@flith کانال پروازفکرواندیشه


پرسش: « درود بانو. درکتاب دیدی نو از دین کهن گفته شده اهورا مزدا از روزعزل قانونی برای افرینش برپا داشته بنام اشا این قانون/قانون راستی و داد/قانونی طبیعی/قانون علت و معلوم/مشیت الهی/...ودگرگون ناپذیرو عزلی وابدیست که اهورا مزدا مداخله ای دران نمیکند اما اشو زرتشت بارها در سروده هایشان از اهورا مزدا درخواست یاری نموده اندحال قانونی با چنین ویزگیهایی وعدم مداخله اهورا مزدایاری اهورا مزدا برای انسان چگونه میتونه میسر بشه امیدوارم منظور سوالمو رسونده باشم سپاس بانو»

پاسخ:‌
«درود برشما.
گاتها بارها چنین می گوید: اهورا مزدای با بهترین اشه همکام...
اشا در راستی اراده ی اهورامزداست نه این که خدایی ساعت ساز باشد
بدین چم که اینگونه نیست که هنجاری نوشته شده و سپس رها شده باشد و از اراده و خواست مزدایی دور مانده باشد
اهورامزدا با اشه یکی دانسته شده و اشا همکام و اراده ی اهورامزداست
عرفا آن را عشق می دانند و عشق و آگاهی هرگز از هم جدا نیستند.
دو مقوله ی کلی وجود دارد : حقیقت (راستی) و واقعیت (درستی))
واقعیت مانند جهان مجازی و حقیقت مانند جهان حقیقی است... روز و شب , بد و خوب , زمان , و هرچه که نسبی باشد واقعیت دارد
اما هرچه که مطلق باشد حقیقت دارد مانند خدا , عشق (نه آن چیزی که دربرابر تنفر قرار می گیرد...) , و...
هر آنچه حقیقت دارد لزوما واقعیت نیز دارد اما هرآنچه واقعیت دارد الزاما حقیقت ندارد
در گاتها می خوانیم که از بنیاد آفرینش دو گوهرهمزاد (واقعیت) در اندیشه شکل گرفتند که یکی سپنتا مینیو و یکی انگره مینیو(اهرمن).
یکی من خوب یکی من بد
هرچه در چرخه ی این دو مینو قرار بگیرد واقعیت دارد اما حقیقت مطلق خارج این چرخه هستی خواهد داشت و یکی از خصوصیات اشا این است که در این چرخه هستی نمی گیرد بلکه ان را در بر می گیرد
اما ماهیت نیایش عشق ورزیدن است به راستی نماز یک واژه ی اوستایی به چم نزدیکی جستن و آرزوی یکی شدن و نزدیکی به چیزی یا کسی است
اهورا مزدا پیش از هرچیز یک اراده ی استوار دارد و از ان روی که فروزه های اهورایی پایدار و همیشگی هستند فروزه هایی چون خشم , قهر ,... که فروزه های کوتاه مدت و هیجانی و ویژه ی انسان و حیوان و... است , در اهورامزدا راهی ندارد. بنابراین هنجار بی انتهای اشا هرگز خلاف خود عمل نمی کند مانند مدیری که با دانایی تصمیمی درست گرفته و هرگز از تصمیم خود باز نمی گردد چون هم با اراده و راسخ است هم تصمیمش درست ترین بوده...
اما مطمئنا هنجار هستی کراندار و محدود نیست زمان نیایش و عشق ورزیدن و نماز خواندن , شما برپایه ی هنجار هستی از راه اندیشه , گفتار و کردار یا یکی از این ها کنشی ورزیده اید که واکنش ان را برپایه ی هنجار اشا و اراده ی مزدایی دریافت می کنید. زمانی که شما به جهان عشق بورزید عشق دریافت خواهید کرد اما دقت کنید که واکنش ها همیشه کوتاه برد و محدود و انگونه که بسیاری می اندیشند نیستند.
گاهی شما در نیایش و ارزوی رسیدن به هدفی ویژه هستید رخدادهای ناگواری در زندگی شما رخ میدهند و شما اندوهگین می شوید اما باید بدانید که جهان و اشا دست بکار شده اند تا شما را به باور و نیایش و نماز خودتان برسانند (دقت کنید منظور از نیایش تنها خواندن دعا نیست!) و گاهی برای رسیدن به برخی هدف ها باید ناگواری های بسیاری که گمانش را هم نمی کنید رخ دهد تاشما به باور خودتان برسید. جهان گویاست و به خوبی نیایش درونی و باور شما را می داند هرگز در این اندیشه نباشید که مثلا فردا مهمان به خانه ی ما نیاید! چون فعل منفی شما مهم نیست بلکه اندیشه ی امدن مهمان که نیاز و نماز و نیایش شما شده اهمیت دارد و جهان ان را به شما می رساند!
این گوشه ای از هنجار هستی است که امروزه قانون جذب نامیده می شود و اشوزرتشت هزاران سال پیش ان را به نیکی شناخت و شناساند

