود پس به تمام گیاهان عالم سوگند بده به صورت تیری بر بدن فرزند من وارد نشوند.بانو فریگان همه گیاهان عالم را سوگند می دهد مگر یک گیاه چون خیلی کوچک بود به نام دبق . و خیال اودین راحت شد. یکی از تفریحات خدایان این بود که بالدر را میان می گذاشتند و به طرفش تیر می انداختند. شخصی است از یکی از خدایان، خدای بدکاران بنام لوکی. که خیلی به بالدر حسادت می کرده.و در صدد است که بالدر را از میان بردارد.تا اینکه باخبر می شود که گیاه دبق سوگند نخورده. بنابراین تیری از آن را تهیه می کند و در یکی از تفریحات تیر را به دست یکی از خدایان می دهد بنام هاتر-خدای نابینایان- و می گوید تو هم بیا و تفریح کن و درتفریح خدایان شریک شو. هاتر می گوید من نمی بینم.اما لوکی به او میگوید من به توکمک می کنم و به همین ترتیب بالدر را از پای درمی آورد.

❇️ گرد آورنده: حسین ملاصادقی

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

مجموعه های کانال های زیر مجموعه ی گروه سیری در آثار و افکار حضرت مولانا

@molavi_asar_o_afkar

===================

نکات ناب تربیتی

کانالی پر از مطالب تربیتی و اخلاقی و مناجات های عاشقانه و عارفانه

@nokatetarbiyati

==================

مخزن نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری

کانالی برای بیان نکات نگارشی ؛ ویرایشی و دستوری؛ کانالی برای نیاز امروز افراد جامعه ی ایرانی برای درست نویسی متون فارسی

@makhzanenokatenegarshi_virayashi

==============

فردوس سخن

کانالی برای بیان نکات و مطالب درسی ؛ نمونه سوال امتحانی ؛ نکات درسی مقطع یک و دو دبیرستان و مطالب ادبی و اطلاعات عمومی

@ferdosesokhan

=================

عاشقانه های نزار قبانی

نزار قبانی دیپلمات، شاعر و ناشر سوری بود. نزار قبانی با شعرهای عاشقانه‌اش مشهور است؛ زن و عشق موضوع اصلی شعر اوست

@nezar_asheghaneha

====================

نجواهای عاشقانه ی یک زن ( غاده السمان )

غادة السمان (متولد  ۱۹۴۲ -دمشق) نویسنده و ادیب زن اهل سوریه است. وی یکی از بنیان‌گذاران شعر نو در ادبیات عرب به‌شمار می رود.

@ghadat_asheghaneha

====================

موزيك كانال
محلي براي عرضه آهنگ هاي پاپ از خوانندگان محبوب كشور و مداحي ها و ويس هاي برگزيده مذهبي ؛ به ما بپيونديد و كانال ما را تبليغ كنيد

@muzic_canal

==================

کانالی برای داستان ها و کاربرد ضرب المثل های رایج در زبان فارسی که از گروه ها و کانال های مختلف جمع آوری شده است .

@zarbolmaslhaefarsi

==================

مخزن کتاب های pdf ادبی

مخزنی برای نسخه های الکترونیکی کتب ادبی

@pdf_kotob_e_adabi

==================

مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا

با عضویت در کانال مخزن گروه سیری در آثار و افکار مولانا؛ از آرشیو مطالب گروه بهره ببرید .

