@flith کانال پروازفکرواندیشه
آدمیزاد واقعا موجودیه که همیشه موقع صحبت ، گوشش جای دیگه ایه. اگه آدم عاقلی باشه، حقشه که اینکارو بکنه. آخه فقط به ندرت حرف حسابی از دهن کسی در می آد. چیزیکه آدما با کمال میل بهش گوش می دن وعده و وعیده،تملق و چاپلوسیه، تعریف و تمجیده. صلاحه که آدم همیشه سه درجه از حدی که خودش ممکن می دونه چاپلوسی کردناش رو غلیظ تر کنه.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
آدمیزاد واقعا موجودیه که همیشه موقع صحبت ، گوشش جای دیگه ایه. اگه آدم عاقلی باشه، حقشه که اینکارو بکنه. آخه فقط به ندرت حرف حسابی از دهن کسی در می آد. چیزیکه آدما با کمال میل بهش گوش می دن وعده و وعیده،تملق و چاپلوسیه، تعریف و تمجیده. صلاحه که آدم همیشه سه درجه از حدی که خودش ممکن می دونه چاپلوسی کردناش رو غلیظ تر کنه.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
آدمیزاد موجودی بدرد بخوره، آخه مرگ یه سرباز، سهام نفت رو تو بازارای جهانی میبره بالا و مرگ یه معدنچی، عایدی صاحب معدن رو زیاد میکنه. از فرهنگ و علم و هنرش هم که دیگه نگو.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
آدمیزاد موجودی بدرد بخوره، آخه مرگ یه سرباز، سهام نفت رو تو بازارای جهانی میبره بالا و مرگ یه معدنچی، عایدی صاحب معدن رو زیاد میکنه. از فرهنگ و علم و هنرش هم که دیگه نگو.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
هرچی که باشه جنگ در نهایت یعنی آدم کشی مجاز. وقتی آدمایی که راس کارن،گیر میکنن و دیگه نمی دونن چه سیاستی رو پیاده کنن و مشکلات اقتصادی رو چجوری حل کنن، ازپشت پستو عروسک میهن پرستی رو در می آرن. کفش و کلاهش هم می کنن تا مترسکشون جور جور شه؛آخه مترسک میهن پرستی یه پاپوش به اسم دشمن خونی و یه سرپوش به اسم شهامت طلبی لازم دارد.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
هرچی که باشه جنگ در نهایت یعنی آدم کشی مجاز. وقتی آدمایی که راس کارن،گیر میکنن و دیگه نمی دونن چه سیاستی رو پیاده کنن و مشکلات اقتصادی رو چجوری حل کنن، ازپشت پستو عروسک میهن پرستی رو در می آرن. کفش و کلاهش هم می کنن تا مترسکشون جور جور شه؛آخه مترسک میهن پرستی یه پاپوش به اسم دشمن خونی و یه سرپوش به اسم شهامت طلبی لازم دارد.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
آدمیزاد بصورت طبیعی تولید میشه، ولی حس میکنه طریقه ی بوجود اومدنش غیر طبیعی بوده. برای همین زیاد دوست نداره راجع بهش حرف بزنه. بوجود می آرنش. اما ازش نمی پرسن خودش دلش میخواد یا نه.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
آدمیزاد بصورت طبیعی تولید میشه، ولی حس میکنه طریقه ی بوجود اومدنش غیر طبیعی بوده. برای همین زیاد دوست نداره راجع بهش حرف بزنه. بوجود می آرنش. اما ازش نمی پرسن خودش دلش میخواد یا نه.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
عامه ی مردم یه نفر رو می خوان که از هر خطایی مصون باشه و هیچوقت مرتکب اشتباه نشه.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
عامه ی مردم یه نفر رو می خوان که از هر خطایی مصون باشه و هیچوقت مرتکب اشتباه نشه.
#بعضی_ها_هیچوقت_نمی_فهمن/#کورت_توخولسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خلاصه و نقد داستان #جای_خالی_سلوچ (#محمود_دولت_آبادی)
جای خالی سلوچ، بعد از کلیدر، قویترین اثر دولت آبادی می باشد. در جای خالی سلوچ سی و چند نفر حضور دارند؛ که به اقتضای ضرورت داستان، نقشهای متفاوت را (از اصلی گرفته تا سیاهی لشکر) ایفا می کنند. سلوچ، از ابتدا تا انتها، حضور واقعی مستقیمی در داستان ندارد. آنچه هم از او نقل می شود عمدتآ به شکل غیر مستقیم یا در صورتی خیالی و وهمی برای مرگان است. نیز، بر خلاف انتظاری که نام داستان در ذهن ایجاد می کند، او نه تنها شخصیت اصلی بلکه حتی شخصیت دوم و سوم داستان هم نیست.
شخصیت اصلی، مرگان است. بعد از مرگان، می توان گفت عباس، حضوری پررنگ تر و چشمگیرتر از بقیه دارد. که با این همه، از این نظر، به مراتب کم رنگ تر و کم اثر تر از مرگان است. در رتبۀ بعد، باید از ابراو نام برد. پس از او، سلوچ؛ علی گناو، هاجر، کربلایی دوشنبه، مولا امان (برادر مرگان) و بقیه: حاج سالم، پسرش، مسلم، سالار؛ و نویسنده علاقه ای چندان به رفتن به درون دیگر شخصیتها حتی عباس و ابراو از خود نشان نمی دهد.بنابراین، چه این موضوع، چه خط نسبتآ صاف سیر ماجراها و خلوتی پیرنگ، چه طول زمانی که اثر در بر می گیرد، جای خالی سلوچ را بین داستان بلند و رمان معلق نگه می دارد. به طوری که به راحتی نمی توان به آن، رمان اطلاق کرد. با این همه، از نظر پیراستگی و انسجام و پیوستگی و هماهنگی عناصر به کار رفته در داستان، نیز نقطه شروع فوق العاده مناسب و خالی از حشو و زواید، جای خالی سلوچ، در نوع خود یکی از خوش قواره ترین پیرنگ ها را دارد که از این بابت باید به نویسندۀ آن تبریک گفت.
شاید بتوان گفت که بستر اصلی داستان جای خالی سلوچ، تحولهای ویران کننده ای است که پس از اجرای اصلاحات ارضی مربوط به انقلاب سفید از سال 1341 به بعد، در روستاهای کشور به وجود آمد، انقلابی که در پس اهداف ظاهری اعلام شدۀ خود چهار غرض عمده را تعقیب می کرد:
1. از هم پاشیدن بافت سنتی-مذهبی دست نخورده و مصون از نفوذ منحطِِ غرب روستاهای کشور. زیرا همچنان که می دانیم، رژیم پهلوی و آمریکا به شدت در صدد رواج آن فرهنگ در کشور بودند و گر چه در شهرها به موفقیتهای قابل توجهی دست یافته بودند، اما به دلایل متعدد، از جمله بسته بودن محیط روستاها و ضعف پوشش وسایل ارتباط جمعی، در این مورد در روستاها موفقیت چشمگیری به دست نیاوردند.
2. به دست آوردن نیروی کار ارزان برای اشتغال در ساختمان و راه سازی و به ویژه صنایع عمدتآ مونتاژی کاملآ وابستۀ در دست تأسیس یا تأسیس شدۀ کشور.
3. ایجاد روزنه ای برای کم کردن فشار بر روستاییان، جلوگیری از پایگیری مقاومت ها و مخالفت های مردمی در روستاها در برابر رژیم.
4. تبدیل کشور به بازاری برای مصرف محصولات خارجی.
زمینۀ اصلی اثر، این موضوع است؛ و مضمون آن، تحولهای مخرب و زیانباری است که در نتیجۀ این اقدامها، در زندگی عدۀ زیادی از روستاییان ما -که خانوادۀ سلوچ نمونه ای از آن است- به وجود آمد: سرگردانی و بهت زدگی، مهاجرت اجباری، از هم پاشیدگی خانواده ها، هویت باختگی، فقر، فساد و...
