@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
18 ژوئن سالروز درگذشت ژوزه ساراماگو
ژوزه[خوزه]دو سوسا ساراماگو» در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۲۲ میلادی به دنیا آمد.
«ساراماگو»نـام علفی وحشی است کـه در آن دوران،خـوراک فقیران بوده است.
ساراماگو در سال ۱۹۴۴ برای اولین‌بار ازدواج کرد، مـشاغل مـختلفی را تجربه کرده بود. آخرین شغل وی در زمان ازدواج، کارمندی در اداره امور رفاه اجـتماعی بـود.
در فاصله ماه می ۱۹۶۷ تا ماه نوامبر ۱۹۶۸،به طور همزمان،به نقد ادبی هم اشتغال داشت.
در سال ۱۹۶۶، ژوزه ۴۴ ساله،
سال ۱۹۷۰،کتاب شعری به اسم«شاید شادمانی» و مدتی کوتاه پس از آن، به ترتیب در ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳، دو مجموعه از مقالات وی به نام‌های «از این جهان و آن دیگری» و «چمدان مسافر» در روزنـامه مـنتشر شد.
در سال ۱۹۷۴، نـوشته‌هایی را بـا عنوان «عقاید دی ال هاد» منتشر کـرد،کـه نگاهی دقیق به تاریخ گذشته دیکتاتوری پرتغال ارائه می‌داد؛ حکومت خودکامه سالازار که در ماه آوریل سال ۱۹۷۵، در اثر انقلاب سرنگون شد.
او در سـال ۱۹۷۸ مجموعه داستانی را با عنوان «تقریبا یک شی‌ء» و در سال ۱۹۷۹ نمایشنامه «شب» را منتشر کرد.
در دهه ۸۰، چند نمایشنامه دیگر نیز منتشر کرد: «من با این کتاب باید چه کنم؟» چند ماه قبل از انتشار رمان «بـرخاسته از زمین» و «زندگانی دوباره فرانسیس اسیسی» در سال ۱۹۸۷٫ اما به استثنای این چند نمایشنامه، تمام دهه ۸۰ او، به نوشتن رمان اختصاص داشت:«بالتازار و بلیموندا» در ۱۹۸۲، «سال مرگ ریکاردو ریس» در ۱۹۸۴، «بلم سنگی» در ۱۹۸۶ و «تاریخ محاصره لیسبون» در ۱۹۸۹.
ساراماگو در سـال ۱۹۹۵، بـرنده جـایزه«کامو»شد و در سال ۱۹۹۸ (در ۷۶ سالگی) توانست جایزه «نوبل» ادبیات را از آن خود کند. او این خبر را از مهماندار هواپیمایی شنید که سوار آن شده بود تا در بازگشت از نمایشگاه کتاب فرانکفورت، بـه مـادرید نـزد همسرش برود. این اولین‌باری بود که ادبیات پرتغال، جایزه نوبل را از آن خـود مـی‌کرد برای تمام کارها و بخصوص رمان برجسته کوری
ساراماگو در سال ۲۰۰۰،رمان «غار»، در ۲۰۰۴، رمان بینایی و در سال ۲۰۰۵ نمایشنامه «دون جیووانی» را منتشر کرد.
او در سال ۲۰۰۵ رمان «مرگ مکرر» را به دست چـاپ سـپرد. ایـن کتاب به طور همزمان در کشورهای پرتغال،اسپانیا،برزیل، آرژانتین،مکزیک و ایتالیا مـنتشر شـد.
او در ۱۸ ژوئن سال ۲۰۱۰ در ۸۷ سالگی به دنبال ابتلا به سرطان خون (لوسمی)، درگذشت. به دنبال مرگ وی، دو روز عزای عمومی در پرتقال اعلام شد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
18 ژوئن سالروز درگذشت ژوزه ساراماگو
ژوزه[خوزه]دو سوسا ساراماگو» در ۱۶ نوامبر سال ۱۹۲۲ میلادی به دنیا آمد.
«ساراماگو»نـام علفی وحشی است کـه در آن دوران،خـوراک فقیران بوده است.
ساراماگو در سال ۱۹۴۴ برای اولین‌بار ازدواج کرد، مـشاغل مـختلفی را تجربه کرده بود. آخرین شغل وی در زمان ازدواج، کارمندی در اداره امور رفاه اجـتماعی بـود.
