یافتن حقیقت درمتون مذهبی و فلسفه ها همان نگاه کردن به ماه در کاسه آب است.
اگر از دیگری بخواهی به تو نشان دهد چگونه زندگی کنی،
تقاضای گمراه شدن میکنی.
زیرا دو زندگی هرگزباهم یکسان نیستند
اشو
@flith
اگر از دیگری بخواهی به تو نشان دهد چگونه زندگی کنی،
تقاضای گمراه شدن میکنی.
زیرا دو زندگی هرگزباهم یکسان نیستند
اشو
@flith
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مقدمه کتاب ضیافت افلاطون که در زمان رییس جمهوری خاتمی به چاپ رسیده بود متنی وجود داشت که در #چاپ های بعدی از روی این کتاب #حذف شد. پاراگرافی از این مقدمه را در اینجا قرار می دهم :
" در جوامع استبدادی همیشه زن و مرد از هم جدا می شوند تا مرد ها و زن ها چیزی که بینشان جریان داشته باشد، شهوت بیمار گونه ناشی از توهم شناخت از هم باشد، تا هیچ زنی و مردی زیبایی و زشتی واقعی را نتواند تشخیص بدهد و زن ها و مرد ها در انتخاب هم به اندازه شهوت برانگیز بودن توجه داشته باشند و بس ، نه چیز دیگری ..چرا؟؟
چون اگر در جامعه روابط زن و مرد آزاد باشد آن دیوار شهوت فرو می ریزد و زن ها و مرد ها زیبایی و زشتی واقعی را تشخیص می دهند و خانواده هایی که تشکیل می دهند بر دوست داشتن انسانی بنا می کنند و فرزندان سالم تربیت می کنند که تاب استبداد را ندارد و به عبارتی استبداد با وجود آنها بیگانه است، چرا که آزاد پرورش می یابند "
ضیافت افلاطون: نویسنده کاظم فیروزمند
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
در مقدمه کتاب ضیافت افلاطون که در زمان رییس جمهوری خاتمی به چاپ رسیده بود متنی وجود داشت که در #چاپ های بعدی از روی این کتاب #حذف شد. پاراگرافی از این مقدمه را در اینجا قرار می دهم :
" در جوامع استبدادی همیشه زن و مرد از هم جدا می شوند تا مرد ها و زن ها چیزی که بینشان جریان داشته باشد، شهوت بیمار گونه ناشی از توهم شناخت از هم باشد، تا هیچ زنی و مردی زیبایی و زشتی واقعی را نتواند تشخیص بدهد و زن ها و مرد ها در انتخاب هم به اندازه شهوت برانگیز بودن توجه داشته باشند و بس ، نه چیز دیگری ..چرا؟؟
چون اگر در جامعه روابط زن و مرد آزاد باشد آن دیوار شهوت فرو می ریزد و زن ها و مرد ها زیبایی و زشتی واقعی را تشخیص می دهند و خانواده هایی که تشکیل می دهند بر دوست داشتن انسانی بنا می کنند و فرزندان سالم تربیت می کنند که تاب استبداد را ندارد و به عبارتی استبداد با وجود آنها بیگانه است، چرا که آزاد پرورش می یابند "
ضیافت افلاطون: نویسنده کاظم فیروزمند
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺خشونت علیه زن خشونت علیه زندگی است
پرده اول:
شصت ساله بود، می گفت شوهرش با سه زن جوان رابطه دارد و خرج خانواده را به پای مسافرت با آن ها می ریزد و در جواب اعتراض به زن گفته بود:
"مهریه ات را می دهم، برو به سلامت!"
زن چادرش را به روی صورتش کشیده بود و می گریست و من هم، در آن لحظه، بیش از هر چیز به یک چادر مشکی نیاز داشتم، تا به روی صورتم بکشم و برایش بگویم به لحاظ قانونی، چه بی اندازه بی پناه است.
پرده دوم:
مرد با دخترش آمده بود، دخترک سیزده ساله بود، چشمان سبزش می درخشید و انگار وقتی پدر درباره طلاق او سخن می گفت، درست نمی فهمید چه اتفاقی دارد می افتد، هم چنان که احتمالا وقتی که پای سفره عقد می نشست، نمی دانست چه بر سرش می رود.
از او پرسیدم تا مطمئن شوم می فهمد طلاق یعنی چه و به آن راضی است.
جوابش کوتاه بود: "اگه طلاق بگیرم، می تونم برگردم مدرسه؟ می تونم برم جشن تولد هانیه؟"
پرده سوم:
باران می بارید و بزرگراه لغزنده بود، راننده تاکسی پشت سر ماشینی که با سرعت مجاز می راند، دستش را روی بوق گذاشته بود و می گفت:
"حتما زنه که این طوری می رونه!"
یاد روزی افتادم که از پلکان هواپیما بالا می رفتیم و مردان جوان وقتی چشمشان به زن روسی افتاد که خلبان پرواز بود، به قول خودشان، فاتحه شان را خواندند.
پرده چهارم:
از خواب بیدار نشده خود را به دستشویی می رساند و جلوی آیینه می ایستاد، می گفت:
"همیشه زودتر از داریوش بیدار می شم، داریوش تا حالا منو بدون آرایش ندیده، می ترسم اگه با صورت پف کرده منو ببینه."
پرده پنجم:
مسافر بودیم، در میدان نقش جهان اصفهان قدم می زدیم تا لا به لای کاشی های آبی، نفسی تازه کنیم، برای پسرم به خواست خودش اسباب بازی خریدم، کالسکه ای که عروسکی درونش بود، رهگذران بسیاری، در حالی که پوست تخمه شان را به زمین می ریختند، به من تذکر می دادند که عروسک دادن به دست یک پسر بچه همان قدر اشتباه است که قابلمه دادن به او، چراکه که آشپزی و بچه داری، اساسا کاری است زنانه؛
آن چنان که مهندسی و رانندگی، کاری است اساسا مردانه.