همچنین پرداختن به موضوع مهاجرت، که در این داستان نقش قابل توجهی دارد، موضوعی تازه در آثار دولت آبادی نیست. به عبارت دیگر، او مضمون این اثر را در عرصۀ مهاجرت، فقط تا حد «کندن و حرکت» می پذیرد. و در مورد این اثر می گوید: در واقع مهاجرت پاسخی است به نشانۀ نفی و نپذیرفتن شرایط نابهنجاری که بر قهرمانان داستان روا داشته می شود. بی شک آنچه سبب مهاجرت ناگهانی و بی خبر سلوچ از روستا می شود، پیدایش همین شرایط اصلاحات ارصی رژیم است. همچنان این مسأله موجب مهاجرت بعضی دیگر از جوانان ده، یا در انتهای داستان، مراد، ابراو و مرگان نیز می شود.
از جنبۀ دیگر می توان گفت: جای خالی سلوچ داستان کودکان و نوجوانانی است که نیاز مبرم به نان و دیگر حوایج مادی زندگی، به آنان فرصت کودکی و نوجوانی کردن را نمی دهد و بسیار زودتر از آنکه باید، به سوی استقلال رانده می شوند.و در واقع زودتر از آنکه باید مرد یا زن می شوند؛ منتها مردان و زنانی سوخته و نارس.
روابط و مناسبات افراد در جای خالی سلوچ فوق العاده مادی و خشن است. به نحوی که می توان گفت روح حاکم بر این داستان، نوعی مادیت صرف و مطلق است. روستایی که در آن کمترین خبری از صدق و صفا و همدلی و حتی ترحم نسبت به درمانده نیست. برادر بزرگتری که بر سر چیزهای کم ارزش، مانن یک حیوان وحشی بی ترحم به جان برادر کوچکتر خود می افتد و او را تا حد مرگ کتک می زند و حتی گوش او را می جود و پاره می کند، یا خواهر کوچک بی دفاع خود را زیر کمربند سیاه می کند و یا رفتارهای غیر عاطفی در ارتباط با مادرش که همۀ هستی خود را بر سر زندگی آنان گذاشته از خود نشان می دهد. یا طلبکاری سالار، که بر سر طلبی کوچک، آن طور به جان یک زن درمانده و فرزندان بی پناهش می افتد، و در این راه
خلاصه و نقد داستان #جای_خالی_سلوچ (#محمود_دولت_آبادی)
جای خالی سلوچ، بعد از کلیدر، قویترین اثر دولت آبادی می باشد. در جای خالی سلوچ سی و چند نفر حضور دارند؛ که به اقتضای ضرورت داستان، نقشهای متفاوت را (از اصلی گرفته تا سیاهی لشکر) ایفا می کنند. سلوچ، از ابتدا تا انتها، حضور واقعی مستقیمی در داستان ندارد. آنچه هم از او نقل می شود عمدتآ به شکل غیر مستقیم یا در صورتی خیالی و وهمی برای مرگان است. نیز، بر خلاف انتظاری که نام داستان در ذهن ایجاد می کند، او نه تنها شخصیت اصلی بلکه حتی شخصیت دوم و سوم داستان هم نیست.
شخصیت اصلی، مرگان است. بعد از مرگان، می توان گفت عباس، حضوری پررنگ تر و چشمگیرتر از بقیه دارد. که با این همه، از این نظر، به مراتب کم رنگ تر و کم اثر تر از مرگان است. در رتبۀ بعد، باید از ابراو نام برد. پس از او، سلوچ؛ علی گناو، هاجر، کربلایی دوشنبه، مولا امان (برادر مرگان) و بقیه: حاج سالم، پسرش، مسلم، سالار؛ و نویسنده علاقه ای چندان به رفتن به درون دیگر شخصیتها حتی عباس و ابراو از خود نشان نمی دهد.بنابراین، چه این موضوع، چه خط نسبتآ صاف سیر ماجراها و خلوتی پیرنگ، چه طول زمانی که اثر در بر می گیرد، جای خالی سلوچ را بین داستان بلند و رمان معلق نگه می دارد. به طوری که به راحتی نمی توان به آن، رمان اطلاق کرد. با این همه، از نظر پیراستگی و انسجام و پیوستگی و هماهنگی عناصر به کار رفته در داستان، نیز نقطه شروع فوق العاده مناسب و خالی از حشو و زواید، جای خالی سلوچ، در نوع خود یکی از خوش قواره ترین پیرنگ ها را دارد که از این بابت باید به نویسندۀ آن تبریک گفت.
شاید بتوان گفت که بستر اصلی داستان جای خالی سلوچ، تحولهای ویران کننده ای است که پس از اجرای اصلاحات ارضی مربوط به انقلاب سفید از سال 1341 به بعد، در روستاهای کشور به وجود آمد، انقلابی که در پس اهداف ظاهری اعلام شدۀ خود چهار غرض عمده را تعقیب می کرد:
1. از هم پاشیدن بافت سنتی-مذهبی دست نخورده و مصون از نفوذ منحطِِ غرب روستاهای کشور. زیرا همچنان که می دانیم، رژیم پهلوی و آمریکا به شدت در صدد رواج آن فرهنگ در کشور بودند و گر چه در شهرها به موفقیتهای قابل توجهی دست یافته بودند، اما به دلایل متعدد، از جمله بسته بودن محیط روستاها و ضعف پوشش وسایل ارتباط جمعی، در این مورد در روستاها موفقیت چشمگیری به دست نیاوردند.
2. به دست آوردن نیروی کار ارزان برای اشتغال در ساختمان و راه سازی و به ویژه صنایع عمدتآ مونتاژی کاملآ وابستۀ در دست تأسیس یا تأسیس شدۀ کشور.
3. ایجاد روزنه ای برای کم کردن فشار بر روستاییان، جلوگیری از پایگیری مقاومت ها و مخالفت های مردمی در روستاها در برابر رژیم.
4. تبدیل کشور به بازاری برای مصرف محصولات خارجی.
زمینۀ اصلی اثر، این موضوع است؛ و مضمون آن، تحولهای مخرب و زیانباری است که در نتیجۀ این اقدامها، در زندگی عدۀ زیادی از روستاییان ما -که خانوادۀ سلوچ نمونه ای از آن است- به وجود آمد: سرگردانی و بهت زدگی، مهاجرت اجباری، از هم پاشیدگی خانواده ها، هویت باختگی، فقر، فساد و...
همچنین پرداختن به موضوع مهاجرت، که در این داستان نقش قابل توجهی دارد، موضوعی تازه در آثار دولت آبادی نیست. به عبارت دیگر، او مضمون این اثر را در عرصۀ مهاجرت، فقط تا حد «کندن و حرکت» می پذیرد. و در مورد این اثر می گوید: در واقع مهاجرت پاسخی است به نشانۀ نفی و نپذیرفتن شرایط نابهنجاری که بر قهرمانان داستان روا داشته می شود. بی شک آنچه سبب مهاجرت ناگهانی و بی خبر سلوچ از روستا می شود، پیدایش همین شرایط اصلاحات ارصی رژیم است. همچنان این مسأله موجب مهاجرت بعضی دیگر از جوانان ده، یا در انتهای داستان، مراد، ابراو و مرگان نیز می شود.
از جنبۀ دیگر می توان گفت: جای خالی سلوچ داستان کودکان و نوجوانانی است که نیاز مبرم به نان و دیگر حوایج مادی زندگی، به آنان فرصت کودکی و نوجوانی کردن را نمی دهد و بسیار زودتر از آنکه باید، به سوی استقلال رانده می شوند.و در واقع زودتر از آنکه باید مرد یا زن می شوند؛ منتها مردان و زنانی سوخته و نارس.
