،@flith کانال پروازفکرواندیشه
،"قدرت" يك وسيله نيست."قدرت" يك هدف است، كسى براى حفاظت از يك انقلاب ديكتاتورى به پا نمى كند، بلكه براى رسيدن به يك ديكتاتورى، انقلاب مى كند.
#جورج_اورول
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
،"قدرت" يك وسيله نيست."قدرت" يك هدف است، كسى براى حفاظت از يك انقلاب ديكتاتورى به پا نمى كند، بلكه براى رسيدن به يك ديكتاتورى، انقلاب مى كند.
#جورج_اورول
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
گرسنگی قیمت ها رابه من یاد داد، فکر نان تازه مرا کاملا از خود بی خود می کرد، و من غروب ها ساعت های متمادی بی هدف در شهر پرسه می زدم و به هیچ چیز دیگر فکر نمیکردم به جز نان. چشم هایم می سوخت، زانوهایم از ضعف خم می شد و حس می کردم چیزی مثل گرگ درنده در وجودم هست. نان. من مثل آدمی مرفینی، معتاد به نان بودم...
#نان_سالهای_جوانی |
#هاینریش_بل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
گرسنگی قیمت ها رابه من یاد داد، فکر نان تازه مرا کاملا از خود بی خود می کرد، و من غروب ها ساعت های متمادی بی هدف در شهر پرسه می زدم و به هیچ چیز دیگر فکر نمیکردم به جز نان. چشم هایم می سوخت، زانوهایم از ضعف خم می شد و حس می کردم چیزی مثل گرگ درنده در وجودم هست. نان. من مثل آدمی مرفینی، معتاد به نان بودم...
#نان_سالهای_جوانی |
#هاینریش_بل
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
ﻓﺮﻫﻨﮓ یعنی؛
ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ وجود ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ دﺍﺭﺩ .
ﺑﺨﺶ ﺍﻭﻝ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺑﺨﺶ ﺩﻭﻡ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
#براتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
ﻓﺮﻫﻨﮓ یعنی؛
ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ وجود ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﻭ ﺑﺨﺶ دﺍﺭﺩ .
ﺑﺨﺶ ﺍﻭﻝ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ.
ﺑﺨﺶ ﺩﻭﻡ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.
#براتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#بریده_ای_از_کتاب
اگر عقیدهی مخالف، شما را عصبانی میکند، نشانهی آن است که شما ناخودآگاه میدانید که دلیل مناسبی برای آنچه فکر میکنید درست است، ندارید و احتمالاً با بررسی بیشتر در خواهید یافت که برای باورتان دلایل کافی ندارید. یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از تعصب خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. به دنبال کسانی بگردید که دیدگاههایی مخالف شما دارند. روزنامههای احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامهها به نظرتان دیوانه، فاسد و دورغگو میآیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر میرسید. با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید، اما هر دو نمیتوانید باطل باشند. این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است.
بخشی از یادداشت
#نمایی_از_زباله_های_فکری
#برتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#بریده_ای_از_کتاب
اگر عقیدهی مخالف، شما را عصبانی میکند، نشانهی آن است که شما ناخودآگاه میدانید که دلیل مناسبی برای آنچه فکر میکنید درست است، ندارید و احتمالاً با بررسی بیشتر در خواهید یافت که برای باورتان دلایل کافی ندارید. یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از تعصب خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. به دنبال کسانی بگردید که دیدگاههایی مخالف شما دارند. روزنامههای احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامهها به نظرتان دیوانه، فاسد و دورغگو میآیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر میرسید. با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید، اما هر دو نمیتوانید باطل باشند. این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است.
بخشی از یادداشت
#نمایی_از_زباله_های_فکری
#برتراند_راسل
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#عقاید_فلسفی_نیچه_بصورت_کلی
👈 به نظر نیچه اکثریت باید فقط وسیله ایی باشند برای رسیدن مردان بزرگ به درجات بالا ...
👈 نیچه از مردم عادی به عنوان مشتی بی سر و پا نام میبرد و حتی جایز میداند که برای پدید آمدن یک مرد بزرگ این مردم رنج بکشند .
👈 نیچه ناپلئون را ستایش میکند و از او بعنوان یک ابرمرد یاد میکند .
👈 فلسفه ی سیاسی نیچه به فلسفه ی سیاسی کتاب شهریار ماکیاولی شباهت دارد . در واقع نیچه همچون ماکیاولی دارای اخلاقی است که کسب قدرت هدف اصلی آن است و ناپلئون در نظر نیچه مثل سزار بورجا بود در نظر ماکیاولی . یعنی مرد بزرگی بود که از مخالفان ناچیز و ناکس شکست خورده بود .
👈 اخلاق نیچه اخلاق تن آسایی نیست . توجه به انضباط اسپارتی و توانایی رنج کشیدن و رنج رساندن برای هدفهای مهم بسیار مهم است . رحم و شفقت ضعف است . هدف انسان برتر باید رسیدن به عظمت و برتری باشد حتی اگر از راه امحای انسانهای دیگر باشد .
👈 از نظر نیچه آلمان از یهودیان اشباع شده و نباید اجازه داد بار دیگر سیل یهودیان به این کشور جاری شود .
👈 فضیلت حقیقی در دست یک اقلیت اشرافی است و بر انسانهای والاقدر واجب است که بر ضد توده ها بجنگند . دموکراسی یک ابتذال است زیرا مردم را به مقام سالاری میرساند که اصلا جایز نیست .
👈 هر چیزی که انسان را نرم کند و پای مردم عادی یا زن را پیش بکشد به نفع قلمرو انسان پست است .
👈 نخستین گمراه کننده ژان ژاک روسو بود زیرا از زنان تعریف کرد . پس از او سوسیالیست ها و کمونیست ها که از کارگران و بی چیزها دفاع میکنند . با همه ی این عناصر باید جنگید .
👈 زن موجبات ننگ بسیار دارد . در زن فضل فروشی و سطحی بودن و عدم استقلال نهفته است . ما باید زنان را ملک خود بدانیم چنانکه شرقیان میدانند . به پیش زن میروی تازیانه را فراموش مکن .
#برتراند_راسل
#تاریخ_فلسفه_غرب
#ترجمه_نجف_دریا_بندری
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#عقاید_فلسفی_نیچه_بصورت_کلی
👈 به نظر نیچه اکثریت باید فقط وسیله ایی باشند برای رسیدن مردان بزرگ به درجات بالا ...
