@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تو شبیه سگ ها هستی؛ همون هایی که کسی نمی خوادشون و درتمام زندگی، باهاشون بدرفتاری میشه؛ اون ها رو کتک میزنی و کتک می زنی، اما باز دنبالت راه می افتند، چاپلوسی می کنند و برات دم تکان می دهند. التماس می کنند. امیدوارند که این بار فرق کنه؛ که این بار یک اتفاق دیگه بیفته و یکی دوست شون داشته باشه. تو هم همین طوری هستی؛ نیستی راش؟ تو یک سگ هستی.
#دختری_ در_ قطار
#پائولا _هاوکینز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
تو شبیه سگ ها هستی؛ همون هایی که کسی نمی خوادشون و درتمام زندگی، باهاشون بدرفتاری میشه؛ اون ها رو کتک میزنی و کتک می زنی، اما باز دنبالت راه می افتند، چاپلوسی می کنند و برات دم تکان می دهند. التماس می کنند. امیدوارند که این بار فرق کنه؛ که این بار یک اتفاق دیگه بیفته و یکی دوست شون داشته باشه. تو هم همین طوری هستی؛ نیستی راش؟ تو یک سگ هستی.
#دختری_ در_ قطار
#پائولا _هاوکینز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
خداحافظ گری کوپر یکی از مشهورترین کتابهای رومن گاری کتابی ماندگار در عرصه ی ادبیات است. نویسنده در این کتاب قهرمانی خلق کرده که با نگاهی درویش مآبانه به زندگی نگاه می کند و آن قدر خود را از زندگی و متعلقات معنوی اش دور می بیند که حتی متوجه عشقی که از راه رسیده نیز نمی شود و اهمیت آن را درک نمی کند. او حتی از این واقعیت می گریزد و زمانی که به زندگی بی قید و رهای خود در کلبه ای بر راز کوهستان های سوییس باز میگردد از طریق دوست دیگری به اهمیت عشق پی می برد. قهرمان گاری "لنی" پس از انتشار این کتاببه یکی از چهره های مورد علاقه ی جوانان در سراسر جهان بدل شد و جماعت کثیری با او همذات پنداری کردند. روحیه ای مستقل، بیزار از جنگ و در عین حال بی پروا و دریادل. این کتاب که در سال 1969 منتشر شد با وقایع زمان خود پیوندی تنگاتنگ داشت چرا که لنی سربازی آمریکایی است که از رفتن به جبهه های ویتنام سرباز زده و این کلبه ی دنج و زندگی بی فردا را بر زندگی ای که دیگران به او تحمیل کرده اند ترجیح می دهد. این کتاب در ایران با ترجمه ی سروش حبیبی برای نخستین بار در سال 1351 و با فاصله ی کمی از انتشار آن در جهان منتشر و تا کنون بارها تجدید چاپ شده است.
{این متن از روزنامه ی کارگزاران برداشت شده بود.}
من شخصا نیمه ی اول کتاب را به شدت دوست دارم،تا جایی که بخش هایی از کتاب راحفظ کردم و در بعضی موارد با خودم تکرار می کنم، مثلا هروقت با کسی سر مساله ای بحث میکنم یاد این جمله ی لنی می افتم که می گفت " هر قدر عقاید کسی احمقانه تر باشد کمتر بابد با او مخالفت کرد." واقعا حرف محشریه،هرچند عملی کردنش خیلی سخته!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
خداحافظ گری کوپر یکی از مشهورترین کتابهای رومن گاری کتابی ماندگار در عرصه ی ادبیات است. نویسنده در این کتاب قهرمانی خلق کرده که با نگاهی درویش مآبانه به زندگی نگاه می کند و آن قدر خود را از زندگی و متعلقات معنوی اش دور می بیند که حتی متوجه عشقی که از راه رسیده نیز نمی شود و اهمیت آن را درک نمی کند. او حتی از این واقعیت می گریزد و زمانی که به زندگی بی قید و رهای خود در کلبه ای بر راز کوهستان های سوییس باز میگردد از طریق دوست دیگری به اهمیت عشق پی می برد. قهرمان گاری "لنی" پس از انتشار این کتاببه یکی از چهره های مورد علاقه ی جوانان در سراسر جهان بدل شد و جماعت کثیری با او همذات پنداری کردند. روحیه ای مستقل، بیزار از جنگ و در عین حال بی پروا و دریادل. این کتاب که در سال 1969 منتشر شد با وقایع زمان خود پیوندی تنگاتنگ داشت چرا که لنی سربازی آمریکایی است که از رفتن به جبهه های ویتنام سرباز زده و این کلبه ی دنج و زندگی بی فردا را بر زندگی ای که دیگران به او تحمیل کرده اند ترجیح می دهد. این کتاب در ایران با ترجمه ی سروش حبیبی برای نخستین بار در سال 1351 و با فاصله ی کمی از انتشار آن در جهان منتشر و تا کنون بارها تجدید چاپ شده است.
