@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
وقتی شرایط خوب و درست و رو به راه است، انسان بودن و خوب بودن و درست رفتار کردن خیلی ارزشمند نیست. مهم این است که در شرایط سخت و دردناک، انسانیت را فراموش نکنیم…
#دیوار_دوم
#زهره_طاهرخانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
وقتی شرایط خوب و درست و رو به راه است، انسان بودن و خوب بودن و درست رفتار کردن خیلی ارزشمند نیست. مهم این است که در شرایط سخت و دردناک، انسانیت را فراموش نکنیم…
#دیوار_دوم
#زهره_طاهرخانی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#درنگی_ درحوادث_ دوره ی_ مصدق
# خاطره های_ ناصرخان_ قشقایی_ از دکتر_ مصدق؛
او گفت مردم هر که را انتخاب کنند حتی اگر شمر باشد،من نماینده حقیقی آنان می دانم.
مصدق درباره چگونگی برگزاری انتخابات مجلس هفدهم با شاه مذاکره کرده بود. البته از نظر قانون اساسی گفتگو با شاه لزومی نداشت اما مصدق همیشه سعی می کرد، که به شرط آن که قانون پایمال نشود، شاه را در جریان اموربگذارد و ازجانب دیگر، اومی دانست که شاه خواهد کوشید که توسط فرماندهان ارتش وژاندارمری درولایات درانتخابات دخالت کند. اوبه شاه گفته بود که انتخابات باید مطلقا آزاد باشد. شاه موافقت کرده ولی پرسیده بود، درباره حزب توده چطور؟ مصدق جواب داده بود که هواخواهان آن حزب نیزباید حق داشته باشند به نامزدهای انتخاباتی خود رای بدهند، ولی اضافه کرده بود که حزب توده درمیان مردم پایگاهی ندارد و آزادی انتخابات سبب پیروزی آن نخواهد گردید.
ناصر قشقائی در یادداشت های روزانه خود[از آن روزها]می نویسد: عصرهم با فرمانده لشکرملاقات کردم. راجع به
انتخابات صحبت شد. اظهارکرد ما به هیچ وجه مداخله نمی کنیم، ولی در ضمن صحبت معلوم شد که گفته هایش حقیقت ندارد، چون صریح گفت که ما به عباسقلی خان عرب شیبانی کمک خواهیم کرد ومیل شاه هم براین است که همان وکلای سابق که مردمان خوبی هستند انتخاب شوند شما باید گذشت داشته باشید! خلاصه فهمیدم که دستور کامل ازطرف شاه و وزیر جنگ دارد.
شب رفتم خدمت آقای دکترمصدق ... بعد راجع به انتخابات فرمودند صد درصد باید آزاد باشد، ولی من ازقشونی ها [نظامی ها] نگرانم هر فکری دارید راجع به آن بکنید. من عرض کردم به طورتحقیق قشونی ها مداخله خواهند کرد، گر چه می گویند به ما مربوط نیست، ولی یقین دارم دروغ می گویند. فرمودند: خودم هم می دانم ...
باز ناصرخان قشقایی از دیدار چند روز بعد خود با دکتر مصدق یاد می کند: رفتم خدمت آقای دکترمصدق...مذاکره کردم که جهانشاه خان را که گویا اهل محل مایلند انتخاب کنند و فامیل خودشان هم تصویب کرده است، فقط نظرخود جهانشاه خان این است که نظریه جناب عالی باشد [یعنی با موافقت شما باشد] جواب دادند که من به هیچ وجه نظرندارم، هرکی را که مردم بخواهند، و اعتبازنامه او را هم مردم بدهند، من حرفی ندارم و او را وکیل حقیقی می دانم، ولواین که شمرباشد...بعد فرمودند ازتو خواهش می کنم در انتخابات فارس بگذارید هر کسی باید بشود، یعنی مردم انتخاب کنند، همان بشود.
ساعت نه و نیم با آقای علا وزیردربارملاقات، قریب یک ساعت راجع به اوضاع مملکت و بدی اقتصاد مذاکره کردیم. بعد راجع به مداخلات مادر و خواهرهای اعلیحضرت خاطرنشان کردم که خوب نیست، و این عملیات باعث انزجارمردم می باشد ...آقای علا تصدیق کرد و اظهارداشت همین اعتراض را خودم هم کردم، و عجالتا مادرشاه تشریف برده اند به مردآباد، ملک خودشان و خوشبختانه در تهران نیستند...بعد آمدم با آقای پیرنیا رییس تشریفات صحبت کردیم ایشان هم دلی پرخون داشتند ازوضع مادرشاه و اطرافی ها ...»
مصدق اصرارداشت که انتخابات آزاد باشد، اما معنای آزادی انتخابات این نیست که پاره ای از فرماندهان ارتش وژاندارمری آزاد باشند رای مردم را عوض کنند. یک نمونه بارزو مشهود[همان انتخابات مجلس هفدهم]، انتخاب دکتر سیدحسن امامی (امام جمعه تهران) از مهاباد بود. امام جمعه با توصیه شاه و به کمک فرماندهان ارتش درشهرمهاباد از آن شهرنماینده شناخته شد؛ شهری که اکثریت قریب به اتفاق آن کرد و سنی بودند، و امام جمعه نیزکوچکترین سابقه وعلاقه و ارتباطی با آن شهرنداشت
.
