سی‌ام: داستان پناهندگی سیاوش به توران

سازنده: امیر خادم، پژوهشگر ادبیات در دانشگاه تورنتو

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

گناه کبیره

▪️رهبر جمهوری اسلامی امروز گفت: «مردم برای آبروی نظام و امنیت کشور می‌آیند/شاید کسی از بنده خوشش نیاید اما اگر ایران را دوست دارد باید پای صندوق رأی بیاید». دوباره نزدیک انتخابات شد و «هر کس ایران را دوست دارد» آدم به حساب آمد! همین چند روز پیش بود که در نماز جمعه نشانی معترضان را می‌داد و می‌گفت «اینها ملت ایران نیستند».
۱۹بهمن۹۶ هم گفت «مردم کسانی هستند که روز ۹دی به میدان آمدند. آنها را اشتباه نگیرید». ‏۱۲مهر۹۷ گفت: «برای شناخت صحیح ملت باید به بسیج سازندگی، اردوهای راهیان نور، راهپیمایی‌ها، اعتکاف و عزاداری‌ها توجه شود». دائره ملت برای او هر بار کوچکتر شد. از ۲۲بهمن رسید به ۹ دی و از آنجا به اردوها!
همین طور پیش برود آخرش می‌رسد به همان‌ها که هر از گاهی به دیدارش می‌روند و شعار می‌دهند. اما این نزدیک‌بینیِ بدخیم، یک استثنا دارد: دم انتخابات احساس می‌کند که چند روزی به جای اینکه لیدر یک فرقه باشد باید نقش رهبر یک کشور را ایفا کند. اینجاست که «همه ملت ایران» عزیز می‌شوند؛ آنهم فقط چون «آبروی نظام» مطرح است؛ وگرنه قصه «امنیت» و «اگر کسی از بنده خوشش نیاید» و اینها حکایت چوپان دروغگو است.
اگر امنیت مهم بود فردا که انتخابات تمام شد همین «ملتِ انتخابات» را «اشرار اعتراضات» نمی‌خواند و صدها معترض آبان۹۸ را در ۴۸ساعت قربانی نمی‌کرد. «اگر کسی که از او خوشش نمی‌آید» محترم بود ۸ نفر از کسانی که نامه مخالفت با او نوشتند (محمد نوری‌زاد و همراهانش) امروز در زندان نبودند و به ۷۲ سال حبس و سالها تبعید محکوم نمی‌شدند.

▪️در بخش دیگری از سخنانش می‌گوید: «چطور آسان متهم میکنند شورای نگهبان را که مثلا از روی غرض فلانی را رد یا قبول کرده؛ این تهمت است؛ گناه کبیره است؛ باید توبه کنند».
منطق را می‌بینید؟ شورای نگهبان مطلقا آزاد است که هزاران نفر را متهم و رد صلاحیت کند، اما اگر مردم این ۱۲ نفر را متهم کنند می‌شود گناه کبیره.
از قضا ۲۷مرداد همین امسال بود که بدتر از این اتهامات را دو عضو شورای نگهبان نثار هم کردند. محمد یزدی گفت صادق لاریجانی از نزدیکانِ فاسدش حمایت کرده و پرسید پول تبدیل حوزه علمیه‌اش به کاخ را از کجا آورده. صادق لاریجانی هم نوشت محمد یزدی در شورای نگهبان «سخنان غیردقیق، غیرمستدل و حتی نامربوط می‌گوید و در عبارات فارسی هم دقت ندارد چه رسد به متون فقهی».
▪️ما البته آلوده به «گناه کبیره‌»ایم! گناه‌مان تحمل بقای شماست. و شکر که توبه کرده‌ایم و جبران می‌کنیم.