👈 نیچه از مردم عادی به عنوان مشتی بی سر و پا نام میبرد و حتی جایز میداند که برای پدید آمدن یک مرد بزرگ این مردم رنج بکشند .
👈 نیچه ناپلئون را ستایش میکند و از او بعنوان یک ابرمرد یاد میکند .
👈 فلسفه ی سیاسی نیچه به فلسفه ی سیاسی کتاب شهریار ماکیاولی شباهت دارد . در واقع نیچه همچون ماکیاولی دارای اخلاقی است که کسب قدرت هدف اصلی آن است و ناپلئون در نظر نیچه مثل سزار بورجا بود در نظر ماکیاولی . یعنی مرد بزرگی بود که از مخالفان ناچیز و ناکس شکست خورده بود .
👈 اخلاق نیچه اخلاق تن آسایی نیست . توجه به انضباط اسپارتی و توانایی رنج کشیدن و رنج رساندن برای هدفهای مهم بسیار مهم است . رحم و شفقت ضعف است . هدف انسان برتر باید رسیدن به عظمت و برتری باشد حتی اگر از راه امحای انسانهای دیگر باشد .
👈 از نظر نیچه آلمان از یهودیان اشباع شده و نباید اجازه داد بار دیگر سیل یهودیان به این کشور جاری شود .
👈 فضیلت حقیقی در دست یک اقلیت اشرافی است و بر انسانهای والاقدر واجب است که بر ضد توده ها بجنگند . دموکراسی یک ابتذال است زیرا مردم را به مقام سالاری میرساند که اصلا جایز نیست .
👈 هر چیزی که انسان را نرم کند و پای مردم عادی یا زن را پیش بکشد به نفع قلمرو انسان پست است .
👈 نخستین گمراه کننده ژان ژاک روسو بود زیرا از زنان تعریف کرد . پس از او سوسیالیست ها و کمونیست ها که از کارگران و بی چیزها دفاع میکنند . با همه ی این عناصر باید جنگید .
👈 زن موجبات ننگ بسیار دارد . در زن فضل فروشی و سطحی بودن و عدم استقلال نهفته است . ما باید زنان را ملک خود بدانیم چنانکه شرقیان میدانند . به پیش زن میروی تازیانه را فراموش مکن .
#برتراند_راسل
#تاریخ_فلسفه_غرب
#ترجمه_نجف_دریا_بندری
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
قصد نداشتم پلكم رو باز كنم، نمي خواستم نور به چشمم برسه، نه!… مي خواستم هنوز غرق در خلوت دلخواسته ي پتو، خودمو به خواب بزنم! صداي مادربزرگ از ته باغ ميومد ! بيا دختر ! پاشو ببين چه صبحي شده! من با هر بار صدا زدنش خودم رو بيشتر به تخت مي چسبوندم و سرم رو بيشتر توي پتو قايم ميكردم! صدا زدن ها تموم شد! و پتو هم چاره ي كار نبود، چشمام كم كم مثل دزدي كه از سر ديوار سرك بكشه از پشت پلك هاي نيم بازم نور رو لمس كرد! قربونش برم مادر جان! همه ي پنجره ها رو باز كرده بود! شايد انتظار داشت خورشيد هم با ما نون تازه و پنير بخوره ! چه ميدونم؟… هوا عالي بود، راست مي گفت، نمي خواستم از خونه بيرون برم، تصميم ديگه اي داشتم! يه تصميم براي روزي كه مي خواي بي خيال دنيا باشي! دوتا باند قوي، يه آهنگ شاد! هاااااا خودشه… اينو دوست داشتم! مي خواستم تا شب برقصم! مي خواستم تا شب !… نيت كرده بودم و شايد ديگه هيچوقت فرصت قضاشو به جا اوردن نبود! امروز فكرمو به روي هر چي خيال باطله سه قفله كرده بودم! يه روزايي همينو مي خواي! يه روزايي كه به عدد انگشتاي دستت هم در طول عمرت نيست! اما آب سرده بر آنچه مثل آهن داغ روي دلت نشسته ! آرومت مي كنه!
پا شدم! چشمامو دوباره بستم و شروع كردم! يك دو سه! من بودم و صدااااا و اين حركات موزون ! تند و تند ! ايراني و خارجي! آواز مي خوندم، مي رقصيدم! كف مي زدم! آهان، سوت ميزدم! رد قطره هاي عرق از روي پيشونيم سر مي خورد تا روي گونه ام و صداي خنده هاي خودم كه گاهي به چرنديات اون موسيقي شاد، بلند و بي وقفه ميومد، نمي دونم چي شد؟ حواسم نبود! قطره هاي عرق مي ريخت؟!
اين بار از گوشه ي چشمام؟!… گوشه ي چشم هم مگه عرق مي كنه؟! وقتي داري مي رقصي كه از دنيا فرار كرده باشي! خودم بگم… گاهي از گوشه ي دلت عرق مي ريزه! چيزي نيست! همينه! چشمامو كه باز كردم ديدم از گوشه ي چشم مادر بزرگ هم كه داره براي هنر نمايي من كف ميزنه، قطره هاي زلال عرق مي ريزه!… با جسارت تمام پرسيدم من چشمام بسته بود، گويا شما هم رقصيديااااا گفت: چطور؟!… گفتم: آخه از گوشه ي چشم شما هم داره عرق مي ريزه!
گفت: اينا عرق زحمتيه كه مي كشيم تا به دنيا ثابت كنيم دست و پنجه ي ما از گردش گردونه اش، قويتره، و باورش نشه كه تسليميم!
راستياااااا جواب از اين بهتر توي اون روز ديوووونه بازي، براي من نبود!
