♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


از واکنش وایگل نامه و سندی در دست نیست، اما روشن است که او از برشت اطاعت کرد.لازم به ذکر است که این کشمکش به ژانویه ۱۹۳۳ بر می‌گردد، یعنی تنها یک ماه پیش از آتش‌سوزی در مجلس رایشس‌تاگ (فوریه ۱۹۳۳)و فرار برشت و هزاران روشنفکر چپ‌گرا و یهودی دیگر از آلمان نازی. برخی منتقدان طعنه می‌زنند که نویسنده بزرگ درست دم دهانه آتشفشان درگیر ماجراهای "زنانه" بود! با به قدرت رسيدن رژيم نازی در آلمان (۱۹۳۳) برشت آلمان را ترک کرد و کشور به کشور از برابر پيشروی ارتش نازی گريخت. او سویس، دانمارک، سوئد و فنلاند را پشت سر گذاشت تا به اتحاد شوروی (سابق) رسید. سرانجام در سال ۱۹۴۱ از بندر ولادی‌وستوک عازم ایالات متحده شد. برشت و خانواده‌اش در تبعید روزهای سختی گذراندند. مرحله‌ای که گمان می‌رفت زیاد به درازا نکشد، نزدیک ۱۵ سال طول کشید. برشت که از محیط هنری خود دور افتاده بود، در نوشتن همچنان پرکار بود، اما برای انتشار و اجرای کارهای خود فرصت زیادی پیدا نمی‌کرد. به ویژه در امریکا شرایط زندگی برای هلنه وایگل بسیار دشوار بود. او سالهای دراز از صحنه تئاتر دور افتاد و عملا به زنی خانه‌دار بدل شد. کدبانوی خانه برشت بود، به بچه‌ها رسیدگی می‌کرد و در حد توان آسایش شاعر حساس و پرتوقع را فراهم می‌ساخت. برشت در سانتا مانیکا (در لس انجلس) در نزدیکی دوستان هنرمند آلمانی خانه‌ای خرید، اما در تلاش برای اجرای کارهای خود بیشتر مواقع در نیویورک به سر می‌برد. در این دوران با روت برلاو، "منشی" دانمارکی خود، زندگی می‌کرد، اما در نامه‌های خود به همسرش وانمود می‌کرد که تنهاست.در نامه‌ای طنزآمیز که از قدرشناسی نشان دارد، نوشته است: «دارم یاد می‌گیرم فنجان و لیوان بشویم، اتاق را جارو بکشم و تمیز کنم، آش و سوپ بپزم، یک خودآموزی کامل! موقع ظرف شستن قدر تو را بیشتر می‌دانم، تو که یک عمر این کار را، مثل خیلی از کارهای دیگر برایم انجام دادی.» در بهار ۱۹۴۴ نامه‌ای از هلنه وایگل منتشر شده، سرشار از نکوهش و دشنام. او خبر شده بود که روت برلاو از برشت بچه‌دار شده است. نامه لحن بسیار تندی دارد و برخی عقیده دارند که وایگل هرگز این نامه را برای برشت نفرستاد. شاید ملاحظات سیاسی یا اخلاقی او را از فرستادن نامه باز داشته است. بعدها هلنه وایگل به دختر خود باربارا گفته بود که وابستگی مالی به برشت او را در بسیاری مواقع به سازش و سکوت در زندگی زناشویی وا داشته است. پس از پايان جنگ جهانی دوم و آغاز "جنگ سرد" فضای سياسی تازه‌ای در آمريکا حاکم شد. داشتن افکار مترقی "جرم" به حساب آمد، نيروها و روشنفکران چپگرا "عوامل سرخ" خوانده شدند. دولتمردان دست راستی به سرکردگی سناتور جوزف مک‌کارتی کارزار مخوفی عليه هنرمندان و نويسندگان مترقی به راه انداختند که فرم تازه‌ای از "شکار جادوگران" خوانده شد. برشت در ۳۰ اکتبر ۱۹۴۷ "برای ادای پاره‌ای توضيحات" از جانب "کميته ويژه برای تحقيق در فعاليتهای ضدآمريکايی" به واشنگتن فرا خوانده شد. او چند روز بعد ايالات متحده را برای هميشه ترک کرد و به دنبال خود خانواده را نیز به اروپا فرا خواند. برشت پس از چند ماه اقامت در سويس، به سال ۱۹۴۸ به آلمان شرقی رفت. برشت در برلين شرقی گروه تئاتری دلخواه خود را به نام "برلينر آنسامبل" پايه گذاشت که ظرف چند سال به شهرت و اعتباری شايان دست يافت. او سرانجام توانست کارهای نمايشی خود را آنگونه که خود در نظر داشت، مطابق سبک تئاتری "اپیک"، به روی صحنه ببرد. هلنه وایگل، تنها برجسته‌ترین ستاره این تئاتر نبود، بلکه مدیریت آن را نیز به عهده داشت. نامه‌هایی که برشت در این آخرین مرحله زندگی خود به وایگل نوشته، بیشتر به نحوه اداره تئاتر و اجراهای نمایشی مربوط می‌شود. در این نامه‌ها همچنان ته‌مانده‌ای از تلخکامی و دلگیری محسوس است، اما هر دو به این واقعیت مهم نیز آگاهی دارند که دیگری هنرمندی بزرگ و انسانی برجسته است. برشت در نامه‌ای می‌گوید: «می‌دانی که برای تو بی‌نهایت ارزش قائل هستم، هرچند که به ندرت و شاید هرگز به زبان نیاورده‌ام.» و هلنه وایگل کتابی را با این عبارت برای همسر خود می‌فرستد: "از قدیمی‌ترین ستایشگر تو!" برتولت برشت در ۱۴ اوت ۱۹۵۶ در برلين شرقی درگذشت و در گورستان نزديک خانه‌اش به خاک سپرده شد.