#استبداد_ دموکراسی _ نهضت_ ملی
#دکتر _محمد_علی _همایون _کاتوزیان
ص ۱۰۳-۱۰۵
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#درنگی_ درحوادث_ دوره ی_ مصدق
# خاطره های_ ناصرخان_ قشقایی_ از دکتر_ مصدق؛
او گفت مردم هر که را انتخاب کنند حتی اگر شمر باشد،من نماینده حقیقی آنان می دانم.
مصدق درباره چگونگی برگزاری انتخابات مجلس هفدهم با شاه مذاکره کرده بود. البته از نظر قانون اساسی گفتگو با شاه لزومی نداشت اما مصدق همیشه سعی می کرد، که به شرط آن که قانون پایمال نشود، شاه را در جریان اموربگذارد و ازجانب دیگر، اومی دانست که شاه خواهد کوشید که توسط فرماندهان ارتش وژاندارمری درولایات درانتخابات دخالت کند. اوبه شاه گفته بود که انتخابات باید مطلقا آزاد باشد. شاه موافقت کرده ولی پرسیده بود، درباره حزب توده چطور؟ مصدق جواب داده بود که هواخواهان آن حزب نیزباید حق داشته باشند به نامزدهای انتخاباتی خود رای بدهند، ولی اضافه کرده بود که حزب توده درمیان مردم پایگاهی ندارد و آزادی انتخابات سبب پیروزی آن نخواهد گردید.
ناصر قشقائی در یادداشت های روزانه خود[از آن روزها]می نویسد: عصرهم با فرمانده لشکرملاقات کردم. راجع به
انتخابات صحبت شد. اظهارکرد ما به هیچ وجه مداخله نمی کنیم، ولی در ضمن صحبت معلوم شد که گفته هایش حقیقت ندارد، چون صریح گفت که ما به عباسقلی خان عرب شیبانی کمک خواهیم کرد ومیل شاه هم براین است که همان وکلای سابق که مردمان خوبی هستند انتخاب شوند شما باید گذشت داشته باشید! خلاصه فهمیدم که دستور کامل ازطرف شاه و وزیر جنگ دارد.
شب رفتم خدمت آقای دکترمصدق ... بعد راجع به انتخابات فرمودند صد درصد باید آزاد باشد، ولی من ازقشونی ها [نظامی ها] نگرانم هر فکری دارید راجع به آن بکنید. من عرض کردم به طورتحقیق قشونی ها مداخله خواهند کرد، گر چه می گویند به ما مربوط نیست، ولی یقین دارم دروغ می گویند. فرمودند: خودم هم می دانم ...
باز ناصرخان قشقایی از دیدار چند روز بعد خود با دکتر مصدق یاد می کند: رفتم خدمت آقای دکترمصدق...مذاکره کردم که جهانشاه خان را که گویا اهل محل مایلند انتخاب کنند و فامیل خودشان هم تصویب کرده است، فقط نظرخود جهانشاه خان این است که نظریه جناب عالی باشد [یعنی با موافقت شما باشد] جواب دادند که من به هیچ وجه نظرندارم، هرکی را که مردم بخواهند، و اعتبازنامه او را هم مردم بدهند، من حرفی ندارم و او را وکیل حقیقی می دانم، ولواین که شمرباشد...بعد فرمودند ازتو خواهش می کنم در انتخابات فارس بگذارید هر کسی باید بشود، یعنی مردم انتخاب کنند، همان بشود.
ساعت نه و نیم با آقای علا وزیردربارملاقات، قریب یک ساعت راجع به اوضاع مملکت و بدی اقتصاد مذاکره کردیم. بعد راجع به مداخلات مادر و خواهرهای اعلیحضرت خاطرنشان کردم که خوب نیست، و این عملیات باعث انزجارمردم می باشد ...آقای علا تصدیق کرد و اظهارداشت همین اعتراض را خودم هم کردم، و عجالتا مادرشاه تشریف برده اند به مردآباد، ملک خودشان و خوشبختانه در تهران نیستند...بعد آمدم با آقای پیرنیا رییس تشریفات صحبت کردیم ایشان هم دلی پرخون داشتند ازوضع مادرشاه و اطرافی ها ...»
مصدق اصرارداشت که انتخابات آزاد باشد، اما معنای آزادی انتخابات این نیست که پاره ای از فرماندهان ارتش وژاندارمری آزاد باشند رای مردم را عوض کنند. یک نمونه بارزو مشهود[همان انتخابات مجلس هفدهم]، انتخاب دکتر سیدحسن امامی (امام جمعه تهران) از مهاباد بود. امام جمعه با توصیه شاه و به کمک فرماندهان ارتش درشهرمهاباد از آن شهرنماینده شناخته شد؛ شهری که اکثریت قریب به اتفاق آن کرد و سنی بودند، و امام جمعه نیزکوچکترین سابقه وعلاقه و ارتباطی با آن شهرنداشت
.
#استبداد_ دموکراسی _ نهضت_ ملی
#دکتر _محمد_علی _همایون _کاتوزیان
ص ۱۰۳-۱۰۵
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
دوست ندارم درمانگر عشاق باشم .شاید دلیلش حسادت است،آخر من هم تشنه افسون عشقم.
شاید دلیلش این است که عشق وروان درمانی از اساس با یکدیگر نمی خوانند.
درمانگرخوب با تاریکی میجنگد و در جستجوی روشنایی است، در حالی که عشق، به رمز و راز زنده است!!
و به محض تفتیش فرو میریزد .
و من از جلاد
عشق بودن بیزارم.......!!