#ميترا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
قصد نداشتم پلكم رو باز كنم، نمي خواستم نور به چشمم برسه، نه!… مي خواستم هنوز غرق در خلوت دلخواسته ي پتو، خودمو به خواب بزنم! صداي مادربزرگ از ته باغ ميومد ! بيا دختر ! پاشو ببين چه صبحي شده! من با هر بار صدا زدنش خودم رو بيشتر به تخت مي چسبوندم و سرم رو بيشتر توي پتو قايم ميكردم! صدا زدن ها تموم شد! و پتو هم چاره ي كار نبود، چشمام كم كم مثل دزدي كه از سر ديوار سرك بكشه از پشت پلك هاي نيم بازم نور رو لمس كرد! قربونش برم مادر جان! همه ي پنجره ها رو باز كرده بود! شايد انتظار داشت خورشيد هم با ما نون تازه و پنير بخوره ! چه ميدونم؟… هوا عالي بود، راست مي گفت، نمي خواستم از خونه بيرون برم، تصميم ديگه اي داشتم! يه تصميم براي روزي كه مي خواي بي خيال دنيا باشي! دوتا باند قوي، يه آهنگ شاد! هاااااا خودشه… اينو دوست داشتم! مي خواستم تا شب برقصم! مي خواستم تا شب !… نيت كرده بودم و شايد ديگه هيچوقت فرصت قضاشو به جا اوردن نبود! امروز فكرمو به روي هر چي خيال باطله سه قفله كرده بودم! يه روزايي همينو مي خواي! يه روزايي كه به عدد انگشتاي دستت هم در طول عمرت نيست! اما آب سرده بر آنچه مثل آهن داغ روي دلت نشسته ! آرومت مي كنه!
پا شدم! چشمامو دوباره بستم و شروع كردم! يك دو سه! من بودم و صدااااا و اين حركات موزون ! تند و تند ! ايراني و خارجي! آواز مي خوندم، مي رقصيدم! كف مي زدم! آهان، سوت ميزدم! رد قطره هاي عرق از روي پيشونيم سر مي خورد تا روي گونه ام و صداي خنده هاي خودم كه گاهي به چرنديات اون موسيقي شاد، بلند و بي وقفه ميومد، نمي دونم چي شد؟ حواسم نبود! قطره هاي عرق مي ريخت؟!
اين بار از گوشه ي چشمام؟!… گوشه ي چشم هم مگه عرق مي كنه؟! وقتي داري مي رقصي كه از دنيا فرار كرده باشي! خودم بگم… گاهي از گوشه ي دلت عرق مي ريزه! چيزي نيست! همينه! چشمامو كه باز كردم ديدم از گوشه ي چشم مادر بزرگ هم كه داره براي هنر نمايي من كف ميزنه، قطره هاي زلال عرق مي ريزه!… با جسارت تمام پرسيدم من چشمام بسته بود، گويا شما هم رقصيديااااا گفت: چطور؟!… گفتم: آخه از گوشه ي چشم شما هم داره عرق مي ريزه!
گفت: اينا عرق زحمتيه كه مي كشيم تا به دنيا ثابت كنيم دست و پنجه ي ما از گردش گردونه اش، قويتره، و باورش نشه كه تسليميم!
راستياااااا جواب از اين بهتر توي اون روز ديوووونه بازي، براي من نبود!
#ميترا
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
مجموع آثار برگزیدگان دوره اول جایزه فرشته با عنوان «قصه های دهه شصت» با مقدمه ابراهیم حقیقی بالاخره توسط نشر هرمس منتشر شد. لیلی گلستان ویراستار کتاب و ابراهیم حقیقی طراح جلد آن است.
داستان «سفر به ماه» نوشته محمدرضا امانی برنده اولین دوره جایزه فرشته و همچنین داستان های «لبِ جیحون» از مصطفی انصافی، «شرح متن» از ساسان شیبانی نژاد، «به اندازه یک گردوی مظلوم» از مجتبی فدایی، «تابوت خالی» از فاطمه مهدوی پور، «لبخند بزن» از الهام نظری، «محله کمونیست ها» از امیررضا جلائیان، «کولی های خیابان ستارخان» از فرشاد موسی زاده، «مرگ گنجشک ها در سه اپیزود» از محسن کاکاوند و «گوجه ربی» از مرتضی برزگر ده داستان این مجموعه را تشکیل می دهند.
#فرشاد_موسی_زاده
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
مجموع آثار برگزیدگان دوره اول جایزه فرشته با عنوان «قصه های دهه شصت» با مقدمه ابراهیم حقیقی بالاخره توسط نشر هرمس منتشر شد. لیلی گلستان ویراستار کتاب و ابراهیم حقیقی طراح جلد آن است.
داستان «سفر به ماه» نوشته محمدرضا امانی برنده اولین دوره جایزه فرشته و همچنین داستان های «لبِ جیحون» از مصطفی انصافی، «شرح متن» از ساسان شیبانی نژاد، «به اندازه یک گردوی مظلوم» از مجتبی فدایی، «تابوت خالی» از فاطمه مهدوی پور، «لبخند بزن» از الهام نظری، «محله کمونیست ها» از امیررضا جلائیان، «کولی های خیابان ستارخان» از فرشاد موسی زاده، «مرگ گنجشک ها در سه اپیزود» از محسن کاکاوند و «گوجه ربی» از مرتضی برزگر ده داستان این مجموعه را تشکیل می دهند.
#فرشاد_موسی_زاده
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
پدربزرگم میگفت:
هر کسی باید وقت مُردن یه چیزی پشت سرش باقی بذاره. یه بچه یا یه کتاب یا یه نقاشی یا یه خونه یا یه دیوار یا یه جفت کفش یا یه باغ سرسبز.
یه چیزی که دستات یه جوری لمسش کرده باشه. اینجوری وقتی مُردی روحت یه جایی برای رفتن داره و وقتی مردم به اون درخت یا گلی که کاشتی نگاه میکنن، تو رو میبینن.
میگفت، مهم نیست که چی کار کردی، تا وقتی که یه چیزی رو نسبت به قبلش تغییر بدی و به شکلی که خودت دوست داری، دربیاری. میگفت، فرق بین مردی که فقط چمنا رو کوتاه میکنه و یه باغبون واقعی تو شیوه لمس کردن درختا و گُلاس. کسی که چمنا رو کوتاه میکنه احتمالاً قبل از کارش هیچ وقت کنار چمنا نبوده و اما باغبون عمری رو پای درختا و گلا گذاشته.
#ری_بردبری
#فارنهایت_۴۵۱
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
پدربزرگم میگفت:
هر کسی باید وقت مُردن یه چیزی پشت سرش باقی بذاره. یه بچه یا یه کتاب یا یه نقاشی یا یه خونه یا یه دیوار یا یه جفت کفش یا یه باغ سرسبز.
یه چیزی که دستات یه جوری لمسش کرده باشه. اینجوری وقتی مُردی روحت یه جایی برای رفتن داره و وقتی مردم به اون درخت یا گلی که کاشتی نگاه میکنن، تو رو میبینن.
