پرواز فکر و اندیشه
1.17K subscribers
4.25K photos
2.15K videos
84 files
997 links
‏جاویدشاه فقط یه شعار نیست…

عهد ما با ایران و هزاران سال پادشاهی‌ست…
Download Telegram
@flith کانال پروازفکرواندیشه


خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 107
دورازدسترساند و آنقدر مهمات و سلا حهای مدرن در آن کمپها ذخیره کردهاند که توانایی آرام کردن یک شورش در نیکاراگوئه را هم دارند. ۱ درواقع بیشعورهای عرفان باز میتوانند به اندازهی بیشعورهای مقدس مآب ازخودراضی و حق به جانب باشند. آنها نه فقط تفنگها و نارنجکهای فراوانی دارند، بلکه آشکارا برای جذب و آموزش نیرو فعالیت میکنند. در یک نمونهی فاجعه آمیز، با وجود آنکه نام رهبر گروه هم حاکی از بیشعوری وی بود باز هم مردم از او حمایت میکردند و به گروهش می پیوستند. در نمونهای دیگر، کسی که مسئول گروه بود هدف گروهش را به رستگاری رساندن جهان اعلا م کرده بود و با ارعاب و کتک کاری هم که شده از خروج هر کسی که میخواست از گروه خارج شود جلوگیری میکرد. از منظر فردی این بیشعورها میتوانند مثل هر بیشعور دیگری، خودرای و زورگو باشند. مثلا گیاهخوارها میخواهند با هر ضرب و زوری که هست دنیا را متقاعد کنند که ادامهی زندگی با خوردن گیاهان و ویتامینها امکان پذیر است. در حالی که اگر آنها را خوب نگاه کنید حتما متوجه خواهید شد که تقریبا همه شان آنقدر نحیف و مردنی اند که به جای این استدالالها به یک استیک خوب نیاز دارند. بعضی از آنها هم معتقدند که تصور خلاق، راه حل تمام مشکلات زندگی است. فقط کافی است چیزی را با تمام وجود بخواهی و تصور کنی. من خودم این روش را امتحان کردهام. مدتها پیش با تمام وجود خواستم و تصور کردم که تمام بیشعورهای جهان در یک لحظه ناپدید شوند. تا به حال که هیچ اتفاقی نیفتاده است. یکی از چیزهایی که بیشعورهای عرفانباز در آن استادند، هنر سرقت تالیفات و اختراعات دیگران است. احتما به عقیدهی آنها که معتقدند همه چیز از آنِ خداوند است، تنها چیزی که در سرقت ایدهها و حتی ابداعات دیگران و ادعای تملک شان جایز نیست، درنگ است. هر چیزی در عرفانهای جدید با سطحی از هوشیاری سنجیده میشود و ازخودکردن ایدهها و آثار دیگران همان سطحی از هوشیاری است که باعث میشود تا بسیاری از بیشعورهای عرفانباز خودشان را در هر موضوعی صاحبنظر بدانند. کافی است کوچکترین فکری به ذهنشان برسد تا با جفت وجورکردن آن با ایده ها و نظرات دیگران، کلا سهای مربوط به آن را برگزار کنند.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


108 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
البته اوج هیجان عرفانهای جدید، برنامه ریزی نیمه خودآگاه است. بعضی از این بیشعورها نوار کاستی حاوی موسیقی یا فقط یک سری سروصدا درست میکنند که لا به لای آنها پیامهای بسیار کوتاهی گنجانده شده که آنها را به وسیله ی گوش معمولی نمیتوان شنید، اما با قدرت نیمه خودآگاه میتوان درک کرد و قرار است با گوش دادن به این کاستها شخص قادر به غلبه بر دودلی ها، ترسها، ترک سیگار و سکسِ بهتر شود. من یکی از این نوارها را به دقت گوش دادم و بررسی کردم، اما نتوانستم نشانهای از آن چیزهایی که درباره شان تبلیغ میشود پیدا کنم. درعوض این پیام را یافتم: «آهای بیشعور، سفارش خرید ده تای دیگر از این نوارها را بده. » تمرینها ۱- آیا تا به حال بهتان الهام شده است؟ تا به حال هالهی دور سرتان را بالانس کرده اید؟ میتوانید با ماوراءالطبیعه ارتباط برقرار کنید؟ چی دود میکنید و مصرفتان روزی چقدر است؟ 2- آیا دائما سعی کردهاید که با نیروی تصور ذهنی در یک لاتاری برنده شوید و هر بار هم شکست خوردهاید؟ شاید بهتر باشد با دیگرانی که آنها هم همین کار را میکنند تماس بگیرید و خواهش کنید یک هفته دست نگه دارند.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