#اروين_ يالوم
#دژخیم _عشق
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
دوست ندارم درمانگر عشاق باشم .شاید دلیلش حسادت است،آخر من هم تشنه افسون عشقم.
شاید دلیلش این است که عشق وروان درمانی از اساس با یکدیگر نمی خوانند.
درمانگرخوب با تاریکی میجنگد و در جستجوی روشنایی است، در حالی که عشق، به رمز و راز زنده است!!
و به محض تفتیش فرو میریزد .
و من از جلاد
عشق بودن بیزارم.......!!
#اروين_ يالوم
#دژخیم _عشق
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تاریخچه ی اختراع ِ زن ِ مدرن ِ ایرانی بی شباهت به تاریخچه ی اختراع ِ اتومبیل نیست. با این تفاوت که اتومبیل کالسکه ای بود که اول محتوایش عوض شده بود( یعنی اسب هایش را برداشته به جای آن موتور گذاشته بودند) و بعد کم کم شکلش متناسب ِ این محتوا شده بود و زن ِ مدرن ِ ایرانی اول شکلش عوض شده بود و بعد، که به دنبال ِ محتوای مناسبی افتاده بود، کار بیخ پیدا کرده بود. (اختراع ِ زن ِ سنتی هم، که بعدها به همین شیوه صورت گرفت، کارش بیخ کمتری پیدا نکرد). این طور بود که هر کس، به تناسبِ امکانات و ذائقه ی شخصی، از زن ِسنتی و مطالبات زن ِ مدرن ترکیبی ساخته بود که دامنه ی تغییراتش، گاه، از چادر بود تا مینی ژوپ. می خواست در همه ی تصمیم ها شریک باشد اما همه ی مسئولیت ها را از مردش می خواست. می خواست شخصیتش در نظر دیگران جلوه کند نه جنیستش اما با جاذبه های زنانه اش به میدان می امد. مینی ژوپ می پوشید تا پاهایش را به نمایش بگذارد اما، اگر کسی به او چیزی می گفت، از بی چشم و رویی مردم شکایت می کرد. طالب ِ شرکت پایاپای مرد در امور ِ خانه بود اما در همان حال مردی را که به این اشتراک تن می داد ضعیف و بی شخصیت تلقی می کرد. خواستار ِ اظهار ِ نظر در مباحث ِ جدی بود اما برای داشتن ِ یک نقطه نظر ِ جدی کوششی نمی کرد. از زندگی ِ زناشویی اش ناراضی بود اما نه شهامت ِ جدا شدن داشت، نه خیانت. به برابری ِ جنسی و ارضای متقابل اعتقاد داشت اما، وقتی کار به جدایی می کشید، به جوانی اش که بی خود و بی جهت پای دیگری حرام شده بود تأسف می خورد !
#رضا_قاسمی
# همنوایی _شبانه_ ارکستر_ چوبها
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تاریخچه ی اختراع ِ زن ِ مدرن ِ ایرانی بی شباهت به تاریخچه ی اختراع ِ اتومبیل نیست. با این تفاوت که اتومبیل کالسکه ای بود که اول محتوایش عوض شده بود( یعنی اسب هایش را برداشته به جای آن موتور گذاشته بودند) و بعد کم کم شکلش متناسب ِ این محتوا شده بود و زن ِ مدرن ِ ایرانی اول شکلش عوض شده بود و بعد، که به دنبال ِ محتوای مناسبی افتاده بود، کار بیخ پیدا کرده بود. (اختراع ِ زن ِ سنتی هم، که بعدها به همین شیوه صورت گرفت، کارش بیخ کمتری پیدا نکرد). این طور بود که هر کس، به تناسبِ امکانات و ذائقه ی شخصی، از زن ِسنتی و مطالبات زن ِ مدرن ترکیبی ساخته بود که دامنه ی تغییراتش، گاه، از چادر بود تا مینی ژوپ. می خواست در همه ی تصمیم ها شریک باشد اما همه ی مسئولیت ها را از مردش می خواست. می خواست شخصیتش در نظر دیگران جلوه کند نه جنیستش اما با جاذبه های زنانه اش به میدان می امد. مینی ژوپ می پوشید تا پاهایش را به نمایش بگذارد اما، اگر کسی به او چیزی می گفت، از بی چشم و رویی مردم شکایت می کرد. طالب ِ شرکت پایاپای مرد در امور ِ خانه بود اما در همان حال مردی را که به این اشتراک تن می داد ضعیف و بی شخصیت تلقی می کرد. خواستار ِ اظهار ِ نظر در مباحث ِ جدی بود اما برای داشتن ِ یک نقطه نظر ِ جدی کوششی نمی کرد. از زندگی ِ زناشویی اش ناراضی بود اما نه شهامت ِ جدا شدن داشت، نه خیانت. به برابری ِ جنسی و ارضای متقابل اعتقاد داشت اما، وقتی کار به جدایی می کشید، به جوانی اش که بی خود و بی جهت پای دیگری حرام شده بود تأسف می خورد !
#رضا_قاسمی
# همنوایی _شبانه_ ارکستر_ چوبها
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اگر يكي را كه دوستش داري از دست بدهي، بخشي از وجودت همراه با او از دست مي رود.
مانند خانه اي متروكه اسير تنهايي اي تلخ مي شوي؛ ناقص مي ماني.
خلأ محبوبِ از دست رفته را همچون رازي در درونت حفظ مي كني.
چنان زخمي است كه حتي زماني كه خوب شود، باز خون چكان است.