{این متن از روزنامه ی کارگزاران برداشت شده بود.}
من شخصا نیمه ی اول کتاب را به شدت دوست دارم،تا جایی که بخش هایی از کتاب راحفظ کردم و در بعضی موارد با خودم تکرار می کنم، مثلا هروقت با کسی سر مساله ای بحث میکنم یاد این جمله ی لنی می افتم که می گفت " هر قدر عقاید کسی احمقانه تر باشد کمتر بابد با او مخالفت کرد." واقعا حرف محشریه،هرچند عملی کردنش خیلی سخته!
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
از همين ميترسم که به کسي يا چيزی عادت کني اون وقت اون کس يا اون چيز قالت بذاره....
اون موقع ديگه هيچی برات باقي نميمونه. ميفهمی چی ميخوام بگم؟...از کسايی که ميزارن ميرن خوشم نمياد!
واسه همينم اول از همه خودم ميرم اينجوری خاطرم جمع تره...!
#رومن_ گاری
#خداحافظ_ گاری _کوپر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
از همين ميترسم که به کسي يا چيزی عادت کني اون وقت اون کس يا اون چيز قالت بذاره....
اون موقع ديگه هيچی برات باقي نميمونه. ميفهمی چی ميخوام بگم؟...از کسايی که ميزارن ميرن خوشم نمياد!
واسه همينم اول از همه خودم ميرم اينجوری خاطرم جمع تره...!
#رومن_ گاری
#خداحافظ_ گاری _کوپر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
زندگی هدیه عجیبی است اول آدم بیش از اندازه قدر این هدیه را می داند خیال می کند خواب است کوتاه است هزار عیب رویش می گذارد به طوری که می شود گفت حاضر است دورش اندازد ولی عاقبت می فهمد که زندگی هدیه ای نبوده ،گنج بزرگی بوده که به آدم وام داده اند آن وقت سعی می کند کاری بکند که سزاوارش باشد.
#اسکار_و_بانوی_گلی_پوش
#اریک_مانوئل_اشمیت
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
زندگی هدیه عجیبی است اول آدم بیش از اندازه قدر این هدیه را می داند خیال می کند خواب است کوتاه است هزار عیب رویش می گذارد به طوری که می شود گفت حاضر است دورش اندازد ولی عاقبت می فهمد که زندگی هدیه ای نبوده ،گنج بزرگی بوده که به آدم وام داده اند آن وقت سعی می کند کاری بکند که سزاوارش باشد.
#اسکار_و_بانوی_گلی_پوش
#اریک_مانوئل_اشمیت
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
برای رشد باید کتاب بخوانیم
ما با تکرار در حرف‌های گذشته رشد نمی‌کنیم، بلکه باید رشد کنیم و نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما می شود، چون عالم در حال گذر است.
به قول حضرت حافظ:
دور فلک درنگ ندارد، شتاب کن.
ممکن است اگر در یک قطار ما واگن سوم باشیم و نسبت به واگن سی ام 27 واگن جلوتر باشیم اما اگر یک قطاری آمد و از کل این قطار جلو بزند ما عقب مانده ایم. لذا نباید به کمترین ها نسبت به خودمان نگاه کنیم و خودمان را با آنها مقایسه کنیم و دلخوش به این باشیم که از آنها جلوتریم درحالی که از قطارهای دیگر عقب مانده ایم.
و راه حل رشد، مطالعه است و باید کتاب بخوانیم و با هم بحث کنیم.
پرداختن به مسائل فرهنگی نیاز به مادهٔ خام دارد و مادهٔ آن مطالعه است. باید کتاب‌هایی بخوانیم که فرهنگ ما را عوض کند. مطالب فیزیک، شیمی و جغرافیا و ... معلومات ما را افزایش می‌دهد ولی فرهنگ ما را تغییر نمی‌دهد. ما باید در حوزهٔ روانشناسی، فلسفه، ادبیات (خصوصاً رمان، داستان کوتاه و شعر)، عرفان و حوزهٔ دین مطالعه کنیم. این حوزه‌ای است که فرهنگ‌ساز است و ما را فرهیخته تر می‌کند.
کتاب خواندن با سرچ کردن در سایت‌ها متفاوت است . یادگیری با مطالعهٔ کتاب میسر می‌شود. حتی در حوزهٔ سیاست کتاب بخوانید و با هم بحث کنید تا رشد کنید.
#پروفسور_ مصطفی _ملکیان
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
برای رشد باید کتاب بخوانیم
ما با تکرار در حرف‌های گذشته رشد نمی‌کنیم، بلکه باید رشد کنیم و نباید یک سلسله حرف‌های کلیشه ای را تکرار کنیم که باعث عقب ماندن ما می شود، چون عالم در حال گذر است.
به قول حضرت حافظ:
دور فلک درنگ ندارد، شتاب کن.
ممکن است اگر در یک قطار ما واگن سوم باشیم و نسبت به واگن سی ام 27 واگن جلوتر باشیم اما اگر یک قطاری آمد و از کل این قطار جلو بزند ما عقب مانده ایم. لذا نباید به کمترین ها نسبت به خودمان نگاه کنیم و خودمان را با آنها مقایسه کنیم و دلخوش به این باشیم که از آنها جلوتریم درحالی که از قطارهای دیگر عقب مانده ایم.