(زنان زندگی برتولت برشت و نامه‌نگاری با همسر | نوشته : علی امینی نجفی)


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


آخرین نامه برشت به همسرش :
آخرین نامه‌ای که در مجموعه آمده، به بخشنامه‌ای اداری شبیه است. برشت سه سال قبل از مرگ، آخرین دستورهای اجرایی را برای کارگردانی "آخرین پرده" به هلنه وایگل، همسر و مدیر تئاتر، ابلاغ می‌کند:
خواهش می‌کنم که هلی رسیدگی کند:
۱- از مرگ مطمئن شود،
۲- تابوت از آهن یا فولاد باشد،
۳- تابوت در معرض تماشا قرار نگیرد،
۴- اگر لازم بود که به تماشا گذاشته شود، در سالن تمرین باشد،
۵- نه بر سر تابوت و نه موقع دفن نطقی خوانده نشود، حداکثر می‌توانید شعر "به آیندگان" را بخوانید،
۶- اگر قرار شد که عده‌ای سر تابوت پاس بدهند، فقط از هنرپیشه‌های تئاتر باشند،
۷- موسیقی در کار نباشد،
۸- محل قبر در باغ بوکوف باشد یا در گورستان نزدیک خانه‌ام در "شاوسه اشتراسه" و روی قبر فقط نام "برشت" حک شود روی تخته سنگی ساده.
متشکرم هلی!
برشت، نوامبر ۱۹۵۳، برلین


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

اوج نا امیدی جامعه زمانی اشکار است که
برای رسیدن به افتخارات دنیوی
تلاش اسمانی کنند
و برای رسیدن به افتخارات اسماتی تلاش زمینی!!

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

مترسکان را تفنگ دادیم تا از
مزرعه‌مان حفاظت کنند ، اما
وقتی فهمیدند قدرت دست
آن‌هاست ارباب‌مان شدند !

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

در کشوری که مردمانش بیش از ۶۰% خنگ باشند ؛ معتبرترین و پردرآمدترین شغل ، تجارت دین است●

عزیز نسین☆

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

احمق هایی را می شناسم که
خوب می دانند چه می کنند○

یعنی می دانند که نباید بدانند ،
این خود یك توانایی است.

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


☘☘☘
پلنگ های اینستاگرام

این صفحات پرطرفدار؛ شوخی یا جدی بخشی از زندگی ما در فضای مجازی شده و در عین حال؛ پلنگ های اینستاگرام مدام در حال تکثیر شدن هستند. اینکه پلنگ های اینستاگرامی یا سایر شبکه های مجازی دقیقا کیستند و چرا به این نام خوانده می شوند معیار دقیقی ندارد و تنها با ذکر مصداق و مثال می توان درباره وجه اشتراک آنها صحبت کرد. از عکس های سلفی یا ویدیوهای کوتاه از صرف شام؛ تولد؛ میهمانی گرفته تا خرید یک پفک می تواند سوژه پلنگ های اینستاگرام باشد. عکس هایی که هزاران بار باز نشر می شود و گاهی مورد توجه بیش از چند میلیون مخاطب قرار می گیرد.
موضوع کار پلنگ های اینستاگرامی چیست؟

