@flith کانال پروازفکرواندیشه
گنجشکک اشی مشی نام متلی ایرانی با ریشه کازرونی است که ابتدا پری زنگنه و بعد فرهاد مهراد ترانهای بر اساس آن خواندهاند.اهنگ این کار از اسفندیار منفردزاده بود. این ترانه در فیلم گوزنها اجرا شدهاست. داستان این متل سیاسی و اعتراضی بوده و در روایتهای مختلفی منتشر شدهاست. روایت کازرونی این متل که ساخته شاعر و نویسنده کازرونی حسن حاتمی است برای چاپ به احمد شاملو سپرده می شود که با گویش تهرانی توسط احمد شاملو در سال ۱۳۴۰ منتشر شدهاست.
گنجشکک اشی مشی از تاج شاه یاقوتی میدزدد تا به بچههایش بدهد تا با آن بازی کنند. اما در میان راه آن را به پیرزنی میبخشد تا به زندگیاش سر و سامان بدهد. پس از آن گنجشکک به دزدی رابین هود وار جواهرات شاه و بخشش این جواهرات به مردم ادامه میدهد. او برای اینکه شناخته نشود هر بار خود را در حوض نقاشی به رنگی دیگر در میآورد.
اشی مشی در گویش کارزونی مخفف «با شاه منشین» و به مفهوم کسی است که با شاه نمینشیند و از حاکم و شاه و حکومت جانبداری نمیکند و طبع بالا و عزت نفس دارد.
داستان بار سیاسی و اعتراضی داشته و فرهاد مهراد نیز با جایگزین کردن کلمه «حاکم» به جای «حکیم» بر این بار سیاسی و اعتراضی افزودهاست
انتخاب یک پرنده آزاد به عنوان شخصیت اصلی داستان، رنگ به رنگ شدن و تغییر چهره او، تقابل رنگهایی که گنجشکک خود را به آن میآمیزد "وجه مثبت رنگها" با رنگهای گوناگون جواهرات پادشاه "وجه منفی رنگها"، همگی از نکات برجسته داستان هستند
در سال ۱۳۴۰ این متل "با روایت کازرونی در کتاب هفته کیهان به سردبیری احمد شاملو منتشر شد. احمد شاملو گویش کازرونی آن را به گویش تهرانی برگرداند.
گنجشکک اشیمشی
لب بوم ما مشین
بارون میاد خیس میشی
برف میاد گولّه میشی
میافتی تو حوض نقاشی
میگیرتت فراش باشی
میکشتت قصاب باشی
میپزتت آشپزباشی،
میخورتت حاکمباشی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
گنجشکک اشی مشی نام متلی ایرانی با ریشه کازرونی است که ابتدا پری زنگنه و بعد فرهاد مهراد ترانهای بر اساس آن خواندهاند.اهنگ این کار از اسفندیار منفردزاده بود. این ترانه در فیلم گوزنها اجرا شدهاست. داستان این متل سیاسی و اعتراضی بوده و در روایتهای مختلفی منتشر شدهاست. روایت کازرونی این متل که ساخته شاعر و نویسنده کازرونی حسن حاتمی است برای چاپ به احمد شاملو سپرده می شود که با گویش تهرانی توسط احمد شاملو در سال ۱۳۴۰ منتشر شدهاست.
گنجشکک اشی مشی از تاج شاه یاقوتی میدزدد تا به بچههایش بدهد تا با آن بازی کنند. اما در میان راه آن را به پیرزنی میبخشد تا به زندگیاش سر و سامان بدهد. پس از آن گنجشکک به دزدی رابین هود وار جواهرات شاه و بخشش این جواهرات به مردم ادامه میدهد. او برای اینکه شناخته نشود هر بار خود را در حوض نقاشی به رنگی دیگر در میآورد.
اشی مشی در گویش کارزونی مخفف «با شاه منشین» و به مفهوم کسی است که با شاه نمینشیند و از حاکم و شاه و حکومت جانبداری نمیکند و طبع بالا و عزت نفس دارد.
داستان بار سیاسی و اعتراضی داشته و فرهاد مهراد نیز با جایگزین کردن کلمه «حاکم» به جای «حکیم» بر این بار سیاسی و اعتراضی افزودهاست
انتخاب یک پرنده آزاد به عنوان شخصیت اصلی داستان، رنگ به رنگ شدن و تغییر چهره او، تقابل رنگهایی که گنجشکک خود را به آن میآمیزد "وجه مثبت رنگها" با رنگهای گوناگون جواهرات پادشاه "وجه منفی رنگها"، همگی از نکات برجسته داستان هستند
در سال ۱۳۴۰ این متل "با روایت کازرونی در کتاب هفته کیهان به سردبیری احمد شاملو منتشر شد. احمد شاملو گویش کازرونی آن را به گویش تهرانی برگرداند.
گنجشکک اشیمشی
لب بوم ما مشین
بارون میاد خیس میشی
برف میاد گولّه میشی
میافتی تو حوض نقاشی
میگیرتت فراش باشی
میکشتت قصاب باشی
میپزتت آشپزباشی،
میخورتت حاکمباشی
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴 آج / عاج
#آج_عاج: این دوکلمه را نباید به جای هم به کار برد.
آج واژه فارسی است به معنای برجستگیهای منظم برسطح یک شی مانند سطح سوهان. آژ و آژده و آجیده و آجیدن و آجین نیز از همین خانواده است
ولی عاج عربی است به معنای ماده ظریف وسختی به رنگ سفید شیری که بدنه اصلی دندانهای فیل وبعضی دیگر از جانوران را تشکیل می دهد.
آج امروزه بیشتر درمورد لاستیک اتومبیل به کار می رود.بسیاری دراستعمال این واژه اشتباه می کنند ومی پندارند که در این مورد باید عاج بگویند وحال آنکه عاج ربطی به لاستیک ندارد ودرساخت آن مطلقا مصرف نمیشود.
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴 آج / عاج
#آج_عاج: این دوکلمه را نباید به جای هم به کار برد.
آج واژه فارسی است به معنای برجستگیهای منظم برسطح یک شی مانند سطح سوهان. آژ و آژده و آجیده و آجیدن و آجین نیز از همین خانواده است
ولی عاج عربی است به معنای ماده ظریف وسختی به رنگ سفید شیری که بدنه اصلی دندانهای فیل وبعضی دیگر از جانوران را تشکیل می دهد.
آج امروزه بیشتر درمورد لاستیک اتومبیل به کار می رود.بسیاری دراستعمال این واژه اشتباه می کنند ومی پندارند که در این مورد باید عاج بگویند وحال آنکه عاج ربطی به لاستیک ندارد ودرساخت آن مطلقا مصرف نمیشود.
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#اصطلاحات
#باج_سبیل
"شاه عباس اول" به سبیل علاقه خاصی داشت، تا حدی که آنرا آرایش صورت می دانست و در نگهداری و زیبای آن بسیار می کوشید و کسانی را نیز داشت، که به آنها به اصطلاح "سبیل چرب کن "می گفتند و این افراد، سبیل مرشد کامل را پیوسته می آراستند.
باری، سپاهیان و رجال حکومتی هم به تبعیت از شاه عباس همگی سبیل های خاصی می گذاشتند و شاه با توجه به بلندی و کوتاهی سبیل آنها مقرری پرداخت می کرد، و هرچه سبیل بلندترو آراسته تر بود، شخص صاحب سبیل از مزایای بیشتری برخوردار بود و به این پول اضافه که به خاطر سبیل داده میشود به اصطلاح "باج سبیل "می گفتند، این افراد بخاطر اینکه مورد توجه شاه قرار گرفته بودند، در ناحیه ای که حاکم آن بودند، از مردم عادی و طبقات فرودست پول و آذوقه اضافه ی تحت عنوان "باج سبیل" نیز دریافت می کردند.
اصطلاح "باج سبیل "به معنای پولی است که قلدری به زور ازضعیفی آنرا می ستاند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#اصطلاحات
#باج_سبیل
"شاه عباس اول" به سبیل علاقه خاصی داشت، تا حدی که آنرا آرایش صورت می دانست و در نگهداری و زیبای آن بسیار می کوشید و کسانی را نیز داشت، که به آنها به اصطلاح "سبیل چرب کن "می گفتند و این افراد، سبیل مرشد کامل را پیوسته می آراستند.
باری، سپاهیان و رجال حکومتی هم به تبعیت از شاه عباس همگی سبیل های خاصی می گذاشتند و شاه با توجه به بلندی و کوتاهی سبیل آنها مقرری پرداخت می کرد، و هرچه سبیل بلندترو آراسته تر بود، شخص صاحب سبیل از مزایای بیشتری برخوردار بود و به این پول اضافه که به خاطر سبیل داده میشود به اصطلاح "باج سبیل "می گفتند، این افراد بخاطر اینکه مورد توجه شاه قرار گرفته بودند، در ناحیه ای که حاکم آن بودند، از مردم عادی و طبقات فرودست پول و آذوقه اضافه ی تحت عنوان "باج سبیل" نیز دریافت می کردند.
اصطلاح "باج سبیل "به معنای پولی است که قلدری به زور ازضعیفی آنرا می ستاند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگی_در_حوادث_دوره_مصدق
سخنرانی دکتر محمد مصدق ۲۰ تير ۱۳۳۰، مجلس شورای ملی:
بهتر است بمیریم تا اینکه در کشور خود آزادی عمل نداشته باشیم.
اکنون آفتاب عمر من به لب بام رسیده و دیر یا زود باید به راهی بروم که همه ناگزیر، خواهند رفت ولی چه زنده باشم و چه نباشم، امیدوارم و بلکه یقین دارم که این آتش خاموش نخواهد شد و مردان بیدار کشور این مبارزه ملی را آنقدر دنبال میکنند تا به نتیجه برسند و اگر قرار باشد در کشور خود، آزادی عمل نداشته باشیم و بیگانگان بر ما مسلط باشند و رشتهای بر گردن ما بگذارند و ما را به هر سوی که میخواهند بکشند، مرگ بر چنین زندگیای ترجیح دارد و مسلم است که ملت ایران با آن سوابق درخشان تاریخی و خدماتی که به فرهنگ و تمدن جهان کرده است، هرگز زیر بار این ننگ نمیرود.