پرده آخر:
ران پایش را نشانم داد، سیاه بود، سیاه نه کبود، می گفت:
"عادت داره طوری بزنه که دیگران خبردار نشن و اگه همان شب مهمانی باشیم، دردهام زیر لبخندم مخفی بمونه."
درد دل:
زن بودن، "دشواری وظیفه" است، هنر آشتی دادن تضادها، آزمودن نقش های متفاوت و در هیچ کدام خلاصه نشدن...
و دشوارتر وظیفه ای است، زن بودن در جامعه ای که هنوز باید برای "بودن"مبارزه کرد.
می خواهم بگویم من چندان به قانون و حکومت امید ندارم؛ وقتی هنوز باور دارد ارزش شهادت من نیمی از شهادت برادرم است.
اما به شما مردان باور و امید دارم!
شما که می دانید خشونت علیه زن، بسیار گسترده تر از کتک زدن اوست؛
آن جا که زنی به خاطر نگاه متوقع مرد، صورتش را به تیغ جراحی می سپارد مبادا به چشم او، کمتر خواستنی بیاید، آن جا که از نقشی دیگر محروم می شود تا همه وجودش در "مادری"و "همسری"خلاصه شود، آن جا که در خیابان ترسی بیشتر از یک مرد تجربه می کند، آن جا که پا به پای مردش بیرون از خانه کار می کند، اما مردش پا به پای او در خانه حضور ندارد...
زنی، خشونتی را تجربه می کند که لزوما از سوی یک مرد نیست.
هرجا که زنی ،از بخش هایی از وجود و استعدادهای خود محروم می ماند، هر جا که مجبور است جای خود را تنگ تر کند، تا مردان جامعه،جای بیشتری داشته باشند، خشونتی بر او رفته است.
و تو، عزیز مردی که هستی، هرکجای جغرافیای زندگی من، برادری یا همسری یا پدر و یا پسر، یا هیچ یک، تنها رهگذری هستی در خیابان....هر کجای زندگی من که هستی، بیا از نو شروع کنیم، بگذار سهم من از چشم دوختن در چشمان تو، احساس امنیت باشد برای "بودن"؛
بیا باور کنیم من و تو، هر ربط و نسبتی که با هم داریم، می توانیم "بودن" را برای هم راحت تر کنیم و زندگی را سرشار.
تو، اگر مادری هستی که پسری را در دامانت می پرورانی و یا پدری که دختری را، در گوششان بخوان که ما در کنار هم به آرامش می رسیم، در کنار هم شکوفا می شویم و بودن ما، هرکدام از ما، بدون آن دیگری چیزی کم دارد، برایشان بگو لازم نیست ما برای آنکه باشیم، جا را برای دیگری تنگ کنیم.
تو، اگر مردی هستی و یا زنی، در هرکجای جغرافیای زندگی من، بیا از نو شروع کنیم و در کنار هم، بدون ترس نفس بکشیم،
بگذار من هم باشم، بگذار زن هم باشد، بدون دلهره زن بودن؛
که به او هم همان قدر زندگی بخشیده شده که به تو!
🌺 خشونت علیه زن خشونت علیه زندگی است.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺خشونت علیه زن خشونت علیه زندگی است
پرده اول:
شصت ساله بود، می گفت شوهرش با سه زن جوان رابطه دارد و خرج خانواده را به پای مسافرت با آن ها می ریزد و در جواب اعتراض به زن گفته بود:
"مهریه ات را می دهم، برو به سلامت!"
زن چادرش را به روی صورتش کشیده بود و می گریست و من هم، در آن لحظه، بیش از هر چیز به یک چادر مشکی نیاز داشتم، تا به روی صورتم بکشم و برایش بگویم به لحاظ قانونی، چه بی اندازه بی پناه است.
پرده دوم:
مرد با دخترش آمده بود، دخترک سیزده ساله بود، چشمان سبزش می درخشید و انگار وقتی پدر درباره طلاق او سخن می گفت، درست نمی فهمید چه اتفاقی دارد می افتد، هم چنان که احتمالا وقتی که پای سفره عقد می نشست، نمی دانست چه بر سرش می رود.
از او پرسیدم تا مطمئن شوم می فهمد طلاق یعنی چه و به آن راضی است.
جوابش کوتاه بود: "اگه طلاق بگیرم، می تونم برگردم مدرسه؟ می تونم برم جشن تولد هانیه؟"
پرده سوم:
باران می بارید و بزرگراه لغزنده بود، راننده تاکسی پشت سر ماشینی که با سرعت مجاز می راند، دستش را روی بوق گذاشته بود و می گفت:
"حتما زنه که این طوری می رونه!"
یاد روزی افتادم که از پلکان هواپیما بالا می رفتیم و مردان جوان وقتی چشمشان به زن روسی افتاد که خلبان پرواز بود، به قول خودشان، فاتحه شان را خواندند.
پرده چهارم:
از خواب بیدار نشده خود را به دستشویی می رساند و جلوی آیینه می ایستاد، می گفت:
"همیشه زودتر از داریوش بیدار می شم، داریوش تا حالا منو بدون آرایش ندیده، می ترسم اگه با صورت پف کرده منو ببینه."
پرده پنجم:
مسافر بودیم، در میدان نقش جهان اصفهان قدم می زدیم تا لا به لای کاشی های آبی، نفسی تازه کنیم، برای پسرم به خواست خودش اسباب بازی خریدم، کالسکه ای که عروسکی درونش بود، رهگذران بسیاری، در حالی که پوست تخمه شان را به زمین می ریختند، به من تذکر می دادند که عروسک دادن به دست یک پسر بچه همان قدر اشتباه است که قابلمه دادن به او، چراکه که آشپزی و بچه داری، اساسا کاری است زنانه؛
آن چنان که مهندسی و رانندگی، کاری است اساسا مردانه.
