@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بَدْوی

#بدوی. بَدْوی/بَدَوی: این دو کلمه را نباید به جای هم به کار برد.
بَدوی [badvi]، ... به معنای «آغازی و ابتدایی» است.
اما بَدَوی [badavi] به معنای «بیابانی، بیابان‌گرد، صحرانشین» است. ...
هرگاه در جمله‌ای مثلاً «مردم بدوی» آمده باشد، نخست باید از فحوای کلام دریافت که آیا سخن از «مردم نخستین و نیاکان بشر» در میان است یا از «مردم صحرانشین» و سپس «مردمِ بَدْوی» یا «مردمِ بَدَوی» خواند.
#ب

منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#آزادی چه تعریفی دارد ؟

#جان_استوارت_میل ، فیلسوف شهیر انگلیسی ، در کتاب "درباره ی آزادی" تعریف مهمی از آزادی و مفهوم آن ارائه میدهد :


"آزادی من برای حرکت دادن مشتم در هوا آنجایی به پایان میرسد که صورت شما آغاز میشود . یگانه دلیل موجه برای آنکه مرا از عملی کردن خواسته ام باز دارند ، یا وادارم کنند که برخلاف خواسته ام عمل کنم ، این است که شخص دیگری از اعمال من آسیب ببیند. زندگی خصوصی من به خودم مربوط است . مادامی که عملا با کردار خود به شخص دیگری آسیب نمی رسانم قدرت و جامعه حق دخالت در آن را ندارد .
هر کس که بالغ شده باشد و بتواند تصمیم های آگاهانه بگیرد باید از آزادی روش زندگی برخوردار باشد . حتی اگر من با اعمالم به خودم آسیب برسانم ، این دلیل کافی برای مداخله ی قدرت و جامعه در زندگی شخصی من نخواهد بود .
پدر مآبی یعنی کنترل اعمال افراد با این استدلال که خیر آنها را بهتر از خودشان تشخیص میدهند و این تنها در حق کودکان ، بیماران روانی و افراد غیر متمدن صادق است نه افراد بالغ ، آگاه و تحصیل کرده ..."


#نایجل_واربرتون
#آثار_کلاسیک_فلسفه



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ترانه “ساغرم شکست ای ساقی” با صدای #سالار_عقیلی و آهنگسازی مرحوم استاد #همایون_خرم و شعر رحیم معینی کرمانشاهی . این آهنگ قبل از انقلاب با صدای بانو مرضیه و آهنگسازی استاد همایون خرم اجرا شده بود که سالار عقیلی بعداز انقلاب باتنظیم جدید آن را باز خوانی نموده است



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#اصطلاحات
#شاخ_و_شانه_کشیدن

در روزگار قدیم مثل زمان حال افرادی بودند که به کار گدای مشغول بودند.اینان به هر شیوه ای بود، سعی می کردند، درهم و دیناری از مردم بستانند. یکی از کارهای که می کردند این بود که، در دست راست خود شاخی از گوسفند و در دست چپ خود بخشی از استخوان شانه گوسفند را نگاه می داشتند و هرگاه فردی از دادن پول به آنها خودداری می کرد، شاخ را روی استخوان شانه می کشیدند، که این کار صدای ناموزون و گوشخراشی ایجاد می کرد که شنونده را به ستوه می آورد و شخص برای رهایی از این صدا مجبور می شد چیزی به گدا بدهد، تا گدا کار شاخ بر شانه کشیدن را متوقف کند.

اصطلاح "شاخ و شانه کشیدن " به معنای تهدید و ترساندن کسی است تا شخص از طریق ارعاب به هدف خود برسد، از همین شیوه عجیب گدایی در قدیم ریشه گرفته است.

#ریشه_های_تاریخی_امثال_و_حکم
#مهدی_پرتوی_آملی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴 بر اثر

#براثرِ: کلمه‌ی اثر در عربی به معنای «نشانه‌ی بازمانده از چیزی» و خاصه «جای پا»ست و از آن در فارسی حرف اضافه‌ی مرکبِ بر اثرِ را ساخته‌اند به معنای «در دنبالِ، از پیِ» و مجازاً «به سببِ» ... در متون قدیم، ترکیبِ بر پیِ نیز به همین معنی به کار رفته است...
ترکیبِ در اثرِ که گاهی در نوشته‌های امروزه به چشم می‌خورد غلط است و به جای آن باید گفت: بر اثر.
#ب

منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#برشی_از_کتاب


احساس که ریشه ی درخت نیست که در وجودت بدود. احساس که این قطره های عرق جاری از شقیقه ات نیست. اما احساس عجیبی در دلت ریشه دوانده بود، همراه عرق از شقیقه هایت روان بود. چیزی بین نیستی و تمنا. حال آهویی که ساعت ها از دست شکارچی فرار کرده و سرانجام، از پا افتاده و با تیری فرو رفته در پهلویش، روی زمین نشسته و خون، زمین زیر پایش را لزج و گرم کرده و از همان جا که نشسته، شکارچی کارد به دست را در چند قدمی اش تماشا می کند. این جا دیگر امیدوار با نومید نیست، تمنایی هم ندارد. معنایی از حیات در رگ و ریشه اش می دود و در ذهنش چیزی ریشه می دواند که اگر می شد نامی بر آن گذاشت، هم نام احساس تو بود. آسمان کار خودش را کرده بود و دیگر از دست تو کاری بر نمی آمد...

#آرش_حجازی
#داستان_شاهدخت_سرزمین_ابدیت

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#اتانازی و تفاوت بین فعل و ترک


در چند دهه‌ی اخیر اتانازی یا مرگ ‌ترحمی یکی از مسائل بسیار مهم در حیطه‌ی اخلاق پزشکی بوده است. در برخی از کشورها قتل بیمار لاعلاج با رضایت وی به رسمیت شناخته شده است اما در اکثر کشورهای جهان چنین کاری از نظر اخلاقی قابل نکوهش است و مرتکب آن را به لحاظ حقوقی مجرم می‌دانند. خیلی از متفکران حوزه‌ی اخلاق با این امر مخالفند و معتقدند باید اتانازی را به رسمیت شناخت. آنان به دفاع از دیدگاه خویش دلایل گوناگونی عرضه می‌دارند. یکی از دلایل آن‌ها این است که بین فعل و ترک هیچ تفاوتی نیست و چون تقریبا در همه‌ی کشورهای جهان پزشکی را که به‌خاطر اصرار بیمار لاعلاج و رضایت بستگان وی، صرفاً از ادامه‌ی درمان چشم‌پوشی کرده و با این‌کار باعث مرگ بیمار شده، مجرم تلقی نمی‌کنند باید با پزشکی هم که در این فرایند دخالت فعال داشته (البته با رضایت مریض) به همین سان برخورد شود. آنان می‌گویند به لحاظ اخلاقی بین قتل منفعل با قتل فعال هیچ تفاوتی نیست و اگر یکی مجاز است باید دیگری هم مجاز باشد. یکی از جنجال برانگیز‌ترین این متفکران در این بحث James Rachels است که با طرح تئوری تساوی و دفاع از آن با استناد به مثال‌های موازی و توازن دلایل می‌کوشد تا نشان دهد که در صورت تساوی سایر شرایط مثل نتایج عمل و نیت فاعل بین فعل و ترک تفاوتی وجود ندارد. کسانی دلایل وی را نقد کرده‌اند. در این مقاله دلایل او و نقدهای مطرح شده مورد بحث و ارزیابی قرار می‌گیرد و در پایان که بخش کلیدی مقاله است سعی خواهد شد به استدلال وی به نحوی قانع‌کننده‌تر از دیگران پاسخ داده شود. ما این‌کار را با اشاره به انواع عواملی که در ارزیابی یک وضعیت مؤثر است انجام خواهیم داد و نشان داده خواهد شد که بین فعل و ترک همواره تفاوت وجود دارد، گو این‌که این تفاوت در برخی از وضعیت‌ها به‌خاطر پر رنگ شدن سایر فاکتورها چندان به چشم نیاید.

#غلامحسین_توکلی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#دانش چیست ؟

چیستی و تعریف علم خود یک مبحث بزرگ علمی فلسفی است که آنرا "فلسفه علم" نامند. علم درباره بدست آوردن دانش دقیق و قابل اتکا از دنیای اطراف ما است، کلمه علم در عربی به چندین معنی است، به معنی دانستن، دانش و حتی آموختن و آموزیدن. اما در انگلیسی علم "Science" از ریشه لاتین "Scire" به معنی دانش است. در فارسی و عربی کلمه ای ک مستقیماً به این کلمه انگلیسی اشاره کند وجود ندارد، اما منظور از علم در این نوشتار همان Science است. علم درواقع کشف کردن (و نه اختراع کردن) واقعیت هایی است که وجود و جریان کلی آنها بطور کلی مستقل از وجود انسانی و عوامل ادراک انسانی (حس، خیال و عقل) باشد (یعنی وجود عینی داشته باشند) و اگر مسئله و قضیه ای بر این اساس و مفهوم استوار باشد آن قضیه و مفهوم را را قضیه و مفهوم علمی گویند. میتوان مفاهیم را به علمی و غیر علمی و ضد علمی دسته بندی نمود.