امیدوارم پاسخ خود را گرفته باشید
باز هم چشم به راه هم سخنی با شما نیکان هستم

«#آتران_شهبانوی_زرتشتی»
3753 زرتشتی



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

دوستان و همراهان کانال پرواز واندیشه🍃


کتاب انسان در جستجوی معنا اثر ویکتورفرانکل دراین کانال به اشتراک گذاشته شد
كتاب بعدى بزودى معرفى خواهد شد.

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#انسان_در_جستجوي_معنا
دکتر ویکتور فرانکل نویسنده
دکتر نهضت صالحیان-مهین میلانی برگرداننده



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص138

این توجه عصبی به »خود« نیست که با تحقیر و سرزنش می تواند دور تسلسل زیان آور را متوقف کند، کلید بهبودي در »فراخود رونده« است. عصبیت ها )نوروزهاي( قومی1 هر عصري نوروزهاي قومی ویژه ي خود را دارد. و لذا نیازهاي درمانی دوره، روان درمانی مناسب عصر خود را می طلبد. »خلاء وجودي« را که نوروز توده هاي نسل حاضر است، می توان نهیلیسم2 یا پوچگرایی فردي نامید. زیرا نهیلیسم عبارت است از مکتب پوچی و بی معنایی زندگی. اگر روان درمانی، خود را از قید تاثیرات روال کنونی فلسفه نهیلیسم آزاد نکند، تنها قادر خواهد بود به جاي آنکه به امکانات درمانی آن بپردازد، نشانه هاي این نوروز توده اي را مشخص و معرفی کند. در این صورت است که روان درمانی نه تنها منعکس کننده اندیشه هاي نهیلیستی خواهد شد، بلکه هم چنین ناخواسته و نادانسته به جاي ارائه سیماي راستین انسان، تصویري کاذب و کاریکاتوریستی در ذهن بیمار ترسیم می کند. اولا باید توجه داشت که خطري عظیم در آموزش این تئوري که »انسان چیزي نیست مگر حاصل عوامل زیستی، روانی ، اجتماعی، و یا انسان محصول توارث و محیط است«، نهفته است. چنین نظریه اي انسان را دستگاهی خودکار و بی اراده معرفی می کند و به ماهیت واقعی او توجهی ندارد. چنین شیوه اندیشه محدود و »تقدیرگرایانه3« به وسیله آنگونه روان درمانی هایی که آزادي بشر را نادیده می گیرند، پرورده و تقویت می شوند. البته تردیدي نیست که انسان موجودي است فانی، و میدان آزادي او محدود است. آزادي او در انتخاب شرایط و عوامل نیست، بلکه او داراي آن آزادي و اختیار است که در برخورد با شرایط چه واکنش


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص139

و برخوردي را انتخاب کند. مثلا اگر موي من رو به سفیدي گذاشته است و من بر خلاف خیلی ها به سلمانی نرفته و آنرا رنگ نکرده ام خود نوعی آزادي انتخاب است. بنابراین در بسیاري از امور سهمی از آزادي و انتخاب براي انسان باقی مانده! حتا اگر آن ، رنگ کردن موي سفید باشد. انتقاد از جبرگرایی مطلق1 روانکاوي به کرات به خاطر جانبداري از غریزه جنسی مورد ملامت و سرزنش قرار گرفته است. البته من تردید دارم که این عیب جویی بر حق باشد. اما به نظر من آنچه که نادرست تر و خطرناکتر است، جانبداري از جبر مطلق است. منظور من اشاره به فرضیه ها و مکتبهایی است که آزادي و قدرت انسان را در مواجه با شرایط و رویدادهاي زندگی نادیده می گیرند. انسان موجودي نیست مشروط که رفتارش قابل پیش بینی در قالب شرایط باشد، بلکه او در هر لحظه تصمیم می گیرد که تسلیم شرایط بشود و یا ایستادگی کند. به واژه اي دیگر انسان موجودي است که در نهایت، خود سرنوشت خویش را به دست می گیرد. انسان ، تنها زندگی نمی کند بلکه در هر لحظه تصمیم می گیرد و اراده می کند که چگونه زندگی کند و لحظه اي دیگر چگونه باشد. به مبناي همین اصول است که هر انسانی آزادي این را دارد که در هر لحظه تغییر کند بنابراین این توانایی پیش بینی انسان تنها در چهارچوب وسیع بررسی هاي آماري گروه هاي وسیع امکان پذیر است و بس. و شخصیت فردي اساسن غیر قابل پیش بینی مانده است. مبناي هر پیش بینی بر شرایط زیستی، روانی و اجتماعی ، استوار است ولی یکی از جنبه ها و ویژگی هاي وجودي انسان همانا ظرفیت او براي