و راه حل رشد، مطالعه است و باید کتاب بخوانیم و با هم بحث کنیم.
پرداختن به مسائل فرهنگی نیاز به مادهٔ خام دارد و مادهٔ آن مطالعه است. باید کتاب‌هایی بخوانیم که فرهنگ ما را عوض کند. مطالب فیزیک، شیمی و جغرافیا و ... معلومات ما را افزایش می‌دهد ولی فرهنگ ما را تغییر نمی‌دهد. ما باید در حوزهٔ روانشناسی، فلسفه، ادبیات (خصوصاً رمان، داستان کوتاه و شعر)، عرفان و حوزهٔ دین مطالعه کنیم. این حوزه‌ای است که فرهنگ‌ساز است و ما را فرهیخته تر می‌کند.
کتاب خواندن با سرچ کردن در سایت‌ها متفاوت است . یادگیری با مطالعهٔ کتاب میسر می‌شود. حتی در حوزهٔ سیاست کتاب بخوانید و با هم بحث کنید تا رشد کنید.
#پروفسور_ مصطفی _ملکیان
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
آلیس « لطف می کنی بگویی کدام طرف بروم؟»
گربه گفت « کاملا بستگی دارد به این که کجا بخواهی بروی.»
آلیس گفت «کجایش خیلی مهم نیست.»
گربه گفت «پس کدام طرفش هم مهم نیست.»
آلیس توضیح داد «فقط این که به یک جایی برسم.»
گربه گفت «از هر طرفی بروی حتماً به یک جایی می رسی.»
ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب
#لوييس_كارول
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
آلیس « لطف می کنی بگویی کدام طرف بروم؟»
گربه گفت « کاملا بستگی دارد به این که کجا بخواهی بروی.»
آلیس گفت «کجایش خیلی مهم نیست.»
گربه گفت «پس کدام طرفش هم مهم نیست.»
آلیس توضیح داد «فقط این که به یک جایی برسم.»
گربه گفت «از هر طرفی بروی حتماً به یک جایی می رسی.»
ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب
#لوييس_كارول
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
من زخمهای بی نظیری به تن دارم اما
تو مهربان ترین شان بودی
عمیق ترین شان
عزیزترین شان
بعد از تو آدم ها
تنها خراش های کوچکی بودند بر پوستم
که هیچ کدامشان
به پای تو نرسیدند
به قلبم نرسیدند
بعد از تو آدم ها
تنها خراش های کوچکی بودند
که تو را از یادم ببرند، اما نبردند
تو بعد از هر زخم تازه ای دوباره باز می گردی
و هر بار
عزیزتر از پیش
هر بار عمیق تر...
#رویا_ شاه_ حسین_ زاده
از کتاب: قرمز همیشه انار نیست
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
من زخمهای بی نظیری به تن دارم اما
تو مهربان ترین شان بودی
عمیق ترین شان
عزیزترین شان
بعد از تو آدم ها
تنها خراش های کوچکی بودند بر پوستم
که هیچ کدامشان
به پای تو نرسیدند
به قلبم نرسیدند
بعد از تو آدم ها
تنها خراش های کوچکی بودند
که تو را از یادم ببرند، اما نبردند
تو بعد از هر زخم تازه ای دوباره باز می گردی
و هر بار
عزیزتر از پیش
هر بار عمیق تر...
#رویا_ شاه_ حسین_ زاده
از کتاب: قرمز همیشه انار نیست
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
محبوب را نمی‌توان به‌آسانی با فرد دیگر تاخت زد، محبوب را نباید صرفاً محملی برای تجلی خیر یا زیبایی مثالی تلقی کرد. ما باید محبوب را در تمامتش و به‌مثابه یک کل منحصربه‌فرد و جایگزین‌ناپذیر دوست داشته باشیم. ظاهراً هر کس فقط و فقط یک «نیمهی دیگر» دارد. البته وقتی که نیمهی دیگر کسی از دنیا می‌رود، آن فرد می‌کوشد جایگزینی برای او پیدا کند، اما هیچ دلیلی ندارد که فکر کنیم این جست‌وجو موفقیت‌آمیز خواهد بود. هیچ توصیف کلی‌ای از یک عاشق مناسب یا «جفت‌وجور» وجود ندارد که افراد متفاوت بتوانند مصداق آن شوند، و هیچ معیاری برای تعیین اینکه آیا دو نفر متناسب با یکدیگرند در کار نیست. معما این است که چه چیزی یک فرد را نیمهی گمشده‌ی تو می‌کند، و معماگونه‌تر اینکه چگونه می‌توان این امر را تشخیص داد.