میگفت، مهم نیست که چی کار کردی، تا وقتی که یه چیزی رو نسبت به قبلش تغییر بدی و به شکلی که خودت دوست داری، دربیاری. میگفت، فرق بین مردی که فقط چمنا رو کوتاه میکنه و یه باغبون واقعی تو شیوه لمس کردن درختا و گُلاس. کسی که چمنا رو کوتاه میکنه احتمالاً قبل از کارش هیچ وقت کنار چمنا نبوده و اما باغبون عمری رو پای درختا و گلا گذاشته.
#ری_بردبری
#فارنهایت_۴۵۱
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
تنها یک سرنوشت محتوم وجود دارد و آن "مرگ" است.
جز این " جبر" دیگری نیست.
در فاصلهی زمانی میان تولد و مرگ، هیچ چیز از پیش تعیین شده نیست. همه چیز را میتوان تغییر داد.
می توان جنگ را متوقف کرد و حتی صلح را حفظ کرد ... فقط به این شرط که بخواهی و همیشه بخواهی.
#آلبر_کامو
#یادداشتها
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
تنها یک سرنوشت محتوم وجود دارد و آن "مرگ" است.
جز این " جبر" دیگری نیست.
در فاصلهی زمانی میان تولد و مرگ، هیچ چیز از پیش تعیین شده نیست. همه چیز را میتوان تغییر داد.
می توان جنگ را متوقف کرد و حتی صلح را حفظ کرد ... فقط به این شرط که بخواهی و همیشه بخواهی.
#آلبر_کامو
#یادداشتها
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#مسئله_خیر_شر، همچون مسئله جبر و اختیار از پیچیده ترین مسائل فلسفی و کلامی هستند.
در باورمندی اسلامی نظریه نظام اصلح جهان بسیار پررنگ است. بر طبق این نظریه عالم هستی بر بهترین شکل ممکن، آفریده شده و همواره بر بهترین حالت ممکن، تدبیر می شود. در این تفکر جهان خیر مطلق است و شری در آن راه نیست.
نظر آگوستین به این نظریه بسیار نزدیک است. در ادامه مثالی برای درک بهتر موضوع مطرح می شود.
شرترین مسئله ای که هر کدام از ما سراغ داریم مسئله مرگ است. اما فکر کنید که مرگ نباشد، چه اتفاقی می افتد! جهان بدون مرگ فاجعه است. با این دید هر شری فی نفسه خیر است.
از طرفی در دیدگاه اسپینوزا که اتفاقا تحت تاثیر مکاتب شرقی بوده خیر و شر، نسبی هستند و بازبسته به نوع انسان است و با تغییر زاویه دید، یعنی نگاه جامع، خیر و شری وجود ندارد و........
اما در برهان شر، که اصولا برای اثبات عدم وجود خدا به کار می رود، وجود شر را با خدا در تناقض می بینند، و بنابر اصل تناقض تنها یکی از این دو قضیه میتواند درست باشد؛ از آنجا که در وجود شر شکی نیست، صدق قضیه دوم، مستلزم نادرست بودن قضیه نخست است؛ بنابراین خدا نمیتواند وجود داشته باشد. دیوید هیوم و داوکینز از برجسته ترین چهره هایی هستند که به این نظریه پرداخته اند.
بیانی استنتاجی برهان شر دیوید هیوم:
1خدا وجود دارد. (فرض اولیه)
2خدا قادر و عالم مطلق است. (تعریف خدا)
3خدا کریم و مهربان مطلق است. (تعریف خدا)
4موجودی که مطلقاً کریم و مهربان باشد با هر بدی و شر مطلقاً مخالف است. (تعریف مهربان مطلق)
5موجودی که مطلقاً کریم و مهربان باشد در صورت اطلاع از وجود شر و توانایی نابود کردن، آن شر را بلافاصله نابود میکند. (نتیجهگیری از گزاره ۴)
6خدا با هر بدی و شر مخالف است. (نتیجهگیری از گزاره ۳ و ۴)
7خدا آنی میتواند شر را به طور کامل نابود کند. (نتیجهگیری از گزاره ۲)
8نتیجه شر و بدی هرچه که باشد خدا میتواند بدون متوسل شدن به شر به آن دست یابد. (نتیجهگیری از گزاره ۲)
9خدا دلیلی برای نابود نکردن شر ندارد. (نتیجهگیری از گزاره ۷٫۱)
10خدا دلیلی برای بلافاصله عمل نکردن ندارد. (نتیجهگیری از گزاره ۵)
11خدا شر را به طور کامل و آنی نابود میکند. (نتیجهگیری از گزاره ۶، ۷٫۲ و ۷٫۳)
12شر وجود داشتهاست، وجود دارد و وجود خواهد داشت. (فرض اولیه)
13گزارههای ۸ و ۹ متناقض هستند؛
بنابراین یکی از فروض اولیه نادرست هستند. به این معنی که یا خدا وجود ندارد. یا شر وجود ندارد.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#مسئله_خیر_شر، همچون مسئله جبر و اختیار از پیچیده ترین مسائل فلسفی و کلامی هستند.
در باورمندی اسلامی نظریه نظام اصلح جهان بسیار پررنگ است. بر طبق این نظریه عالم هستی بر بهترین شکل ممکن، آفریده شده و همواره بر بهترین حالت ممکن، تدبیر می شود. در این تفکر جهان خیر مطلق است و شری در آن راه نیست.
نظر آگوستین به این نظریه بسیار نزدیک است. در ادامه مثالی برای درک بهتر موضوع مطرح می شود.
شرترین مسئله ای که هر کدام از ما سراغ داریم مسئله مرگ است. اما فکر کنید که مرگ نباشد، چه اتفاقی می افتد! جهان بدون مرگ فاجعه است. با این دید هر شری فی نفسه خیر است.
از طرفی در دیدگاه اسپینوزا که اتفاقا تحت تاثیر مکاتب شرقی بوده خیر و شر، نسبی هستند و بازبسته به نوع انسان است و با تغییر زاویه دید، یعنی نگاه جامع، خیر و شری وجود ندارد و........
