فرج سرکوهی هستن در فتنه‌۵۷

بعد نابودی نسل به نسل مردم ایران و کشور رفت خارج کشور تا به عنوان یه کارشناس شیره‌ای و تریاکی برای ترور شخصیت و تخریب و فحاشی و دروغ و جعل علیه شاه فعالیت کنه .
این حرومزاده‌ها همون حزب‌اللهی جمهوری اسلامی هستن که دلار‌شون از حکومت فرستاده میشه برای اهداف و به نفع آخوند‌ها .

@flith

ملت شریف و شجاع ایران،

جمهوری اسلامی امروز دیگر آن رژیمی نیست که یک سال پیش بر ایران حکومت می‌کرد. این رژیم اکنون ضعیف‌تر از هر زمان دیگری است و رهبرِ مفقود و دیگر سرکردگان آن، بیش از هر چیز از قدرت ملت ایران هراس دارند؛ از یک خیزش سراسری و مؤثر که به عمر این رژیم شیطانی پایان دهد.

این فرقه جنایتکار و سپاه پاسدارانِ تروریستِ آن، میهن عزیز ما را به جنگ کشانده و موجودیت ایران را به خطر انداخته‌اند. سلطه سپاه بر ارکان کشور و چپاول منابع ملی، عامل اصلی وخامت روزافزون وضعیت اقتصادی و امنیتی ایران است.

این تبهکاران، نه نانی برای مردم باقی گذاشته‌اند، نه امنیتی و نه امیدی به آینده. آنها برای حفظ قدرت خود، حاضرند ایران و ایرانی را قربانی کنند.

اما میهن زخم‌خورده و رنجور ما، دیگر تابِ تحملِ خسارت‌های بیشتر را ندارد. ما باید دست در دست هم بگذاریم و از هر فرصتی برای نجات ایران بهره ببریم.

ما هم برای سرنگونی جمهوری اسلامی و هم برای اداره ایران پس از آن برنامه داریم؛ برنامه‌ای روشن با هدف حفظ امنیت و ثبات کشور در دوران گذار، تضمین آزادی‌های اساسی مردم و تامین نیازهای ضروری شهروندان.

خطاب به نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی: به ملت بپیوندید و در روز آزادی ایران در کنار مردم بایستید تا امان‌نامه دریافت کنید. اما اگر هم‌چنان در کنار سرکوبگران بمانید و در جنایت علیه مردم مشارکت کنید، در برابر قانون و عدالت پاسخگو خواهید شد.

من این بار، نه فقط از نیروهای نظامی و دولتی، بلکه از همه ایرانیان، از اقشار گوناگون، که از این رژیم به ستوه آمده‌اند و خواهان آینده‌ای آزاد و آباد برای ایران هستند، دعوت می‌کنم از طریق نشانی @BarkhizIranBot در تلگرام، مستقیماً با تیم من ارتباط برقرار کنند و همین امروز به کارزار همکاری ملی برای نجات ایران بپیوندند.

ما آماده‌ایم تا بر جمهوری اسلامی پیروز شویم و آینده‌ای تازه برای ایران، منطقه و جهان رقم بزنیم.

پاینده ایران،
رضا پهلوی

@OfficialRezaPahlavi

پا کوبیدن و دست به سینه شدن پوزیده مقابل آجودان پوتین در ورودی کرملین همراه با گفتن «چاکرم»

T.me/irdamavand

بختت رو بسوزه ایرانی که باید استرس انتخابات دو تا کشور دیگه هم بکشی.😑

تف به آخوند و آخوندبیار و آخوند نگه‌دار
@flith

کانال ۱۴ اسرائیل:

نتانیاهو پیروز انتخابات شد!

@flith

تا قبل از این اسرائیل رو کشور نمیدونستن و بهش میگفتن رژیم صهیونیستی ، چند روز پیش هم گفتن نتیجه انتخابات رژیم صهیونیستی به ما ربطی نداره! حالا هم مینویسن و هم میگن “اسرائیل “، و هم اینکه انتخاباتشو تجزیه تحلیل میکنن !
رگ به رگ نشی عرزشی !
#انتخابات_اسرائیل
#نتانیاهو
@flith

📢🚩 امارات پرچم خرچنگ نشان جمهوری تروریستی عسلامی را برای همیشه حذف کرد و پرچم شیر خورشید رو جایگزین کرد


@flith

📢جمشید آموزگار و داستانی که باید شنید...

