@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


آلبا د سس‌پدس (به اسپانیایی: Alba de Céspedes y Bertini) (۱۱ مارس ۱۹۱۱ رم، ایتالیا–۱۴ نوامبر ۱۹۹۷ پاریس، فرانسه) روزنامه‌نگار و نویسنده ایتالیایی-کوبایی آثاری همچون دفترچه ممنوع و از طرف او است.

#آلبا_دسس‌_پدس
 
او را به عنوان یکی از پیشگامان نهضت فمینیست در ایتالیا می‌شناسند.

«آلبا دسس پدس» زنی قدرتمند و مبارز بود. او برای بیان عقاید خود و تاکیدش بر برابری زنان و مردان تلاش‌های بسیاری کرد، سالهایی را در زندان گذراند و مدتی تحت تعقیب بود. وی در پی نمایاندن ظلم و خشونتی بود که بر زنان وارد می‌شود و در داستان‌هایش از مردانی گله داشت که زنان را صرفا وسیله‌ای برای بر طرف کردن نیازهای جنسی خود می‌بینند و از این رو گاهی برای اثبات افکار خود بی‌رحم و بی‌ملاحظه بود. «آلبا دسس پدس» سعی داشت از دریچه ادبیات به بیشتر مشکلات زنان اشاره کند. مشکلاتی چون نداشتن پشتیبان، قدرت اعمال نظر، نداشتن آزادی، نداشتن استقلال مالی و ...

در کتاب «زنان علیه زنان و جستاری روان‌شناختی بر آثار آلبا دسس پدس» تالیفی از شهلا زرلکی بررسی‌هایی صورت گرفته که به نوعی نشان میدهد بافت جامعه ایتالیا از برخی جهات به ایران شبیه است.

«نقش پدر در خانواده‌هایی ایتالیایی، همان نقشی است که پدران جوامع مردسالار در خانه‌های ایرانی بازی می‌کند؛ از سر کار برمی‌گردد، دستور می‌دهد، روزنامه می‌خواند، از طعم غذا ایراد می‌گیرد، و همیشه بهترین بخش غذا برای او کنار گذاشته می‌شود.» (زرلکی، 21-22: 1382)
 
با این تفاسیر زنان و دختران این دو کشور شرایطی شبیه به هم دارند، دست کم از حیث احساس سرخوردگی و گاهی جنس دوم محسوب شدن. تا جایی که دختران جوان تمام آرزوها و آزادی‌های دست نیافته‌ی خود را با امید شرایطی بهتر به خانه شوهر می‌برند. حال اگر آنچه مدت‌ها در انتظارش بودند حاصل نشود عقده‌های فرو خورده سر باز خواهد کرد و پریشان‌حالی و اضطراب جای خود را به خوشبختی‌های دست‌نیافتنی خواهد داد.

یکی از مشهورترین آثار آلبا دسس پدس «دفترچه ممنوع» است. روایت زنی چهل ساله که به دنبال گوشه‌ای خلوت و دنج میگردد که بتواند تنها باشد و چیزهایی بنویسد اما چنین مکانی را نمی‌یابد. سروصدای بچه‌ها و شوهر او را عاصی کرده، سرانجام او به دفترچه خاطراتی پناه می‌برد که بتواند در آن حرف دل خود را بزند و اندکی بیاساید. او در آستانه‌ی میانسالی درگیر عشقی ناکام است و اضطراب دارد که کسی دفترچه‌اش را نخواند. عشق ممنوع وی، رئیس شرکت اوست که در نهایت این عشق نیز فرجامی ندارد. این داستان توجه ما را به سمت پنهان کاری‌ها و خلوت زنان جلب می‌کند، این که زنان در مواجه با چنین شرایطی تا چه حد شانس برگشت به زندگی را دارند و آیا در جوامع کمتر توسعه‌یافته داشتن چنین شرایطی ممکن است؟

آلبا دسس پدس داستان دیگری نیز با این تم دارد که در این دو سعی دارد به زنانی اشاره کند که از فرط تنهایی و خستگی‌های روزمره خویش به مردانی پناه می‌برند که شاید لایقشان نیست، زنانی فراموش شده که با توسل جستن به عشق‌های پوچ بار دیگر بازیچه دستان مردانی تنها از نوع دیگر می‌شوند.