در فاصله ماه می ۱۹۶۷ تا ماه نوامبر ۱۹۶۸،به طور همزمان،به نقد ادبی هم اشتغال داشت.
در سال ۱۹۶۶، ژوزه ۴۴ ساله،
سال ۱۹۷۰،کتاب شعری به اسم«شاید شادمانی» و مدتی کوتاه پس از آن، به ترتیب در ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳، دو مجموعه از مقالات وی به نام‌های «از این جهان و آن دیگری» و «چمدان مسافر» در روزنـامه مـنتشر شد.
در سال ۱۹۷۴، نـوشته‌هایی را بـا عنوان «عقاید دی ال هاد» منتشر کـرد،کـه نگاهی دقیق به تاریخ گذشته دیکتاتوری پرتغال ارائه می‌داد؛ حکومت خودکامه سالازار که در ماه آوریل سال ۱۹۷۵، در اثر انقلاب سرنگون شد.
او در سـال ۱۹۷۸ مجموعه داستانی را با عنوان «تقریبا یک شی‌ء» و در سال ۱۹۷۹ نمایشنامه «شب» را منتشر کرد.
در دهه ۸۰، چند نمایشنامه دیگر نیز منتشر کرد: «من با این کتاب باید چه کنم؟» چند ماه قبل از انتشار رمان «بـرخاسته از زمین» و «زندگانی دوباره فرانسیس اسیسی» در سال ۱۹۸۷٫ اما به استثنای این چند نمایشنامه، تمام دهه ۸۰ او، به نوشتن رمان اختصاص داشت:«بالتازار و بلیموندا» در ۱۹۸۲، «سال مرگ ریکاردو ریس» در ۱۹۸۴، «بلم سنگی» در ۱۹۸۶ و «تاریخ محاصره لیسبون» در ۱۹۸۹.
ساراماگو در سـال ۱۹۹۵، بـرنده جـایزه«کامو»شد و در سال ۱۹۹۸ (در ۷۶ سالگی) توانست جایزه «نوبل» ادبیات را از آن خود کند. او این خبر را از مهماندار هواپیمایی شنید که سوار آن شده بود تا در بازگشت از نمایشگاه کتاب فرانکفورت، بـه مـادرید نـزد همسرش برود. این اولین‌باری بود که ادبیات پرتغال، جایزه نوبل را از آن خـود مـی‌کرد برای تمام کارها و بخصوص رمان برجسته کوری
ساراماگو در سال ۲۰۰۰،رمان «غار»، در ۲۰۰۴، رمان بینایی و در سال ۲۰۰۵ نمایشنامه «دون جیووانی» را منتشر کرد.
او در سال ۲۰۰۵ رمان «مرگ مکرر» را به دست چـاپ سـپرد. ایـن کتاب به طور همزمان در کشورهای پرتغال،اسپانیا،برزیل، آرژانتین،مکزیک و ایتالیا مـنتشر شـد.
او در ۱۸ ژوئن سال ۲۰۱۰ در ۸۷ سالگی به دنبال ابتلا به سرطان خون (لوسمی)، درگذشت. به دنبال مرگ وی، دو روز عزای عمومی در پرتقال اعلام شد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
Forwarded from پرواز فکر و اندیشه
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
هنرمندی با نقاشی های متفاوت از زنان:
زریکتو درزیف» نقاش روسی در سال 1976 و در شهر «اولان اوده» به دنیا آمده است. به گزارش ایران ناز او که نقاشی را در کالجی در همین شهر آغاز میکند در بین سال‌های 1996 تا 2002 مشغول به تحصیل نقاشی در موسسه ملی هنرهای زیبای «کراسنویارسک» می‌شود.
او در بین سال‌های 2003 تا 2005 در آکادمی هنرهای روسیه و استودیو «لویتان» (نقاش معروف روسی) کار کرده و کارهایش متحول میشوند.
نقاشی‌های او هم اکنون در مجموعه‌های خصوصی در روسیه، آمریکا و آلمان نگهداری میشوند.
کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
هنرمندی با نقاشی های متفاوت از زنان:
زریکتو درزیف» نقاش روسی در سال 1976 و در شهر «اولان اوده» به دنیا آمده است. به گزارش ایران ناز او که نقاشی را در کالجی در همین شهر آغاز میکند در بین سال‌های 1996 تا 2002 مشغول به تحصیل نقاشی در موسسه ملی هنرهای زیبای «کراسنویارسک» می‌شود.