پلنگ های اینستاگرامی تقریبا هیچ کاری انجام نمی دهند. محتوای عکس ها و فعالیت های آنها هیچ است و به همین سبب دنیایی را به نمایش می گذارند که در آن هیچ کاری انجام نمی گیرد. بیهودگی و وهم؛ فصل اشتراک اغلب نوشته ها یا ویدیوهای این سلبریتی هاست. یکی در دنیای قصه ها زندگی می کند و خود را شاهزاده جاودان می داند و دیگری هر روز ویدیویی از بیهودگی زندگی روزمره خود؛ از غذا پختن؛ نشستن؛ راه رفتن و بدبخت نامیدن سایرین منتشر می کند. یکی با نمایش دندانهای روکش سرامیکی؛ زندگی لوکس و بی محتوایی را که در آن هیچ اتفاقی نمی افتد و هر روز تکرار روز پیش است را به نمایش می گذارد و دیگری خود را زیباترین فرد شهر می داند. دنیای پلنگ های اینستاگرامی و فضایی که برای مخاطبان خود تصویر می کنند چیزی شبیه به سرزمین اسباب بازی ها در داستان پینوکیو اثر کارلو کلودی Carlo Collodi است. دنیایی که در آن هر روز تعطیل است و همیشه می توان بازی کرد. پینوکیو در سرزمین اسباب بازی ها؛ در می یابد که ساعت روی برج؛ عقربه ندارد و از آنجایی که زمان در این سرزمین بی معناست؛ می توان تا ابد بازی کرد و همه چیز را به بطالت و بیهودگی گذراند.
پینوکیو در حالت وحشت از مسخ و تبدیل شدن تدریجی به خر از آقای خوکچه ؛ آدرس درمانگاه را می پرسد و خوکچه پاسخ می دهد ؛ این مرض عرعر است که در هیچ بیمارستانی درمان نخواهد شد. او به پینوکیو می گوید: علت اش این بود که وقت را بیهوده تلف کرده ای. تنبلی کرده ای و جز بازی هیچ کاری نکرده ای بنابراین تا ابد مسخ خواهی شد. کار پلنگ های اینستاگرام نیز به اعتباری اتلاف وقت و جدال بر سر بیهودگی است. تمام روزهای زندگی آنها تعطیل است و همیشه در حال گردش و ثبت لحظه های زندگی تکراری و بیهوده ای هستند که هیچ اتفاق تازه ای در آن نمی افتد.

آنها گاهی علیه یکدیگر سخن می گویند و برخی با برخی دیگر علیه دیگری متحد می شوند. اما همهء این جدال ها بر سر “هیچ” است. یکی از وجوه اشتراک پلنگ های اینستاگرام عقاید خود مهم انگاری (self -important ideas) است. آنها تصور می کنند کارهای روزمره شان برای خیل عظیمی از مخاطبان مهم است و یا نظریات شان دربارهء زندگی باید جدی گرفته شود. از دید روانکاوها عقاید خود مهم انگاری یکی از نشانه های شیدایی(Mania) است و این افراد؛ اغلب مشکل فشار کلام(pressure of speech) دارند و از پرش افکار (flight of idea) رنج می برند. گاهی کلمات و جملات را عینا و بی کم و کاست تکرار می کنند و یا فعل آخر جمله را دوبار پشت سر هم می گویند.