خاویر کرمنت، محمود فرجامی١٠٩
برای آدم بیشعور هیچ چیز ناامیدکننده تر و خردکننده تر از آن نیست که احساس کند قدرتش برای تسلط بر دیگران رو به افول نهاده است. این مساله در حکم اخته شدن او است. البته روا نیست که هیچ بیشعوری به چنین عذاب الیمی دچار شود. روش آمریکایی برای پناه دادن به این بیشعورها این است که در یک دستگاه اداری نظامی یا دولتی مشغول به کار شوند. به این ترتیب به راحتی خواهند توانست آدمهای ساده لوح و خوشبینی را که هنوز فکر میکنند دولتی که وجود دارد «دولتی از مردم، برای مردم و بهدست مردم»۱است مرعوب کنند و بر آنها تسلط داشته باشند. حقیقت آن است که ما با دولتی سروکار داریم که از بیشعورهای اداری تشکیل شده و برای راحتی آنها فعالیت میکند. جولیا کیدز2در خاطرات خود با عنوان لذت پلشتی دربارهی دوران خدمت خود به عنوان کارمند دونپایه در بخش صدور گواهینامهی رانندگی مینویسد: «بازی موردعلا قهی ما سرگردانکردن ارباب رجوعهایی بود که کارشان هیچ مشکلی نداشت. بعضی وقتها چهارپن بار آنها را برمی گرداندیم تا سرانجام گواهینامه هایشان را که از اول هم آمادهی تحویل بود، بهشان بدهیم. در امتحان کتبی کاری میکردیم که جوابهای درست نادرست نشان داده شود و برای امتحان عملی یک سری مقررات از خودمان درمیآوریم. مث این قانون را که گردش به راست با وجود چراغ قرمز آزاد است شنیدهاید؟ خب، این از همان قوانینی بود که ما از خودمان درآوردیم تا


@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

110 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
مردم را دست بیندازیم. با لاخره هم آنقدر تعداد آدمهایی که این قانون را باور کرده بودند زیاد شد که مقامات ایالتی مجبور شدند آن را در متن قوانین وارد کنند. من که میگویم قدرت واقعی یعنی این!» همهی کسانی که در ادارات کار میکنند بیشعور نیستند، هرچند که همگی در معرض ابتلا قرار دارند. اغلب به یک دورهی کارآموزی سخت و طو لانی ـ که خدمت نظام وظیفه خوانده میشود ـ نیاز هست تا افراد برای نشستن پشت میزها و کاغذبازی کردن آماده شوند. و البته در بیشتر این کارها سروکار مستقیم با اربابرجوع وجود دارد. سادهترین موارد از این دست را میتوان در ادارهی پست، تامین اجتماعی و صندوق بازنشستگی دید. جاهایی که علی الظاهر تعداد شکایات رسیده علیه کارمند، نحوهی ترفیعات و اضافه حقوق او را مشخص میکند؛ به این صورت که هرچقدر شکایت علیه یک نفر بیشتر باشد بخت او برای پیشرفت بیشتر میشود. تلون مزاج هم معمولا بی پاداش نمیماند. هرچقدر قوانین انعطاف ناپذیرتر باشد، کارکردن برای بیشعورها کسالت بارتر و خسته کننده تر میشود و از این رو تامین هیجان برای کارهای پشت میزی اهمیت زیادی مییابد. ارنستاین کابالشینسکی۱از ادارهی ترافیک سان دیه گو میگوید: «اگر از یارو خوشم بیاید بهش سخت نمیگیرم، اما اگر از ریختش خوشم نیاید کتاب قوانین راهنمایی و رانندگی را میاندازم جلویش و میگویم بگیر این را بخوان تا بفهمی رانندگی قانون دارد. پاش برسد استنطاق هم میکنم.» آدولف اشنایدر در کتاب بیشعورهایی که من شناختهام بیشعورهای دیوانسا لار را در زمرهی بیشعورهای آبزیرکاه تر شرویی محسوب میکند که مترصد قدرت و فرصتی اند تا تبدیل به بیشعورهای جوگیر بشوند. این افراد لیاقت و شهامت لازم را برای اینکه بیشعور تاجر یا حتی بیشعور سیاستمدار بشوند ندارند. اما حمایت و مصونیتی که تمام مستخدمین دولت از آن برخوردارند به آنها چنان قدرتی میبخشد که به راحتی جَوگیر شوند. در چنین فضایی است که حق یرترین آدمهای مُردنی، چنان قلدر میشوند که آدمهای بیعرضه تر و حقیرتر از خودشان به پایشان بیفتند و تملق شان را بگویند و بهراحتی حق را ناحق کنند. بعضی از اینها آنقدر قوی میشوند که در زمره ی بیشعورهای تمام عیار قرار میگیرند و تا حد مدیریت و معاونت هم با میروند.