او در بین سال‌های 2003 تا 2005 در آکادمی هنرهای روسیه و استودیو «لویتان» (نقاش معروف روسی) کار کرده و کارهایش متحول میشوند.
نقاشی‌های او هم اکنون در مجموعه‌های خصوصی در روسیه، آمریکا و آلمان نگهداری میشوند.
کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
" این یک پیپ نیست "
اثر رنه ماگریت تصویری را نشان می دهد که در زیر آن به فرانسوی نوشته شده "این یک پیپ نیست ". در ابتدا به نظر می رسد این تصویر و نوشته ذیل آن با یکدیگر همخوانی ندارند و متناقض هستند ولی فی الواقع تصویر یک پیپ، پیپ نیست و اگر نوشته می شد: این یک پیپ است کاملا دروغ بود. اما این تصویر و نوشته ی آن شاید بهترین توضیح درباره ی کارکرد زبان باشد زیرا واژگان جایگزین اشیاء می شوند و البته به این دلیل که دیگر خود آن اشیاء نیستند و درست به همین جهت بود که هگل می گفت زبان قاتل ابژه است و پس از زدودن واقعیت آن اشیاء ممکن می شود. بنابراین زبان و هر نشانه ای مضمون این چنینی دارد: وقتی که می گویم، عاشقت هستم؛ باید گفت این یک عشق نیست.
کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
" این یک پیپ نیست "
اثر رنه ماگریت تصویری را نشان می دهد که در زیر آن به فرانسوی نوشته شده "این یک پیپ نیست ". در ابتدا به نظر می رسد این تصویر و نوشته ذیل آن با یکدیگر همخوانی ندارند و متناقض هستند ولی فی الواقع تصویر یک پیپ، پیپ نیست و اگر نوشته می شد: این یک پیپ است کاملا دروغ بود. اما این تصویر و نوشته ی آن شاید بهترین توضیح درباره ی کارکرد زبان باشد زیرا واژگان جایگزین اشیاء می شوند و البته به این دلیل که دیگر خود آن اشیاء نیستند و درست به همین جهت بود که هگل می گفت زبان قاتل ابژه است و پس از زدودن واقعیت آن اشیاء ممکن می شود. بنابراین زبان و هر نشانه ای مضمون این چنینی دارد: وقتی که می گویم، عاشقت هستم؛ باید گفت این یک عشق نیست.
کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
«از نامه های بهمن محصص به سهراب سپهری»
رم-تهران ۶۰/۴/۱۳
جرقاب عزیزم،
امیدوارم سر به تن‌ات نباشد تا بخواهی شرح «یک جور زندگی خاص» را که نمی‌دانی کی به آن طرز زندگی دست خواهی یافت، بعد از سه ماه برایم بنویسی!
… اگر آن جانور مسخ‌شده که می‌خواهد بعدها بالای درخت بنشیند و خواهر و مادر مولوی مادرمرده را دربیاورد، از شدت علف‌خواری نا ندارد که جواب کاغذ بدهد، تو عثمان لنگ که از صبح تا شب توی خانه نشسته‌ای و …. چرا جواب نمی‌دهی؟! … تو که همیشه «زندگی خاص» می‌کنی، آخر کمی زندگی عام نیز لازم است …
اگر من فقط برای «زندگی خاص» تو به درد می‌خوردم، خرج‌ام را بکش و توی اتاق‌ات نگهدار. شماها فقط بلدید ناله کنید، فقط «زندگی خاص» به رخ مردم بکشید.
اگر آن‌قدر ولنگ‌و‌‌واز است که نه سر دارد و نه ته، از زمان بابا آدم تا عصر جنابعالی … هنوز ادامه دارد، هر گوشه‌اش را بگیری زندگی خاص است: پرواز پرنده‌ای، صدای آبی، مردمی که می‌گذرند، فلان کره‌ای که سقط می‌شود و الی غیرالنهایه، همه‌شان «زندگی خاص» هستند و هر کدام از این‌ها، چه آگاه و چه ناآگاه برای خودش «زندگی خاص» داشته و دارند.