روش علمی را میتوان اینگونه خلاصه کرد:

مشاهده جنبه هایی از دنیای اطراف

ساختن تئوری سازگار با مشاهده

ایجاد پیشبینی های آزمون پذیر در مورد این تئوری

آزمودن پیشبینیها با آزمایش و یا انجام مشاهده های بیشتر

ویرایش تئوری با توجه اطلاعات و دانسته های جدید

بازگشت به مرحله سوم

آزمودن در علم با هدف از بین بردن تئوریها و رد کردن و تختئه و ابطال آنها انجام میگیرد، یعنی یک کشف علمی وقتی انجام گرفته است که تئوریهای قبلی توسط شخصی ابطال گردند. بنابر این دانشمندان همواره در تلاشند که یافته ها و دانسته های دانشمندان قبلی را باطل کنند تا نظریات و یافته های علمی تازه تری به دست آورند و این خود غنی بودن علم است. هر آنچه علمی است ابطال پذیر است.

بر خلاف باوری که عوام دارند هر آنچه یک نظر غیر قابل تردید تر باشد، آن نظر غیر علمی تر است، علم دنیای قطعیات نیست! مذهب و تخیلات مطالبی را بصورت قطعی و یقین مطرح میکنند و همین نکته ضد علم بودن آنها را نشان میدهد.

علم عبارت است از اکتشاف واقعیتی که وجود و جریان کلی آن بی نیاز از من و عوامل درک انسانی (حس، خیال، عقل) بوده باشد که با آن ارتباط برقرار نموده است. در عین حال قضیه و مساله ای را که از این نوع انکشاف حکایت کند قضیه علمی گویند. هر نظریه که با هیچ پیشامد قابل تصور نتواند مردود شود، غیر علمی است. ابطال ناپذیری، حسن یک نظریه نیست (که مردمان غالباً چنان تصور میکنند)، بلکه عیب آن است.

قضیه علمی نه قابل اثبات است نه قابل رد، اگر چیزی بطور مطلق و قطعی غیر قابل رد کردن باشد آن چیز علمی نیست! نظریه فرضیه و تئوری هیچ کدام قطعیت ندارند و قطعیت در علم بی معنی است. علم دنبال قطعیات نیست بلکه بدنبال ظنیات است!

اساسا پدیده های علمی اگر تنها مبتنی بر مشاهده و آزمایش باشند از حد تئوری بالاتر نمیروند، چیزهایی که در فیزیک و سایر علوم با فرنام "قانون" از آنها یاد میشوند در واقع تئوری هایی هستند که افرادی آنها را ارائه داده اند، مثلاً تئوری قوانین حرکتی نیوتون. البته مفاهیمی در علم وجود دارند که تئورم (Theorem) یا قضیه هستند، این مفاهیم مستقیماً از ریاضیات مشتق شده اند به همین دلیل است که قطعیت دارند، اما همین قطعیت آنها نیز باعث نمیشود که نتوان روی درستی آنها شک کرد.

چیزی تئوری است که هیچ مدرک محکمی علیه آن وجود نداشته باشد، اگر یک تئوری با واقعیت و آزمایش جور در نیاید دیگر آنرا تئوری نخواهند نامید.