از کتاب «درباره‌ی عشق»
# مقالات _ترجمه‌ی _آرش _نراقی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
محبوب را نمی‌توان به‌آسانی با فرد دیگر تاخت زد، محبوب را نباید صرفاً محملی برای تجلی خیر یا زیبایی مثالی تلقی کرد. ما باید محبوب را در تمامتش و به‌مثابه یک کل منحصربه‌فرد و جایگزین‌ناپذیر دوست داشته باشیم. ظاهراً هر کس فقط و فقط یک «نیمهی دیگر» دارد. البته وقتی که نیمهی دیگر کسی از دنیا می‌رود، آن فرد می‌کوشد جایگزینی برای او پیدا کند، اما هیچ دلیلی ندارد که فکر کنیم این جست‌وجو موفقیت‌آمیز خواهد بود. هیچ توصیف کلی‌ای از یک عاشق مناسب یا «جفت‌وجور» وجود ندارد که افراد متفاوت بتوانند مصداق آن شوند، و هیچ معیاری برای تعیین اینکه آیا دو نفر متناسب با یکدیگرند در کار نیست. معما این است که چه چیزی یک فرد را نیمهی گمشده‌ی تو می‌کند، و معماگونه‌تر اینکه چگونه می‌توان این امر را تشخیص داد.
از کتاب «درباره‌ی عشق»
# مقالات _ترجمه‌ی _آرش _نراقی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#اتاقی_از_آن_خود
#بریده_کتاب
« در اوت 1914 که توپها شلیک شد، آیا مردان و زنان به راحتی در چهره یکدیگر خواندند که عشق و عاشقی نابود شده است ؟ بی شک دیدن چهره رهبرانمان در نور آتشبار ( به خصوص برای زنان با خواب و خیالهایشان درباره تعلیم و تربیت و چیزهای دیگر)ضربه روحی تکان دهنده ای بوده. این رهبران آلمانی – انگلیسی، فرانسوی – چقدرزشت بنظر می آمدند، چقدر ابله.
اما هرچیز یا هر کس را مقصر بدانیم ؛آن خیالی که الهام بخش تنیسون و کریستینا روزتی بودند تا با آن شور و حرارت درباره آمدن معشوق خود شعر بسرایند، امروز نسبت به ان زمان به مراتب نادرتر است. کافی است بخوانیم ، نگاه کنیم و گوش بدهیم و به خاطر بیاوریم .اما چرا دنبال مقصر بگردیم؟ اگر آن خیال واهی بود، چرا آن فاجعه را ، هرچه بود نستاییم؟
فاجعه ای که آن خیال واهی را ازمیان برد و حقیقت را جایگزین آن کرد!»
#ویرجینیا_وولف
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#اتاقی_از_آن_خود
#بریده_کتاب
« در اوت 1914 که توپها شلیک شد، آیا مردان و زنان به راحتی در چهره یکدیگر خواندند که عشق و عاشقی نابود شده است ؟ بی شک دیدن چهره رهبرانمان در نور آتشبار ( به خصوص برای زنان با خواب و خیالهایشان درباره تعلیم و تربیت و چیزهای دیگر)ضربه روحی تکان دهنده ای بوده. این رهبران آلمانی – انگلیسی، فرانسوی – چقدرزشت بنظر می آمدند، چقدر ابله.
اما هرچیز یا هر کس را مقصر بدانیم ؛آن خیالی که الهام بخش تنیسون و کریستینا روزتی بودند تا با آن شور و حرارت درباره آمدن معشوق خود شعر بسرایند، امروز نسبت به ان زمان به مراتب نادرتر است. کافی است بخوانیم ، نگاه کنیم و گوش بدهیم و به خاطر بیاوریم .اما چرا دنبال مقصر بگردیم؟ اگر آن خیال واهی بود، چرا آن فاجعه را ، هرچه بود نستاییم؟
فاجعه ای که آن خیال واهی را ازمیان برد و حقیقت را جایگزین آن کرد!»
#ویرجینیا_وولف
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
وقتی دنیا را آفرید، حتم دارم که خود را توی هچل انداخت. ماهی فریاد می‌زند : ای خدا مرا کور نکن. نگذار وارد تور شوم . ماهیگیر داد می‌زند : خدایا ماهی را کور کن. وادارش کن وارد تور شود. خدا به کدامش گوش کند؟ گاهی حرف ماهی را گوش می‌کند و گاهی حرف ماهیگیر را و این جوریست که دنیا می‌چرخد...!
#آخرین _وسوسه_ مسیح
# نیکوس_ کازانتزاکیس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
وقتی دنیا را آفرید، حتم دارم که خود را توی هچل انداخت. ماهی فریاد می‌زند : ای خدا مرا کور نکن. نگذار وارد تور شوم . ماهیگیر داد می‌زند : خدایا ماهی را کور کن. وادارش کن وارد تور شود. خدا به کدامش گوش کند؟ گاهی حرف ماهی را گوش می‌کند و گاهی حرف ماهیگیر را و این جوریست که دنیا می‌چرخد...!
#آخرین _وسوسه_ مسیح
# نیکوس_ کازانتزاکیس
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
رفراندم و دکتر مصدق
به علت کارشکنی های اقلیت مجلس و اختلافات دامنه داری که به وجود آمده بود، دکتر مصدق درباره ادامه یا انحلال مجلس هفدهم تصمیم به «مراجعه به آراء عمومی» گرفت که به نام «رفراندم دکتر مصدق» معروف شد.