ولی مثل اینکه توی این بیابان درندشت، علاوه بر «زندگی خاص» زندگی عام نیز لازم است، نه؟ نظر خودت را بگو. بدون اینکه از بی‌بی‌طوطی گوشتخوار چیزی بپرسی. شاید هم این عصبانیت‌ام بی‌خود باشد. شاید هم تو حق داشته باشی که هر سه ماه یک دفعه نامه بدهی. شاید من حق نداشته باشم که سر تو و خدای‌نکرده اگر گیرم افتاد سر امثال تو حساب کنم. شاید! ولی من نمی‌توانم تغییر پیدا کنم. خوب یا بد همین موجود لعنتی‌ای هستم که ملاحظه می‌فرمایید. و این هم همیشه یادت باشد که من نه حالا و نه هیچ‌وقت چیزی از تو یاد نخواهم گرفت. اگر این آرزوی توست، آن را با خود به گور خواهی برد و اگر آرزویت نیست، خیال‌ات راحت باشد. معلوم نیست که اگر مثلاً بخواهم از تشنگی بمیرم، باید از کدام‌یک از آشنایان و دوستان تقاضای آب کنم.
من نمی‌توانم مهربانی‌های تو را فراموش کنم. من هم میل دارم یک بار دیگر با هم همان زندگی را داشته باشیم. من هم میل دارم تو را ببینم. من هم در آن زمان «زندگی خاص» داشتم. ولی هیچ‌وقت این مسئله باعث نمیشود که من همه را فراموش کنم؛ بی‌اعتنایی نشان دهم. تو می‌نویسی: «از این که گرفتاری‌هایی در رم برای تو پیدا شده متأسف‌ام.» جمله‌ای غیردوستانه است. ولی همین تو حاضر نیستی که بخواهی یک نامه برایم بفرستی.
معلوم نیست که در این زندگی روی چه کسی می‌توان حساب کرد…
… امیدوارم که موفق بشوی که به رم بیایی. من از تو یاد نمی‌گیرم ولی تو از من یاد بگیر و جواب نامه را بده. خیلی دوست‌ات دارم.
قربان تو
بهمن
#نامه
⚜کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith
«از نامه های بهمن محصص به سهراب سپهری»
رم-تهران ۶۰/۴/۱۳
جرقاب عزیزم،
امیدوارم سر به تن‌ات نباشد تا بخواهی شرح «یک جور زندگی خاص» را که نمی‌دانی کی به آن طرز زندگی دست خواهی یافت، بعد از سه ماه برایم بنویسی!
… اگر آن جانور مسخ‌شده که می‌خواهد بعدها بالای درخت بنشیند و خواهر و مادر مولوی مادرمرده را دربیاورد، از شدت علف‌خواری نا ندارد که جواب کاغذ بدهد، تو عثمان لنگ که از صبح تا شب توی خانه نشسته‌ای و …. چرا جواب نمی‌دهی؟! … تو که همیشه «زندگی خاص» می‌کنی، آخر کمی زندگی عام نیز لازم است …
اگر من فقط برای «زندگی خاص» تو به درد می‌خوردم، خرج‌ام را بکش و توی اتاق‌ات نگهدار. شماها فقط بلدید ناله کنید، فقط «زندگی خاص» به رخ مردم بکشید.
اگر آن‌قدر ولنگ‌و‌‌واز است که نه سر دارد و نه ته، از زمان بابا آدم تا عصر جنابعالی … هنوز ادامه دارد، هر گوشه‌اش را بگیری زندگی خاص است: پرواز پرنده‌ای، صدای آبی، مردمی که می‌گذرند، فلان کره‌ای که سقط می‌شود و الی غیرالنهایه، همه‌شان «زندگی خاص» هستند و هر کدام از این‌ها، چه آگاه و چه ناآگاه برای خودش «زندگی خاص» داشته و دارند.
