@flith کانال پروازفکرواندیشه
چند روایت اندوهبار...
از خاطرات احمد محمود
۱۵ مرداد ۶۴
دو شب است که تلويزيون خراب شده است. سياه سفيد است و مال عهد بوق. ۱٨ سال است کار مي کند يک بار لامپ سوخته و ... دو شب است که تصوير نمي دهد. ديشب سارک داشت تو اتاق مطالعه مي کرد. لامپ خود به خود سوخت. لامپ نداشتيم که عوضش کنيم. بلند شد و رفت تلويزيون را روشن کرد به اين اميد که شايد درست شده باشد!! تصوير نداشت. گفت اينهم از تلويزيون!
خوب. مفهوم حرفش اين است که همه چيز زندگي مان خراب است. حرفش درست است. اين بود که شنيدم و زيرسبيلي رد کردم. شش هفت سال بيکاري بعد از انقلاب و جلوگيري از چاپ کتابهايم نتيجه اي بهتر از اين ندارد آن هم با خرج سنگين زندگي، خدا عاقبتش را به خير کند.
۱۶ مرداد ۶۴
نمي دانم به خودم تلقين کرده ام که وقتي سيگار تير مي کشم سرم درد مي گيرد يا واقعا خاصيت سيگار تير اين است. به هر جهت شيراز مي کشم. چند ماه قبل هم زمزمه اش شروع شد که سيگار تير بد است و حرف‌هايي از اين دست و اغلب کساني که سيگاري بودند از کشيدن سيگار تير امتناع کردند. سيگار هم که در بازار آزاد چندين برابر قيمت دارد. بقال سرمحل به عنوان سهميه روزهاي دوشنبه و پنجشنبه سيگار مي دهد. ٢ بسته سيگار شيراز و چهار بسته سيگار تير. به عبارت ديگر هفته اي ۴ بسته شيراز و ٨ بسته تير و مجبور هستيم که سيگار تير را هم بگيريم چرا اگر نگيريم شيراز هم نمي دهد. حتي به جاي تير، اشنو هم نمي دهد.
٢ آذر ۶۴
امروز بار ديگر تنگدستي را احساس کردم. بار ديگر احساس کردم که اين غول داد جوانه مي زند. زنم گفت پول آب را بايد بدهيم. گفتم تا کي مهلت داريم، گفت ششم. گفتم حالا بماند. چهار روز ديگر فرصت هست. زنم احساس کرد که ٣۴٨ تومان ندارم بدهم. دلم نمي خواست فکر کند پول ندارم و دلش توي هول و ولا افتد. صداش کردم و گفتم کي پول آب را مي برد و مي دهد. گفت خودم. گفت دارم مي روم به طرف بانک گفتم پول آب را هم بدهم. هزار تومن بهش دادم. هزار توماني را گرفت و گفت خيال کردم نداري. در واقع نداشتم. چند هزار توماني گذاشته ام کنار که اگر مريض شديم دم در بيمارستان نميريم. چون تا پول نگيرند کسي را به بيمارستان راه نمي دهند و چه بسا آدم که به همين بهانه تلف شده اند. دل زدم به دريا و يکي از هزار توماني ها را دادم. معلوم نيست چه وقت کتاب هايم اجازه انتشار خواهند يافت. خواهد گذشت. بايد تحمل داشت و خوشبختانه همه مان آدم هاي قانع و سازگاري هستيم.
داستان يک شهر را سال ۱٣۵٨ تمام کردم و آماده چاپ شد. انتشاراتي اميرکبير با مشکلاتي مواجه شد، بعد مصادره شد. نسخه همسايه ها تمام شد. رضا جعفري هنوز توي اميرکبير کار مي کرد. داستان يک شهر را چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه) فروش رفت اما حالا اميرکبير به دست دولت افتاده بود. روي خوش با تجديد چاپ کارهايم نشان نمي داد. رضا جعفري نشر نو را تاسيس کرد. همسايه ها و داستان يک شهر را از اميرکبير گرفتم. قرارداد را فسخ کردم و کتاب ها را در اختيار نشر نو گذاشتم. داستان يک شهر را چاپ کرد. (۱۱ هزار نسخه). زمين سوخته را آماده کردم چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه). يک ماه بعد چاپ دوم را در ٢٢ هزار نسخه چاپ کرد. آمد هسمايه ها را چاپ کند که از چاپ و تجديد چاپ کارهايم جلوگيري به عمل آمد. پس از چاپ دوم داستان يک شهر و زمين سوخته ديگري چيزي چاپ نشد. اما همسايه ها باز هم به طور قاچاق افست شد. به وزارت ارشاد گفتيم که بابا، شما مي گوييد همسايه ها نبايد چاپ شود اما بازار پر است از نسخه هاي تقلبي که به عنوانت کمياب 4 تا 5 برابر قيمت رو جلد مي فروشند. گفت جمعش مي کنيم اما نکرده اند.
خوب، حالا دستي مي ماند که به نوشتن برود؟
(#مجله_رودکي ٢۰ (#پرونده_احمد_محمود). سال دوم. آبان و آذر ۶٨/ از صفحه ۱۶۵ تا صفحه ۱۶٩)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
چند روایت اندوهبار...
از خاطرات احمد محمود
۱۵ مرداد ۶۴
دو شب است که تلويزيون خراب شده است. سياه سفيد است و مال عهد بوق. ۱٨ سال است کار مي کند يک بار لامپ سوخته و ... دو شب است که تصوير نمي دهد. ديشب سارک داشت تو اتاق مطالعه مي کرد. لامپ خود به خود سوخت. لامپ نداشتيم که عوضش کنيم. بلند شد و رفت تلويزيون را روشن کرد به اين اميد که شايد درست شده باشد!! تصوير نداشت. گفت اينهم از تلويزيون!
خوب. مفهوم حرفش اين است که همه چيز زندگي مان خراب است. حرفش درست است. اين بود که شنيدم و زيرسبيلي رد کردم. شش هفت سال بيکاري بعد از انقلاب و جلوگيري از چاپ کتابهايم نتيجه اي بهتر از اين ندارد آن هم با خرج سنگين زندگي، خدا عاقبتش را به خير کند.
۱۶ مرداد ۶۴
نمي دانم به خودم تلقين کرده ام که وقتي سيگار تير مي کشم سرم درد مي گيرد يا واقعا خاصيت سيگار تير اين است. به هر جهت شيراز مي کشم. چند ماه قبل هم زمزمه اش شروع شد که سيگار تير بد است و حرف‌هايي از اين دست و اغلب کساني که سيگاري بودند از کشيدن سيگار تير امتناع کردند. سيگار هم که در بازار آزاد چندين برابر قيمت دارد. بقال سرمحل به عنوان سهميه روزهاي دوشنبه و پنجشنبه سيگار مي دهد. ٢ بسته سيگار شيراز و چهار بسته سيگار تير. به عبارت ديگر هفته اي ۴ بسته شيراز و ٨ بسته تير و مجبور هستيم که سيگار تير را هم بگيريم چرا اگر نگيريم شيراز هم نمي دهد. حتي به جاي تير، اشنو هم نمي دهد.
٢ آذر ۶۴
امروز بار ديگر تنگدستي را احساس کردم. بار ديگر احساس کردم که اين غول داد جوانه مي زند. زنم گفت پول آب را بايد بدهيم. گفتم تا کي مهلت داريم، گفت ششم. گفتم حالا بماند. چهار روز ديگر فرصت هست. زنم احساس کرد که ٣۴٨ تومان ندارم بدهم. دلم نمي خواست فکر کند پول ندارم و دلش توي هول و ولا افتد. صداش کردم و گفتم کي پول آب را مي برد و مي دهد. گفت خودم. گفت دارم مي روم به طرف بانک گفتم پول آب را هم بدهم. هزار تومن بهش دادم. هزار توماني را گرفت و گفت خيال کردم نداري. در واقع نداشتم. چند هزار توماني گذاشته ام کنار که اگر مريض شديم دم در بيمارستان نميريم. چون تا پول نگيرند کسي را به بيمارستان راه نمي دهند و چه بسا آدم که به همين بهانه تلف شده اند. دل زدم به دريا و يکي از هزار توماني ها را دادم. معلوم نيست چه وقت کتاب هايم اجازه انتشار خواهند يافت. خواهد گذشت. بايد تحمل داشت و خوشبختانه همه مان آدم هاي قانع و سازگاري هستيم.
