♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
بخشی از مصاحبه رضا قاسمی. در مورد سبک و چگونگی نوشتن اش :
در تمام این هفده سال من فقط یک بار به فرهنگ لغت مراجعه کرده‌ام. سال ۹۸ بود، داشتم رمان «چاه بابل» را پست می‌کردم برای ناشر. در یک جای این رمان "دستورالعمل تهیه‌ی قاطر" را شرح داده‌ام. ناگهان تردید کردم که، برای تولید قاطر، خر نر را می‌اندازند به جان اسب ماده یا اسب نر را به جان خر ماده. بلافاصله مراجعه کردم به «فرهنگ معین». دیدم بله اشتباه کرده‌ام و چه شانسی آورده‌ام که پیش از چاپ متوجه شده‌ام. اینکه گفتم فقط یک بار مراجعه کرده‌ام به فرهنگ لغت شاید لاف و گزاف به نظر بیاید. اما واقعیتش اینست که اینجا نیاز من اساساً مراجعه به فرهنگ لغت فرانسوی است. خیلی ساده دلیلش اینست که دیگر متن‌های قدیمی فارسی را نمی‌خوانم مگر در مواردی که ضرورتش پیش بیاید. در دوره‌ی جوانی، من به اندازه کافی با این نوع کتاب‌ها سروکله زده‌ام. حالا بیشتر کتاب‌هائی که به زبان فارسی می‌خوانم در زمینه‌ی رمان است یا شعر؛ که آنها هم نیازی به کتاب لغت ندارند. در مورد مترادفات هم چون اساساً با کلمه و در کلمه فکر می‌کنم، آن موزیکالیته و حس طبیعی کلام است که کلمه را وارد جمله میکند. بنابراین مشکلی با مترادفات ندارم. البته‌گاه پیش می‌آید که کلمه‌ای را ده‌ها بار عوض بکنم اما راضی‌ام نکند و ماه‌ها طول بکشد تا آن کلمه‌ای را بیابم که مطلوبست. اما این مشکلی‌ست که داخل و خارج ندارد و هر کسی که با زبان درگیر است به این مصیبت دچار است. در مورد صفت‌ها هم به طور کلی تلاشم این است که اگر بتوانم کارهای تازه‌ای بکنم.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
بخشی از مصاحبه رضا قاسمی. در مورد سبک و چگونگی نوشتن اش :
در تمام این هفده سال من فقط یک بار به فرهنگ لغت مراجعه کرده‌ام. سال ۹۸ بود، داشتم رمان «چاه بابل» را پست می‌کردم برای ناشر. در یک جای این رمان "دستورالعمل تهیه‌ی قاطر" را شرح داده‌ام. ناگهان تردید کردم که، برای تولید قاطر، خر نر را می‌اندازند به جان اسب ماده یا اسب نر را به جان خر ماده. بلافاصله مراجعه کردم به «فرهنگ معین». دیدم بله اشتباه کرده‌ام و چه شانسی آورده‌ام که پیش از چاپ متوجه شده‌ام. اینکه گفتم فقط یک بار مراجعه کرده‌ام به فرهنگ لغت شاید لاف و گزاف به نظر بیاید. اما واقعیتش اینست که اینجا نیاز من اساساً مراجعه به فرهنگ لغت فرانسوی است. خیلی ساده دلیلش اینست که دیگر متن‌های قدیمی فارسی را نمی‌خوانم مگر در مواردی که ضرورتش پیش بیاید. در دوره‌ی جوانی، من به اندازه کافی با این نوع کتاب‌ها سروکله زده‌ام. حالا بیشتر کتاب‌هائی که به زبان فارسی می‌خوانم در زمینه‌ی رمان است یا شعر؛ که آنها هم نیازی به کتاب لغت ندارند. در مورد مترادفات هم چون اساساً با کلمه و در کلمه فکر می‌کنم، آن موزیکالیته و حس طبیعی کلام است که کلمه را وارد جمله میکند. بنابراین مشکلی با مترادفات ندارم. البته‌گاه پیش می‌آید که کلمه‌ای را ده‌ها بار عوض بکنم اما راضی‌ام نکند و ماه‌ها طول بکشد تا آن کلمه‌ای را بیابم که مطلوبست. اما این مشکلی‌ست که داخل و خارج ندارد و هر کسی که با زبان درگیر است به این مصیبت دچار است. در مورد صفت‌ها هم به طور کلی تلاشم این است که اگر بتوانم کارهای تازه‌ای بکنم.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مورد جابجایی در زمان، در رمان های رضا قاسمی
در «وردی که بره ها می خوانند» ساختارِ مسلط، ساختار قاشقی است که گاه به ساختار الاکلنگی نیز شناخته میشود. راوی در زمان حاضر به پیش می‌رود اما هر چیز بهانه میشود تا ذهنِ راوی، قاشق قاشق از خاطرات گذشته بردارد و در زمان حال بریزد.
ساز و کاری که معروف به سیالیت ذهن است. در «چاه بابل» متن‌ها وقتی در زمان به پس و پیش می‌رفتند با نشانه‌ای، فاصله‌ای، خمیدگی حروف(ایتالیک) و... از هم جدا می‌شدند اما ورد برهها بیشتر به ساختار الاکلنگی متکی است، یک لحظه این جاست یک لحظه آن جا.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مورد جابجایی در زمان، در رمان های رضا قاسمی
در «وردی که بره ها می خوانند» ساختارِ مسلط، ساختار قاشقی است که گاه به ساختار الاکلنگی نیز شناخته میشود. راوی در زمان حاضر به پیش می‌رود اما هر چیز بهانه میشود تا ذهنِ راوی، قاشق قاشق از خاطرات گذشته بردارد و در زمان حال بریزد.