پرده آخر:
ران پایش را نشانم داد، سیاه بود، سیاه نه کبود، می گفت:
"عادت داره طوری بزنه که دیگران خبردار نشن و اگه همان شب مهمانی باشیم، دردهام زیر لبخندم مخفی بمونه."
درد دل:
زن بودن، "دشواری وظیفه" است، هنر آشتی دادن تضادها، آزمودن نقش های متفاوت و در هیچ کدام خلاصه نشدن...
و دشوارتر وظیفه ای است، زن بودن در جامعه ای که هنوز باید برای "بودن"مبارزه کرد.
می خواهم بگویم من چندان به قانون و حکومت امید ندارم؛ وقتی هنوز باور دارد ارزش شهادت من نیمی از شهادت برادرم است.
اما به شما مردان باور و امید دارم!
شما که می دانید خشونت علیه زن، بسیار گسترده تر از کتک زدن اوست؛
آن جا که زنی به خاطر نگاه متوقع مرد، صورتش را به تیغ جراحی می سپارد مبادا به چشم او، کمتر خواستنی بیاید، آن جا که از نقشی دیگر محروم می شود تا همه وجودش در "مادری"و "همسری"خلاصه شود، آن جا که در خیابان ترسی بیشتر از یک مرد تجربه می کند، آن جا که پا به پای مردش بیرون از خانه کار می کند، اما مردش پا به پای او در خانه حضور ندارد...
زنی، خشونتی را تجربه می کند که لزوما از سوی یک مرد نیست.
هرجا که زنی ،از بخش هایی از وجود و استعدادهای خود محروم می ماند، هر جا که مجبور است جای خود را تنگ تر کند، تا مردان جامعه،جای بیشتری داشته باشند، خشونتی بر او رفته است.
و تو، عزیز مردی که هستی، هرکجای جغرافیای زندگی من، برادری یا همسری یا پدر و یا پسر، یا هیچ یک، تنها رهگذری هستی در خیابان....هر کجای زندگی من که هستی، بیا از نو شروع کنیم، بگذار سهم من از چشم دوختن در چشمان تو، احساس امنیت باشد برای "بودن"؛
بیا باور کنیم من و تو، هر ربط و نسبتی که با هم داریم، می توانیم "بودن" را برای هم راحت تر کنیم و زندگی را سرشار.
تو، اگر مادری هستی که پسری را در دامانت می پرورانی و یا پدری که دختری را، در گوششان بخوان که ما در کنار هم به آرامش می رسیم، در کنار هم شکوفا می شویم و بودن ما، هرکدام از ما، بدون آن دیگری چیزی کم دارد، برایشان بگو لازم نیست ما برای آنکه باشیم، جا را برای دیگری تنگ کنیم.
تو، اگر مردی هستی و یا زنی، در هرکجای جغرافیای زندگی من، بیا از نو شروع کنیم و در کنار هم، بدون ترس نفس بکشیم،
بگذار من هم باشم، بگذار زن هم باشد، بدون دلهره زن بودن؛
که به او هم همان قدر زندگی بخشیده شده که به تو!
🌺 خشونت علیه زن خشونت علیه زندگی است.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 ماجرایی واقعی و تامل برانگیز از دو خواننده ی مشهور اپرای جهان
شاید این داستان واقعی را عده ی کمی از مردم بدانند
قهرمانان این داستان دو تن از سه قطب اصلی اپرای جهان هستند : پلاسیدو دومینگو و خوزه کارِراس که با صدای خود جهان را به وجد آورده اند.
حتی کسانی که هرگز از اسپانیا دیدن نکرده اند از تقابل موجود میان کاتالان ها و مادریدی ها آگاهند, چرا که کاتالان ها همواره در اسپانیایی که تحت سلطه ی حکومت مرکزی مادرید اداره می شده است, به جستجوی خودمختاری بوده اند.
پلاسیدو دو مینگو, مادریدی است و خوزه کارِراس کاتالان!!!!
در سال 1984 و به دلایل سیاسی روابط میان این دو شکرآب شد.
همواره از هر دو نفر آنان درخواست های پرشوری جهت اجرای کنسرت در سراسر دنیا به عمل می آمد و روابط میان آنان چنان خصمانه بود که عدم حضور دیگری در اجرا از شروط امضای قرارداد کنسرت هر یک از آنان شده بود.
در سال 1987 در برابر کارِراس دشمنی بسیار مهیب تر از رقیب دیرینه قد برافراشت :
سرطان خون تقلای او در مبارزه با سرطان بسیار دردناک بود. علاوه بر پیوند مغز استخوان تحت رژیم های درمانی سخت قرار گرفت و برای تعویض خون مجبور بود هر ماه یک بار به ایالات متحده سفر کند
وی در این شرایط قادر به کار کردن نبود و علی رغم آن که از درآمد و ثروتی چشمگیر برخورد ار بود, مخارج سرسام آور درمان و سفر وضعیت اقتصادی وی را وخیم ساختند.
هنگامی که منابع اقتصادی وی جهت پرداخت هزینه های درمان به کل پایان یافتند, وی از وجود یک بنگاه خیریه در مادرید مطلع شد که هدف آن انحصاراً کمک به بیماران مبتلا به سرطان خون بود.