داستان يک شهر را سال ۱٣۵٨ تمام کردم و آماده چاپ شد. انتشاراتي اميرکبير با مشکلاتي مواجه شد، بعد مصادره شد. نسخه همسايه ها تمام شد. رضا جعفري هنوز توي اميرکبير کار مي کرد. داستان يک شهر را چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه) فروش رفت اما حالا اميرکبير به دست دولت افتاده بود. روي خوش با تجديد چاپ کارهايم نشان نمي داد. رضا جعفري نشر نو را تاسيس کرد. همسايه ها و داستان يک شهر را از اميرکبير گرفتم. قرارداد را فسخ کردم و کتاب ها را در اختيار نشر نو گذاشتم. داستان يک شهر را چاپ کرد. (۱۱ هزار نسخه). زمين سوخته را آماده کردم چاپ کرد (۱۱ هزار نسخه). يک ماه بعد چاپ دوم را در ٢٢ هزار نسخه چاپ کرد. آمد هسمايه ها را چاپ کند که از چاپ و تجديد چاپ کارهايم جلوگيري به عمل آمد. پس از چاپ دوم داستان يک شهر و زمين سوخته ديگري چيزي چاپ نشد. اما همسايه ها باز هم به طور قاچاق افست شد. به وزارت ارشاد گفتيم که بابا، شما مي گوييد همسايه ها نبايد چاپ شود اما بازار پر است از نسخه هاي تقلبي که به عنوانت کمياب 4 تا 5 برابر قيمت رو جلد مي فروشند. گفت جمعش مي کنيم اما نکرده اند.
خوب، حالا دستي مي ماند که به نوشتن برود؟
(#مجله_رودکي ٢۰ (#پرونده_احمد_محمود). سال دوم. آبان و آذر ۶٨/ از صفحه ۱۶۵ تا صفحه ۱۶٩)
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#افسانه_های زیبا-#شطرنج_و_نرد
یکی ازافسانه ها：یکروزکه انوشیروان باگروهی ازمؤبدان ومرزداران درکاخ نشسته بودبه اوخبردادندکه دیورسرم پادشاه هندسفیری باهزارشتروارباربه خدمت وی فرستاده است.شاه عده ای ازدرباریان وبزرگان رابه پیشبازش فرستاد.چون فرستاده به کاخ درآمدشهریارراستود.شاه وی رانواخت وجای نیکونشاند.چون زمانی گذشت هندوگان فرستاده شاه هندسربارهابازکردوانبوه الماس ویاقوت وزروسیم ومشک وعنبروعودوبسیارپارچه های زربفت وتیغهای باجوهر،که آورده بود،پیش تخت نوشین روان نثارکرد،سپس نامه شاه هندراکه درپرندی خوش نگارپیچیده بودبه نوشیروان داد.درآن نامه نوشته بود：ای شهریارکه تاچرخ بپاست پادشاهیت به جای وبردوام باشد،تخت شطرنجی فرستادم،به هوشمندان وخردوران درگاه خودبفرمای که این نغزبازی بجاآورندودریابندهرمهره درکدام خانه بایدجای گیردوحرکت پیل وپیاده ورخ واسب وفرزین وشاه چگونه است.اگرآنان طرزاین بازی شیرین راشناختند،من باژوساوی که شاه طلب فرموده می فرستم،امااگرهوشمندان وخردوران ایران ازگشودن این بازی نغزدرمانندنبایدازماباج وخراج بطلبند.
شاه پس ازشنیدن گفته های فرستاده رای هنددمی چندبه تخته شطرنج ومهره هایش نگریست،آنگاه گفت：ای نیک قدم میهمان،چندروزی بیاسای،یک هفته به مازمان بده،روزهشتم دانایان ماباتوبه بازی می نشیند.
خدمتگران به فرمان نوشیروان بوستان سرایی خوش منظروزیبابرای اقامت فرستاده پادشاه هندپرداختندواودرآن سرای باشکوه تن وجان به آسایش وآرامش سپرد.ازسوی دیگرردان ومؤبدان وهوشمندان به خدمت پادشاه رفتند.تخت شطرنج راپیش رونهادندوباهم رأی زدندمگرراه بازی کردن آن رادریابند.هیچ کس نتوانست.شرمسار،ناتوانی ودرماندگی خویش رابه پادشاه عرضه داشتند.نوشیروان دل آزرده وغمین شد.بزرگمهرزمین ادب بوسیدوگفت：ای شهریاردادگردل آگاه ،دل تنگ وآگنده به دردمدار،من به یاری یزدان وفرهء شاه بختیار،این مشکل راازمیان برمی دارم.نوشیروان شادشدوگفت：اگربخت نیک وخرددراین کارراهنمای مانشود،شاه هندطعنه زندکه درسراسرایران زمین کسی بدین مایه وپایه ی خردنبودکه رازبازی شطرنج رابگشاید.
بزرگمهرتخته شطرنج رابرداشت،به خلوت نشست وبه تفکرپرداخت.
همی جست بازی چپ ودست راست
همی راندتاجای هریک کجاست
پس ازیک روزویک شب اندیشه کردن،راه بازی رایافت.شادان ازپیروزی به درگاه شاه شتافت وگفت：ای شهریارپیروزبخت ،به یاری بخت بلندت برآنچه می کوشیدم آگاه شدم.آنگاه راه بازی کردن شطرنج رابه شاه نمود.دل شهریارشادوشکفته شدوفرمودهندوگان رابخوانند.چون آمدبزرگمهرتخته شطرنج رادربرابراوگشودوبازی راآن چنان به استادی وچابکی نمودکه هندوگان ازآن مهارت درشگفت ماند.به نشیروان نمازبردوگفت：ای شهریاربیداربخت ،ازاین دانامرددرشگفتم که چگونه بااین مهارت شطرنج می بازدوحال آنکه پیش ازاین زمان هرگزآن راندیده وراه بازی کردنش رااززبان هیچ داننده ای نشنیده است.
شاه هوشمندی بزرگمهرراستود،جامی گوهرآگین پرازگوهرهای شاهواربه وی بخشید،افزون براین اسبی بالگام وزین زرین به اوداد.
نوشته اندپس ازاینکه بزرگمهربه فراست راه بازی کردن شطرنج رادریافت وهندوگانراازهوشمندی وزیرکی خودمتحیرکردنوشیروان برآن شدکه به اوجایزه ای بدهد.دلخواهش راپرسید.بزرگمهرشاه راستایش کردوگفت：به عنایت یزدان ولطف شاه هرچه خواسته ام دارم،وجزاینکه شهریارسایه مهربانی وحمایت خویش راازمن نگیردآرزویی ندارم.چون شاه اصرارکردبزرگمهربرای اینکه هوشمندی خودرانیکوتربنمایاند،پس ازلحظه ای تأمل گفت：شهریاربفرمایددرخانه اول شطرنج دودانه گندم نهند،درخانه دوم چهاردانه،همچنین به ازای هریک ازخانه های بعد،به ترتیب دوبرابرخانه قبل دانه گندم به حساب آورندوبه من دهند.
شهریارازسبکی تمنای وزیردرشگفت شد،وچون اورابه همین شرط خرسندیافت فرمودچنان کنندکه اوخواسته بود.حسابگران اندازه گرفتندودانستندبرای عمل کردن این شرط۳۶،۸۹۴،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۸دانه گندم به کاراست که اگرهر۱۶دانه گندم یک مثقال,هر۲۵۶دانه یک سیر,هر۱۰۲۴۰دانه یک من,وهر۱۰۲۴،۰۰۰دانه یک خرواربه حساب آیدروی هم رفته برای برآوردن این شرط۹،۳۷۲،۰۳۶،۸۵۴،۷۷۵،۸۰۸خروارگندم لازم است؛ومقدارمحصول گندم چندین سال ایران زمین این قدرنیست.انوشیروان درشگفت ماندودانست غرض بزرگمهرازبرگزیدن چنین صله چیست.باردگربرهوشمندیش آفرین خواند؛پاداشی شاهواربه اوبخشیدومرتبه اش رافزود.
باری,چون فرستاده شاه هندبه جایگاه خودرفت بزرگمهربه سرای خویش برگشت,شب نخفت وتخته نردرادرست کرد.