روابط و مناسبات افراد در جای خالی سلوچ فوق العاده مادی و خشن است. به نحوی که می توان گفت روح حاکم بر این داستان، نوعی مادیت صرف و مطلق است. روستایی که در آن کمترین خبری از صدق و صفا و همدلی و حتی ترحم نسبت به درمانده نیست. برادر بزرگتری که بر سر چیزهای کم ارزش، مانن یک حیوان وحشی بی ترحم به جان برادر کوچکتر خود می افتد و او را تا حد مرگ کتک می زند و حتی گوش او را می جود و پاره می کند، یا خواهر کوچک بی دفاع خود را زیر کمربند سیاه می کند و یا رفتارهای غیر عاطفی در ارتباط با مادرش که همۀ هستی خود را بر سر زندگی آنان گذاشته از خود نشان می دهد. یا طلبکاری سالار، که بر سر طلبی کوچک، آن طور به جان یک زن درمانده و فرزندان بی پناهش می افتد، و در این راه
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درکتاب
« این روش را از مادرم یاد گرفته‌ام. هر وقت شام کم بود، برایم قصه میگفت زودتر بخوابم و گرسنگی یادم برود، اما برای این کار بدترین داستان‌ها را انتخاب میکرد. شبی که مادرم قصه‌ی هانسل و گرتل را خواند، تمام درها و دیوارهای قهوه‌ای خانه را گاز زدم، اما مزه‌اش اصلاً شبیه خانه‌ی شکلاتی توی داستان نبود.»
#کتاب_فروش_خیابان_ادوارد_براون
#محسن_پور_رمضانی
#نشر_چشمه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درکتاب
« این روش را از مادرم یاد گرفته‌ام. هر وقت شام کم بود، برایم قصه میگفت زودتر بخوابم و گرسنگی یادم برود، اما برای این کار بدترین داستان‌ها را انتخاب میکرد. شبی که مادرم قصه‌ی هانسل و گرتل را خواند، تمام درها و دیوارهای قهوه‌ای خانه را گاز زدم، اما مزه‌اش اصلاً شبیه خانه‌ی شکلاتی توی داستان نبود.»
#کتاب_فروش_خیابان_ادوارد_براون
#محسن_پور_رمضانی
#نشر_چشمه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
زندگی مانند بازی شطرنج است : ما نقشه ای میریزیم اما اجرای آن مشروط به حرکت هایی است که رقیب به دلخواه میکند. این رقیب در زندگی ، سرنوشت است.
#در_باب_حکمت_زندگی
#آرتور_شوپنهاو
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
زندگی مانند بازی شطرنج است : ما نقشه ای میریزیم اما اجرای آن مشروط به حرکت هایی است که رقیب به دلخواه میکند. این رقیب در زندگی ، سرنوشت است.
#در_باب_حکمت_زندگی
#آرتور_شوپنهاو
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
126 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
وقتی شرکتهایی که به خاطر توقف تولید محصولا ت یا ارائه خدماتشان، بى موضوع شده اند همچنان به فعالیتشان ادامه دهند، تجارت بیشعور شده است. وقتی صاحبان صنایع سعی کنند ما را متقاعد کنند که مصرف این همه سوخت فسیلی هیچ آسیبی به محیط زیست نمیرساند و آبزیان هم از پسماندهای کارخانه های آنها خوششان میآید، آنوقت است که تجارت بیشعور ـ و درحقیقت بیشعور تمام عیار ـ شده است. البته بیشعوری در دنیای تجارت چیز تازهای نیست. اما تجارتِ مدرن، این هنرِ مگو را به دو شیوه تثبیت کرده است. یکی روابط پرسنلی و دیگری روابط عمومی. روابط پرسنلی را حتما مدیری اختراع کرده است که میخواسته با کارکنانش به طور سیستماتیک به عنوان بیشعور رفتار کند. کارِ کارکنان بخش روابط پرسنلی این است که با ارزانترین روش ممکن، کارکنان را متقاعد کنند که شرکت هوای آنها را دارد و مواظبشان است. آدمهایی که در این بخش کار میکنند با دقت در تمام هنرهای معمول بیشعوری نظیر زبانبازی، دسیسه چینی، حقه بازی، دروغگویی و ارعاب ورزیده شدهاند.۱ روابط عمومی برای سازماندهی رفتار بیشعورانه تجارت در دادوستد با مردم به وجود آمده است. تاکید روزافزون بر روی روابط عمومی، نسبی گرایی اخلا قی را چنان پروبال داده که حتی به رسوایی واترگیت هم به چشم یک کمدی ابلهانه نگاه میشود.2 هرمیون هانیکات۳ در زندگینامه اش با عنوان دروغها، چاخانها و روابط عمومی نشان میدهد که تا پیش از آنکه یاد بگیرد چطور طبق میل و خوشایند دیگران، صادقانه دروغ بگوید به هیچکدام از موفقیتهایش نرسیده بود. او مینویسد: «بعد از آن دیگر همه چیز راحت شد. من مردم را متقاعد میکردم که سیگارکشیدن برای سلا متیشان مفید است. به آنها میگفتم که زیادهروی در مصرف مشروبات الکلی نه فقط عمر آدم را کوتاه نمیکند، بلکه باعث بلندشدن آن هم میشود. حتی توانستم بعضیها را متقاعد کنم که نگهداری مقداری آشغال سمی در حیاط خلوتشان باعث خواهد شد تا از شر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
126 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
وقتی شرکتهایی که به خاطر توقف تولید محصولا ت یا ارائه خدماتشان، بى موضوع شده اند همچنان به فعالیتشان ادامه دهند، تجارت بیشعور شده است. وقتی صاحبان صنایع سعی کنند ما را متقاعد کنند که مصرف این همه سوخت فسیلی هیچ آسیبی به محیط زیست نمیرساند و آبزیان هم از پسماندهای کارخانه های آنها خوششان میآید، آنوقت است که تجارت بیشعور ـ و درحقیقت بیشعور تمام عیار ـ شده است. البته بیشعوری در دنیای تجارت چیز تازهای نیست. اما تجارتِ مدرن، این هنرِ مگو را به دو شیوه تثبیت کرده است. یکی روابط پرسنلی و دیگری روابط عمومی. روابط پرسنلی را حتما مدیری اختراع کرده است که میخواسته با کارکنانش به طور سیستماتیک به عنوان بیشعور رفتار کند. کارِ کارکنان بخش روابط پرسنلی این است که با ارزانترین روش ممکن، کارکنان را متقاعد کنند که شرکت هوای آنها را دارد و مواظبشان است. آدمهایی که در این بخش کار میکنند با دقت در تمام هنرهای معمول بیشعوری نظیر زبانبازی، دسیسه چینی، حقه بازی، دروغگویی و ارعاب ورزیده شدهاند.۱ روابط عمومی برای سازماندهی رفتار بیشعورانه تجارت در دادوستد با مردم به وجود آمده است. تاکید روزافزون بر روی روابط عمومی، نسبی گرایی اخلا قی را چنان پروبال داده که حتی به رسوایی واترگیت هم به چشم یک کمدی ابلهانه نگاه میشود.2 هرمیون هانیکات۳ در زندگینامه اش با عنوان دروغها، چاخانها و روابط عمومی نشان میدهد که تا پیش از آنکه یاد بگیرد چطور طبق میل و خوشایند دیگران، صادقانه دروغ بگوید به هیچکدام از موفقیتهایش نرسیده بود. او مینویسد: «بعد از آن دیگر همه چیز راحت شد. من مردم را متقاعد میکردم که سیگارکشیدن برای سلا متیشان مفید است. به آنها میگفتم که زیادهروی در مصرف مشروبات الکلی نه فقط عمر آدم را کوتاه نمیکند، بلکه باعث بلندشدن آن هم میشود. حتی توانستم بعضیها را متقاعد کنم که نگهداری مقداری آشغال سمی در حیاط خلوتشان باعث خواهد شد تا از شر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 127
موشها و علفهای هرز خلا ص شوند.» او بر طبق وظیفه شغلیاش تا آخرین لحظه تاثیر سوء سیگار بر س متی را انکار میکرد و تا آخرین لحظات میگفت: «فقط هوای پاک لسآنجلس!» شاید توصیف پیتر توماس۱از بیشعوری در تجارت بهترین توصیف باشد. او در کتاب خود به نام رازهای موفقیت فوری و فوتی اشتراکات بیشعوری جمعی در دنیای تجارت را چنین توصیف میکند: ۱- پیش از این که زیرآبت را بزنند، زیرآبشان را بزن.