او در سخنرانی اعلام رفراندم، با بیان این مطلب که « ... در مواردی که ... اختلاف حاصل شود ... قضاوت امر را به عهده مردم محول می نمایند. چنانچه افکار عمومی با نظر دولت تطبیق کند نمایندگان دیگری انتخاب و روانه مجلس می شوند...» از مردم (همانطور که بعداً هم نوشت) خواست: «اگر با بقای دولت موافقند رأی به انحلال مجلس بدهند تا دولت بماند و کار خود را تمام کند، والّا دولت برکنار شود و دولت دیگری روی کار بیاید...» بدیهی بود که دولت او در صورت شکست در رفراندم سقوط می کرد.
رفراندم در تهران در روز 12 مرداد و در شهرستان ها در روز 19 مرداد 1332 برگزار شد. یک هزار و دویست و هفت نفر رأی به بقای مجلس دورة هفدهم و دو میلیون و چهارصد و سه هزار و سیصد و هشتاد ونه نفر رأی به انحلال مجلس دادند.
مخالفان دکتر مصدق چند ایراد به رفراندم او می گیرند که مهمترین آنها به قرار زیر است.
1 – رفراندم دکتر مصدق خلاف قانون بود چون در هیچ یک از اصول قانون اساسی ذکری از آن نشده بود. می توان گفت که رفراندم «طبق قانون اساسی» نبود ولی مراجعه مستقیم به رأی مردم را نمی توان «خلاف قانون» خواند. به ویژه که در تاریخ مشروطه ایران، بار دیگر نیز در ششم بهمن 1342 (با وجود اینکه در هیچ یک از اصول قانون اساسی و متمم قانون اساسی ذکری از آن نشده بود) به آن عمل شد و مورد تایید مخالفان مصدق نیز قرار گرفت.
2 – نحوه برگزاری رفراندم درست نبود چون صندوق های آرای موافق و مخالف جدا بود و در نتیجه مخالفین می ترسیدند رأی مخالف بدهند. در عین اینکه قسمت اول این ایراد به نظر نویسنده بجاست و رأی باید مخفی باشد، ولی کسانی که معتقدند مخالفین دکتر مصدق «مردم از جان گذشته ای بودند که در روز 28 مرداد برای حمله به خانه او جلوی گلوله رفتند» نمی‌توانند بگویند که در چند روز قبل از آن – یعنی در روزهای 12 و 19 مرداد که رفراندم انجام شد – می‌ترسیدند به طرف صندوق‌های رأی مخالف بروند.
3 – علت پیروزی مصدق در رفراندم این بود که مخالفین، آن را تحریم کرده بودند و مخالفین رأی ندادند. اولاً این ایراد با ایراد قبلی نمی‌خواند و فقط یکی از این دو ایراد می‌تواند درست باشد. مخالفین یا به علت تحریم پای صندوق های رأی مخالف نرفتند یا به علت ترس. و ثانیاً در تمام انتخابات‌هایی که در تمام دوران مشروطیت انجام شد عده کل رأی دهندگان از یک میلیون و نیم تجاوز نکرد، حال آنکه در رفراندم مصدق نزدیک به دومیلیون و نیم نفر شرکت کردند.
4 – فقط شاه حق انحلال مجلس را داشت و با «همه پرسی» نمی‌شد مجلس را منحل کرد. جواب این ایراد نیز بسیار ساده است. چطور شاه حق انجلال مجلسی را که مردم انتخاب کرده بودند داشت، ولی خود مردم حق نداشتند مجلسی را که خودشان برگزیده بودند منحل کنند؟
واقعیت دیگر این است که مخالفین دکتر مصدق که برای سقوط دولت او به هر کاری دست می‌زدند اگر تصور می‌کردند اکثریت مردم ایران طرفدار آنانند، کوچکترین درنگی در استقبال از رفراندم و شرکت در آن نمی‌کردند. چه در آنصورت، آن رفراندم، بهترین، بی‌خطرترین، موجه‌ترین و دنیاپسندترین وسیله برای بقای مجلس و برکناری دکتر مصدق بود و طعن و لعن مخالفان و جهانیان را برای بیش از نیم قرن نمی‌خریدند که مخالفان و مطبوعات اروپایی و امریکایی و مأمورانC. I. A. و اینتلیجنت سرویس و ... و اخیراً بیل کلینتون رییس جمور امریکا و خانم مادلین آلبرایت وزیر خارجة امریکا بگویند با کودتا دولت دکتر مصدق را ساقط کرده اند و از او و ملت ایران پوزش بطلبند. در آنصورت، در همه جا گفته می شد اکثریت ملت ایران در یک همه پرسی که خود دولت دکتر مصدق برگزار کرده بود رأی به بقای مجلس و برکناری او دادند.
