@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 115
در موارد خانوادگی، دیوانه ساز معمو لا کسی است که وصله ی خانواده نیست، مثل مادرشوهر یا مادرزنی که با خانوادهی یکی از فرزندانش زندگی میکند. در عالم تجارت دیوانه سازها معمولا جزو افرادیاند که خیلی بیسروصدا توی دفاتر کار میکنند. آنها هر روز راهی پیدا میکنند تا کمتر و کمتر وظیفه شان را انجام دهند. وقتی هم که این مساله به آنها گوشزد شود، میگویند که عاشق خدمت اند، اما حجم کاری که به آنها محول میشود آنقدر زیاد است و روزبه روز هم بیشتر میشود که انجام همهی آنها از عهدهی یک نفر خارج است. اگر کار به توبیخ و اخراج بکشد ناگهان داستانهای زنندهای از تبعیض یا سوءاستفاده های جنسی از خودشان درمیآورند و تهدید میکنند که علیه کارفرماهایشان شکایت خواهند کرد. در جامعه، دیوانه ساز، انگلی است حرفهای که همیشه معترض است که دیگران حقش را خوردهاند، در حالی که خود اوست که دائما به حق دیگران تعرض میکند. همانند بیشعورهای پشت میزنشین، بیشعورهای بیچاره هم در سوءاستفاده از زبان استادند. میتوانند آنچنان فس فس کنند که حلزون در مقابلشان فانتوم به نظر برسد. در خانه، همیشه آخرین فردیاند که وقتی خانواده میخواهد بیرون برود حاضر میشود. هر بار که به دستشویی میروند برای دیگران یک قرن به حساب میآید. میتوانند یک ساعت کارِ خانه را به اندازهی تمام روز کش بدهند. در محل کار، به طور معمول همه را منتظر میگذارند. مهمترین مهارتشان این است که همیشه گرفتار و مشغول به نظر بیایند، در حالی که تقریبا هیچ کاری انجام نمیدهند. بیشعور بیچاره آنچنان نقش آدم مظلوم و فداکار را خوب بازی میکند که هیچکدام از بازیگران برندهی اسکار نمیتوانند بهتر از او بازی کنند. این افراد یاد گرفته اند آنقدر سوزناک حرف بزنند و آنقدر آه بکشند که همیشه خسته و ازپاافتاده بهنظر آیند. آنها قادرند چنان زیرکانه به خستگی تظاهر کنند که همسایهشان به فکر بیفتد که نکند به بردگی گرفته شدهاند. هرچند همانگونه که خانم پوپولوپلیس نشان میدهد، این بیشعورها از رویارویی با مرگ هم برای جلب توجه و برانگیختن ترحم دیگران ابایی ندارند و به همین خاطر گهگاهی دست به خودکشی میزنند. البته همیشه قبلش مطمئن میشوند که کسی سر بزنگاه خواهد رسید و آنها را نجات خواهد داد. یکی از بیمارانم پس از اینکه زنِ بیشعورش بر اثر مصرف زیاد کرم ضدچروک فوت کرد میگفت: «او خونآشامی بود که هر روز از اشتباهها و شکستهای من تغذیه میکرد. حا دیگر خدا به داد شیطان برسد. خدا را شکر.»
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 115
در موارد خانوادگی، دیوانه ساز معمو لا کسی است که وصله ی خانواده نیست، مثل مادرشوهر یا مادرزنی که با خانوادهی یکی از فرزندانش زندگی میکند. در عالم تجارت دیوانه سازها معمولا جزو افرادیاند که خیلی بیسروصدا توی دفاتر کار میکنند. آنها هر روز راهی پیدا میکنند تا کمتر و کمتر وظیفه شان را انجام دهند. وقتی هم که این مساله به آنها گوشزد شود، میگویند که عاشق خدمت اند، اما حجم کاری که به آنها محول میشود آنقدر زیاد است و روزبه روز هم بیشتر میشود که انجام همهی آنها از عهدهی یک نفر خارج است. اگر کار به توبیخ و اخراج بکشد ناگهان داستانهای زنندهای از تبعیض یا سوءاستفاده های جنسی از خودشان درمیآورند و تهدید میکنند که علیه کارفرماهایشان شکایت خواهند کرد. در جامعه، دیوانه ساز، انگلی است حرفهای که همیشه معترض است که دیگران حقش را خوردهاند، در حالی که خود اوست که دائما به حق دیگران تعرض میکند. همانند بیشعورهای پشت میزنشین، بیشعورهای بیچاره هم در سوءاستفاده از زبان استادند. میتوانند آنچنان فس فس کنند که حلزون در مقابلشان فانتوم به نظر برسد. در خانه، همیشه آخرین فردیاند که وقتی خانواده میخواهد بیرون برود حاضر میشود. هر بار که به دستشویی میروند برای دیگران یک قرن به حساب میآید. میتوانند یک ساعت کارِ خانه را به اندازهی تمام روز کش بدهند. در محل کار، به طور معمول همه را منتظر میگذارند. مهمترین مهارتشان این است که همیشه گرفتار و مشغول به نظر بیایند، در حالی که تقریبا هیچ کاری انجام نمیدهند. بیشعور بیچاره آنچنان نقش آدم مظلوم و فداکار را خوب بازی میکند که هیچکدام از بازیگران برندهی اسکار نمیتوانند بهتر از او بازی کنند. این افراد یاد گرفته اند آنقدر سوزناک حرف بزنند و آنقدر آه بکشند که همیشه خسته و ازپاافتاده بهنظر آیند. آنها قادرند چنان زیرکانه به خستگی تظاهر کنند که همسایهشان به فکر بیفتد که نکند به بردگی گرفته شدهاند. هرچند همانگونه که خانم پوپولوپلیس نشان میدهد، این بیشعورها از رویارویی با مرگ هم برای جلب توجه و برانگیختن ترحم دیگران ابایی ندارند و به همین خاطر گهگاهی دست به خودکشی میزنند. البته همیشه قبلش مطمئن میشوند که کسی سر بزنگاه خواهد رسید و آنها را نجات خواهد داد. یکی از بیمارانم پس از اینکه زنِ بیشعورش بر اثر مصرف زیاد کرم ضدچروک فوت کرد میگفت: «او خونآشامی بود که هر روز از اشتباهها و شکستهای من تغذیه میکرد. حا دیگر خدا به داد شیطان برسد. خدا را شکر.»