اما در برهان شر، که اصولا برای اثبات عدم وجود خدا به کار می رود، وجود شر را با خدا در تناقض می بینند، و بنابر اصل تناقض تنها یکی از این دو قضیه میتواند درست باشد؛ از آنجا که در وجود شر شکی نیست، صدق قضیه دوم، مستلزم نادرست بودن قضیه نخست است؛ بنابراین خدا نمیتواند وجود داشته باشد. دیوید هیوم و داوکینز از برجسته ترین چهره هایی هستند که به این نظریه پرداخته اند.
بیانی استنتاجی برهان شر دیوید هیوم:
1خدا وجود دارد. (فرض اولیه)
2خدا قادر و عالم مطلق است. (تعریف خدا)
3خدا کریم و مهربان مطلق است. (تعریف خدا)
4موجودی که مطلقاً کریم و مهربان باشد با هر بدی و شر مطلقاً مخالف است. (تعریف مهربان مطلق)
5موجودی که مطلقاً کریم و مهربان باشد در صورت اطلاع از وجود شر و توانایی نابود کردن، آن شر را بلافاصله نابود میکند. (نتیجهگیری از گزاره ۴)
6خدا با هر بدی و شر مخالف است. (نتیجهگیری از گزاره ۳ و ۴)
7خدا آنی میتواند شر را به طور کامل نابود کند. (نتیجهگیری از گزاره ۲)
8نتیجه شر و بدی هرچه که باشد خدا میتواند بدون متوسل شدن به شر به آن دست یابد. (نتیجهگیری از گزاره ۲)
9خدا دلیلی برای نابود نکردن شر ندارد. (نتیجهگیری از گزاره ۷٫۱)
10خدا دلیلی برای بلافاصله عمل نکردن ندارد. (نتیجهگیری از گزاره ۵)
11خدا شر را به طور کامل و آنی نابود میکند. (نتیجهگیری از گزاره ۶، ۷٫۲ و ۷٫۳)
12شر وجود داشتهاست، وجود دارد و وجود خواهد داشت. (فرض اولیه)
13گزارههای ۸ و ۹ متناقض هستند؛
بنابراین یکی از فروض اولیه نادرست هستند. به این معنی که یا خدا وجود ندارد. یا شر وجود ندارد.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
برگهای کتاب، به منزله بالهایی هستند که روح ما را به عالم روشنایی پرواز میدهند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه
@flith کانال پروازفکرواندیشه
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#روزی_که_اسبها_میریزند
"روز اسبریزی" نام داستان کوتاهی از مجموعه ی 'یوزپلنگانی که با من دویدهاند' نوشته ی "بیژن نجدی" است.
نجدی متولد ۱۳۲۰ و متوفی ۱۳۷۶ است، نویسنده ای که برای داستان کوتاه "یوزپلنگانی که با من دویدهاند" در سال ۱۳۷۳ برنده ی جایزه ی ادبی گردون شد.
داستان "روز اسبریزی" روایت اسبی است که در مسابقه ای محلی از دیگر اسبان پیشی می گیرد و صاحبش قالان خان یک زین و پوستین برنده می شود. قالان خان اسب را به گردش می برد و راضی است. اما آسیه -دختر نوجوان قالان خان- وقتی برای خشک کردن اسب به طویله می آید، بدون زین و دهنه سوار اسب میشود و در دهکده می تازد. قالان خان نگران سلامت دختر است، اما اسب مزه ی آزادی و رها شدن را چشیده است...
داستان با این اتفاقات شکل می گیرد. توصیفات خواندنی و بکر نجدی که از زبان اسب بیان میشود، خواننده را سر شوق می آورد. تغییر مکرر و مداوم زاویه ی دید داستان (اسب،دختر) خواننده را به چالشی جدی دعوت می کند. تقابل های دوتایی، آنگونه که فردیناند دو سوسور بیان کرده و بعدتر ژاک دریدا آن را تکمیل (به عقیده ی نویسنده این متن) کرد، به خوبی در این داستان مشهود اند. تقابل هایی که شاید شاخص ترین آنها تقابل انسان/حیوان یا به بیان دقیق تر انسان/طبیعت باشد. تقابلی که با خواندن نقدی شالوده شکن، بر اساس نظریات دریدا نوشته ی حمید عبداللهیان و فرنوش فرهمند، ما را به درک دقیق تری از متن داستان می رساند. داستانی که بدون شک تا مدت ها، حرف برای گفتن دارد.
#امید_خواجوی_نیا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#روزی_که_اسبها_میریزند
"روز اسبریزی" نام داستان کوتاهی از مجموعه ی 'یوزپلنگانی که با من دویدهاند' نوشته ی "بیژن نجدی" است.
نجدی متولد ۱۳۲۰ و متوفی ۱۳۷۶ است، نویسنده ای که برای داستان کوتاه "یوزپلنگانی که با من دویدهاند" در سال ۱۳۷۳ برنده ی جایزه ی ادبی گردون شد.
داستان "روز اسبریزی" روایت اسبی است که در مسابقه ای محلی از دیگر اسبان پیشی می گیرد و صاحبش قالان خان یک زین و پوستین برنده می شود. قالان خان اسب را به گردش می برد و راضی است. اما آسیه -دختر نوجوان قالان خان- وقتی برای خشک کردن اسب به طویله می آید، بدون زین و دهنه سوار اسب میشود و در دهکده می تازد. قالان خان نگران سلامت دختر است، اما اسب مزه ی آزادی و رها شدن را چشیده است...
داستان با این اتفاقات شکل می گیرد. توصیفات خواندنی و بکر نجدی که از زبان اسب بیان میشود، خواننده را سر شوق می آورد. تغییر مکرر و مداوم زاویه ی دید داستان (اسب،دختر) خواننده را به چالشی جدی دعوت می کند. تقابل های دوتایی، آنگونه که فردیناند دو سوسور بیان کرده و بعدتر ژاک دریدا آن را تکمیل (به عقیده ی نویسنده این متن) کرد، به خوبی در این داستان مشهود اند. تقابل هایی که شاید شاخص ترین آنها تقابل انسان/حیوان یا به بیان دقیق تر انسان/طبیعت باشد. تقابلی که با خواندن نقدی شالوده شکن، بر اساس نظریات دریدا نوشته ی حمید عبداللهیان و فرنوش فرهمند، ما را به درک دقیق تری از متن داستان می رساند. داستانی که بدون شک تا مدت ها، حرف برای گفتن دارد.