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

اندیش ورزان یونان باستان بر دو نوع خرد تاکید داشتند: الف ـ خرد عملی یا دوراندیشی؛ ب ـ خرد فکری یا فلسفی. آنان کسی را برخوردار از خرد عملی می دانستند که درباره اوضاع بدرستی قضاوت می کرد و بهترین و کوتاه ترین راه و وسیله را برای دست یابی به اهداف خود می جـُـست.
اگر با این تعریف جلو برویم خرد عملی مقوله ای است فرهنگی وطبقاتی آنچه که ازنظر یک دین سالار خردمندانه است ممکن است از دید یک انسان عرفی کمال بی خردی جلوه کند. خرد عملی برده و برده دار، ارباب و رعیت، کارگر و سرمایه دار ممکن است ازبیخ وبن با هم اختلاف داشته باشد زیرا اهدافی که هرکدام ازاین طبقات و اقشار اجتماعی دنبال می کنند با هم متفاوت واغلب متضاد هستند. البته ارسطو تاکید می کرد که هدف نیر باید نیکو و از لحاظ اخلاقی توجیه پذیر باشد. به این ترتیب ازدید این فیلسوف بزرگ دوران باستان خرد عملی با پارسایی گره خورده و در واقع خرد عبارت است ازتوانائی کاربرد بهترین وسایل برای حصول بهترین و والاترین هدف ها.
خرد اوج جستجوی انسان برای دست یابی به حقیقت است وبرای او انسجام درونی، غنای معنوی وصلح وآرامشی را به ارمغان می آورد که به عنوان مشعل فروزانی عمل می کند که فرا راه غایت وهدف نهائی زندگی اش قرارمی گیرد. انسان خردمند همواره به دنبال یافتن علل و جوهر پدیده ها و بررسی همه جانبه شان است. با بررسی و سنجش نتایج ودستاوردها ی دانش های بشر به شناخت عینی دست می یابد وشناخت خود را با عمل پیوند می دهد. پلوتونیوس فیلسوف نوافلاطونی قرن سوم میلادی وبنیان گذار مکتب اسکندریه برآن بود که خرد آرامش کامل به ارمغان می آورد زیرا انسان را به شناختی رهنمون می سازد که ذهن همواره درپی آن بوده است. تعقل ورزیدن خود سرچشمه ی احساس زبیائی شناسانه است.
بنیاد همه ی ادیان ـ اعم از سامی وغیرسامی ـ برایمان استوار است. ایمان مترادف است با اطمینان قاطع، یقین، وفاداری، ثبات واستواری مطلق وبالاخره پیروی ازخدا و مشیت الهی که باید با قبول بی چون وچرا همراه باشد. برعکس خردانسانی همواره رو بسوی ریشه یابی علل و ماهیت اشیاء و پدیده ها دارد وخرد گرا همیشه با چون و چرا سروکار دارد. او چشم به دهان دیگران ندوخته است؛ برایش همه چیزنسبی است؛ هیچ چیز را مقدس نمی شمارد؛ هیچ تابوئی اورا از نزدیک شدن به شیئی یا پدیده ای باز نمی دارد وهیچ سخنی برایش سخن آخرنیست.

مبنای ایمان تقلید و تلقین و مبنای خردورزی شناخت حسی و تعقلی است و ریشه دردستاوردهای علمی و تجربی و تعقلی دارد

متفکران نخستین مسیحیت ایمان و خرد را متضاد اعلام داشتند. ازآنجا که دنیا درهرحال به پیش می رفت وحتی اربابان کلیسا نمی توانستند خرد انسانی را دربند نگه دارند، بعدها سن اگوستین مجبورشد با مقدم داشتن ایمان، خرد و ایمان را مکمل یکدیگر اعلام دارد. او برآن بود که ایمان ذهن را منوّر وخرد را قادرمی سازد که به درک حقیقت مطلق (خدا) نایل آید. توماس قدیس نیز تاکید می کرد که خرد طبیعی برای درک حقیقت به پشتیبانی دین نیازمند است.


هدف نهائی کوشش های بالا، که امروز درجهان اسلام هم نمونه هاشان را می بینیم، نجات ایمان مذهبی است نه تشویق مؤمنان به خرد ورزی. ایمان در هرحال با تکیه براراده و عاطفه ی فرد است که چیزی را قبول یا رد می کند، خرد برعکس هیچ چیزی را الله بختکی قبول یا رد نمی کند و دراین رابطه تعقل، تجزیه وتحلیل، تجربه ی زندگی وآزمایشات مکرر علمی را راهنمای راه خود قرار می دهد.
خردورزی هدف نهائی هرنوع یاد گیری است. یاد گیری روندی است بس طولانی که گاهی به عــُمری مشاهده، تدقیق، تتبع و تحقیق اندیش ورزانه وکسب تجارب همه جانبه نیاز دارد. درراه رسیدن به خرد وخرد ورزی، مطالعه شرکت دربحث وگفتگو وحضور در مکاتب استادان خردورز لازم اند ولی کافی نیستند. به خود سازی وخود آموزی بی وقفه نیاز است تا فرد را به بالاترین درجه ی شفافیت ذهن ومنش برساند بطوریکه از هرگونه قید وبند و اسارت فکری آزاد گردد.