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
بیشعوری . 117 خاویر کرمنت، محمود فرجامی
۱۳ بیشعور شاکی
فیلوس گفت: «خب برو از دستم شکایت کن.» مورچوس گفت: «همین کار را میکنم.» وکیل زبردستش گفت: «پایت را بگذار رویش.» فیلوس هم گذاشت. - یک افسانهی قدیمی یونانی درباره فلسفهی حقوق یکی از دستاورهای ارزشمند جوامع دموکراتیک، حق دادخواهی در محاکم قضایی است. این حق بر این عقیده استوار است که یک آدم معمولی با کسی که پول و قدرت و مقام دارد در برابر قانون و قضا مساوی است. فقط یک مشکل در این میان وجود دارد: بیشعورها. شکسپیر نوشته است «قانون احمق است.» صرفنظر از اینکه این عقیده درست است یا نه، واقعیت غم انگیز این است که نظام قضایی ما به شدت هوای بیشعورها را دارد و حتی به آنها باج میدهد. در آمریکا، هر بیشعوری میتواند از سرِ مردم آزاری دادخواستی علیه هر کسی که اراده کند به راه بیندازد و او را مجبور کند که برای دفاع از خودش مبلغ هنگفتی هزینه کند. سوءنیت و خیالبافی جای شواهد و مدارک محکمه پسند را گرفته و بنابراین دادگاهها تبدیل به میدان بازی دلچسب بیشعورها شده است. سریعترین راه برای شکست خوردن در یک مرافعهی قضایی این است که آدم معتقد باشد سیستم قضایی «بیطرف» است. دومین راه، گرفتنِ وکیلِ پاک و درستکار است (البته اگر همچو چیزی وجود خارجی داشته باشد). چرا که فقط بیشعورها از پس بیشعورهای دیگر برمیآیند و این مساله ربط چندانی به عدالت ندارد. به همین دلیل هم هست که بیشعورها زیاد در بند عدالت نیستند. اگر بودند هیچوقت نباید سروکله شان در دادگاهها پیدا میشد. آنها فقط به دنبال دستاویزی برای آزار و اذیت دشمنانشان،
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
بیشعوری . 117 خاویر کرمنت، محمود فرجامی
۱۳ بیشعور شاکی
فیلوس گفت: «خب برو از دستم شکایت کن.» مورچوس گفت: «همین کار را میکنم.» وکیل زبردستش گفت: «پایت را بگذار رویش.» فیلوس هم گذاشت. - یک افسانهی قدیمی یونانی درباره فلسفهی حقوق یکی از دستاورهای ارزشمند جوامع دموکراتیک، حق دادخواهی در محاکم قضایی است. این حق بر این عقیده استوار است که یک آدم معمولی با کسی که پول و قدرت و مقام دارد در برابر قانون و قضا مساوی است. فقط یک مشکل در این میان وجود دارد: بیشعورها. شکسپیر نوشته است «قانون احمق است.» صرفنظر از اینکه این عقیده درست است یا نه، واقعیت غم انگیز این است که نظام قضایی ما به شدت هوای بیشعورها را دارد و حتی به آنها باج میدهد. در آمریکا، هر بیشعوری میتواند از سرِ مردم آزاری دادخواستی علیه هر کسی که اراده کند به راه بیندازد و او را مجبور کند که برای دفاع از خودش مبلغ هنگفتی هزینه کند. سوءنیت و خیالبافی جای شواهد و مدارک محکمه پسند را گرفته و بنابراین دادگاهها تبدیل به میدان بازی دلچسب بیشعورها شده است. سریعترین راه برای شکست خوردن در یک مرافعهی قضایی این است که آدم معتقد باشد سیستم قضایی «بیطرف» است. دومین راه، گرفتنِ وکیلِ پاک و درستکار است (البته اگر همچو چیزی وجود خارجی داشته باشد). چرا که فقط بیشعورها از پس بیشعورهای دیگر برمیآیند و این مساله ربط چندانی به عدالت ندارد. به همین دلیل هم هست که بیشعورها زیاد در بند عدالت نیستند. اگر بودند هیچوقت نباید سروکله شان در دادگاهها پیدا میشد. آنها فقط به دنبال دستاویزی برای آزار و اذیت دشمنانشان،
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
118 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
همسایگانشان، همکارانشان، رفقایشان و کارمندان فلک زدهی دوروبرشاناند و البته چه دستاویزی بهتر از قانون؟ توهین و افترا علیه آبروی افراد خلا ف قانون است. پس فقط یک راه برای بیشعوری که میخواهد به شما تهمت بزند باقی میماند و آن هم اینکه دادخواستی علیه تان تنظیم کند و توی آن هر تهمت و ناسزایی که خوش دارد بنویسد. فوقِ فوقش مشخص خواهد شد که موارد اتهامی او علیه شما بی اساس بوده و به ظاهر حرفش در دادگاه به جایی نمیرسد، اما واقعیت آن است که او در پناه قانون به خواستهی خودش رسیده است. مرافعهی حقوقی عشق بیشعورهاست. کلا بیشعورها عاشق عیبگیری و آبروریزیاند و مرافعهی حقوقی راه بسیار مناسبی برای این منظور است که همهی جامعه از عیبها و مشکلا ت واقعی یا خیالی ای که آنها مدعیاش هستند، آگاه شود. در هجوم مدرن ما به سوی دادخواهی دربارهی هر خطای ممکنی، بیشعورها شروع کردهاند به دادخواهی علیه: ، پزشکان؛ به خاطر سوءمعالجه. اگر عدالتی وجود میداشت، دادگاهها باید به پزشکها هم اجازه میدادند علیه بیمارانی که در روند درمانشان اخلا ل ایجاد میکنند، شکایت کنند.۱ ،شرکتها؛ به خاطر اخراج. اگر عدالتی وجود میداشت، دادگاهها باید به شرکتها هم اجازه میدادند علیه کارمندان اخراجیشان به خاطر این که در قبال دریافت حقوقی که گرفتهاند کارشان را درست انجام ندادهاند (نوعی کلاهبرداری)، شکایت کنند. ،معلمها؛ بهخاطر ناکامیشان در تلاش برای کاستن از حماقتی که بیشعورها یا فرزندان بیشعورها به آن دچارند. اگر عدالتی وجود میداشت دادگاهها باید به
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
118 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
همسایگانشان، همکارانشان، رفقایشان و کارمندان فلک زدهی دوروبرشاناند و البته چه دستاویزی بهتر از قانون؟ توهین و افترا علیه آبروی افراد خلا ف قانون است. پس فقط یک راه برای بیشعوری که میخواهد به شما تهمت بزند باقی میماند و آن هم اینکه دادخواستی علیه تان تنظیم کند و توی آن هر تهمت و ناسزایی که خوش دارد بنویسد. فوقِ فوقش مشخص خواهد شد که موارد اتهامی او علیه شما بی اساس بوده و به ظاهر حرفش در دادگاه به جایی نمیرسد، اما واقعیت آن است که او در پناه قانون به خواستهی خودش رسیده است. مرافعهی حقوقی عشق بیشعورهاست. کلا بیشعورها عاشق عیبگیری و آبروریزیاند و مرافعهی حقوقی راه بسیار مناسبی برای این منظور است که همهی جامعه از عیبها و مشکلا ت واقعی یا خیالی ای که آنها مدعیاش هستند، آگاه شود. در هجوم مدرن ما به سوی دادخواهی دربارهی هر خطای ممکنی، بیشعورها شروع کردهاند به دادخواهی علیه: ، پزشکان؛ به خاطر سوءمعالجه. اگر عدالتی وجود میداشت، دادگاهها باید به پزشکها هم اجازه میدادند علیه بیمارانی که در روند درمانشان اخلا ل ایجاد میکنند، شکایت کنند.۱ ،شرکتها؛ به خاطر اخراج. اگر عدالتی وجود میداشت، دادگاهها باید به شرکتها هم اجازه میدادند علیه کارمندان اخراجیشان به خاطر این که در قبال دریافت حقوقی که گرفتهاند کارشان را درست انجام ندادهاند (نوعی کلاهبرداری)، شکایت کنند. ،معلمها؛ بهخاطر ناکامیشان در تلاش برای کاستن از حماقتی که بیشعورها یا فرزندان بیشعورها به آن دچارند. اگر عدالتی وجود میداشت دادگاهها باید به