آلبا دسس پدس در کتاب «دفترچه ممنوع» ص 316 می‌نویسد: «مادرم همیشه می‌گوید: هر کس حافظه‌اش خراب است، خیلی خوشبخت است!»  

آثار:

هیچ یک از آنها باز نمی‌گردد (1940)، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، ققنوس، 1381

دفترچه ممنوع (1952)، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، بدیهه، 1379

دیر یا زود (1956)

عذاب وجدان (1967)، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، ققنوس، 1380

درخت تلخ، ترجمه بهمن فرزانه، تهران، ققنوس، 1382

وی در سال 1977 در پاریس چشم از جهان فرو بست در حالی که پشیمانی و گل بنفشه آخرین آثار او بودند.      

نویسنده : پروین پناهی 


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

کانال پروازفکرواندیشه
@flith

🍂 زمانۀ باری‌به‌‌هرجهت
#رضا_بابایی | 5 آبان 96

🔅در یک دهۀ گذشته، چند سخنران حرفه‌ای در ایران، طرفداران بسیاری یافته‌اند. دو نفر از آنان دربارۀ طب اسلامی و زیان محصولات بهداشتی و غذایی جدید، نکته‌هایی عجیب و غریب می‌گویند، و یکی از آنان بیشتر دربارۀ آخرالزمان سخنرانی می‌کند و دیگری هم که مدعی دکترین جدید دربارۀ همۀ امور عالم است. سخنران دیگر که تقریبا هر هفته او را در صداوسیما می‌بینیم، در هر جلسه تکلیف یک یا چند مکتب فکری را روشن می‌کند و معمولا گریزی هم به ماجرای هم‌جنس‌گرایی در غرب می‌زند. یکی از دوستان می‌گفت: چندی‌پیش یکی از آنان به شهر ما آمده بود و چنان استقبالی از او شد که هیچ کس انتظار نداشت. من هم یک بار یکی از آنان را در جایی دیدم و متوجه محبوبیت او شدم. دانشجویان و جوانان برای عکس گرفتن با او غوغایی برپا کرده بودند. در همان جلسه چندین نویسنده و دانشمند حضور داشتند، اما کسی برای گرفتن عکس سلفی به سراغ آنان نرفت. یکی دیگر از دوستان می‌گفت: پدرم چنان مسحور و مجذوب سخنرانی‌های فلان شخص شده است که همۀ ما را مأمور کرده است که سی‌دی همۀ سخنرانی‌های او را پیدا کنیم.

🔅همۀ ما این گروه را می‌شناسیم و نیازی به ذکر نامشان نیست؛ اما لازم است دربارۀ آنان که بخشی از جامعه را در پی خود می‌کشند، بیشتر تأمل کنیم. آنان در چند صفت، بسیار شبیه یک‌دیگرند:

1. جرئت و شجاعتی شگفت در اظهار نظر دربارۀ همۀ مسائل این جهان و آن جهان دارند و در هر سخنرانی چندین ادعای سنگین به زبان می‌آورند.

2. گفتار را بیش از نوشتار می‌پسندند و معمولا تمایلی به نوشتن و تألیف ندارند.

3. شما هرگز آنان را در مناظره یا گفت‌وگوهایی چند نفره یا حتی میزگردی در صداوسیما یا غیر آن نمی‌بینید. فقط پشت تریبون یا در مقابل مجری!

4. بیشتر مطالب و دعاوی آنان، در کتاب‌های تخصصی و آکادمیک نیست.

5. هیچ یک از قطب‌های علمی کشور(مانند حوزه و دانشگاه) آنان را جدی نمی‌گیرد.