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص140

چیره شدن بر این شرایط و فراتر رفتن از آنهاست. بر همین روال انسان نهایتا به »خودفراروندگی« خویش تحقق می بخشد، زیرا انسان اصولن موجودي از »خودفرارونده1«، است. بگذارید شرح حال دکتر »ج« را برایتان بازگو کنم. او تنها آدمی بود که من در همه عمرم توانسته ام شیطان مجسم لقب بدهم. موجودي ابلیسی. زمانی که من او را می شناختم به »جلاد توده هاي اشتاین هوف2« شناخته شده بود. اشتاین هوف بیمارستان بزرگ روانی وین است که در زمان تصرف وین، بدست نازیها افتاد. وقتی نازیها برنامه »کشتار بی درد3« را آغاز کردند، این ابلیس رشته زندگی بیماران روانی این بیمارستان را در دست گرفت و در کار خود آنچنان ماهر و متعصب بود که نگذاشت یک بیمار روانی از کوره گاز جان سالم بدر برد. پس از پایان جنگ وقتی به وین بازگشتم، پرسیدم بر سر دکتر »ج« چه آمده است؟ به من گفتند که روسها او را در یکی از اتاقهاي همین بیمارستان زندانی کردند، اما روز بعد در زندان باز بود و دیگر کسی او را ندید. چنین پنداشتم که او هم مانند بسیاري از هم ردیفانش آزاد شده و به آمریکاي لاتین گریخته است. تا اینکه در این اواخر یکی از سیاستمداران پیشین اتریش که مدتی پشت پرده ي آهنین زندانی بود به من مراجعه کرد. در حین معاینه هاي عصبی و روانی به من گفت که مدتی در سیبري و سپس در زندان معروف »لوبی یانکا4« در مسکو زندانی بوده و غیر مترقبه پرسید : »آیا دکتر ج را می شناسم؟« پاسخ آره بود و او چنین ادامه داد. »من با او در زندان لوبی یانکا آشنا شدم او در همانجا و با بیماري سرطان مثانه در چهل سالگی مرد.


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص141

آسیب دیده مغزي که قابل تعمیر نیست؟ اگر بیمار چیزي بیشتر از این ماشین آسیب دیده نیست، کشتار بی درد اشتاین هاف، مجاز می نماید. روانپزشکی انسانی شده1 در حقیقت براي مدتی طولانی، یعنی حدود نیم قرن روانپزشکی کوشیده بود تا ثابت کند که مغز انسان چیزي جز یک مکانیسم نیست، و در نتیجه درمان بیماریهاي روانی تنها یک تکنیک و روش گردید. به نظر من این رویاها دیگر پایان یافته است. آنچه که امروزه از خلال ابرها در افق پدیدار گشته، طب به روانشناسی روي کرده نیست، بلکه روانپزشکی انسانی شده است. پزشکی که هنوز نقش خود را نقش یک تکنسین می داند، باید اذعان کند که او بیمارش را چیزي نمی بیند، مگر یک ماشین. در حالی که بیمار او انسانی است در پشت پرده مرض. انسان شیئی در میان اشیاء دیگر نیست. اشیاء اختیاري از خود ندارند، ولی انسان موجودي است که در نهایت خودمختار و برگزیننده. در قالب محدودیت هاي موهبتی و محیطی آنچه که او شده چیزي است که خود ساخته، در اردوگاه کار اجباري، در این آزمایشگاه انسانی و در آنجایی که انسانیت به محک کشیده شد، به طور مثال ما شاهد و ناظر زندگی رفقایی بودیم که بعضی از آنها چون درندگان و پاره اي دیگر چون قدیسین رفتار می کنند.