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 119
معلم ها هم اجازه میدادند که علیه دانش آموزان تنبل شان به خاطر گرفتن وقت و آسیب زدن به اعصابشان شکایت کنند. ، والدینشان؛ بد به خاطر اینکه چرا در همان دوران جنینی آنها را سقط نکردهاند. بعضی وقتها بیشعورهای شاکی خیلی حقیر میشوند. مثلا یکبار وکیلی از دست رئیس انجمن مسکونیشان بهخاطر آنکه همسایه ها جلو سگشان را نگرفته بودند که جلوی خانهی او کثافتکاری نکند، شکایت کرده بود. گویا فرشتهی عدالت به خواب رفته و نمیبیند که بیشعورها دارند شورش را درمیآورند. در سایر مواقع، شکایت قضایی نشاندهندهی نهایت نفرت بیشعورهاست. این امر بهخصوص در موارد تقاضای طلا ق و درخواست حضانت بچه ها روشن است. ظاهرا در مناقشه های خانوادگی، بیشعورها هیچ حدومرزی برای خود قائل نیستند و حاضرند دست به هر کاری بزنند تا به خواستهی خود برسند. آیا دادگاه با پادرمیانی این بی عقلی ها را کنترل خواهد کرد؟ قطعا خیر. این حق آدمهای کوچک است که به اندازهی بیشعورهای بزرگ از نفهمی سهم داشته باشند و سیستم قضایی هم برای برقراری عدالت و سهم دهی برابر به وجود آمده است! در هنگام سروکارداشتن با مسائل حقوقی و قضایی، حتما باید این را درنظر داشت که به طور کلی، وکلا شدیدا در معرض بیشعوری قرار دارند. پس مصلحت ایجاب میکند که هرگز به وک اعتماد نکنید. اگر به حرف وکیلتان گوش کنید و دقیقا به توصیه های او عمل کنید، اما شکست بخورید، او همه چیز را انکار خواهد کرد و هیچ مسئولیتی را برعهده نخواهد گرفت. هیچوقت هم به انصاف وکیل طرف مقابلتان اعتماد نکنید. به وکیلها برای انصاف پول نمیدهند. به آنها پول میدهند تا از موکلشان با نابودکردن طرف دعوای او، محافظت کنند. البته بیشعور شاکی نیازی ندارد که برای رسیدن به هدف پلیدش همیشه در دادگاهها جولان بدهد. بسیاری از قوانین و مقررات موردنظر او را ماموران اجرائیات شهرداری و امثال آن به همان خوبی پیاده میکنند. مثلا آدم بیشعور میتواند با یک شکایت درست وحسابی همسایهاش را مجبور کند درِ پارکینگش را که بیست سال پیش ساخته شده ده سانتیمتر عقبتر ببرد یا پنجرهای را که پارسال گذاشته بوده مسدود کند. این اواخر، بیشعورهای اکتیویست کشف کردهاند که قانون میتواند اسلحه ای بسیار ارزشمند باشد. اهالی یک محل با حرکتهای اعتراض آمیز خود بر علیه ساخت آزادراهی که تا نیمه ساخته
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 119
معلم ها هم اجازه میدادند که علیه دانش آموزان تنبل شان به خاطر گرفتن وقت و آسیب زدن به اعصابشان شکایت کنند. ، والدینشان؛ بد به خاطر اینکه چرا در همان دوران جنینی آنها را سقط نکردهاند. بعضی وقتها بیشعورهای شاکی خیلی حقیر میشوند. مثلا یکبار وکیلی از دست رئیس انجمن مسکونیشان بهخاطر آنکه همسایه ها جلو سگشان را نگرفته بودند که جلوی خانهی او کثافتکاری نکند، شکایت کرده بود. گویا فرشتهی عدالت به خواب رفته و نمیبیند که بیشعورها دارند شورش را درمیآورند. در سایر مواقع، شکایت قضایی نشاندهندهی نهایت نفرت بیشعورهاست. این امر بهخصوص در موارد تقاضای طلا ق و درخواست حضانت بچه ها روشن است. ظاهرا در مناقشه های خانوادگی، بیشعورها هیچ حدومرزی برای خود قائل نیستند و حاضرند دست به هر کاری بزنند تا به خواستهی خود برسند. آیا دادگاه با پادرمیانی این بی عقلی ها را کنترل خواهد کرد؟ قطعا خیر. این حق آدمهای کوچک است که به اندازهی بیشعورهای بزرگ از نفهمی سهم داشته باشند و سیستم قضایی هم برای برقراری عدالت و سهم دهی برابر به وجود آمده است! در هنگام سروکارداشتن با مسائل حقوقی و قضایی، حتما باید این را درنظر داشت که به طور کلی، وکلا شدیدا در معرض بیشعوری قرار دارند. پس مصلحت ایجاب میکند که هرگز به وک اعتماد نکنید. اگر به حرف وکیلتان گوش کنید و دقیقا به توصیه های او عمل کنید، اما شکست بخورید، او همه چیز را انکار خواهد کرد و هیچ مسئولیتی را برعهده نخواهد گرفت. هیچوقت هم به انصاف وکیل طرف مقابلتان اعتماد نکنید. به وکیلها برای انصاف پول نمیدهند. به آنها پول میدهند تا از موکلشان با نابودکردن طرف دعوای او، محافظت کنند. البته بیشعور شاکی نیازی ندارد که برای رسیدن به هدف پلیدش همیشه در دادگاهها جولان بدهد. بسیاری از قوانین و مقررات موردنظر او را ماموران اجرائیات شهرداری و امثال آن به همان خوبی پیاده میکنند. مثلا آدم بیشعور میتواند با یک شکایت درست وحسابی همسایهاش را مجبور کند درِ پارکینگش را که بیست سال پیش ساخته شده ده سانتیمتر عقبتر ببرد یا پنجرهای را که پارسال گذاشته بوده مسدود کند. این اواخر، بیشعورهای اکتیویست کشف کردهاند که قانون میتواند اسلحه ای بسیار ارزشمند باشد. اهالی یک محل با حرکتهای اعتراض آمیز خود بر علیه ساخت آزادراهی که تا نیمه ساخته
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
120 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
شده، میتوانند بهره برداری از آن را پانزده تا بیست سال به تاخیر اندازند.۱تاخیری که هزینهاش از جیب مالیات دهندگان پرداخت میشود و دودش به چشم همهی کسانی میرود که به آن آزادراه نیاز دارند. بیشعورهای شاکی هرگز راضی نمیشوند. به نظر بیشعور شاکی هرگز نه آسمان به اندازهی کافی آبی است و نه آب مرطوب. و همیشه برای چیزهایی که به نظر او مشکل دارند یکی مسئول و مقصر هست؛ حتی شما دوست عزیز! آدم بدبختی که یک بیشعور شاکی در طول دو سال، چهارده بار بر علیه او شکایت کرده بود، میگفت: «درندهترین جانوران جهنم هم به اندازهی بیشعوری که وکیل بیشعوری داشته باشد، درنده نیستند.»