✍محمد جواد اکبرین

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

ببار ای بارون ببار، با دلُم گریه کن خون ببار
در شبهای تیره چون زلف یار، بهر لیلی چو مجنون ببار
ای بارون

🎼 بارون
استاد #محمدرضا_شجریان

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️


‍ یکی از جوک‌های رایج دهه‌ی شصت یا هفتاد که هرکسی اگر یک‌بار تعریفش نکرده باشد، دست‌کم یک‌بار شنیده است این بود که «یک‌نفر می‌رود پیش دکتر و می‌نالد که انگشت به هر نقطه‌ای از بدنم می‌زنم درد می‌کند! دکتر یک عکسی از فرق‌ سر تا نوک شستِ پاش می‌گیرد و نگاه می‌کند می‌بیند همه‌جای تنش سالم است، بجز همان انگشت مذکور! که دررفته یا شکسته‌ است و به هر کجا می‌خورد درد می‌گیرد.»
پیش‌تر یک‌بار این را گفته بودم که ما خیلی از جوک‌هایی که در گذشته باهاشان می‌خندیدیم و ریسه می‌رفتیم را حالا داریم زندگی‌شان می‌کنیم. یکیش همین.
من فکر می‌کنم اگر یک دستگاهِ رادیولوژیِ خیلی بزرگ درست بشود -فی‌المثل رعد و برق بشود ایکس‌رِی- و یک عکس اجتماعی از جمعیتِ ما بگیرد، وقتی فیلم را می‌گیریم جلوی مهتابی و نگاه می‌کنیم، می‌بینیم: این‌ که دست به هرجای زندگی‌مان می‌زنیم تیر می‌کشد، مال این‌است که دستِ اتحادمان شکسته است، هم‌بستگی‌مان دررفته ‌است!
هرکسی فقط توی شیپور خودش می‌دمد؛ هر تازیانه‌ای روی هوا بچرخد، نگاه می‌کنیم ببینیم قرار است به گُرده‌ی ما بخورد یا نه! هرجا سر و کله‌‌ی سیلِ ویرانگری پیدا می‌شود، اول نگاه می‌کنیم ببینیم خودمان کجا ایستاده‌ایم‌؛ اگر مسیرش این‌طرفی نباشد، می‌گذاریم برود و می‌نشینیم کباب خودمان را باد می‌زنیم. کارمند و کاسب توی اعتراضات کارگری آفتابی نمی‌شوند. مردها تنهایی می‌روند استادیوم، درحالی‌که زن‌ها تنهایی رفته‌اند به حجاب اجباری اعتراض کنند! خواننده‌های مرد به پیش‌فروش بلیت کنسرتشان فکر می‌کنند چون فعلا کسی برای آواز خواندنشان زندان نمی‌بُرد. زن‌ها هم این‌طرف کاری به نسبت عجیبِ مهریه با زندان ندارند و‌‌...
خلاصه‌ی همه‌ی این‌ها این‌که برگردید دوباره جوکی که تعریف کردم را بخوانید؛ این دردی که همه‌جا تیر می‌کشد از یک‌ جاست.

ما از یک‌دست نشدن، بی‌دست شده‌ایم.

✍محمدجواد اسعدی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

کلیپ مستند بسیار جالب در زمینه دلایل تاریخی نامگذاری خیابان ها و محله های تهران قدیم


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

سی‌ویکم: داستان ازدواج سیاوش

سازنده: امیر خادم، پژوهشگر ادبیات در دانشگاه تورنتو

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

سوال خبر نگار از مردم : شما اگر به عنوان نماینده این مردم وارد مجلس شوید، برای مردم چه کاری انجام می دهید

جواب مردم رو بشنوید 👊😂

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

#علیرضا_قربانی(خواننده) با منتشر کردن این ویدئو در توییترش نوشت:

#هنر_تاج_سر_آفرینش_است

امیدوارم اطلاعات موثقی درباره این هنرمند به زودی پیدا کنم و راهی مطمئن و البته در خور شأن برای کمک به ایشان.

از شما عزیزان هم خواهشمندم اگر نشانی از این عزیز دارید برای من ارسال بفرمایید.

‌این ویدئو بازتاب های زیادی در فضای مجازی داشته و این نوازنده خیابانی ظاهرا قطعه "خزان" استاد مشکاتیان را می نوازد.


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

دقیقا وضعیت #انتخابات در ایران همینه


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

♦ کاسبی از باورهای مردم...

️فرش حرم امام رضا رو قیچی قیچی کردند تابلوش رو به عنوان تبرک میفروشند !!