#امید_خواجوی_نیا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
موهايت را زنداني ميكنند با كهنه اي سياه
كهنه اي كه نه روي سر تو
كه داخل سر آنهاست
دلت آزاد بانو انديشه ات شاد
لبخند بزن
برق چشمانت را به چه زنجيري خواهند بست؟
#بصیر_احمدي
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
موهايت را زنداني ميكنند با كهنه اي سياه
كهنه اي كه نه روي سر تو
كه داخل سر آنهاست
دلت آزاد بانو انديشه ات شاد
لبخند بزن
برق چشمانت را به چه زنجيري خواهند بست؟
#بصیر_احمدي
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#فلسفه #اخلاق #گزیده_کتاب
سایر فلاسفه ی اخلاق غالبا دراین باره با کانت همداستان اند که نفع شخصی انگیزه ای شایسته برای عمل اخلاقی نیست.اما بسیاری از فلاسفه ی اخلاق در مدعای او دایر بر این که وجود یا عدم احساساتی نظیر رحم و شفقت در شخصی که دست به عمل می زند ربطی به ارزیابی اخلاقی ما درباره ی اعمال او ندارد به دیده ی انکار می نگرند. به هر روی،نظر کانت این است که یگانه انگیزه ی قابل قبول برای عمل اخلاقی،حس تکلیف است. یکی از دلایلی که نشان می دهد چرا کانت در خصوص اعمال تا این پایه انگیزه ها را،به جای نتایج آنها،در کانون توجه خود قرار می داد این است که او معتقد بود همه ی انسانها می توانند به زیور اخلاق آراسته شوند.از آنجا که عقل حکم می کند که ما را تنها در قبال اعمالی اخلاقا مسئول بدانند که بر آنها اختیاری داشته باشیم-یا،به قول کانت،از آنجایی که بایستن مستلزم توانستن است - و نیز بدان جهت که نتایج اعمال غالبا از اختیار ما خارج است،این نتایج را نمی توان تعیین کننده یا ذاتی اخلاقی بودن یا حیث اخلاقی دانست.از باب مثال،اگر من،از سر حس تکلیف،تلاش کنم کودکی را که در حال غرق شدن است نجات بدهم،ولی دست بر قضا آن کودک را غرق کنم،عمل مرا می توان همچنان عملی اخلاقی دانست زیرا انگیزه های من صواب بوده اند:در این مورد،نتایج عمل من مصیبت بار بوده،ولی دخلی به ارزش اخلاقی کارم نداشته است.
#نایجل_واربرتون
ترجمه: #مسعود_علیا
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
#فلسفه #اخلاق #گزیده_کتاب
سایر فلاسفه ی اخلاق غالبا دراین باره با کانت همداستان اند که نفع شخصی انگیزه ای شایسته برای عمل اخلاقی نیست.اما بسیاری از فلاسفه ی اخلاق در مدعای او دایر بر این که وجود یا عدم احساساتی نظیر رحم و شفقت در شخصی که دست به عمل می زند ربطی به ارزیابی اخلاقی ما درباره ی اعمال او ندارد به دیده ی انکار می نگرند. به هر روی،نظر کانت این است که یگانه انگیزه ی قابل قبول برای عمل اخلاقی،حس تکلیف است. یکی از دلایلی که نشان می دهد چرا کانت در خصوص اعمال تا این پایه انگیزه ها را،به جای نتایج آنها،در کانون توجه خود قرار می داد این است که او معتقد بود همه ی انسانها می توانند به زیور اخلاق آراسته شوند.از آنجا که عقل حکم می کند که ما را تنها در قبال اعمالی اخلاقا مسئول بدانند که بر آنها اختیاری داشته باشیم-یا،به قول کانت،از آنجایی که بایستن مستلزم توانستن است - و نیز بدان جهت که نتایج اعمال غالبا از اختیار ما خارج است،این نتایج را نمی توان تعیین کننده یا ذاتی اخلاقی بودن یا حیث اخلاقی دانست.از باب مثال،اگر من،از سر حس تکلیف،تلاش کنم کودکی را که در حال غرق شدن است نجات بدهم،ولی دست بر قضا آن کودک را غرق کنم،عمل مرا می توان همچنان عملی اخلاقی دانست زیرا انگیزه های من صواب بوده اند:در این مورد،نتایج عمل من مصیبت بار بوده،ولی دخلی به ارزش اخلاقی کارم نداشته است.
#نایجل_واربرتون
ترجمه: #مسعود_علیا
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
📝 پیش شرط هر آغازی (به استثناء آغاز مطلق) یک «پایان» است.
⁉️ اینکه #مدرنیته آغاز چیست پرسش مهمی است اما مهمتر از آن برای ما این پرسش است که مدرنیته «پایانٍ» چیست؟
مدرنیته پایان «سلطه» ادیان بر مناسبات اخلاقی-اجتماعی و سیاسی است. مدرنیته پایان بردگی و انقیاد است، نه فقط بردگی و انقیاد توسط نیروهای خارجی، بلکه بردگی و انقیاد معنوی و فکری. مدرنیته پایان انقیاد روح بشر از بندهای کور و مبهمی است که «عقل» بشر ماهیت آنها را به پرسش گرفت و «آزادی» رهایی از آنها را به ارمغان آورد.
هنوز هستند کسانی که تحت تاثیر اندیشه های ضد مدرنیته، پیشگامان مدرنیته را متهم می کنند به پیش گویی درباره مرگ ادیان یا پایان بردگی و انقیاد و سپس از بازگشت ادیان یا وجود بردگی در قرن ۲۱ سخن می گویند. پیشگامان مدرنیته هیچگاه مرگ ادیان یا پایان بردگی و انقیاد را پیش بینی نکردند، بلکه مشروط به رشد عقل و آزادی، نوید جهان بهتری را دادند که در آن می توان با کمک عقل و آزادی به «سلطه» ادیان بر مناسبات اخلاقی-اجتماعی و سیاسی پایان داد و مانع از به انقیاد درآمدن بشر توسط نیروهای کوری شد که پرسش عقل، آنها را دچار بحران می کند. اگر کسانی که به پیشگامان مدرنیته ایراد می گیرند با مدرنیته دشمنی نداشته باشند به جای بازگشت ادیان یا وجود بردگی باید از راه های جلوگیری از سلطه ادیان بر حیات اجتماعی و سیاسی بشر و راه های از بین بردن بردگی در قرن ۲۱ سخن بگویند.