گمان مي كني ديگر هيچ گاه نخواهي خنديد، سبك نخواهي شد.
#کتاب_ ملت_ عشق
#اليف_ شافاك
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اگر يكي را كه دوستش داري از دست بدهي، بخشي از وجودت همراه با او از دست مي رود.
مانند خانه اي متروكه اسير تنهايي اي تلخ مي شوي؛ ناقص مي ماني.
خلأ محبوبِ از دست رفته را همچون رازي در درونت حفظ مي كني.
چنان زخمي است كه حتي زماني كه خوب شود، باز خون چكان است.
گمان مي كني ديگر هيچ گاه نخواهي خنديد، سبك نخواهي شد.
#کتاب_ ملت_ عشق
#اليف_ شافاك
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
خیلی وقت پیش بود. به دلم افتاد رمانی بنویسم. ملت عشق. جرئت نکردم بنویسمش. زبانم لال شد، نوک قلمم کور. کفش آهنی پایم کردم. دنیا را گشتم. آدم‌هایی شناختم، قصه‌هایی جمع کردم. چندین بهار از آن زمان گذشته. کفش‌های آهنی سوراخ شده؛ من اما هنوز خامم، هنوز هم در عشق همچو کودکان ناشی...
مولانا خودش را «خاموش» می‌نامید؛ یعنی ساکت. هیچ به این موضوع اندیشیده‌ای که شاعری، آن هم شاعری که آوازه‌اش عالمگیر شده، انسانی که کار و بارش، هستی‌اش، چیستی‌اش، حتی هوایی که تنفس می‌کند چیزی نیست جز کلمه‌ها و امضایش را پای بیش از هزار بیت پر معنا گذاشته چطور میشود خودش را «خاموش» بنامد؟
کائنات هم مثل ما قلبی نازنین و قلبش تپشی منظم دارد. سال‌هاست به هر جا پا گذاشته‌ام آن صدا را شنیده‌ام. هر انسانی را جواهری پنهان و امانت پروردگار دانسته‌ام و به گفته‌هایش گوش سپرده‌ام. شنیدن را دوست دارم؛ جمله‌ها و کلمه‌ها و حرف‌ها را... اما چیزی که وادارم کرد این کتاب را بنویسم سکوت محض بود.
اغلب مفسران مثنوی بر این نکته تأکید می‌کنند که این اثرِ جاودان با حرف «ب» شروع شده است. نخستین کلمه‌اش «بشنو!» است. یعنی می‌گویی تصادفی است شاعری که تخلصش «خاموش» بوده ارزشمندترین اثرش را با «بشنو» شروع می‌کند؟ راستی، خاموشی را میشود شنید؟
همهٔ بخش‌های این رمان نیز با همان حرف بی‌صدا شروع میشود. نپرس «چرا؟» خواهش میکنم. جوابش را تو پیدا کن و برای خودت نگه‌دار.
چون در این راه‌ها چنان حقایقی هست که حتی هنگام روایتشان هم نباید از پردهٔ راز درآیند.
صص۳۵و۳۶
#ملت_عشق
#الیف_شافاک
#ارسلان_فصیحی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
خیلی وقت پیش بود. به دلم افتاد رمانی بنویسم. ملت عشق. جرئت نکردم بنویسمش. زبانم لال شد، نوک قلمم کور. کفش آهنی پایم کردم. دنیا را گشتم. آدم‌هایی شناختم، قصه‌هایی جمع کردم. چندین بهار از آن زمان گذشته. کفش‌های آهنی سوراخ شده؛ من اما هنوز خامم، هنوز هم در عشق همچو کودکان ناشی...
مولانا خودش را «خاموش» می‌نامید؛ یعنی ساکت. هیچ به این موضوع اندیشیده‌ای که شاعری، آن هم شاعری که آوازه‌اش عالمگیر شده، انسانی که کار و بارش، هستی‌اش، چیستی‌اش، حتی هوایی که تنفس می‌کند چیزی نیست جز کلمه‌ها و امضایش را پای بیش از هزار بیت پر معنا گذاشته چطور میشود خودش را «خاموش» بنامد؟
کائنات هم مثل ما قلبی نازنین و قلبش تپشی منظم دارد. سال‌هاست به هر جا پا گذاشته‌ام آن صدا را شنیده‌ام. هر انسانی را جواهری پنهان و امانت پروردگار دانسته‌ام و به گفته‌هایش گوش سپرده‌ام. شنیدن را دوست دارم؛ جمله‌ها و کلمه‌ها و حرف‌ها را... اما چیزی که وادارم کرد این کتاب را بنویسم سکوت محض بود.
اغلب مفسران مثنوی بر این نکته تأکید می‌کنند که این اثرِ جاودان با حرف «ب» شروع شده است. نخستین کلمه‌اش «بشنو!» است. یعنی می‌گویی تصادفی است شاعری که تخلصش «خاموش» بوده ارزشمندترین اثرش را با «بشنو» شروع می‌کند؟ راستی، خاموشی را میشود شنید؟
همهٔ بخش‌های این رمان نیز با همان حرف بی‌صدا شروع میشود. نپرس «چرا؟» خواهش میکنم. جوابش را تو پیدا کن و برای خودت نگه‌دار.
چون در این راه‌ها چنان حقایقی هست که حتی هنگام روایتشان هم نباید از پردهٔ راز درآیند.