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص142

ایمان روانپزشکی1 چنین چیزي وجود ندارد که بتواند انسان را تا حدي مشروط و مهار کند که هیچ گونه آزادي حتا به مقدار کم براي او باقی نگذارد. در بیمارستان نوروتیک )روان نژند( و سایکوتیک )روان پریش( هم هنوز قدري آزادي باقی می ماند. ممکن است این آزادي واقعا محدود باشد ولی به هر حال وجود دارد. در واقع حتا جنون )روان پریشی( نیز توانا نیست به ابعاد ژرف شخصیت بیمار دست یابد. این موضوع مرا به یاد پیرمردي شصت ساله می اندازد که به خاطر توهم هاي شنوایی نزد من آمده بود. او سالها بود که از این بیماري رنج می برد و اطرفیانش همه او را دیوانه و احمق می پنداشتند. ولی هنوز گیرایی عجیبی در این مرد بود. می گفتند وقتی کودکی بیش نبوده، آرزو داشته کشیش بشود، ولی نشد. و تنها دلش به این خوش بود که یکشنبه ها در گروه آواز کلیسا آواز بخواند. خواهرش که همراه او بود گزارش داد که گاه بسیار هیجان زده و برانگیخته می شد ولی معمولا در آخرین لحظات کنترل خود را باز می یافت. من به درك و کشف تکاپوي روانی و نیروي محرکه این کنترل، بسیار علاقمند شدم. از جایی که بیمار تعلق خاطر محسوسی به خواهر داشت، تصور کردم این علاقه عامل باز دارنده او در وقت هیجان است. از اینرو از او پرسیدم » به خاطر چه کسی و چگونه قدرت کنترل خود را بدست می آوري و چطور؟« چند لحظه اي مکث کرد و پاسخ داد » به خاطر خدا«. در این لحظه، ژرفاي شخصیت او آشکار شده بود، و در انتهایی ترین لایه این ژرفا؛ صرف نظر از فقر عقلانی، زندگی مذهبی اصیلی نمایان گردیده بود. یک بیمار »روان پریش« غیر قابل درمان ممکن است، کارآیی و مفید بودن خود را از دست داده باشد، ولی هنوز شان و مقام انسانی در او مانده است. این همان چیزي است که من ایمان روانپزشکی خویش نامیده ام. بدون این ایمان، روانپزشک بودن ارزش چندانی ندارد. به خاطر چه کسی؟ تنها به خاطر ماشین


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص143

آسیب دیده مغزي که قابل تعمیر نیست؟ اگر بیمار چیزي بیشتر از این ماشین آسیب دیده نیست، کشتار بی درد اشتاین هاف، مجاز می نماید. روانپزشکی انسانی شده1 در حقیقت براي مدتی طولانی، یعنی حدود نیم قرن روانپزشکی کوشیده بود تا ثابت کند که مغز انسان چیزي جز یک مکانیسم نیست، و در نتیجه درمان بیماریهاي روانی تنها یک تکنیک و روش گردید. به نظر من این رویاها دیگر پایان یافته است. آنچه که امروزه از خلال ابرها در افق پدیدار گشته، طب به روانشناسی روي کرده نیست، بلکه روانپزشکی انسانی شده است. پزشکی که هنوز نقش خود را نقش یک تکنسین می داند، باید اذعان کند که او بیمارش را چیزي نمی بیند، مگر یک ماشین. در حالی که بیمار او انسانی است در پشت پرده مرض. انسان شیئی در میان اشیاء دیگر نیست. اشیاء اختیاري از خود ندارند، ولی انسان موجودي است که در نهایت خودمختار و برگزیننده. در قالب محدودیت هاي موهبتی و محیطی آنچه که او شده چیزي است که خود ساخته، در اردوگاه کار اجباري، در این آزمایشگاه انسانی و در آنجایی که انسانیت به محک کشیده شد، به طور مثال ما شاهد و ناظر زندگی رفقایی بودیم که بعضی از آنها چون درندگان و پاره اي دیگر چون قدیسین رفتار می کنند.


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه

ص144

انسان هر دو استعداد و توان را در درون خود دارد، و اینکه کدامیک شکوفا شود وتحقق پذیرد بیشتر بستگی به تصمیم فرد دارد، تا شرایط و اوضاع و احوالی که در آن قرار گرفته است. نسل ما نسلی واقع بین است. ما کم کم به جایی رسیده ایم که انسان را آنگونه که واقعا هست، ببینیم و بشناسیم. انسان از یکسو، همان موجودي است که اتاق گاز و کوره هاي آدم سوزي آشوویتس را ساخته و از دیگر سو، همان موجودي است که با جرات و شهامت با یاد نام خداوند و خواندن دعاي »شمایسراییل1« به کوره هاي آدم سوزي پا نهاده است.