ولی مخالفان دکتر مصدق می دانستند و همه روزه به رأی العین می دیدند که اکثریت ملت ایران مخالف آنان اند به این دلیل ساده که به طرفداری از دکتر مصدق مرتباً میتینگ های چندین هزار نفری تشکیل می شد ولی مخالفان دست راستی او هرگز نتوانستند حتی یک میتینگ چندهزار نفری راه بیندازند.
نکتة دیگر اینکه وقتی مردم در رفراندم 12 و 19 مرداد به طرفداری از دکتر مصدق رأی داده یودند، شاه – حتی اگر قانوناً هم حق داشت – حقاً نمی باید کسی را که مردم چند روز پیش به نفعش رأی داده بودند در سه روز بعد معزول کند، مگر اعتقاد داشته باشیم که ملت صغیر یا مهجور بوده و شاه هم قیم ملت است.
برگرفته: از مقاله عباس توفیق
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#درنگی درحوادث دوره ی مصدق
رفراندم و دکتر مصدق
به علت کارشکنی های اقلیت مجلس و اختلافات دامنه داری که به وجود آمده بود، دکتر مصدق درباره ادامه یا انحلال مجلس هفدهم تصمیم به «مراجعه به آراء عمومی» گرفت که به نام «رفراندم دکتر مصدق» معروف شد.
او در سخنرانی اعلام رفراندم، با بیان این مطلب که « ... در مواردی که ... اختلاف حاصل شود ... قضاوت امر را به عهده مردم محول می نمایند. چنانچه افکار عمومی با نظر دولت تطبیق کند نمایندگان دیگری انتخاب و روانه مجلس می شوند...» از مردم (همانطور که بعداً هم نوشت) خواست: «اگر با بقای دولت موافقند رأی به انحلال مجلس بدهند تا دولت بماند و کار خود را تمام کند، والّا دولت برکنار شود و دولت دیگری روی کار بیاید...» بدیهی بود که دولت او در صورت شکست در رفراندم سقوط می کرد.
رفراندم در تهران در روز 12 مرداد و در شهرستان ها در روز 19 مرداد 1332 برگزار شد. یک هزار و دویست و هفت نفر رأی به بقای مجلس دورة هفدهم و دو میلیون و چهارصد و سه هزار و سیصد و هشتاد ونه نفر رأی به انحلال مجلس دادند.
مخالفان دکتر مصدق چند ایراد به رفراندم او می گیرند که مهمترین آنها به قرار زیر است.
1 – رفراندم دکتر مصدق خلاف قانون بود چون در هیچ یک از اصول قانون اساسی ذکری از آن نشده بود. می توان گفت که رفراندم «طبق قانون اساسی» نبود ولی مراجعه مستقیم به رأی مردم را نمی توان «خلاف قانون» خواند. به ویژه که در تاریخ مشروطه ایران، بار دیگر نیز در ششم بهمن 1342 (با وجود اینکه در هیچ یک از اصول قانون اساسی و متمم قانون اساسی ذکری از آن نشده بود) به آن عمل شد و مورد تایید مخالفان مصدق نیز قرار گرفت.
2 – نحوه برگزاری رفراندم درست نبود چون صندوق های آرای موافق و مخالف جدا بود و در نتیجه مخالفین می ترسیدند رأی مخالف بدهند. در عین اینکه قسمت اول این ایراد به نظر نویسنده بجاست و رأی باید مخفی باشد، ولی کسانی که معتقدند مخالفین دکتر مصدق «مردم از جان گذشته ای بودند که در روز 28 مرداد برای حمله به خانه او جلوی گلوله رفتند» نمی‌توانند بگویند که در چند روز قبل از آن – یعنی در روزهای 12 و 19 مرداد که رفراندم انجام شد – می‌ترسیدند به طرف صندوق‌های رأی مخالف بروند.
3 – علت پیروزی مصدق در رفراندم این بود که مخالفین، آن را تحریم کرده بودند و مخالفین رأی ندادند. اولاً این ایراد با ایراد قبلی نمی‌خواند و فقط یکی از این دو ایراد می‌تواند درست باشد. مخالفین یا به علت تحریم پای صندوق های رأی مخالف نرفتند یا به علت ترس. و ثانیاً در تمام انتخابات‌هایی که در تمام دوران مشروطیت انجام شد عده کل رأی دهندگان از یک میلیون و نیم تجاوز نکرد، حال آنکه در رفراندم مصدق نزدیک به دومیلیون و نیم نفر شرکت کردند.