صص۳۵و۳۶
#ملت_عشق
#الیف_شافاک
#ارسلان_فصیحی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تقدیم به آتش نشان دلاورم
آنقدر بلند پریدی
که تنها دست خدا
به نوازش بالهایت رسید
و دوست داشتن را به اندازه ای
خوب بلد بودی
که در فصل غیبت دستهایت
تمام شهر زیر باران عشق تو
یکسان گریه می کنند
بی گمان ...
هنگام برخاستن
دستت را به زانوی خدا گرفتی
که نگاه هیچ کس
به رد پروازت نرسید.
#نیکومظلومی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تقدیم به آتش نشان دلاورم
آنقدر بلند پریدی
که تنها دست خدا
به نوازش بالهایت رسید
و دوست داشتن را به اندازه ای
خوب بلد بودی
که در فصل غیبت دستهایت
تمام شهر زیر باران عشق تو
یکسان گریه می کنند
بی گمان ...
هنگام برخاستن
دستت را به زانوی خدا گرفتی
که نگاه هیچ کس
به رد پروازت نرسید.
#نیکومظلومی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
حکایت در باب چهار هندو است که در مسجد به نماز می ایستند وقتی صدای موذن برمی آید یکی از آنها با آن که خود در نماز است می گوید: ای موذن بانگ کردی وقت هست.
هندوی دیگر در همان حال به وی می گوید: سخن گفتی و نمازت باطل است
سومی به دومی می گوید: به او طعن نزن که نماز تو هم باطل است.
سپس هندوی چهارم می گوید: خدا را شکر که من مثل شما سه تن سخن نگفتم.
بدین گونه بالاخره نماز هر چهار تن تباه می شود.
دراین حکایت هر کدام از این چهار هندو نمادی هستند از انسانهایی که به عیب خود کور می باشند و به عیب دیگران بینا و آگاه...
چار هندو در یکی مسجد شدند
بهر طاعت راکع و ساجد شدند
#مثنوی_معنوی
#مولوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
حکایت در باب چهار هندو است که در مسجد به نماز می ایستند وقتی صدای موذن برمی آید یکی از آنها با آن که خود در نماز است می گوید: ای موذن بانگ کردی وقت هست.
هندوی دیگر در همان حال به وی می گوید: سخن گفتی و نمازت باطل است
سومی به دومی می گوید: به او طعن نزن که نماز تو هم باطل است.
سپس هندوی چهارم می گوید: خدا را شکر که من مثل شما سه تن سخن نگفتم.
بدین گونه بالاخره نماز هر چهار تن تباه می شود.
دراین حکایت هر کدام از این چهار هندو نمادی هستند از انسانهایی که به عیب خود کور می باشند و به عیب دیگران بینا و آگاه...
چار هندو در یکی مسجد شدند
بهر طاعت راکع و ساجد شدند
#مثنوی_معنوی
#مولوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ما آدم ها به جای آنکه زندگی کنیم و باشیم فقط در حال جمع کردن و " داشتن " هستیم .
ما به پدیده ها به چشم مایملک نگاه می کنیم و به آنها چنگ می زنیم تا پیش خودمان نگه داریمشان .
ما به جای آنکه دنبال دانستن باشیم ، دنبال جمع کردن اطلاعات هستیم.
به جای آنکه از پول لذت ببریم ، دنبال ذخیره کردن برای آینده هستیم، به جای آنکه به بچه هایمان فرصت حضور و زندگی کردن بدهیم ، سعی می کنیم مثل یک دارایی آنها را داشته باشیم، تا آنطور که ما می خواهیم زندگی کنند و به آنچه ما باور داریم ، ایمان بیاورند ....
به جای آنکه از لحظه ای که در آن هستیم لذت ببریم ، سعی می کنیم با عکس گرفتن ، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم و ....
شاید یک نتیجه این تمایل ما به داشتن و نگه داشتن ، این باشد که مرتب دنبال ثبات می گردیم .
می خواهیم همه چیز را به بهترین حالت آن حفظ کنیم . دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم .
دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است ، نو و سالم باقی بمانند ...
در همه اینها ما دنبال " ثبات" و " قرار" هستیم ، و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می شویم
اگر جرات داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی ثبات است و هیچ چیز پایدار نیست ، به آرامش بزرگی می رسیم .
" همه چیز گذرا و فانی است ، فقط اوست که می ماند "
و چون مولانا این قانون را از شمس آموخته بود ، به یک شادی و آرامش عمیق رسیده بود .
ما برای آنکه " قرار" را حفظ کنیم ، بی قرار می شویم .
یکی از نتایج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهمید تنها اصل ثابت جهان ، بی ثباتی است .
فقط بی ثباتی است که ثبات دارد .
و ما مدام در حال نقض این مهم ترین قانون جهان هستیم مدام می خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنیم در حالی که اصل جهان بر بی ثباتی و تغییر است . از همین لحظه ها لذت ببر
#داشتن_ و_ بودن
#اریک_ فروم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ما آدم ها به جای آنکه زندگی کنیم و باشیم فقط در حال جمع کردن و " داشتن " هستیم .
ما به پدیده ها به چشم مایملک نگاه می کنیم و به آنها چنگ می زنیم تا پیش خودمان نگه داریمشان .
ما به جای آنکه دنبال دانستن باشیم ، دنبال جمع کردن اطلاعات هستیم.
به جای آنکه از پول لذت ببریم ، دنبال ذخیره کردن برای آینده هستیم، به جای آنکه به بچه هایمان فرصت حضور و زندگی کردن بدهیم ، سعی می کنیم مثل یک دارایی آنها را داشته باشیم، تا آنطور که ما می خواهیم زندگی کنند و به آنچه ما باور داریم ، ایمان بیاورند ....