به شکرانه ی حمایت بنیاد ”اِرموسا“, کارِراس بر سرطان فائق گشت و دوباره سالن های اپرای جهان توانستند صدای باشکوه و پرطنین وی را بشنوند. وی جایگاه گذشته خود را بازیافت و تصمیم گرفت که به گروه حامیان این بنگاه خیریه بپیوندد.
هنگامی که اساس نامه های بنیاد را مطالعه می کرد در کمال حیرت متوجه شد که بنیانگذار, سرمایه گذارِ عمده و رئیس این بنیاد کسی نیست جز پلاسیدو دومینگو.
شگفتی کارِراس زمانی فزونی یافت که فهمید این بنیاد اساساً برای امور درمان بیماری وی بنیان گذاشته شده است و برای آن که وی از بابت کمک ”دشمن“ خود سرافکنده نشود و یا این کمک را پس نزند, نام بنیانگذار آن به صورت گمنام حفظ شده است.
منقلب کننده تر از این لحظه ی دیدار آن دو بود :
پلاسیدو مشغول اجرای یکی از برنامه های خود در مادرید بود که به یکباره دید کارراس از میان حضار برخاست, به روی صحنه رفت و خاضعانه در مقابل پاهای پلاسیدو زانو زد, از وی عذرخواهی و در برابر دیدگان عموم از وی تشکر کرد.
پلاسیدو به او یاری کرد تا بر پای بایستد, او را در آغوش فشرد و از آن جا دوستی سترگ آنان آغاز شد.
در مصاحبه ای با پلاسیدو دومینگو, خبرنگار از وی پرسید : برای چه با بنیانگذاری بنیاد”اِرموسا“ صرف نظر از کمک کردن به ”دشمن“ خود به کسی کمک کرد که در حال حاضر تنها هنرمندی است که یارای رقابت با او را دارد؟
پاسخ پلاسیدو کوتاه و تمام کننده بود :
هیچ کس نمی تواند بنشیند و ببیند که چنین صدایی به خاموشی می گراید.
ویکی پدیا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 ماجرایی واقعی و تامل برانگیز از دو خواننده ی مشهور اپرای جهان
شاید این داستان واقعی را عده ی کمی از مردم بدانند
قهرمانان این داستان دو تن از سه قطب اصلی اپرای جهان هستند : پلاسیدو دومینگو و خوزه کارِراس که با صدای خود جهان را به وجد آورده اند.
حتی کسانی که هرگز از اسپانیا دیدن نکرده اند از تقابل موجود میان کاتالان ها و مادریدی ها آگاهند, چرا که کاتالان ها همواره در اسپانیایی که تحت سلطه ی حکومت مرکزی مادرید اداره می شده است, به جستجوی خودمختاری بوده اند.
پلاسیدو دو مینگو, مادریدی است و خوزه کارِراس کاتالان!!!!
در سال 1984 و به دلایل سیاسی روابط میان این دو شکرآب شد.
همواره از هر دو نفر آنان درخواست های پرشوری جهت اجرای کنسرت در سراسر دنیا به عمل می آمد و روابط میان آنان چنان خصمانه بود که عدم حضور دیگری در اجرا از شروط امضای قرارداد کنسرت هر یک از آنان شده بود.
در سال 1987 در برابر کارِراس دشمنی بسیار مهیب تر از رقیب دیرینه قد برافراشت :
سرطان خون تقلای او در مبارزه با سرطان بسیار دردناک بود. علاوه بر پیوند مغز استخوان تحت رژیم های درمانی سخت قرار گرفت و برای تعویض خون مجبور بود هر ماه یک بار به ایالات متحده سفر کند
وی در این شرایط قادر به کار کردن نبود و علی رغم آن که از درآمد و ثروتی چشمگیر برخورد ار بود, مخارج سرسام آور درمان و سفر وضعیت اقتصادی وی را وخیم ساختند.
هنگامی که منابع اقتصادی وی جهت پرداخت هزینه های درمان به کل پایان یافتند, وی از وجود یک بنگاه خیریه در مادرید مطلع شد که هدف آن انحصاراً کمک به بیماران مبتلا به سرطان خون بود.
به شکرانه ی حمایت بنیاد ”اِرموسا“, کارِراس بر سرطان فائق گشت و دوباره سالن های اپرای جهان توانستند صدای باشکوه و پرطنین وی را بشنوند. وی جایگاه گذشته خود را بازیافت و تصمیم گرفت که به گروه حامیان این بنگاه خیریه بپیوندد.
هنگامی که اساس نامه های بنیاد را مطالعه می کرد در کمال حیرت متوجه شد که بنیانگذار, سرمایه گذارِ عمده و رئیس این بنیاد کسی نیست جز پلاسیدو دومینگو.
شگفتی کارِراس زمانی فزونی یافت که فهمید این بنیاد اساساً برای امور درمان بیماری وی بنیان گذاشته شده است و برای آن که وی از بابت کمک ”دشمن“ خود سرافکنده نشود و یا این کمک را پس نزند, نام بنیانگذار آن به صورت گمنام حفظ شده است.
منقلب کننده تر از این لحظه ی دیدار آن دو بود :
پلاسیدو مشغول اجرای یکی از برنامه های خود در مادرید بود که به یکباره دید کارراس از میان حضار برخاست, به روی صحنه رفت و خاضعانه در مقابل پاهای پلاسیدو زانو زد, از وی عذرخواهی و در برابر دیدگان عموم از وی تشکر کرد.
پلاسیدو به او یاری کرد تا بر پای بایستد, او را در آغوش فشرد و از آن جا دوستی سترگ آنان آغاز شد.
در مصاحبه ای با پلاسیدو دومینگو, خبرنگار از وی پرسید : برای چه با بنیانگذاری بنیاد”اِرموسا“ صرف نظر از کمک کردن به ”دشمن“ خود به کسی کمک کرد که در حال حاضر تنها هنرمندی است که یارای رقابت با او را دارد؟
پاسخ پلاسیدو کوتاه و تمام کننده بود :
هیچ کس نمی تواند بنشیند و ببیند که چنین صدایی به خاموشی می گراید.