ولی مثل اینکه توی این بیابان درندشت، علاوه بر «زندگی خاص» زندگی عام نیز لازم است، نه؟ نظر خودت را بگو. بدون اینکه از بی‌بی‌طوطی گوشتخوار چیزی بپرسی. شاید هم این عصبانیت‌ام بی‌خود باشد. شاید هم تو حق داشته باشی که هر سه ماه یک دفعه نامه بدهی. شاید من حق نداشته باشم که سر تو و خدای‌نکرده اگر گیرم افتاد سر امثال تو حساب کنم. شاید! ولی من نمی‌توانم تغییر پیدا کنم. خوب یا بد همین موجود لعنتی‌ای هستم که ملاحظه می‌فرمایید. و این هم همیشه یادت باشد که من نه حالا و نه هیچ‌وقت چیزی از تو یاد نخواهم گرفت. اگر این آرزوی توست، آن را با خود به گور خواهی برد و اگر آرزویت نیست، خیال‌ات راحت باشد. معلوم نیست که اگر مثلاً بخواهم از تشنگی بمیرم، باید از کدام‌یک از آشنایان و دوستان تقاضای آب کنم.
من نمی‌توانم مهربانی‌های تو را فراموش کنم. من هم میل دارم یک بار دیگر با هم همان زندگی را داشته باشیم. من هم میل دارم تو را ببینم. من هم در آن زمان «زندگی خاص» داشتم. ولی هیچ‌وقت این مسئله باعث نمیشود که من همه را فراموش کنم؛ بی‌اعتنایی نشان دهم. تو می‌نویسی: «از این که گرفتاری‌هایی در رم برای تو پیدا شده متأسف‌ام.» جمله‌ای غیردوستانه است. ولی همین تو حاضر نیستی که بخواهی یک نامه برایم بفرستی.
معلوم نیست که در این زندگی روی چه کسی می‌توان حساب کرد…
… امیدوارم که موفق بشوی که به رم بیایی. من از تو یاد نمی‌گیرم ولی تو از من یاد بگیر و جواب نامه را بده. خیلی دوست‌ات دارم.
قربان تو
بهمن
#نامه
⚜کانال پرواز فکرواندیشه
@flith
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
🌺 دانش یا بینش
مولانا يكى از موضوعاتى را كه به صورت دَوَرانى مورد تأكيد قرار مى دهد، برترى بينش بر دانش است. دانش ، اندوخته است، و بينش ، مصرف كردن بهينهء آن اندوخته. دانش، تفسير مى كند، و بينش، آدمى را تغييرمى دهد، البته تغييرى رو به سوى كمال.
دانشى كه رفتار و كردارمان را همرنگ خودش نكند مثلِ غذايى است كه هضم نمى شود چنين غذايى ما را رنجور و بدحال مى كند. كسانى كه دانش و محفوظات دارند و بينش ندارن، نوعاً دچار بيمارى هاى اخلاقى و شخصيتى مى شوند. اما غذايى كه هضم شود نيرو و سلامتى مى آورد، ولو اندك باشد. همينطور هر معرفتى كه به بينش تبديل شود سلامتى روانى و اخلاقى در پى مى آورد. دانشى مى تواند نجات بخشى كند كه با رفتار و هويّت ما در آميزد.
مولانا مى فرمايد:
هركه در خلوت به بينش يافت راه
او ز دانش ها نجويد دستگاه
علم چون بر دل زَنَد يارى شود
علم چون بر تن زَنَد بارى شود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
🌺 دانش یا بینش
مولانا يكى از موضوعاتى را كه به صورت دَوَرانى مورد تأكيد قرار مى دهد، برترى بينش بر دانش است. دانش ، اندوخته است، و بينش ، مصرف كردن بهينهء آن اندوخته. دانش، تفسير مى كند، و بينش، آدمى را تغييرمى دهد، البته تغييرى رو به سوى كمال.
دانشى كه رفتار و كردارمان را همرنگ خودش نكند مثلِ غذايى است كه هضم نمى شود چنين غذايى ما را رنجور و بدحال مى كند. كسانى كه دانش و محفوظات دارند و بينش ندارن، نوعاً دچار بيمارى هاى اخلاقى و شخصيتى مى شوند. اما غذايى كه هضم شود نيرو و سلامتى مى آورد، ولو اندك باشد. همينطور هر معرفتى كه به بينش تبديل شود سلامتى روانى و اخلاقى در پى مى آورد. دانشى مى تواند نجات بخشى كند كه با رفتار و هويّت ما در آميزد.
مولانا مى فرمايد:
هركه در خلوت به بينش يافت راه
او ز دانش ها نجويد دستگاه
علم چون بر دل زَنَد يارى شود
علم چون بر تن زَنَد بارى شود
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خوب معلوم است. یکی زن می‌گیرد. یکی سفر می رود. یکی می رود مذهبی می شود. یکی هم غیبش می زند. خودکشی می کند. دست آخر وقتی خوب زیرو بالای کار را می بینی، متوجه می‌شوی که آدم‌ها بیشترشان، نمی توانند تا آخر خط تاب بیاورند...