بازی نردراسی مهره است که پانزده مهره سیاه وپانزده مهره سفیداست,ودوکعبتین یاطاس به صورت مکعب کوچک که برسطح هرکدام ,شماره های یک تاشش چنان نقش شده که شماره های سطح رووسطح زیرروی هم هفت می شود.هرطرف تخته نرددوازده خانه-دوقسمت شش خانه ای داردو بازیکنان بایدبه ترتیبی معینی مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پراکنده است بانظمی معین مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پرا
#افسانه_های زیبا-#شطرنج_و_نرد
یکی ازافسانه ها：یکروزکه انوشیروان باگروهی ازمؤبدان ومرزداران درکاخ نشسته بودبه اوخبردادندکه دیورسرم پادشاه هندسفیری باهزارشتروارباربه خدمت وی فرستاده است.شاه عده ای ازدرباریان وبزرگان رابه پیشبازش فرستاد.چون فرستاده به کاخ درآمدشهریارراستود.شاه وی رانواخت وجای نیکونشاند.چون زمانی گذشت هندوگان فرستاده شاه هندسربارهابازکردوانبوه الماس ویاقوت وزروسیم ومشک وعنبروعودوبسیارپارچه های زربفت وتیغهای باجوهر،که آورده بود،پیش تخت نوشین روان نثارکرد،سپس نامه شاه هندراکه درپرندی خوش نگارپیچیده بودبه نوشیروان داد.درآن نامه نوشته بود：ای شهریارکه تاچرخ بپاست پادشاهیت به جای وبردوام باشد،تخت شطرنجی فرستادم،به هوشمندان وخردوران درگاه خودبفرمای که این نغزبازی بجاآورندودریابندهرمهره درکدام خانه بایدجای گیردوحرکت پیل وپیاده ورخ واسب وفرزین وشاه چگونه است.اگرآنان طرزاین بازی شیرین راشناختند،من باژوساوی که شاه طلب فرموده می فرستم،امااگرهوشمندان وخردوران ایران ازگشودن این بازی نغزدرمانندنبایدازماباج وخراج بطلبند.
شاه پس ازشنیدن گفته های فرستاده رای هنددمی چندبه تخته شطرنج ومهره هایش نگریست،آنگاه گفت：ای نیک قدم میهمان،چندروزی بیاسای،یک هفته به مازمان بده،روزهشتم دانایان ماباتوبه بازی می نشیند.
خدمتگران به فرمان نوشیروان بوستان سرایی خوش منظروزیبابرای اقامت فرستاده پادشاه هندپرداختندواودرآن سرای باشکوه تن وجان به آسایش وآرامش سپرد.ازسوی دیگرردان ومؤبدان وهوشمندان به خدمت پادشاه رفتند.تخت شطرنج راپیش رونهادندوباهم رأی زدندمگرراه بازی کردن آن رادریابند.هیچ کس نتوانست.شرمسار،ناتوانی ودرماندگی خویش رابه پادشاه عرضه داشتند.نوشیروان دل آزرده وغمین شد.بزرگمهرزمین ادب بوسیدوگفت：ای شهریاردادگردل آگاه ،دل تنگ وآگنده به دردمدار،من به یاری یزدان وفرهء شاه بختیار،این مشکل راازمیان برمی دارم.نوشیروان شادشدوگفت：اگربخت نیک وخرددراین کارراهنمای مانشود،شاه هندطعنه زندکه درسراسرایران زمین کسی بدین مایه وپایه ی خردنبودکه رازبازی شطرنج رابگشاید.
بزرگمهرتخته شطرنج رابرداشت،به خلوت نشست وبه تفکرپرداخت.
همی جست بازی چپ ودست راست
همی راندتاجای هریک کجاست
پس ازیک روزویک شب اندیشه کردن،راه بازی رایافت.شادان ازپیروزی به درگاه شاه شتافت وگفت：ای شهریارپیروزبخت ،به یاری بخت بلندت برآنچه می کوشیدم آگاه شدم.آنگاه راه بازی کردن شطرنج رابه شاه نمود.دل شهریارشادوشکفته شدوفرمودهندوگان رابخوانند.چون آمدبزرگمهرتخته شطرنج رادربرابراوگشودوبازی راآن چنان به استادی وچابکی نمودکه هندوگان ازآن مهارت درشگفت ماند.به نشیروان نمازبردوگفت：ای شهریاربیداربخت ،ازاین دانامرددرشگفتم که چگونه بااین مهارت شطرنج می بازدوحال آنکه پیش ازاین زمان هرگزآن راندیده وراه بازی کردنش رااززبان هیچ داننده ای نشنیده است.
شاه هوشمندی بزرگمهرراستود،جامی گوهرآگین پرازگوهرهای شاهواربه وی بخشید،افزون براین اسبی بالگام وزین زرین به اوداد.
نوشته اندپس ازاینکه بزرگمهربه فراست راه بازی کردن شطرنج رادریافت وهندوگانراازهوشمندی وزیرکی خودمتحیرکردنوشیروان برآن شدکه به اوجایزه ای بدهد.دلخواهش راپرسید.بزرگمهرشاه راستایش کردوگفت：به عنایت یزدان ولطف شاه هرچه خواسته ام دارم،وجزاینکه شهریارسایه مهربانی وحمایت خویش راازمن نگیردآرزویی ندارم.چون شاه اصرارکردبزرگمهربرای اینکه هوشمندی خودرانیکوتربنمایاند،پس ازلحظه ای تأمل گفت：شهریاربفرمایددرخانه اول شطرنج دودانه گندم نهند،درخانه دوم چهاردانه،همچنین به ازای هریک ازخانه های بعد،به ترتیب دوبرابرخانه قبل دانه گندم به حساب آورندوبه من دهند.
شهریارازسبکی تمنای وزیردرشگفت شد،وچون اورابه همین شرط خرسندیافت فرمودچنان کنندکه اوخواسته بود.حسابگران اندازه گرفتندودانستندبرای عمل کردن این شرط۳۶،۸۹۴،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۹،۹۹۸دانه گندم به کاراست که اگرهر۱۶دانه گندم یک مثقال,هر۲۵۶دانه یک سیر,هر۱۰۲۴۰دانه یک من,وهر۱۰۲۴،۰۰۰دانه یک خرواربه حساب آیدروی هم رفته برای برآوردن این شرط۹،۳۷۲،۰۳۶،۸۵۴،۷۷۵،۸۰۸خروارگندم لازم است؛ومقدارمحصول گندم چندین سال ایران زمین این قدرنیست.انوشیروان درشگفت ماندودانست غرض بزرگمهرازبرگزیدن چنین صله چیست.باردگربرهوشمندیش آفرین خواند؛پاداشی شاهواربه اوبخشیدومرتبه اش رافزود.
باری,چون فرستاده شاه هندبه جایگاه خودرفت بزرگمهربه سرای خویش برگشت,شب نخفت وتخته نردرادرست کرد.
بازی نردراسی مهره است که پانزده مهره سیاه وپانزده مهره سفیداست,ودوکعبتین یاطاس به صورت مکعب کوچک که برسطح هرکدام ,شماره های یک تاشش چنان نقش شده که شماره های سطح رووسطح زیرروی هم هفت می شود.هرطرف تخته نرددوازده خانه-دوقسمت شش خانه ای داردو بازیکنان بایدبه ترتیبی معینی مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پراکنده است بانظمی معین مهره های خویش راکه درخانه های خودوحریف پرا
@flith کانال پروازفکرواندیشه
آنگاه به ترتیبی خاص برچینند.
سی مهره اشاره به سی روزهرماه,بیست وچهارخانه تخته اشاره به بیست وچهارساعت هرشبانه روز,وهفت خال مجموع خالهای رووزیرطاس به هرصورت که بنشیند,کنایه ازهفت روزهفته یا
هفت ستاره دب اکبراست.درمجموع کنایه به این است که به تعبیری گردش ستاره های هفت گانه ,روزهای هرماه,گذشت هرساعت,هرکدام به نوعی کم یابیش درسرنوشت آدمی اثردارد.اگرطاس موافق مرادبنشیند,بازیگرگرچه دربازی مهارت زیادنداشته باشدمی بر,وبازیگرماهرهرچندمدبروچاره گرباشد,اگرطاس نیک ننشیند,می بازد.
باری بزرگمهربامدادان تخته نردرابه خدمت شاه برد,به وی نمودوگفت：ای شهریاربختیار,اگربپسندی واجازه دهی من این راباشترواری چندازگونه گون کالای خوب به هندبرم,وشرط وشرط کنم اگررایمندان وخردوران دربارش راه بازی کردنش رادریابندآنهمه کالاازآن اوباشدوگرنه هم چندان متاع برآن بیفزاید.
انوشیروان نامه ای به رای هندنوشت .سرنامه ازایزدپاک یادکردازآن پس اوراستودونوشت：ای پادشاه بزرگ که ازدریای قنوج تاسرزمین سندزیرنگین تست.هندوگان به ایران آمدوپیغام گزارد.هفت روزازاوزمان خواستیم,امابه سوم روزرازبازی کردن شطرنج راگشودیم.اکنون دوهزارشتروارازنفایس روم وچین وهیتال وایران زمین ویک تخته نردبایکی ازمؤبدان درگاهم پیش توفرستاده ام.اگرفرزانگان دربارت رازبازی کردن آن رادریافتندهمه آنچه فرستاده ام ازآن توباد,امااگررای وهوشمندان هندازیافتن راه ورازبازی کردن نرددرماندندبایدهمین مایه کالا ازنفایس هندبرآن بیفزایی وهمه رابرای مابفرستی.