به جای آنکه از لحظه ای که در آن هستیم لذت ببریم ، سعی می کنیم با عکس گرفتن ، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم و ....
شاید یک نتیجه این تمایل ما به داشتن و نگه داشتن ، این باشد که مرتب دنبال ثبات می گردیم .
می خواهیم همه چیز را به بهترین حالت آن حفظ کنیم . دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم .
دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است ، نو و سالم باقی بمانند ...
در همه اینها ما دنبال " ثبات" و " قرار" هستیم ، و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می شویم
اگر جرات داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی ثبات است و هیچ چیز پایدار نیست ، به آرامش بزرگی می رسیم .
" همه چیز گذرا و فانی است ، فقط اوست که می ماند "
و چون مولانا این قانون را از شمس آموخته بود ، به یک شادی و آرامش عمیق رسیده بود .
ما برای آنکه " قرار" را حفظ کنیم ، بی قرار می شویم .
یکی از نتایج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهمید تنها اصل ثابت جهان ، بی ثباتی است .
فقط بی ثباتی است که ثبات دارد .
و ما مدام در حال نقض این مهم ترین قانون جهان هستیم مدام می خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنیم در حالی که اصل جهان بر بی ثباتی و تغییر است . از همین لحظه ها لذت ببر
#داشتن_ و_ بودن
#اریک_ فروم
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ﺍﯾﻦ ﻃﺒﻊ ﺯﻥ ﺍﺳﺖ . . .
ﻫﺮﮐﺪﺍﻣﺸﺎﻥ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﻭ ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﺑﻪ ﺁﺏ ﺩﺭﯾﺎ ﻭ ﺑﺎﺩ ﺻﺤﺮﺍ ﻣﯽﻣﺎﻧﻨﺪ. ﺑﯽﻗﺮﺍﺭ ، ﺑﯽﻗﺮﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽﺁﻭﺭﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﯿﺐ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭﯼ ﺫﺍﺗﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ !
ﺁﯼ ...ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺍﯾﻦ ﺷﯿﺸﻪﻫﺎﯼ ﺩﺭﺧﺸﻨﺪﻩ ﭼﻪﻫﺎ ﺧﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ!
#محمود_دولت_آبادی
#کلیدر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ﺍﯾﻦ ﻃﺒﻊ ﺯﻥ ﺍﺳﺖ . . .
ﻫﺮﮐﺪﺍﻣﺸﺎﻥ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﻭ ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﺑﻪ ﺁﺏ ﺩﺭﯾﺎ ﻭ ﺑﺎﺩ ﺻﺤﺮﺍ ﻣﯽﻣﺎﻧﻨﺪ. ﺑﯽﻗﺮﺍﺭ ، ﺑﯽﻗﺮﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﯽﺁﻭﺭﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﯿﺐ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭﯼ ﺫﺍﺗﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ !
ﺁﯼ ...ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺍﯾﻦ ﺷﯿﺸﻪﻫﺎﯼ ﺩﺭﺧﺸﻨﺪﻩ ﭼﻪﻫﺎ ﺧﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ!
#محمود_دولت_آبادی
#کلیدر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اندیشیدن به اندیشیدن دیگران ، ترسیدن از اندیشیدن دیگران درباره ی تو !
"این حد بی خودی است" که تو در خود چندان جلف و سبك شده ای كه بیم داری از اینكه دیگران چگونه به تو خواهند اندیشید، هم از این رو هیچت در اندیشه نیست جز اینكه به طبع دل دیگران خود را برقصانی و بچرخانی !
"پس بی خود شده ای "
از آنكه نقطه ی اطمینان در خود را گم كرده ای ، از دست بداده ای و به اسارت داوری های این و آن درآمده ای . . .
#محمود_دولت_آبادی
#کلیدر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اندیشیدن به اندیشیدن دیگران ، ترسیدن از اندیشیدن دیگران درباره ی تو !
"این حد بی خودی است" که تو در خود چندان جلف و سبك شده ای كه بیم داری از اینكه دیگران چگونه به تو خواهند اندیشید، هم از این رو هیچت در اندیشه نیست جز اینكه به طبع دل دیگران خود را برقصانی و بچرخانی !
"پس بی خود شده ای "
از آنكه نقطه ی اطمینان در خود را گم كرده ای ، از دست بداده ای و به اسارت داوری های این و آن درآمده ای . . .
#محمود_دولت_آبادی
#کلیدر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
آن شب رزم آرا به ما گفت که هیچ گاه رو به خدا نماز نخوانده ایم رو به هندوستان ایستاده ایم. و گفت که باز باید خدا را شکر کنیم که رو به روسیه نایستاده ایم. همه ی عبادات ما باطل است،و خدا قاصم الجبارین است.
من همیشه فکر می کردم خدا ارحم الراحمین است.
#سال_بلوا
#عباس _ معروفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
آن شب رزم آرا به ما گفت که هیچ گاه رو به خدا نماز نخوانده ایم رو به هندوستان ایستاده ایم. و گفت که باز باید خدا را شکر کنیم که رو به روسیه نایستاده ایم. همه ی عبادات ما باطل است،و خدا قاصم الجبارین است.
من همیشه فکر می کردم خدا ارحم الراحمین است.