#هوشنگ_گلشیری
#بره_گمشده_راعی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
خوب معلوم است. یکی زن می‌گیرد. یکی سفر می رود. یکی می رود مذهبی می شود. یکی هم غیبش می زند. خودکشی می کند. دست آخر وقتی خوب زیرو بالای کار را می بینی، متوجه می‌شوی که آدم‌ها بیشترشان، نمی توانند تا آخر خط تاب بیاورند...
#هوشنگ_گلشیری
#بره_گمشده_راعی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از اینکه با بقیه فرق داشت عاشقش شدم، اولش تفاوت ها جذابند بعدش هی دنبالِ شباهت ها می گردیم. اوایل عاشق هم بودیم، بعد از مدتی همدیگر را دوست داشتیم و حالا به همدیگر احترام می گذاریم . این ایده آل ترین شکل تغییرات زن و شوهری ست. عشق نمی تواند تا ابد دست نخورده بماند. عشق نوعی تغییر هورمونی ست و نتیجه ی فعل و انفعالات شیمیایی بدن ... بعد از یکی دو سال هم فروکش می کند.
#فرشته_احمدی
#پری_فراموشی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
از اینکه با بقیه فرق داشت عاشقش شدم، اولش تفاوت ها جذابند بعدش هی دنبالِ شباهت ها می گردیم. اوایل عاشق هم بودیم، بعد از مدتی همدیگر را دوست داشتیم و حالا به همدیگر احترام می گذاریم . این ایده آل ترین شکل تغییرات زن و شوهری ست. عشق نمی تواند تا ابد دست نخورده بماند. عشق نوعی تغییر هورمونی ست و نتیجه ی فعل و انفعالات شیمیایی بدن ... بعد از یکی دو سال هم فروکش می کند.
#فرشته_احمدی
#پری_فراموشی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آزادي زنان معیار سنجش
آزادی جامعه است.
تحقیر زن یکی از ویژگی های اساسی
تمدن کنونی است. هیچ کس به
اندازه خود مرد از اسارت
زن مجازات نمیشود.
#کارل_مارکس
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
آزادی جامعه است.
تحقیر زن یکی از ویژگی های اساسی
تمدن کنونی است. هیچ کس به
اندازه خود مرد از اسارت
زن مجازات نمیشود.
#کارل_مارکس
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
نیمی از نگرانی ها و اضطراب های ما مربوط به نظر دیگران است، ما باید این خار را از بدن خود بیرون بکشیم.
نظر دیگران تصوری خام یا یک وهم است که هر لحظه می‌تواند تغییر کند.
نظر دیگران به نخی بند است و ما را برده ی آنان می کند. برده ی نظراتشان و بدتر، برده ی آنچه وانمود می کنند به نظرشان می رسد.
#اروین_د_یالوم
#درمان_شوپنهاور
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
نیمی از نگرانی ها و اضطراب های ما مربوط به نظر دیگران است، ما باید این خار را از بدن خود بیرون بکشیم.
نظر دیگران تصوری خام یا یک وهم است که هر لحظه می‌تواند تغییر کند.
نظر دیگران به نخی بند است و ما را برده ی آنان می کند. برده ی نظراتشان و بدتر، برده ی آنچه وانمود می کنند به نظرشان می رسد.
#اروین_د_یالوم
#درمان_شوپنهاور
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
سرباز
خسته و زخمی از راه رسید
زن از خانه رفته بود.
زخمی که او را در قطار و جنگل و جاده
نکشته بود
در خانه کشت...
#رسول_یونان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
سرباز
خسته و زخمی از راه رسید
زن از خانه رفته بود.
زخمی که او را در قطار و جنگل و جاده
نکشته بود
در خانه کشت...
#رسول_یونان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
آسیب شناسی میهن پرستی
عشق به وطن امر پر زرق و برقیست
ولی این عشق چرا بایستی محدود به مرزها باشد ؟!!