ساز و کاری که معروف به سیالیت ذهن است. در «چاه بابل» متن‌ها وقتی در زمان به پس و پیش می‌رفتند با نشانه‌ای، فاصله‌ای، خمیدگی حروف(ایتالیک) و... از هم جدا می‌شدند اما ورد برهها بیشتر به ساختار الاکلنگی متکی است، یک لحظه این جاست یک لحظه آن جا.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مورد کتاب دیگر نویسنده 👇🏼و باز ابعاد دیگری از شخصیتش
پاریس، آوریل سال 2002، نویسنده‌ی «همنوایی شبانه» و «چاه بابل»، شیطنتی شیرین اما تجربه نشده در وادی رمان ایرانی را به نمایش می‌گذارد.
وب سایتِ «دوات» میشود، کجاوه برای رمانی "آن لاین"، با بداهه‌نویسی و در حدود چهل شب. پس از این، رمانی تنوره می‌کشد به نام «چهل پله تا آن سه تار جادویی». انعکاس این غول متنی در جراید و در وب سایت‌‌ها حیرت‌انگیز است، تجربه‌ای ناب از نوشتن، زیرِ چشم خوانندگان. نوعی بازی با ورق‌های شیشه‌ای که رقیبانت و دوستانت می‌توانند ببیند چه در چنته داری. در شب‌های بعد و با نوشته شدن بخش‌های دیگری از رمان، نام به «دیوانه و برج مونپارناس» تغییر می‌یابد، به عبارتی این نام دومِ «چهل پله» است. این وسواس بر اسم گذاری، میشود وسواسی که والدین دارند در انتخاب نام فرزندی که سال‌ها منتظر آمدنش بودند و این بار نام«وردی که برهها می‌خوانند» نام دائم و پایدار رمان میشود. همین نام است که توسط انتشارات خاوران پاریس منتشر میشود به سال 2007. احتمالاً اگر رمان بیش از این ادامه می‌یافت، پدر «ورد برهها» اسم دیگری برایش انتخاب می‌کرد.
این سه نام، ریتم جالبی دارند اما دلیل برتری سومی بر دومی و دومی بر اولی، شاید باز می‌گردد به متن رمان. واژه‌ی «چهل پله» وردِ زبان راوی است در ثلث اول رمان و در ثلث دوم رمان، واژه‌ی «دیوانه و برج مونپارناس» میشود مرکز توجه راوی و در ثلث نهایی، راوی خود را به برههایی ورد خان تشبیه میکند. شیرینی دیگر این تجربه در عنوان‌نویسی، باز می‌گردد به وسواس قاسمی در برگزیدن عنوان. او کلماتی که بوی کهنگی و نم می‌دهد را از نوشته‌هایش می‌تراشد و دور می‌ریزد و هم چنین کلماتی که بوی ایرانی نداشته باشند. «چهل پله»، عنوانی تا حدی قدیمی است و «دیوانه و برج مونپارناس»، عنوانی ایرانی نیست اما «وردی که... » اسمی است با روحیه‌ی ایرانی و چکیده‌ای است از تاریخ ایران، برههایی که همیشه وردی بر زبانشان است.
وردی که... کامل کننده‌ی مثلث نوشتاری قاسمی است. سه گانه‌ای که ادبیات ایرانی را رنگ و بوی دیگری داد
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مورد کتاب دیگر نویسنده 👇🏼و باز ابعاد دیگری از شخصیتش
پاریس، آوریل سال 2002، نویسنده‌ی «همنوایی شبانه» و «چاه بابل»، شیطنتی شیرین اما تجربه نشده در وادی رمان ایرانی را به نمایش می‌گذارد.
وب سایتِ «دوات» میشود، کجاوه برای رمانی "آن لاین"، با بداهه‌نویسی و در حدود چهل شب. پس از این، رمانی تنوره می‌کشد به نام «چهل پله تا آن سه تار جادویی». انعکاس این غول متنی در جراید و در وب سایت‌‌ها حیرت‌انگیز است، تجربه‌ای ناب از نوشتن، زیرِ چشم خوانندگان. نوعی بازی با ورق‌های شیشه‌ای که رقیبانت و دوستانت می‌توانند ببیند چه در چنته داری. در شب‌های بعد و با نوشته شدن بخش‌های دیگری از رمان، نام به «دیوانه و برج مونپارناس» تغییر می‌یابد، به عبارتی این نام دومِ «چهل پله» است. این وسواس بر اسم گذاری، میشود وسواسی که والدین دارند در انتخاب نام فرزندی که سال‌ها منتظر آمدنش بودند و این بار نام«وردی که برهها می‌خوانند» نام دائم و پایدار رمان میشود. همین نام است که توسط انتشارات خاوران پاریس منتشر میشود به سال 2007. احتمالاً اگر رمان بیش از این ادامه می‌یافت، پدر «ورد برهها» اسم دیگری برایش انتخاب می‌کرد.