روزدیگربزرگمهرباسروانان ودوهزارنفرشترراه هندپیش گرفت.
چون به پایتخت رای هند سیدوبه درباروی راه یافت به زبان پهلوی اوراستود,ونامه خسروی رابه وی داد.رای هندبزرگمهررابه مهربانی وگرمی پذیرفت وسرایی باشکوه به وی اختصاص داد.پس آنگاه پیران ودانایان رانزدخویش خواندوتخته نردرابه ایشان نمودوگفت بایددرمدت هفت روزراه بازی کردن آن رانشان دهند.چندان که تفکرکردندنتوانستند.روزنهم بزرگمهرنزددیورسرم رای هندرفت وگفت：انوشیروان مرااجازه نداده که بیش ازهفت روزدرهندبمانم بایدبی درنگ بازکردم تاشاه دل آزرده وخشمگین نگردد.
چون رای ورایمندان هندراه ورازبازی کردن رانیافته بودندوبه ناتوانی خویش خستوشدند,بزرگمهرآن رابه ایشان نمود.پادشاه هندودانایان براوآفرین خواندند.دیورسرم ازهردانشی پرسشهاکردوپاسخهای درست واستوارشنید.ازآن پس دوهزارشترازعودوعنبروکافوروزروگوهروجامه های زربفت باباژیک ساله بارکرد.بزرگمهررانیزبه خلعتهای گرانمایه نواخت واجازه بازگشتن داد.
بزرگمهرباکاروانی که تاآن زمان کس به آن بزرگی وچندان کالای گرانبهاندیده بودراهی ایران شد.چون به درگاه شاه رسیدنامه رای هندراکه برپرندنوشته بودتقدیم انوشیروان کرد.رای نوشته بود：من وبزرگانم خستوایم که نه همتای انوشیروان به فروآیین وخرددرسراسرجهان کس است ونه دانشورترازدستوراو.باج یک ساله رافرستادم,اگربیش ازاین باید,نیزمی فرستم.
برگرفته ازکتاب #دانای_بزرگ_بزرگمهر
باسپاس......
#میر_احمد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
آنگاه به ترتیبی خاص برچینند.
سی مهره اشاره به سی روزهرماه,بیست وچهارخانه تخته اشاره به بیست وچهارساعت هرشبانه روز,وهفت خال مجموع خالهای رووزیرطاس به هرصورت که بنشیند,کنایه ازهفت روزهفته یا
هفت ستاره دب اکبراست.درمجموع کنایه به این است که به تعبیری گردش ستاره های هفت گانه ,روزهای هرماه,گذشت هرساعت,هرکدام به نوعی کم یابیش درسرنوشت آدمی اثردارد.اگرطاس موافق مرادبنشیند,بازیگرگرچه دربازی مهارت زیادنداشته باشدمی بر,وبازیگرماهرهرچندمدبروچاره گرباشد,اگرطاس نیک ننشیند,می بازد.
باری بزرگمهربامدادان تخته نردرابه خدمت شاه برد,به وی نمودوگفت：ای شهریاربختیار,اگربپسندی واجازه دهی من این راباشترواری چندازگونه گون کالای خوب به هندبرم,وشرط وشرط کنم اگررایمندان وخردوران دربارش راه بازی کردنش رادریابندآنهمه کالاازآن اوباشدوگرنه هم چندان متاع برآن بیفزاید.
انوشیروان نامه ای به رای هندنوشت .سرنامه ازایزدپاک یادکردازآن پس اوراستودونوشت：ای پادشاه بزرگ که ازدریای قنوج تاسرزمین سندزیرنگین تست.هندوگان به ایران آمدوپیغام گزارد.هفت روزازاوزمان خواستیم,امابه سوم روزرازبازی کردن شطرنج راگشودیم.اکنون دوهزارشتروارازنفایس روم وچین وهیتال وایران زمین ویک تخته نردبایکی ازمؤبدان درگاهم پیش توفرستاده ام.اگرفرزانگان دربارت رازبازی کردن آن رادریافتندهمه آنچه فرستاده ام ازآن توباد,امااگررای وهوشمندان هندازیافتن راه ورازبازی کردن نرددرماندندبایدهمین مایه کالا ازنفایس هندبرآن بیفزایی وهمه رابرای مابفرستی.
روزدیگربزرگمهرباسروانان ودوهزارنفرشترراه هندپیش گرفت.
چون به پایتخت رای هند سیدوبه درباروی راه یافت به زبان پهلوی اوراستود,ونامه خسروی رابه وی داد.رای هندبزرگمهررابه مهربانی وگرمی پذیرفت وسرایی باشکوه به وی اختصاص داد.پس آنگاه پیران ودانایان رانزدخویش خواندوتخته نردرابه ایشان نمودوگفت بایددرمدت هفت روزراه بازی کردن آن رانشان دهند.چندان که تفکرکردندنتوانستند.روزنهم بزرگمهرنزددیورسرم رای هندرفت وگفت：انوشیروان مرااجازه نداده که بیش ازهفت روزدرهندبمانم بایدبی درنگ بازکردم تاشاه دل آزرده وخشمگین نگردد.
چون رای ورایمندان هندراه ورازبازی کردن رانیافته بودندوبه ناتوانی خویش خستوشدند,بزرگمهرآن رابه ایشان نمود.پادشاه هندودانایان براوآفرین خواندند.دیورسرم ازهردانشی پرسشهاکردوپاسخهای درست واستوارشنید.ازآن پس دوهزارشترازعودوعنبروکافوروزروگوهروجامه های زربفت باباژیک ساله بارکرد.بزرگمهررانیزبه خلعتهای گرانمایه نواخت واجازه بازگشتن داد.
بزرگمهرباکاروانی که تاآن زمان کس به آن بزرگی وچندان کالای گرانبهاندیده بودراهی ایران شد.چون به درگاه شاه رسیدنامه رای هندراکه برپرندنوشته بودتقدیم انوشیروان کرد.رای نوشته بود：من وبزرگانم خستوایم که نه همتای انوشیروان به فروآیین وخرددرسراسرجهان کس است ونه دانشورترازدستوراو.باج یک ساله رافرستادم,اگربیش ازاین باید,نیزمی فرستم.
برگرفته ازکتاب #دانای_بزرگ_بزرگمهر
باسپاس......
#میر_احمد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#ادبیات #گزیده_کتاب
در مدتی که میان سرخپوستان زندگی می‌کردم، مجرد ماندم، گویی در انتظار زنی بودم که کاملاً از آن من باشد و کمبودهای شخصیت، عشق و محبت را در من جبران کند. من عاشق هموطنان جدیدم شدم، عاشق نگاه ساده‌شان به امورات زندگی، برآوردن نیازهای روزانه بی‌آن‌که به اصول اساسیشان بی‌اعتنایی کنند، به‌ویژه مراقبتشان از خاک، هوا و آب ارزشمند و کمیابشان، آبی که در چاه‌های عمیق مخفی شده است. هیچ رودخانه‌ای در سطح دشت یوکاتان جاری نیست، بلکه دارای شبکه‌ای از جریان‌های زیرزمینی است.
مراقبت از خاک مأموریت اصلیشان بود. آنها خادمان خاک بودند. به همین منظور هم به دنیا آمده بودند. متوجه شدم که داستان‌های اعجاب‌انگیزشان، مراسمشان و مناجاتشان، هدفی غیر از حفظ شادابی و باروری خاک و بزرگداشت نیاکانشان ندارد، بزرگداشت همان نیاکانی که از خاک نگهداری کرده بودند و آن را سخاوتمند یا بخیل، اما در هر حال زنده، برای فرزندانشان میراث گذاشته بودند.
وظیفه‌ای بی‌پایان بود، نوعی توالی که در آغاز به نظر ما کاری طاقت‌فرسا، کشنده و تکراری بود، اما سرانجام متوجه شدیم که پاداش کارشان انجام همان کار بود. در حقیقت آنها زندگی می‌کردند تا وقتی مردند دنیا همچنان فرزندانشان را سیر کند. در نظر آنها، مرگ هدیه‌ای برای تداوم زندگی فرزندانشان بود.