6. نمی‌توانند در یک سخنرانی، فقط دربارۀ مسئله‌ای خاص و جزئی سخن بگویند. بیشتر، اطلاعات افقی و عمومی دارند تا مطالعات عمقی و عمودی. حتی اگر برای سخنرانی آنان، عنوان و موضوعی خاص و جزئی اعلام شده باشد، محتوایی که ارائه می‌دهند، بسیار پراکنده و دربارۀ چندین و چند موضوع و مسئله کلی و جزئی، به اضافۀ مقداری گریزهای مجلس‌پسند است.

7. در سخنرانی، ماهر و حتی صاحب سبک‌‌اند.

8. هم موضوعی که برای سخنرانی انتخاب می‌کنند و هم ادبیاتشان، هیجان دارد.

9. اثری از تردیدها و تحیرهای عالمانه در ادبیاتشان نمی‌بینید؛ بلکه سراپا قاطعیت و اعتماد به نفس‌اند.

10. مهم‌ترین صفت مشترک میان آنان، پشت‌هم‌اندازی و بی‌دقتی در اظهار نظر است.

🔅نقد این گروه فایده‌ای چندان ندارد؛ چون شهرت و محبوبیت آنان در جامعه، زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی دارد و اگر اینان هم در میان نباشند، گروهی دیگر جایشان را می‌گیرد. گریبان جامعه را تنها از یک راه می‌توان از دست این طبقۀ شبه‌علمی بیرون آورد و آن تقدیس «دقت» و «مسئولیت» در جامعه است. مردمی که ارزش سخنرانان و نویسندگان را با ترازوی دقت و مسئولیت علمی می‌سنجند، هرگز در دام معرکه‌گیران نمی‌افتند. کسانی مانند من که آرزو دارند تریبون‌های عمومی کشور روزی در دست دانشمندان و متخصصان بیفتد، باید فرهنگ «دقیق بودن» و «تعهد علمی» و «پاسخگویی به مراکز تخصصی» را در جامعه تبدیل به ارزشی بی‌بدیل کنند. بسیار فرق است میان مردمی که از سخنران دلیل و مدرک علمی می‌خواهند با مردمی که سخنرانان را پیامبران زنده می‌دانند و سر از دلدادگی و سرسپردگی درمی‌آورند. در چنین جامعه‌ای، هر روز سخنرانان یا نویسندگانی از راه می‌رسند و در صنعت پشت‌هم‌اندازی و هوش‌ربایی از مردم ساده‌دل، برگ‌هایی تازه رو می‌کنند. نقد یک‌یک گزاره‌ها و دعاوی این گروه از سخنرانان، چه سودی دارد، اگر چشم و گوش جامعه باز نباشد و مردم «دقت علمی» را نپرستند؟ در زمانۀ باری‌به‌هرجهت، گزیری از دانه‌های مسموم و دام‌های گسترده نیست.

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود

طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی
ولی چگونه مگس از پی شکر نرود؟


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


#یک_قاچ_کتاب

من فهرستی از آنچه در مدرسه به ما یاد نمیدهند را تهیه کرده ام:

آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه کسی را دوست بداریم.
آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه در شهرت به درستی زندگی کنیم.
آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه در گمنامی ، از زندگی لذت ببریم.
"آنها به ما یاد نمی دهند که چگونه از کسی که دوستش نداریم جدا شویم"
آنها به ما یاد نمی دهند که به آنچه در ذهن دیگری می گذرد فکر کنیم.
آنها به ما یاد نمی دهند که به کسی که در حال مرگ است چه بگوییم. آنها به ما هیچ چیزی را که ارزش یاد گرفتن داشته باشد ، یاد نمی دهند.