این سه نام، ریتم جالبی دارند اما دلیل برتری سومی بر دومی و دومی بر اولی، شاید باز می‌گردد به متن رمان. واژه‌ی «چهل پله» وردِ زبان راوی است در ثلث اول رمان و در ثلث دوم رمان، واژه‌ی «دیوانه و برج مونپارناس» میشود مرکز توجه راوی و در ثلث نهایی، راوی خود را به برههایی ورد خان تشبیه میکند. شیرینی دیگر این تجربه در عنوان‌نویسی، باز می‌گردد به وسواس قاسمی در برگزیدن عنوان. او کلماتی که بوی کهنگی و نم می‌دهد را از نوشته‌هایش می‌تراشد و دور می‌ریزد و هم چنین کلماتی که بوی ایرانی نداشته باشند. «چهل پله»، عنوانی تا حدی قدیمی است و «دیوانه و برج مونپارناس»، عنوانی ایرانی نیست اما «وردی که... » اسمی است با روحیه‌ی ایرانی و چکیده‌ای است از تاریخ ایران، برههایی که همیشه وردی بر زبانشان است.
وردی که... کامل کننده‌ی مثلث نوشتاری قاسمی است. سه گانه‌ای که ادبیات ایرانی را رنگ و بوی دیگری داد
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
چاه بابل روایت انسان گم گشته در هزارتوی وحشت اساطیری است،
انسانی که از اصل بریده وهرگزبه وصل نمیرسد
ازنهادوطبیعت وسرشت خود دورافتاده،وبه مقصد اوهام اساطیری اش نمیرسد.
برای فتح اسمانها وتصرف وانحصار بهشت وجبروت،برج بابل میسازد،اما همان حس تصرف وانحصارآسمان،اینبار ازنوع زمینی اش موجب حرمان عاطفی روانی جنسی وعقده حسادت وخوی تجاوزگری اش میشود، اورا به چاه بابل ساقط میکند.سرنوشتی که فرشتگان معصوم(هاروت وماروت) راهم گریزی از آن نیست
هنگامی که در عصر ارباب ورعیتی زندگی میکند،یا برده ورعیت و کودک است،که موردتجاوز اربابان تزویر( حاج عبدالباقیها)قرارمیگیرد،یا ارباب است،(ابوالحسن یاایلچی،ودایی پسردایی اش)که باز هم موردتجاوز اربابان پرزورتر ازخودقرارمیگیرد،وهم خودبه بردگان زیردستش (هوشنگ وآندره وهررعیتی که صبح وظهروشام رویت اش میکند)تجاوز میکند.
مندو،کمال ونادر همان ایلچی ومیرزاهادی وحاج عبدالباقیهای قرن هیجدهم ایران هستند،که باهمان خوی انحصارطلب تملک جویانه،به قصدبالارفتن از برج بابل وتملک وتجاوزبه خداوفرشتگان،توسط کسانیکه عروج بیشتری کرده اندبه قعرچاه بابل انداخته شده میشوند،وبرای فرار ازتاریکی آن چاه بابه کشتن دادن ۳۸۱نفر(کمال)وهزاران تن باجادوی صداومداحی(مندو)،پاسپورت فرار رابدست آورده و به دنیای آزادغرب مهاجرت کرده اند،اماهمان خوی تملک وانحصارجنسی راکه آفریننده هیولای وحشی حسادت است،باخودبرده اندوتاریکی دیگری راتجربه میکنند
آنجا که راوی خودبه تحلیل می نشیند
"...حسادت ويرانگرترين نيروي درون آدمي است. اگر در موضع اقتدار باشي آن را كه
هدفِ حسادتِ توست تبعيد ميكني، اگر شده به جهنم. و اگر در موضع ضعف باشي، خود را
از خويشتن تبعيد ميكني. از اينجا تا قتل راهيست چندان كوتاه كه با چشمان بسته خواهي رفت..."
بنظر من روای بن مایه رمان رادر عبارت بالا ذکرکرده،
وریشه این حسادت ورنج انسان رانده ازتوحش، ومانده از تمدن را ازبین نرفتن خوی تجاوزگر،سلطه جو وتمامیت طلبش میداندکه ناشی از فروکردن سحراساطیردر ماتحت اوست،بدین سبب او
معلق است،بین آسمان وزمین،مهاجریست بی مبداومقصود،همیشه میخواهدیک سروگردن ازهمه به آسمان نزدیکترباشد،ودست آخرهمچون عسگرقاتل یاهاروت وماروت سروته معلق میماند.
زاده تاریکیهاست ودرجستجوی تاریکی،ازتاریکی ازل تاتاریکی زهدان تاتاریکی کرکس وار سحروفریب اساطیری (که فرهنگ وباورهای ماورایی را نه از راه سروعقل بلکه به سبک حاج عبدالباقی از راه کشف وشهودقلبی،در ماتحت اش بزور فرومیکنند،تا تاریکی ابد،
برج بابل که نماد انحصارطلبی انسان وحشی،درتصرف آسمان وتجاوزبه خدایان وفرشتگان است،ازگوشت وخون انسانهایی ساخته میشود،که فریب جادوی کلام وآواز،یا خطوط وانحناهای بت ها(مجسمه های تابو)را میخورند،وعاقبت هم ازهمانجابه چاه بابل سقوط میکنند.