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 111
زمان، ارزشمندترین سلا حِ بیشعورهای پشت میزنشین است. آنها مقدار فراوانی از این سلا ح را در اختیار دارند و شما هیچ. اگر درخواستی بدهید، اعلا م میشود که دو هفته قبل آخرین مهلت برای تسلیم آن بوده است. اگر برای صدور جواز کسب بخواهید تقاضا بدهید، متوجه میشوید که فقط ساعت 6 تا 7 صبحهای پنج شنبه برای این کار درنظر گرفته شده است. اگر قبل از شروع پروژهای احتیاج به اخذ موافقت نامهای داشته باشید قطعا باید صبر ایوب هم داشته باشید. همهی اینها بخشی از «مراحل اداری» محسوب میشوند. بیشعورهای اداری در کشف شیوه های جدید کاغذبازی و به تاخیرانداختن کارها قوه ی ابتکار شگفت انگیزی دارند. و البته اگر تمام کارهایتان قانونی و طبق مقررات باشد و هیچ موشی نتوانند در آن بدوانند، به سرعت شما را در چرخهای بی پایان که به آن «امروز برو، فردا بیا» گفته میشود میاندازند. کارمندی که کارتان زیر دست اوست حتما باید از رئیس خودش اجازه بگیرد، چرا که استقلا ل و خودرایی در مراکز اداری ممنوع است. رئیس هم به دلیل مشابه تصمیم میگیرد که این پرونده را با چندتای دیگر، در فرصت مناسبی خدمت جناب مدیرکل عرضه کند، او هم صلا ح خواهد دید با مشاورش مشورت کند و... به این ترتیب پروندهتان در هزارتوی نظام دیوانسالا ری فراموش و مدفون میشود. هیچ چیز بیشعورهای دیوانسا لار را خوشحال تر از این نمیکند که آنقدر اربابرجوع را اذیت کنند که از دستشان شاکی شود و زبان به اعتراض بگشاید. البته مشتری اعتراض را حق خودش میداند، اما آنچه نمیداند این است که یک بیشعور دیوانسالا ر استاد کَلکَل و توجیه است و با شبکهی عظیمی از مناسبات اداری پشتیبانی میشود که قانون اولش این است: «هوای خودت را داشته باش.» کارمند بیشعور خیلی زود میفهمد که صدا بلندکردن چه اثر شگفت انگیزی در نشاندادن قدرت و برتری او دارد. سپس او با همین صدای بلند و آمرانه شروع به بیان قواعد و قوانین میکند و هر قانونی را هم که احتیاج داشته باشد از خودش درمیآورد. و اگر احیانا ارباب رجوعی شروع به چون وچرا کند و بخواهد دلیل بیاورد که آنطوری که او میگوید نیست، با تحکم اعلام میکند که مجبور نیست این بیادبیها را بیشتر از این تحمل کند و از اتاق خارج میشود.