#مرد_ماسه_ای
#نیل_گیمن


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


نوشته مشترک وحید شامخی و مجتبی لشکربلوکی

سندروم دگماتسیم اکتسابی : پنجره ذهن فروبسته خود را بگشاییم و بگذاریم نسیم «دیگری» در ذهن ما جاری شود

محققان می‌گویند وقتی انسان فکر می‌کند که در حوزه‌ای تخصص زیادی دارد، فکرش بسته می‌شود و منجر به اثری می‌شود که نامش را «دگماتیسم اکتسابی یا به‌تعبیری «خشک‌اندیشی کسب شده» گذاشته اند/ ایده‌ها ممکن است از هر جایی برخیزند/ اتفاقاً هرچقدر باهوش تر باشیم یا میزان سطح تحصیلات، میزان آموزش‌های تخصصی، تجربه کاری، و سن مان بیشتر باشد، خطر ابتلا به این بیماری بیشتر می‌شود/ نخبگان و برگزیدگان قدرت و منزلت و ثروت هر کدام تصویری از آینده آرمانی جامعه در ذهن خود می پرورانند و دیگرانی که مانند آنان فکر نمی کنند را به صفاتی مانند خائن، وطن فروش، فریب خورده، غرب زده، شرق زده، سنتی و یا قدیمی نسبت می دهند/ زندگی، سازمان و کشور در «تفکر بسته»، می پوسد و مرداب می شود/ «تفکر باز» از شنیدن هرگونه ایده جدید و متفاوت، فارغ از منبع ایده آغاز می‌شود. در تفکر باز آنچه اهمیت دارد، کاربردی‌بودن آن ایده برای اهداف ماست نه اینکه چه کسی آن را گفته است

sedayemoallem.ir/یادداشت/item/10445-/سندروم-دگماتسیم-اکتسابی-پنجره-ذهن-فروبسته-خود-را-بگشاییم-و-بگذاریم-نسیم-«دیگری»-در-ذهن-ما-جاری-شود


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

هفتم ابان ماه
تولد کورش کبیر
افتخار ایران زمین
به همراهان عشق گرامی باد

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

فیلمی بسیار نایاب گرفته شده از داخل آرامگاه کوروش کبیر با دکلمه ای از استاد جمشید مشایخی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


حق با بودایی ها است. آدم های گناهکار به مرگ محکوم نمی شوند؛ به زندگی محکوم می شوند...

#جزء_از_کل
#استیو_تولتز

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


... بلوا دریک درگیری تن به تن خاموش می شد،اما همه مردم می دانستند که بلوا برسر این آدم نبود، برسر خاک هم نبود، به خاطر عشق وگرسنگی هم نبود.
میرزاحسن گفت: خاک برسر آدم هایی که نمی دانند برسر چه می جنگند.

#سال_بلوا
#عباس_معروفی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

🌺 دانش یا بینش

مولانا يكى از موضوعاتى را كه به صورت دَوَرانى مورد تأكيد قرار مى دهد، برترى بينش بر دانش است. دانش ، اندوخته است، و بينش ، مصرف كردن بهينهء آن اندوخته. دانش، تفسير مى كند، و بينش، آدمى را تغييرمى دهد، البته تغييرى رو به سوى كمال.
دانشى كه رفتار و كردارمان را همرنگ خودش نكند مثلِ غذايى است كه هضم نمى شود چنين غذايى ما را رنجور و بدحال مى كند. كسانى كه دانش و محفوظات دارند و بينش ندارن، نوعاً دچار بيمارى هاى اخلاقى و شخصيتى مى شوند. اما غذايى كه هضم شود نيرو و سلامتى مى آورد، ولو اندك باشد. همينطور هر معرفتى كه به بينش تبديل شود سلامتى روانى و اخلاقى در پى مى آورد. دانشى مى تواند نجات بخشى كند كه با رفتار و هويّت ما در آميزد.

مولانا مى فرمايد:

هركه در خلوت به بينش يافت راه
او ز دانش ها نجويد دستگاه

علم چون بر دل زَنَد يارى شود
علم چون بر تن زَنَد بارى شود

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


از صفت های برجسته #کوروش عدل و گسترش عدالت و حق بود.