#پایان



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷

@flith کانال پروازفکرواندیشه



#آشنایی_با_مکتب_سورئاليسم :
بخش دوم

زندگي در رويا پديده‌اي واقعي است و نمودهاي رويا و بيداري زندگي و واقعيت را در محتوا دارد، پس چرا بايد الهامات و مکاشفات آن را ناديده بگيريم. سالوادور دالي نقاش مي‌ گويد: ‌روزها را ناخودآگاه در جستجوي روياهاي از دست رفته مي ‌گذرانيم، وقتي آن را مي ‌يابيم به نظر مي ‌رسد که از قبل آن ها را مي ‌شناختيم و از نظاره آن ها غرق رويا مي ‌شويم.
ديوانگان چون از واقعيت بيروني فرار مي ‌کنند به واقعيت دروني خويش مي ‌رسند، حاکميت خيال در ديوانگان ذهن آن ها را به سرور و خوشي مي ‌برد، ديوانگان از آداب و رسوم و عادت‌ هاي متداول و معمول به دور مي ‌افتند و آن ‌چنان از هذيان خود لذت مي ‌برند که افراد عادي از آن بي ‌خبرند و چون بررسي هذيان آنان به ما واقعيت‌ هايي را مي ‌نماياند پس توصيه مي ‌شود با ورزش ذهني تا مرز جنون عقل پيروي کرد تا از چنگ قراردادهاي اجتماعي و آداب و عادت‌ ها آزاد شد و انديشه را در مکاشفه به سخن واداشت.

ديوانه با توسل به انديشه‌اش رنگ مسخره‌اي به اشياي اطرافش مي ‌دهد و واقعيت ‌ها را در ذهنش مي ‌ريزد و ذهن خود را به پذيرش تحول و شکل ديگر آن اشيا وا مي ‌دارد به ‌طور مثال چوبي را اسب و برگ درختي را گنجشک تصور مي‌ کند.
سالوادور دالي نقاش سوررال دراين رابطه مي ‌گويد: اگر يک اتومبيل غول ‌آساي گچي بسازيم و به آن شکل آدم دهيم، سپس آن را با لباس زنانه آرايش کنيم و در خاک کنيم و يک ساعت ديواري به نشانه سنگ قبر بالاي سرش بگذاريم، اين يک کار سوررئاليستي است که با کمترين کار بيشترين توهم را بر مي‌ انگيزد. اين ها فقط در عالم خيال امکان دارد، هيچ‌ گونه لذتي ندارد فقط خراب کردن اشياي عقلاني است، ابزار سوررئاليست ‌ها جنون و انتقادات و هذياني است که هيچ‌ گونه ريشه عقلي ندارد. سوررئاليست ‌ها معتقدند که نوشتارهاي سحر‌آميز در حالت خواب و بيداري نگاشته مي ‌شود، جمله‌اي به ذهن مي‌ رسد در رويا به خواب مي ‌آيد و حالت گيرندگي و پذيرندگي ايجاد مي ‌کند، همانند يک پرسش بي ‌کلام و پنهان و پاسخ آشکار و معلوم در يک محاوره. در هر شبانه‌ روز با درگيري ذهن و رويا با ظهور واژه‌ ها و جملاتي ساخته مي ‌شوند و با ايجاد خلأ ضمير پنهان آدم زبان باز مي‌ کند، اين يک قمار ذهن است که بازنده‌اي ندارد، اين ها به آدم قدرت مي‌ دهد تا از چنگ افسردگي و پريشاني وارهد. سوررئاليست ‌ها اعتقادي به خواب مغناطيسي دارند و مي ‌گويند کسي را هيپنوتيسم کنيد و پاسخ سوال‌ هايتان را از او يادداشت کنيد، سپس جواب همان سوال ‌ها را در بيداري از او بخواهيد و هر دو پاسخ‌ ها را با هم مطابقت کنيد به کشف جديد نايل خواهيد آمد. هيپنوتيسم وسيله جهش نيروي رواني و هنري است. اول با تمرکز حواس و ذهن در کاري که بايد انجام گيرد، سپس با رهايي فرد از چنگ عوامل بازدارنده آن. بايد کلمات را به حال خود گذاشت تا آزادانه دنبال هم کشيده شوند و در همان کتاب ميدان ‌هاي مغناطيسي در يک مناظره دونفره به هم ديگر مي‌ گويند: ‌شاعران صداهايي را که از سخنان گنگ و مبهم دهليز ضميرشان مي ‌شنوند بر روي کاغذ مي ‌آورند و قلمي مي‌ کنند. شاعران الهام را به فرمان در مي ‌آورند و از هذيان‌ هاي خود چيزي درک مي‌ کنند که فقط خودشان و هنرمندان قادر به فهميدن آن هستند. خواننده اشعار سوررئاليستي بايد از آن انتظار فهميدن نداشته باشد، بايد همان ‌طوري آن را در ذهن خود پذيرا باشد. شعر سوررآليستي فعاليت ذهن شاعر است نه وسيله بيان، بايد شاعران را همانند جادوگران قديم که روانکاوي فرويد شکل جديد آن است قبول داشت و از آن ها تقليد کرد.