گرافینه وفلیسیا هردو سمبل زن مدرن است،که حاضربه بازگشت به دوران برده داری وسکونت درحرمسرای مردعصرتاریکی نیست،اوحتی فریب جادوی کلام وآوازسحرآمیز اورانمیخورد،برای خود حق انتخاب قایل است،در روابط انسانی دوسویه عمل میکند،و درآمیزش بامردان هم به رشد وشکوفایی استعدادهای انها وهم تامین نیازهای خودوکسب منزلت وبرخورداری درجهت ترقی وتوسعه تواناییهای خود متمرکزاست.
واگرتن به ازدواج دهد،حرمسرا راانتخاب نمیکند.
مردآسمانی واساطیری،عاشق پیشه وحسودومتملک ومتجاوز است،
بدنبال عشق اسمانیست،توتالیتروهمه چیزخواه است،هدف نهایی اش آمیزش باخداو حوریان اوست،درصدد
رخنه به حرمسرای خدایان است،اوهرزنی راکه بتواند تصرف کند،رها میکند،لکاته می داند،بی ارزش میشمارد،عشق یک سویه اساطیری وآسمانی رامیفهمد،زن مملوک است،درست مثل کنیزش کربلایی هوشنگ که آنرا به غلامش میرزاهادی می بخشد.
معلق است بین دو دنیای عصرکهن وعصرجدید،
به آنچه که میخواهدنمیرسدوبه آنچه که میرسدنمیخواهد،
درعصرتوحش اگربه بالاترین پله برج بابل برسد،صدراعظم شود(دایی مندو)یاشاه باشد،بازراهی جزبه تاریکی نمیبرد،
ودر عصرشکوفایی انسان،از درک رهایی انسان هم عاجزمیماند.
#میلاد_ملکی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
چاه بابل روایت انسان گم گشته در هزارتوی وحشت اساطیری است،
انسانی که از اصل بریده وهرگزبه وصل نمیرسد
ازنهادوطبیعت وسرشت خود دورافتاده،وبه مقصد اوهام اساطیری اش نمیرسد.
برای فتح اسمانها وتصرف وانحصار بهشت وجبروت،برج بابل میسازد،اما همان حس تصرف وانحصارآسمان،اینبار ازنوع زمینی اش موجب حرمان عاطفی روانی جنسی وعقده حسادت وخوی تجاوزگری اش میشود، اورا به چاه بابل ساقط میکند.سرنوشتی که فرشتگان معصوم(هاروت وماروت) راهم گریزی از آن نیست
هنگامی که در عصر ارباب ورعیتی زندگی میکند،یا برده ورعیت و کودک است،که موردتجاوز اربابان تزویر( حاج عبدالباقیها)قرارمیگیرد،یا ارباب است،(ابوالحسن یاایلچی،ودایی پسردایی اش)که باز هم موردتجاوز اربابان پرزورتر ازخودقرارمیگیرد،وهم خودبه بردگان زیردستش (هوشنگ وآندره وهررعیتی که صبح وظهروشام رویت اش میکند)تجاوز میکند.
مندو،کمال ونادر همان ایلچی ومیرزاهادی وحاج عبدالباقیهای قرن هیجدهم ایران هستند،که باهمان خوی انحصارطلب تملک جویانه،به قصدبالارفتن از برج بابل وتملک وتجاوزبه خداوفرشتگان،توسط کسانیکه عروج بیشتری کرده اندبه قعرچاه بابل انداخته شده میشوند،وبرای فرار ازتاریکی آن چاه بابه کشتن دادن ۳۸۱نفر(کمال)وهزاران تن باجادوی صداومداحی(مندو)،پاسپورت فرار رابدست آورده و به دنیای آزادغرب مهاجرت کرده اند،اماهمان خوی تملک وانحصارجنسی راکه آفریننده هیولای وحشی حسادت است،باخودبرده اندوتاریکی دیگری راتجربه میکنند
آنجا که راوی خودبه تحلیل می نشیند
"...حسادت ويرانگرترين نيروي درون آدمي است. اگر در موضع اقتدار باشي آن را كه
هدفِ حسادتِ توست تبعيد ميكني، اگر شده به جهنم. و اگر در موضع ضعف باشي، خود را
از خويشتن تبعيد ميكني. از اينجا تا قتل راهيست چندان كوتاه كه با چشمان بسته خواهي رفت..."
بنظر من روای بن مایه رمان رادر عبارت بالا ذکرکرده،
وریشه این حسادت ورنج انسان رانده ازتوحش، ومانده از تمدن را ازبین نرفتن خوی تجاوزگر،سلطه جو وتمامیت طلبش میداندکه ناشی از فروکردن سحراساطیردر ماتحت اوست،بدین سبب او
معلق است،بین آسمان وزمین،مهاجریست بی مبداومقصود،همیشه میخواهدیک سروگردن ازهمه به آسمان نزدیکترباشد،ودست آخرهمچون عسگرقاتل یاهاروت وماروت سروته معلق میماند.
زاده تاریکیهاست ودرجستجوی تاریکی،ازتاریکی ازل تاتاریکی زهدان تاتاریکی کرکس وار سحروفریب اساطیری (که فرهنگ وباورهای ماورایی را نه از راه سروعقل بلکه به سبک حاج عبدالباقی از راه کشف وشهودقلبی،در ماتحت اش بزور فرومیکنند،تا تاریکی ابد،
برج بابل که نماد انحصارطلبی انسان وحشی،درتصرف آسمان وتجاوزبه خدایان وفرشتگان است،ازگوشت وخون انسانهایی ساخته میشود،که فریب جادوی کلام وآواز،یا خطوط وانحناهای بت ها(مجسمه های تابو)را میخورند،وعاقبت هم ازهمانجابه چاه بابل سقوط میکنند.