ما در این باره فکر کردیم که چرا #کوروش به این اندازه برای فرانروایی عادل مردمان ساخته شده بود. سه دلیل را برایش پیدا کردیم. نخست نژاد اصیل آریایی او و بعد استعداد طبیعی و سپس نبوغ پروش او از کودکی بوده است.
کورش نابغه ای بزرگ، انسانی والامنش، صلح طلب و نیک منش بود. او دوست انسانها و طالب علم و حکمت و راستی بود. کورش عقیده داشت پیروزی بر کشوری این حق را به کشور فاتح نمی دهد تا هر تجاوز و کار غیر انسانی را مرتکب شود. او برای دفاع از کشورش که هر ساله مورد تاخت و تاز بیگانگان قرار می گرفت امپراتوری قدرتمند و انسانی را پایه گذاشت که سابقه نداشت. او در نبردها آتش جنگ را متوجه کشاورزان و افراد عام کشور نمی کرد. او ملتهای مغلوب را شیفته خود کرد به صورتی که اقوام شکست خورده که کورش آنان را از دست پادشاهان خودکامه نجات داده بود وی را خداوندگار می نامیدند. او برترین مرد تاریخ، بزرگترین، بخشنده ترین، پاک دل ترین انسان تا این زمان بود.

#گزنفون
#کوروش_نامه (کوروپدای – ۴۴۵ پیش از میلاد)

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


پس پای‌ها استوارتر بر زمین بداشت * تیره‌ی پُشت راست کرد * گردن به غرور برافراشت * و فریاد برداشت: اینک من! آدمی! پادشاهِ زمین!
و جانداران همه از غریوِ او بهراسیدند * و غروری که خود به غُرّشِ او پنهان بود بر جانداران همه چیره شد * و آدمی جانوران را همه در راه نهاد * و از ایشان برگذشت * و بر ایشان سَر شد از آن پس که دستانِ خود را از اسارتِ خاک بازرهانید.

پس پُشته‌ها و خاک به اطاعتِ آدمی گردن نهادند * و کوه به اطاعتِ آدمی گردن نهاد * و دریاها و رود به اطاعتِ آدمی گردن نهادند * همچنان که بیشه‌ها و باد * و آتش، آدمی را بنده شد * و از جانداران هرچه بود آدمی را بنده شدند، در آب و به خاک و بر آسمان؛ هرچه بودند و به هرکجای * و مُلکِ جهان او را شد * و پادشاهیِ آب و خاک، او را مسلم شد * و جهان به زیرِ نگینِ او شد به تمامی * و زمان در پنجه‌ی قدرت او قرار گرفت * و زرِّ آفتاب را سکه به نامِ خویش کرد از آن پس که دستانِ خود را از بندگیِ خاک بازرهانید.



پس صورتِ خاک را بگردانید * و رود را و دریا را به مُهرِ خویش داغ برنهاد به غلامی * و به هر جای، با نهادِ خاک پنجه در پنجه کرد به ظفر * و زمین را یکسره بازآفرید به دستان * و خدای را، هم به دستان؛ به خاک و به چوب و به خرسنگ * و به حیرت در آفریده‌ی خویش نظر کرد، چرا که با زیباییِ دست‌کارِ او زیباییِ هیچ آفریده به کس نبود * و او را نماز بُرد، چرا که معجزه‌ی دستانِ او بود از آن پس که از اسارتِ خاکِشان وارهانید.
پس خدای را که آفریده‌ی دستانِ معجزه‌گر او بود با اندیشه‌ی خویش وانهاد * و دستانِ خدای‌آفرینِ خود را که سلاحِ پادشاهیِ او بودند به درگاهِ او گسیل کرد به گداییِ نیاز و برکت.
کفرانِ نعمت شد
و دستانِ توهین شده، آدمی را لعنت کردند چرا که مُقامِ ایشان بر سینه نبود به بندگی.
و تباهی آغاز یافت.
ا.بامداد


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith

محمد نوری زاد:

دوستان خوبم،
آوازه ی کورش بزرگ، اگرچه برای دوستداران شکوه انسانی کورش، گوشنواز و راهگشاست، برای نابکاران اما رنج آور است. جوری که امروز تا شعاعی دور، تمامی راه های منتهی به پاسارگاد را بسته اند و تا توانسته اند از هرکجا هلی کوپتر و یگان ویژه و مآموران بزن بهادر آورده اند. برای چه؟ تا مگر هجوم و شمار فراوان دوستداران کورش بچشم نیاید! و نفرت مردم از ایرانخواری حضرات مخفی بماند.