2- همیشه رد گم کن.
۳- هیچوقت توضیح نده. یادداشت هم نکن تا مبادا دیگران بعدها آن را کشف کنند. (مواظب باش صدایت را هم ضبط نکنند.) ۴- همه چیز را تکذیب کن، به جز تعریف و تمجید از خودت را.
5- بهره کشی از استعداد و سخت کوشی هر کسی را که برایت کار میکند بیاموز.
6- همیشه حواست به دشمن باشد؛ خصوصا بازرسهای دولتی، طرفداران محیط زیست و ماموران وصول مطالبات بانکها. 7- هرگز بیش از حد خشونت به خرج نده. بیشعوری که امروز اخراجش میکنی ای بسا که فردا رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست بشود و کار دستت بدهد. اگر این راهنمایی شما را در تجارت فورا به موفقیت نرساند، ناراحت نباشید. تجارت نشد، سیاست هست! تمرینها ۱- اگر از شما بخواهند که مادربزرگتان را برای پیشرفت کاری بفروشید، چه مبلغی روی پیرزن قیمت میگذارید؟ 2- اگر موقعیتی پیش بیاید که بتوانید در تاریکی از پشت به رقیبتان حمله کنید، از چه نوع سلا حی برای این کار استفاده میکنید؟ اگر به جای رقیب، همکارتان باشد چه سلا حی به کار میبرید؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 127
موشها و علفهای هرز خلا ص شوند.» او بر طبق وظیفه شغلیاش تا آخرین لحظه تاثیر سوء سیگار بر س متی را انکار میکرد و تا آخرین لحظات میگفت: «فقط هوای پاک لسآنجلس!» شاید توصیف پیتر توماس۱از بیشعوری در تجارت بهترین توصیف باشد. او در کتاب خود به نام رازهای موفقیت فوری و فوتی اشتراکات بیشعوری جمعی در دنیای تجارت را چنین توصیف میکند: ۱- پیش از این که زیرآبت را بزنند، زیرآبشان را بزن.
2- همیشه رد گم کن.
۳- هیچوقت توضیح نده. یادداشت هم نکن تا مبادا دیگران بعدها آن را کشف کنند. (مواظب باش صدایت را هم ضبط نکنند.) ۴- همه چیز را تکذیب کن، به جز تعریف و تمجید از خودت را.
5- بهره کشی از استعداد و سخت کوشی هر کسی را که برایت کار میکند بیاموز.
6- همیشه حواست به دشمن باشد؛ خصوصا بازرسهای دولتی، طرفداران محیط زیست و ماموران وصول مطالبات بانکها. 7- هرگز بیش از حد خشونت به خرج نده. بیشعوری که امروز اخراجش میکنی ای بسا که فردا رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست بشود و کار دستت بدهد. اگر این راهنمایی شما را در تجارت فورا به موفقیت نرساند، ناراحت نباشید. تجارت نشد، سیاست هست! تمرینها ۱- اگر از شما بخواهند که مادربزرگتان را برای پیشرفت کاری بفروشید، چه مبلغی روی پیرزن قیمت میگذارید؟ 2- اگر موقعیتی پیش بیاید که بتوانید در تاریکی از پشت به رقیبتان حمله کنید، از چه نوع سلا حی برای این کار استفاده میکنید؟ اگر به جای رقیب، همکارتان باشد چه سلا حی به کار میبرید؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 128 . بیشعوری
۱5 دولت به مثابهی بیشعور دولت بروکراسی است و بروکراسی دولت است. - جو بادوایزر،۱سخنگوی اتحادیه کارگران فدرال در هر کشوری، دولت شمار زیادی از بیشعورها را جذب میکند. دلیل آن هم ساده است. دولت قدرت عمل زیادی در شکل دهی روش زندگی ما دارد و بیشعورها هم تشنه قدرتاند. مخصوصا قدرتی که با آن بتوان به دیگران گفت چکار بکنند، چگونه و چه وقت. بنابراین به استخدام دولت درمیآیند. دولت از دو بخش بزرگ تشکیل میشود.2اول سیاستمداران یعنی صاحب منصبان منتخب ما، که فکر میکنند دولت را اداره میکنند. دوم دیوانسالا ری فسیل شده. یعنی همان کسانی که واقعا دولت را میچرخانند. هر دو بخش بیشعورها را جذب میکنند و به این ترتیب خودشان هم قربانی بیشعوری میشوند. البته شاید ما رغبتی به قبول این واقعیت که سناتورها، نمایندگان مجلس و قانونگذاران محلی مان بیشعورند نداشته باشیم، به خصوص اگر خودمان به آنها رای داده باشیم؛ اما در بیشترِ انتخاباتها، انتخاب واقعی امکان ندارد. در انتخابات فقط این امکان مهیاست که به نامزدی که خطرش کمتر است رای بدهیم. اگرچه نمایندگان، خودشان را تبلور قدرت مردم میدانند، هر کسی میداند که قدرت واقعی دولت از نظام دیوانسالا ری گرفته شده است. نظامی که صدها هزار کارمند در آن مشغول به خدمات اجتماعی و کنترل زندگی ما هستند. نمایندگان هر قانونی که دلشان میخواهد تصویب
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 128 . بیشعوری
۱5 دولت به مثابهی بیشعور دولت بروکراسی است و بروکراسی دولت است. - جو بادوایزر،۱سخنگوی اتحادیه کارگران فدرال در هر کشوری، دولت شمار زیادی از بیشعورها را جذب میکند. دلیل آن هم ساده است. دولت قدرت عمل زیادی در شکل دهی روش زندگی ما دارد و بیشعورها هم تشنه قدرتاند. مخصوصا قدرتی که با آن بتوان به دیگران گفت چکار بکنند، چگونه و چه وقت. بنابراین به استخدام دولت درمیآیند. دولت از دو بخش بزرگ تشکیل میشود.2اول سیاستمداران یعنی صاحب منصبان منتخب ما، که فکر میکنند دولت را اداره میکنند. دوم دیوانسالا ری فسیل شده. یعنی همان کسانی که واقعا دولت را میچرخانند. هر دو بخش بیشعورها را جذب میکنند و به این ترتیب خودشان هم قربانی بیشعوری میشوند. البته شاید ما رغبتی به قبول این واقعیت که سناتورها، نمایندگان مجلس و قانونگذاران محلی مان بیشعورند نداشته باشیم، به خصوص اگر خودمان به آنها رای داده باشیم؛ اما در بیشترِ انتخاباتها، انتخاب واقعی امکان ندارد. در انتخابات فقط این امکان مهیاست که به نامزدی که خطرش کمتر است رای بدهیم. اگرچه نمایندگان، خودشان را تبلور قدرت مردم میدانند، هر کسی میداند که قدرت واقعی دولت از نظام دیوانسالا ری گرفته شده است. نظامی که صدها هزار کارمند در آن مشغول به خدمات اجتماعی و کنترل زندگی ما هستند. نمایندگان هر قانونی که دلشان میخواهد تصویب
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 129
کنند، مساله ای نیست، کارمندان دولت آن را به میل و سلیقه خود تفسیر و اجرا میکنند. مث لا در یک اصلا حیه کوچک بر قانون اساسی آمریکا که در سال ۱۹۱۳ به تصویب رسید، به کنگره قدرت زیادی برای «تعیین و جمعآوری» مالیات بردرآمد اعطا شد که ظاهرا زیاد هم بد نبود. اما در ورای این ظاهر بیضرر، که به طرز ماهرانه ای برای جلب اعتماد و اطمینان عمومی نوشته شده بود، نظام اداری بزرگترین دستاورد را برای بیشعورها به ارمغان آورد: اداره مالیات بردرآمد یا ۱IRS که مخلوطی است از گشتاپو، کا گ ب و چند سازمان اطلا عاتی و امنیتی مخوف دیگر. در نتیجهی یک خودخواهی گروهی، IRS به طور غیرمستقیم هر آزادی ای را که در آمریکا یافت میشود، از آزادی مکالمات خصوصی تا حق شادمانی به دور از دخالت دولت، غصب کرده است. در سالهای اخیر حتی شایع شده که IRS کامپیوترهایش را طوری برنامه ریزی کرده است که به طور خودکار مالیات دهندگانی را که برخلا ف دیگران، خوشحال اند و از زندگیشان راضی اند پیدا کند. تا وقتی که اوضاع به این ترتیب است، بیشعوری هم در دولت با قدرت وجود دارد. البته این به آن معنا نیست که ادارهی مالیات بردرآمد تنها بخش نظام دیوانسالا ری است که به بیشعوری مبتلا ست. این نظام همچنان به بیشعوری آلوده است تا زمانیکه:
ادارات دولتی تا مدتها بعد از آنکه نیاز به آنها مرتفع شده همچنان وجود داشته باشند. کمیسیونها همچنان بنا به عادت تشکیل شوند تا دربارهی مشکلا تی تحقیق و تصمیم گیری کنند که مدتهاست به فراموشی سپرده شده است.