به همین دلیل، به نظر این بومیان، تولد و مرگ پدیده‌هایی یکسان بودند، وقایعی که به یک اندازه درخور شادی و احترامند. اولین مراسم تدفینی را که دیدیم هرگز فراموش نخواهم کرد، زیرا با مراسمی روبرو شدیم که نمایانگر آغاز و تداوم همه چیز بود، درست مانند مراسمی که برای تولد برگزار می‌کنیم. چهره‌ها و حرکات و نوای سازهایشان گواهی بر این باور بود که مرگ سرچشمهٔ زندگی است، مرگ نخستین تولد است، ما از مرگ می‌آییم. زاده نمی‌شویم، مگر آنکه پیش‌تر کسی مرده باشد، آن هم به خاطر ما و برای ما.
#کارلوس_فوئنتس
ترجمه: #علی_اکبر_فلاحی
کتاب:#درخت_پرتقال
نشر: #ققنوس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#ادبیات #گزیده_کتاب
در مدتی که میان سرخپوستان زندگی می‌کردم، مجرد ماندم، گویی در انتظار زنی بودم که کاملاً از آن من باشد و کمبودهای شخصیت، عشق و محبت را در من جبران کند. من عاشق هموطنان جدیدم شدم، عاشق نگاه ساده‌شان به امورات زندگی، برآوردن نیازهای روزانه بی‌آن‌که به اصول اساسیشان بی‌اعتنایی کنند، به‌ویژه مراقبتشان از خاک، هوا و آب ارزشمند و کمیابشان، آبی که در چاه‌های عمیق مخفی شده است. هیچ رودخانه‌ای در سطح دشت یوکاتان جاری نیست، بلکه دارای شبکه‌ای از جریان‌های زیرزمینی است.
مراقبت از خاک مأموریت اصلیشان بود. آنها خادمان خاک بودند. به همین منظور هم به دنیا آمده بودند. متوجه شدم که داستان‌های اعجاب‌انگیزشان، مراسمشان و مناجاتشان، هدفی غیر از حفظ شادابی و باروری خاک و بزرگداشت نیاکانشان ندارد، بزرگداشت همان نیاکانی که از خاک نگهداری کرده بودند و آن را سخاوتمند یا بخیل، اما در هر حال زنده، برای فرزندانشان میراث گذاشته بودند.
وظیفه‌ای بی‌پایان بود، نوعی توالی که در آغاز به نظر ما کاری طاقت‌فرسا، کشنده و تکراری بود، اما سرانجام متوجه شدیم که پاداش کارشان انجام همان کار بود. در حقیقت آنها زندگی می‌کردند تا وقتی مردند دنیا همچنان فرزندانشان را سیر کند. در نظر آنها، مرگ هدیه‌ای برای تداوم زندگی فرزندانشان بود.
به همین دلیل، به نظر این بومیان، تولد و مرگ پدیده‌هایی یکسان بودند، وقایعی که به یک اندازه درخور شادی و احترامند. اولین مراسم تدفینی را که دیدیم هرگز فراموش نخواهم کرد، زیرا با مراسمی روبرو شدیم که نمایانگر آغاز و تداوم همه چیز بود، درست مانند مراسمی که برای تولد برگزار می‌کنیم. چهره‌ها و حرکات و نوای سازهایشان گواهی بر این باور بود که مرگ سرچشمهٔ زندگی است، مرگ نخستین تولد است، ما از مرگ می‌آییم. زاده نمی‌شویم، مگر آنکه پیش‌تر کسی مرده باشد، آن هم به خاطر ما و برای ما.
#کارلوس_فوئنتس
ترجمه: #علی_اکبر_فلاحی
کتاب:#درخت_پرتقال
نشر: #ققنوس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📚📒📙📔📚
ماه محرم بود و سربازهای روسی در تبریز چوبه دار برپا کرده بودند و مشغول دار زدن آزادیخواهان بودند...
ولی یک مشت آدم لات و لوت و چاقوکش و پامنبری عین خیالشون هم نبود و برای کشتار آزادیخواهان که جلو چشمشون کشته میشدن جشن میگرفتن و [برای اتفاق عاشورای بیش از هزار سال پیش] عزا و علم و طبق راه انداخته بودن و سینه میزدن که داد از ظلم یزید.!!!
#تاریخ_مشروطه
#احمد_کسروی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📚📒📙📔📚
ماه محرم بود و سربازهای روسی در تبریز چوبه دار برپا کرده بودند و مشغول دار زدن آزادیخواهان بودند...
ولی یک مشت آدم لات و لوت و چاقوکش و پامنبری عین خیالشون هم نبود و برای کشتار آزادیخواهان که جلو چشمشون کشته میشدن جشن میگرفتن و [برای اتفاق عاشورای بیش از هزار سال پیش] عزا و علم و طبق راه انداخته بودن و سینه میزدن که داد از ظلم یزید.!!!
#تاریخ_مشروطه
#احمد_کسروی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
شیشه عمر رضاشاه در دستان بریتانیا- سفیر امریکا:«ایران در دوره رضاشاه مبتلا به بیماری ظاهر سازی است.»
رضاشاه بدون پول نفت نمی توانست حکومت کند و پول نفت دست بریتانیا بود. اگر بریتانیا تصمیم می گرفت پول نفت را به رضاشاه ندهد و به کس دیگری بدهد معادله قدرت در ایران برهم می خورد. پول نفت چه قدر باشد هم حسابش دست کمپانی بود وکمپانی دفاتر خود را پیش احدی باز نمی کرد وکمپانی دراختیار دولت بریتانیا بود. سرنچبال - هاجسن، که پس ازتصویب قرارداد جدید در ۱۹۳۴ به جای هور آمد، دریادداشتی مورخ ژانویه ۱۹۳۶ (دی ۱۳۱۴ ) که به وزارت متبوع خود دربریتانیا فرستاد می نویسد:
«اگرهرج ومرج پیش آید شاید لازم شودکه برای حفاظت از حوزه های نفتی دست به اقداماتی احتیاطی بزنیم ولی [نظارت ما بر] حق السهم نفت، ما را ازاقتدار مهمی برخوردار می سازد. تصور می کنم ما نیز درمقامی خواهیم بود که آخرین تصمیم را بگیریم چه کسی حق السهم را دریافت خواهد داشت. درچنین شرایطی آنچه بیش ازهرموضوع دیگراهمیت دارد آن است که باید میان دولت اعلیحضرت ( پادشاه بریتانیا) وشرکت نفت انگلیس و ایران یک تفاهم ودرک آشکار برقرار بوده و حق السهم نفت تنها به خواهان یا فاتحی (قدرتی) پرداخت گردد که مورد تایید دولت اعلیحضرت باشد. تصورمی کنم این موضوع هم اکنون کاملآ ملحوظ گردیده است.»
ایران خلاصه شده بود درابوالهولی به نام رضاشاه، که به دست بریتانیا برمسند قدرت نشسته و به قهر وخشونت وبی رحمی وسرکوب وقتل وغارت نفس ها در سینه ها حبس کرده بود، وحق السهم نفت شیشه جان ابوالهول بود که در دست بریتانیا بود.
درجای خود ازجو شعارزده پرباد ومیان تهی که با برآمدن رضاخان برفضای سیاست ایران چیره گشت سخن گفته ام و آن جوی بود با گزافه گویی ولاف زنی و گنده نمایی عجین گشته که ازدروغ وتملق و چاپلوسی تغذیه می کرد.
هرولد جی. ماینور، دبیرسفارت امریکا، درست دوهفته پیش ازهجوم نیروهای روس وانگلیس به ایران وسقوط رضاشاه درگزارش نوشت:
«ایران به مرضی مبتلاست که من آن را بیماری حاد "ظاهرسازی" می نامم. این شیفتگی زیاد به ظاهرمایه سطحی نگری درسیاست شده و به تخریب ارزش ها انجامیده وآسیب فراوان به بارآورده است. اقدامات دولت همیشه معطوف به آراستن بیرون وجلب نظر بینندگان است. اندرون همیشه مغفول می ماند وملاحظات مربوط به رفاه مردم یا عملی بودن ونبودن طرح ها به باد فراموشی سپرده می شود. به نظرمن اگراین مملکت راه خود را عوض نکند ودر مسیرسلامت عقل و ارزش های انسانی نیفتد امیدی به آینده آن نیست.»
خواب آشفته نفت، از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه-
#محمدعلی موحد-ص ۵۰۹-۵۱۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
نگاه دکتر مصدق به تولید داخلی و هوشمندی او در برخورد با یک بازرگان
آقای ارباب مهدی یزدی از تجار چای آن زمان از پدرم (دکتر مصدق) وقت ملاقات گرفتند. حدود سه بعد از ظهر یکی از روزها بودکه ایشان به دیدار پدرم آمدند. پدر در منزل چای گیلان مصرف می کرد. آن روز هم طبق معمول چای دم بود، چون آقای ارباب مهدی آمدپدرم ازشان سوال کردچای میل می فرمائید؟ وی گفت اختیار دارید البته. با چای گیلان معمول در خانه پدرم از او پذیرایی شد.