#منوچهر_جراح_‌زاده
منبع: روزنامه رسالت – شماره 6276




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#راه

دردی ست در دلم ،
بر خاک می نشاندم
هر دم.
باور ندارم اکنون
زاغان تیره پوش
خنیاگران غم زده ی این دشت روشن اند،
هر روز
آسمان روشن این دشت سبز را
با سمفونی عزا
غمرنگ می کنند.
من لیک می روم
با مشعلی به روشنی رستخیز خویش.
در راه توشه ام
آواز های مرده ی این قوم سرد را
بر دوش می کشم.
دردی ست در دلم
فریاد می زنم:
آه ای سپیده دم
کو آن فروغ و روشنی خورشید
گرم تو ؟
کو آن طلوع نور ؟
تنها دمی،
تنها دمی نظری کن بر این عشیره ی تلخ
کین قوم تیره بخت
دیری ست تا روشنی آفتاب را
از یاد برده است.
از آسمان ولی
بانگی نیامد از پی ناله های من
آری،
بیهوده انتظاری ست
چشم امید بر آن مغرور،
دور دست دوختن.
با مشعلی به دست
-اما-
من میروم هنوز
و ندر میان راه
هر جا که کوره ای
خاموش و بی سرود
بر جای مانده است،
هر جا لبان عشق
سرودی نخوانده است ،
با آتش دلم
با مشعلی به روشنی چشم های تو
من
نور زندگی
بر پای می کنم ،
من
می روم هنوز
با مشعلی به دست.