گرافینه وفلیسیا هردو سمبل زن مدرن است،که حاضربه بازگشت به دوران برده داری وسکونت درحرمسرای مردعصرتاریکی نیست،اوحتی فریب جادوی کلام وآوازسحرآمیز اورانمیخورد،برای خود حق انتخاب قایل است،در روابط انسانی دوسویه عمل میکند،و درآمیزش بامردان هم به رشد وشکوفایی استعدادهای انها وهم تامین نیازهای خودوکسب منزلت وبرخورداری درجهت ترقی وتوسعه تواناییهای خود متمرکزاست.
واگرتن به ازدواج دهد،حرمسرا راانتخاب نمیکند.
مردآسمانی واساطیری،عاشق پیشه وحسودومتملک ومتجاوز است،
بدنبال عشق اسمانیست،توتالیتروهمه چیزخواه است،هدف نهایی اش آمیزش باخداو حوریان اوست،درصدد
رخنه به حرمسرای خدایان است،اوهرزنی راکه بتواند تصرف کند،رها میکند،لکاته می داند،بی ارزش میشمارد،عشق یک سویه اساطیری وآسمانی رامیفهمد،زن مملوک است،درست مثل کنیزش کربلایی هوشنگ که آنرا به غلامش میرزاهادی می بخشد.
معلق است بین دو دنیای عصرکهن وعصرجدید،
به آنچه که میخواهدنمیرسدوبه آنچه که میرسدنمیخواهد،
درعصرتوحش اگربه بالاترین پله برج بابل برسد،صدراعظم شود(دایی مندو)یاشاه باشد،بازراهی جزبه تاریکی نمیبرد،
ودر عصرشکوفایی انسان،از درک رهایی انسان هم عاجزمیماند.
#میلاد_ملکی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
دوستان عزیز و گرامی ، متاسفانه گروه ادبیات،فلسفه و دانش اجتماعی هک و حذف شد . گروه را مجددا تشکیل داده ایم لطفا به گروه بپیوندید. https://telegram.me/joinchat/BfivDUB0C7e3zRhs55AGIg
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
لئونارد کوهن، شاعر، نویسنده، ترانه سرا و خواننده‌ای که بیش از پنج دهه در دنیای هنر مطرح بود و داستان‌های زندگی انسانی را به اسطوره‌های انتزاعی از موسیقی و شعر تبدیل می‌کرد، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
او در ماه اکتبر ۲۰۱۶، چهاردهمین آلبوم خود را به بازار فرستاد و پیش از آن در گفت‌وگویی با «نیویورکر» در سپتامبر ۲۰۱۶ گفت: «آماده مردنم. امیدوارم زیاد آزاردهنده نباشد».
لئونارد کوهن کانادایی بود و در خانواده‌ای یهودی و مذهبی در استان فرانسوی زبان کبک متولد شده بود؛ با اینکه انگلیسی زبان بود.
نمادهای مذهبی از کتب مقدس یهودی، انجیل و تورات، راه‌شان را از این پیشینه مذهبی به خلاقیت کوهن یافتند و رابطه‌ای با خدا ایجاد کردند که متفاوت از خدا در تفسیرهای سنتی مذهبی بود: خدایی که گاهی در رابطه عاشقانه و سکس با زنی نمود پیدا می‌کرد و نمادهای مقدس ادیان ابراهیمی را به دنیای زمینی قرن بیست و یکم می‌آورد.
«هاللویا» – سپاس مخصوص خداوندگار است – معروف‌ترین ترانه کوهن نمادهای انجیلی را به دنیایی از عشق و سکس زمینی پیوند می‌زند که در آن ایمان در بوسه‌ای به زنی تعریف می‌شد. ابراز اشتیاق شناخت نفس خدا اینجا از دریچه‌ای اتفاق می‌افتد که ربطی به دین ندارد: لمس پوست دیگری در سکس.
کوهن می‌دانست که دارد می‌میرد. در اوایل سال جاری، نامه‌ای به دوست دختر سابقش و سوژه برخی از زیباترین ترانه‌هایش، ماریان ایلن نوشت.
در این نامه که دو روز قبل از مرگ ایلن به دستش رسید کوهن نوشت: «ماریان، به زمانی رسیده‌ایم که واقعا خیلی پیر شده‌ایم و زهوار بدن‌هامان در رفته است. فکر می‌کنم به زودی به تو ملحق خواهم شد. بدان که خیلی نزدیک پشت سرت هستم، آن قدر که اگر دستت را دراز کنی، دستم را خواهی گرفت. و می‌دانی که چقدر همیشه عاشقت بودم؛ برای زیبایی‌ات و برای فرزانگی‌ات. اما لازم نیست به تو بیشتر بگویم چون اینها را می‌دانی. اما اکنون، تنها دلم می‌خواهد که برایت سفر خوبی را آرزو کنم. خدانگهدار دوست خوبم. بی‌نهایت عشق تقدیمت. تو را در راه خواهم دید.»