بقیه درصفحه ی بعد👇👇👇👇

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


داریوش شایگان در کتاب آسیا در برابر غرب؛ از دوره فترت (نه این و نه آن) صحبت می کند و از انسانی صحبت می کند که دیگر نه نیکی برایش معنی دارد و نه بدی. انسانی که فقط به یک امر یقین دارد و آن اینکه همه چیز بیهوده؛ بی معنی و پوچ است. او می نویسد: در چنین وضعی ما به چند گرایش بر می خوریم. سرکشی و عصیان مکتب های نو فکری که اغلب به صورت ضدیت جلوه می کنند. ضد روانپزشکی؛ ضد شعر؛ ضد رمان؛ ضد فرهنگ؛ ضد هنر آیا پلنگ های اینستاگرام از دانشمندان محبوب ترند؟
از نظر تعداد لایک ها و میزان طرف توجه بودن بله! هیچکدام از برندگان جایزه نوبل یا دانشمندان یا نوابغ تا این حد مورد توجه و اقبال عمومی نیستند. تعداد لایک های دانیل تمت(daniel tammet) یکی از بزرگترین نوابغ قرن نزدیک به ده هزار تاست در حالیکه اغلب چهره های جنجالی اینستاگرام تنها در بین کاربران ایرانی از پانصد هزار تا گاهی بیش از سه و نیم میلیون فالوور پر و پاقرص دارند. جملات بی محتوا و پر از غلط های نگارشی آنان هزاران مرتبه بازنشر می شود و حتی مخاطبانی که صرفا برای سرگرمی و یا احیانا تمسخر پلنگ های اینستاگرام در بحث ها و کامنت ها مشارکت می کنند؛ ناخواسته به شهرت بیشتر این افراد دامن می زنند. دنبال کردن زندگی افرادی که نه توانایی و استعداد و هنر خاصی دارند ؛ نه نویسنده اند نه بازیگر نه ورزشکار نه دانشمند نه نقاش نه نوازنده نه مجسمه ساز و نه شاعر؛ بیهودگی دنیای مدرن ماست و به عبارتی جذابیت سرزمین اسباب بازی ها. بطالت عمر و روزمرگی و تکرار زندگی سلبریتی های اینستاگرام به نوعی بازتاب میل ما به بیهودگی و اتلاف وقت است.
همان
میل و کشش عجیبی که پینوکیو را سوار بر کالسکه سرزمین اسباب بازی ها به دنیایی وارد کرد که در آن ساعت ها عقربه نداشتند.

مقاله ای از #عرفان کسرایی

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


...در روادری بی‌قید و بند لیبرالیستیِ پسین، زنان خود را آزادانه به‌عنوان بخشی از فحشای کاپیتالیستیِ جهانی‌شده عرضه می‌کنند، در حالی که برخی از جوامع سنتی زنان را وادار به استفاده از روبنده می‌کنند، به‌طوری که از آن‌ها هیچ‌چیز به جز یک جفت چشم پیدا نیست. خود این تقسیم دو ارزشی مهم و معنی دار است: آن‌چه بسیار مهم است ایهام ساختاریِ معنای آن است- از یک طرف، می‌توان گفت که زنان روبنده‌پوش، تجسم قربانی سلطه‌ی پدرسالارانه‌ی شدید‌اند، و در مقابلِ آن‌ها زن در جامعه‌ی غربی لیبرال قرار دارد که آزادنه از بدن خود لذت می‌برد؛ از طرف دیگر، می‌توان گفت زن غربی تبدیل شده است به ابژه‌ی جنسی‌ای که در معرض نگاه خیره مردانه قرار می‌گیرد، برخلاف زنان محجّبه که دست‌کم عزت نفسی را حفظ می‌کنند. پارادوکس البته در اینجاست که خود واقعیت واداشتن زنان به پوشیده بودن به منظور حفظ عزت نفس [در جوامع پیش‌گفته] درست بر همان چیزی تاکید می‌کند که می‌خواهد انکارش کند: خود به خود می‌پذیرد که منظر بدن یک زن آن را به ابژه‌ای برای استعمار جنسی مرد فرو می‌کاهد، به‌طوری که راه مقابله با آن نه تغییر سرشت نگاه خیره‌ی مردانه، بلکه پنهان کردن ابژه‌ی آن (که البته بدین طریق مجذوب‌کننده‌تر می‌شود) است. از طرف دیگر، مضافا می‌توان ادعا کرد که در شرایط عینی جامعه‌ی سرمایه‌داری پسینِ ما، آزادی زن برای در معرض دید قراردادن بدن‌اش در نهایت آزادی برای بی‌مقدار‌ کردن خویش، برای فروش خود به عنوان ابژه‌ی مبادله به مردان، است. در این‌جا ما قطعا با نوعی «اینهمانی برابر نهادها» (هگل) سروکار داریم.