میان افزایش قدرت یک سازمان دولتی و کاهش مداوم کیفیت حوزه مرتبط با آن سازمان، رابطه مستقیم ایجاد شود. مثلا پس از آنکه تشکیلا ت «آموزش وپرورش» از اداره به وزارتخانه ارتقا یافته است، کیفیت آموزش وپرورش در کشور ما مدام کاهش داشته است. بعضی صاحب نظران معتقدند که بهتر است آموزش وپرورش تعطیل شود تا از سیطره بیسوادی جلوگیری شود. اما زمام امور دست بیشعورهاست! چرا اینقدر نهادهای دولتی ناکارآمدند و بیشتر مستعد بدترکردن مشکلات اجتماعی اند تا بهترکردن آنها؟ چون دولت در مردابی از بیصلا حیتی فاجعه بار، وقت کشی و تشریفات زائد اداریِ بی پایان فرو رفته است. در مورد دولت کار از بیشعوری گذشته است، صحبت از بیش بیشعوری است!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 129
کنند، مساله ای نیست، کارمندان دولت آن را به میل و سلیقه خود تفسیر و اجرا میکنند. مث لا در یک اصلا حیه کوچک بر قانون اساسی آمریکا که در سال ۱۹۱۳ به تصویب رسید، به کنگره قدرت زیادی برای «تعیین و جمعآوری» مالیات بردرآمد اعطا شد که ظاهرا زیاد هم بد نبود. اما در ورای این ظاهر بیضرر، که به طرز ماهرانه ای برای جلب اعتماد و اطمینان عمومی نوشته شده بود، نظام اداری بزرگترین دستاورد را برای بیشعورها به ارمغان آورد: اداره مالیات بردرآمد یا ۱IRS که مخلوطی است از گشتاپو، کا گ ب و چند سازمان اطلا عاتی و امنیتی مخوف دیگر. در نتیجهی یک خودخواهی گروهی، IRS به طور غیرمستقیم هر آزادی ای را که در آمریکا یافت میشود، از آزادی مکالمات خصوصی تا حق شادمانی به دور از دخالت دولت، غصب کرده است. در سالهای اخیر حتی شایع شده که IRS کامپیوترهایش را طوری برنامه ریزی کرده است که به طور خودکار مالیات دهندگانی را که برخلا ف دیگران، خوشحال اند و از زندگیشان راضی اند پیدا کند. تا وقتی که اوضاع به این ترتیب است، بیشعوری هم در دولت با قدرت وجود دارد. البته این به آن معنا نیست که ادارهی مالیات بردرآمد تنها بخش نظام دیوانسالا ری است که به بیشعوری مبتلا ست. این نظام همچنان به بیشعوری آلوده است تا زمانیکه:
ادارات دولتی تا مدتها بعد از آنکه نیاز به آنها مرتفع شده همچنان وجود داشته باشند. کمیسیونها همچنان بنا به عادت تشکیل شوند تا دربارهی مشکلا تی تحقیق و تصمیم گیری کنند که مدتهاست به فراموشی سپرده شده است.
میان افزایش قدرت یک سازمان دولتی و کاهش مداوم کیفیت حوزه مرتبط با آن سازمان، رابطه مستقیم ایجاد شود. مثلا پس از آنکه تشکیلا ت «آموزش وپرورش» از اداره به وزارتخانه ارتقا یافته است، کیفیت آموزش وپرورش در کشور ما مدام کاهش داشته است. بعضی صاحب نظران معتقدند که بهتر است آموزش وپرورش تعطیل شود تا از سیطره بیسوادی جلوگیری شود. اما زمام امور دست بیشعورهاست! چرا اینقدر نهادهای دولتی ناکارآمدند و بیشتر مستعد بدترکردن مشکلات اجتماعی اند تا بهترکردن آنها؟ چون دولت در مردابی از بیصلا حیتی فاجعه بار، وقت کشی و تشریفات زائد اداریِ بی پایان فرو رفته است. در مورد دولت کار از بیشعوری گذشته است، صحبت از بیش بیشعوری است!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
130 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
گامر فیل۱در اوتوبیوگرافی اش با نام اعترافات یک رئیس مینویسد: «در ادارهی من رسیدگی به یک برگه کاغذ، از بازیافت آن زمان بیشتری میگیرد.» و یکی از منتقدانش اضافه کرده که «تعفن رسیدگی به آن هم دستکمی از بازیافتش ندارد.» این نوع بیشعوری به صورتهای مختلفی دولت را فلج کرده است. بعضی از صورتهای قابل ذکر اینهاست: جنون جلسه. دیوانسالا ران همیشه در جلسه اند. هر مسالهای که پیش بیاید، موضوع باید در کمیته های مربوطه مورد بررسی قرار گیرد، مشاوران آن را تحلیل کنند، کمیسیونها دربارهاش گزارش بدهند، در گروههای تجدیدنظر دربارهاش بحث شود و کمیته های اجرایی آن را تایید کنند. با این روش، مسئولیت تصمیمگیری کام محو میشود؛ هیچکس مسئول و پاسخگوی عواقب نیست و در آینده یقهی کسی را نمیتوان گرفت.
کاغذبازی. تمام مراحل اداری با دقت فراوان به گونه ای تنظیم شده است که برای هر کاری به سه نسخه نیاز باشد. همین امر باعث کاغذبازی برای هر کاری میشود، حتی اگر آن کار نوشتن تقاضانامه و درخواست کاغذِ بیشتر برای کاغذبازی باشد. اگر زمانی در روند تامین کاغذ اشکالی به وجود بیاید دولت با خطر جدی مواجه میشود. اتفاقی که باعث دق مرگ شدن بیشعورهای دیوانسالا ر و ذوق مرگ شدن ما خواهد شد.
مقررات. سازمان های دولتی بدون مقررات سردرگم میشوند، چرا که هیچکاری که واقعا کار باشد انجام نمیدهند و بنابراین هویتشان فقط با مقررات تعریف میشود. افزون بر این، مقررات، از سازمانهای دولتی در مقابل مردم محافظت میکند، به این صورت که مانع از حق مسلم مالیات دهندگان برای پرسش دربارهی این واقعیت آشکار میشود که این سازمانها و ادارهها چرا پول مردم را مصرف میکنند، اما عملا هیچ کار مفیدی برای آنها انجام نمیدهند؟ و آخر اینکه مقررات، قدرت کافی برای رؤسا و مدیران تامین میکنند تا با زیردست انشان مستبدانه تر رفتار کنند. از این منظر شاید ارتش بهترین نمونه تبلور این نوع بیشعوری باشد. هیچ دلیل طبیعی ای برای اطاعت از یا احترام گذاشتن به کسی که تمام زندگیاش را صرف آموزش صف جمع در یک آموزشگاه نظامی کرده وجود ندارد. از این رو باید از مقررات برای توجیه این کار غیرطبیعی کمک گرفته شود. این است دلیل آنکه چرا ارتش ـ و در مقیاس وسیعتر: دولت ـ اینقدر به مقررات اتکا دارد. برای توجیه اشتغال و سرپانگه داشتن بیشعورها.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
130 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
گامر فیل۱در اوتوبیوگرافی اش با نام اعترافات یک رئیس مینویسد: «در ادارهی من رسیدگی به یک برگه کاغذ، از بازیافت آن زمان بیشتری میگیرد.» و یکی از منتقدانش اضافه کرده که «تعفن رسیدگی به آن هم دستکمی از بازیافتش ندارد.» این نوع بیشعوری به صورتهای مختلفی دولت را فلج کرده است. بعضی از صورتهای قابل ذکر اینهاست: جنون جلسه. دیوانسالا ران همیشه در جلسه اند. هر مسالهای که پیش بیاید، موضوع باید در کمیته های مربوطه مورد بررسی قرار گیرد، مشاوران آن را تحلیل کنند، کمیسیونها دربارهاش گزارش بدهند، در گروههای تجدیدنظر دربارهاش بحث شود و کمیته های اجرایی آن را تایید کنند. با این روش، مسئولیت تصمیمگیری کام محو میشود؛ هیچکس مسئول و پاسخگوی عواقب نیست و در آینده یقهی کسی را نمیتوان گرفت.