#بابک_صفرنژاد


@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

#آشنایی_با_مکتب_سورئاليسم :
بخش اول

پس از جنگ جهاني اول در هرج و مرج اجتماعي و ادبي اروپا ناگهان مکتب ادبي سورئاليسم“روي حقيقت” بر مزار مکتب دادائيسم سبز شد، بعضي از پيروان مکتب دادا به سورئاليسم روي آوردند و همانند اغلب مکاتب ادبي، اول با شعر وارد ميدان شدند. اولين کتاب سورئاليستي به نام ميدان مغناطيسي توسط آندره برتون، لوئي آراگون و فيليپ سوپو انتشار يافت. نشريه داداها تغيير جهت داد به نوشتن مطالب برتر و به حقيقت برتر و ضمير پنهان پرداخت، نخستين نشريه سورئاليست ‌ها به‌نام انقلاب سورئاليستي با همکاري برتون و مديريت پير ناويل و بنژامن پره، ظهور مکتب سورآليستي را اعلام داشت. آندره برتون نوشت: راز سورئاليسم آن است که بايد دانست چيز ديگري پشت ظاهر است، سورئاليسم کار فکري است که به‌ وسيله زبان و قلم يا هر هنر ديگري مي ‌خواهد جريان واقعي تفکر را بيان کند. بالاخره معلوم شد که سورئاليست زبان تشنجات و هيجانات زمان است و دعوتي به عصيان و فرياد عليه ناهماهنگي ‌هاي زمان. نماياندن زشتي ‌ها و پلشتي ‌ها و واقعيت ‌هاي اجتماعي است. انتقال انديشه، کنکاش رواني، کشف ماهيت پديده‌ها و واقعيت برتر، عمق‌يابي، تقابل هوش و ماده، رها شدن از خويش، آهنگين کردن فکر و فعاليت ذهني و دروني است و عقيده دارند که شعر از تصوير ذهني شکل معيني به مفهوم نهادي آن پل مي ‌زند و جهان شگفتي را در جهان واقع مي ‌بيند. سراسر زندگي بهانه شعر است، همه‌ کس شاعر است کافي است که نگاهش را از افق محدود خود برگرداند تا جهان شگفت را ببيند. فکر بايد آهنگ ‌دار باشد، هنر يعني رهايي ذهن از محدوديت ‌ها و آزاد کردن ابهام ها، در غير اين ‌صورت کوشش براي آزادي به ايهام شاعرانه دهنه مي ‌زند. راز آفرينش ‌هاي هنري فقط در رويا وجود دارد. ديوانگي بهتر از تدبير و نيرنگ است، بايد از تشتت منطق تا مرز پوچي و از پوچي تا مرز عقل طاغي استفاده کرد. بايد ديوار بين عقل و جنون را خراب کرد. با اين ترتيب در فلسفه علمي به روانکاوي فرويد معتقدند، در فلسفه اخلاقي با هر نوع جهت‌ گيري مخالفند، در فلسفه اجتماعي مي‌ خواهند انسان ‌ها آزاد باشند.
ر موارد طنز، قانون عليت، رويا و ديوانگي را به شرح ذيل توجيه مي‌ کنند. حقارت‌ ها و پوچي‌ هاي دنيا را بايد با تمسخر و طنز احساس کرد، طنز بهترين سلاح براي تخريب جهان فاسد است و امتياز بزرگي است تا در ضمير پنهان انسان‌ ها نفوذ کند، طنز نيروي ما را در مقابل مصائب و دردها زياد مي‌ کند و با ايجاد رابطه غيرمنطقي و غيرمعمول به درک واقعيت ‌ها مي ‌رسد، طنز دگرگون‌ کننده روح سرکش آدمي است. زندگي را بايد همانند يک تماشاگر از روي بالکن خانه رصد کرد. در دنياي حقيقي روابطي وجود دارد که ذهن را بيدار مي ‌کند، هر جا که قدرت تخيل ذهن آزاد باشد واقعيت برتر تجلي مي‌ کند، قانون عليت را بايد خراب کرد. فعاليت خود به خود ذهن، يکي از فعاليت‌ هاي الهام‌ بخش است، واقعيت رويا کمتر از بيداري نيست. در عالم رويا همه چيز آسان و ساده و طبيعي است. مشکل امکان داشتن و نداشتن مطرح نيست، رويا همانند انديشه يکي از وسايل معرفت است و به آدم فرصت مي ‌دهد تا در خود فرو رود، با رويا آدم به خويشتن خويش مي ‌رسد و خاطرات سرکوب شده ذهنش آزاد مي ‌گردد.

ادامه👇👇👇


@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

[Forwarded from پرواز فکر واندیشه]
@flith کانال پروازفکرواندیشه



#آشنایی_با_مکتب_سورئاليسم :
بخش دوم

زندگي در رويا پديده‌اي واقعي است و نمودهاي رويا و بيداري زندگي و واقعيت را در محتوا دارد، پس چرا بايد الهامات و مکاشفات آن را ناديده بگيريم. سالوادور دالي نقاش مي‌ گويد: ‌روزها را ناخودآگاه در جستجوي روياهاي از دست رفته مي ‌گذرانيم، وقتي آن را مي ‌يابيم به نظر مي ‌رسد که از قبل آن ها را مي ‌شناختيم و از نظاره آن ها غرق رويا مي ‌شويم.
ديوانگان چون از واقعيت بيروني فرار مي ‌کنند به واقعيت دروني خويش مي ‌رسند، حاکميت خيال در ديوانگان ذهن آن ها را به سرور و خوشي مي ‌برد، ديوانگان از آداب و رسوم و عادت‌ هاي متداول و معمول به دور مي ‌افتند و آن ‌چنان از هذيان خود لذت مي ‌برند که افراد عادي از آن بي ‌خبرند و چون بررسي هذيان آنان به ما واقعيت‌ هايي را مي ‌نماياند پس توصيه مي ‌شود با ورزش ذهني تا مرز جنون عقل پيروي کرد تا از چنگ قراردادهاي اجتماعي و آداب و عادت‌ ها آزاد شد و انديشه را در مکاشفه به سخن واداشت.