پدرم رو کرد و به وی گفت:« چای چگونه بود؟» آقای ارباب مهدی یزدی گفت آقا عالی بود، به به و...
پدرم گفت حالا فرمایشتان را بفرمایید. ارباب مهدی یزدی گفت مقدار زیادی چای دارجلینگ وارد کرده ام و در گمرک است، اجازه ترخیص می خواستم. پدرم گفت : مگر شما از چای خودمان تعریف نکردید؟ «هنگامی که چای خودمان خوب است که شما که تاجر چای هستید تعریفش را می کنید، جایی برای وارد کردن چای خارجی نیست.»( به نقل از دکتر غلامحسین مصدق)
کتاب خاطرات و مبازرات دکتر فاطمی- بهرام اسفندیاری- ص ۲۰۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
نگاه دکتر مصدق به تولید داخلی و هوشمندی او در برخورد با یک بازرگان
آقای ارباب مهدی یزدی از تجار چای آن زمان از پدرم (دکتر مصدق) وقت ملاقات گرفتند. حدود سه بعد از ظهر یکی از روزها بودکه ایشان به دیدار پدرم آمدند. پدر در منزل چای گیلان مصرف می کرد. آن روز هم طبق معمول چای دم بود، چون آقای ارباب مهدی آمدپدرم ازشان سوال کردچای میل می فرمائید؟ وی گفت اختیار دارید البته. با چای گیلان معمول در خانه پدرم از او پذیرایی شد.
پدرم رو کرد و به وی گفت:« چای چگونه بود؟» آقای ارباب مهدی یزدی گفت آقا عالی بود، به به و...
پدرم گفت حالا فرمایشتان را بفرمایید. ارباب مهدی یزدی گفت مقدار زیادی چای دارجلینگ وارد کرده ام و در گمرک است، اجازه ترخیص می خواستم. پدرم گفت : مگر شما از چای خودمان تعریف نکردید؟ «هنگامی که چای خودمان خوب است که شما که تاجر چای هستید تعریفش را می کنید، جایی برای وارد کردن چای خارجی نیست.»( به نقل از دکتر غلامحسین مصدق)
کتاب خاطرات و مبازرات دکتر فاطمی- بهرام اسفندیاری- ص ۲۰۹
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
مرداد و شهریور ۱۳۳۰، شکست ماموریت استوکس- انگلیسی ها: تنها راه گریز از ملی شدن نفت ایران کنارگذاشتن مصدق است.
استوکس هم موفق تر از هریمن نبود، خیلی ساده به این دلیل که هدف او با هدف هریمن تفاوتی نداشت. او می خواست «اداره» را واگذار کند، اما به پیروی از دستورالعمل ها، از واگذاری «کنترل» خودداری می کرد. از سوی دیگر مصدق می خواست راجع به پرداخت غرامت، فروش نفت به شرکت نفت انگلیس و ایران و استخدام مجدد تکنسین های انگلیسی مذاکره کند. اما حاضر نبود در مورد مسئله حیاتی کنترل به کسی امتیاز بدهد. پیشنهادهای استوکس «قدرت عمومی» را به ایران واگذار می کرد، اما «مدیریت اجرایی» را به یک سازمان عملیا تی محول می کرد که می بایست به عنوان یک شرکت انگلیسی در بریتانیا به ثبت برسد. پیش بینی شده بود این سازمان، برای اکتشاف، حفاری، پالایش و فروش نفت در بازارهای بین المللی اختیار کامل داشته باشد، برای یک دوره بیست وپنج ساله دیگر اختیارات اجرایی کامل داشته باشد؛ اما قول می داد که روند ایرانی کردن کارکنان خود را سرعت بخشد. اما وقتی از استوکس و کارشناس ملی کردن او راجع به مسائلی از این قبیل سوال می شد که خود بریتانیا «غرامت عادلانه» منابع ذغال سنگ، فولاد و برق را که خیرا در این کشور ملی شده است بر چه اساسی محاسبه و تعیین کرده است؟ و مدیران این صنایع ملی شده را چه کسی منصوب می کند؟ و چرا تکنسین های سابق شرکت نفت انگلیس و ایران نمی توانند برای شرکت ملی نفت ایران کار کنند؟ با وجود این که این پرسش ها کاملا با موضوع مذاکرات ارتباط داشت آنان از پاسخگویی به این سوالات طفره می رفتند.
استوکس کوشید در زمینه پیچیدگی های قضیه نفت به مصدق آموزش دهد؛ مصدق هم کوشید مذاکرات را مجددا به مساله کنترل بازگرداند. مصدق با صراحت و به طور کامل«سازمان عملیاتی» را رد کرد. به این دلیل که یک چنین طرحی نه تنهاقدرت مدیریت ایران را تضعیف می کرد، بلکه «شرکت نفت سابق را هم در شکل تازه ای احیا می کرد.»
شپرد در تلگراف های جداگانه به وزارت خارجه بریتانیا نوشت:اکنون نیز امکان رسیدن به یک توافق معقول با مصدق بیش از هر زمان دیگر در گذشته وجود ندارد و برای ما آن لحظه ای فرا رسیده است که تلاش کنیم و او را از صحنه خارج سازیم ...
مقامات رسمی وزارت سوخت هم به همین اندازه رک گو، اما بسیار صادق تر از شپرد بودند:
اگر دکتر مصدق استعفا دهد یا دیگری به جای او منصوب شود، برای ما فقط این امکان به وجود خواهد آمد که بتوانیم از ملی شدن تمام عیار فرارکنیم ... اگر کنترل واقعی بیشتری بر عملیات نفتی به ایران واگذار می شد، یقینا خطرناک می بود. نباید فراموش کنیم که وقتی ایرانی ها می گویند پیشنهادهای ما، همه در واقع همان واگذاری کنترل به شرکت نفت انگلیس و ایران است که به آن لباس تازه ای پوشانده اند، چندان هم بیجا نمی گویند...دادن هرگونه امتیاز واقعی در این زمینه غیرممکن است. اگر ما بر اساس شرایط مصدق توافقی کرده بودیم، نه تنها منافع نفتی بریتانیا، بلکه منافع نفتی ایالات متحده را هم در سراسر جهان به خطر انداخته بودیم. اگر چنین توافقی صورت می گرفت، ما چشم اندازهای سرمایه گذاری های سرمایه خارجی درکشورهای عقب مانده را از میان برده بودیم. ما وظیفه داریم بمانیم و برای حفاظت از منافع خود از زور استفاده کنیم...ما باید شاه را مجبور کنیم مصدق را عزل کند.
دولت بریتانیا با شکست ماموریت استوکس به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت کرد و در آن ادعا شده بود ایران صلح جهانی را به خطر انداخته است.
کودتا- یرواند آبراهیمیان- ص ۱۶۲-۱۶۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
مرداد و شهریور ۱۳۳۰، شکست ماموریت استوکس- انگلیسی ها: تنها راه گریز از ملی شدن نفت ایران کنارگذاشتن مصدق است.
استوکس هم موفق تر از هریمن نبود، خیلی ساده به این دلیل که هدف او با هدف هریمن تفاوتی نداشت. او می خواست «اداره» را واگذار کند، اما به پیروی از دستورالعمل ها، از واگذاری «کنترل» خودداری می کرد. از سوی دیگر مصدق می خواست راجع به پرداخت غرامت، فروش نفت به شرکت نفت انگلیس و ایران و استخدام مجدد تکنسین های انگلیسی مذاکره کند. اما حاضر نبود در مورد مسئله حیاتی کنترل به کسی امتیاز بدهد. پیشنهادهای استوکس «قدرت عمومی» را به ایران واگذار می کرد، اما «مدیریت اجرایی» را به یک سازمان عملیا تی محول می کرد که می بایست به عنوان یک شرکت انگلیسی در بریتانیا به ثبت برسد. پیش بینی شده بود این سازمان، برای اکتشاف، حفاری، پالایش و فروش نفت در بازارهای بین المللی اختیار کامل داشته باشد، برای یک دوره بیست وپنج ساله دیگر اختیارات اجرایی کامل داشته باشد؛ اما قول می داد که روند ایرانی کردن کارکنان خود را سرعت بخشد. اما وقتی از استوکس و کارشناس ملی کردن او راجع به مسائلی از این قبیل سوال می شد که خود بریتانیا «غرامت عادلانه» منابع ذغال سنگ، فولاد و برق را که خیرا در این کشور ملی شده است بر چه اساسی محاسبه و تعیین کرده است؟ و مدیران این صنایع ملی شده را چه کسی منصوب می کند؟ و چرا تکنسین های سابق شرکت نفت انگلیس و ایران نمی توانند برای شرکت ملی نفت ایران کار کنند؟ با وجود این که این پرسش ها کاملا با موضوع مذاکرات ارتباط داشت آنان از پاسخگویی به این سوالات طفره می رفتند.