از خرافاتِ مردم می‌توان
بیشترین استفاده را برد !
این انسان‌ها تقریبا
شبیه همدیگر هستند ،
نه خوب اند و نه بد ،
فقط «سبک‌مغز» اند !

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

کانال پرواز فکر واندیشه
@flith

کانال پرواز فکرواندیشه
@flith

امروز حجت الاسلام رییسی فرمود : هرکس در انتخابات شرکت نکند در جبهه دشمن است .
شاعری این سخن شنید و قلم از نیام کشید . ببینید چه سرود :


‌‌‌ما با دروغ و شعبده منتر نمی‌شویم
لوطی‌! نگیر معرکه، عنتر نمی‌شویم

دوران خرسواری رندان به‌سر رسید
پالان‌‌ ندوز شیخ، که ما خر‌ نمی‌شویم

هردو جناح، فاسد و دزدند و بی شرف
بین سگ‌ و شغال مخیّر نمی‌شویم

با حجله‌های سبز و سفید و بنفش رای
در‌ یک‌زمان عروس دو شوهر نمی‌شویم

با رای‌ ما جواز خیانت گرفته اند
دیگر‌ شریک این بد و بدتر نمی‌شویم

یک عمر توی صحنه‌ی این بازی کثیف
بازیچه بوده‌ایم، و دیگر‌ نمی‌شویم

چون سوگوار داغ هزاران برادریم
با قاتلان، برادر و خواهر نمی‌شویم

بی‌اعتماد و دل‌زده، تلخ‌ایم مثل زهر
در‌کام شیخ قند مکرر نمی‌شویم

زنگار‌ کینه آینه‌ها را گرفته است
ما بیش از اینکه هست مکدر ‌نمی‌شویم
...
مسعود جعفری‌زاده


کانال پرواز فکرواندیشه
@flith

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

پس‌لرزه‌های آلوده شدن به سرکوب

▪️الان که این یادداشت را می‌نویسم ۲۰ ساعت از نوشته‌ی فرمانده سابق سپاه می‌گذرد که در آن به نقش قاسم سلیمانی در سرکوب اعتراضات خیابانی مردم می‌گوید. سردار محمد علی جعفری در توییتر نوشت: «در ماجرای فتنه ۷۸ و ۸۸ حاج قاسم در صحنه مقابله با ضدانقلاب در کف خیابان بود و اقدامات موثری را برای کنترل نا‌امنی و آشوب‌ها انجام می‌داد. بار‌ها شاهد حضور او در قرارگاه ثارالله بودیم، در غبار این فتنه‌ها همزمان در مسائل سیاسی هم با نفوذ خود برای خواص به‌دنبال روشنگری بود».

▪️در این ۲۰ ساعت، برخی از مدافعان نظام به شدت اعتراض کرده‌اند که چرا سردار جعفری چنین چیزی را نوشت؟ بعدا گفتند حساب خودش نیست. کمی بعد خبرگزاری فارس نوشت: با دفترش تماس گرفته و گفتند دقیقا حساب خودش است. حالا سخنگوی سپاه مصاحبه کرده و گفته مطلبِ نوشته شده «دقیق نیست و حساب را خودش اداره نمی‌کند و این توییت بستری برای عملیات روانی علیه سپاه است».

▪️کاری به حرف جعفری و نقش سلیمانی ندارم. اما اگر آن کار چنان شرم‌آور است که نسبتش به کسی او را بدنام و کارنامه‌اش را ننگین می‌کند چرا اعتراف نمی‌کنند که غلط کردیم؟ چرا «این توییت بستری برای عملیات روانی علیه سپاه است»؟ آیا جز این است که این دست و پا زدن‌ها فقط برای نجات یک چهره از آلودگی به سرکوب‌ها و تبرئه‌ی او از یک جنایت است؟

▪️۱۰ سال پیش میرحسین موسوی در بیانیه‌اش نوشت: «در آینده نه تنها من، بلکه ملت و تاریخ ایران، آن را ثبت خواهد کرد». حالا اما نه تنها ملت و تاریخ ایران آن جنایت را ثبت کرده‌اند، بلکه خود سرکوبگران هم ناخواسته در حال ثبت آنند.
این ۲۰ ساعت که در تایید و تکذیب‌های توییت سردار جعفری گذشت تعبیر همان سخنِ ۱۰ سال پیشِ میرحسین است و پس‌لرزه‌های آلوده شدن به سرکوب.