ویکی پدیا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
پروین- آیندگان بشما نفرین خواهند کرد و شما را مشتی دیو و دد میخوانند که از نادانی و رشک و دیوانگی ارزش دانش را ندانستید و یادگار گذشتگان را سوزانیدید.
-دانش آدمیزاد را خوشبخت نمیکند تنها باید باور کرد و اعتقاد داشت.
پروین-لیکن نه کورکورانه . کیش ما با دانش یکی است و بهم آمیخته.
-کیش گمراه، دانش گمراه می آورد.
پروین- تو که به دانش و نامه آسمانی ما اوستا آشنا هستی چرا اینگونه سخنها میگویی؟ آیا کیش شما دستور داده تا دختران را از خانمانشان دزدیده سرگذرها بفروشید؟ خانه ها را آتش بزنید؟ کشت زارها را ویران بکنید؟ زنها و بچه ها را ازجلو تیغ بگذرانید؟ آیا همه اینها کار اهریمن نیست؟ آری ما آغاز جنگ را کردیم چون آیین شما بدرد ما ایرانیان نمیخورد شاید برای خودتان خوبست زیرا که شما مانند جانوران درنده زندگی می کنید، وگرنه آوردن کیش تازه اگر راست است جنگ و کشتار نمیخواهد. مگر نشنیدی که سخن راست از شمشیر برنده تر است؟
#پروین_دختر_ساسان
#صادق_هدایت
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
پروین- آیندگان بشما نفرین خواهند کرد و شما را مشتی دیو و دد میخوانند که از نادانی و رشک و دیوانگی ارزش دانش را ندانستید و یادگار گذشتگان را سوزانیدید.
-دانش آدمیزاد را خوشبخت نمیکند تنها باید باور کرد و اعتقاد داشت.
پروین-لیکن نه کورکورانه . کیش ما با دانش یکی است و بهم آمیخته.
-کیش گمراه، دانش گمراه می آورد.
پروین- تو که به دانش و نامه آسمانی ما اوستا آشنا هستی چرا اینگونه سخنها میگویی؟ آیا کیش شما دستور داده تا دختران را از خانمانشان دزدیده سرگذرها بفروشید؟ خانه ها را آتش بزنید؟ کشت زارها را ویران بکنید؟ زنها و بچه ها را ازجلو تیغ بگذرانید؟ آیا همه اینها کار اهریمن نیست؟ آری ما آغاز جنگ را کردیم چون آیین شما بدرد ما ایرانیان نمیخورد شاید برای خودتان خوبست زیرا که شما مانند جانوران درنده زندگی می کنید، وگرنه آوردن کیش تازه اگر راست است جنگ و کشتار نمیخواهد. مگر نشنیدی که سخن راست از شمشیر برنده تر است؟
#پروین_دختر_ساسان
#صادق_هدایت
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
آدمیان به محض اینکه یقین پیدا کنند که عامهٔ مردم به باوری هر قدر احمقانه عقیده دارند بلافاصله آن را می‌پذیرند! مثال و سرمشق دیگران بر فکر و اندیشه و عمل آنها تأثیر می‌گذارد. آنها مثل گوسفندهایی هستند که قوچِ پیشاهنگ هرجا برود او را دنبال میکنند. آنها پیش از این که فکر کنند می‌میرند! بسیار عجیب است که عمومیّتِ باوری این قدر برای مردم اهمیت دارد. ممکن بود تجربهٔ شخصی ایشان به آنها بگوید که قبول چنین باوری کاملاً نابخردانه و فرایندی صرفاً تقلیدی است ولی چنین چیزی به آنها نمی‌گوید زیرا از هرگونه خودشناسی بی‌بهره‌اند. فقط خواصند که همصدا با افلاطون می‌گویند tois pollois polla dokei - یعنی عامهٔ مردم شیفتهٔ چیزهای زیادی هستند و شماتتِ آنها کار شاقی است.
آرتور_شوپنهاور
هنر همیشه بر حق بودن
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
آدمیان به محض اینکه یقین پیدا کنند که عامهٔ مردم به باوری هر قدر احمقانه عقیده دارند بلافاصله آن را می‌پذیرند! مثال و سرمشق دیگران بر فکر و اندیشه و عمل آنها تأثیر می‌گذارد. آنها مثل گوسفندهایی هستند که قوچِ پیشاهنگ هرجا برود او را دنبال میکنند. آنها پیش از این که فکر کنند می‌میرند! بسیار عجیب است که عمومیّتِ باوری این قدر برای مردم اهمیت دارد. ممکن بود تجربهٔ شخصی ایشان به آنها بگوید که قبول چنین باوری کاملاً نابخردانه و فرایندی صرفاً تقلیدی است ولی چنین چیزی به آنها نمی‌گوید زیرا از هرگونه خودشناسی بی‌بهره‌اند. فقط خواصند که همصدا با افلاطون می‌گویند tois pollois polla dokei - یعنی عامهٔ مردم شیفتهٔ چیزهای زیادی هستند و شماتتِ آنها کار شاقی است.
آرتور_شوپنهاور
هنر همیشه بر حق بودن
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
شما نمی‌توانید انسانی را برده سازید، مگر آن که او را وادار کنید احساس گناه کند!!!
احساس گناه نیرنگی است که با آن می‌توان هر کسی را به بردگی درآورد!!!
#اشو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flit
احساس گناه نیرنگی است که با آن می‌توان هر کسی را به بردگی درآورد!!!