مدرنیته، دقیقا به این دلیل که پایان بردگی و انقیاد بود، به پایان نرسیده است و به پایان نخواهد رسید، بلکه همواره آغازی نو را تجربه می کند.
#محمد_ایمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
📝 پیش شرط هر آغازی (به استثناء آغاز مطلق) یک «پایان» است.
⁉️ اینکه #مدرنیته آغاز چیست پرسش مهمی است اما مهمتر از آن برای ما این پرسش است که مدرنیته «پایانٍ» چیست؟
مدرنیته پایان «سلطه» ادیان بر مناسبات اخلاقی-اجتماعی و سیاسی است. مدرنیته پایان بردگی و انقیاد است، نه فقط بردگی و انقیاد توسط نیروهای خارجی، بلکه بردگی و انقیاد معنوی و فکری. مدرنیته پایان انقیاد روح بشر از بندهای کور و مبهمی است که «عقل» بشر ماهیت آنها را به پرسش گرفت و «آزادی» رهایی از آنها را به ارمغان آورد.
هنوز هستند کسانی که تحت تاثیر اندیشه های ضد مدرنیته، پیشگامان مدرنیته را متهم می کنند به پیش گویی درباره مرگ ادیان یا پایان بردگی و انقیاد و سپس از بازگشت ادیان یا وجود بردگی در قرن ۲۱ سخن می گویند. پیشگامان مدرنیته هیچگاه مرگ ادیان یا پایان بردگی و انقیاد را پیش بینی نکردند، بلکه مشروط به رشد عقل و آزادی، نوید جهان بهتری را دادند که در آن می توان با کمک عقل و آزادی به «سلطه» ادیان بر مناسبات اخلاقی-اجتماعی و سیاسی پایان داد و مانع از به انقیاد درآمدن بشر توسط نیروهای کوری شد که پرسش عقل، آنها را دچار بحران می کند. اگر کسانی که به پیشگامان مدرنیته ایراد می گیرند با مدرنیته دشمنی نداشته باشند به جای بازگشت ادیان یا وجود بردگی باید از راه های جلوگیری از سلطه ادیان بر حیات اجتماعی و سیاسی بشر و راه های از بین بردن بردگی در قرن ۲۱ سخن بگویند.
مدرنیته، دقیقا به این دلیل که پایان بردگی و انقیاد بود، به پایان نرسیده است و به پایان نخواهد رسید، بلکه همواره آغازی نو را تجربه می کند.
#محمد_ایمانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴آتش گشودن
#آتش_گشودن: این ترکیب جعلی که ترجمهی لفظ به لفظ ouvrir le feu فرانسوی و to open fire انگلیسی است از ساختههای دستگاه لغتسازی ارتش است و خبرگزاریها مدام آن را به کار میبرند: «سربازان به روی جمعیت آتش گشودند و عدهای را زخمی کردند.» اما هیچ نیازی به ساختن چنین ترکیبی نبوده است، زیرا برای بیان این معنی در فارسی اصطلاحات فراوانی هست که هم در نوشتار و هم در گفتار به کار میرود، مانند آتش کردن، بهآتش بستن، تیراندازی کردن، شلیک کردن. (ارتش فقط به منظور طرد کلمات عربی، تعدادی واژه و ترکیب بیهودهی دیگر نیز ساخته است، مانند ترابری، تک، پاتک، آفند، پدافند و جز اینها.)
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴آتش گشودن
#آتش_گشودن: این ترکیب جعلی که ترجمهی لفظ به لفظ ouvrir le feu فرانسوی و to open fire انگلیسی است از ساختههای دستگاه لغتسازی ارتش است و خبرگزاریها مدام آن را به کار میبرند: «سربازان به روی جمعیت آتش گشودند و عدهای را زخمی کردند.» اما هیچ نیازی به ساختن چنین ترکیبی نبوده است، زیرا برای بیان این معنی در فارسی اصطلاحات فراوانی هست که هم در نوشتار و هم در گفتار به کار میرود، مانند آتش کردن، بهآتش بستن، تیراندازی کردن، شلیک کردن. (ارتش فقط به منظور طرد کلمات عربی، تعدادی واژه و ترکیب بیهودهی دیگر نیز ساخته است، مانند ترابری، تک، پاتک، آفند، پدافند و جز اینها.)
#آ
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#تاملی_درباره_نهیلیسم (با تٲکید بر نیچه و نقد او بر سقراط)
سقراط می گفت: «زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد». اما از نظر نیچه، آزمودنِ زندگی، اگر مفید هم باشد، اساساً، ممکن نیست. چراکه برای آزمودن هر پدیده ای، اولاً باید بیرون از آن پدیده بود و فاصله ای با آن داشت، ثانیاً، باید محک و معیاری ماسوا و مستقل از آن پدیده داشت تا به واسطهٔ آن، امکانِ سنجش و آزمون فراهم آید. «فاصله مندی» و «واسطه مندی» پیش شرطِ تحقّقِ هر سنجشی است. بنابراین، برای سنجش زندگی، نیز، اولاً، باید بیرون زندگی ایستاد؛ ثانیاً، باید سنجه ای فرای زندگی، دستِ کم، ورای آن فراهم کرد. اما آیا تحقّق این شروط ممکن است؟
آدمی خود در حیات محاط شده و جزئی از آن است. فاصله گرفتن یک جزء از اجزاء دیگر، و به یک معنا، فاصله گرفتن یک جزء از خویش ممکن است؛ اما فاصله گرفتن یک جزء از کل ناممکن است. از سوی دیگر، هر سنجه ای که برای سنجش زندگی در نظر گرفته شود، اگر خود تبارشناسی شود، آشکار خواهد شد که پیشاپیش وامدار زندگی و از تبار زندگی است؛ از قبل زندگی بوده و اکنون نیز از قِبَلِ زندگی است که شده آنچه که هست.
هیچ چیزی ـ حتی مرگ ـ مقابل زندگی نیست و زندگی هم در قِبال هیچ چیز مسٶول نیست. «زندگی تنها به خود حساب پس می دهد، اما همهٔ ایده ها و پدیده ها باید به زندگی حساب پس دهند.» پارهٔ اول این اندیشه را در جمله ای نغز از مونتنی می توان یافت: «بگذار زندگی پاسخ خود باشد.»