✍محمد جواد اکبرین

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

سی‌ودوم: داستان نیرنگ کرسیوز علیه سیاوش

سازنده: امیر خادم، پژوهشگر ادبیات در دانشگاه تورنتو

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

...
تا آخر ببینید لطفا
بر سنگ گوری تازه نامی هست
دارنده این نام را هرگز ندیدم من 
اینجا میان سوگواران آشنایانند و خویشانند 
و مردمانی هم که چون من ، دارنده این نام را هرگز ندیدند و نمیدانند 
اما ؛
هرکس که اینجا هست
با خشم و فریادی گره در مشت 
می داند ، که او را کُشت ! 
بر گِرد گور تازه جمعی سوگواران است 
دیگر کسی اینجا نمی پرسد 
این خفته در خاک از کجا و از کدامان است ؟
می دانند ...
او فرزند «ایران» است..................

"سایه" جان ! سایه‌ی تو از سرِ ما کم مباد


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

♦️نسخه دیکتاتورگونه رائفی‌پور برای ملت !
“يا قبول دارى يا اگه قبول ندارى گم_شو بيرون"!!

+بعد از زينب ابوطالبى که گفت هرکی قبول نداره بذاره بره، حالا رائفی پور‌ اینگونه وطن را در انحصار خود میداند و مخالفین را غده سرطانی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

سی‌وسوم: داستان کشتن سیاوش

سازنده: امیر خادم، پژوهشگر ادبیات در دانشگاه تورنتو

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

میم مثل مادر

روز گرامی داشت مقام زن و مادر بر همه زنان نيك انديش ، مهر گفتار ، پاك كردار ايران زمين تهنيت باد ❤️😊

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

🔵 در هوسِ ابدیت

انقلابیون و آرزوهای برنیامده

نسل‌ها نیز مانند انسان که عمری محدود و کوتاه دارد، دیر نمی‌پاید و پس از چندی لاجرم زمانه را رها می‌کنند تا نسل بعد بتواند بیاید، بزید و آرزوهایش را دنبال کند و او نیز از گردونه خارج شود و جا را برای پس از خود باز کند. نسل‌ها و ارزش‌های‌شان، هم‌چون همه‌ی آنان که روزی می‌آیند و روز دگر می‌روند، آمد و رفتی دارند. در این میان، نسل انقلاب است که در سر، هوس ابدیت می‌پرواند. انقلابیون، می‌خواهند "اکنونِ" خود را تا همیشه‌ی زمان‌ها ادامه دهند. می‌خواهند نسل‌های بعد نیز در قامتِ آرزوهای آن‌ها ببالند و در مرزهای آن‌ها گام زنند. اینان با مقاومت در برابر تغییرات، تاریخ را از آنِ خود می‌خواهند. از این رو، از تغییر می‌هراسند و در برابرش مقاومت می‌کنند و می‌ایستند. زمان را در خویش منجمد می‌کنند و می‌خواهند خودشان را در آینده‌ها تداوم بخشند.

✅ "جاودانگی"، این خواهش و آرزوی آدمیان در طول تاریخ است، اما انقلابیون، آن را بیش از همه‌ی ساکنان هستی، جدی تلقی می‌کنند و برای جاودانگی‌شان، فعالانه چوب لای چرخ کاروان تغییرات می‌گذارند تا نچرخد و جلو نرود. اگر تغییری هر چند اندک ببینند، شکوه‌شان را از دست رفته می‌بینند و آه از نهادشان برمی‌خیزد و از بی‌وفایی‌ها لب به شِکوه باز می‌کنند. نسل‌ها یکایک می‌آیند و می‌روند، اما انقلابیون آمده‌اند که بمانند و جهان را و آیندگان را بر صورت خویش بیافرینند. اگر لازم شد در جدال با نسل‌های پس از خود، دست به پیکار می‌برند و می‌جنگند. آنان هم‌چون کودکِ لجوجِ تاریخ، پای بر زمین می‌کوبند و فریاد می‌زنند: ما هستیم و خواهیم بود، دیگران، روندگانند. انقلابیون، از ناپایداری، گریزان و ترسانند.