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#كتاب_بيشعورى

راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴





@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٨٤

1. ممکن است از بستگان ما باشند و به همین علت چندان تمایلی به قبولِ بیشعوریشان نداشته باشیم. از همهی اینها گذشته کمتر کسی حاضر است بهراحتی قبول کند که مادر خودش یک بیشعور زاییده است. 2. ممکن است که آنها را بهعنوان بهترین دوستان خود برگزیده باشیم و از این رو، قبول این اشتباه چندان خوشایند نیست. هیچکس خوشش نمیآید که به این نتیجه برسد که با یک بیشعور ازدواج کرده است؛ چرا که این امر مستلزم قبول اشتباه خودش در انتخاب هم میشود.
3. ممکن است که برخوردهای نادری با این اشخاص داشته باشیم. اگر خود ما بیشعور نباشیم، معمولا میلی نداریم که بر مبنای یک یا دو برخورد نتیجه بگیریم که پیشخدمت فلا ن رستوران بیشعور است. ما معمولا دوست داریم که نیمهی پر لیوان را ببینیم. 4. دوست داریم فکر کنیم که اکثر مردم طبیعی و باشعورند. البته تجربه های واقعی نشان میدهند که اکثریت مردم بیشعورند، اما این تفکر که ما در حال تکامل هستیم و نوع انسان هرگز به دوران بوزینگی بازنمیگردد در ذهن بسیاری از مردم حک شده است. با تمام این اوصاف بارها پیش آمده است که به طور قاطع حکم کنیم که یک نفر بیشعور است. مثلا : عمه ات بیشعور تمام عیار است، پسرعمویم شعور ندارد، مدیر سینمای سر خیابان یک بیشعور جوگیر است (یک بار پارسال توی سینما بودم که صدای حرفزدن میآمد و چون او فکر کرد من دارم حرف میزنم از سینما بیرونم کرد، اما بعدش که فهمید اشتباه کرده برایم بلیط مجانی فرستاد)، کارمند ادارهی پست یک بیشعور آبزیرکاهِ ترشرو است، معلم پسرمان یک بیشعور خوشرو است... . مطالعات من نشان میدهد که محافل و موقعیتهای خانوادگی بهترین وضعیت را برای رشد و گسترش بیشعوری فراهم میآورد. خصوصا در آن میهمانیهایی که جمعی از عمه ها و خاله ها و عموها و داییها و مادربزرگها و پدربزرگها و بچه های فامیل دور هم جمع میشوند تا بعد از بیست و پن سال همدیگر را ببینند. معمولا چنین میهمانیهایی حاصل تصمیمِ یک یا دو بیشعور بیکار است که به این نتیجه رسیدهاند که فامیل خیلی وقت است که از هم دور افتادهاند و باید دور هم جمع شوند. همه میدانند که چرا افراد فامیل این همه سال است که دور هم جمع نشدهاند، اما هیچکس جرات اظهار آن را ندارد؛ بنابراین، هفتادهشتاد نفر آدم که هیچ چیز مشترکی



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٨٥

به جز نفرت از همدیگر ندارند، تعطیلا ت مصیبت آمیزی را در کنار هم میگذرانند تا به دو بیشعور تمام عیار احساس قدرت و تسلط بیشتری دست دهد.۱ نسخهی سادهتری از این سناریو در مناسبتهای رسمیتری مثل جشن تولد و عید سال نو اجرا میشود. یک نفر که علا قه ی زیادی به زادورود و نسَب دارد جشن تولدی برای والدینش می- گیرد و از تمام افراد فامیل انتظار دارد که توجه کافی به این واقعهی مهم و تاریخی داشته باشند، حتی اگر شده به قیمت پرواز از یک ایالت دیگر با هواپیما برای شرکت در مراسم. هیچ عذر و بهانه ای (به خصوص داشتن کار و گرفتاریهای زیاد) پذیرفته نمیشود و اگر چنین جسارتی هم بشود، حتما کسی که تولدش است شیطنت خواهد کرد و در چند جای مجلس با صدای بلند چند بار آه خواهد کشید و خواهد گفت: «وای... چقدر دلم میخواست فلا نی (یعنی دقیقا شما!) اینجا بود.» اینها نمونه های کلا سیکی از اثرات بیشعوری اند. بیشعوری که میهمانی آنچنانی ترتیب میدهد، با گوشزدکردنِ خیر و صلا ح دیگران و مجبورکردنشان به انجام کارهایی که خیر و صلا حشان را در آنها میبیند درحقیقت به دنبال تثبیت برتری و تقویت نفوذ خود است. اگر زبان خوش کفایت نکند به سرعت وارد مرحله ی تهدید و ارعاب میشوند. مثلأ سایر اعضای فامیل را تحریک میکنند که با تماسهای تلفنی خود، شما را تحت فشار بگذارند. به عنوان نمونه، یک بیشعور شما را با همین روش مجبور میکند که در جشن تولد پدرش شرکت کنید. بعد قرار میشود که همه پولهایشان را بگذارند روی همدیگر تا هدیه ای گرانقیمت برای پیرمردی که آفتاب لب بام است بخرند. هدیه ای را که می خواهند بخرند، نه شما میپسندید و نه به درد آن کسی که آن را خواهد گرفت، می خورد. با این حال مجبورید که لبخند بزنید و بخش قابل ملا حظهای از حقوق بیزبانتان را به عنوان دُنگ تقدیم کنید؛ وگرنه از طرف همهی آنهایی که