تمرینها
۱- آیا تا به حال یک بیشعور از شما شکایت کرده است؟ عدالت اجرا شد؟ یا آن بیشعور برنده شد؟ 2- آیا تا به حال عضو هیات منصفه2بودهاید؟ چند نفر از اعضای هیات منصفه بیشعور بودند؟ چند نفرشان در هنگام محاکمه چرت میزدند؟ چند نفر از آنها قادر به حرف زدنِ عادی بودند؟ ۳- اگر ریاضیاتتان خوب است، محاسبه کنید که چقدر احتمال دارد یک بیشعور شاکی بتواند بیشعوریاش را ترک کند. توجه: برای این کار باید با اعداد موهومی آشنا باشید.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
120 . بیشعوری خاویر کرمنت، محمود فرجامی
شده، میتوانند بهره برداری از آن را پانزده تا بیست سال به تاخیر اندازند.۱تاخیری که هزینهاش از جیب مالیات دهندگان پرداخت میشود و دودش به چشم همهی کسانی میرود که به آن آزادراه نیاز دارند. بیشعورهای شاکی هرگز راضی نمیشوند. به نظر بیشعور شاکی هرگز نه آسمان به اندازهی کافی آبی است و نه آب مرطوب. و همیشه برای چیزهایی که به نظر او مشکل دارند یکی مسئول و مقصر هست؛ حتی شما دوست عزیز! آدم بدبختی که یک بیشعور شاکی در طول دو سال، چهارده بار بر علیه او شکایت کرده بود، میگفت: «درندهترین جانوران جهنم هم به اندازهی بیشعوری که وکیل بیشعوری داشته باشد، درنده نیستند.»
تمرینها
۱- آیا تا به حال یک بیشعور از شما شکایت کرده است؟ عدالت اجرا شد؟ یا آن بیشعور برنده شد؟ 2- آیا تا به حال عضو هیات منصفه2بودهاید؟ چند نفر از اعضای هیات منصفه بیشعور بودند؟ چند نفرشان در هنگام محاکمه چرت میزدند؟ چند نفر از آنها قادر به حرف زدنِ عادی بودند؟ ۳- اگر ریاضیاتتان خوب است، محاسبه کنید که چقدر احتمال دارد یک بیشعور شاکی بتواند بیشعوریاش را ترک کند. توجه: برای این کار باید با اعداد موهومی آشنا باشید.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 123
نشانه های بیشعوری در جامعه ۱2. عطشِ دیوانه وارِ جامعه به پیشرفت بسیار سریع و تولید و مصرف اخبار افتخارآمیز. ۱۳. استفاده افراطی از مخفف واژهها به جای خود واژهها. ۱۴. ندانستن معنای مخفف ها. ۱5. استفاده از مکتبهای فلسفی دهان پرکن در کوچه و بازار. ۱6. مدیر یک دقیقه ای. ۱7. کتابسوزی. ۱8. بزرگ شدن دولت. ۱۹. طبیعی شدنِ پریدن مردم به همدیگر. 20. دیپلمه هایی که نتوانند مدرک دیپلمشان را از رو بخوانند. 2۱.علا قه ویژه به برنامه های اتمی و صرف هزینه های هنگفت برای ساخت یا وارد کردن سلا حهای مخوف نظامی. 22. داروهای شادی آور. 2۳. باور عمومی به نسبی بودن حقیقت. 2۴. شبکه های خرید تلویزیونی. ۱. تبلیغات تلویزیونی گروههای تندروی مذهبی. 2. تحقیقات۱۹میلیوند ریبرایبررسی تاثیر گوزیدن گاوها بر گرم شدن زمین.۱ ۳. پرداخت یک میلیون دلار به یک هنرپیشه برای حضور در آگهی بازرگانی تلویزیونی. ۴. اینکه یک نفر با داشتن یک جفت پا، 500 جفت کفش داشته باشد. 5. هنردانستنِ انکار. 6. استفاده از موسیقی کلا سیک در پس زمینه صداهای ضبط شده: موزارت... طبقهی سوم... دینگ! 7. ادغام کمپانیهای کوچک در کمپانیهای بزرگ و پرداخت مبالغ هنگفت برای بازخرید مدیران پیشین. 8. سوزاندن پرچم با توجیه آزادی بیان. ۹. یارانه برای تنباکوکاران. ۱0. آزادی حمل اسلحه. ۱۱. گسترش مخاطبان شبکه های تلویزیونی عامه پسند.
(كپى از جدول درج شده از كتاب )
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 123
نشانه های بیشعوری در جامعه ۱2. عطشِ دیوانه وارِ جامعه به پیشرفت بسیار سریع و تولید و مصرف اخبار افتخارآمیز. ۱۳. استفاده افراطی از مخفف واژهها به جای خود واژهها. ۱۴. ندانستن معنای مخفف ها. ۱5. استفاده از مکتبهای فلسفی دهان پرکن در کوچه و بازار. ۱6. مدیر یک دقیقه ای. ۱7. کتابسوزی. ۱8. بزرگ شدن دولت. ۱۹. طبیعی شدنِ پریدن مردم به همدیگر. 20. دیپلمه هایی که نتوانند مدرک دیپلمشان را از رو بخوانند. 2۱.علا قه ویژه به برنامه های اتمی و صرف هزینه های هنگفت برای ساخت یا وارد کردن سلا حهای مخوف نظامی. 22. داروهای شادی آور. 2۳. باور عمومی به نسبی بودن حقیقت. 2۴. شبکه های خرید تلویزیونی. ۱. تبلیغات تلویزیونی گروههای تندروی مذهبی. 2. تحقیقات۱۹میلیوند ریبرایبررسی تاثیر گوزیدن گاوها بر گرم شدن زمین.۱ ۳. پرداخت یک میلیون دلار به یک هنرپیشه برای حضور در آگهی بازرگانی تلویزیونی. ۴. اینکه یک نفر با داشتن یک جفت پا، 500 جفت کفش داشته باشد. 5. هنردانستنِ انکار. 6. استفاده از موسیقی کلا سیک در پس زمینه صداهای ضبط شده: موزارت... طبقهی سوم... دینگ! 7. ادغام کمپانیهای کوچک در کمپانیهای بزرگ و پرداخت مبالغ هنگفت برای بازخرید مدیران پیشین. 8. سوزاندن پرچم با توجیه آزادی بیان. ۹. یارانه برای تنباکوکاران. ۱0. آزادی حمل اسلحه. ۱۱. گسترش مخاطبان شبکه های تلویزیونی عامه پسند.