استوکس کوشید در زمینه پیچیدگی های قضیه نفت به مصدق آموزش دهد؛ مصدق هم کوشید مذاکرات را مجددا به مساله کنترل بازگرداند. مصدق با صراحت و به طور کامل«سازمان عملیاتی» را رد کرد. به این دلیل که یک چنین طرحی نه تنهاقدرت مدیریت ایران را تضعیف می کرد، بلکه «شرکت نفت سابق را هم در شکل تازه ای احیا می کرد.»
شپرد در تلگراف های جداگانه به وزارت خارجه بریتانیا نوشت:اکنون نیز امکان رسیدن به یک توافق معقول با مصدق بیش از هر زمان دیگر در گذشته وجود ندارد و برای ما آن لحظه ای فرا رسیده است که تلاش کنیم و او را از صحنه خارج سازیم ...
مقامات رسمی وزارت سوخت هم به همین اندازه رک گو، اما بسیار صادق تر از شپرد بودند:
اگر دکتر مصدق استعفا دهد یا دیگری به جای او منصوب شود، برای ما فقط این امکان به وجود خواهد آمد که بتوانیم از ملی شدن تمام عیار فرارکنیم ... اگر کنترل واقعی بیشتری بر عملیات نفتی به ایران واگذار می شد، یقینا خطرناک می بود. نباید فراموش کنیم که وقتی ایرانی ها می گویند پیشنهادهای ما، همه در واقع همان واگذاری کنترل به شرکت نفت انگلیس و ایران است که به آن لباس تازه ای پوشانده اند، چندان هم بیجا نمی گویند...دادن هرگونه امتیاز واقعی در این زمینه غیرممکن است. اگر ما بر اساس شرایط مصدق توافقی کرده بودیم، نه تنها منافع نفتی بریتانیا، بلکه منافع نفتی ایالات متحده را هم در سراسر جهان به خطر انداخته بودیم. اگر چنین توافقی صورت می گرفت، ما چشم اندازهای سرمایه گذاری های سرمایه خارجی درکشورهای عقب مانده را از میان برده بودیم. ما وظیفه داریم بمانیم و برای حفاظت از منافع خود از زور استفاده کنیم...ما باید شاه را مجبور کنیم مصدق را عزل کند.
دولت بریتانیا با شکست ماموریت استوکس به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت کرد و در آن ادعا شده بود ایران صلح جهانی را به خطر انداخته است.
کودتا- یرواند آبراهیمیان- ص ۱۶۲-۱۶۷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
بزرگترین هراس یک #زن، نادیده گرفته شدن است. این موجودات ظریف به گونه ای خلق شده اند که اگر دشمن‌شان هم نسبت به آن ها بی‌اعتنایی کند رنج خواهند کشید.
#گابریل_گارسیا_مارکز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
بزرگترین هراس یک #زن، نادیده گرفته شدن است. این موجودات ظریف به گونه ای خلق شده اند که اگر دشمن‌شان هم نسبت به آن ها بی‌اعتنایی کند رنج خواهند کشید.
#گابریل_گارسیا_مارکز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ما در دنیا کلمه ای داریم که خیلی بیشتر از کلمه عشق به لجن کشیده
شده و آن کلمه آزادی است.
اوریانا فالاچی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
شده و آن کلمه آزادی است.
اوریانا فالاچی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
👤 ولتر
📖 اندیشه ی علمی و روشنگری
اندیشمند مشهور فرانسوی ، ولتر ، نقش مهمی برای فلسفه در مبارزه با خرافات و موهومات قائل است . شاید جنجالی ترین اصلی که ولتر مطرح کرد ، این اندیشه بود که اطمینان ما به باورهایمان باید متناسب با شواهدی باشد که در تایید شان وجود دارد . در واقع به اعتقاد ولتر بسیاری از باورهای رایج دینی و اجتماعی که پشتوانه ی اصلی شان مرجعیت کلیسا و حکومت است هنگامی که در معرض نقد و بررسی عقلانی قرار گیرند درهم میشکنند و چیزی از آنها باقی نخواهد ماند . بدین ترتیب ، تاکید ولتر و هم عصران او بر مشاهده ی همه چیز در نور عقل و منطق ، به روشنگری شهرت یافت و در اروپای غربی انقلابی بزرگ در افکار و ایده ها ایجاد کرد . ولتر معتقد بود پرستش موهومات و خرافات همه ی دنیا را به آتش میکشد ؛ و فلسفه ، شعله های این آتش را فرو می نشاند . میتوان گفت که ولتر بیش از هر نویسنده ی دیگری برای ترویج مفاهیم علوم جدید و آزادی خواهی نوین در قاره ی اروپا تلاش کرد . آثار اصلی او عبارتند از : نامه های فلسفی ، کاندید ، فرهنگ فلسفی ، عصر لویی چهاردهم و فلسفه ی تاریخ .
📗 منبع :
#داستان_فلسفه
#برایان_مگی
ترجمه ی مانی صالحی ، تهران : نشر آمه 1388 ، صفحات 1 و 122 و 123
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
👤 ولتر
📖 اندیشه ی علمی و روشنگری
اندیشمند مشهور فرانسوی ، ولتر ، نقش مهمی برای فلسفه در مبارزه با خرافات و موهومات قائل است . شاید جنجالی ترین اصلی که ولتر مطرح کرد ، این اندیشه بود که اطمینان ما به باورهایمان باید متناسب با شواهدی باشد که در تایید شان وجود دارد . در واقع به اعتقاد ولتر بسیاری از باورهای رایج دینی و اجتماعی که پشتوانه ی اصلی شان مرجعیت کلیسا و حکومت است هنگامی که در معرض نقد و بررسی عقلانی قرار گیرند درهم میشکنند و چیزی از آنها باقی نخواهد ماند . بدین ترتیب ، تاکید ولتر و هم عصران او بر مشاهده ی همه چیز در نور عقل و منطق ، به روشنگری شهرت یافت و در اروپای غربی انقلابی بزرگ در افکار و ایده ها ایجاد کرد . ولتر معتقد بود پرستش موهومات و خرافات همه ی دنیا را به آتش میکشد ؛ و فلسفه ، شعله های این آتش را فرو می نشاند . میتوان گفت که ولتر بیش از هر نویسنده ی دیگری برای ترویج مفاهیم علوم جدید و آزادی خواهی نوین در قاره ی اروپا تلاش کرد . آثار اصلی او عبارتند از : نامه های فلسفی ، کاندید ، فرهنگ فلسفی ، عصر لویی چهاردهم و فلسفه ی تاریخ .
📗 منبع :
#داستان_فلسفه
#برایان_مگی
ترجمه ی مانی صالحی ، تهران : نشر آمه 1388 ، صفحات 1 و 122 و 123
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
آسیب شناسی یک شکست هم یکی ازاین دست تاریخ نویسی های سفارشی است و نه بیش.
تا پیش ازخواندن آسیب شناسی یک شکست، گمان می کردم که نویسنده، دیدگاهی با رگه های چپ دارد و به تاریخ هم ازهمین دریچه ی ماترپالیسم تاریخی مارکسیستی می نگرد.
کتاب آسیب شناسی یک شکست، اما، فسانه ای دگر است. من پس از بازخواندن این کتاب، دریافته ام که تا به امروزنوشته ای را ندیده ام که به نام پژوهش گری و تاریخ نویسی، چنین دشمنی کینه توزانه ای با راستی داشته باشد و چنین بی وفایی های آشکاری با تاریخ و اسناد نشان دهد. افزون بر نادرستی های آشکارو چشمگیری که گواهی برگرپزان بودن آقای میرفطروس از کار زمان گیر و پررنج پژوهش گری است، نویسنده درسرتاسرکتاب، کنایه های خنک را بی آنکه برسندی استوارباشند، به نام راستی های خلل ناپذیربه خواننده می نمایاند و گاه، بندی یا نیم بندی را از گفته ی فلان سفیر و بهمان روزنامه نگار، با تاریخ نویسی همسنگ می سازد و گاه که پشتوانه ای برای داوری خود ندارد، نوشته ی خود را با حروف سیاه برجسته می سازد تا خواننده گمان کند که چون سیاه و برجسته نوشته شده، نمی تواند درست نباشد!