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
لئونارد کوهن، شاعر، نویسنده، ترانه سرا و خواننده‌ای که بیش از پنج دهه در دنیای هنر مطرح بود و داستان‌های زندگی انسانی را به اسطوره‌های انتزاعی از موسیقی و شعر تبدیل می‌کرد، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
او در ماه اکتبر ۲۰۱۶، چهاردهمین آلبوم خود را به بازار فرستاد و پیش از آن در گفت‌وگویی با «نیویورکر» در سپتامبر ۲۰۱۶ گفت: «آماده مردنم. امیدوارم زیاد آزاردهنده نباشد».
لئونارد کوهن کانادایی بود و در خانواده‌ای یهودی و مذهبی در استان فرانسوی زبان کبک متولد شده بود؛ با اینکه انگلیسی زبان بود.
نمادهای مذهبی از کتب مقدس یهودی، انجیل و تورات، راه‌شان را از این پیشینه مذهبی به خلاقیت کوهن یافتند و رابطه‌ای با خدا ایجاد کردند که متفاوت از خدا در تفسیرهای سنتی مذهبی بود: خدایی که گاهی در رابطه عاشقانه و سکس با زنی نمود پیدا می‌کرد و نمادهای مقدس ادیان ابراهیمی را به دنیای زمینی قرن بیست و یکم می‌آورد.
«هاللویا» – سپاس مخصوص خداوندگار است – معروف‌ترین ترانه کوهن نمادهای انجیلی را به دنیایی از عشق و سکس زمینی پیوند می‌زند که در آن ایمان در بوسه‌ای به زنی تعریف می‌شد. ابراز اشتیاق شناخت نفس خدا اینجا از دریچه‌ای اتفاق می‌افتد که ربطی به دین ندارد: لمس پوست دیگری در سکس.
کوهن می‌دانست که دارد می‌میرد. در اوایل سال جاری، نامه‌ای به دوست دختر سابقش و سوژه برخی از زیباترین ترانه‌هایش، ماریان ایلن نوشت.
در این نامه که دو روز قبل از مرگ ایلن به دستش رسید کوهن نوشت: «ماریان، به زمانی رسیده‌ایم که واقعا خیلی پیر شده‌ایم و زهوار بدن‌هامان در رفته است. فکر می‌کنم به زودی به تو ملحق خواهم شد. بدان که خیلی نزدیک پشت سرت هستم، آن قدر که اگر دستت را دراز کنی، دستم را خواهی گرفت. و می‌دانی که چقدر همیشه عاشقت بودم؛ برای زیبایی‌ات و برای فرزانگی‌ات. اما لازم نیست به تو بیشتر بگویم چون اینها را می‌دانی. اما اکنون، تنها دلم می‌خواهد که برایت سفر خوبی را آرزو کنم. خدانگهدار دوست خوبم. بی‌نهایت عشق تقدیمت. تو را در راه خواهم دید.»
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
Dance Me To The End Of Love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Leonard Cohen
La la la la la la...
Dance me to your beauty with a burning violin
برقص آر مرا تا زیباییت با نوای سوزاننده ویولون
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
برقص آر مرا در میان بیم و هراس تا در آرامش قرار گیرم
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
بلند کن مرا مانند شاخه های زیتون
و پرنده ی من باش که به خانه باز می گردد
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
آه بگذار تا زیباییت را ببینم زمانی که همه شواهد مرده اند
Let me feel you moving like they do in Babylon
بگذار حرکتت را حس کنم مانند آنها که در بابل احساس کردند
Show me slowly what I only know the limits of
به آرامی نشانم ده آنچه را که تنها مرزهایش را می شناسم
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Dance me to the wedding now, dance me on and on
برقص آر مرا تا جشن عروسی ، برقص آر مرا ، برقص آر
Dance me very tenderly and dance me very long
برقص آر مرا خیلی نرم و برقص آر مرا خیلی طولانی
We're both of us beneath our love, we're both of us above
هر دوی ما زیر نفود عشق‌مان هستیم، هر دوی ما در اوجیم
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Dance me to the children who are asking to be born
به رقص آر مرا سوی کودکانی که می‌خواهند زاده شوند،
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
برقص آر مرا از میان پرده‌هایی که بوسه‌های‌‌مان پوسیده شان کرده اند
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
خیمه ای به منظور سرپناه به پا کن ، گرچه خیمه ای که همه ریسمانش پاره شده
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
La la la la la la...
Dance me to your beauty with a burning violin
برقص آر مرا تا زیباییت با نوای سوزاننده ویولون
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
برقص آر مرا در میان بیم و هراس تا در آرامش قرار گیرم
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
لمس کن مرا با دست برهنه ات یا لمس کن مرا با دستکشت
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
La la la la la la...
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
Dance Me To The End Of Love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Leonard Cohen
La la la la la la...
Dance me to your beauty with a burning violin
برقص آر مرا تا زیباییت با نوای سوزاننده ویولون
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
برقص آر مرا در میان بیم و هراس تا در آرامش قرار گیرم
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
بلند کن مرا مانند شاخه های زیتون
و پرنده ی من باش که به خانه باز می گردد
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
آه بگذار تا زیباییت را ببینم زمانی که همه شواهد مرده اند
Let me feel you moving like they do in Babylon
بگذار حرکتت را حس کنم مانند آنها که در بابل احساس کردند
Show me slowly what I only know the limits of
به آرامی نشانم ده آنچه را که تنها مرزهایش را می شناسم
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Dance me to the wedding now, dance me on and on
برقص آر مرا تا جشن عروسی ، برقص آر مرا ، برقص آر
Dance me very tenderly and dance me very long
برقص آر مرا خیلی نرم و برقص آر مرا خیلی طولانی
We're both of us beneath our love, we're both of us above
هر دوی ما زیر نفود عشق‌مان هستیم، هر دوی ما در اوجیم
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Dance me to the children who are asking to be born
به رقص آر مرا سوی کودکانی که می‌خواهند زاده شوند،
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
برقص آر مرا از میان پرده‌هایی که بوسه‌های‌‌مان پوسیده شان کرده اند
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
خیمه ای به منظور سرپناه به پا کن ، گرچه خیمه ای که همه ریسمانش پاره شده
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
La la la la la la...
