ظرفیت باقی مانده: ۴ نفر
جلسه اول کلاس دوشنبه ۲۸ آبان
@filmiust

دوستانی که اعلام حضور کردن ولی پرداختی انجام ندادن تا فردا شب فرصت دارن
در غیر اینصورت امکان جایگزینی با سایر متقاضیان هست ✌️🌹

🛑 کانون های کتاب و کتابخوانی، پژوهش های اجتماعی و جهاد دانشگاهی برگزار میکنند:

📚 نمایشگاه بزرگ کتاب، در هفته ی کتاب و کتابخوانی (۲۶تا۳۰آبان ماه)

🔺تخفیف ویژه ی دانشجویی

🔺 با بیش از دو هزار جلد کتاب

🔹#حال_خوش_خواندن

🆔 @ketab_iust
🆔 @pazhuheshiust

فردا جلسه اول کلاس ساعت ۱۳ برگزار خواهد شد.
مکان: ساختمان علوم پایه ( شماره ی کلاس فردا اعلام خواهد شد.‌ )
دوستانی که ثبت نامتون رو قطعی نکردید هنوز اقدام کنید.
برای گرفتن فیلم های موردبحث کلاس هارد یا فلش ۳۲ گیگ به بالا همراه داشته باشید.

فیلم ها عبارتند از :
دیکتاتور بزرگ | چاپلین
آینه | تارکوفسکی
اعتراف می کنم | هیچکاک
کافه و سیگار | جارموش
ماتریکس | واچفسکی ها
درخشش | کوبریک
ایدا | پاولیکفسکی
پرنسس مونونوکه | میازاکی
آپارتمان | وایلدر
سرآغاز | دنیس ویلنوو

آقای کیّال
نفر اول مسابقه ی #مووی_گیکس
می تونید در این کلاس حضور داشته باشید.
لطفاً به من پیام بدید.
@vahidzarei1

نفرات دوم‌ و سوم #مووی_گیکس
محمد صالح قرایی
سجاد نصیری
شما هم می تونید توو کلاس شرکت کنید.
@vahidzarei1

دوستانِ حاضر در کارگاه درک و تحلیل
لطفا یه پیام به من بدید تا لینک گروه رو براتون بفرستم 🙏🌹
@vahidzarei1

جلسه ی دوم کارگاه درک و تحلیل فیلم
فردا ساعت ۱۳
کلاس ۱۰۶ علوم پایه

▪️برناردو برتولوچی: می‌خواستم همانند پدرم شاعر شوم اما فیلم‌های کوروساوا، «زندگی شیرین» فلینی و موج نوی فرانسه به خصوص «از نفس افتاده» و دیگر فیلم‌های گدار منو به سمت سینما هل دادند. پازولینی که قصد ساخت فیلم «باج خور» را داشت از من خواست تا دستیار او شوم و من دانشگاه را برای کمک به او‌‌ رها کردم و بدین صورت زندگی سینمایی من آغاز شد. من به خاطر میارم روزهای جوانیم رو در سال‌های 1960، در آن روزها ما جوان‌هایی بودیم با احساسی فوق‌العاده و امیدی بزرگ نسبت به آینده. اما این چیزیه که امروزه در جوانی‌ها گمشده. با جوانی قادر خواهید بود که رویاهاتونو بسازید و دنیا رو عوض کنید.

ــ برناردو برتولوچی آخرین بازمانده از نسل کارگردانان بزرگ ایتالیا که تاثیر عمیقی در سینمای مدرن اروپا و جهان گذاشتند، امروز در 77 سالکی درگذشت.

🎥 @CinemaParadisooo

جلسه ی دوم کارگاه درک و تحلیل فیلم، امروز برگزار شد.

#گزارش_تصویری

جلسه تودیع و معارفه دبیران کانون های فرهنگی و هنری

با حضور :
☀️ دکتر شریعت
☀️ دکتر قائمی
☀️ حجت الاسلام عبدی مقدم

به امید ارتقای سطح فرهنگ و هنر دانشگاه 🌱

🆔 @kanooniust

خمیازه به مثابه استعاره ای از واکنش یک نسل - یادداشت سعید هاشم زاده بر یک اتفاق

لحظه ای که آن جوانک در برابر پرسش های – بخوانید خاله زنکی های – ابلهانه اش واکنشی از مسعود فراستی ندید، و فراستی بر کانال خود ماند و از نگرشی خطرناک در مخاطبان سینما به شکلی جدی سخن گفت؛ نگرشی که از منظر من دیدگاهی درست را برای واکاوی تماشاگران سینمای مبتذل باز می کرد؛ جوانک، از روی عمد و از روی شناخت سطحی اش بر زبان بدن، خمیازه کشید. خمیازه در برابر سخن جدی. تا پیش از این تا جایی که می تازید خمیازه ای در کار نبود و خمیازه قاب گرفته شد تا عکس العملی منطقی – بخوانید ضد دیالکتیک – باشد از منظر او بر خسته کنندگی یک بحث جدی، که هر چند می توانست فقط مقدمه باشد اما هر چه بود جدی بود. این خمیازه جوانک پیش از آنکه کنایه ای صریح بر خط جدی فراستی باشد- بیش از حد در تصورم به مثابه یک استعاره خود را نشان داد. استعاره فکری در یک نسل؛ و عکس العمل این تفکر – این نسل – در برابر سخن جدی یعنی خمیازه.
وقتی در جهانی اینترتینمنت – با تکیه بر سرگرمی – یا – هر گونه و هر شکل سرگرم کردن مخاطب – با تکیه بر ابزار خاله زنکی – دید زدن از روی سطح، و نه فرم، زندگی می کنیم، نسل بر آمده از آن هم باید طبق اصول و قواعد اینترتینمنت ناآگاهی خود را ابراز کنند، و عکس العمل نشان دهند به جدیت – حال با هر نوع گفتمانی – و خمیازه بکشند. از اساس در چنین دنیایی فقط باید به لباس و خشتگ گیر داد و با بزک و دوزک طرف بود و نه با تفکر. باید از جهان بی پرده غیر اخلاقی سخن گفت و در برابر جهان منتقد – جهان نقد – جهانی که فکر می سازد، هر چند ناقص و هر چند مورد تردید، که بهرحال بحث ایجاد می کند، خمیازه کشید. این جهان تکیه بر فشن شویی دارد و از اساس راه اثباتش از طریق بدن سازی – بادی بیلدینگ - و شو کردن جلوی دوربین می گذرد، و نمی تواند به اندیشه خمیازه نکشد.
عادت کنیم و عادت کرده ام که سخن از تفکر، سخن نقادانه، سخن منتقد در میان جمعی اینچنینی - عکس العملی جز خمیازه – چه از درون و چه از بیرون – ندارد. بز اخوش بشوند یا خمیازه را بلند بلند بکشند تفاوتی ندارد، آنها اکسیژن کم آورده اند و حالیشان نیست که مرگ پیش از آن که فرا برسد در زیست شان اتفاق افتاده است.

یادداشتی از وحید زارعی :