کاغذبازی. تمام مراحل اداری با دقت فراوان به گونه ای تنظیم شده است که برای هر کاری به سه نسخه نیاز باشد. همین امر باعث کاغذبازی برای هر کاری میشود، حتی اگر آن کار نوشتن تقاضانامه و درخواست کاغذِ بیشتر برای کاغذبازی باشد. اگر زمانی در روند تامین کاغذ اشکالی به وجود بیاید دولت با خطر جدی مواجه میشود. اتفاقی که باعث دق مرگ شدن بیشعورهای دیوانسالا ر و ذوق مرگ شدن ما خواهد شد.
مقررات. سازمان های دولتی بدون مقررات سردرگم میشوند، چرا که هیچکاری که واقعا کار باشد انجام نمیدهند و بنابراین هویتشان فقط با مقررات تعریف میشود. افزون بر این، مقررات، از سازمانهای دولتی در مقابل مردم محافظت میکند، به این صورت که مانع از حق مسلم مالیات دهندگان برای پرسش دربارهی این واقعیت آشکار میشود که این سازمانها و ادارهها چرا پول مردم را مصرف میکنند، اما عملا هیچ کار مفیدی برای آنها انجام نمیدهند؟ و آخر اینکه مقررات، قدرت کافی برای رؤسا و مدیران تامین میکنند تا با زیردست انشان مستبدانه تر رفتار کنند. از این منظر شاید ارتش بهترین نمونه تبلور این نوع بیشعوری باشد. هیچ دلیل طبیعی ای برای اطاعت از یا احترام گذاشتن به کسی که تمام زندگیاش را صرف آموزش صف جمع در یک آموزشگاه نظامی کرده وجود ندارد. از این رو باید از مقررات برای توجیه این کار غیرطبیعی کمک گرفته شود. این است دلیل آنکه چرا ارتش ـ و در مقیاس وسیعتر: دولت ـ اینقدر به مقررات اتکا دارد. برای توجیه اشتغال و سرپانگه داشتن بیشعورها.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 131
هراس آورترین مساله دربارهی این نوع بیشعوری آن است که دیوانسالا ری نوعی استعداد درونی برای بزرگ شدن و توسعه خود دارد؛ چیزی شبیه یک آدم چاق در شک تلافروشی. مارشال مک درولین۱ در کتاب دسیسه بیشعورها مینویسد: «تنها راه برای پنهان کردن بیفایده بودن یک چیز، رشد بیشتر آن است. اگر چیز سادهای بیفایده است، پیچیده ترش کن. پس از آن، باز هم بیفایده خواهد بود، اما درکش برای مردم سختتر میشود و تغییرش هم هزینه بیشتری طلب میکند. پس ورد جادویی تمام دیوانسا لاران این است: بپیچان، بپیچان، بپیچان.» آیا برای متوقف کردن بیش بیشعوری خیلی دیر شده؟ اگر دست به کاری اساسی نزنیم پاسخ قطعا «آری» است. دیوانسالاری مثل اژدهای هفت سری است که هر وقت یکی از سرهایش قطع شود دو تا به جایش سبز میشود. بنابراین، تنها راه نجات، زدودن بیشعوری از جامعه است. اول به صورت فردی و بعد به صورت گروهی. درست است که تا پیش از این هرگز نابودی بیشعوری دولتی میسر نشده است، اما تا پیش از ۱۹6۹ هم سفر به ماه میسر نشده بود. آیا باید دنیا را به بیشعورها واگذار کنیم یا یک بار برای همیشه تکلیفمان را با این نظام دیوانسالا ر روشن کنیم؟ تمرینها ۱- آیا تا به حال نمایندگان پارلمان شما در جلسات درمانی بیشعورها شرکت کردهاند؟ با اسم و رسم واقعیشان آمدهاند یا با اسم مستعار؟ به نظر شما برایشان لا زم است که در این جلسات شرکت کنند؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 131
هراس آورترین مساله دربارهی این نوع بیشعوری آن است که دیوانسالا ری نوعی استعداد درونی برای بزرگ شدن و توسعه خود دارد؛ چیزی شبیه یک آدم چاق در شک تلافروشی. مارشال مک درولین۱ در کتاب دسیسه بیشعورها مینویسد: «تنها راه برای پنهان کردن بیفایده بودن یک چیز، رشد بیشتر آن است. اگر چیز سادهای بیفایده است، پیچیده ترش کن. پس از آن، باز هم بیفایده خواهد بود، اما درکش برای مردم سختتر میشود و تغییرش هم هزینه بیشتری طلب میکند. پس ورد جادویی تمام دیوانسا لاران این است: بپیچان، بپیچان، بپیچان.» آیا برای متوقف کردن بیش بیشعوری خیلی دیر شده؟ اگر دست به کاری اساسی نزنیم پاسخ قطعا «آری» است. دیوانسالاری مثل اژدهای هفت سری است که هر وقت یکی از سرهایش قطع شود دو تا به جایش سبز میشود. بنابراین، تنها راه نجات، زدودن بیشعوری از جامعه است. اول به صورت فردی و بعد به صورت گروهی. درست است که تا پیش از این هرگز نابودی بیشعوری دولتی میسر نشده است، اما تا پیش از ۱۹6۹ هم سفر به ماه میسر نشده بود. آیا باید دنیا را به بیشعورها واگذار کنیم یا یک بار برای همیشه تکلیفمان را با این نظام دیوانسالا ر روشن کنیم؟ تمرینها ۱- آیا تا به حال نمایندگان پارلمان شما در جلسات درمانی بیشعورها شرکت کردهاند؟ با اسم و رسم واقعیشان آمدهاند یا با اسم مستعار؟ به نظر شما برایشان لا زم است که در این جلسات شرکت کنند؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص١٣٢
به شما فرمانی نو میدهم: به یکدیگر عشق بورزید! - عیسی
۱6 دین به مثابه بیشعور
اگر یک کمپانی نفتی سوخت بدی تولید کند که فضا را آلوده کند، به موتور ماشینها آسیب برساند، و ضمنا خانه هایمان را هم خوب گرم نکند، باید منتظر دردسر باشد. مشتریها غرامت میخواهند، سناتورها درباره منابع مالیاش تحقیق میکنند، رسانه های خبری بدنامش میسازند و حتی سیاستمدارها هم با حمله به آن کمپانی برای خود رای جمع میکنند. با اینحال، وقتی همین اتفاق در حوزه دین روی میدهد به ندرت زمزمهی اعتراض یا حتی نشانهای از توجه دیده میشود. پیام اصلی بیشتر دینها این است که به یکدیگر، و البته به خدا، عشق بورزید. اما در بیشتر ادیان پرطرفدار که امروزه تبلیغ میشوند، این پیام در زیر مهی غلیظ ناپیدا شده است: نفرت از دیگران، آسیب رسانی به خود و دیگران، احساس شرم و گناه، کشتن خلا قیت، و کناره جویی آدمها از یکدیگر. باز گلی به جمال سوختِ بد که اگر فضا را آلوده می کند و زیانهای محیطی زیادی دارد، دست کم مختصر گرمایی میبخشد! اما چرا اینهمه آدمهای درست و حسابی با عشق و علا قه در آغوش چیزی میغلطند تا رنج بکشند، تحقیر شوند و عنوان بنده و گوسفند بگیرند؟ و چرا کسی به آنها اعلا ن خطر نمیکند؟ دلیلش ساده است. دین هم مثل دولت میتواند بیشعور شود. و نیز میتواند مردمان را بیشعور کند. اعلا ن خطر دادن به بیشعوران هم هیچگاه کار سادهای نبوده است. این مساله ربطی به خدا ندارد. خدا میتواند کام قابل احترام باشد. خدا بیشعور نیست بلکه این بیشمار دینداران متعصب بیشعور هستند که کارهایشان را به پای او میگذارند. آدمهایی که