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٨٦

در خریدِ آن هدیه ی بزرگ ولی بی خاصیت مشارکت داشته اند مسخره و تحقیر خواهید شد، حتی اگر خودتان هدیه ی مجزایی خریده باشید. در چنین مجالسی فقط یک هدف دنبال میشود: یک نفر با دستاویز قراردادن آداب و رسوم درپی آن است که بر تمام افراد یک خانواده ی بزرگ اعمال قدرت بیشتری کند. به زودی هر یک از اعضای فامیل متوجه میشوند که همه ی این کارها ریشه در بیشعوری دارد، اما کمتر بستگانی پیدا میشوند که برای متوقف کردن این بازیها و ایستادن در مقابل این بیشعورهای اجتماعی کاری بکنند. حقیقت آن است که بیشترِ این بیشعورهای خانوادگی، با دعای خیر افرادی که طعمه شان شدهاند پیشرفت هم میکنند. درواقع علیرغم وجود تمام خصوصیات عمومی بیشعوری در رفتار و کردار بیشعورهای اجتماعی، این نوع بیشعوری به این دلیل با قدرت به حیات خود ادامه میدهد که قربانیانِ بیشعورهای اجتماعی با میل و رغبت شرایط را تحمل میکنند. البته این مساله هم که بسیاری از این افراد حاضر نیستند قبول کنند که با یک بیمار مبتلا به بیشعوری طرف اند بی تاثیر نیست. مثالهای که تاحدودی قابل درک است، چرا که عموما افراد عادی تمایلی به ایجاد دردسر ندارند. نتیجه ی تمام اینها این است که بیشعوریِ این نوع بیشعورها روزبهروز ریشه دارتر و موقعیتشان تثبیت میشود. در تمام این مدت، این بیشعورها با مهارت خاصی قواعد دوگانه و سه گانهای را به کار می برند تا دیگران را مبهوت کنند و رفتاری با دیگران دارند که هرگز تحمل رفتاری مشابه با آن را از سوی دیگران ندارند. آنها قوانین و امتیازات خاصی را برای خودشان وضع میکنند که همزمان مشغول نهی دیگران از آنهایند. ضمنا اصلا این خیال باطل را که با مرگ یکی از این بیشعورهای بزرگتر فامیل بتوانید از شرش خلا ص شوید به ذهنتان راه ندهید. این قبیل آدمها اهل ول کردن این دنیا نیستند و اگر عاقبت مجبور به این کار شوند هم بعد از مرگشان دست از سرتان بر نخواهند داشت. پروت ورتینگتون،۱ گورکن مشهور انگلیسی، در کتاب شصت سال در میان مردگان خاطرنشان میسازد که بیشعورها حتی بعد از مرگشان هم بیشعور باقی میمانند. آنها در بسیاری از مواقع پس از مردنشان هم از قبول حقیقت مرگ سرباز میزنند و بر سر بستگان زنده شان که (شکر خدا) دیگر نمیتوانند صدای آنها را بشنوند جیغ میکشند.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٨٧

خود من عمویی داشتم که از همین دست بود. او معمو در مواقع نامناسبی در هیات یک روحِ نه چندان سرگردان ظاهر میشد و هر بار که بازمیگشت بخشی از هیاتش را از دست داده بود. آخرین باری که ظاهر شد همه چیزش را از دست داده بود و فقط بیشعوریاش باقی مانده بود. هیچ بلا یی خانمان سوزتر از بیشعوری نیست. تمرینها ۱- چند بیشعور در بین بستگان درجه اول تان میتوانید بشمارید؟ در بین بستگان درجه دو چند تا؟ خصوصیات آنها چیست؟ 2- هر چند وقت یک بار دوستانی انتخاب میکنید که بیشعورند؟ این مطلب بیانگر چه چیزی میتواند باشد؟!