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


112 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
اربابرجوع بیچاره هم که هاج وواج مانده نمیداند که آن موقع، زمان استراحت و چایی خوردن آن کارمند بوده است ودلیل واقعی خروج او، پیوستن به دوستانش برای گپ و استراحت است.
۱ همهی مشکل بیشعورهای پشت میزنشین این است که روز کاری پس از هشت ساعت تمام میشود و آنها مجبورند پس از آن به خانه و نزد خانوادهای بروند که هیچکدام از اعضای آن، این مسخره بازیها را تحمل نمیکنند. هرچند که میدانند فقط شانزده ساعت تا بازگشتشان به محل کار و آغاز آزار و تحقیر دیگران باقی مانده است. تمرینها ۱- آیا تا به حال برای گرفتن جواز ساخت ساختمان اقدام کردهاید؟ از چند بیشعور مجبور شدید موافقت بگیرید؟ چقدر طول کشید؟ چقدر رشوه آب خورد؟ 2- برخی از صاحبنظران معتقدند که تنها راه جلوگیری از رشد بیشتر کاغذبازی، حذف تفریحات پشت میزنشین هاست. بر طبق بعضی از پیشنهادهای رادیکال، باید منشیها برحسب تعداد مراجعانی که راه میاندازند ارزیابی شوند، تمام پروندهها تا حد یک روی یک کاغذ نامه مختصر شوند و تمام نهادهای دولتی به شرکتهای خصوصی تبدیل شوند. شما چه راهی برای خارج کردن بیشعورها از نظام دیوانسا لاری پیشنهاد میکنید؟



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flithكانال پروازفكروانديشه
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#معرفی_کتاب کارنامه مصدق از مجموعه اسناد تاریخی جنبش کارگری سوسیال دموکراسی و کمونیستی ایران به کوشش خسرو شاکری
دراین دو جلد مباحثی چون سیاست موارنه منفی، ملی شدن صنعت نفت، فرمانروایی مردم، مصدق و تاریخ را مورد بررسی قرار داده است.
این دو جلد کتاب با کوشش کتابخانه دانشگاه منچستر آماده شده
⬇️⬇️



@flith کانال پروازفکرواندیشهً
روزنامه شورش - نمونه‌ای از آنچه که می‌توان تندرویِ طرفداران دکتر مصدق باشد. @كانال پروازفكروانديشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


قربانی دکتر مصدق برای کشورش؛ داستان خدیجه مصدق
مصدق از حبسش(در سال ۱۳۱۹ خورشیدی) به سلامت نجست. با عارضۀ تازه‌ای بیرون آمد، روماتیسم، دیگر هیچ‌وقت نتوانست بی‌عصا مسافتی را راه برود و اندوه شخصی‌تری هم گریبانش را گرفت، اندوهی که تخفیف نمی‌یافت. دستگیری مصدق زخم‌خوردۀ دومی هم به‌ جا گذاشته بود ــ تاوان جنبی زرادخانۀ جنون رضاشاه. قربانی این موقعیت خدیجه بود، دختر کوچک و عزیز کردۀ مصدق. او جزو‌‌ همان جمع مختصری بود که وقتی داشتند مصدق را از ادارۀ مرکزی پلیس بیرون می‌کشیدند تا هل بدهند توی ماشین و روانۀ شرق کنند، پشت بوته‌ها دولّا شده بود و نگاه می‌کرد. پلیس‌ها با لگد می‌زدند و پیرمرد فریاد می‌کشید «دولت هر کاری می‌خواد با من بکنه، باید همین‌جا بکنه!» خودش را پرت کرد زمین و پلیس‌ها کشیدندش سمت ماشین. مصدق چنگ زد به چرخ‌های ماشین اما دست‌هایش را از لاستیک‌ها جدا کردند و انداختندش تو، هر طرفش هم یک مأمور پلیس. طبیعی بود که آن صحنه روی همۀ آن جمع تماشاگر اثر گذاشت، اما ابعاد اثرگذاری برای خدیجه متفاوت بود. بعد دیدن بردن به زور مصدق، او و بقیه برگشته بودند به خانۀ خیابان کاخ، و آنجا او زار زد و فریاد می‌کشید که «پاپا، پاپا....
...بعد به اغما رفت.چهار روز بعد‌تر به هوش آمد، اما دیگر از دست رفته بود. بیشتر وقت‌ها آرام بود و توی خودش. به نظر می‌آمد عمیقاً در فکر است و محزون. اما هر وقت آشفته و پریشان می‌شد و به خصوص مواقعی که برای پدرش گریه می‌کرد و جیغ می‌کشید، آرام کردنش سخت بود.
دکتر غلامحسین مصدق می گوید:«خدیجه دختری زرنگ، باهوش و مهربان بود، با پدرم انس و الفت داشت. آقا نیز به کوچکترین فرزندش بسیار علاقمند بود، به درس و مشقش می رسید، برای او قصه می گفت، شیرینی و شکلات می خرید. با چنین روابطی بین دختر و پدر، ناگهان پدر به زندان می افتد. و دختر، که بسیار غمگین و افسرده شده، در آن روز، ناگهان مشاهده می کند که پدرش را، دست و پا بسته، مانند کوله باری کشان کشان به داخل اتوموبیل می اندازند و می برند.
خدیجه که با دیدن منظره، تکان خورده بود، پس از بازگشت به منزل با حال نزار و رنگ پریده، هوش و حواسش را از دست داده بود. دخترک کارش ساخته شده بود. از آن روز به بعد، به بیماری اعصاب و روان دچار شد، و دیگر به حال عادی برنگشت. مدتی در تهران تحت درمان بود، سپس پدرم او را در یکی از بیمارستان های سـوئیس بستری کـــرد. او سالهاست کــه در بیمـارستان بسـر می بـرد وشفا نیافته است. چند سالی است که به علت بالا رفتن قیمت ها و گران شدن ارز نتوانسته ایم هزینه نگهداری او را به طور منظم بپردازیم. اخیرا انجمن شهر لوزان، نامه ای به بیمارستان نوشته و از جانب ما متعهد شده که بدهی گذشته را پرداخت کنیم.»
ایرانی میهن‌پرست؛ محمد مصدق و کودتای خیلی انگلیسی-کریستوفر دو بلیگ ص ۱۳۹،۱۴۰ و ۱۴۴
در کنار پدرم مصدق- غلامحسین مصدق، تنظیم :غلامرضا نجاتی، ص ۵۱