#اشو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flit
ﮔُﺬﺭﺍﻥِ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺁﻣﻮﺧﺖ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﺷﺘﻨﺶ، ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ...
#ﺗﯽ_ﺍﺱ_ﺍﻟﯿﻮﺕ
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#ﺗﯽ_ﺍﺱ_ﺍﻟﯿﻮﺕ
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم؟
(قسمت دوم) مقاله
اغلب بحثهاي بسيار تند آنهايي هستند که طرفين درباره موضوع مورد بحث دلايل کافي ندارند. شکنجه در الاهيات به کار ميرود، نه در رياضيات؛ زيرا رياضيات با علم سر و کار دارد، اما در الاهيات تنها عقيده وجود دارد. بنابراين هنگامي که پي ميبريد از تفاوت آرا عصباني هستيد، مراقب باشيد؛ احتمالاً با بررسي بيشتر درخواهيد يافت که براي باورتان دلايل تضمين کننده اي نداريد.
يک راه مناسب براي اين که خودتان را از انواع خاصي از جزميت خلاص کنيد، اين است که از عقايد مخالفي که دوستان پيرامونتان دارند آگاه شويد. وقتي که جوان بودم سالهاي زيادي را دور از کشورم در فرانسه، آلمان، ايتاليا و ايالات متحده به سر بردم. فکر ميکنم اين قضيه در کاستن از شدت تعصبات تنگ نظرانه ام بسيار مؤثر بوده است. اگر شما نميتوانيد مسافرت کنيد، به دنبال کساني بگرديد که ديدگاههايي مخالف شما دارند. روزنامه هاي احزاب مخالف را بخوانيد. اگر آن افراد و روزنامه ها به نظرتان ديوانه، فاسد و بدکار ميآيند، به ياد داشته باشيد که شما هم از نظر آنها همينطور به نظر ميرسيد. با اين وضع هر دو طرف ممکن است بر حق باشيد، اما هر دو نميتوانيد بر خطا باشند. اين طرز فکر زاينده نوعي احتياط است.
براي کساني که قدرت تخيل ذهني قوي دارند، روش خوبي است که مباحثه اي را با شخصي که ديدگاه متفاوتي دارد در ذهن خود تصور کنند. اين روش در مقايسه با گفتگوي رودررو يک فايده و تنها يک فايده دارد و آن اين که در معرض همان محدوديتهاي زماني و مکاني قرار ندارد. #مهاتما_گاندي راه آهن و کشتيهاي بخار و ماشين آلات را محکوم ميکرد، او دوست ميداشت که تمام آثار انقلاب صنعتي را خنثي کند.
شما ممکن است هرگز اين شانس را نداشته باشيد که با شخصي داراي چنين عقايدي روبرو شويد، زيرا در کشورهاي غربي اغلب مردم با دستاوردهاي فن آوريهاي جديد موافقند. اما اگر شما ميخواهيد مطمئن شويد که در موافقت با چنين باور رايجي بر حق هستيد، روش مناسب براي امتحان کردن اين است که مباحثه اي خيالي را تصور کنيد و در نظر بگيريد که اگر گاندي حضور ميداشت چه دلايلي را براي نقض نظر ديگران ارائه ميداد. من گاهي بر اثر اين گونه گفتگوهاي خيالي واقعاً نظرم عوض شده است؛ به جز اين، بارها دريافتم که با پي بردن به امکان عقلاني بودن مخالفان فرضي، تعصبات و غرورم رو به کاستي ميگذارد.
نویسنده: #برتراند_راسل
موضوع: چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم؟
مترجم: ابراهیم اسکافی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم؟
(قسمت دوم) مقاله
اغلب بحثهاي بسيار تند آنهايي هستند که طرفين درباره موضوع مورد بحث دلايل کافي ندارند. شکنجه در الاهيات به کار ميرود، نه در رياضيات؛ زيرا رياضيات با علم سر و کار دارد، اما در الاهيات تنها عقيده وجود دارد. بنابراين هنگامي که پي ميبريد از تفاوت آرا عصباني هستيد، مراقب باشيد؛ احتمالاً با بررسي بيشتر درخواهيد يافت که براي باورتان دلايل تضمين کننده اي نداريد.
يک راه مناسب براي اين که خودتان را از انواع خاصي از جزميت خلاص کنيد، اين است که از عقايد مخالفي که دوستان پيرامونتان دارند آگاه شويد. وقتي که جوان بودم سالهاي زيادي را دور از کشورم در فرانسه، آلمان، ايتاليا و ايالات متحده به سر بردم. فکر ميکنم اين قضيه در کاستن از شدت تعصبات تنگ نظرانه ام بسيار مؤثر بوده است. اگر شما نميتوانيد مسافرت کنيد، به دنبال کساني بگرديد که ديدگاههايي مخالف شما دارند. روزنامه هاي احزاب مخالف را بخوانيد. اگر آن افراد و روزنامه ها به نظرتان ديوانه، فاسد و بدکار ميآيند، به ياد داشته باشيد که شما هم از نظر آنها همينطور به نظر ميرسيد. با اين وضع هر دو طرف ممکن است بر حق باشيد، اما هر دو نميتوانيد بر خطا باشند. اين طرز فکر زاينده نوعي احتياط است.
براي کساني که قدرت تخيل ذهني قوي دارند، روش خوبي است که مباحثه اي را با شخصي که ديدگاه متفاوتي دارد در ذهن خود تصور کنند. اين روش در مقايسه با گفتگوي رودررو يک فايده و تنها يک فايده دارد و آن اين که در معرض همان محدوديتهاي زماني و مکاني قرار ندارد. #مهاتما_گاندي راه آهن و کشتيهاي بخار و ماشين آلات را محکوم ميکرد، او دوست ميداشت که تمام آثار انقلاب صنعتي را خنثي کند.