'' پابلو کازالس ''
شاید اگر به ذهنمان فرصت دهیم
همین یک سوال
را بدون مغالطه و سفسطه پاسخ دهد
نگرشمان به مقوله '' میهن پرستی ''
به کل دگرگون شود
اگر صورت مسئله را کلا پاک کنیم
و بگوییم
که عشق به میهن
محدود به مرز نیست ؟!
درواقع اعتراف کرده ایم
که جهان وطنیم !
اگر به سوال ایراد بگیریم
که مطلق طرح شده
و بگوییم ک یک وطن پرست
تا حدی به جهان هم عشق میورزد
اما وطن خود را در اولویت قرار میدهد
در واقع این جمله برتراند راسل را پذیرفته ایم :
'' هرچه ملتی دارای اعتقادات وطن پرستی شدید تری باشد به همان شدت نسبت به رنج ها و لطمات ملت های دیگر بی تفاوت می ماند ''
و این یعنی
پتانسیل شروع جنگ و
ادامه آن تا نابودی یا تسخیر
وطنِ مردمان دیگر
نکته جالب اینست
که یک وطن پرست
به مجرد اینکه وطن مردمان دیگر
را فتح کرد
ناگهان به طرز عجیبی
حس وطن دوستیش را
با مرزهای جدید تطبیق میدهد !
و به بزرگتر شدن قلمرو
وطن جدید افتخار میکند !!
گویا تنها از طریق
فتح کل جهان قادر به درک
حس جهان وطنیست
اما جالب تر اینست که
اگر مردم یکی از مناطق فتح شده
رای گیری یا قیام کنند
و خود را از چنگ غاصبین برهانند
حتی اگر صاحب زندگی بهتری شوند
به شکل عجیبی ناگهان
وطن پرستان مجددا دچار
حس حمله و تصرف دوباره میشوند !
و اگر قادر به تصرف نباشند
حس جدا شدن تکه ای از مام میهن ؟!
را تا هزاران سال زنده نگه میدارند
و تا ابد به نقشه بزرگ فتوحات
لشکریان قبلی مباهات میکنند
و در سوگ از دست دادن آن مناطق
سینه میزنند !
گویا اولویت وسعت و شکل هندسی
دلخواه مرزهاست
نه رفاه مردم
آسیب بعدی تحریف تاریخ است
تمایل به سوگیری
و جمع آوری اطلاعات تاییدی
در میهن پرستان به حدی بالاست
که گوته میگوید :
'' وطن پرستی ، تاریخ را
تباه و نابود میکند ''
مالکوم ایکس در این باره میگوید :
'' نبایستی خود را با میهن پرستی
که حقیقت را دگرگون و تحریف میکند
مشغول و نابینا کرد
اشتباه ، اشتباه است ''
آسیب دیگر میهن پرستی
پتانسیل بالای آن
برای گره خوردن به نژادپرستیست
میهن پرستان مدام از
واژه منسوخ '' اصالت ''
دفاع کرده
و هنوز به اصل و نسب
و مردگان خویش مفتخرند
هرچند تظاهر به برابری انسانها میکنند
اما به شکل واضحی
در ناخودآگاه خویش
خود را اصیل و صاحب ریشه میدانند
و میلیاردها انسان دیگر را
حتی با وجود پیشرفت ها و افتخارات
شگرف فاقد هویت اصیل میدانند !!
تا جاییکه حتی گاه
به شکل علنی از
نژاد خود به عنوان نژاد
برتر یاد میکنند
آسیب بعدی میهن پرستی
پتاتسیل ممزوج شدن آن
با خداپرستیست
شاید بتوان گفت این خطرناکترین
شکل ممکن از میهن پرستیست
در این حالت حکام یک مملکت
به سادگی قادرند
توده مرز پرست را تبدیل به
'' امت شهید پرور '' کرده
و با اهداف خود همراه کنند
امتی که متوهمانه
بمب و جنگ و نفرت را
حق مسلم
دین یا فرهنگ یا نژاد برتر خود میداند
حاضرست تمام منطقه و جهان را
به آشوب بکشد .
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
@flith
آسیب شناسی میهن پرستی
عشق به وطن امر پر زرق و برقیست
ولی این عشق چرا بایستی محدود به مرزها باشد ؟!!
'' پابلو کازالس ''
شاید اگر به ذهنمان فرصت دهیم
همین یک سوال
را بدون مغالطه و سفسطه پاسخ دهد
نگرشمان به مقوله '' میهن پرستی ''
به کل دگرگون شود
اگر صورت مسئله را کلا پاک کنیم
و بگوییم
که عشق به میهن
محدود به مرز نیست ؟!