(كپى از جدول درج شده از كتاب )
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 124 . بیشعوری
۱۴ تجارت به مثابهی بیشعور «به جای تولید ناخالص ملی، نسل جدیدی از بیشعورهای خالص ملی تولید میکنیم.» - از کتاب خلوص ملی برای درک درست بیماری بیشعوری، بسیار مهم است که بدانیم این بیماری فقط افراد را آلوده نمیکند؛ بلکه گروههای عظیمی از مردم، از اهل تجارت گرفته تا اعضای اتحادیه ها، از گروههای سیاسی تا محصلین مدارس و دانشگاهها ممکن است به این بیماری آلوده شوند و به طور جمعی مثل بیشعورها رفتار کنند. بعضی وقتها هم کل یک جامعه مثل بیشعورها رفتار میکند. وگرنه چگونه ممکن است کشوری علیه کشور دیگری جنگ راه بیندازد؟ وقتیکه بیشعوری در مقیاس وسیع ظهور مییابد، در اصطلا ح پزشکی به آن بیشعوری جمعی میگویند که به عادت جمعی تعداد کثیری از مردم به رفتار بیشعورانه اشاره دارد. تاکنون، هر بار که جامعه بیشعور شده است، سروته موضوع با انحراف اجتماعی نامیدن آن به هم آمده است. اما میدانیم که مسالهی اصلی، اپیدمی شدن بیماری بیشعوری است. در دههی 50 می دی، شنیدن حرفهای مک کارتی، بیشعوری را در آمریکا واگیر کرد.۱در دهه 60 با جنبشهای اعتراض آمیز دانشجویان بسیاری دیگر آلوده شدند. در دهه 70 جامعه به طور عمومی از مرضی که بعدا جیمی کارتر آن را «کسالت روانی»2نامید رلان میبرد. اما از
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی 124 . بیشعوری
۱۴ تجارت به مثابهی بیشعور «به جای تولید ناخالص ملی، نسل جدیدی از بیشعورهای خالص ملی تولید میکنیم.» - از کتاب خلوص ملی برای درک درست بیماری بیشعوری، بسیار مهم است که بدانیم این بیماری فقط افراد را آلوده نمیکند؛ بلکه گروههای عظیمی از مردم، از اهل تجارت گرفته تا اعضای اتحادیه ها، از گروههای سیاسی تا محصلین مدارس و دانشگاهها ممکن است به این بیماری آلوده شوند و به طور جمعی مثل بیشعورها رفتار کنند. بعضی وقتها هم کل یک جامعه مثل بیشعورها رفتار میکند. وگرنه چگونه ممکن است کشوری علیه کشور دیگری جنگ راه بیندازد؟ وقتیکه بیشعوری در مقیاس وسیع ظهور مییابد، در اصطلا ح پزشکی به آن بیشعوری جمعی میگویند که به عادت جمعی تعداد کثیری از مردم به رفتار بیشعورانه اشاره دارد. تاکنون، هر بار که جامعه بیشعور شده است، سروته موضوع با انحراف اجتماعی نامیدن آن به هم آمده است. اما میدانیم که مسالهی اصلی، اپیدمی شدن بیماری بیشعوری است. در دههی 50 می دی، شنیدن حرفهای مک کارتی، بیشعوری را در آمریکا واگیر کرد.۱در دهه 60 با جنبشهای اعتراض آمیز دانشجویان بسیاری دیگر آلوده شدند. در دهه 70 جامعه به طور عمومی از مرضی که بعدا جیمی کارتر آن را «کسالت روانی»2نامید رلان میبرد. اما از
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 125
آنجایی که هیچکس دوست ندارد به بیشعوریاشد اشاره شود کارتر کله پا شد و به خاک سیاه نشست. دههی 80 دههی صدور عدالت به عنف بود که سیاستمداران، بیستها و بیشعورهای دیگری از این دست آن را دستاویزی برای تهاجمات خود کردند. چشمانداز آینده هم واضح است: بیشعورهای بیشتر، تهاجم های بیشتر. یکی از حوزههای مهم اجتماعی که ویژگیهای بیشعوری را میتوان در آنجا دید، حوزهی تجارت است. مهمترین عامل آلودگی تجارت به بیشعوری رابطه تنگاتنگ آن با صنایع نظامی است. بده بستان خوبی بین این دو برقرار است، به طوریکه به نظر میرسد همزمان دستشان توی جیبهای هم باشد. فقط یک چیز مانع از آن میشود که تجارت به طور کامل بیشعور شود (برخلا ف دولت) و آن بازار آزاد است که تجارت را مجبور میکند مولد باشد. البته ذات تولید با بیشعوری ناسازگار است. اما تجارت مولفه هایی را در خود دارد که حتی در صورت مولد و رقابتی بودن هم، به واسطهی آنها، با بیشعوری، هم از منظر فردی و هم از منظر اجتماعی اشتراک دارد. مثل: ،حرص و آز. ، رقابت.
،جاه طلبی.
، وظیفه نشناسی اجتماعی. مثلا شهوت قدرت را درنظر بگیرید. همین خصیصه باعث میشود که روسای شرکتهای بزرگ با خریدِ بیحسابِ شرکتهای کوچکتر، شرکتهای خودشان را چنان زیر بار قرض ببرند که سرانجام شرکتهای بزرگتر از آنها، آنها را بخرند. کارهایی که هیچکدام تاثیری بر بهبود وضع اقتصادی آمریکا ندارند. به دنبال برتری بودن چیز خوبی است، اما در تجارت گاهی هدف اصلی یعنی کسب سود مشروع و قانونی فراموش میشود. هنگامی که روکم کنی، حرکات تبلیغاتی، کسب امتیاز بیشتر، طراحی بازپرداختهای کلا ن و قمار بر روی سوداهای زودبازده از هدف اصلی تجارت مهمتر باشند آنگاه تجارت بیشعور شده است. وقتیکه مدیران شرکتهایی که هر سال ضرردهی دارند، پاداشهای نیم میلیون دلا ری بگیرند، تجارت بیشعور شده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خاویر کرمنت، محمود فرجامی بیشعوری . 125
آنجایی که هیچکس دوست ندارد به بیشعوریاشد اشاره شود کارتر کله پا شد و به خاک سیاه نشست. دههی 80 دههی صدور عدالت به عنف بود که سیاستمداران، بیستها و بیشعورهای دیگری از این دست آن را دستاویزی برای تهاجمات خود کردند. چشمانداز آینده هم واضح است: بیشعورهای بیشتر، تهاجم های بیشتر. یکی از حوزههای مهم اجتماعی که ویژگیهای بیشعوری را میتوان در آنجا دید، حوزهی تجارت است. مهمترین عامل آلودگی تجارت به بیشعوری رابطه تنگاتنگ آن با صنایع نظامی است. بده بستان خوبی بین این دو برقرار است، به طوریکه به نظر میرسد همزمان دستشان توی جیبهای هم باشد. فقط یک چیز مانع از آن میشود که تجارت به طور کامل بیشعور شود (برخلا ف دولت) و آن بازار آزاد است که تجارت را مجبور میکند مولد باشد. البته ذات تولید با بیشعوری ناسازگار است. اما تجارت مولفه هایی را در خود دارد که حتی در صورت مولد و رقابتی بودن هم، به واسطهی آنها، با بیشعوری، هم از منظر فردی و هم از منظر اجتماعی اشتراک دارد. مثل: ،حرص و آز. ، رقابت.
،جاه طلبی.
، وظیفه نشناسی اجتماعی. مثلا شهوت قدرت را درنظر بگیرید. همین خصیصه باعث میشود که روسای شرکتهای بزرگ با خریدِ بیحسابِ شرکتهای کوچکتر، شرکتهای خودشان را چنان زیر بار قرض ببرند که سرانجام شرکتهای بزرگتر از آنها، آنها را بخرند. کارهایی که هیچکدام تاثیری بر بهبود وضع اقتصادی آمریکا ندارند. به دنبال برتری بودن چیز خوبی است، اما در تجارت گاهی هدف اصلی یعنی کسب سود مشروع و قانونی فراموش میشود. هنگامی که روکم کنی، حرکات تبلیغاتی، کسب امتیاز بیشتر، طراحی بازپرداختهای کلا ن و قمار بر روی سوداهای زودبازده از هدف اصلی تجارت مهمتر باشند آنگاه تجارت بیشعور شده است. وقتیکه مدیران شرکتهایی که هر سال ضرردهی دارند، پاداشهای نیم میلیون دلا ری بگیرند، تجارت بیشعور شده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
مقاله شوروی و مصدق نوشته آرتمی ام کالینوفسکی با ترجمه و ویراستاری فریبا امینی و حسین امینی اولین بار در ایران توسط مجله ایران فردا شماره 14 به چاپ رسید. این مقاله نکات و اسنادی را مطرح و بررسی میکند که تا پیش از آن دیده نشده بود. شما را خواندن این مقاله خوب و مهم دعوت میکنیم.