Dance me to your beauty with a burning violin
برقص آر مرا تا زیباییت با نوای سوزاننده ویولون
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
برقص آر مرا در میان بیم و هراس تا در آرامش قرار گیرم
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
لمس کن مرا با دست برهنه ات یا لمس کن مرا با دستکشت
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
برقص آر مرا تا انتهای عشق
La la la la la la...
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
Forwarded from جان عشاق
Dance Me To The End Of Love
Leonard Cohen
به رقص آر مرا تا انتهای عشق
لئونارد کوهن
لئونارد کوهن
شخص، با تجسم اشکال نورانی به روشنایی دست نمی یابد، بلکه با آگاه شدن به تاریکی به روشنایی میرسد.
#يونگ #روانشناسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#يونگ #روانشناسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
چگونه ممکن است که آدم‌ها هنگام #بحث فقط در پی پیروزی باشند و به #حقیقت اعتنا نکنند؟
#شوپنهاور : «به سادگی»؛ این «دنائت فطری بشری است.» این امر نتیجه‌ی «نخوت ذاتی» و این واقعیت است که مردم پیش از #سخن_گفتن ، #فکر نمی‌کنند بلکه پرحرف و فریبکارند - آنها به سرعت موضعی اختیار میکنند، و از آن پس، فارغ از درستی یا نادرستی آن موضع، صرفا به خاطر #غرور و خودرأیی به آن می‌چسبند. #نخوت همیشه بر حقیقت غلبه میکند...!
#آرتور_شوپنهاور
#هنر_همیشه_بر_حق_بودن
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
چگونه ممکن است که آدم‌ها هنگام #بحث فقط در پی پیروزی باشند و به #حقیقت اعتنا نکنند؟
#شوپنهاور : «به سادگی»؛ این «دنائت فطری بشری است.» این امر نتیجه‌ی «نخوت ذاتی» و این واقعیت است که مردم پیش از #سخن_گفتن ، #فکر نمی‌کنند بلکه پرحرف و فریبکارند - آنها به سرعت موضعی اختیار میکنند، و از آن پس، فارغ از درستی یا نادرستی آن موضع، صرفا به خاطر #غرور و خودرأیی به آن می‌چسبند. #نخوت همیشه بر حقیقت غلبه میکند...!
#آرتور_شوپنهاور
#هنر_همیشه_بر_حق_بودن
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
تصور می کنم #دوزخ از اختراعات مردمان بیدادگر باشد. اگر کسی داراي احساسات بشري باشد هیچ وقت تصور این موضوع را هم نمی کند که انسان بجرم اینکه در زمان حیات خود بر روي کره زمین بر خلاف #مذهب اخلاقی عشیره خود رفتار کرده است باید تا ابدالدهر در آتش #جهنم بسوزد و هیچ گونه امیدي هم براي استخلاص و عفو او وجود نداشته باشد، چنین طرز تفکري شایسته انسانهاي شرافتمند نیست.
#برتراند_راسل
Join👇
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
تصور می کنم #دوزخ از اختراعات مردمان بیدادگر باشد. اگر کسی داراي احساسات بشري باشد هیچ وقت تصور این موضوع را هم نمی کند که انسان بجرم اینکه در زمان حیات خود بر روي کره زمین بر خلاف #مذهب اخلاقی عشیره خود رفتار کرده است باید تا ابدالدهر در آتش #جهنم بسوزد و هیچ گونه امیدي هم براي استخلاص و عفو او وجود نداشته باشد، چنین طرز تفکري شایسته انسانهاي شرافتمند نیست.
#برتراند_راسل
Join👇
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📖 دن کیشوت
📝 سروانتس
🔃محمد قاضی
2 جلد
دُن کیشوت، نام رمانی نوشتهٔ نویسندهٔ اسپانیایی میگل سروانتس ساآودرا (۱۶۱۶–۱۵۴۷) است.
«دن کیشوت» زندگی فردی را به مخاطب نشان می‌دهد که دچار توهم است و وقت خود را با خواندن آثار ممنوعه می‌گذراند. «دن کیشوت» یکی از نخستین رمان‌هایی است که به زبان‌های نوین اروپایی نوشته شده و سروانتس بخش بیشتر آن را در زندان نوشته‌است. در زمان روایت داستان نوشتن و خواندن آثاری که به شوالیه ها می‌پرداخت ممنوع بود و شخصیت اصلی داستان خود را جای یکی از همین شوالیه‌ها می‌بیند و دشمنانی فرضی در برابر خود می‌بیند که اغلب کوه‌ها و درخت‌ها هستند. «دن کیشوت» پهلوانی خیالی و بی‌دست‌وپاست که گمان میکند شکست‌ناپذیر است.