امروز مبارزه بزرگی را ملت ما شروع کرده است که هیچکس از ابهت آن غافل نیست، البته در اینگونه جنبشهای اجتماعی باید در مقابل هرگونه محرومیت ایستادگی کرد و در برابر آن آماده بود. هیچ مبارزهای هر قدر کوچک و ناچیز باشد، به آسانی به نتیجه نمیرسد؛ تا رنج نبری، گنج میسر نمیشود. در این راه نیز سعی ناکرده به جایی نتوان رسید.
۲۰ تير ماه ۱۳۳۰خورشيدی- مجلس شورای ملی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#درنگی_در_حوادث_دوره_مصدق
سخنرانی دکتر محمد مصدق ۲۰ تير ۱۳۳۰، مجلس شورای ملی:
بهتر است بمیریم تا اینکه در کشور خود آزادی عمل نداشته باشیم.
اکنون آفتاب عمر من به لب بام رسیده و دیر یا زود باید به راهی بروم که همه ناگزیر، خواهند رفت ولی چه زنده باشم و چه نباشم، امیدوارم و بلکه یقین دارم که این آتش خاموش نخواهد شد و مردان بیدار کشور این مبارزه ملی را آنقدر دنبال میکنند تا به نتیجه برسند و اگر قرار باشد در کشور خود، آزادی عمل نداشته باشیم و بیگانگان بر ما مسلط باشند و رشتهای بر گردن ما بگذارند و ما را به هر سوی که میخواهند بکشند، مرگ بر چنین زندگیای ترجیح دارد و مسلم است که ملت ایران با آن سوابق درخشان تاریخی و خدماتی که به فرهنگ و تمدن جهان کرده است، هرگز زیر بار این ننگ نمیرود.
امروز مبارزه بزرگی را ملت ما شروع کرده است که هیچکس از ابهت آن غافل نیست، البته در اینگونه جنبشهای اجتماعی باید در مقابل هرگونه محرومیت ایستادگی کرد و در برابر آن آماده بود. هیچ مبارزهای هر قدر کوچک و ناچیز باشد، به آسانی به نتیجه نمیرسد؛ تا رنج نبری، گنج میسر نمیشود. در این راه نیز سعی ناکرده به جایی نتوان رسید.
۲۰ تير ماه ۱۳۳۰خورشيدی- مجلس شورای ملی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_یک_کتاب
#کتاب_شط_شیرین_پر_شوکت
قسمتی از صحبت های استاد گرانقدر عباس زریاب خویی در جواب پرسشی درباره ی مورخان و روش آنها(مورخان گذشته بیشتر به ثبت وقایع میپرداختند بی آنکه تصویری عمومی از دوران مورد بحث آنها بدست دهند،حتی در ثبت وقایع هم بسیاری از حوادث را از قلم انداخته اند و در مورد بسیاری دیگر تعبیری نادرست بدست داده اند و آنهارا تحریف کرده اند،تاریخ نویسان در ایران متهم به آنند که درباره مردم ،نهضت ها و جنبش های انقلابی سکوت کرده اند و....برداشت شما درباره این مسئله و علل و نتایج آن چیست؟)
تاریخ نویسی در مشرق زمین و ایران این خصلت را داشته است که به ثبت وقایع ،آن هم به طور گسسته پراکنده و بی ارتباط به یک دیگر میپرداخته است.این نوعی برداشت از تاریخ است.در مقابل برداشت غربی ها از تاریخ،که در آن وقایع و حوادث ایام در پیوند با یک دیگر مطرح میشود و مورخ دنبال کشف روابط ،قوانین، و یک تصویر به هم پیوسته و کلی است، در مشرق تاریخ نویسی به این مفهوم هرگز وجود نداشته است . حتی دانشجویان رشته تاریخ در دانشگاه خیال میکنند که تاریخ یک چیز بسیار آسان است که با خواندن چند کتاب، چند قصه و خبر،چند داستان و ماده تاریخ آن را خواهند شناخت.وضع تدریس تاریخ در دانشگاه نیز چیزی فراتر از این تصور نبود. کاری هم نمیشد کرد.
این برداشت از تاریخ جزئی از فرهنگ ملت ماست. مردم ما هنوز مفهوم واقعی تاریخ را نشناخته اند. در فرهنگ ما، جایی برای تاریخ باز نشده است. البته این امر را نمیتوان به آن مفهوم که در مورد تکنولوژی میگوییم عقب ماندگی نامید. هرفرهنگی دارای خصوصیات خاص خویش است. برداشت غربی ها از تاریخ صرفا جست و جوی قوانین حاکم بر حوادث تاریخی نیست. خیلی ها در غرب اعتقاد دارند که
تاریخ از قواعد خاصی پیروی نمیکند. اما در غرب تاریخ نویسان تنها به ثبت حوادث و وقایع نمیپردازند. آنها میکوشند آنچه را پشت این حوادث وجود دارد و ارتباط و پیوند حوادث را با یک دیگر تدوین کرده و تاریخ را چون تسلسل طبیعی پیوسته و مرتبط ،چون یک مجموعه به هم بافته،ارائه دهند.
چنین برداشتی از تاریخ حتی به خود تاریخ و آگاهی از آن محدود نمیشود بلکه حوزه های گوناگونی چون شعر و هنر را نیز در بر میگیرد. "هیستوریسیسم" در غرب مسیر طولانی را طی کرده است. کتاب های بسیاری در این زمینه نوشته شده است. این نیز جزئی از فرهنگ غرب است. در مشرق زمین برداشت دیگری از تاریخ وجود داشته است که بیشتر بر حوادث و وقایق متکی است. اما این سخن که کتب تاریخی ما وقایع را تحریف کرده اند یا بخشی از آن را ننوشته اند نمیتوان به طور مطلق پذیرفت.البته چنین مسائلی در کتاب های تاریخی ما وجود داشته است ،اما اطلاع ما از حوادث ،به هرحال از طریق همین کتاب های تاریخی است و نمیتوان آن را یکسره انکار کرد.
#زریباف_خویی
#کتاب_شط_شیرین_پر_شوکت/،منتخبی از آثار استاد زریاب خویی/انتشارات مروارید/"
هرنوشته درباره ی تاریخ معاصر ناقص است"/گفتگو با استاد زریاب خویی[فرزان 1381]/قسمتی از صفحات 102و103
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_یک_کتاب
#کتاب_شط_شیرین_پر_شوکت
قسمتی از صحبت های استاد گرانقدر عباس زریاب خویی در جواب پرسشی درباره ی مورخان و روش آنها(مورخان گذشته بیشتر به ثبت وقایع میپرداختند بی آنکه تصویری عمومی از دوران مورد بحث آنها بدست دهند،حتی در ثبت وقایع هم بسیاری از حوادث را از قلم انداخته اند و در مورد بسیاری دیگر تعبیری نادرست بدست داده اند و آنهارا تحریف کرده اند،تاریخ نویسان در ایران متهم به آنند که درباره مردم ،نهضت ها و جنبش های انقلابی سکوت کرده اند و....برداشت شما درباره این مسئله و علل و نتایج آن چیست؟)
تاریخ نویسی در مشرق زمین و ایران این خصلت را داشته است که به ثبت وقایع ،آن هم به طور گسسته پراکنده و بی ارتباط به یک دیگر میپرداخته است.این نوعی برداشت از تاریخ است.در مقابل برداشت غربی ها از تاریخ،که در آن وقایع و حوادث ایام در پیوند با یک دیگر مطرح میشود و مورخ دنبال کشف روابط ،قوانین، و یک تصویر به هم پیوسته و کلی است، در مشرق تاریخ نویسی به این مفهوم هرگز وجود نداشته است . حتی دانشجویان رشته تاریخ در دانشگاه خیال میکنند که تاریخ یک چیز بسیار آسان است که با خواندن چند کتاب، چند قصه و خبر،چند داستان و ماده تاریخ آن را خواهند شناخت.وضع تدریس تاریخ در دانشگاه نیز چیزی فراتر از این تصور نبود. کاری هم نمیشد کرد.
این برداشت از تاریخ جزئی از فرهنگ ملت ماست. مردم ما هنوز مفهوم واقعی تاریخ را نشناخته اند. در فرهنگ ما، جایی برای تاریخ باز نشده است. البته این امر را نمیتوان به آن مفهوم که در مورد تکنولوژی میگوییم عقب ماندگی نامید. هرفرهنگی دارای خصوصیات خاص خویش است. برداشت غربی ها از تاریخ صرفا جست و جوی قوانین حاکم بر حوادث تاریخی نیست. خیلی ها در غرب اعتقاد دارند که
تاریخ از قواعد خاصی پیروی نمیکند. اما در غرب تاریخ نویسان تنها به ثبت حوادث و وقایع نمیپردازند. آنها میکوشند آنچه را پشت این حوادث وجود دارد و ارتباط و پیوند حوادث را با یک دیگر تدوین کرده و تاریخ را چون تسلسل طبیعی پیوسته و مرتبط ،چون یک مجموعه به هم بافته،ارائه دهند.
چنین برداشتی از تاریخ حتی به خود تاریخ و آگاهی از آن محدود نمیشود بلکه حوزه های گوناگونی چون شعر و هنر را نیز در بر میگیرد. "هیستوریسیسم" در غرب مسیر طولانی را طی کرده است. کتاب های بسیاری در این زمینه نوشته شده است. این نیز جزئی از فرهنگ غرب است. در مشرق زمین برداشت دیگری از تاریخ وجود داشته است که بیشتر بر حوادث و وقایق متکی است. اما این سخن که کتب تاریخی ما وقایع را تحریف کرده اند یا بخشی از آن را ننوشته اند نمیتوان به طور مطلق پذیرفت.البته چنین مسائلی در کتاب های تاریخی ما وجود داشته است ،اما اطلاع ما از حوادث ،به هرحال از طریق همین کتاب های تاریخی است و نمیتوان آن را یکسره انکار کرد.