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٨٨

بیشعور تجاری «دلی بزرگ دارم، آنقدر که همه ی اسکناسهای دنیا در آن جا میشوند.» - برنارد گروفشتاین، یک بیشعور تحت درمان صنعت، بازرگانی و تجارت، رشته هایی اند که بیشعورهای زیادی جذبشان میشوند. دلیلش هم ساده است: بیشعورها عاشق پول، قدرت و رقابتاند. برتریطلبی در تجارت با عشق بیشعورها به پول مرتبط است. مدیریت، ابزاری میشود در دست یک بیشعور تا از قدرت و امکانات سوءاستفاده کند و رقابت، محمل ایده آلی میشود برای ویرانگری، که جزء لاینفک بیشعوری است. درواقع، تاریخ تجارت مملو از بیشعورهاست. در مقبره های فراعنه ی مصر، طومارهای پاپیروسی وجود دارد که عناوینی چون موفقیت علیرغم نسلکشی2و بیشعور یکدقیقهای۳بر آنها دیده میشود. در متن باستانی دیگری با نام نکات مدیریتی چنگیزخان مغول چهار مرحله برای رسیدن به مقامی که «ایلخانِ بیشعوران» نامیده شده، برشمردهاند: ۱) تمام رقیبان را از میان بردار؛ 2) همهی قدرت را از آنِ خود کن؛ ۳) نیت واقعی خود را با حصاری از دروغ و نیرنگ از دیگران پنهان دار؛ ۴) چنان عمل کن که کسی جز خودت سر از کارت درنیاورد. همچنین نمیتوان از تاثیرات معاصر بیشعورهای پولکی چشم بادامی بر فرهنگ تجارت غربی چشم پوشید.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص٨٩
ممکن است بیشعورهای تجاری در رشته ی خودشان استاد باشند. اتفاقا بیشعورها در ورزشهای تیمی هم خوب بازی میکنند و همیشه بازیکن ثابتاند. برای تاجرها و کاسبهای عادی و سالم، رقابت در حد یک محرک مفید است، اما در نظر بیشعورهای تجاری رقابت معادل است با جنگ و خونریزی. یک طورهایی «رامبو»۱ محسوب میشوند و اسم شبشان «بازم بیشتر» است. در هر کاری که مشغول به آناند، همه چیز را برای خود میخواهند و برای این هدف، بیرحمانه کار میکنند. با این حال هرگز از دستاوردهای خود استفاده نمیکنند و از حاصل دسترن خود لذت نمیبرند، چون به خوبی میدانند که اگر لحظهای استراحت کنند بیشعورهای دیگر موی دماغشان میشوند و کارشان را از چنگشان درمیآورند. آنها نه تنها میخواهند برنده باشند و در قله ها بایستند، بلکه تا زمانی که نبینند رقیبانشان تهِ دره کاملا له شدهاند یک لحظه از پا نمی نشینند. از اینرو به نظر میرسد که آدمهای سالم و عاقل که نیاز به قدرت را در مدیریت و ارج گذاشتن به آن درک کردهاند، از آن با درایت استفاده میکنند، اما بیشعورهای تجاری از قدرت فقط برای خودشیفتگی و خودرایی بیشتر استفاده میکنند. این افراد گمان میکنند که تنها کارکرد شرکت یا موسسه شان این است که قدرت آنها را تامین کند. خودخواهی هر بیشعوری بسیار زیاد است، اما خودخواهی بیشعورهای تجاری به اندازهی یک کشتی اقیانوس پیماست و برای تامین خواسته هایشان به همان اندازه به خدم و حَشَم نیاز دارند. اینگونه بیشعورها، بیش از هر چیز از قدرتشان برای این استفاده میکنند تا به همه بفهمانند رئیس کیست. کاری که مستلزم نابودکردن افراد سرکش، اجیرکردن هواداران وظیفه شناس، درافتادن با سایر رئیسها و تحت فشارگذاشتنِ زیردستانِ خودشان است. بیشعور تجاری با کارکنان و کارمندانش مانند برده های آفریقایی در کشتیهای پارویی رفتار میکند و برای مشتریانش حتی از این هم کمتر ارزش قائل است. انگار که خاری در چشمش باشند و شعار واقعیاش همواره این است: «حق هیچوقت با مشتری نیست، مگر آنکه مشتری، خود من باشم.»