او به سفرهایی طولانی می‌رود و در میانه همین سفرهاست که اعمالی عجیب و غریب انجام می‌دهد.
وی که هدفی جز نجات مردم از ظلم و استبداد حاکمان ظالم ندارد نگاهی تخیلی به اطرافش دارد و همه چیز را در قالب ابزار جنگی می‌بیند.
#دن_کیشوت
#سروانتس
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
📖 دن کیشوت
📝 سروانتس
🔃محمد قاضی
2 جلد
دُن کیشوت، نام رمانی نوشتهٔ نویسندهٔ اسپانیایی میگل سروانتس ساآودرا (۱۶۱۶–۱۵۴۷) است.
«دن کیشوت» زندگی فردی را به مخاطب نشان می‌دهد که دچار توهم است و وقت خود را با خواندن آثار ممنوعه می‌گذراند. «دن کیشوت» یکی از نخستین رمان‌هایی است که به زبان‌های نوین اروپایی نوشته شده و سروانتس بخش بیشتر آن را در زندان نوشته‌است. در زمان روایت داستان نوشتن و خواندن آثاری که به شوالیه ها می‌پرداخت ممنوع بود و شخصیت اصلی داستان خود را جای یکی از همین شوالیه‌ها می‌بیند و دشمنانی فرضی در برابر خود می‌بیند که اغلب کوه‌ها و درخت‌ها هستند. «دن کیشوت» پهلوانی خیالی و بی‌دست‌وپاست که گمان میکند شکست‌ناپذیر است.
او به سفرهایی طولانی می‌رود و در میانه همین سفرهاست که اعمالی عجیب و غریب انجام می‌دهد.
وی که هدفی جز نجات مردم از ظلم و استبداد حاکمان ظالم ندارد نگاهی تخیلی به اطرافش دارد و همه چیز را در قالب ابزار جنگی می‌بیند.
#دن_کیشوت
#سروانتس
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
آنچه #هستیم، بیش از آن چه #داریم یا #می_نماییم موجبِ سعادتمان می شود. مهم همیشه این است که آدمی چیست و در خود چه دارد: زیرا #شخصیت انسان، او را همواره و در همه جا دنبال می کند و هر چه بر او می گذرد، رنگ آن را می گیرد. هر نوع لذت اساسا وابسته به خودِ شخص است. این امر در مورد لذت های جسمانی صادق است، چه رسد به لذت های روحی. از این حیث، عبارت انگلیسی "to enjoy oneself" عبارتی بسیار بجاست. مثلا می گویند:
He enjoys himself at paris.
پس نمی گویند "او از پاریس لذت می برد" بلکه "او در پاریس از خود لذت می برد". اما اگر وضع روحی بد باشد، همه ی لذت ها مانند شراب گوارایی است در دهانی آغشته به صفرا...
#شوپنهاور #فلسفه
#در_باب_حكمت_زندگي
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
آنچه #هستیم، بیش از آن چه #داریم یا #می_نماییم موجبِ سعادتمان می شود. مهم همیشه این است که آدمی چیست و در خود چه دارد: زیرا #شخصیت انسان، او را همواره و در همه جا دنبال می کند و هر چه بر او می گذرد، رنگ آن را می گیرد. هر نوع لذت اساسا وابسته به خودِ شخص است. این امر در مورد لذت های جسمانی صادق است، چه رسد به لذت های روحی. از این حیث، عبارت انگلیسی "to enjoy oneself" عبارتی بسیار بجاست. مثلا می گویند:
He enjoys himself at paris.
پس نمی گویند "او از پاریس لذت می برد" بلکه "او در پاریس از خود لذت می برد". اما اگر وضع روحی بد باشد، همه ی لذت ها مانند شراب گوارایی است در دهانی آغشته به صفرا...
#شوپنهاور #فلسفه
#در_باب_حكمت_زندگي
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کودکان، بیشترِ اوقات به طور طبیعی زمین و زمان را به هم می ریزند و این رفتار در ارتباط با رشدِ حس خلاقیت آن هاست. این کارِ مادرِ طبیعت اشتباه نیست؛ همان گونه که می بینیم، کودکانِ خردسال را مجبور می کنیم بر صندلی مدرسه بنشینند و مشق های تکراری و کسالت آور بنویسند، سپس تعجب می کنیم که چرا این نسل خیلی خلاق نیست! البته بعد ها شرکت های بزرگ مجبور می شوند با صرفِ پولِ فراوان، بازی کردن را به مدیران آموزش دهند تا آن ها بتوانند افکار نوآورانه داشته باشند!
#کارول_اس_پیرسن
#بیداری_قهرمان_درون #روانشناسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کودکان، بیشترِ اوقات به طور طبیعی زمین و زمان را به هم می ریزند و این رفتار در ارتباط با رشدِ حس خلاقیت آن هاست. این کارِ مادرِ طبیعت اشتباه نیست؛ همان گونه که می بینیم، کودکانِ خردسال را مجبور می کنیم بر صندلی مدرسه بنشینند و مشق های تکراری و کسالت آور بنویسند، سپس تعجب می کنیم که چرا این نسل خیلی خلاق نیست! البته بعد ها شرکت های بزرگ مجبور می شوند با صرفِ پولِ فراوان، بازی کردن را به مدیران آموزش دهند تا آن ها بتوانند افکار نوآورانه داشته باشند!
#کارول_اس_پیرسن
#بیداری_قهرمان_درون #روانشناسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@