#سال_بلوا
#عباس _ معروفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#نویسنده_برجسته
سمفونی مردگان؛ رمان بسيار ستوده شدهٔ عباس معروفی، حكايت شوربختی مردمانی است كه مرگی مدام را به دوش می كشند و در جنون ادامه می يابند، در وصف اين رمان بسيار نوشته اند و بسيار خواهند نوشت؛ و با اين همه پرسش برخاسته از اين متن تا هميشه برپاست؛ پرسشی كه پاسخ در خلوت تک تک مخاطبان را می طلبد:
كدام يک از ما آيدينی پيش رو نداشته است، روح هنرمندی كه به كسوت سوجی ديوانه اش درآورده ايم، به قتلگاهش برده ايم و با اين همه او را جسته ايم و تنها و تنها در ذهن او زنده مانده ايم. كدام يك از ما؟
بخشی از این کتاب:
عادت کرده ایم هر روز دوش بگیریم، اما یادمان میرود که ذهن مان هم به دوش نیاز دارد گاهی با یک غزل حافظ می توان دوش ذهنی گرفت و خوابید یک شعر از فروغ، تکه ای از بیهقی، صفحه ای از مزامیر، عبارتی از گراهام
گرین، جمله ای از شکسپیر، خطی از نیما، ولی غافلیم. شبانه روز چقدر خبر و گزارش و مطلب آشغال می تپانیم توی کله مان؟ بعد هم با همان کلهء بادکرده به رختخواب میرویم و توقع داریم در خواب پدربزرگ مان را ببینیم که یک گلابی پوست کنده و با لبخند می گوید بفرما غافلیم دیگر خبری از این خوش خیالی ها نیست، وضع روزگار از
جنس اعتماد نیست، هر چیزی یکجا بماند کرم می گذارد و آدم هم از این قاعده مستثنی نیست. نیست. نیست. شوخی نیست. موضوع جدیست. گاهی چیزی کوچک می‌تواند با سرنوشت آدم بازی کند، گاهی آدم نامه‌ای را بی‌دلیل حفظ می‌کند که بعدها همان نامه سند محکومیتش میشود. محاصره شده ایم. در یک صفحهء مانیتور و جعبه ای که هزاران عکس و نامه و خاطره و نوشته و فیلم و موزیک را بلعیده و هروقت بخواهیم بالا می آورد. محاصره شده ایم. ژاپنی ها می گویند هر چیزی که یکماه در کشویی مانده و سراغش را نگرفته ای دورش بینداز. و من می گویم هر چیزی هم که شاخت می زند دورش بینداز…
#بیشتر_از_یک_کتابخانه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#نویسنده_برجسته
سمفونی مردگان؛ رمان بسيار ستوده شدهٔ عباس معروفی، حكايت شوربختی مردمانی است كه مرگی مدام را به دوش می كشند و در جنون ادامه می يابند، در وصف اين رمان بسيار نوشته اند و بسيار خواهند نوشت؛ و با اين همه پرسش برخاسته از اين متن تا هميشه برپاست؛ پرسشی كه پاسخ در خلوت تک تک مخاطبان را می طلبد:
كدام يک از ما آيدينی پيش رو نداشته است، روح هنرمندی كه به كسوت سوجی ديوانه اش درآورده ايم، به قتلگاهش برده ايم و با اين همه او را جسته ايم و تنها و تنها در ذهن او زنده مانده ايم. كدام يك از ما؟
بخشی از این کتاب:
عادت کرده ایم هر روز دوش بگیریم، اما یادمان میرود که ذهن مان هم به دوش نیاز دارد گاهی با یک غزل حافظ می توان دوش ذهنی گرفت و خوابید یک شعر از فروغ، تکه ای از بیهقی، صفحه ای از مزامیر، عبارتی از گراهام
گرین، جمله ای از شکسپیر، خطی از نیما، ولی غافلیم. شبانه روز چقدر خبر و گزارش و مطلب آشغال می تپانیم توی کله مان؟ بعد هم با همان کلهء بادکرده به رختخواب میرویم و توقع داریم در خواب پدربزرگ مان را ببینیم که یک گلابی پوست کنده و با لبخند می گوید بفرما غافلیم دیگر خبری از این خوش خیالی ها نیست، وضع روزگار از
جنس اعتماد نیست، هر چیزی یکجا بماند کرم می گذارد و آدم هم از این قاعده مستثنی نیست. نیست. نیست. شوخی نیست. موضوع جدیست. گاهی چیزی کوچک می‌تواند با سرنوشت آدم بازی کند، گاهی آدم نامه‌ای را بی‌دلیل حفظ می‌کند که بعدها همان نامه سند محکومیتش میشود. محاصره شده ایم. در یک صفحهء مانیتور و جعبه ای که هزاران عکس و نامه و خاطره و نوشته و فیلم و موزیک را بلعیده و هروقت بخواهیم بالا می آورد. محاصره شده ایم. ژاپنی ها می گویند هر چیزی که یکماه در کشویی مانده و سراغش را نگرفته ای دورش بینداز. و من می گویم هر چیزی هم که شاخت می زند دورش بینداز…
#بیشتر_از_یک_کتابخانه
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
کتاب نخوانید، هیچ چیز نمی شود!
سکانس اول
توی فرودگاه نشسته ام.
یک ایرانی آن ور چیپس می خورد، ایرانی دیگر انگشت دستش را تا میانه در گوش خود فرو کرده و با تکانه ی زیاد در حال تکان دادن است
ایرانی دیگر که خودم باشم، آهنگ گوش میکنم
و...