#زریباف_خویی
#کتاب_شط_شیرین_پر_شوکت/،منتخبی از آثار استاد زریاب خویی/انتشارات مروارید/"
هرنوشته درباره ی تاریخ معاصر ناقص است"/گفتگو با استاد زریاب خویی[فرزان 1381]/قسمتی از صفحات 102و103
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#سخنرانی_اگزیستانسیالیسم
#پدیدارشناسی_و_نقد_آن
پدیدارشناسی چیست ؟
مکتب فلسفی پدیدارشناسی اگر چه ریشهاش در آراء و نظریات دکارت فیلسوف معروف فرانسوی بود، ولی دو مبدع بزرگش یکی فرانس برنتانو و دیگری ادموند هوسرل دو فیلسوف آلمانی بودهاند. مکتب پدیدارشناسی درواقع ابداع این دو فیلسوف بوده است.
اگر شما نخی را در کنارتان ببینید ولی یک لحظه گمان کنید که مار است، آیا وحشت نمیکنید؟ طبعاً وحشت میکنید، فرار میکنید، جیغ و داد میزنید، از نخی که گمان میکنید مار است فرار میکنید؛ حالا اگر عکس آن پیش بیاید چطور؟ اگر ماری کنار شما باشد ولی گمان کنید که نخ است دیگر نمی ترسید؛ این چه چیز را نشان میدهد؟ این بیانگر این است که ما از مار واقعی نمیترسیم، هرچه مار بهنظر آید، بنماید و پدیدار شود، از آن میترسیم. بنابراین مار واقعی اگر مار ننماید و مار پدیدار نشود، از آن نمیترسیم و غیر مار اگر مار بنماید و پدیدار شود، از آن میترسیم. درواقع از هرچه به نظرمان مار بیاید میترسیم. به همین ترتیب در تمام امور، اگر قضیهای صادق باشد ولی شما آن را کاذب بپندارد به آن باور نمیکنید و بالعکس اگر قضیهای کاذب باشد ولی شما آن را صادق بپندارید، آن را باور میکنید. پس باور به قضیه «واقعاً صادق» تعلق نمیگیرد بلکه به قضیهای تعلق میگیرد که صادق به نظر آید؛ اگر کسی خادم به وطن باشد ولی او را خائن به وطن بدانید، با او دشمنی میکنید و از او میرنجید و اگر کسی خائن به وطن باشد ولی شما او را خادم بدانید، دوستش میدارید. پس ما با خادم واقعی سروکار نداریم، بلکه با خادم متصور خودمان و خادم ظاهری سروکار داریم، به این معنا که درواقع بسا خادمان واقعی هستند که چون خادم نمینمایند، مبغوض هستند و بسا خائنان واقعی هستند که چون خائن نمینمایند، محبوب هستند. پدیدارشناسی به زبان ساده بدین معنا است که اصلاً بغض، امید و ترس ما هیچوقت به شیء واقعی تعلق نمیگیرد، بلکه به شیء آنچنان که بهنظر ما میآید تعلق میگیرد. اگر شما گمان کنید که پولتان را گم کردهاید ولی درواقع گم نکرده باشید، ناراحت هستید و اگر پولتان را گم کردهاید ولی نمیدانید که گم کردهاید، ناراحت نیستید، بنابراین گم کردن واقعی نیست که به شما دغدغه میدهد، بلکه گم کردن آنچنان که مینماید است. پدیدارشناسی برنتانو و هوسرل به این امر تأکید میکرد که همهی امور اینگونه هستند ما درواقع هیچ امری را از آن رو که هست، حبی، بغضی، امیدی، هراسی، دلهره یا وحشتی به آن پیدا نمیکنیم، بلکه از آن رو که مینماید. پس ما درواقع دیگران را نمیشناسیم، ما دیگران را آنگونه که بر ما مینمایند، میشناسیم، نه آنگونه که هستند و این چه سودی دارد؟! هر موجودی «بود»ی دارد که مورد شناخت من نیست و «نمود»ی که من آن را میشناسم، اما خودم دیگر چنین نیستم و «بود» و «نمود» من کاملاً بر هم انطباق مییابد، پس برخوردی که با خودم دارم با برخوردی که با دیگران دارم متفاوت است، چرا که از دیگران به «بود» آنها پی نمیبرم، اما از خودم، به «بود»م پی میبرم.
⭕️ بیان یک اشکال
البته دوستان توجه دارند که در اینجا میشود نقد کرد که این مثالها همه درست است، ولی با این همه ممثل هنوز اثبات نشده به خاطر اینکه درست است که از مار نمیترسم بلکه از آنچه مار مینماید میترسم ولی آیا این حرف در باب عطش هم صادق است؟ من از آب واقعی سیراب یا از آنچه که به نظرم آب مینماید؟ اگر به نظر عرفی بخواهیم سخن بگوییم در اینجا مشکلی پیدا میشود، نمیخواهم بگویم سخن پدیدارشناسی رد میشود ولی لااقل به آن سادگی قابل اثبات نیست.
#مصطفی_ملکیان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#سخنرانی_اگزیستانسیالیسم
#پدیدارشناسی_و_نقد_آن
پدیدارشناسی چیست ؟
مکتب فلسفی پدیدارشناسی اگر چه ریشهاش در آراء و نظریات دکارت فیلسوف معروف فرانسوی بود، ولی دو مبدع بزرگش یکی فرانس برنتانو و دیگری ادموند هوسرل دو فیلسوف آلمانی بودهاند. مکتب پدیدارشناسی درواقع ابداع این دو فیلسوف بوده است.
اگر شما نخی را در کنارتان ببینید ولی یک لحظه گمان کنید که مار است، آیا وحشت نمیکنید؟ طبعاً وحشت میکنید، فرار میکنید، جیغ و داد میزنید، از نخی که گمان میکنید مار است فرار میکنید؛ حالا اگر عکس آن پیش بیاید چطور؟ اگر ماری کنار شما باشد ولی گمان کنید که نخ است دیگر نمی ترسید؛ این چه چیز را نشان میدهد؟ این بیانگر این است که ما از مار واقعی نمیترسیم، هرچه مار بهنظر آید، بنماید و پدیدار شود، از آن میترسیم. بنابراین مار واقعی اگر مار ننماید و مار پدیدار نشود، از آن نمیترسیم و غیر مار اگر مار بنماید و پدیدار شود، از آن میترسیم. درواقع از هرچه به نظرمان مار بیاید میترسیم. به همین ترتیب در تمام امور، اگر قضیهای صادق باشد ولی شما آن را کاذب بپندارد به آن باور نمیکنید و بالعکس اگر قضیهای کاذب باشد ولی شما آن را صادق بپندارید، آن را باور میکنید. پس باور به قضیه «واقعاً صادق» تعلق نمیگیرد بلکه به قضیهای تعلق میگیرد که صادق به نظر آید؛ اگر کسی خادم به وطن باشد ولی او را خائن به وطن بدانید، با او دشمنی میکنید و از او میرنجید و اگر کسی خائن به وطن باشد ولی شما او را خادم بدانید، دوستش میدارید. پس ما با خادم واقعی سروکار نداریم، بلکه با خادم متصور خودمان و خادم ظاهری سروکار داریم، به این معنا که درواقع بسا خادمان واقعی هستند که چون خادم نمینمایند، مبغوض هستند و بسا خائنان واقعی هستند که چون خائن نمینمایند، محبوب هستند. پدیدارشناسی به زبان ساده بدین معنا است که اصلاً بغض، امید و ترس ما هیچوقت به شیء واقعی تعلق نمیگیرد، بلکه به شیء آنچنان که بهنظر ما میآید تعلق میگیرد. اگر شما گمان کنید که پولتان را گم کردهاید ولی درواقع گم نکرده باشید، ناراحت هستید و اگر پولتان را گم کردهاید ولی نمیدانید که گم کردهاید، ناراحت نیستید، بنابراین گم کردن واقعی نیست که به شما دغدغه میدهد، بلکه گم کردن آنچنان که مینماید است. پدیدارشناسی برنتانو و هوسرل به این امر تأکید میکرد که همهی امور اینگونه هستند ما درواقع هیچ امری را از آن رو که هست، حبی، بغضی، امیدی، هراسی، دلهره یا وحشتی به آن پیدا نمیکنیم، بلکه از آن رو که مینماید. پس ما درواقع دیگران را نمیشناسیم، ما دیگران را آنگونه که بر ما مینمایند، میشناسیم، نه آنگونه که هستند و این چه سودی دارد؟! هر موجودی «بود»ی دارد که مورد شناخت من نیست و «نمود»ی که من آن را میشناسم، اما خودم دیگر چنین نیستم و «بود» و «نمود» من کاملاً بر هم انطباق مییابد، پس برخوردی که با خودم دارم با برخوردی که با دیگران دارم متفاوت است، چرا که از دیگران به «بود» آنها پی نمیبرم، اما از خودم، به «بود»م پی میبرم.
⭕️ بیان یک اشکال
البته دوستان توجه دارند که در اینجا میشود نقد کرد که این مثالها همه درست است، ولی با این همه ممثل هنوز اثبات نشده به خاطر اینکه درست است که از مار نمیترسم بلکه از آنچه مار مینماید میترسم ولی آیا این حرف در باب عطش هم صادق است؟ من از آب واقعی سیراب یا از آنچه که به نظرم آب مینماید؟ اگر به نظر عرفی بخواهیم سخن بگوییم در اینجا مشکلی پیدا میشود، نمیخواهم بگویم سخن پدیدارشناسی رد میشود ولی لااقل به آن سادگی قابل اثبات نیست.
#مصطفی_ملکیان
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
حقیقت همواره تازه است. رها کردن کهنه ها بسیار دشوار است . اما نو زمانی بدنیا می اید که کهنه کنار رفته باشد . زیرا نو نو است و ما با نو مانوس نیستیم . نو غریبه است .و ما در باطن از غریبه ها بیمناکیم و میترسیم .اما نو دوست داشتنی ست این را باید بدانیم . در غیر اینصورت . امیدی به رشد و بالندگی ما نمی رود .بالندگی یعنی شهامت گذشتن از کهنه ها .و شجاعت پذیرش تازه ها . باید به استقبال تازه ها رفت . باید همراه و مدام .