شما ممکن است هرگز اين شانس را نداشته باشيد که با شخصي داراي چنين عقايدي روبرو شويد، زيرا در کشورهاي غربي اغلب مردم با دستاوردهاي فن آوريهاي جديد موافقند. اما اگر شما ميخواهيد مطمئن شويد که در موافقت با چنين باور رايجي بر حق هستيد، روش مناسب براي امتحان کردن اين است که مباحثه اي خيالي را تصور کنيد و در نظر بگيريد که اگر گاندي حضور ميداشت چه دلايلي را براي نقض نظر ديگران ارائه ميداد. من گاهي بر اثر اين گونه گفتگوهاي خيالي واقعاً نظرم عوض شده است؛ به جز اين، بارها دريافتم که با پي بردن به امکان عقلاني بودن مخالفان فرضي، تعصبات و غرورم رو به کاستي ميگذارد.
نویسنده: #برتراند_راسل
موضوع: چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم؟
مترجم: ابراهیم اسکافی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
هفت دلیل «یوسا» برای کتاب‌خوانی
ماریو بارگاس یوسا» برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۰ و از مشهورترین نویسندگان آمریکای لاتین، در سخنرانی اخیر خود هفت دلیل برای لزوم مطالعه کتاب و داستان ارائه داده است.
به گزارش ایسنا، «اینکوایرر» نوشت: «یوسا» نویسنده کتاب‌هایی چون «سور بز» و «گفت‌وگو در کاتدرال» کتاب خواندن را فرآیندی جادویی می‌داند که به او اجازه می‌دهد چندین بار زندگی کند.
او در این‌باره گفته است: احساسات و درک من از زندگی و مردُم، این تصور را برایم به وجود آورده که زندگی فقط این زندگی محدود با دیگر انسان‌ها نیست، بلکه زندگی دیگری هم هست که توسط نویسندگان بزرگ خلق شده است.
او در سخنرانی اخیر خود در دانشگاه «د لا سالی» فیلیپین که به او مدرک دکترای افتخاری اعطا کرد، هفت دلیل زیر را برای کتاب‌خوانی ارائه کرد:
۱. کتاب‌های خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. یادگیری سواد خواندن مهم‌ترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستان‌گویی من هم زاده همین مهارت است. هیچ دلیل مشهودی برای به سرانجان رساندن یک رمان خوب وجود ندارد، اما ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده می‌گذارد؛ این شاید به شکل یک حس رضایت‌مندی باشد و یا تغییر به سمت خوبی‌ها. هر حسی که باشد، زندگی آدم‌ها با مطالعه کتاب غنی می‌شود.
۲. ما با خواندن کتاب‌های خوب، در پنهانی‌ترین وجوه شخصیت انسانی‌مان به حس نزدیکی با یک فرهنگ می‌رسیم. خواندن، همان‌طور که غرایز، شور و احساسات، رفتارهای‌مان را تعریف میکنند، مطالعه روانشناسی ما را غنا می‌بخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتاب‌های خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریف‌شده مردمِ زبان‌ها، باورها و رسوم مختلف است. با وجود تمام این تفاوت‌ها، آن‌چه مشترکا بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم می‌راند، از همه چیز مهم‌تر است؛ چون همه ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانع مشابه به چالش کشیده می‌شویم؛ مشکلاتی که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آنها غلبه کنیم.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوری‌هاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد می‌دهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعه‌ای بهتر را در درون شهروندان به وجود می‌آورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه می‌کند، رویکردی انتقادی پیدا می‌کند تا واقعیت را به دنیای کتاب‌ها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار می‌کند.
کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در بحبوحه اعتقادات و روبه‌رو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستی‌ها و محدودیت‌های‌مان خلق کرده‌ایم، نزدیک کنیم.
۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب می‌شوند، رنگ و بویی جادویی به خود می‌گیرند و دریچه‌ای می‌شوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر...
۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسان‌های آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که می‌شود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم می‌پاشاند. من فکر می‌کنم کتاب‌های خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیت‌ها غلبه میکنند و جوامعی عادلانه‌تر به وجود می‌آیند، ارتقا می‌بخشد. جوامعی به وجود می‌آیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیک‌تر هستند. اشیاء واقعی از درون کتاب‌های خوب سربرمی‌آورند و رنگ و بوی واقعیت به خود می‌گیرند.
۷. مطالعه کتاب‌های خوب آدم‌های بهتری از ما می‌سازد. ما باید فرزندان‌مان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارق‌العاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالش‌هایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
هفت دلیل «یوسا» برای کتاب‌خوانی
ماریو بارگاس یوسا» برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۰ و از مشهورترین نویسندگان آمریکای لاتین، در سخنرانی اخیر خود هفت دلیل برای لزوم مطالعه کتاب و داستان ارائه داده است.
به گزارش ایسنا، «اینکوایرر» نوشت: «یوسا» نویسنده کتاب‌هایی چون «سور بز» و «گفت‌وگو در کاتدرال» کتاب خواندن را فرآیندی جادویی می‌داند که به او اجازه می‌دهد چندین بار زندگی کند.
او در این‌باره گفته است: احساسات و درک من از زندگی و مردُم، این تصور را برایم به وجود آورده که زندگی فقط این زندگی محدود با دیگر انسان‌ها نیست، بلکه زندگی دیگری هم هست که توسط نویسندگان بزرگ خلق شده است.