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


90 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
تاجر شرافتمند، شفاف کار میکند و چیز زیادی برای پنهان کردن ندارد، اما بیشعور تجاری حتی در خواب هم نمیگذارد کسی سر از کارش درآورد. به نظر او، تجارت یک بازی پوکر بزرگ است و از اینرو تمام حرکات را در پس ابری از دروغ و تقلب انجام میدهد، شبیه به آن مواقعی که یک دستهی نظامی پیش از هر کاری ابتدا یک نارنجک دودزا منفجر میکند تا در پسِ دود غلیظ آن، حرکتش از دید دشمن استتار شود. کتاب مقدس این نوع بیشعورها، کتابی است به نام هنرِ دزدی از دونالد کرامپ۱که مینویسد: «راستی و درستی، مهمل و بیمعنی است. همیشه مفیدترین راهکار در تجارت، مدیریتِ دستکاری اعداد و ارقام است. چرا باید برای به دستآوردن چیزی به سختی و با صداقت کار کرد وقتی میتوان آن را بهراحتی دزدید؟»2 چاره ای هم نیست، وقتی یک نفر با کمبود لیاقت و توانایی اصرار داشته باشد که در جلسات، مذاکرات و محاسبات به هر نحوی کارش را پیش ببرد، باید کمبودهایش را با حقه بازی، حرافی و بولف زدن جبران کند. بیشعورهای گُنده گو از همینجا پیدا میشوند. اوج هنرنمایی گنده گوها وقتی است که سرنخ کلا م از دستشان رفته باشد و ندانند دربارهی چی دارند حرف میزنند. آنها میدانند که در اکثر محیطهای کاری «ژست» نقش اساسی را دارد و بنابراین به گونهای ژست میگیرند که انگار همه چیزداناند. این بیشعورها خودشان را در برانگیختن دیگران (چرندگویی)، خلا قیت (دزدیدن ایدههای دیگران)، تعامل (ارعاب دیگران) و مدیریت (سرپوش گذاشتن بر گندکاریهایشان) خبره نشان میدهند. البته آنها نان رسان هم هستند، منتها نه برای زیردستان یا همکارانشان؛ بلکه طرز تفکرشان مبنی بر رسیدن به قله های افتخار و موفقیت بدون استعداد و مهارت و زحمت، باعث رونق گرفتن



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه


خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 91

تجارتی شده است که سالا نه بیش از ۴00 میلیون دلا ر به جیب کسانی که دستاندرکار نوشتن کتابها، ارائه ی سمینارها و پرکردنِ نوارها در این زمینهاند سرازیر میکند.۱ تابلوترین نوع بیشعورهای تجاری، بیشعورهای MBA اند: مخفف عبارت «خبره در بیشعوربودن» (Master of Being an Asshole).2 اینها افرادیاند با تئوریهای عریض وطویل که عقلشان پارهسنگ برمیدارد. آدمهایی با مدارک دهن پرکن از موسسات علمی جهانی که برای هر مسالهای پاسخی (و نه راه حلی) در آستین دارند. بیشعورهای MBA ید طو لایی در برگزاری جلسات طو لا نی و خسته کنندهای دارند که در آنها آمار و ارقام از آدمها، محصولا ت و فروشگاهها اهمیت بیشتری دارد. آنها به تمام مسائل و مشک لات به دید وضعیتهای مفروضی نگاه میکنند که با تئوریهای انتزاعی قابل حل اند.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

92 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی

البته حجم مبادلات و جابجایی در تجارت بالا ست و هر سال تعدادی از این بیشعورهای تجاری هم مشمول جابه جایی شده از صحنه حذف میشوند. هرچند که معمولا به طور کامل حذف و نابود نمیشوند و چندی بعد با هیاتی تازه، دوباره سرو کله شان پیدا میشود. در بیشتر موارد نام تازهی این مهره های سوخته «مشاور» است. تمرینها ۱- برای کدام بیشعور تجاری کار میکنید؟ 2- در شش ماه گذشته چه بامبولهایی بر سرتان درآورده؟ در شش روز گذشته چطور؟ در شش دقیقه ی گذشته؟ ۳- آیا این شخص از بیشعوری خودش مطلع است؟ اگر پاسخ منفی است، بین همکارانتان قرعه كشی کنید و قرعه به نام هر کس افتاد، مامور اعلام بیشعوری به وی بشود.




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