#مسیحا_برزگر
#ما_به_عشق_محتاجیم
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
حقیقت همواره تازه است. رها کردن کهنه ها بسیار دشوار است . اما نو زمانی بدنیا می اید که کهنه کنار رفته باشد . زیرا نو نو است و ما با نو مانوس نیستیم . نو غریبه است .و ما در باطن از غریبه ها بیمناکیم و میترسیم .اما نو دوست داشتنی ست این را باید بدانیم . در غیر اینصورت . امیدی به رشد و بالندگی ما نمی رود .بالندگی یعنی شهامت گذشتن از کهنه ها .و شجاعت پذیرش تازه ها . باید به استقبال تازه ها رفت . باید همراه و مدام .
#مسیحا_برزگر
#ما_به_عشق_محتاجیم
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
من از این مردم این را فهمیده ام که خاموشی شان را نباید نشانهء باورشان به حساب آورد، همه چیز را میبینند و همه حرفی را با سکوت گوش میکنند و سر و گوش میجنبانند. اما نباید باور کرد که آنها به سادگی باور میکنند…آنها فکر میکنند که فقط امامها و معصومها بودند که به راه رضای خدا کار میکرده اند و دربارهء مردم نیت خیر داشته اند. میخواهم نتیجه بگیرم که مردمی را با چنین عمق و وسعت روحی ،شاید بشود برای یک مدت گذرا و به خاطر یک امر مشخص تهییج کرد، اما رخنه و نفوذ عمیق در چنین روحیه هایی، با چهار تا سخنرانی بی سر و ته اینجا و آنجا ممکن نیست و اگر به حرفهایت گوش هم دادند نباید باورت بشود که حرفهایت باورشان شده. چون در نهایت، خیلی خوشبین باشند، ناچارا" سر میاندازند که تو بجایشان حرف بزنی و احتمالا در باره شان تصمیم بگیری و برایشان کاری بکنی که این به نظر من تنبل بار آوردن مردم است!
- چه راهی را پیشنهاد میکنی، تو؟
- آتش به جای باد، پیشنهاد من این است!
- بازش کن مطلب را!
- مطلب این که حرف، باد است. اما فکر، آتش است. آتش را باید اول گیراند باد خودش به آن دامن میزند…
#محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
من از این مردم این را فهمیده ام که خاموشی شان را نباید نشانهء باورشان به حساب آورد، همه چیز را میبینند و همه حرفی را با سکوت گوش میکنند و سر و گوش میجنبانند. اما نباید باور کرد که آنها به سادگی باور میکنند…آنها فکر میکنند که فقط امامها و معصومها بودند که به راه رضای خدا کار میکرده اند و دربارهء مردم نیت خیر داشته اند. میخواهم نتیجه بگیرم که مردمی را با چنین عمق و وسعت روحی ،شاید بشود برای یک مدت گذرا و به خاطر یک امر مشخص تهییج کرد، اما رخنه و نفوذ عمیق در چنین روحیه هایی، با چهار تا سخنرانی بی سر و ته اینجا و آنجا ممکن نیست و اگر به حرفهایت گوش هم دادند نباید باورت بشود که حرفهایت باورشان شده. چون در نهایت، خیلی خوشبین باشند، ناچارا" سر میاندازند که تو بجایشان حرف بزنی و احتمالا در باره شان تصمیم بگیری و برایشان کاری بکنی که این به نظر من تنبل بار آوردن مردم است!
- چه راهی را پیشنهاد میکنی، تو؟
- آتش به جای باد، پیشنهاد من این است!
- بازش کن مطلب را!
- مطلب این که حرف، باد است. اما فکر، آتش است. آتش را باید اول گیراند باد خودش به آن دامن میزند…
#محمود_دولت_آبادی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
طی چهل سال عمل و رفتار آدم ها به من یاد داد که آن ها میانه ای با عقل ندارند . دم سرخ رنگ ستاره ی دنباله داری را به آن ها نشان بده ، دلشان را از ترس پر کن ، می بینی که آشفته و سراسیمه از خانه هاشان بیرون می ریزند ، و در هم بر هم چنان می دوند که قلم پاشان بشکند . ولی بیا و به آن ها حرف معقولی بزن ، و به هزار دلیل ثابتش کن ، می بینی که فقط به ریشت می خندند.
#زندگی_گالیله
#برتولت_برشت
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
طی چهل سال عمل و رفتار آدم ها به من یاد داد که آن ها میانه ای با عقل ندارند . دم سرخ رنگ ستاره ی دنباله داری را به آن ها نشان بده ، دلشان را از ترس پر کن ، می بینی که آشفته و سراسیمه از خانه هاشان بیرون می ریزند ، و در هم بر هم چنان می دوند که قلم پاشان بشکند . ولی بیا و به آن ها حرف معقولی بزن ، و به هزار دلیل ثابتش کن ، می بینی که فقط به ریشت می خندند.
#زندگی_گالیله
#برتولت_برشت
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#بخشی_از_سخنرانی
#سانسور_و_سکوت
در گذشته ورقههای سانسور دستور میدادند: «برای احتراز از تحریکِ انحرافات، در بارهی آنها سکوت کنید» . فرهنگ سانسور امروز میگوید: «برای احتراز از صبحت در بارهی انحرافات، از سایر امور به تفصیل صحبت کنید.» همیشه به خود گفتهام که اگر فردا روزنامه ها تصمیم بگیرند موضوعی دربارهی من مطرح کنند که برایم بسیار گران تمام شود، اولین کاری که میکنم بمبگذاری در ستاد ادارهی پلیس و یا راهآهن است، زیرا فردا تمام روزنامهها خبر بمبگذاری را با آبوتاب شرح میدهند و خبر خطای کوچک من در ستونهای صفحات داخلی گم خواهد شد. معلوم نیست چند بمب واقعی برای مخفی کردن داستانهای مهم و صفحهاولی کار گذاشته شده باشند.
بمب، مثالی بسیار رساست زیرا که سر وصدایش دیگر صداها را ساکت میکند.
بخشی از یکی از سخنرانیهای «امبرتو اکو» با عنوان "سانسور و سکوت"
#امبرتو_اکو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#بخشی_از_سخنرانی
#سانسور_و_سکوت
در گذشته ورقههای سانسور دستور میدادند: «برای احتراز از تحریکِ انحرافات، در بارهی آنها سکوت کنید» . فرهنگ سانسور امروز میگوید: «برای احتراز از صبحت در بارهی انحرافات، از سایر امور به تفصیل صحبت کنید.» همیشه به خود گفتهام که اگر فردا روزنامه ها تصمیم بگیرند موضوعی دربارهی من مطرح کنند که برایم بسیار گران تمام شود، اولین کاری که میکنم بمبگذاری در ستاد ادارهی پلیس و یا راهآهن است، زیرا فردا تمام روزنامهها خبر بمبگذاری را با آبوتاب شرح میدهند و خبر خطای کوچک من در ستونهای صفحات داخلی گم خواهد شد. معلوم نیست چند بمب واقعی برای مخفی کردن داستانهای مهم و صفحهاولی کار گذاشته شده باشند.
بمب، مثالی بسیار رساست زیرا که سر وصدایش دیگر صداها را ساکت میکند.
بخشی از یکی از سخنرانیهای «امبرتو اکو» با عنوان "سانسور و سکوت"
#امبرتو_اکو
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
آبراهام مزلو دو گونه عشق را توصیف می کندکه با این دو نوع انگیزه همساز و هماهنگ است: «کاستی» و «رشد». «عشق کاستی مدار» عشقی «خودخواهانه» یا «عشق - نیاز» است، در حالی که «عشق هستی مدار» (عشقی که بر پایه هستی و موجودیت دیگری بنا می شود)، «عشق عاری از نیاز» یا «عشق عاری از خودخواهی» است. «عشق هستی مدار» تملک گرا نیست و بیش از آنکه ناشی از نیاز باشد، حاصل تحسین و ستایش است، تجربه ای غنی تر، والاتر و ارزشمندتر از «عشق کاستی مدار» است. «عشق کاستی مدار» را می توان ارضا کرد، در حالیکه مفهوم ارضا برای «عشق هستی مدار» هیچ کاربردی ندارد. «عشق هستی مدار» کمترین میزان اضطراب-کینه را در خود جای می دهد. عاشقان هستی مدار، مستقل ترند، خودمختاری بیشتری دارند، کمتر حسود یا تهدید کننده اند، کمتر نیازمندند، ابراز علاقه در آنان کمتر است، ولی همزمان بیشتر مشتاقند به طرف مقابل خود در جهت خود شکوفایی یاری رسانند، از پیروزی های آن دیگری بیشتر احساس غرور می کنند، نوع دوست، گشاده دست و پرورنده اند. عشق هستی مدار در معنایی عمیق جفت را می آفریند، امکان خود باروری را فراهم می کند، احساس سزاوار عشق بودن را پدید می آورد و این هردو، رشد مداوم و پیوسته را تسریع می کند.
#روان_درمانی_اگزیستانسیال
#اروین_یالوم
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
آبراهام مزلو دو گونه عشق را توصیف می کندکه با این دو نوع انگیزه همساز و هماهنگ است: «کاستی» و «رشد». «عشق کاستی مدار» عشقی «خودخواهانه» یا «عشق - نیاز» است، در حالی که «عشق هستی مدار» (عشقی که بر پایه هستی و موجودیت دیگری بنا می شود)، «عشق عاری از نیاز» یا «عشق عاری از خودخواهی» است. «عشق هستی مدار» تملک گرا نیست و بیش از آنکه ناشی از نیاز باشد، حاصل تحسین و ستایش است، تجربه ای غنی تر، والاتر و ارزشمندتر از «عشق کاستی مدار» است. «عشق کاستی مدار» را می توان ارضا کرد، در حالیکه مفهوم ارضا برای «عشق هستی مدار» هیچ کاربردی ندارد. «عشق هستی مدار» کمترین میزان اضطراب-کینه را در خود جای می دهد. عاشقان هستی مدار، مستقل ترند، خودمختاری بیشتری دارند، کمتر حسود یا تهدید کننده اند، کمتر نیازمندند، ابراز علاقه در آنان کمتر است، ولی همزمان بیشتر مشتاقند به طرف مقابل خود در جهت خود شکوفایی یاری رسانند، از پیروزی های آن دیگری بیشتر احساس غرور می کنند، نوع دوست، گشاده دست و پرورنده اند. عشق هستی مدار در معنایی عمیق جفت را می آفریند، امکان خود باروری را فراهم می کند، احساس سزاوار عشق بودن را پدید می آورد و این هردو، رشد مداوم و پیوسته را تسریع می کند.