او در سخنرانی اخیر خود در دانشگاه «د لا سالی» فیلیپین که به او مدرک دکترای افتخاری اعطا کرد، هفت دلیل زیر را برای کتاب‌خوانی ارائه کرد:
۱. کتاب‌های خوب، بلندپروازی انسان را تحریک میکنند. یادگیری سواد خواندن مهم‌ترین اتفاق زندگی من بود و حرفه داستان‌گویی من هم زاده همین مهارت است. هیچ دلیل مشهودی برای به سرانجان رساندن یک رمان خوب وجود ندارد، اما ادبیات همیشه تاثیر خودش را روی خواننده می‌گذارد؛ این شاید به شکل یک حس رضایت‌مندی باشد و یا تغییر به سمت خوبی‌ها. هر حسی که باشد، زندگی آدم‌ها با مطالعه کتاب غنی می‌شود.
۲. ما با خواندن کتاب‌های خوب، در پنهانی‌ترین وجوه شخصیت انسانی‌مان به حس نزدیکی با یک فرهنگ می‌رسیم. خواندن، همان‌طور که غرایز، شور و احساسات، رفتارهای‌مان را تعریف میکنند، مطالعه روانشناسی ما را غنا می‌بخشد.
۳. ادبیات بهترین سلاح در مقابل تعصب است. به نظر من کتاب‌های خوب، بهترین دفاع در برابر عقاید تحریف‌شده مردمِ زبان‌ها، باورها و رسوم مختلف است. با وجود تمام این تفاوت‌ها، آن‌چه مشترکا بین همه زنان و مردان با پیشینه مختلف حکم می‌راند، از همه چیز مهم‌تر است؛ چون همه ما انسانیم و همه ما از سوی مشکلات و موانع مشابه به چالش کشیده می‌شویم؛ مشکلاتی که باید برای زنده ماندن و زندگی کردن بر آنها غلبه کنیم.
۴. ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوری‌هاست. ادبیات نارضایتی را در جهان رشد می‌دهد و خواندن حس امید و آرزوی داشتن جامعه‌ای بهتر را در درون شهروندان به وجود می‌آورد؛ جایی که مردم بتوانند رویاهای خود را آزادانه دنبال کنند. وقتی یک نفر مطالعه می‌کند، رویکردی انتقادی پیدا می‌کند تا واقعیت را به دنیای کتاب‌ها نزدیک کند. ادبیات میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار می‌کند.
کتاب خوب خواندن راهی برای مجهز شدن در بحبوحه اعتقادات و روبه‌رو شدن با هرچه نادرستی در جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم. راهی که از آن طریق بتوانیم در جهت تغییر جهان بکوشیم و آن را به دنیای تخیلاتی که با وجود کاستی‌ها و محدودیت‌های‌مان خلق کرده‌ایم، نزدیک کنیم.
۵. مطالعه بهترین نوع سرگرمی است. حتی وقتی کلمات با هم ترکیب می‌شوند، رنگ و بویی جادویی به خود می‌گیرند و دریچه‌ای می‌شوند برای زندگی کردن تجربیات دیگر...
۶. خواندن شالوده تربیت کردن انسان‌های آزاد است. در جوامع آزاد، مفهومی وجود دارد مبنی بر این که مطالعه یک سرگرمی و لذت است که می‌شود آن را از تجربه کلی زندگی افراد حذف کرد. به نظر من این اشتباه بزرگی است؛ نبود آزادی در ابعاد مادی، روحی و فرهنگی، زندگی افراد و کل جامعه را از هم می‌پاشاند. من فکر می‌کنم کتاب‌های خوب امید به تغییر زندگی و این را که جوامع روزی به تمام این محدودیت‌ها غلبه میکنند و جوامعی عادلانه‌تر به وجود می‌آیند، ارتقا می‌بخشد. جوامعی به وجود می‌آیند که به دنیاهای تخیلی ما نزدیک‌تر هستند. اشیاء واقعی از درون کتاب‌های خوب سربرمی‌آورند و رنگ و بوی واقعیت به خود می‌گیرند.
۷. مطالعه کتاب‌های خوب آدم‌های بهتری از ما می‌سازد. ما باید فرزندان‌مان را قانع کنیم که خواندن مسلما لذتی خارق‌العاده است اما در عین حال بهترین راه برای بهتر شدن. مطالعه راهی است برای آمادگی بیشتر در مواجهه با چالش‌هایی که در تمام طول عمر ما حضور دارند.
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
"افرادی كه در سختی بزرگ می‌شوند، میل دارند كه فرزندانشان حتی‌المقدور زندگی راحتی داشته باشند.
به این ترتیب تربیتی را از آنها دریغ می‌كنند كه در دوران سختی به آنها كمك كرده بود تا خود را بیابند.
چنین والدینی مرا به یاد آن پرورش دهندۀ پروانه می‌اندازد كه از دیدن مشقات پروانه‌ها هنگام بیرون آمدن از پیله ناراحت می‌شد. بنابراین روزی از روی ترحم، شكافی در پیلۀ یك پروانه ایجاد كرد تا راحت‌تر از آن خارج شود. آن پروانه هرگز قدرت كافی برای پرواز كردن نیافت."
"چارلز اف کترینگ"
"
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
"افرادی كه در سختی بزرگ می‌شوند، میل دارند كه فرزندانشان حتی‌المقدور زندگی راحتی داشته باشند.
به این ترتیب تربیتی را از آنها دریغ می‌كنند كه در دوران سختی به آنها كمك كرده بود تا خود را بیابند.
چنین والدینی مرا به یاد آن پرورش دهندۀ پروانه می‌اندازد كه از دیدن مشقات پروانه‌ها هنگام بیرون آمدن از پیله ناراحت می‌شد. بنابراین روزی از روی ترحم، شكافی در پیلۀ یك پروانه ایجاد كرد تا راحت‌تر از آن خارج شود. آن پروانه هرگز قدرت كافی برای پرواز كردن نیافت."
"چارلز اف کترینگ"
"
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@