درواقع اعتراف کرده ایم
که جهان وطنیم !
اگر به سوال ایراد بگیریم
که مطلق طرح شده
و بگوییم ک یک وطن پرست
تا حدی به جهان هم عشق میورزد
اما وطن خود را در اولویت قرار میدهد
در واقع این جمله برتراند راسل را پذیرفته ایم :
'' هرچه ملتی دارای اعتقادات وطن پرستی شدید تری باشد به همان شدت نسبت به رنج ها و لطمات ملت های دیگر بی تفاوت می ماند ''
و این یعنی
پتانسیل شروع جنگ و
ادامه آن تا نابودی یا تسخیر
وطنِ مردمان دیگر
نکته جالب اینست
که یک وطن پرست
به مجرد اینکه وطن مردمان دیگر
را فتح کرد
ناگهان به طرز عجیبی
حس وطن دوستیش را
با مرزهای جدید تطبیق میدهد !
و به بزرگتر شدن قلمرو
وطن جدید افتخار میکند !!
گویا تنها از طریق
فتح کل جهان قادر به درک
حس جهان وطنیست
اما جالب تر اینست که
اگر مردم یکی از مناطق فتح شده
رای گیری یا قیام کنند
و خود را از چنگ غاصبین برهانند
حتی اگر صاحب زندگی بهتری شوند
به شکل عجیبی ناگهان
وطن پرستان مجددا دچار
حس حمله و تصرف دوباره میشوند !
و اگر قادر به تصرف نباشند
حس جدا شدن تکه ای از مام میهن ؟!
را تا هزاران سال زنده نگه میدارند
و تا ابد به نقشه بزرگ فتوحات
لشکریان قبلی مباهات میکنند
و در سوگ از دست دادن آن مناطق
سینه میزنند !
گویا اولویت وسعت و شکل هندسی
دلخواه مرزهاست
نه رفاه مردم
آسیب بعدی تحریف تاریخ است
تمایل به سوگیری
و جمع آوری اطلاعات تاییدی
در میهن پرستان به حدی بالاست
که گوته میگوید :
'' وطن پرستی ، تاریخ را
تباه و نابود میکند ''
مالکوم ایکس در این باره میگوید :
'' نبایستی خود را با میهن پرستی
که حقیقت را دگرگون و تحریف میکند
مشغول و نابینا کرد
اشتباه ، اشتباه است ''
آسیب دیگر میهن پرستی
پتانسیل بالای آن
برای گره خوردن به نژادپرستیست
میهن پرستان مدام از
واژه منسوخ '' اصالت ''
دفاع کرده
و هنوز به اصل و نسب
و مردگان خویش مفتخرند
هرچند تظاهر به برابری انسانها میکنند
اما به شکل واضحی
در ناخودآگاه خویش
خود را اصیل و صاحب ریشه میدانند
و میلیاردها انسان دیگر را
حتی با وجود پیشرفت ها و افتخارات
شگرف فاقد هویت اصیل میدانند !!
تا جاییکه حتی گاه
به شکل علنی از
نژاد خود به عنوان نژاد
برتر یاد میکنند
آسیب بعدی میهن پرستی
پتاتسیل ممزوج شدن آن
با خداپرستیست
شاید بتوان گفت این خطرناکترین
شکل ممکن از میهن پرستیست
در این حالت حکام یک مملکت
به سادگی قادرند
توده مرز پرست را تبدیل به
'' امت شهید پرور '' کرده
و با اهداف خود همراه کنند
امتی که متوهمانه
بمب و جنگ و نفرت را
حق مسلم
دین یا فرهنگ یا نژاد برتر خود میداند
حاضرست تمام منطقه و جهان را
به آشوب بکشد .
⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith
همه مشکل دنیا این است که نادان‌ها و دیوانه‌ها همیشه بسیار به خود یقین دارند و خردمندان سرشار از تردید!
#برتراند_راسل
کانال پروازفکرواندیشه
@flith
همه مشکل دنیا این است که نادان‌ها و دیوانه‌ها همیشه بسیار به خود یقین دارند و خردمندان سرشار از تردید!
#برتراند_راسل
کانال پروازفکرواندیشه
@flith