از متن: نگاهی کوتاه به اسناد مولوتوف در مورد ایران این تصویر را تا حدی زیادی به ما میدهد که سیاست شوروی در ایران در زمان زمامداری دکتر مصدق چگونه بوده است.
اول این که سیاست شوروی برمبنای مسایل اقتصادی و امنیتی بوده است. عدم اطمینان به "ملی‌گرایان بورژواو" و تجربه شوروی در سال ۱۹۴۶ ، دید استالین و مولوتوف را نسبت به اهمیت مصدق و مبارزه او تیره کرده بود. اگرچه این سیاست شوروی در سالهای آخر استالین کمی متفاوت شده بوده ولی باز نشان دهنده آن است که تا چه حد نگاه شوروی نسبت به ایران قبل از ژوییه ۱۹۵۲ بسته بوده است. شاید بد نبود که شوروی که نسبت به این درخواست کاشانی مبنی بر این که مسکو می‌بایست با دید بازتری نسبت به مسائل ایران نگاه می‌کردند و در مسائل اقتصادی به کمک ایران می‌شتافتند تا ایران از این بحران بگذرد و مبارزه ملی ادامه یابد.
دوم، اگرچه اسناد کامل نیست ولی این نظر جفری رابرتز را در مورد ایران، ترکیه و یونان را به اثبات می‌رساند که برای استالین این کشورها از درجه دوم اهمیت برخوردار بودند. اگرچه رابرتز در مورد سیاست‌های شوروی پس از جنگ جهانی دوم صحبت میکند و نه زمان مصدق ولی نگاه کلی ما را به چنین نتیجه‌ای سوق میدهد. به نظر نمی‌آید رهبران شوروی علاقه چندانی به مسایل داخلی ایران داشتند و قصد داشتند از آن دور بمانند
سوم، بسیار مهم و جالب توجه است بدانیم تا چه حد حزب توده در سیاست‌های شوروی نقش داشته است. منابعی برای درک بهتر این قضیه وجود دارد. بسیاری از اسنادی که در اختیار ماست نشان دهنده این است که چه در مسکو و چه سفارت شوروی در ایران معتقد بودند که حزب توده چندان پایه مردمی نداشته است.
نصیحت استالین به پیشهوری که قبلا در این مقاله به آن اشاره شده بود درتمام دوران مصدق و بحران سیاسی بین ۱۹۵۲-۵۳ پا بر جا بود بخصوص زمانی که یک دشمن خارجی وارد صحنه شد. از نظر آنان حزب توده اهمیت چندانی در ایران نداشته و مصدق را نیز ضعیف می‌پنداشتند و فقط کاشانی به عنوان یک جایگزین بالقوه می‌توانست مردم را برای مبارزه با انگلیس و امریکا بسیج کند. البته در این جا یک توقع قابل پیش بینی مطرح می گردد. درست است که شوروی تاثیر اندکی روی جریانات ایران می‌توانسته داشته باشد ولی در مورد تجارت و قرض به ایران آنها مصدق را ضعیف کرده و این نتیجه گیری را کردند که مصدق در نهایت نمی‌تواند محکم جلوی امریکا و انگلیس بایستد.
همانطور که سیاست های شوروی بین سالهای 46-1345 حزب توده را تضیف کرد و همچنین موضع آنها در مورد مسایل اقتصادی - تجاری طبیعتا سوظن کسانی که حزب توده را به عنوان ابزار قدرت دشمنی خاصم می‌دیدند تشدید کرد.
داستان روابط مصدق با شوروی درک ما را نسبت به کودتا عوض نخواهد کرد. این یک واقعیت است که مسکو هیچ علاقه خاصی به معامله با مصدق نداشت. این بحث که مدتهاست در جریان است که آیا اتفاقات ایران ناشی از جنگ سرد بود و یا نفت؟ برای پاسخ به این سوال می‌بایست به اسناد امریکا مراجعه کرد زیرا این مساله آنها بود نه شوروی ولی این مساله به ما کمک میکند تا درک بهتری از روابط شوروی و ایران در قرن بیستم به دست آوریم.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
مقاله شوروی و مصدق نوشته آرتمی ام کالینوفسکی با ترجمه و ویراستاری فریبا امینی و حسین امینی اولین بار در ایران توسط مجله ایران فردا شماره 14 به چاپ رسید. این مقاله نکات و اسنادی را مطرح و بررسی میکند که تا پیش از آن دیده نشده بود. شما را خواندن این مقاله خوب و مهم دعوت میکنیم.
از متن: نگاهی کوتاه به اسناد مولوتوف در مورد ایران این تصویر را تا حدی زیادی به ما میدهد که سیاست شوروی در ایران در زمان زمامداری دکتر مصدق چگونه بوده است.
اول این که سیاست شوروی برمبنای مسایل اقتصادی و امنیتی بوده است. عدم اطمینان به "ملی‌گرایان بورژواو" و تجربه شوروی در سال ۱۹۴۶ ، دید استالین و مولوتوف را نسبت به اهمیت مصدق و مبارزه او تیره کرده بود. اگرچه این سیاست شوروی در سالهای آخر استالین کمی متفاوت شده بوده ولی باز نشان دهنده آن است که تا چه حد نگاه شوروی نسبت به ایران قبل از ژوییه ۱۹۵۲ بسته بوده است. شاید بد نبود که شوروی که نسبت به این درخواست کاشانی مبنی بر این که مسکو می‌بایست با دید بازتری نسبت به مسائل ایران نگاه می‌کردند و در مسائل اقتصادی به کمک ایران می‌شتافتند تا ایران از این بحران بگذرد و مبارزه ملی ادامه یابد.
دوم، اگرچه اسناد کامل نیست ولی این نظر جفری رابرتز را در مورد ایران، ترکیه و یونان را به اثبات می‌رساند که برای استالین این کشورها از درجه دوم اهمیت برخوردار بودند. اگرچه رابرتز در مورد سیاست‌های شوروی پس از جنگ جهانی دوم صحبت میکند و نه زمان مصدق ولی نگاه کلی ما را به چنین نتیجه‌ای سوق میدهد. به نظر نمی‌آید رهبران شوروی علاقه چندانی به مسایل داخلی ایران داشتند و قصد داشتند از آن دور بمانند
سوم، بسیار مهم و جالب توجه است بدانیم تا چه حد حزب توده در سیاست‌های شوروی نقش داشته است. منابعی برای درک بهتر این قضیه وجود دارد. بسیاری از اسنادی که در اختیار ماست نشان دهنده این است که چه در مسکو و چه سفارت شوروی در ایران معتقد بودند که حزب توده چندان پایه مردمی نداشته است.