✍ مهدی نوذر


دو خاطره از جمشید آموزگار اگر کنار هم قرار بگیرند، یک تصویر روشن از دو مسیر متفاوت توسعه در منطقه می‌سازند.
اولی مربوط به زمانی است که بعد از انقلاب و‌ خروج وی از ایران از او دعوت می‌شود به دبی برود و درباره سرمایه‌گذاری درآمدهای نفتی مشاوره بدهد؛ جایی که به گفته خودش چیزی جز چند خیابان، یک فرودگاه کوچک و یک هتل ساده نبود.
دومی دیدارش با اکبر هاشمی رفسنجانی بعد از جنگ است؛ زمانی که هاشمی رفسنجانی برای دریافت وام از بانک جهانی اقدام کرده بود و آموزگار از مدیران ارشد بانک جهانی بود . آموزگار میگوید آن زمان به هاشمی تأکید کردم این منابع باید صرف پروژه‌های بزرگ و زیرساختی شود و من حاضرم در این خصوص به شما مشاوره بدهم که این پول در مسیر توسعه هزینه شود ولی هاشمی قبول نکرد !

نکته مهم ماجرا اما فقط تفاوت این دو روایت نیست، بلکه تغییری است که در مسیر تصمیم‌گیری ایران رخ داد. پس از انقلاب، بسیاری از مدیران و تکنوکرات‌های باتجربه‌ای که می‌توانستند در اداره و بازسازی کشور نقش کلیدی داشته باشند، عملاً از ساختار حکمرانی کنار گذاشته شدند یا کشور را ترک کردند؛ نیروهایی که تجربه مدیریت کلان و نگاه توسعه‌محور داشتند.
در مقابل، کشورهایی مثل امارات با استفاده از همین نوع تخصص و جذب مشاوران بین‌المللی، مسیر متفاوتی را انتخاب کردند. نتیجه این شد که دبی از یک شهر کوچک و ابتدایی، در کمتر از نیم قرن به یکی از قطب‌های بزرگ تجارت و گردشگری منطقه تبدیل شد.
در سوی دیگر، ایران با وجود منابع و ظرفیت‌های بسیار گسترده‌تر، به دلیل از دست دادن بخشی از سرمایه انسانی و ضعف در تداوم برنامه‌ریزی توسعه‌ای، نتوانست از تمام فرصت‌های تاریخی خود استفاده کند و تبدیل به خرابه ای شد که اکنون شاهدیم!

این مقایسه نشان می‌دهد تفاوت اصلی کشورها فقط در منابع نیست، بلکه در نحوه استفاده از سرمایه انسانی، حفظ نخبگان و نوع نگاه به توسعه است؛ عاملی که می‌تواند سرنوشت ملت‌ها را در چند دهه به‌طور کامل دگرگون کند. بزرگ‌ترین آسیبی که جمهوری اسلامی به ایران وارد کرد، نه فقط در اقتصاد و سیاست، بلکه در به حاشیه راندن نخبگان و مدیران کارآمد و جایگزینی آن‌ها با نیروهای غیرمتخصص و پخمگان رانتی بود؛ روندی که نتیجه‌اش را امروز به‌وضوح می‌بینیم.
اما این مسیر، سرنوشت محتوم ایران نیست. با پایان این چرخه ناکارآمد و سقوط جمهوری اسلامی، و با بازگشت نخبگان و نیروهای متخصص به کشور، ایران می‌تواند بار دیگر به مسیر واقعی توسعه و پیشرفت بازگردد؛ مسیری که شایسته ظرفیت‌های انسانی و طبیعی این سرزمین است و می‌تواند آینده‌ای متفاوت و روشن برای نسل‌های بعدی رقم بزند.


@flith

شهردار جونقان با شلیک گلوله به هلاکت رسید

اما بنظر من کپسول گاز هم بی تاثیر نبوده😊
@flith

روان‌شاد مانوک خدابخشیان:
«از کاراکاس تا تهرانپارس فاصله ای نیست»

@flith