@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#درنگیدر حوادث دوره ی مصدق

پس از کودتا هنگامی که برای فراهم آوردن سندها به اداره های دولتی می رفتم با شگفتی می دیدم بسیاری با آغوش باز مرا می پذیرند!
دکتر مصدق حساسیت شدیدی داشت که نسبت به اتهاماتی که در حد فاصل دو دادگاه [بدوی و تجدید نظر نظامی] طی مصاحبه های مطبوعاتی از طرف عناصر حاکم وارد شده بود و وی قادر نبود جواب آن را در جراید منتشر کند، در دادگاه جوابگویی کند و نسبتها ناروای مصاحبه کنندگان مطبوعاتی دولتیان من جمله دکتر علی امینی، وزیر دارایی کابینه و عمیدی نوری معاون نخست وزیر را رد کند و رسوایشان سازد. انجام چنین امری محتاج به تهیه مدارک و اسناد بود که می بایستی به وسیله من از دستگاههای دولتی تهیه و تدارک می شد.
دکتر مصدق نقطه نظرات خود را از جهت تهیه اسناد و چگونگی آن به من می گفت و ارائه طریق می کرد که به چه مراجعی باید رجوع کنم و نه به چه کسانی. در تمام دوره وکالت او هیچگاه فرد یا افرادی را حتی به اقتضای قرابت نزدیک یا به سابقه دوستی و همکاری و آشنایی برای هیچ موضوعی نام نمی برد. دستگاه اداری را نام می برد و مرا روانه میدان می کرد.
برای تهیه مدرک ...باید به دستگاههای دولتی مراجعه می کردم. ظاهرا دستگاههای دولتی باید ضد مصدق باشند و مرا برانند ولی چنین نبود و جز عده معدودی که به قول دکتر مصدق صاحب غرض بودند، بقیه با آغوش باز مرا پذیرفتند و تقاضاهیم را با نهایت شوق انجام می دادند.
دکتر محمد مصدق در دادگاه تجدید نظر نظامی، جلیل بزرگمهر، ص ۷۷ و ۷۸



@flith کانال پروازفکرواندیشهً
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#درنگیدر حوادث دوره ی مصدق