#روان_درمانی_اگزیستانسیال
#اروین_یالوم
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#سلفیتیس
اخیرا انجمن روانپزشکی آمریکا APA، تمایل عکس گرفتن از خود و یا همان عکس سلفی را به عنوان اختلال روانی تایید کرده است که آن را با اصطلاح «سلفیتیس» (selfitis)، نامیده اند.
تعریف: «تمایل وسواسی- اجباری برای گرفتن عکس از خود و فرستادن آن در شبکههای اجتماعی، تا بتوانند کمبود عزت نفس و شکاف حاصل از فقدان صمیمیت را جبران نمایند و در سه سطح رده بندی می شود: لب مرزی، حاد و مزمن.»
ریشههای بیماری سلفیتیس را میتوان در تعارض فرد با محیط و جامعه برای حل بحران در زمینه برقراری ارتباط و یا حل نیازهای مورد توجه قرار گرفتن و مورد محبت قرار گرفتن که در هرم نیازی مازلو بحث شده است، یافت. افرادی با مشخصههای «توجهطلب با اعتماد بهنفس پایین»، «خودشیفتهها»، «افراد دوری گزین»، «افرادی که به دنبال آخرین مد هستند»، «وابستگی ایجاد شده به دنبال انتشار عکس و دریافت لایک که با تغییر در سیکل ترشح هورمونها از جمله دوپامین دارد»… یافت. به عبارتی در یک کلام یکی از اختلالاتی که این پدیده میتواند به همراه داشته باشد «خودشیفتگی دیجیتالی» میتواند باشد. این مساله در جامعه تا به جایی رفته که حتی بعضی افراد سلفی با جسد عزیزان، سلفی زیر تابوت نیز می گیرند!
به گفته دکتر رضا شیرالی، روانشناس اجتماعی خودشیفته، سایکوپات، خودشئ پنداری و …از جمله ناهنجاریهای رفتاری است که ممکن است در این اشخاص وجود داشته باشد.
خودشیفتگی براساس باوری ایجاد میشود که فرد به این نتیجه میرسد که از تمام اطرافیان خود باهوشتر، جذابتر، زیباتر و بهتر است و به عبارت دیگر، به صورت کاذب باور میکند که همه اطرافیان در سطح پایینتری از او قرار دارند و با این وجود همواره موضع خود را ناامن میبیند که این صفات را از دست بدهد. اختلالات روحی- روانی در این زمینه نیز از سوی دیگران را تجربه میکند و طی آن رفتارهای تکانشی بدون فکر و انگیزه قبلی انجام می دهد.
پانپیمول ویپولا، مدیر سازمان خدمات بهداشت روانی تایلند در این خصوص توضیح میدهد: «توجه بیش از اندازه به انتشار تصاویر شخصی روی شبکههای اجتماعی، بررسی اینکه چه کسانی عکس ما را مشاهده کردهاند، توجه به تعداد لایکهای عکس سلفی، امیدوار بودن به اینکه عکس سلفی بیشترین تعداد لایک و کامنت را داشته باشد و… اتفاقاتی است که ما را بسیار نگران میکند و مطالعه گستردهای را آغاز کردهایم تا جلوی اختلالات ناشی از این نوع اعتیاد را بگیریم.
آسیبشناسی
تحلیلی که میتوان به صورت جامع و علمی در خصوص آسیب های این پدیده انجام داد، احتمال بروز مثلت موسوم به « سه گانه تاریک روانی » میباشد.
از آسیبهای دیگر این پدیده کمرنگ شدن عواطف و حس همنوع دوستی و عدم توجه به زیباییهای دیگران و خودخواهی و خودشیفتگی است.
نشریه سایکولوژی تودی در این زمینه اینگونه مینویسد: «هر چه تعداد سلفیهایتان در این شبکهها بیشتر شود، از صمیمیتتان با آدمهای دیگر هم کاسته میشود.» به عبارتی رشد روزافزون خودخواهی در جامعه را سبب میشود!
اختلالی که محصول پدیده سلفی گرفتن می تواند باشد در مجموع «سه گانه تاریک روانی» است: سه گانه تاریک روانی به سه اختلال: نارسیسیم(خودشیفتگی بیمارگونه)، ماکیاولیسم ( استثمار دیگران) و سایکوپاتی ( رفتار کردن بدون توجه به عقاید و احساسات دیگران ) گفته میشود. این سه گانه تاریک روانی هم به صورت تک به تک و هم به صورت مجموعهای از اختلالات که به صورت بدکارکردی میتواند ظهور نماید آسیب خود را به فرد خواهد زد؛ البته فردی که مستعد بروز اختلالات روانی و شخصیتی است.
یکی دیگر از پیامدهایی که این پدیده به دنبال ایجاد اختلال روانی ایجاد میکند رشد روزافزون جراحیهای زیبایی و فروش سرسامآور لوازم آرایشی-بهداشتی ست.
تلخیص از مقاله عکس سلفی و ارتباط آن با اختلال روانی و شخصیتی
پایگاه خبری تحلیلی وراوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#سلفیتیس
اخیرا انجمن روانپزشکی آمریکا APA، تمایل عکس گرفتن از خود و یا همان عکس سلفی را به عنوان اختلال روانی تایید کرده است که آن را با اصطلاح «سلفیتیس» (selfitis)، نامیده اند.
تعریف: «تمایل وسواسی- اجباری برای گرفتن عکس از خود و فرستادن آن در شبکههای اجتماعی، تا بتوانند کمبود عزت نفس و شکاف حاصل از فقدان صمیمیت را جبران نمایند و در سه سطح رده بندی می شود: لب مرزی، حاد و مزمن.»
ریشههای بیماری سلفیتیس را میتوان در تعارض فرد با محیط و جامعه برای حل بحران در زمینه برقراری ارتباط و یا حل نیازهای مورد توجه قرار گرفتن و مورد محبت قرار گرفتن که در هرم نیازی مازلو بحث شده است، یافت. افرادی با مشخصههای «توجهطلب با اعتماد بهنفس پایین»، «خودشیفتهها»، «افراد دوری گزین»، «افرادی که به دنبال آخرین مد هستند»، «وابستگی ایجاد شده به دنبال انتشار عکس و دریافت لایک که با تغییر در سیکل ترشح هورمونها از جمله دوپامین دارد»… یافت. به عبارتی در یک کلام یکی از اختلالاتی که این پدیده میتواند به همراه داشته باشد «خودشیفتگی دیجیتالی» میتواند باشد. این مساله در جامعه تا به جایی رفته که حتی بعضی افراد سلفی با جسد عزیزان، سلفی زیر تابوت نیز می گیرند!
به گفته دکتر رضا شیرالی، روانشناس اجتماعی خودشیفته، سایکوپات، خودشئ پنداری و …از جمله ناهنجاریهای رفتاری است که ممکن است در این اشخاص وجود داشته باشد.
خودشیفتگی براساس باوری ایجاد میشود که فرد به این نتیجه میرسد که از تمام اطرافیان خود باهوشتر، جذابتر، زیباتر و بهتر است و به عبارت دیگر، به صورت کاذب باور میکند که همه اطرافیان در سطح پایینتری از او قرار دارند و با این وجود همواره موضع خود را ناامن میبیند که این صفات را از دست بدهد. اختلالات روحی- روانی در این زمینه نیز از سوی دیگران را تجربه میکند و طی آن رفتارهای تکانشی بدون فکر و انگیزه قبلی انجام می دهد.
پانپیمول ویپولا، مدیر سازمان خدمات بهداشت روانی تایلند در این خصوص توضیح میدهد: «توجه بیش از اندازه به انتشار تصاویر شخصی روی شبکههای اجتماعی، بررسی اینکه چه کسانی عکس ما را مشاهده کردهاند، توجه به تعداد لایکهای عکس سلفی، امیدوار بودن به اینکه عکس سلفی بیشترین تعداد لایک و کامنت را داشته باشد و… اتفاقاتی است که ما را بسیار نگران میکند و مطالعه گستردهای را آغاز کردهایم تا جلوی اختلالات ناشی از این نوع اعتیاد را بگیریم.
آسیبشناسی
تحلیلی که میتوان به صورت جامع و علمی در خصوص آسیب های این پدیده انجام داد، احتمال بروز مثلت موسوم به « سه گانه تاریک روانی » میباشد.
از آسیبهای دیگر این پدیده کمرنگ شدن عواطف و حس همنوع دوستی و عدم توجه به زیباییهای دیگران و خودخواهی و خودشیفتگی است.
نشریه سایکولوژی تودی در این زمینه اینگونه مینویسد: «هر چه تعداد سلفیهایتان در این شبکهها بیشتر شود، از صمیمیتتان با آدمهای دیگر هم کاسته میشود.» به عبارتی رشد روزافزون خودخواهی در جامعه را سبب میشود!
اختلالی که محصول پدیده سلفی گرفتن می تواند باشد در مجموع «سه گانه تاریک روانی» است: سه گانه تاریک روانی به سه اختلال: نارسیسیم(خودشیفتگی بیمارگونه)، ماکیاولیسم ( استثمار دیگران) و سایکوپاتی ( رفتار کردن بدون توجه به عقاید و احساسات دیگران ) گفته میشود. این سه گانه تاریک روانی هم به صورت تک به تک و هم به صورت مجموعهای از اختلالات که به صورت بدکارکردی میتواند ظهور نماید آسیب خود را به فرد خواهد زد؛ البته فردی که مستعد بروز اختلالات روانی و شخصیتی است.
یکی دیگر از پیامدهایی که این پدیده به دنبال ایجاد اختلال روانی ایجاد میکند رشد روزافزون جراحیهای زیبایی و فروش سرسامآور لوازم آرایشی-بهداشتی ست.
تلخیص از مقاله عکس سلفی و ارتباط آن با اختلال روانی و شخصیتی
پایگاه خبری تحلیلی وراوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#آداپتاسیون
موجودات زنده در تعامل با محیط خود رفتاری پویا دارند به این معنی که وقتی محیط زندگی تغییر می کند آنها نیز رفتار خود را تغییر می دهند تا شانس بقای بیشتری داشته باشند.