(این جمله مونتنی بسیار مورد علاقهٔ ویرجینیا وولف بود) پارهٔ دوم آن را نیز می توان، تعبیری برای این جملهٔ ژرف کافکا دانست: «در رویارویی خودت با جهان [زندگی]، همیشه، جانبِ جهان را بگیر!»
به همان معنا که هیچ نقطه ای ارشمیدسی وجود ندارد که با تکیه بر آن بتوان جهان را جا به جا کرد، هیچ ترازویی نیز بیرون زندگی نیست که بتوان بر پایهٔ آن زندگی را وزن کرد. زندگی خود معیار برای آزمون و سنجش همهٔ پدیده هایی است که آنها را فراگرفته است. از این رو، میزانِ اعتبار هر معیاری به میزانِ سرشاری آن از زندگی است. بنابراین، نیچه می تواند به سقراط که «عقل» را معیارِ سنجشِ همه چیز در زندگی، و همچنین خود زندگی می دانست، انتقاد کند. از نظر نیچه، شاید بتوان داوری و سنجش عقل را نسبت به دیگر اجزاء زندگی، با قیود و شروطی، پذیرفت و برای آن اعتبار نسبی قائل شد، اما عقل در داوری زندگی هیچ اعتبار ندارد و باید از او خلعِ یَد کرد. قدرتِ مانور عقل درون زندگی است، و نه درباره، و در برابرِ زندگی.
از نظر نیچه، داوری عقلانی، و ایضاً اخلاقیِ زندگی، معلول ذهن های علیل و جان های جبون است. داوری عقلانی و اخلاقیِ زندگی، یک توهّمِ نهیلیستی است؛ نظراً بی پایه و عملاً پر مُخاطره است. زندگی فراسوی درست و خطا، و فراسوی خیر و شرّ است. این است معنای این سخن نیچه که «جهان نه به مثابهٔ یک پدیدهٔ عقلانی و نه به مثابهٔ یک پدیدهٔ اخلاقی قابل توجیه نیست.» عقل ـ چه عقلِ نظری و چه عقلِ عملی (وجدان) ـ چیزی بیرون از زندگی نیست و اعتبار خود او نیز نهایتاً منوط و مشروط به زندگی است.
ادامه👇👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#تاملی_درباره_نهیلیسم (با تٲکید بر نیچه و نقد او بر سقراط)
سقراط می گفت: «زندگی نیازموده ارزش زیستن ندارد». اما از نظر نیچه، آزمودنِ زندگی، اگر مفید هم باشد، اساساً، ممکن نیست. چراکه برای آزمودن هر پدیده ای، اولاً باید بیرون از آن پدیده بود و فاصله ای با آن داشت، ثانیاً، باید محک و معیاری ماسوا و مستقل از آن پدیده داشت تا به واسطهٔ آن، امکانِ سنجش و آزمون فراهم آید. «فاصله مندی» و «واسطه مندی» پیش شرطِ تحقّقِ هر سنجشی است. بنابراین، برای سنجش زندگی، نیز، اولاً، باید بیرون زندگی ایستاد؛ ثانیاً، باید سنجه ای فرای زندگی، دستِ کم، ورای آن فراهم کرد. اما آیا تحقّق این شروط ممکن است؟
آدمی خود در حیات محاط شده و جزئی از آن است. فاصله گرفتن یک جزء از اجزاء دیگر، و به یک معنا، فاصله گرفتن یک جزء از خویش ممکن است؛ اما فاصله گرفتن یک جزء از کل ناممکن است. از سوی دیگر، هر سنجه ای که برای سنجش زندگی در نظر گرفته شود، اگر خود تبارشناسی شود، آشکار خواهد شد که پیشاپیش وامدار زندگی و از تبار زندگی است؛ از قبل زندگی بوده و اکنون نیز از قِبَلِ زندگی است که شده آنچه که هست.
هیچ چیزی ـ حتی مرگ ـ مقابل زندگی نیست و زندگی هم در قِبال هیچ چیز مسٶول نیست. «زندگی تنها به خود حساب پس می دهد، اما همهٔ ایده ها و پدیده ها باید به زندگی حساب پس دهند.» پارهٔ اول این اندیشه را در جمله ای نغز از مونتنی می توان یافت: «بگذار زندگی پاسخ خود باشد.»
(این جمله مونتنی بسیار مورد علاقهٔ ویرجینیا وولف بود) پارهٔ دوم آن را نیز می توان، تعبیری برای این جملهٔ ژرف کافکا دانست: «در رویارویی خودت با جهان [زندگی]، همیشه، جانبِ جهان را بگیر!»
به همان معنا که هیچ نقطه ای ارشمیدسی وجود ندارد که با تکیه بر آن بتوان جهان را جا به جا کرد، هیچ ترازویی نیز بیرون زندگی نیست که بتوان بر پایهٔ آن زندگی را وزن کرد. زندگی خود معیار برای آزمون و سنجش همهٔ پدیده هایی است که آنها را فراگرفته است. از این رو، میزانِ اعتبار هر معیاری به میزانِ سرشاری آن از زندگی است. بنابراین، نیچه می تواند به سقراط که «عقل» را معیارِ سنجشِ همه چیز در زندگی، و همچنین خود زندگی می دانست، انتقاد کند. از نظر نیچه، شاید بتوان داوری و سنجش عقل را نسبت به دیگر اجزاء زندگی، با قیود و شروطی، پذیرفت و برای آن اعتبار نسبی قائل شد، اما عقل در داوری زندگی هیچ اعتبار ندارد و باید از او خلعِ یَد کرد. قدرتِ مانور عقل درون زندگی است، و نه درباره، و در برابرِ زندگی.
از نظر نیچه، داوری عقلانی، و ایضاً اخلاقیِ زندگی، معلول ذهن های علیل و جان های جبون است. داوری عقلانی و اخلاقیِ زندگی، یک توهّمِ نهیلیستی است؛ نظراً بی پایه و عملاً پر مُخاطره است. زندگی فراسوی درست و خطا، و فراسوی خیر و شرّ است. این است معنای این سخن نیچه که «جهان نه به مثابهٔ یک پدیدهٔ عقلانی و نه به مثابهٔ یک پدیدهٔ اخلاقی قابل توجیه نیست.» عقل ـ چه عقلِ نظری و چه عقلِ عملی (وجدان) ـ چیزی بیرون از زندگی نیست و اعتبار خود او نیز نهایتاً منوط و مشروط به زندگی است.
ادامه👇👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️