پنجم تیرماه روز بازداشت بدون دلیل دکتر مصدق در دوران رضاشاه و سر آغاز تبعید او
روز داغی بود در تابستان (۵ تیرماه ۱۳۱۹)۱۹۴۰ گرگ ‌و میش غروب بود که رئیس پلیس محل و دو تا پاسبان رسیدند دم در باغ. مصدق را بردند به خیابان کاخ، آنجا پلیس برای تحقیق و تجسس، گنجه‌ای از اسناد و مدارک و تعدادی کتاب را مهر و موم کردند و با خودشان بردند. توی زندان اموال شخصی‌اش را گرفتند و انداختنش توی سلول انفرادی. چند روز بعد‌تر که بهش گفتند آزاد است و می‌تواند برود، این خبر شوم را بهش دادند که قرار شده ببرندش به حصر در قلعه‌ای وسط بیابان، در بیرجند، نزدیک مرز افغانستان. معلوم بود مقامات ناکام از یافتن بهانه‌ای قانونی برای نابود کردنش، تصمیم گرفته‌اند او را از خانواده‌اش و از عامۀ اجتماع دور نگه دارند. بعد‌تر هم می‌توانستند خبر مرگش را به علت عارضه‌هایی طبیعی اعلام کنند.
دکتر مصدق در مجلس شورای ملی -در مورد بازداشتش -می گوید؛ «در سال ١٣١٩ ماموربن شهربانی برای بازداشت من آمدند. چون امر دولت را مطاع می دانم فورا تمکین کردم و انتظار داشتم که اگرگزارش های خلاف واقعی برعلیه من داده شده رسیدگی و روشن شود. ولی بعد از توقف چند روز در زندان مرکزی که معلوم شد اصلا رسیدگی در کار نیست و مقصودشان آزار من است عاصی شدم و روزی که می خواستند مرا به زندان بیرجند ببرند مقاومت کردم و در اطاق رئیس زندان با اشاره به عکس رضاشاه این شعر را خواندم:
ای زبردست زیردست آزار / گرم تا کی بماند این بازار
مصدق از حبسش به سلامت نجست. با عارضۀ تازه‌ای بیرون آمد، روماتیسم، دیگر هیچ‌وقت نتوانست بی‌عصا مسافتی را راه برود.
ایرانی میهن‌پرست؛ محمد مصدق و کودتای خیلی انگلیسی-کریستوفر دی بلیگ
سخنرانی دکتر محمد مصدق در مجلس شورای ملی ۱۲ بهمن ۱۳۲۳