به توانایی سازگاری موجودات زنده با تغییرات محیط "تطابق" یا "آداپتاسیون" (adaptation) گفته می شود.
مثال هایی از آداپتاسیون:
•فصل زمستان فرا می رسد، رویش گیاهان کاهش می یابد در نتیجه غذا برای حیوانات گیاهخوار کمتر در دسترس است.
حیوانات گیاهخوار مجبورند فعالیت های خود را کاهش دهند تا نیاز کمتری به غذا داشته باشند.
آنها کمتر از لانه خود بیرون می آیند، مدت بیشتری را در خواب به سر می برند و تولید مثل خود را متوقف می کنند (آداپتاسیون) در نتیجه برای حیوانات گیاهخوار ادامه بقا علیرغم کم شدن غذا ممکن می شود.
از طرفی با کاهش جمعیت فعال حیوانات گیاهخوار در جنگل، حیوان گوشتخواری مثل خرس نیز دچار بحران کمبود مواد غذایی می شود.
خرس نیز به این نتیجه می رسد که باید به یک دوره "ریاضت اقتصادی" تن دهد بنابراین به "خواب زمستانی" می رود (آداپتاسیون).
•دولت یارانه انرژی را حذف می کند. قیمت بنزین بالا می رود.
کارمندان یک شرکت به این نتیجه می رسند که با نرخ جدید بنزین هزینه قابل توجهی را باید صرف ایاب و ذهاب شان کنند.
آنها با مشورت با هم به این نتیجه می رسند که به جای این که هر کدام از آنها با وسیله نقلیه شخصی خود و به صورت تک سرنشین به شرکت بیاید، همکاران هر منطقه شهر هر ماه به صورت جمعی با ماشین یکی از همکاران به شرکت بیایند.
با این کار هزینه ماهانه بنزین به طور متوسط برای هر کدامشان 20 درصد صرفه جویی می شود (آداپتاسیون).
•موجودات زنده به دو صورت آداپتاسیون می کنند:
1- ایجاد تغییر در خود (autoplastic adaptation) : در این حالت، ما خودمان را تغییر می دهیم تا با شرایط محیطی هماهنگ شویم.
این نوع تغییر را "ژان پیاژه" زبان شناس، روانکاو و جانورشناس سوئیسی (1896-1980) accomodation می نامد. هر دو مثال قبل درباره آداپتاسیون نمونه هایی از تغییر در خود بودند.
2-ایجاد تغییر در محیط (alloplastic adaptation): در این حالت، ما محیط را به گونه ای دستکاری می کنیم که با نیازهای ما هماهنگ شود.
مثلا هوا سرد می شود، ما بخاری های خانه را روشن می کنیم و با همان لباس های قبلی در خانه می نشینیم و همان فعالیت های قبلی را ادامه می دهیم، در اینجا به جای تغییر خود، تغییری در محیط ایجاد می کنیم.
"کارل گوستاو یونگ" روانپزشک سوئیسی که در زمینه روانکاوی استاد پیاژه بود(1875-1961) این نوع آداپتاسیون را"assimilation" نامید.
•کار عملی:
در دفترچه یادداشت خود هر روز تغییراتی را که در محیط انجام می شود یادداشت کنید. سپس ببینید واکنش شما به این تغییرات چه بوده است.
با تأمل بیشتر ارزیابی کنید کدام واکنش شما"accomodation" و کدام واکنش شما"assimilation" بوده است.
دیدگاه من این است که ما باید تعادلی بین این دو نوع تغییر ایجاد کنیم.
اگر همواره در مقابل فشار محیط تغییر یابیم به جای سازگاری دچار سازشکاری شده ایم و اگر همواره محیط را تغییر دهیم به جای قدرت دچار بیماری قدرت شده ایم.
از دیدگاه یونگی،"assimilation" سبک آداپتاسیون آنیموسی
(نرینه روانی) است
و"accomodation" ، سبک آداپتاسیون آنیمایی (مادینه روانی).
توصیه یونگ تعادل بین آنیما و آنیموس در هر فرد است و البته این تعادل لزوما به معنای رفتار50 -50 نیست!
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#آداپتاسیون
موجودات زنده در تعامل با محیط خود رفتاری پویا دارند به این معنی که وقتی محیط زندگی تغییر می کند آنها نیز رفتار خود را تغییر می دهند تا شانس بقای بیشتری داشته باشند.
به توانایی سازگاری موجودات زنده با تغییرات محیط "تطابق" یا "آداپتاسیون" (adaptation) گفته می شود.
مثال هایی از آداپتاسیون:
•فصل زمستان فرا می رسد، رویش گیاهان کاهش می یابد در نتیجه غذا برای حیوانات گیاهخوار کمتر در دسترس است.
حیوانات گیاهخوار مجبورند فعالیت های خود را کاهش دهند تا نیاز کمتری به غذا داشته باشند.
آنها کمتر از لانه خود بیرون می آیند، مدت بیشتری را در خواب به سر می برند و تولید مثل خود را متوقف می کنند (آداپتاسیون) در نتیجه برای حیوانات گیاهخوار ادامه بقا علیرغم کم شدن غذا ممکن می شود.
از طرفی با کاهش جمعیت فعال حیوانات گیاهخوار در جنگل، حیوان گوشتخواری مثل خرس نیز دچار بحران کمبود مواد غذایی می شود.
خرس نیز به این نتیجه می رسد که باید به یک دوره "ریاضت اقتصادی" تن دهد بنابراین به "خواب زمستانی" می رود (آداپتاسیون).
•دولت یارانه انرژی را حذف می کند. قیمت بنزین بالا می رود.
کارمندان یک شرکت به این نتیجه می رسند که با نرخ جدید بنزین هزینه قابل توجهی را باید صرف ایاب و ذهاب شان کنند.
آنها با مشورت با هم به این نتیجه می رسند که به جای این که هر کدام از آنها با وسیله نقلیه شخصی خود و به صورت تک سرنشین به شرکت بیاید، همکاران هر منطقه شهر هر ماه به صورت جمعی با ماشین یکی از همکاران به شرکت بیایند.
با این کار هزینه ماهانه بنزین به طور متوسط برای هر کدامشان 20 درصد صرفه جویی می شود (آداپتاسیون).
•موجودات زنده به دو صورت آداپتاسیون می کنند:
1- ایجاد تغییر در خود (autoplastic adaptation) : در این حالت، ما خودمان را تغییر می دهیم تا با شرایط محیطی هماهنگ شویم.
این نوع تغییر را "ژان پیاژه" زبان شناس، روانکاو و جانورشناس سوئیسی (1896-1980) accomodation می نامد. هر دو مثال قبل درباره آداپتاسیون نمونه هایی از تغییر در خود بودند.
2-ایجاد تغییر در محیط (alloplastic adaptation): در این حالت، ما محیط را به گونه ای دستکاری می کنیم که با نیازهای ما هماهنگ شود.
مثلا هوا سرد می شود، ما بخاری های خانه را روشن می کنیم و با همان لباس های قبلی در خانه می نشینیم و همان فعالیت های قبلی را ادامه می دهیم، در اینجا به جای تغییر خود، تغییری در محیط ایجاد می کنیم.
"کارل گوستاو یونگ" روانپزشک سوئیسی که در زمینه روانکاوی استاد پیاژه بود(1875-1961) این نوع آداپتاسیون را"assimilation" نامید.
•کار عملی:
در دفترچه یادداشت خود هر روز تغییراتی را که در محیط انجام می شود یادداشت کنید. سپس ببینید واکنش شما به این تغییرات چه بوده است.
با تأمل بیشتر ارزیابی کنید کدام واکنش شما"accomodation" و کدام واکنش شما"assimilation" بوده است.
دیدگاه من این است که ما باید تعادلی بین این دو نوع تغییر ایجاد کنیم.
اگر همواره در مقابل فشار محیط تغییر یابیم به جای سازگاری دچار سازشکاری شده ایم و اگر همواره محیط را تغییر دهیم به جای قدرت دچار بیماری قدرت شده ایم.
از دیدگاه یونگی،"assimilation" سبک آداپتاسیون آنیموسی
(نرینه روانی) است
و"accomodation" ، سبک آداپتاسیون آنیمایی (مادینه روانی).
توصیه یونگ تعادل بین آنیما و آنیموس در هر فرد است و البته این تعادل لزوما به معنای رفتار50 -50 نیست!
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
« كسی كه به خودش دروغ میگوید و به دروغ خودش گوش میدهد، كارش به جایی خواهد رسید كه هیچ حقیقتی را، نه از خودش و نه از دیگران، تشخیص نخواهد داد ... .»
#قمار_باز_و_ابله
#فئودور_داستایوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
« كسی كه به خودش دروغ میگوید و به دروغ خودش گوش میدهد، كارش به جایی خواهد رسید كه هیچ حقیقتی را، نه از خودش و نه از دیگران، تشخیص نخواهد داد ... .»
#قمار_باز_و_ابله
#فئودور_داستایوفسکی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#معرفی_کتاب
#اگه_کوسه_ها_آدم_بودند
دختر کوچولوی خانم صاحبخانه آقای کوینر پرسید:
اگر کوسه ها آدم بودند، با ماهی های کوچولو مهربانتر می شدند؟
آقای کوینر گفت : «حتما. اگر کوسه ها آدم بودند، توی دریا برای ماهی ها جعبه های محکم بزرگی می ساختند، همه جور خوراکی توی آن می گذاشتند، هم سبزیجات و هم غذای گوشتی.
مواظب بودند که جعبه ها همیشه پر از آب تازه باشد، و البته همه جور اقدامات بهداشتی لازم را به عمل می آوردند.
وقتی مثلا پولکهای یک ماهی کوچولو زخمی می شد، فورا این زخم را باندپیچی می کردند، تا ماهی کوچولوی کوسه زودتر از موعد نمیرد.
برای آن که هیچ وقت دل ماهی کوچولو نگیرد، گاهگاه مهمانی های بزرگ بر پا می کردند، چون که گوشت ماهی شاد از ماهی دلگیر لذیذتر است !
برای ماهی ها مدرسه می ساختند وبه آن ها یاد می دادند که چه جوری به طرف دهان کوسه شنا کنند.