می گویم: امروز - هفت آبان - با بگیر و ببندهای نظام ولایی، پرنده ای نیز اگر در اطراف مزار کورش پر نزند، چیزی از بزرگی و سترگی کورش کم نمی شود، اما حتمآ برگی بر طومار انسان گریزی و ایرانخواری نظام غیر ایرانی حاکم بر ایران افزوده می شود.

96/8/7

در راه بسته ی پاسارگاد


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

کانال پروازفکرواندیشه
@flith


⚪️⚫️ مردمان سرزمین کوروش!

ما مردمان نخبه‌کشی هستیم!
در این سرزمین مجالی برای به وجودآمدن دوره‌های باشکوه فرهنگی میسر نمی‌شود، که هر زمان نابغه‌ای و نخبه‌ای ظهورکرد، پیش‌تر از آن‌که به آبادکردن جهان اطرافش فرصتی‌یابد و تلاش‌هایش به بارنشیند،
جامعه‌ی تنگ‌نظر پیرامون که از قیاس قامت کوتاه خود با این عظمت خشم‌گرفته، او را به کام مرگ فرستاده‌است!
این داستانی است کهن که از حقارت کینه‌ورزانه‌ی شغاد آغازمی‌شود و تا به دنائت و عقب‌ماندگی روزگاری می‌رسد که صادق هدایت را به خودکشی کشاند و در این میان بسیارند شهیدانی چون
+"حسنک وزیر"،
+"جعفر برمکی"
+حسين بن منصور"حلاج"
+شيخ شهاب‌الدين"سهروردى"
+"خواجه رشيدالدين فضل‌الله"
+"درويش مشتاق عليشاه" كه در كرمان به وسيله‌ی اوباش سنگ‌باران شد ومقبره‌اش به اسم مشتاقيه در كرمان است،
+"مسعودسعد سلمان"
+ "قائم‌مقام فراهانی" و "امیرکبیر".
کسانی که تنها به سبب بی‌لیاقتی مردمان سرزمینشان در شناختن و تجلیل بزرگان
روزگار، هریک به سرنوشتی تلخ دچار شدند.

❗️وقتی به یاد بیاوریم که زمانی‌که "میرعماد"، خطاط بزرگ قرن یازدهم هجری، به جرمی واهی تکه‌تکه شد، حاکمان مغول‌تبار سلسله‌ی گورکانی هند پیغام فرستادند که در قبال او حاضر بودند هم‌وزنش به دربار ایران طلا پرداخت کنند! آنگاه بر این بی‌لیاقتی بیشتر آگاه‌ خواهیم شد!
این رسم و سنت هنوز هم در میان ما رایج است که اگر نبود چنین قحط‌الرجالی را شاهد نمی‌بودیم که بزرگان روزگارمان هریک یا به بهانه‌ای واهی کشته‌شوند یا تارانده.
❗️اگر ما مردمی بودیم لایق، بر مرگ قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای سکوت نمی‌کردیم،
ما اگر به راستی بر عقب‌ماندگی فرهنگی خود دل ‌می‌سوزاندیم، به جای تحقیر '"ایرانی جماعت"' و تاریخ خود ، که گویی تنها در نام "کوروش" خلاصه شده‌است، از جفایی که بر بزرگان عصرمان می‌رود نیز می‌گفتیم و در برابر آنان‌که سیریل‌گونه به ویرانی هرآن‌چه در دایره‌ی هنر و فرهنگ می‌گنجد نشسته‌اند می‌ایستادیم.

🔸این روزها که همه در اینترنت درباره کوروش کبیر سخن میگویند،
آرزوی امروزم، برافتادن سنت دیرینه‌ی "نخبه‌کشی" از سرزمین مان است.
باشد که آیندگان از ما و دوران‌مان بهتر از این‌ها یاد کنند و روزگار ما از برگه‌های سیاه و شرم‌آور ، برایمان تاریخ نشود!