اسلاوی ژیژک / وحشت از اشک‌های واقعی


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

عادت ها می توانند انسان را نابود کنند کافی است انسان به گرسنگی و رنج بردن عادت کند، به زیر ستم بودن! تا دیگر هرگز به رهایی فکر نکند و ترجیح بدهد در بند بماند!!!
#هرتا_مولر

♍️کانال پرواز فکرواندیشه

همه چیزهای از دست رفته روزی برمی گردند
اما درست زمانی که یاد گرفته ایم بدون آنها زندگی کنیم!!!
#ژوزه_ساراماگو

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

اگر همیشه راست بگویی
نیازی نیست چیزی را به خاطر بسپاری!
#مارک_تواین


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@



🔻زندگی، حرکت است.🔺

#ارسطو به درستی می گوید: " #زندگی عبارت از #حرکت است" و همانطور که زندگی جسمی ما فقط در اثر حرکت بی وقفه ادامه می یابد، زندگی درونی و ذهنی ما نیز مشغولیتِ مداوم را طلب می کند، مشغولیتی فکری یا عملی به هر چه ممکن باشد. گواهِ این مدعا ضرب گرفتن با دست یا وسیله ای دیگر است که افرادِ بی کار و بی فکر فورا به آن مشغول می شوند. وجودِ ما اساسا وجودی بی قرار است، از این رو بیکاریِ مطلق به زودی تحمل ناپذیر می شود، زیرا موجب بی حوصلگی و دلتنگیِ وحشتناک می گردد.

باید این سایق را نظم داد تا بتوان آن را به نحوی روشمند ارضا کرد. بنابراین، فعالیت، مشغولیت، کار در حدِ امکان یا لااقل آموختن، برای سعادتِ انسان ناگزیر است، زیرا نیروهای انسان نیاز دارند که از آن ها استفاده شود و آدمی مایل است، مفید بودنِ آن ها را احساس کند. اما بیشترین رضایت را از این حیث #خلق کردن یا #ساختن ایجاد می کند، چه ساختنِ سبد باشد، چه نگاشتنِ کتاب. انسان از دیدنِ اینکه اثری زیر دستِ او روز به روز شکل می گیرد و سرانجام به کمال می رسد، بلافاصله احساسِ سعادت می کند.

یک اثر هنری، یک نوشته یا حتی فقط یک کاردستی می تواند این سعادت را حاصل کند. البته هر چه اثر شریف تر و والاتر باشد، #لذت خلق آن بیشتر است.

#در_باب_حكمت_زندگي
#شوپنهاور

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


عبدالکریم سروش و فلاسفه:
لزوم_پاکی_درون | در سه پرده

پرده ی نخست:
#عیسی ، در نکوهش ریاکاران، تعبیر اشعیا را می ستاید که گفته است: "این قوم با لبهای خود مرا حرمت می دارند،اما دلشان از من دور است. آنان بیهوده مرا عبادت می کنند." (0).
سپس او در پاسخ به دیگرانی که شاگردان او را متهم میکنند که دست ناشسته غذا میخورند، می گوید: "نه آنچه به دهان آدمی داخل میشود او را نجس می سازد،بلکه آنچه از دهان او بیرون می آید،آن است که آدمی را نجس می سازد." (1).
و برای پطرس در مقام شرح بیشتر می گوید: "آیا شما نیز هنوز درک نمی کنید؟! آیا نمی دانید هر چه به دهان داخل میشود،به شکم می رود و بعد دفع می شود؟! اما آنچه از بیرون می آید از دل سرچشمه میگیرد، و این است آنچه آدمی را نجس می سازد. زیرا از دل است که افکار پلید،قتل،زنا،بی عفتی،دزدی،شهادت دروغ و تهمت سرچشمه می گیرد. اینهاست که شخص را نجس می سازد،نه غذا خوردن با دستهای ناشسته." (2).🔺