@mazhzan_molana

=================

فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش

فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی

@farsionegaresh_fanni

===============

گروه فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار و دانش

فارسی و نگارش۱و۲و۳ رشته‌های فنی و حرفه‌ای و کار و دانش ؛ مباحث درسی ؛ نمونه سوالات امتحانی و جزوه های درسی

@farsionegaresh_fanni_gr

=================

مخزنی از سوالات به صورت ورد(word) ؛ pdf؛ مجموعه سوالات نهایی ؛ بخش به بخش و آزمون آنلاین ، از دروس زبان فارسی و نگارش و فارسی و نگارش فنی و حرفه ای و کار ودانش و فنون ادبی از همه گروه ها و کانال ها

سری به این کانال بزنید:

@makhzanesoalatedoroseadabi

======================

گروه نوای چکاوک ( شعر و نثر و متون ادبي و نثر آهنگين )

گروهی برای ارسال شعرها و نثرهای زیبای فارسی و متون های زیبای ادبی و نثرهای آهنگین فارسی

@nava_e_chakavak

راه ارتباطی اعضای کانال ها با آدمین ها :
Admin :
@mollasadeghi

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

✳️ تعریف عیّاری از زبان سمک عیار

بزرگترین عیّارپیشه و جوانمرد جهان در کتاب سمک عیار، خودِ سمک است که به کرّات راوی داستان از زبان شخصیت های داستان او را ستوده است. چندین بار راوی داستان، نگاه خودش را نسبت به عیار و عیاری در شخصیت های داستان کانونی کرده و هر بار با زاویه ی دید متفاوتی آن را به تصویر کشیده اما اکمل تعریف هایی که در داستان آمده را از زبان سمک به مخاطب منتقل کرده است.

❇️ تعریف عیاری از نگاه سمک

سمک عیار گفت: ای پهلوان، مردی و جوانمردی ترا سزاست. پنداریم که ما مردیم و عیار پیشه. از ما کاری نیاید. مردم عیار پیشه باید که عیاری دانند و جوانمرد باشند؛ و به شب رُوی دست دارند؛ و (عیار باید) در حیلت استاد بُود و بسیار چاره باشد و نکته گوی باشد و حاضر جواب، و دیده نادیده کند، و عیب کسان نگوید و زبان نگاه دارد و کم گوید، با این همه در میدان داری عاجز نبُود و اگر وقتی کاری افتد در نماند. از این همه که گفتم اگر (در)چیزی نماند او را مسلم است نام عیاری بر خود نهادن و در میان جوانمردان دم زدن.

❇️ نکته های پراکنده حسین_رمضانپور از کتاب سمک عیّار

#فرامرز_بن_خداداد_کاتب_الارجانی
#سمک_عیار ج یک، ص ۵۲۶
#پرویز_ناتل_خانلری
‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ کوتاه‌ترین داستان در ادبیات پارسی

مولوی در مثنوی معنوی می‌ گوید ...

《مرغکی اندر شکارِ کِرم بود
گربه فرصت یافت، او را در ربود》


▪️این بیتِ زیبا و پرمایه، خود به تنهایی یک داستان هست، داستانی نگاره ای، این نگاره، بر بنیادِ نمادهایی بنا شده است که با بیان و گزارش درمی‌یابیم، چه آراستنِ (نظمِ)منشوری و شگفتی دارد، نوشتارِ فشرده‌ای که به کوتاهی، به ریخت(شکل) بیان در آمده است.

◀️ برای بیشتر دانستن و درک این بیت، نخست نمادهایش را می‌کاویم ...

▪️مرغک : آدم های سودجو(فرصت‌طلب)،
فرمانروایان جفاکار، و .....
( یک نگاه / یک دم / و زمان ها).

▪️کِرم : آدم های بی‌پناه، زمان های کوتاه، توان های کوچک، (لحظه‌ها و فرصت‌های) کوچک و بی مایه.

▪️گربه : آدم های زبردست(قاهر/ قهار)، توانی های بزرگ‌تر، زمان ها و پیش آمدهای برتر، رخداد ، روزگار ، مرگ.

⬅️ چم(معنی) بیت ...
یکی از چم(معانی) چندگانهِ بیت این هست، کسی در کمین بی‌گناهی نشسته بود تا او را بفریبد، نادان و ناآگاه(غافل) از این‌که روزگار در کمین او بود.