زمانه اما رحم ندارد. چرخ‌ِ "زمان" می‌چرخد و انقلابیون را در گردش ایام می‌شکند. کسانی از اینان، اما هم‌چنان دون کیشوت‌وار با هر چه تغییر است می‌جنگند. بیش‌ترینش‌شان واقعیت ناخوشایند و محتوم رفتن و واگذار کردن را با اندوهی عمیق بردوش می‌کشند و تعداد کمتری با خویش زمزمه می‌کنند: "هر که خواهد گو بیاید و هر که خواست گو برود". انقلابیون، حس مالکِ قصر و ساختمانی را دارند که دیگران به عنف او را از کاشانه و قصر خویش بیرون و تصاحبش می‌کنند. آنان خود را صاحبان تاریخ و مالکان زمانه می‌پندارند. و کدام مالک است که مِلک‌اش را خود‌خواسته و از سر رغبت به دیگری واگذار ‌کند؟ اما چرا چنین است؟ چرا انقلابیون (در تمام انقلابات)، خود را محق و مالک همه‌ی تاریخ می‌دانند؟ چرا دست از سر نسل‌های بعد و تغییرات‌شان برنمی‌دارند و چرا از واگذار کردنِ زمانه‌ی خویش، این همه واهمه دارند؟

✅ انقلابیونِ ایران نیز مانند همه‌ی انقلابیون دیگر، بر مدار آرزو و هوسِ ابدیت و جاودانگی می‌چرخند. اما عاملی دیگر به میان آمد و این خواهش را به حقی بنیادین تبدیل کرد و آن هم جنگی طولانی مدت بود. جنگ، آن هم در بازه‌ی زمانی بلندمدت سبب شد که گردانندگانش، جوانی و عمر خود را در آن سپری کنند و خود را بر سر آن بگذارند. چنین شد که بابت پرداخت هزینه‌ی هنگفت و سنگین، بتدریج حقی تاریخی در آن‌ها شکل بگیرد. آنان سهم‌شان را از تاریخ، با هزینه‌های‌شان می‌سنجند. سهمی که سبب شد به خود حق دهند شیوه‌ی بودن و زندگی آیندگان را تعیین کنند. ارزش‌های‌شان باید ارزشِ همه‌ی دوران و همه‌ی نسل‌ها باشد. شعارهاشان و خواسته‌هاشان، شعار همه‌ی نسل‌ها شود. همه را مدیون خود می‌دانند و از این رو همه را پیرو خود می‌خواهند. خود را داعیه‌دار و وکیلِ "شهیدان" تلقی می‌کنند. آرزوی‌ جاودانگی‌شان را از زبان آنان بیان می‌کنند. به نام آن‌ها تاریخ را در خویش متوقف می‌کنند و به نام آنان، حس "جاودانگی‌شان" را موجه می‌نمایند.

❓ کدام نسل است که از رفتن و فراموش شدنش خرسند باشد؟ اما در این میان، این انقلابیون هستند که ناخرسندی را در دستور کار قرار می‌دهند، کنشگرانه مقاومت می‌کنند و از رفتن و فراموش شدن می‌گریزد. انقلاب و جنگ، نسلِ همیشه طلبکار خلق می‌کند. همین حس طلبکاری تاریخی است که چه رنج‌ها که نمی‌آفریند. فقط یک نکته می‌ماند و آن نکته، طرح این پرسش است که: حق نسل‌های بعد برای انتخابِ شیوه و سبک زندگی و حق کنشگری‌اش چه می‌شود؟ نسل‌های بعد، کجای تاریخ، مسکن و مآوا برگزینند تا از سهم حیاتِ کوتاه مدت‌شان بهره ببرند؟

این توصیه‌ی مولانا چه حکیمانه است که: "آرزو می‌خواه، لیک اندازه خواه"

✍️ علی زمانیان.... ۹۸/۱۱/۰۷


@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

سی‌وچهارم: داستان تولد کیخسرو


سازنده: امیر خادم، پژوهشگر ادبیات در دانشگاه تورنتو

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️