4 – فقط شاه حق انحلال مجلس را داشت و با «همه پرسی» نمی‌شد مجلس را منحل کرد. جواب این ایراد نیز بسیار ساده است. چطور شاه حق انجلال مجلسی را که مردم انتخاب کرده بودند داشت، ولی خود مردم حق نداشتند مجلسی را که خودشان برگزیده بودند منحل کنند؟
واقعیت دیگر این است که مخالفین دکتر مصدق که برای سقوط دولت او به هر کاری دست می‌زدند اگر تصور می‌کردند اکثریت مردم ایران طرفدار آنانند، کوچکترین درنگی در استقبال از رفراندم و شرکت در آن نمی‌کردند. چه در آنصورت، آن رفراندم، بهترین، بی‌خطرترین، موجه‌ترین و دنیاپسندترین وسیله برای بقای مجلس و برکناری دکتر مصدق بود و طعن و لعن مخالفان و جهانیان را برای بیش از نیم قرن نمی‌خریدند که مخالفان و مطبوعات اروپایی و امریکایی و مأمورانC. I. A. و اینتلیجنت سرویس و ... و اخیراً بیل کلینتون رییس جمور امریکا و خانم مادلین آلبرایت وزیر خارجة امریکا بگویند با کودتا دولت دکتر مصدق را ساقط کرده اند و از او و ملت ایران پوزش بطلبند. در آنصورت، در همه جا گفته می شد اکثریت ملت ایران در یک همه پرسی که خود دولت دکتر مصدق برگزار کرده بود رأی به بقای مجلس و برکناری او دادند.
ولی مخالفان دکتر مصدق می دانستند و همه روزه به رأی العین می دیدند که اکثریت ملت ایران مخالف آنان اند به این دلیل ساده که به طرفداری از دکتر مصدق مرتباً میتینگ های چندین هزار نفری تشکیل می شد ولی مخالفان دست راستی او هرگز نتوانستند حتی یک میتینگ چندهزار نفری راه بیندازند.
نکتة دیگر اینکه وقتی مردم در رفراندم 12 و 19 مرداد به طرفداری از دکتر مصدق رأی داده یودند، شاه – حتی اگر قانوناً هم حق داشت – حقاً نمی باید کسی را که مردم چند روز پیش به نفعش رأی داده بودند در سه روز بعد معزول کند، مگر اعتقاد داشته باشیم که ملت صغیر یا مهجور بوده و شاه هم قیم ملت است.
برگرفته: از مقاله عباس توفیق
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
برای بیرون آوردن روشنایی باید به درون تاریکی رفت. هرگاه احساس یا میلی را سرکوب می کنیم، قطب مخالف آن را نیز سرکوب می نماییم. با نفی زشتی های خود، از زیبایی هایمان می کاهیم، با نفی ترس خود، از شجاعتمان کم می کنیم و با نفی حرص و آز خود، بخشندگیمان را کاهش می دهیم.
# نیمه_ تاریک_ وجود
# دبی _فورد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
برای بیرون آوردن روشنایی باید به درون تاریکی رفت. هرگاه احساس یا میلی را سرکوب می کنیم، قطب مخالف آن را نیز سرکوب می نماییم. با نفی زشتی های خود، از زیبایی هایمان می کاهیم، با نفی ترس خود، از شجاعتمان کم می کنیم و با نفی حرص و آز خود، بخشندگیمان را کاهش می دهیم.
# نیمه_ تاریک_ وجود
# دبی _فورد
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
راه رفتن خوب است. همیشه خوب بوده است. همیشه به درد می خورد.
وقتی که فقیری و کرایه ی تاکسی گران تمام می شود.
وقتی که ثروتمندی و چربی های بدنت با راه رفتن آب می شود.
اگر بخواهی فکر کنی می توانی راه بروی.
اگر هم بخواهی از فکر خالی بشوی باز هم باید راه بروی.
برای احساس کردن زندگی در شلوغی خیابان ها باید راه بروی
و برای از یاد بردنِ آزار و بی مهری مردم باز هم باید راه بروی.
وقتی جوانی. وقتی پیری. وقتی هنوز بچه ای. هر توقف یعنی یک چیز خوشمزه.
برای توقف بعدی باید راه رفت
#پرنده_من
#فریبا_وفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
راه رفتن خوب است. همیشه خوب بوده است. همیشه به درد می خورد.
وقتی که فقیری و کرایه ی تاکسی گران تمام می شود.
وقتی که ثروتمندی و چربی های بدنت با راه رفتن آب می شود.
اگر بخواهی فکر کنی می توانی راه بروی.
اگر هم بخواهی از فکر خالی بشوی باز هم باید راه بروی.
برای احساس کردن زندگی در شلوغی خیابان ها باید راه بروی
و برای از یاد بردنِ آزار و بی مهری مردم باز هم باید راه بروی.
وقتی جوانی. وقتی پیری. وقتی هنوز بچه ای. هر توقف یعنی یک چیز خوشمزه.
برای توقف بعدی باید راه رفت
#پرنده_من
#فریبا_وفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اگر خوشگل نبودم و کارم را جدی می گرفتم، شاید چیزی از آب درمی آمدم. اما چون سرسری و دمدمی مزاج بودم و هرمانعی به میل و اراده ی پدرم از جلوی پایم برداشته می شد، از شانزده سالگی حس میکردم که با صورتم و جراتم بیشتر می توانم جلوه کنم تا با هنرهای دیگری که داشتم و یا می توانستم کسب کنم. درنتیجه هیچ کاری را جدی نمی گرفتم، همیشه راه سهل تر را انتخاب می کردم.
