بزمی به پا خواهد شد... 🎉

«در بزم شب و ساغر مینای دگرگون
مارا طلب تیرامیسو ست به کانون»

منتظر خبر های خوبی باشید...🔥
-
«کانون های فرهنگی هنری»
@kanoon_sher_iust

بزمی به پا خواهد شد...🎉

کانون شعر و ادب با همکاری کانون های فرهنگی و سازمان جهاد دانشگاهی برگزار می کند:
جشن بزرگ آغاز سال تحصیلی و بزرگداشت حافظ

پس از ماه ها دوری از دانشگاه، اولین جشن بزرگ سال تحصیلی جدید در  دانشگاه علم و صنعت با برنامه های متنوع و جذاب🎊

⚡ایونت کانون ها
⏰۱۲ تا ۱۲:۳۰
به غرفه کانون ها سر بزن، بازی کن، جایزه ببر، حرف بزن و خوش بگذرون

🎉جشن داخل سالن
⏰۱۲:۳۰ تا ۱۴:۳۰
با اجرای ویژه:
📌رضا رفیع، شاعر، طنزپرداز و مجری صداوسیما
به همراه:
-موسیقی زنده🪕
-مسابقات جذاب 🧩
-مسابقه مشاعره(سه نفر برتر به مرحله کشوری مسابقات مشاعره راه پیدا خواهند کرد🔥)
-قرعه کشی و اهدای جوایز🎁
و
-پذیرایی ویژه😁🧁
ثبت نام از طریق سامانه نگارستان:
برای ثبت نام کلیک کنید

🗓️دوشنبه ۲۷ مهرماه
📍آمفی بهرامی

بچه‌ها، خیلی ممنون از همه ایده‌ها و طراحی‌هایی که فرستادین ❤️

حالا وقت رأی‌گیری رسیده! برای اینکه همه‌ی ارسالیا شانس برابری برای برنده شدن داشته باشن، قراره یه بار دیگه همه‌شون رو از اول و کنار هم قرار بدیم.

فقط حواستون باشه که این یه نظرسنجی ساده نیست و قراره برنده‌ها رو این‌طوری انتخاب کنیم:

❤️ بخش طراحی‌ها:
دو طراحی که بیشترین ری‌اکشن ❤️ رو بگیرن، به‌عنوان بهترین طراحی‌ها انتخاب می‌شن.

🐬 بامزه‌ترین طراحی:
طراحی‌ای که بیشترین ری‌اکشن 🐬 رو بگیره، برنده‌ی این بخش می‌شه.

💡 بخش ایده‌ها:
ایده‌ای که بیشترین لایک رو بگیره، برنده اعلام می‌شه.

⏳ تا پایان روز یکشنبه فرصت دارین رأی بدین؛ پس اگه هنوز شرکت نکردین، فرصت رو از دست ندین!

بخش طراحی:

بخش ایده :

اگ مامانش نمیمرد شاید شخصیتی بود که کمبود توجه نداشت و ادما بیشتر جدیش میگرفتن و اختراعاش زودتر و بیشتر به چشم بقیه میومد و به کارشون هم همینطور…

ای کاش پلیسه سفیدپوست بود ...

در شهری ساحلی که اقتصادش بر پایه‌ی ماهیگیری سنتی و فقر ساختاری فروریخته، فلینت لاکوودِ جوان نه یک مخترع شاد و ساده‌لوح، که مهندسی‌ست که ماشین بارانِ غذایی‌اش را از روی ناچاری و برای نجات پدرِ ورشکسته‌اش از بدهی‌های کمرشکن می‌سازد. بارش اولِ همبرگر و پیتزا مثل معجزه‌ای کوتاه‌مدت عمل می‌کند؛ مردم گرسنه می‌خندند، می‌رقصند و شکم‌های خالی را پر می‌کنند، اما خیلی زود ماشین از کنترل خارج می‌شود و بارانِ کوفته‌قلقلیِ عظیم به طوفانی از اسراف و نابرابری تبدیل می‌گردد. ثروتمندانِ شهر، گوشت‌های تازه را انبار می‌کنند و فقرا زیر آوارِ غذای فاسد مدفون می‌شوند؛ مردمی که تا دیروز از گرسنگی می‌مردند، حالا از چاقیِ ناگهانی و مسمومیتِ دسته‌جمعی تلف می‌شوند و دوربین، بدون هیچ موسیقیِ احساسی، فقط به چهره‌های خسته و دست‌های آلوده نزدیک می‌شود.
در پایان، فلینت که دیگر قهرمان نیست، مجبور می‌شود ماشین را با دست‌های خودش نابود کند؛ نه برای نجات جهان، بلکه چون پدرش در میان انبوه کوفته‌قلقلی‌های یخ‌زده خفه شده و شهر به گورستانی از چربی و استخوان تبدیل گشته است. در پایان، بازماندگانِ گرسنه دوباره به ساحل برمی‌گردند و با چاقوهای زنگ‌زده شروع به بریدن تکه‌های گوشتِ یخ‌زده از بدن‌های مرده می‌کنند، در حالی که فلینت روی تپه‌ای از پیتزای سوخته نشسته و به دوربین نگاه می‌کند، انگار که تازه فهمیده اختراعش فقط گرسنگی را از شکم به روح منتقل کرده است...