ديوانه با توسل به انديشه‌اش رنگ مسخره‌اي به اشياي اطرافش مي ‌دهد و واقعيت ‌ها را در ذهنش مي ‌ريزد و ذهن خود را به پذيرش تحول و شکل ديگر آن اشيا وا مي ‌دارد به ‌طور مثال چوبي را اسب و برگ درختي را گنجشک تصور مي‌ کند.
سالوادور دالي نقاش سوررال دراين رابطه مي ‌گويد: اگر يک اتومبيل غول ‌آساي گچي بسازيم و به آن شکل آدم دهيم، سپس آن را با لباس زنانه آرايش کنيم و در خاک کنيم و يک ساعت ديواري به نشانه سنگ قبر بالاي سرش بگذاريم، اين يک کار سوررئاليستي است که با کمترين کار بيشترين توهم را بر مي‌ انگيزد. اين ها فقط در عالم خيال امکان دارد، هيچ‌ گونه لذتي ندارد فقط خراب کردن اشياي عقلاني است، ابزار سوررئاليست ‌ها جنون و انتقادات و هذياني است که هيچ‌ گونه ريشه عقلي ندارد. سوررئاليست ‌ها معتقدند که نوشتارهاي سحر‌آميز در حالت خواب و بيداري نگاشته مي ‌شود، جمله‌اي به ذهن مي‌ رسد در رويا به خواب مي ‌آيد و حالت گيرندگي و پذيرندگي ايجاد مي ‌کند، همانند يک پرسش بي ‌کلام و پنهان و پاسخ آشکار و معلوم در يک محاوره. در هر شبانه‌ روز با درگيري ذهن و رويا با ظهور واژه‌ ها و جملاتي ساخته مي ‌شوند و با ايجاد خلأ ضمير پنهان آدم زبان باز مي‌ کند، اين يک قمار ذهن است که بازنده‌اي ندارد، اين ها به آدم قدرت مي‌ دهد تا از چنگ افسردگي و پريشاني وارهد. سوررئاليست ‌ها اعتقادي به خواب مغناطيسي دارند و مي ‌گويند کسي را هيپنوتيسم کنيد و پاسخ سوال‌ هايتان را از او يادداشت کنيد، سپس جواب همان سوال ‌ها را در بيداري از او بخواهيد و هر دو پاسخ‌ ها را با هم مطابقت کنيد به کشف جديد نايل خواهيد آمد. هيپنوتيسم وسيله جهش نيروي رواني و هنري است. اول با تمرکز حواس و ذهن در کاري که بايد انجام گيرد، سپس با رهايي فرد از چنگ عوامل بازدارنده آن. بايد کلمات را به حال خود گذاشت تا آزادانه دنبال هم کشيده شوند و در همان کتاب ميدان ‌هاي مغناطيسي در يک مناظره دونفره به هم ديگر مي‌ گويند: ‌شاعران صداهايي را که از سخنان گنگ و مبهم دهليز ضميرشان مي ‌شنوند بر روي کاغذ مي ‌آورند و قلمي مي‌ کنند. شاعران الهام را به فرمان در مي ‌آورند و از هذيان‌ هاي خود چيزي درک مي‌ کنند که فقط خودشان و هنرمندان قادر به فهميدن آن هستند. خواننده اشعار سوررئاليستي بايد از آن انتظار فهميدن نداشته باشد، بايد همان ‌طوري آن را در ذهن خود پذيرا باشد. شعر سوررآليستي فعاليت ذهن شاعر است نه وسيله بيان، بايد شاعران را همانند جادوگران قديم که روانکاوي فرويد شکل جديد آن است قبول داشت و از آن ها تقليد کرد.

#منوچهر_جراح_‌زاده
منبع: روزنامه رسالت – شماره 6276




@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه

روزی «چشم» گفت:
من، آن سوی این دره ها کوهی می بینم، پوشیده در غباری لاجوردی!
آیا زیبا نیست؟

«گوش» شنید و درحالی که با دقت گوش سپرده بود گفت:
اما کوه کجاست؟ آنرا نمی شنوم.

سپس «دست» به سخن آمده و گفت:
بیهوده در تلاشم که آنرا حس یا لمس کنم. نمی توانم کوهی بیابم.

و «بینی» گفت:
کوهی وجود ندارد، چون نمی توانم ببویمش.

آنگاه «چشم» به سوی دیگر برگشت
و دیگران درباره ی خیال باطل و عجیب «چشم» با هم حرف زدند.

آنها گفتند: باید برای چشم، اتفاقی افتاده باشد!!!

#من_دیوانه_نیستم
#جبران_خلیل_جبران
#محسن_نیک_بخت



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه


#غلط_ننویسیم

🔴اسطبل

#اسطبل/اصطبل: اصل این کلمه لاتینی است و املای آن به هر دو صورت اسطبل و اصطبل در متون فارسی و عربی به کار رفته و هر دو صحیح است.
#الف


📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️