مثلا به آنها جغرافی یاد می دادند، تا کوسه بزرگهای تنبلی که یه گوشه ای دراز کشیده اند، بتونند اونها رو پیدا کنند.
اما کار اصلی آموزش اخلاقی ها می بود.
به آن ها درس می دادند، که زیبا ترین و باشکوه ترین کار برای یک ماهی این است، که خودش را در نهایت خوشوقتی تقدیم یک کوسه کند، و این که همه باید به کوسه ها اعتقاد داشته باشند، بیش از همه وقتی که کوسه ها وعده یک آینده زیبا را می دادند.
به ماهی کوچولوها یاد می دادند، که این آینده فقط به شرطی تأمین است، که آنها گوش به فرمان همه چیز را یاد بگیرند.
ماهی کوچولوها باید حذر می کردند، از همه تمایلات پست، خودخواهانه، ماتریالیستی و مارکسیستی؛ و فورا به کوسه ها خبر می دادند، اگر که یک ماهی کوچولوئی چنین تمایلاتی از خودش نشان می داد.
اگر کوسه ها آدم بودند، طبیعتا بین خودشان وارد جنگ هم می شدند، تا جعبه ماهی های و ماهی های بیگانگان را تصرف کنند.
جنگها را هم با ماهی های خودشان پیش می بردند.
آنها به ماهی کوچولوها یاد می دادند، که بین آنها و ماهی کوچولوهای کوسه های دیگه، تفاوت عمیقی وجود داره.
آنها اعلام می کردند، که ماهی کوچولوها لالند، اما آنها به زبانهای کاملا متفاوتی سکوت می کنند و به همین دلیل نمی توانند همدیگر را بفهمند.
به هر ماهی کوچولوئی، که در جنگ چند تا از ماهی کوچولوهای دشمن و در حال سکوت به زبانهای دیگر را می کشتند، مدالی از جلبکهای دریائی آویزان می کردند، و عنوان قهرمانی اعطا می کردند.
اگر کوسه ها آدم بودند، در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت:
تصاویری زیبا وجود می داشت که در آنها، دندانهای کوسه در رنگهایی با شکوه دیده می شد، و حلقوم کوسه مثل باغ با صفائی که می شد در آنها، حسابی ورجه وورجه کرد.
ته دریا نمایشنامه هائی به روی صحنه می آوردند که در آن ماهی کوچولو های قهرمان، شورانگیزانه به دهان کوسه ها شنا می کردند؛ و موسیقی به حدی زیبا بود، که تحت تأثیر آهنگهای مسحور کننده اش، ماهی کوچولوهای غرق در رؤیا، پیشاپیش شان هم گروه نوازنده ها، با شیرین ترین افکار به دهان کوسه ها سرازیر می شدند.
در آنجا بی تردید مذهبی هم وجود داشت که به ماهی ها می آموخت، زندگی واقعی در شکم کوسه ها آغاز میشود.
راستی، اگه کوسه ها آدم بودند، این وضع هم تموم می شد، که همه ماهی ها، مثل حالا، با هم برابرند.
بعضی از اونها پستی می گرفتند و بالای دیگران جا داده می شدند. ماهی های یک کم بزرگتر، حتی اجازه داشتند که کوچکترها را بخورند. این برای کوسه ها هم دلچسب بود، چون که اونوقت خوشون لقمه های بزرگتری گیرشون می اومد.
و ماهی کوچولوهای بزرگتر صاحب مقام، معلم ها، افسرها، مهندس های توی جعبه ها، کار حفظ نظم در میان ماهی کوچولوها را بر عهده می گرفتند.
خلاصه این که،
در دریا هم فرهنگی وجود داشت،
اگر که کوسه ها آدم بودند.
#برتولت_برشت
ترجمه #بهمن_شفیق
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#معرفی_کتاب
#اگه_کوسه_ها_آدم_بودند
دختر کوچولوی خانم صاحبخانه آقای کوینر پرسید:
اگر کوسه ها آدم بودند، با ماهی های کوچولو مهربانتر می شدند؟
آقای کوینر گفت : «حتما. اگر کوسه ها آدم بودند، توی دریا برای ماهی ها جعبه های محکم بزرگی می ساختند، همه جور خوراکی توی آن می گذاشتند، هم سبزیجات و هم غذای گوشتی.
مواظب بودند که جعبه ها همیشه پر از آب تازه باشد، و البته همه جور اقدامات بهداشتی لازم را به عمل می آوردند.
وقتی مثلا پولکهای یک ماهی کوچولو زخمی می شد، فورا این زخم را باندپیچی می کردند، تا ماهی کوچولوی کوسه زودتر از موعد نمیرد.
برای آن که هیچ وقت دل ماهی کوچولو نگیرد، گاهگاه مهمانی های بزرگ بر پا می کردند، چون که گوشت ماهی شاد از ماهی دلگیر لذیذتر است !
برای ماهی ها مدرسه می ساختند وبه آن ها یاد می دادند که چه جوری به طرف دهان کوسه شنا کنند.
مثلا به آنها جغرافی یاد می دادند، تا کوسه بزرگهای تنبلی که یه گوشه ای دراز کشیده اند، بتونند اونها رو پیدا کنند.
اما کار اصلی آموزش اخلاقی ها می بود.
به آن ها درس می دادند، که زیبا ترین و باشکوه ترین کار برای یک ماهی این است، که خودش را در نهایت خوشوقتی تقدیم یک کوسه کند، و این که همه باید به کوسه ها اعتقاد داشته باشند، بیش از همه وقتی که کوسه ها وعده یک آینده زیبا را می دادند.
به ماهی کوچولوها یاد می دادند، که این آینده فقط به شرطی تأمین است، که آنها گوش به فرمان همه چیز را یاد بگیرند.
ماهی کوچولوها باید حذر می کردند، از همه تمایلات پست، خودخواهانه، ماتریالیستی و مارکسیستی؛ و فورا به کوسه ها خبر می دادند، اگر که یک ماهی کوچولوئی چنین تمایلاتی از خودش نشان می داد.
اگر کوسه ها آدم بودند، طبیعتا بین خودشان وارد جنگ هم می شدند، تا جعبه ماهی های و ماهی های بیگانگان را تصرف کنند.
جنگها را هم با ماهی های خودشان پیش می بردند.
آنها به ماهی کوچولوها یاد می دادند، که بین آنها و ماهی کوچولوهای کوسه های دیگه، تفاوت عمیقی وجود داره.
آنها اعلام می کردند، که ماهی کوچولوها لالند، اما آنها به زبانهای کاملا متفاوتی سکوت می کنند و به همین دلیل نمی توانند همدیگر را بفهمند.
به هر ماهی کوچولوئی، که در جنگ چند تا از ماهی کوچولوهای دشمن و در حال سکوت به زبانهای دیگر را می کشتند، مدالی از جلبکهای دریائی آویزان می کردند، و عنوان قهرمانی اعطا می کردند.
اگر کوسه ها آدم بودند، در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت:
تصاویری زیبا وجود می داشت که در آنها، دندانهای کوسه در رنگهایی با شکوه دیده می شد، و حلقوم کوسه مثل باغ با صفائی که می شد در آنها، حسابی ورجه وورجه کرد.
ته دریا نمایشنامه هائی به روی صحنه می آوردند که در آن ماهی کوچولو های قهرمان، شورانگیزانه به دهان کوسه ها شنا می کردند؛ و موسیقی به حدی زیبا بود، که تحت تأثیر آهنگهای مسحور کننده اش، ماهی کوچولوهای غرق در رؤیا، پیشاپیش شان هم گروه نوازنده ها، با شیرین ترین افکار به دهان کوسه ها سرازیر می شدند.
در آنجا بی تردید مذهبی هم وجود داشت که به ماهی ها می آموخت، زندگی واقعی در شکم کوسه ها آغاز میشود.
راستی، اگه کوسه ها آدم بودند، این وضع هم تموم می شد، که همه ماهی ها، مثل حالا، با هم برابرند.
بعضی از اونها پستی می گرفتند و بالای دیگران جا داده می شدند. ماهی های یک کم بزرگتر، حتی اجازه داشتند که کوچکترها را بخورند. این برای کوسه ها هم دلچسب بود، چون که اونوقت خوشون لقمه های بزرگتری گیرشون می اومد.
و ماهی کوچولوهای بزرگتر صاحب مقام، معلم ها، افسرها، مهندس های توی جعبه ها، کار حفظ نظم در میان ماهی کوچولوها را بر عهده می گرفتند.
خلاصه این که،
در دریا هم فرهنگی وجود داشت،
اگر که کوسه ها آدم بودند.
#برتولت_برشت
ترجمه #بهمن_شفیق
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#بیوگرافی #ادبیات
#محمود_دولت_آبادی نویسنده معروف معاصر در سال ۱۳۱۹ در دولت آباد بیهق متولد شد و در خانواده ای روستایی که از راه کار بر زمین سخت کویر ؛ روزگار می گذراندند بزرگ شد.
کودکی اش در روستا سپری شد و تاثیر این سالها باعث تا "رمان روستایی" به دست او به اوج شکوفایی برسد.
او برای تحصیل به دولت آباد رفت و هم زمان به کارهای گوناگونی از جمله کفاشی و سلمانی و کارگری در کارخانه پرداخت .
در ۲۰ سالگی به تهران مهاجرت کرد و برای جامه عمل پوشاندن به دغدغه های اصلی ذهنش به کار نوشتن و بازی در تئاتر مشغول شد و از راه کارگری در چاپخانه نیز امرار معاش می کرد .
ذوق او به نوشتن باعث شد تا نویسندگی را قبل از مهاجرت به تهران تجربه کند اما نخستین داستانش به نام « ته شب » در سال ۱۳۴۱ در مجله ای در تهران چاپ شد.
از آن پس؛ کار نوشتن را به صورت جدی و با پشتکار فراوان ادامه داد و از سال ۱۳۴۷ داستان هایش در نشریات ادبی و به صورت کتاب به چاپ رسید و برای وی شهرت زیادی را به بار آورد .
نثر دولت آبادی در اوج جذابیت و زیبایی است.
نثری زنده، جذاب، اثرگذار و با قدرت انتقالی شگفت که گویی خواننده تمام شخصیت ها و مناظر و پدیده های طبیعت را که او توصیف می کند، به چشم می بیند.