✍ف.مراتی
#ایران


⚜کانال پروازفکرواندیشه
@flith

نشنال جیوگرافی 29 اکتبر روز #کوروش_کبیر را در پیج رسمی تبريك گفته است😊❤️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


"منع جز رغبت را افزون نمی کند"

هر چند که زن را امر کنی که «پنهان شو»
او را دغدغه ی خود را نمودن بیشتر شود و خلق را از نهان شدنِ او، رغبت به آن زن بیش گردد.
پس تو نشسته ای و رغبت را از دو طرف زیادت می کنی و می پنداری که اصلاح می کنی؟
آن خود عینِ فساد است!
اگر او را گوهری باشد که نخواهد که فعلِ بد کند، اگر منع کنی و اگر نکنی،
او بر آن طبع نیکِ خود و سرشتِ پاکِ خود خواهد رفتن.
فارغ باش و تشویش مخور!
و اگر به عکسِ این باشد،
باز همچنان بر طریقِ خود خواهد رفتن.
منع جز رغبت را افزون نمی کند!

#حضرت_مولانا_فیه_ما_فیه


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


من هیچگاه اهمیت این نکته را درنیافته ام که چرا دانش آموزان باید تاریخ جنگ ها را حفظ کنند. بنظر من، اتلاف نیروی ذهن است.
بجای آن می توانیم موضوع های شایان اهمیتی نظیر این را بیاموزیم که "ذهن چگونه کار میکند" و "چگونه پدر و مادری باید بود" و "چگونه باید روابط نیکو آفرید" و "چگونه باید حرمت به خود را ایجاد و آنرا حفظ کرد و چگونه باید خود را ارزشمند دانست."

آیا می توانید تصور کنید که اگر در کنار درس های معمول، این درس ها را نیز در مدارس می گنجاندند، با چگونه نسلی مواجه میشدیم؟

#لوییز_هی
#شفاي_زندگي

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


چرا عاقلان را نصیحت کنیم؟
بیایید از عشق صحبت کنیم

تمام عبادات ما عادت است
به بی عادتی کاش عادت کنیم

چه اشکال دارد پس ار هر نماز
دو رکعت گلی را عبادت کنیم؟

به هنگام نیت برای نماز
به آلاله ها قصد قربت کنیم؟

چه اشکال دارد که در هر قنوت
دمی بشنو از نی حکایت کنیم؟

چه اشکالی دارد در آیینه ها
جمال خدا را زیارت کنیم؟

مگر موج دریا ز دریا جداست؟
چرا بر "یکی" حکم "کثرت" کنیم؟

پراکندگی حاصل کثرت است
بیایید تمرین وحدت کنیم

"وجود" تو چون عین "ماهیت" است
چرا باز بحث "اصالت" کنیم؟

اگر عشق خود علت اصلی است
چرا بحث "معلول" و "علت" کنیم؟

بیا جیب احساس و اندیشه را
پر از نقل مهر و محبت کنیم

پر از گلشن راز، از عقل سرخ
پر از کیمیای سعادت کنیم

بیایید تا عین عین القضات
میان دل و دین قضاوت کنیم

اگر سنت اوست نو آوری
نگاهی هم از نو به سنت کنیم

مگو کهنه شد رسم عهدالست
بیایید تجدید بیعت کنیم

برادر چه شد رسم اخوانیه؟
بیا یاد عهد اخوت کنیم

بگو قافیه سست یا نادرست
همین بس که ما ساده صحبت کنیم

خدایا دلی آفتابی بده
که از باغ گل ها حمایت کنیم

رعایت کن آن عاشقی را که گفت:
"بیا عاشقی را رعایت کنیم"

#قیصر_امین_پور

هشتم آبان سالروز درگذشت نویسنده،مدرس وشاعر معاصر دکتر قیصر امین پور


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

وقتی کسی
گوش نمیکند،
طبیعی است که
باید #فریاد زد.

#یالوم
#وقتی_نیچه_گریست

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

#یار_یار
#گروه_کلمست

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

یاران همراه از امشب به صورت مستمر یک قسمت از کتاب صوتی سمفونی مردگان اثر عباس معروفی در خدمت تون هستیم 😊🌹