آن ور سالن اما یک توریست خارجی که کمه کم 85 سال سن دارد، پاهایش را - بدون اینکه کفش هایش را در آورده باشد- روی چمدانش گذاشته و سخت مشغول مطالعه است چنان که هیچ چیز جلب توجه کنی، توجه او را جلب نمی کند.
خب با این سن کتاب بخواند که چه شود؟
این اولین سوال یک ایرانی که خودم باشم
خب مگر کتاب بخوانی منفعت و مالی می بری؟
اینم دومین سوال یک ایرانی که خودم باشم
.
سکانس دوم
توی رستورانی نشسته ام در همان شهر
یک گروه توریستی فرانسوی وارد می شوند، همه سالمند
با بگو و بخند شام میل می کنند و بعد سرحال تر از من به هتلشان برمی گردند
اما پیرمرد و پیرزن ایرانی که پدر و مادر خودم باشند، اولا از بس خودشان را صرف فرزندانی چون من کرده اند، هزار جور درد و بیماری گرفته اند و ثانیا وقتی می گویی مادر جان فلان کار را یاد بگیر، رانندگی یاد بگیر، می گویند از ما گذشته
پیر شدیم
در حالی که تازه در آستانه پختگی و بلوغ کامل فکری هستند
.
ارتباط این دو سکانس چیزی جز همان کتاب هایی که آنها می خوانند و ما نمی خوانیم نیست
طیاره ای که آنها می سازند و ما نمی توانیم فرقش در همین کتاب خواندن ها و دانستن ها و میل به شکوفا شدن ها و شکوفا کردن هاست
پیشرفتی که آب در دهان امثال من و هم سن و سالانم می اندازد که برویم آنجا زندگی کنیم و همین دانش اندکی را هم که داریم در خدمت آنها بگذاریم مگر اینکه گوشه چشمی به ما داشته باشند و چشم انعام ز انعامی چند داشته باشیم هم حاصل همین کتاب خواندن های آنها و نخواندن های ماست ولو با تاثیر غیر مستقیم
.
کتاب نخوانیم
کارهای مهمتری داریم
سرک کشیدن به کار این و آن و مسخره کردن آنها
چک کردن مداوم اینستاگرام و لایک کردن چرند و پرندیات
حرف های بی سر و ته
و ...
خیلی کارهای دیگر
جالب این است که توجیه مان هم این است که وقت نداریم اما گیم آو ترونز را در سه روز می بینیم!
چه کاری است آخر؟
نخوانیم این کتاب - دشمن دروغگو - را
#تقدمى
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
کتاب نخوانید، هیچ چیز نمی شود!
سکانس اول
توی فرودگاه نشسته ام.
یک ایرانی آن ور چیپس می خورد، ایرانی دیگر انگشت دستش را تا میانه در گوش خود فرو کرده و با تکانه ی زیاد در حال تکان دادن است
ایرانی دیگر که خودم باشم، آهنگ گوش میکنم
و...
آن ور سالن اما یک توریست خارجی که کمه کم 85 سال سن دارد، پاهایش را - بدون اینکه کفش هایش را در آورده باشد- روی چمدانش گذاشته و سخت مشغول مطالعه است چنان که هیچ چیز جلب توجه کنی، توجه او را جلب نمی کند.
خب با این سن کتاب بخواند که چه شود؟
این اولین سوال یک ایرانی که خودم باشم
خب مگر کتاب بخوانی منفعت و مالی می بری؟
اینم دومین سوال یک ایرانی که خودم باشم
.
سکانس دوم
توی رستورانی نشسته ام در همان شهر
یک گروه توریستی فرانسوی وارد می شوند، همه سالمند
با بگو و بخند شام میل می کنند و بعد سرحال تر از من به هتلشان برمی گردند
اما پیرمرد و پیرزن ایرانی که پدر و مادر خودم باشند، اولا از بس خودشان را صرف فرزندانی چون من کرده اند، هزار جور درد و بیماری گرفته اند و ثانیا وقتی می گویی مادر جان فلان کار را یاد بگیر، رانندگی یاد بگیر، می گویند از ما گذشته
پیر شدیم
در حالی که تازه در آستانه پختگی و بلوغ کامل فکری هستند
.
ارتباط این دو سکانس چیزی جز همان کتاب هایی که آنها می خوانند و ما نمی خوانیم نیست
طیاره ای که آنها می سازند و ما نمی توانیم فرقش در همین کتاب خواندن ها و دانستن ها و میل به شکوفا شدن ها و شکوفا کردن هاست
پیشرفتی که آب در دهان امثال من و هم سن و سالانم می اندازد که برویم آنجا زندگی کنیم و همین دانش اندکی را هم که داریم در خدمت آنها بگذاریم مگر اینکه گوشه چشمی به ما داشته باشند و چشم انعام ز انعامی چند داشته باشیم هم حاصل همین کتاب خواندن های آنها و نخواندن های ماست ولو با تاثیر غیر مستقیم
.
کتاب نخوانیم
کارهای مهمتری داریم
سرک کشیدن به کار این و آن و مسخره کردن آنها
چک کردن مداوم اینستاگرام و لایک کردن چرند و پرندیات
حرف های بی سر و ته
و ...
خیلی کارهای دیگر
جالب این است که توجیه مان هم این است که وقت نداریم اما گیم آو ترونز را در سه روز می بینیم!
چه کاری است آخر؟
نخوانیم این کتاب - دشمن دروغگو - را
#تقدمى
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