مهارت دولت آبادی در توصیف اندام و چهره و حالات روحی قهرمانانش چنان است که تا مدت ها پس از مطالعه ی داستان، سیمای یک یک آنان در ذهن خواننده می ماند.
این قهرمانان، کردان کوچیده به روستاهای خراسان و چادرنشینانی ایلیاتی اند که با گله داری و کشاورزی روزگار می گذرانند.
در نثر دولت آبادی واژگان محلی (کردی و خراسانی) نیز در کنار واژه های امروزی آورده شده اند و این موضوع بدون اینکه نقصی در معنی متن ایجاد کند، به شیرینی و زیبایی زبان نثر او می افزاید.
مهم ترین کتاب دولت آبادی رمان بلند ده جلدی "کلیدر" است که نزدیک به 3000صفحه می باشد.
کلیدر، آینه ای است که حقیقت زندگی روستانشینان خراسان را نشان می دهد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
#بیوگرافی #ادبیات
#محمود_دولت_آبادی نویسنده معروف معاصر در سال ۱۳۱۹ در دولت آباد بیهق متولد شد و در خانواده ای روستایی که از راه کار بر زمین سخت کویر ؛ روزگار می گذراندند بزرگ شد.
کودکی اش در روستا سپری شد و تاثیر این سالها باعث تا "رمان روستایی" به دست او به اوج شکوفایی برسد.
او برای تحصیل به دولت آباد رفت و هم زمان به کارهای گوناگونی از جمله کفاشی و سلمانی و کارگری در کارخانه پرداخت .
در ۲۰ سالگی به تهران مهاجرت کرد و برای جامه عمل پوشاندن به دغدغه های اصلی ذهنش به کار نوشتن و بازی در تئاتر مشغول شد و از راه کارگری در چاپخانه نیز امرار معاش می کرد .
ذوق او به نوشتن باعث شد تا نویسندگی را قبل از مهاجرت به تهران تجربه کند اما نخستین داستانش به نام « ته شب » در سال ۱۳۴۱ در مجله ای در تهران چاپ شد.
از آن پس؛ کار نوشتن را به صورت جدی و با پشتکار فراوان ادامه داد و از سال ۱۳۴۷ داستان هایش در نشریات ادبی و به صورت کتاب به چاپ رسید و برای وی شهرت زیادی را به بار آورد .
نثر دولت آبادی در اوج جذابیت و زیبایی است.
نثری زنده، جذاب، اثرگذار و با قدرت انتقالی شگفت که گویی خواننده تمام شخصیت ها و مناظر و پدیده های طبیعت را که او توصیف می کند، به چشم می بیند.
مهارت دولت آبادی در توصیف اندام و چهره و حالات روحی قهرمانانش چنان است که تا مدت ها پس از مطالعه ی داستان، سیمای یک یک آنان در ذهن خواننده می ماند.
این قهرمانان، کردان کوچیده به روستاهای خراسان و چادرنشینانی ایلیاتی اند که با گله داری و کشاورزی روزگار می گذرانند.
در نثر دولت آبادی واژگان محلی (کردی و خراسانی) نیز در کنار واژه های امروزی آورده شده اند و این موضوع بدون اینکه نقصی در معنی متن ایجاد کند، به شیرینی و زیبایی زبان نثر او می افزاید.
مهم ترین کتاب دولت آبادی رمان بلند ده جلدی "کلیدر" است که نزدیک به 3000صفحه می باشد.
کلیدر، آینه ای است که حقیقت زندگی روستانشینان خراسان را نشان می دهد.
@flith کانال پروازفکرواندیشه◾️
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
امروز گروه شعر و موسیقی ما روز حافظ بود و دوستان از حافظ شیرین سخن گفتند. بهترین ها رو جهت مطالعه ی همراهان کانال گلچین کردیم.👇👇👇👇👇👇👇👇
#میترا
اما خود ما از حافظ چي داريم؟ عمري خونديم و استفاده برديم، كنار كتاب اعتقاديمون گذاشتيم و ازش لذت برديم و در تنگناي سخن، دست به دامان بيتي از او شديم و خود را رهانديم، كنار سفره هاي شب يلدا پاي كرسي مادر بزرگ هامون تفالي بر شعرش، تغزل جان بود.
حافظ، گاه خلوت نشين، گاه رندبازاري، …
"سلطان كجا عيش نهان با رند بازاري كند"
اينقدر اين رند بودن و رندانه زيستن زيباست كه دست هيچ زهدوريايي رو نمي فشارد و خود رو از قيد هرچه روی و ریاست می رهاند.
" غلام همت آن نازنينم
كه كار خير بي روي و ريا كرد "
به تمام معنا دنيا رو از پنجره ي عشق نظاره مي كنه
و خودش ميگه :
بنده ي عشقم و از هر دو جهان آزادم
و
پدرش روضه ي رضوان رو به دانه ي ممنوعه فروخته، او چرا نه!
"پدرم روضه ي رضوان به دو گندم بفروخت
ناخلف باشم اگر من به جوي نفروشم "
عشق به مرتبه ايست كه به خال معشوقش، سمرقند و بخارا رو ميده
و
دل و دين مي دهد
جان نيز هم!
رندي او را با هيچ شاعري نمي شود قياس كرد.
" عاشق و رند و نظر بازه!"
فاش مي گويد و از گفته ي خود دلشادست!
و
غزلسرايي او ورد زبان سيه چشمان كشميري و تركان سمرقنديست
و مي داند از حساب حسن سخنش كه از حد بيرونست.
و خود مي گويد :
" متحيرم از شاه كه چرا مرا با اين ابيات زيبا در زر نمي گيرد
بدين شعرِ ترِ شيرين ز شاهنشه عجب دارم
كه سرتا پاي حافظ را چرا در سر نمي گيرد "
و شعرش همه بيت الغزل معرفتست
"آفرين بر نفس دلكش و لطف سخنش"
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
امروز گروه شعر و موسیقی ما روز حافظ بود و دوستان از حافظ شیرین سخن گفتند. بهترین ها رو جهت مطالعه ی همراهان کانال گلچین کردیم.👇👇👇👇👇👇👇👇
#میترا
اما خود ما از حافظ چي داريم؟ عمري خونديم و استفاده برديم، كنار كتاب اعتقاديمون گذاشتيم و ازش لذت برديم و در تنگناي سخن، دست به دامان بيتي از او شديم و خود را رهانديم، كنار سفره هاي شب يلدا پاي كرسي مادر بزرگ هامون تفالي بر شعرش، تغزل جان بود.
حافظ، گاه خلوت نشين، گاه رندبازاري، …
"سلطان كجا عيش نهان با رند بازاري كند"
اينقدر اين رند بودن و رندانه زيستن زيباست كه دست هيچ زهدوريايي رو نمي فشارد و خود رو از قيد هرچه روی و ریاست می رهاند.
" غلام همت آن نازنينم
كه كار خير بي روي و ريا كرد "
به تمام معنا دنيا رو از پنجره ي عشق نظاره مي كنه
و خودش ميگه :
بنده ي عشقم و از هر دو جهان آزادم
و
پدرش روضه ي رضوان رو به دانه ي ممنوعه فروخته، او چرا نه!
"پدرم روضه ي رضوان به دو گندم بفروخت
ناخلف باشم اگر من به جوي نفروشم "
عشق به مرتبه ايست كه به خال معشوقش، سمرقند و بخارا رو ميده
و
دل و دين مي دهد
جان نيز هم!
رندي او را با هيچ شاعري نمي شود قياس كرد.
" عاشق و رند و نظر بازه!"
فاش مي گويد و از گفته ي خود دلشادست!
و
غزلسرايي او ورد زبان سيه چشمان كشميري و تركان سمرقنديست
و مي داند از حساب حسن سخنش كه از حد بيرونست.
و خود مي گويد :
" متحيرم از شاه كه چرا مرا با اين ابيات زيبا در زر نمي گيرد
بدين شعرِ ترِ شيرين ز شاهنشه عجب دارم
كه سرتا پاي حافظ را چرا در سر نمي گيرد "
و شعرش همه بيت الغزل معرفتست
"آفرين بر نفس دلكش و لطف سخنش"
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
بازآید و برهاندم از بند ملامت
خاک ره آن یار سفرکرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت
فریاد که از شش جهتم راه ببستند
آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق
ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت
درویش مکن ناله ز شمشیر احبا
کاین طایفه از کشته ستانند غرامت
در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی
بر میشکند گوشه محراب امامت
حاشا که من از جور و جفای تو بنالم
بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت
کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ
پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت
"خواجه حافظ شیرازی"
#نیلوفر
به راستی کیست این مرد عجیب که با این همه حتی در خانه ی قشری ترین مردم این دیار کتابش را با قرآن و مثنوی در طاقچه می نهند.
بی طهارت دست به سویش نمی برند و چون به دست گرفتند هم چون کتاب آسمانی می بوسند و به پیشانی می گذارند سروش غیبش می دانند و سرنوشت و اعمال و افعال خود را با اعتماد تمام بدو می سپارند.
کیست این که چنین به حرمت در صف پیغمبران و اولیاء الله ش می نشانند ؟؟
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
بازآید و برهاندم از بند ملامت
خاک ره آن یار سفرکرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت
فریاد که از شش جهتم راه ببستند
آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت
امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق
ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت
درویش مکن ناله ز شمشیر احبا
کاین طایفه از کشته ستانند غرامت
در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی
بر میشکند گوشه محراب امامت
حاشا که من از جور و جفای تو بنالم
بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت
کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ
پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت
"خواجه حافظ شیرازی"
#نیلوفر
به راستی کیست این مرد عجیب که با این همه حتی در خانه ی قشری ترین مردم این دیار کتابش را با قرآن و مثنوی در طاقچه می نهند.
بی طهارت دست به سویش نمی برند و چون به دست گرفتند هم چون کتاب آسمانی می بوسند و به پیشانی می گذارند سروش غیبش می دانند و سرنوشت و اعمال و افعال خود را با اعتماد تمام بدو می سپارند.
کیست این که چنین به حرمت در صف پیغمبران و اولیاء الله ش می نشانند ؟؟
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@