نصیحت استالین به پیشهوری که قبلا در این مقاله به آن اشاره شده بود درتمام دوران مصدق و بحران سیاسی بین ۱۹۵۲-۵۳ پا بر جا بود بخصوص زمانی که یک دشمن خارجی وارد صحنه شد. از نظر آنان حزب توده اهمیت چندانی در ایران نداشته و مصدق را نیز ضعیف می‌پنداشتند و فقط کاشانی به عنوان یک جایگزین بالقوه می‌توانست مردم را برای مبارزه با انگلیس و امریکا بسیج کند. البته در این جا یک توقع قابل پیش بینی مطرح می گردد. درست است که شوروی تاثیر اندکی روی جریانات ایران می‌توانسته داشته باشد ولی در مورد تجارت و قرض به ایران آنها مصدق را ضعیف کرده و این نتیجه گیری را کردند که مصدق در نهایت نمی‌تواند محکم جلوی امریکا و انگلیس بایستد.
همانطور که سیاست های شوروی بین سالهای 46-1345 حزب توده را تضیف کرد و همچنین موضع آنها در مورد مسایل اقتصادی - تجاری طبیعتا سوظن کسانی که حزب توده را به عنوان ابزار قدرت دشمنی خاصم می‌دیدند تشدید کرد.
داستان روابط مصدق با شوروی درک ما را نسبت به کودتا عوض نخواهد کرد. این یک واقعیت است که مسکو هیچ علاقه خاصی به معامله با مصدق نداشت. این بحث که مدتهاست در جریان است که آیا اتفاقات ایران ناشی از جنگ سرد بود و یا نفت؟ برای پاسخ به این سوال می‌بایست به اسناد امریکا مراجعه کرد زیرا این مساله آنها بود نه شوروی ولی این مساله به ما کمک میکند تا درک بهتری از روابط شوروی و ایران در قرن بیستم به دست آوریم.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خلیل ملکی به واسطه جدایی از حزب توده مورد انتقاد و توهین روزنامه‌های حزب توده بود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
خلیل ملکی به واسطه جدایی از حزب توده مورد انتقاد و توهین روزنامه‌های حزب توده بود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
نشریه شورش
نمونه‌ای از آنچه که میتوان آن را تندروی‌هایِ طرفداران دکتر مصدق دانست.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
نمونه‌ای از آنچه که میتوان آن را تندروی‌هایِ طرفداران دکتر مصدق دانست.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#درنگیدر حوادث دوره ی مصدق
#یاران_مصدق
كريم سنجابی
در ۱۲۸۳ در کرمانشاه متولد شد. او به ایل کرد شیعه کرمانشاهی «سنجابی» تعلق داشت و خانواده‌اش به رهبران ملی که از پذیرش اشغال روس و انگلیس سرباز زده بودند، پناه داده بود. پدرش قاسم خان سردارناصر رئیس ایل سنجابی بود. وی پس از اتمام تحصیلات متوسطه وارد مدرسه حقوق تهران شد و پس از اعزام به پاریس دکترای حقوق خود را از دانشگاه پاریس اخذ نمود.
سنجابی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۱۳ به سمت دانشیاری حقوق اداری دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران منصوب شد و پس از ۵ سال به مقام استادی رسید، به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و بعداً رئیس دانشکده شد.
دکتر سنجابی از بنیانگذاران حزب میهن بود و بعدها به حزب ایران پیوست. در تحصن دربار بر سر انتخابات مجلس شانزدهم با مصدق همراه بوده و از آن پس به عضویت جبهه ملی ایران درآمد. مدت کوتاهی به سمت وزارت فرهنگ در دولت مصدق رسید. دکتر سنجابی برای اینکه مجلس در دست طرفداران مصدق باقی بماند از وزارت استعفا کرد و به نمایندگی مردم کرمانشاه در مجلس رسید. در خرداد ۱۳۳۱ در دعوای میان ایران و انگلستان در بحران شرکت نفت انگلیس و ایران، به علت اینکه یکی از قضات دیوان آرنولد مک نایر تبعه انگلستان بود، دکتر سنجابی نیز، قاضی اختصاصی ایران در دیوان بین‌المللی دادگستری در پرونده نفت ایران و انگلیس شد. کودتای ۲۸ مرداد حدود ۱۹ ماه مخفی بود و در نهایت باتوجه به موقعیت بین‌المللی و با شفاعت حشمت‌الدوله والاتبار آزاد شده و به دانشگاه بازگشت و تا سال ۱۳۳۸ فعالیت سیاسی نداشت. با تشکیل جبهه ملی دوم در سال ۱۳۴۰ دکتر سنجابی وارد فعالیت شد. پس از سخنرانی در میتینگ جبهه ملی در اردیبهشت ماه در جلالیه تهران و پس از حمله نیروهای کماندوی ارتش به دانشگاه تهران دوباره بازداشت شد. در دی 1341 به عضویت شورای مرکزی جبهه ملی دوم درآمد. ولی در نهایت با بروز اختلافاتی میان علی امینی و جبهه ملی و سرکوب دانشجویان دانشگاه، در نهایت امینی کنار گذاشته شد. در فاصله سال های 41 و 42 به 11 ماه حبس محکوم شد. سجابی پس از آزاد شدن از زندان درخواست بازنشستگی کرد و به آمریکا عزیمت کرد و در سال ۱۳۵۰ به ایران مراجعت کرد و فعالیت‌های محدودی به همراه یارانش آغاز کرد تا آنکه در سال ۱۳۵۵ با به وجود آمدن فضای مناسب شروع به فعالیت کردند و در ۲۲ خرداد ۵۶ او به همراه داریوش فروهر و شاپور بختیار نامه سرگشاده معروف را به شاه نوشته و او را از ادامه سیاست‌هایش بر حذر داشتند. سنجابی پس از انقلاب به مدت ۵۵ روز وزیر امور خارجه مهندس مهدی بازرگان در دولت موقت بود اما به دلیل مشکلات فراوان استعفا داد. سنجابی پس از انتشار خبر استعفایش در تشریح دلایل این اقدام به کیهان گفت: استعفای من به هیچ‌وجه متوجه آقای بازرگان نیست، بلکه ناشی از بی‌نظمی‌ها و بی‌تربیتی‌هایی است که در مملکت مشاهده میشود، ناشی از حکومت‌هایی است که در حکومت به وجود آمده و نگرانی ایجاد کرده است. مسائلی که پیشرفت کار‌ها را غیرممکن کرده و از جریان طبیعی خارج ساخته است جبهه ملی به رهبری دکتر سنجابی اندک زمانی پس از نقلاب به دلیل مواضع سکولار و دموکراسی خو با چالشهای فراوانی رو به رو شدند. جبهه ملی ایران حادثه بحران گروگان‌گیری در سفارت آمریکا را محکوم کرد و انتخابات قانون اساسی را نیز تحریم نمود و با قانون اساسی نوشته شده توسط خبرگان مخالفت کرد. اعضای جبهه ملی در اولین دوره انتخابات شورای ملی پس از انقلاب شرکت نمودند و برخی از آنان که رای آورده بودند یا در مجلس اعتبارنامه هایشان مورد تصویب قرار نگرفت و یا انتخابات باطل شد. مانند انتخابات کرمانشاه و ابطال آن به منظور جلوگیری از ورود دکتر سنجابی به مجلس روی داد پس از اعلام ارتداد جبهه ملی توسط آیت‌الله خمینی و دستگیری اعضای جبهه ملی دکتر سنجابی به مدت ۱۴ ماه مخفی بود و سرانجام از راه کردستان به ترکیه و از آنجا به پاریس و سپس به آمریکا رفت. دکتر سنجابی پس از اقامت کوتاهی در ترکیه به پاریس رفت و بعد از چهل روز اقامت در پاریس روز یکشنبه ۲۸ شهریور ماه ۱۳۶۱ برابر با ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۲ وارد سانفرانسیسکو در آمریکا شد و در نهایت در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۹۵، برابر با ۱۳ تیرماه ۱۳۷۴ خورشیدی در سن ۹۰ سالگی در خانه خود در شهر کاربوندیل در جنوب ایالت ایلینوی آمریکا درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد.