🔻پرده ی دوم:
در روایتی (3).، #شمس_تبریزی، در کوچه پس کوچه های قونیه میگردد. گذرش به خرابه های شمال شهر افتاده است. سر انجام به کوچه ای تنگ وارد میشود. شمس که بوهای زندگی را می فهمد، متوجه میشود که در آن کوچه سه بو، بیشتر از بقیه بوها وجود دارند: بوی مشک،و عرق تن و شهوت! آری! آنجا محله ی بدنام قونیه است.
از خانه ی نیمه ویران که چند زن در مقابل آن ایستاده اند، زنی درشت هیکل با صورتی آویزان،بیرون می زند.او، رئیس خانه های فساد آنجاست. صاحب تک تک آن زنان تن فروش. زن،شمس درویش را که میبیند می گوید: تو مرد خدایی،باید از گناه مبرا مانی. "پس از ما دور بمان. این جا بدترین و کثیف ترین جای شهر است.این جاها نیا! " (4).
شمس لب به اعتراض می گشاید و می گوید: "حال آنکه در نظر من کثیفی در درون است. نه بیرون. این هم یکی از قاعده هاست." (5).
زن با عصبانیت می گوید که از کدام قاعده ها حرف می زنی مرد؟!
و شمس ادامه میدهد: "قاعده ی هفدهم؛ آلودگی اصلی نه بیرون و در ظاهر، بلکه در درون و دل است. لکه ی ظاهری هر قدر هم بد بنظر بیاید،با شستن پاک می شود،با آب تمیز میشود. تنها کثافتی که با شستن پاک نمی شود حسد و خباثت باطنی است که قلب را مثل پیه در میان می گیرد." (6).
و اینگونه حکمتش را به آنهایی که نیازمند ترانند، می آموزد، که "عصمت به آیینه مفروش که فاجران -(گناهکاران)- نیازمند ترانند." (7). 🔺

🔻پرده ی سوم:
آن سو تر، در خود تبریز، پروین، شاعره ی دردمند،از تظاهر گری عاملان بی اخلاق که خود را زاهد قلمداد میکنند به ستوه آمده و می سراید که "زهد با نیت پاک است،نه با جامه ی پاک/ ای بس آلوده که پاکیزه ردایی دارد!" (8). و با تلخی تمام به ما نشان میدهد که روزگار قدیم نیز،همچون روزگار جدید، مملو از ازدحام انسانهایی بوده است که لباسی تمیز و مقدس مآب،و دلی چرکین داشته اند.


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@


‍ بگريز دوست من، به تنهايی ات بگريز! تو را از مگسان زهرآگين، زخمگين مي بينم. بگريز بدانجا كه باد تند و خنك وزان است. به تنهايی ات بگريز! به خُردان و بيچارگان بس نزديك زيسته ای. از كين پنهانشان بگريز! آنان در برابر تو سراپا كين اند و بس. بيش ازين برای راندنشان دست مياز! آنان بسيار اند و سرنوشت تو مگس تاراندن نيست.

#نیچه


♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@

@flith کانال پروازفکرواندیشه

‍ #شانزده_آذر_روز_دانشجو

در شصت سال اخیر جنبش دانشجویی، نقش‌های جدی در فضای کشور ایفا کرده است. از ۱۶ آذر ۱۳۳۲ به عنوان سمبل و نقطه آغازین جنبش دانشجویی تا حال حاضر، به عنوان پیشرو و جهت دهنده، مشهود بوده و پیام و مطالبه تحول خواهانه اقشار جامعه را تجلی بخشیده است.
آری پیام و موج این قشر، همیشه شفاف وساده و صادقانه مطرح بوده و آن، حفظ و حراست از ارزشها و اصول اخلاقی جامعه بوده و درجه هوشیاری و جنب و جوش آن، نشانه بیداری و سلامت جامعه و سیستم اداره کشورست.

از جنبش دانشجویی، انتظار این است که با فراموش نکردن هویت تاریخی خود و با بهره گیری از روحیه آرمان‌خواهی و البته همراه با عقلانیت، مسائل و مطالبات را پیش ببرد که در این صورت می‌تواند دستاوردهای مهمی برای کشور به ارمغان بیاورد.
رسالت جنبش دانشجویی این است که بستری برای بیان حرفهای مختلف و تضارب آرا و اندیشه های مختلف ارائه بکند که اولا" خودش صاحب تحلیل جامع شود و ثانیا" این که نقدها و اعتراضات در محیط های علمی مطرح شود.

با هم به اثری بسیار زیبا و تاثیرگذار که بی ارتباط به این ایام نمی باشد، گوش جان می سپاریم. "شب نورد" کاری است در مایه دشتی بر روی شعری از اصلان اصلانیان «شب است و چهره میهن سیاهه...».که با عنوان "برادر بی قراره" نیز شناخته می شود. آهنگ این تصنیف از "زنده یاد محمدرضا لطفی" و صدای "استاد محمدرضا شجریان" و با نوازندگی برخی از اعضای گروه شیدا در "استودیو بل" ضبط شد و دکلمه ی اشعار را نیز مهدی فتحی انجام داد.

#جواد_ظل_طاعت



@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️