▪️این بیت، همهِ آن چیزی هست که ما در واژه‌ی #آز در زبان پارسی و #حرص در زبان تازی می‌بینیم،

▪️بیانی نگاره ای از چند و چون #آز آدمی، #آزی که در فرهنگ دیرینهِ ما و در شاهنامه فردوسی فرزانه با نام #دیوی بوده است و اهریمنی.

❇️ وانگهی ... #آز در شاهنامه

《چو بستی کمر بر در راه آز
شود کار گیتیت یکسر دراز》

▪️#آز در شاهنامه #دیو همدستی دارد به نام #نیاز و این هر دو سرچشمه آفرینش همه دیوان اند (=دیوساز).

▪️#نیاز آمیخته شده از دو بخش «نی+از» است به چم(معنی) مجبور کردن ، بستن ، فشارآوردن و واژه (azeh) به چمِ فشار و تنگنایی است و #نیاز پارسی از همین ریشه است که افزون براین نیاز و نیازمندی(احتیاج) به چم(معنی) کام وگرای و #آز است.

▪️#آز نخستین بار در شاهنامه و دوران پادشاهی #فریدون به چشم می خورد، این به چم(یعنی) در درازای پادشاهی #پیشدادیان از وجود چنین پتیاره ای نمی توان سراغ گرفت و جهان به کام آدمیان هست و همگان در امن و آسایش به سر می برند.

▪️#فریدون با برگزیدن #ایرج، فرزند کهین به پادشاهی ایران و دور ساختن سلم و تور (دادن روم و توران به آنان) پروایی و یارایی(مجالی) برای تاخت و تاز(جولان) #آز پیش می آید.

▪️دیو #آز نخست به سراغ #سلم، برادر بزرگ تر می رود و وجود او را به آشوب و ناراستی دچار می سازد و سرانجام مرگ #ایرج ریخت می گیرد ...

《دلش گشت غرقه به آز اندرون
به اندیشه بنشست با رهنمون

نبودش پسندیده بخش پدر
که داد او به کهتر پسر تخت زر》

▪️در چنین هنگامهِ ناگواری، فرزانه توس سخن را به پند و اندوه می کشاند و به نشان دادن ریشه ناسازگاری روزگار بسنده می کند ...

《ایا دانشی مرد بسیار هوش
همه چادر آزمندی مپوش

وگر آزمندی ست و اندوه و رنج
شدن تنگ دل در سرای سپنج》

▪️سخن خردمندانهِ فرزانه توس این هست که تلخی هایی چنین جز با دست یازیدن به #آز رخ نمی دهد، #آز مایه همهِ تلخی ها و ناگواری هاست.

❇️ نمونه ای دیگر ...

▪️#کی_غباد از شاهان بزرگ کیانی است، او نیز چون #فریدون فرزند سبکسری دارد به نام کی کاوس، #کی_غباد که خود روزگاری را به فرزانگی و دانایی سپری نموده در هنگامِ مرگ به فرزند نابخرد خود چنین پند می دهد ...

《تو گر دادگر باشی و پاک دین
ز هر کس نیابی به جز آفرین

وگر آز گیرد سرت را به دام
بر آری یکی تیغ تیز از نیام》

▪️#آز ، دشمن دادگری، دینداری و دوستی و آشتی است، باید دانست آن که نخست به تیغ دست می برد جانش را به دیو #آز سپرده است.

❇️ نمونه ای دیگر ....

▪️به داستان #کی_کاووس می رسیم، #دیو_آز، پرتوان تر رخ می نماید، #کی_کاووس نخستین پادشاه ایران است که به وسوسه #آز گرفتار می شود،
او می خواهد به جنگ دیوان مازندران برود، #زال دانا می کوشد تا شاه را از این اندیشه نادرست و نابخرد و پر #آز بپرهیزاند.


هموندان گرانمایه و فرهیخته
ناگفته نماند ...