کتاب امیدها و ناامیدی‌ها مجموعه‌ای است از مصاحبه‌های دکترکریم سنجابی که برای پروژه تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد آمریکا تهیه شده و بعداً به‌صورت کتاب درآمده‌است. این کتاب در ایران تحت عنوان خاطرات سیاسی دکتر کریم سنجابی توسط انتشارات صدای معاصر منتشر شده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#درنگیدر حوادث دوره ی مصدق
#یاران_مصدق
كريم سنجابی
در ۱۲۸۳ در کرمانشاه متولد شد. او به ایل کرد شیعه کرمانشاهی «سنجابی» تعلق داشت و خانواده‌اش به رهبران ملی که از پذیرش اشغال روس و انگلیس سرباز زده بودند، پناه داده بود. پدرش قاسم خان سردارناصر رئیس ایل سنجابی بود. وی پس از اتمام تحصیلات متوسطه وارد مدرسه حقوق تهران شد و پس از اعزام به پاریس دکترای حقوق خود را از دانشگاه پاریس اخذ نمود.
سنجابی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۱۳ به سمت دانشیاری حقوق اداری دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران منصوب شد و پس از ۵ سال به مقام استادی رسید، به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و بعداً رئیس دانشکده شد.
دکتر سنجابی از بنیانگذاران حزب میهن بود و بعدها به حزب ایران پیوست. در تحصن دربار بر سر انتخابات مجلس شانزدهم با مصدق همراه بوده و از آن پس به عضویت جبهه ملی ایران درآمد. مدت کوتاهی به سمت وزارت فرهنگ در دولت مصدق رسید. دکتر سنجابی برای اینکه مجلس در دست طرفداران مصدق باقی بماند از وزارت استعفا کرد و به نمایندگی مردم کرمانشاه در مجلس رسید. در خرداد ۱۳۳۱ در دعوای میان ایران و انگلستان در بحران شرکت نفت انگلیس و ایران، به علت اینکه یکی از قضات دیوان آرنولد مک نایر تبعه انگلستان بود، دکتر سنجابی نیز، قاضی اختصاصی ایران در دیوان بین‌المللی دادگستری در پرونده نفت ایران و انگلیس شد. کودتای ۲۸ مرداد حدود ۱۹ ماه مخفی بود و در نهایت باتوجه به موقعیت بین‌المللی و با شفاعت حشمت‌الدوله والاتبار آزاد شده و به دانشگاه بازگشت و تا سال ۱۳۳۸ فعالیت سیاسی نداشت. با تشکیل جبهه ملی دوم در سال ۱۳۴۰ دکتر سنجابی وارد فعالیت شد. پس از سخنرانی در میتینگ جبهه ملی در اردیبهشت ماه در جلالیه تهران و پس از حمله نیروهای کماندوی ارتش به دانشگاه تهران دوباره بازداشت شد. در دی 1341 به عضویت شورای مرکزی جبهه ملی دوم درآمد. ولی در نهایت با بروز اختلافاتی میان علی امینی و جبهه ملی و سرکوب دانشجویان دانشگاه، در نهایت امینی کنار گذاشته شد. در فاصله سال های 41 و 42 به 11 ماه حبس محکوم شد. سجابی پس از آزاد شدن از زندان درخواست بازنشستگی کرد و به آمریکا عزیمت کرد و در سال ۱۳۵۰ به ایران مراجعت کرد و فعالیت‌های محدودی به همراه یارانش آغاز کرد تا آنکه در سال ۱۳۵۵ با به وجود آمدن فضای مناسب شروع به فعالیت کردند و در ۲۲ خرداد ۵۶ او به همراه داریوش فروهر و شاپور بختیار نامه سرگشاده معروف را به شاه نوشته و او را از ادامه سیاست‌هایش بر حذر داشتند. سنجابی پس از انقلاب به مدت ۵۵ روز وزیر امور خارجه مهندس مهدی بازرگان در دولت موقت بود اما به دلیل مشکلات فراوان استعفا داد. سنجابی پس از انتشار خبر استعفایش در تشریح دلایل این اقدام به کیهان گفت: استعفای من به هیچ‌وجه متوجه آقای بازرگان نیست، بلکه ناشی از بی‌نظمی‌ها و بی‌تربیتی‌هایی است که در مملکت مشاهده میشود، ناشی از حکومت‌هایی است که در حکومت به وجود آمده و نگرانی ایجاد کرده است. مسائلی که پیشرفت کار‌ها را غیرممکن کرده و از جریان طبیعی خارج ساخته است جبهه ملی به رهبری دکتر سنجابی اندک زمانی پس از نقلاب به دلیل مواضع سکولار و دموکراسی خو با چالشهای فراوانی رو به رو شدند. جبهه ملی ایران حادثه بحران گروگان‌گیری در سفارت آمریکا را محکوم کرد و انتخابات قانون اساسی را نیز تحریم نمود و با قانون اساسی نوشته شده توسط خبرگان مخالفت کرد. اعضای جبهه ملی در اولین دوره انتخابات شورای ملی پس از انقلاب شرکت نمودند و برخی از آنان که رای آورده بودند یا در مجلس اعتبارنامه هایشان مورد تصویب قرار نگرفت و یا انتخابات باطل شد. مانند انتخابات کرمانشاه و ابطال آن به منظور جلوگیری از ورود دکتر سنجابی به مجلس روی داد پس از اعلام ارتداد جبهه ملی توسط آیت‌الله خمینی و دستگیری اعضای جبهه ملی دکتر سنجابی به مدت ۱۴ ماه مخفی بود و سرانجام از راه کردستان به ترکیه و از آنجا به پاریس و سپس به آمریکا رفت. دکتر سنجابی پس از اقامت کوتاهی در ترکیه به پاریس رفت و بعد از چهل روز اقامت در پاریس روز یکشنبه ۲۸ شهریور ماه ۱۳۶۱ برابر با ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۲ وارد سانفرانسیسکو در آمریکا شد و در نهایت در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۹۵، برابر با ۱۳ تیرماه ۱۳۷۴ خورشیدی در سن ۹۰ سالگی در خانه خود در شهر کاربوندیل در جنوب ایالت ایلینوی آمریکا درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد.
کتاب امیدها و ناامیدی‌ها مجموعه‌ای است از مصاحبه‌های دکترکریم سنجابی که برای پروژه تاریخ شفاهی دانشگاه هاروارد آمریکا تهیه شده و بعداً به‌صورت کتاب درآمده‌است. این کتاب در ایران تحت عنوان خاطرات سیاسی دکتر کریم سنجابی توسط انتشارات صدای معاصر منتشر شده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