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص١٣٢
به شما فرمانی نو میدهم: به یکدیگر عشق بورزید! - عیسی
۱6 دین به مثابه بیشعور
اگر یک کمپانی نفتی سوخت بدی تولید کند که فضا را آلوده کند، به موتور ماشینها آسیب برساند، و ضمنا خانه هایمان را هم خوب گرم نکند، باید منتظر دردسر باشد. مشتریها غرامت میخواهند، سناتورها درباره منابع مالیاش تحقیق میکنند، رسانه های خبری بدنامش میسازند و حتی سیاستمدارها هم با حمله به آن کمپانی برای خود رای جمع میکنند. با اینحال، وقتی همین اتفاق در حوزه دین روی میدهد به ندرت زمزمهی اعتراض یا حتی نشانهای از توجه دیده میشود. پیام اصلی بیشتر دینها این است که به یکدیگر، و البته به خدا، عشق بورزید. اما در بیشتر ادیان پرطرفدار که امروزه تبلیغ میشوند، این پیام در زیر مهی غلیظ ناپیدا شده است: نفرت از دیگران، آسیب رسانی به خود و دیگران، احساس شرم و گناه، کشتن خلا قیت، و کناره جویی آدمها از یکدیگر. باز گلی به جمال سوختِ بد که اگر فضا را آلوده می کند و زیانهای محیطی زیادی دارد، دست کم مختصر گرمایی میبخشد! اما چرا اینهمه آدمهای درست و حسابی با عشق و علا قه در آغوش چیزی میغلطند تا رنج بکشند، تحقیر شوند و عنوان بنده و گوسفند بگیرند؟ و چرا کسی به آنها اعلا ن خطر نمیکند؟ دلیلش ساده است. دین هم مثل دولت میتواند بیشعور شود. و نیز میتواند مردمان را بیشعور کند. اعلا ن خطر دادن به بیشعوران هم هیچگاه کار سادهای نبوده است. این مساله ربطی به خدا ندارد. خدا میتواند کام قابل احترام باشد. خدا بیشعور نیست بلکه این بیشمار دینداران متعصب بیشعور هستند که کارهایشان را به پای او میگذارند. آدمهایی که
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 133
کارهایشان عم تمسخر هر موجود مقدس خیرخواهی محسوب میشود، خصوصا وقتی که به نام و عشق او کثیفترین خشونتها را انجام میدهند. نشانه های ریشه کن شدن یک دین خوب و جایگزین شدنش با یک دینِ بد چیست؟ خیلی چیزها: وقتی روحانیون در دخالت در مساله کنترل جمعیت گندش را درمیآورند و روشن است که حضرات زیادی کله شان را داخل رختخواب مردم کردهاند، آنهم در وقتی که هیچ کس دوست ندارد کله کسی – بدون دعوت- آنجا باشد. وقتی که حضرات در آن سوی دنیا فتوای قتل یک نویسنده را صادر میکنند و رسما به همه اعلا م میکنند که اعتقاد مردم به خدا و دینشان بقدری سست است که با انتشار یک کتاب نامناسب به لرزه میافتد. وقتی کلیسا کتاب مقدس را دستکاری و بازنویسی میکند تا بخشهایی از آن که به نظر انسان امروزی رنجاننده میرساند را رفع و رجوع کند، اما در عین حال عمیقا معتقد است که این کلا م خداست، و به این ترتیب فاتحه سنتهای دینی را میخواند. وقتی که یک دین یک قوم خاص را قوم برگزیده خدا اعلا م میکند و یکی هم نیست بپرسد که برگزیده برای چه کاری؟ اگر منظور هدایت روحانی دیگران است بهتر نیست اول از فروتنی برای همان «برگزیدگان» شروع شود؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 133
کارهایشان عم تمسخر هر موجود مقدس خیرخواهی محسوب میشود، خصوصا وقتی که به نام و عشق او کثیفترین خشونتها را انجام میدهند. نشانه های ریشه کن شدن یک دین خوب و جایگزین شدنش با یک دینِ بد چیست؟ خیلی چیزها: وقتی روحانیون در دخالت در مساله کنترل جمعیت گندش را درمیآورند و روشن است که حضرات زیادی کله شان را داخل رختخواب مردم کردهاند، آنهم در وقتی که هیچ کس دوست ندارد کله کسی – بدون دعوت- آنجا باشد. وقتی که حضرات در آن سوی دنیا فتوای قتل یک نویسنده را صادر میکنند و رسما به همه اعلا م میکنند که اعتقاد مردم به خدا و دینشان بقدری سست است که با انتشار یک کتاب نامناسب به لرزه میافتد. وقتی کلیسا کتاب مقدس را دستکاری و بازنویسی میکند تا بخشهایی از آن که به نظر انسان امروزی رنجاننده میرساند را رفع و رجوع کند، اما در عین حال عمیقا معتقد است که این کلا م خداست، و به این ترتیب فاتحه سنتهای دینی را میخواند. وقتی که یک دین یک قوم خاص را قوم برگزیده خدا اعلا م میکند و یکی هم نیست بپرسد که برگزیده برای چه کاری؟ اگر منظور هدایت روحانی دیگران است بهتر نیست اول از فروتنی برای همان «برگزیدگان» شروع شود؟
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
134 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
نهاد دین بود که ابداع و پرورده شد و تحت نظم و قاعده درآمد. پس بدرستی که هیچ کس چون ما نتوانسته است آن را در طی قرون متمادی این چنین فعال و کارآمد نگاه دارد و بحول الهی آن را نگاه خواهیم داشت؛ نگاه داشتنی.» دکتر استینکفیش با تاسف اضافه میکند: «دغدغه قدیمی دین این بود که پیروانش را قادر سازد گرگ را از گوسفند تشخیص دهند. اما امروزه گرگها صرفه را در این میبینند که به لباس خود چوپان درآیند!» خلا صه آنکه بیشعوران عالمگیر شدهاند و دین هم بیشعور شده است. کلیساها، معابد و مسجدها خدا را از پنجره به بیرون پرتاب کردهاند و درهایشان را به روی کلا ه برداران، دزدان، کارچاقکنها و اجامر و اوباش گشودهاند. وقتی رسوایی واترگیت، که در واقع لو رفتن یک شنود بود، اتفاق افتاد، علا وه بر استعفای رئیس جمهور، دولت آمریکا مجبور به بازنگری بسیاری از مسئولیتها در وزارتخانه های مرتبط شد. آن تجربه چه ربطی به مساله دین دارد؟ ربطش این است که نشان میدهد نهاد کلیسا حتی از نهاد دولت هم میتواند بیاخلا قتر باشد وقتی اینهمه رسوایی در آن نه باعث استعفای مهمی میشود و نه بازبینی مسئولیتهای عالیجنابان. اینهمه پولی که خرج راهاندازی و تقویت تلویزیونهای تبلیغیای میشود که جز نفرت پراکنی دینی و مذهبی کار دیگری نمیکنند از کیسه چه کسانی میآید؟ و از صرف این پولها چه چیزی جز نفرت و خشونت حاصل میشود؟ گذشت آن زمانی که کلیساها و معابد و مساجد صرفا با کمکهای مومنین و دروهمسایه ای که برای عبادت دور هم گرد میآمدند اموراتشان میگذشت. حا لا اینها تبدیل به مراکز تجاری بزرگی شدهاند که مثل همهی مراکز تجاری، آب از دهان اَبربیشعورها راه میاندازند. از درون همین اماکن هستند که آنها میتوانند به راحتی –والبته بدون دادن مالیات- جماعت را بدوشند. با اینحال، در مقابل زیانهای بزرگتری که در این حوزه رخ میدهد، پول اهمیت چندانی ندارد. ضربه زدن به درک مفهوم خدا و تبعاتی که در پی دارد یکی از فاجعه های بزرگ پیوند دین و بیشعوری است. در دستان همین بیشعورهاست که اصل سهگانهی "پدر پسر روحالقدس" به وضعیت رقت انگیز فعلی رسیده است: «پدر» تبدیل به یک پدرخوانده شده که انگار با یک پدرخواندهی دیگر بهنام شیطان، که بیشتر مردم و از جمله همهی د ن معم ت ملکی عضو باند او هستند، جنگ و ستیزی مافیایی دارد. در عوض از «پسر» چیزی تصویر کردهاند در مایه یکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