@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


#درنگیدر حوادث دوره ی مصدق
#تاریخ_نفت
بررسی تحولات قبل از ملی شدن

تحلیل و ارزیابی سفیر آمریکا قبل از پایان کار رزم‌آرا چنین بود: رزم‌آرا دو راه بیشتر ندارد: یا باید از روی ناامیدی دست به اقدام حادی بزند و به روش دیکتاتوری زمام امور را قبضه کند و یا چند ماه دیگر نیز همان‌طور کج دار و مریز سرکند و سرانجام جای خود را به نخست‌وزیری از خیل قدیمی‌ها بسپارد. سفیر اشاره به این می‌کند که شاه و رزم‌آرا به‌طور جدی در فکر انحلال مجلس بودند اما می‌بایست ظرف سه تا پنج ماه انتخابات جدیدی برگزار کند که معلوم نیست این انتخابات نتیجۀ بهتری داشته باشد. در پایان سفیر آمریکا به این نکته اشاره می‌کند که رزم‌آرا در مسیر فروپاشی قطعی است.
برخی مورخان در مورد عدم اطلاع‌رسانیِ رزم‌آرا از پیشنهادات انگلیس به مردم نظرات مختلفی را بیان کردند به عنوان مثال فؤاد روحانی بر آن است که روش رزم‌آرا و به خصوص خودداری او از افشایِ پیشنهادِ رژیم 50-50 (مقصود همان موافقت شرکت برای مذاکره درباره برقراری تنصیف منافع است) سفیر انگلیس و نماینده شرکت را نگران کرده بود که مبادا او در باطن به فکر ملی کردن نفت گرویده باشد. مصطفی فاتح در همین رابطه می‌نویسد: «مردم ایران از چنین پیشنهادی تا مدت‌ها بعد از پیشنهاد ملی‌شدن نفت اطلاعی نداشتند» گویی اگر مردم ایران اطلاع می‌داشتند که کمپانی پیشنهاد تنصیف منافع را کرده است در برابر پیشنهاد ملی‌شدن نفت مقاومت می‌ورزیدند و مسلماً پیشنهادی که به رزم‌آرا داده‌شده بعد از این تاریخ بوده است و حال‌آنکه پیشنهاد ملی‌شدن نفت چند ماه پیش‌تر به تصویب جبهه ملی رسیده و در کمسیون نفت مجلس هم مطرح‌شده بود.
همایون کاتوزیان در بحث از این که چرا رزم‌آرا از افشای پیشنهاد کمپانی خودداری کرد چنین گمان برده است که «شاید او می‌خواست حمله بزرگ استراتژیک بر ضد مخالفان خود از این پیشنهاد به عنوان برگ برنده استفاده کند». پیشنهاد تنصیف منافع در آن زمان که به رزم‌آرا داده شد جذابیت خود را از دست داده بود. این پیشنهاد اگر در اوایل تیرماه که رزم‌آرا تازه به نخست‌وزیری رسیده بود داده می‌شد شاید می‌توانست در جریان حوادث مؤثر افتد اما در اوایل اسفند دیگر دیر شده‌بود. همین پیشنهاد چند پس از کشته شدن رزم‌آرا به علا هم داده شد. او نیز بر آن بود که پیشنهاد دیر رسیده و کارسازیِ خود را از دست داده است.
رزم‌آرا برای کم‌کردن شور و حرارت مجلس که در اندیشه ملی‌کردن صنعت نفت بود در عصر روز 12 اسفند در کمسیون نفت حاضر می‌شود و عنوان می‌کند که موضوع نفت را برای بررسی به متخصصین ارجاع کرده است تا مطالعات بیشتری در مورد آن انجام شود و بر مشکلات اداری و پیچیدگی‌های حاکم بر صنعت نفت تاکید می‌کندتا از شور و حرارت هواداران ملی‌کردن بکاهد. اما چهار روز بعد یعنی در 16 اسفند 1329 رزم‌آرا توسط خلیل طهماسبی از اعضای فداییان اسلام ترور می‌شود و به دنبال قتل او حسین علا در 21 اسفند مأمور تشکیل کابینه می‌شود.
همه این‌ها در شرایطی بود که دکترمصدق در کمسیون نفت مشغول رایزنی و ارائۀ طرح خود بود. دکترمصدق در فردای ترور رزم‌آرا و درحالی‌که نمایندگان هنوز در شکِ ترور نخست‌وزیر بودند پیشنهاد ملی‌شدن را مطرح کرد و در کمسیون به‌اتفاق آرا رأی آورد. این پیشنهاد برای تصویب نیاز به موافقت مجلسین داشت و قرار شد در 24 اسفند این پیشنهاد در صحن مجلس رأی‌گیری شود. بسیاری از نمایندگانی که با سفارت انگلستان به‌طور مستقیم و غیرمستقیم ارتباط داشتند به آن‌ها وعده داده بودند که در جلسه حضور پیدا نکنند که البته بسیار از آن‌ها به قول خود عمل نکردند. در آن جلسه از 131 عضو مجلس 95 نفر در جلسه حضور داشتند که تمامی آن‌ها به گزارش کمسیون نفت مبنی بر ملی‌کردن رأی مثبت دادند و با فشار افکار عمومی مجلس سنا هم در تاریخ 29 اسفند 1329 این گزارش را تصویب کرد.



@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
نمونه اى ازكاريكاتورهاى حزب توده برعليه مصدق. @flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
نمونه‌ای از کاریکاتورهای حزب توده بر علیه دکتر مصدق
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
نمونه‌ای از کاریکاتورهای حزب توده بر علیه دکتر مصدق
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
نمونه‌ای از کاریکاتورهای حزب توده بر علیه دکتر مصدق
@flith کانال پروازفکرواندیشهً🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

گفتم آخر اینجوری؟ با من دست و پا بسته چکار دارید آخر؟ هیچکس نبود. کلاغهای این درخت پر زدند و رفتند . من گریه کردم؟

#سمفونی_مردگان/#عباس_معروفی




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه


گفتم آقا داداش بی شرف کی بود؟ گفت دیگرازاین حرفها نزن برو دهنت را آب بکش. از بس دهنم را آب کشیده ام شده ام آبکش.

#سمفونی_مردگان/#عباس_معروفی



@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه

ما که زمان رضاشاه نبودیم نان کوپنی بخوریم. یک کوپن قرمز می دادیم یک نان سیاه می گرفتیم. حالا بربری بخور. همه اش ویتامین. خوب، رضاشاه چه تقصیری داشت؟جنگ بود،آقاجان. جنگ. درت بگذار، بابا. پس دانشگاه را کی ساخت؟جاده ها را کی ساخت؟ راه آهن را کی ساخت؟ بانک ملی؟ درت را بگذار،رفیق جان.

#سمفونی_مردگان/#عباس_معروفی




@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