#آز یکی از نیروهای مخرب و ناسازگار(منفی) و نیادی(طبیعی) و روانی(نفسانی) همه آدمیان هست.

امیدوارم هیچ گاه گرفتار و دربندِ دیو #آز نشوید و همواره گام هايتان در پيروزى و كاميابى باشد.

❇️ مطلب ارسالی از: سرور آرش ، از گروه : شاهنامه پژوهان سیمرغ

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

✳️ نماد فَرْوَهَر ربطی به عقاید زرتشتی ندارد

آنچه به نام نماد فَرْوَهَر مشهور شده و حاوی تصویر مرد ریشوی بالدار است ربطی به عقاید زرتشتی ندارد و در قرن اخیر رواج یافته است.

فَرْوَهَر که در زبان اوستایی، فْرَوَشی و در زبان پهلوی، فْرَوَهْر تلفظ می‌شود، در دین زرتشتی، نیروی حافظِ آفریدگانِ خوبِ ایزدی محسوب می‌شود.

اهورامزدا، پیش از خلق جهان خاکی، فروهرِ هر یک از مخلوقاتِ خوب این جهان را در عالم مینَویِ بالا خلق کرد. وی فروهرِ هر مخلوق را برای حفظ آن مخلوق به عالم خاکی فرومی‌فرستد و پس از مرگِ آن آفریده، فروهرِ وی به عالم بالا بازمی‌گردد. اما کسی را که به او تعلق دارد فراموش نمی‌کند. بلکه هر سال یک بار به دیدن او فرود می‌آید.

اما آنچه به نام نماد فروهر در روزگار ما رواج یافته، در اصل نقشی است که در برخی سنگ‌نگاره‌ها و الواح دوران هخامنشیان به کار رفته است. دربارهٔ مفهوم دقیق این نماد اتفاق‌نظر وجود ندارد. بعضی آن را نشانهٔ شاهین یا علامت سلطنت و برخی آن را نماد فَرّهٔ ایزدی (کیانی)، یعنی نیرویی که باعث برتری و حمایت پادشاه می‌شود می‌دانند.

فَرّهٔ کیانی که به آن خُرّهٔ کیانی نیز گفته می‌شود، در فرهنگ ایران قبل از اسلام (و تحت تأثیر آن در شاهنامه و حکمت اِشراقی)، نصرت و تأیید الاهی است که به کمک آن گمان می‌رود سران و بزرگان کشور، غلبه و قدرت به دست می‌آورند.

در حدود ۱۵۰ سال قبل، خورشیدجی رستم‌جی ‌کاما (۱۲۱۰-۱۲۸۸ش) که یکی از پارسیان، یعنی زرتشتیان مقیم هند بود، این شکلِ به‌کاررفته در سنگ‌نگاره‌های هخامنشی را برای نماد زرتشتیان برگزید. ازآن‌پس به‌تدریج این نماد هخامنشی به نام فروهر معروف و متداول شد.

❇️ منابع :
۱. مصاحب، غلامحسین، و همکاران، ۱۳۸۱، دایرةالمعارف فارسی، ۳ ج، شرکت سهامی کتاب‌های جیبی، وابسته به امیرکبیر، چ ۳، تهران، ص ۱۸۸۹، ذیل «فروهر»، ص ۸۹۳، ذیل «خُرّهٔ کیانی».
۲. منوچهرپور، منوچهر، ۱۳۷۷، بدانیم و سربلند باشیم: فشرده‌ای از آموزش‌های دین زرتشت، ویراستار: پرویز منوچهرپور، فروهر، چ ۳، تهران، ص ۵۱-۵۴.
3. Encyclopædia Iranica, iranicaonline, FRAVAŠI

‎@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

سلام عزیزان گروه و کانال های ادبی ممنون میشم که مطالب این کانال را جهت رعایت امانتداری با آی دی کانال منتقل کنند تا مشمول الذمگی برایشان ایجاد نشود و مدیون نباشند

مدیریت کانال فردوس سخن