134 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
نهاد دین بود که ابداع و پرورده شد و تحت نظم و قاعده درآمد. پس بدرستی که هیچ کس چون ما نتوانسته است آن را در طی قرون متمادی این چنین فعال و کارآمد نگاه دارد و بحول الهی آن را نگاه خواهیم داشت؛ نگاه داشتنی.» دکتر استینکفیش با تاسف اضافه میکند: «دغدغه قدیمی دین این بود که پیروانش را قادر سازد گرگ را از گوسفند تشخیص دهند. اما امروزه گرگها صرفه را در این میبینند که به لباس خود چوپان درآیند!» خلا صه آنکه بیشعوران عالمگیر شدهاند و دین هم بیشعور شده است. کلیساها، معابد و مسجدها خدا را از پنجره به بیرون پرتاب کردهاند و درهایشان را به روی کلا ه برداران، دزدان، کارچاقکنها و اجامر و اوباش گشودهاند. وقتی رسوایی واترگیت، که در واقع لو رفتن یک شنود بود، اتفاق افتاد، علا وه بر استعفای رئیس جمهور، دولت آمریکا مجبور به بازنگری بسیاری از مسئولیتها در وزارتخانه های مرتبط شد. آن تجربه چه ربطی به مساله دین دارد؟ ربطش این است که نشان میدهد نهاد کلیسا حتی از نهاد دولت هم میتواند بیاخلا قتر باشد وقتی اینهمه رسوایی در آن نه باعث استعفای مهمی میشود و نه بازبینی مسئولیتهای عالیجنابان. اینهمه پولی که خرج راهاندازی و تقویت تلویزیونهای تبلیغیای میشود که جز نفرت پراکنی دینی و مذهبی کار دیگری نمیکنند از کیسه چه کسانی میآید؟ و از صرف این پولها چه چیزی جز نفرت و خشونت حاصل میشود؟ گذشت آن زمانی که کلیساها و معابد و مساجد صرفا با کمکهای مومنین و دروهمسایه ای که برای عبادت دور هم گرد میآمدند اموراتشان میگذشت. حا لا اینها تبدیل به مراکز تجاری بزرگی شدهاند که مثل همهی مراکز تجاری، آب از دهان اَبربیشعورها راه میاندازند. از درون همین اماکن هستند که آنها میتوانند به راحتی –والبته بدون دادن مالیات- جماعت را بدوشند. با اینحال، در مقابل زیانهای بزرگتری که در این حوزه رخ میدهد، پول اهمیت چندانی ندارد. ضربه زدن به درک مفهوم خدا و تبعاتی که در پی دارد یکی از فاجعه های بزرگ پیوند دین و بیشعوری است. در دستان همین بیشعورهاست که اصل سهگانهی "پدر پسر روحالقدس" به وضعیت رقت انگیز فعلی رسیده است: «پدر» تبدیل به یک پدرخوانده شده که انگار با یک پدرخواندهی دیگر بهنام شیطان، که بیشتر مردم و از جمله همهی د ن معم ت ملکی عضو باند او هستند، جنگ و ستیزی مافیایی دارد. در عوض از «پسر» چیزی تصویر کردهاند در مایه یکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 135
از این فروشندههای دوره گرد ریغماسو که سعی میکند به هر نحوی شده برای معجونهای خوشبختی و ادعیهی رستگاریاش مشتری پیداکند. تفسیری که از «روحالقدس» میدهند هم موجودیست مچگیر و آگاه به همه چیزهای پیدا و پنهان که بیش از هر چیزی به شرح وظایف سیا و افبیآی میخورد. آسیبها در این حوزه فاجعه آمیزند. یکی از همکاران حاذقم میگویند: «این فلکزدههای مذهبی تمام وقتهای مشاوره من را پر کردهاند. فکر میکنند قربانی تربیتِ سوء والدین هستند در حالی که من هر چه جلوتر میروم بهتر میبینم که خودشان و والدینشان قربانی آموزههای سوء دینی هستند. یعنی اصو آدم به خودی خود نمیتواند اینقدر بد باشد. فقط وقتی آدم همهی احساساتش را از دست بدهد و در مقابل خودش را از حس گناه، نفرت از خود، ترس و عقاید غیر منطقی انباشته کند میتواند به این حال و روز بیفتد. چیزهایی که فقط یک دینِ بد میتواند مولدشان باشد.» اما آیا مساله فقط دینِ بد است؟ یا همهی اینها نشانهی آنست که دین خود بیشعور شده ۱- آیا چیزی به عنوان «روان گمراه» وجود دارد، یا از فرط شنیدن چنین چیزهایی از یک سری پیشوایان دینی گمراه است که فکر میکنیم وجود دارد؟ 2- آیا خالق ما حماقت را در انسان نهادینه ساخت یا این مردمان احمقند که داستانهای احمقانهای را درباره خدا میسازند؟ ۳- دین به شما چه چیزی آموخت؟ الف. انسان باشعوری بودن. ب. بیشعور بودن. ج. احساس گناه از بیشعور بودن. د. هیچکدام از موارد فوق.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 135
از این فروشندههای دوره گرد ریغماسو که سعی میکند به هر نحوی شده برای معجونهای خوشبختی و ادعیهی رستگاریاش مشتری پیداکند. تفسیری که از «روحالقدس» میدهند هم موجودیست مچگیر و آگاه به همه چیزهای پیدا و پنهان که بیش از هر چیزی به شرح وظایف سیا و افبیآی میخورد. آسیبها در این حوزه فاجعه آمیزند. یکی از همکاران حاذقم میگویند: «این فلکزدههای مذهبی تمام وقتهای مشاوره من را پر کردهاند. فکر میکنند قربانی تربیتِ سوء والدین هستند در حالی که من هر چه جلوتر میروم بهتر میبینم که خودشان و والدینشان قربانی آموزههای سوء دینی هستند. یعنی اصو آدم به خودی خود نمیتواند اینقدر بد باشد. فقط وقتی آدم همهی احساساتش را از دست بدهد و در مقابل خودش را از حس گناه، نفرت از خود، ترس و عقاید غیر منطقی انباشته کند میتواند به این حال و روز بیفتد. چیزهایی که فقط یک دینِ بد میتواند مولدشان باشد.» اما آیا مساله فقط دینِ بد است؟ یا همهی اینها نشانهی آنست که دین خود بیشعور شده ۱- آیا چیزی به عنوان «روان گمراه» وجود دارد، یا از فرط شنیدن چنین چیزهایی از یک سری پیشوایان دینی گمراه است که فکر میکنیم وجود دارد؟ 2- آیا خالق ما حماقت را در انسان نهادینه ساخت یا این مردمان احمقند که داستانهای احمقانهای را درباره خدا میسازند؟ ۳- دین به شما چه چیزی آموخت؟ الف. انسان باشعوری بودن. ب. بیشعور بودن. ج. احساس گناه از بیشعور بودن. د. هیچکدام از موارد فوق.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