برای من، پذیرش این که کسی با پیوندهای سیاسی ومالی با دوران پس ازسرنگونی دولت مصدق، در یادمانده و یا تاریخ نویسی هایش، رویدادها را سودجویانه وارونه نویسد، آسان تر است تا پذیرش این که کسی مانند آقای میرفطروس که قالیچه ای هم از کودتای ٢٨ مرداد نصیبش نشده و تازیانه خودکامگی را هم چشیده، به سوداگری تاریخ بپردازد و مانند پنبه زنان به واخیدن راستی ها نشیند.
نویسنده ی آسیب شناسی یک شکست، درآغاز، چنین برداشتی را به خواننده می دهد که او ازنوشته ها و داوری های یک سویه درباره ی دوران نخست وزیری مصدق و رویدادهای مردادماه ۱۳۳۲ دل تنگ و گریزان است و برآن شده که تاریخ را راست گرداند و به دور از «عصبیت» پژوهشی را به خواننده بنمایاند که بر راستی ها و درست خوانی های تاریخی استواراست. شوربختانه درهمان چند برگ نخست پس از پیش درآمدش، آشکار می گرددکه او باکینه ای که سرچشمه اش جز سوداگری نتوانستی بود، به ویران کردن جایگاه بزرگ مردی نشسته است که دادگاه نظامی، بیست و پنج سال سانسورو سی و اندی سال دروغ پردازی های پس از آن، نتوانسته جایگاه بلند او را ازحافظه ی مشترک مردم ایران بزداید.
دراین، جای گفت وگو نیست که در هردوسوی ارزیابی از دوران مصدق و کام و ناکامی های جنبشی که مصدق نماد آن بود، زیاده روی و نادرستی های بسیاری گفته و نوشته شده است. اما راست گردانیدن آن ناراستی ها را نمی توان با خامه ای پرکین و سودجویانه انجام داد. نمی توان بی مایه ازروشی های پذیرفته شده ی تاریخ پژوهی، نوشتاری پرمایه به خواننده داد.
ازاین دست تاریخ نویسی های سفارشی، صدها نمونه به جای مانده و یکی از آن ها هم به پشیزی نیارزد و نامی ازآنها جز آن چه که سزاینده ی آن ها است، برجای نماند. اگرچه می گویند که تاریخ را فاتحان نویسند، اما چون دوران آن فاتحان به سرآید، راستی هایی راکه درپنهان ساختنش می کوشیده اند، دیر یا زود، جویندگان راستی، آشکار خواهند ساخت. هم ازاین رو است که بازار تاریخ نویسی سفارشی برای ماندگارساختن تاریخی که فاتحان نوشته بودند، داغ می شود. آسیب شناسی یک شکست هم یکی ازاین دست تاریخ نویسی های سفارشی است و نه بیش.
سوداگری با تاریخ، پاسخی به «آسیب شناسی یک شکست» علی میرفطروس، محمد امینی، ص ۳-۵
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
آسیب شناسی یک شکست هم یکی ازاین دست تاریخ نویسی های سفارشی است و نه بیش.
تا پیش ازخواندن آسیب شناسی یک شکست، گمان می کردم که نویسنده، دیدگاهی با رگه های چپ دارد و به تاریخ هم ازهمین دریچه ی ماترپالیسم تاریخی مارکسیستی می نگرد.
کتاب آسیب شناسی یک شکست، اما، فسانه ای دگر است. من پس از بازخواندن این کتاب، دریافته ام که تا به امروزنوشته ای را ندیده ام که به نام پژوهش گری و تاریخ نویسی، چنین دشمنی کینه توزانه ای با راستی داشته باشد و چنین بی وفایی های آشکاری با تاریخ و اسناد نشان دهد. افزون بر نادرستی های آشکارو چشمگیری که گواهی برگرپزان بودن آقای میرفطروس از کار زمان گیر و پررنج پژوهش گری است، نویسنده درسرتاسرکتاب، کنایه های خنک را بی آنکه برسندی استوارباشند، به نام راستی های خلل ناپذیربه خواننده می نمایاند و گاه، بندی یا نیم بندی را از گفته ی فلان سفیر و بهمان روزنامه نگار، با تاریخ نویسی همسنگ می سازد و گاه که پشتوانه ای برای داوری خود ندارد، نوشته ی خود را با حروف سیاه برجسته می سازد تا خواننده گمان کند که چون سیاه و برجسته نوشته شده، نمی تواند درست نباشد!
برای من، پذیرش این که کسی با پیوندهای سیاسی ومالی با دوران پس ازسرنگونی دولت مصدق، در یادمانده و یا تاریخ نویسی هایش، رویدادها را سودجویانه وارونه نویسد، آسان تر است تا پذیرش این که کسی مانند آقای میرفطروس که قالیچه ای هم از کودتای ٢٨ مرداد نصیبش نشده و تازیانه خودکامگی را هم چشیده، به سوداگری تاریخ بپردازد و مانند پنبه زنان به واخیدن راستی ها نشیند.
نویسنده ی آسیب شناسی یک شکست، درآغاز، چنین برداشتی را به خواننده می دهد که او ازنوشته ها و داوری های یک سویه درباره ی دوران نخست وزیری مصدق و رویدادهای مردادماه ۱۳۳۲ دل تنگ و گریزان است و برآن شده که تاریخ را راست گرداند و به دور از «عصبیت» پژوهشی را به خواننده بنمایاند که بر راستی ها و درست خوانی های تاریخی استواراست. شوربختانه درهمان چند برگ نخست پس از پیش درآمدش، آشکار می گرددکه او باکینه ای که سرچشمه اش جز سوداگری نتوانستی بود، به ویران کردن جایگاه بزرگ مردی نشسته است که دادگاه نظامی، بیست و پنج سال سانسورو سی و اندی سال دروغ پردازی های پس از آن، نتوانسته جایگاه بلند او را ازحافظه ی مشترک مردم ایران بزداید.
دراین، جای گفت وگو نیست که در هردوسوی ارزیابی از دوران مصدق و کام و ناکامی های جنبشی که مصدق نماد آن بود، زیاده روی و نادرستی های بسیاری گفته و نوشته شده است. اما راست گردانیدن آن ناراستی ها را نمی توان با خامه ای پرکین و سودجویانه انجام داد. نمی توان بی مایه ازروشی های پذیرفته شده ی تاریخ پژوهی، نوشتاری پرمایه به خواننده داد.
ازاین دست تاریخ نویسی های سفارشی، صدها نمونه به جای مانده و یکی از آن ها هم به پشیزی نیارزد و نامی ازآنها جز آن چه که سزاینده ی آن ها است، برجای نماند. اگرچه می گویند که تاریخ را فاتحان نویسند، اما چون دوران آن فاتحان به سرآید، راستی هایی راکه درپنهان ساختنش می کوشیده اند، دیر یا زود، جویندگان راستی، آشکار خواهند ساخت. هم ازاین رو است که بازار تاریخ نویسی سفارشی برای ماندگارساختن تاریخی که فاتحان نوشته بودند، داغ می شود. آسیب شناسی یک شکست هم یکی ازاین دست تاریخ نویسی های سفارشی است و نه بیش.
سوداگری با تاریخ، پاسخی به «آسیب شناسی یک شکست» علی میرفطروس، محمد امینی، ص ۳-۵
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
با همت و بزرگواری یکی از هموطنان عزیزِ ما، یادگاری از دکتر محمد مصدق بر فراز قله دماوند حمل و در آنجا نصب شد. به امیدی که نام و یاد همه بزرگان ایران زمین بر مرتفع‌ترین و بلندمرتبه‌ترین قله‌هایِ قلب و روحِ همه ایرانیان جای گیرد.
برای کسب اطلاعات بیشتر از سفر ایشان به کانالی که برای همین امر ایجاد شده می‌توانید مراجعه نمایید.
https://telegram.me/hosen8512763149
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
با همت و بزرگواری یکی از هموطنان عزیزِ ما، یادگاری از دکتر محمد مصدق بر فراز قله دماوند حمل و در آنجا نصب شد. به امیدی که نام و یاد همه بزرگان ایران زمین بر مرتفع‌ترین و بلندمرتبه‌ترین قله‌هایِ قلب و روحِ همه ایرانیان جای گیرد.
برای کسب اطلاعات بیشتر از سفر ایشان به کانالی که برای همین امر ایجاد شده می‌توانید مراجعه نمایید.
https://telegram.me/hosen8512763149
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