#چشمهایش
#بزرگ_ علوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اگر خوشگل نبودم و کارم را جدی می گرفتم، شاید چیزی از آب درمی آمدم. اما چون سرسری و دمدمی مزاج بودم و هرمانعی به میل و اراده ی پدرم از جلوی پایم برداشته می شد، از شانزده سالگی حس میکردم که با صورتم و جراتم بیشتر می توانم جلوه کنم تا با هنرهای دیگری که داشتم و یا می توانستم کسب کنم. درنتیجه هیچ کاری را جدی نمی گرفتم، همیشه راه سهل تر را انتخاب می کردم.
#چشمهایش
#بزرگ_ علوی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اوريانا فالاچي روزنامه نگار برجسته ايتاليائي، از وينستون چرچيل مي پرسد: آقاي نخست وزير، شما چرا براي
ايجاد يك دولت استعماري و دست نشانده به آن سوي اقيانوس هند مي رويد و دولت هند شرقي را به وجود مي آوريد اما اين كار را نمي توانيد در بيخ گوشتان يعني در كشور ايرلند كه سال هاست با شما در جنگ و ستيز است انجام بدهید«؟ چرچيل پس از اندكي تأمل پاسخ مي دهد.
برای انجام این کار به دو ابزار مهم احتياج داريم كه آن دو ابزار را در ايرلند در اختيار نداريم،
روزنامه نگار مي پرسد آن دو ابزار چيست؟ چرچيل پاسخ مي دهد: «اكثريت نادان و اقلیت خائن»
چرچيل شخصي است كه در سرنگوني حكومت ضد استعماري دكتر محمد مصدق نقش مهمي را بازي كرد و با استفاده از همين دو ابزار بزرگ ترين ضربه را به دموكراسي و استقلال كشور ما زد.
#نخبه _کشی_ در _ایران
#دکتر_ محمد_رضا_ نمازی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
اوريانا فالاچي روزنامه نگار برجسته ايتاليائي، از وينستون چرچيل مي پرسد: آقاي نخست وزير، شما چرا براي
ايجاد يك دولت استعماري و دست نشانده به آن سوي اقيانوس هند مي رويد و دولت هند شرقي را به وجود مي آوريد اما اين كار را نمي توانيد در بيخ گوشتان يعني در كشور ايرلند كه سال هاست با شما در جنگ و ستيز است انجام بدهید«؟ چرچيل پس از اندكي تأمل پاسخ مي دهد.
برای انجام این کار به دو ابزار مهم احتياج داريم كه آن دو ابزار را در ايرلند در اختيار نداريم،
روزنامه نگار مي پرسد آن دو ابزار چيست؟ چرچيل پاسخ مي دهد: «اكثريت نادان و اقلیت خائن»
چرچيل شخصي است كه در سرنگوني حكومت ضد استعماري دكتر محمد مصدق نقش مهمي را بازي كرد و با استفاده از همين دو ابزار بزرگ ترين ضربه را به دموكراسي و استقلال كشور ما زد.
#نخبه _کشی_ در _ایران
#دکتر_ محمد_رضا_ نمازی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ﺗﺎ اﻣﺮوز ﻫﻢ زل زدن ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎی آدﻣﻬﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﺣﺴﻦ را دﺷﻮار ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ. آدﻣﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ
ﻋﻘﻴﺪه دارﻧﺪ.
ﻣﺸﻜﻞ آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﻋﻘﻴﺪه
دارﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ اﺳﺖ. ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﻫﻤﻴﻨﺠﻮرﻧﺪ.
#بادبادک_باز
#خالد_حسینی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
ﺗﺎ اﻣﺮوز ﻫﻢ زل زدن ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎی آدﻣﻬﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﺣﺴﻦ را دﺷﻮار ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻢ. آدﻣﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ
ﻋﻘﻴﺪه دارﻧﺪ.
ﻣﺸﻜﻞ آﻧﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﻋﻘﻴﺪه
دارﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ اﺳﺖ. ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻫﻤﻪ ﻫﻤﻴﻨﺠﻮرﻧﺪ.
#بادبادک_باز
#خالد_حسینی
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
نیکی و بدی همچون نخهای سفید و سیاه یک رشته اند گاهی چنان تنگ به هم تنیده اند که نمی توان آنها را از هم جدا کرد.
#دنیای_سوفی
#یوستین_گُردر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
نیکی و بدی همچون نخهای سفید و سیاه یک رشته اند گاهی چنان تنگ به هم تنیده اند که نمی توان آنها را از هم جدا کرد.
#دنیای_سوفی
#یوستین_گُردر
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
#دغدغه_واپسین _یا #زندگی_در_بینهایت
از ويژگيهاى فرد ديندار است...
پُل تیلیش ( paul tillich ) که در الهیات پروتستانت ، مرد بسیار موثری است . این سخن از او مشهور است :
Ultimate concern of human beings
یعنی " واپسین دغدغه آدمیان " .
... امروز ممکن است دغدغه من این باشد که نهار چه بخورم . فردا " تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا " . پس فردا زمستان چه بپوشم . برای فلان میهمانی چکار کنم . برای مالیاتم چکار کنم . ... اینها همه دغدغه های آدمی اند . اما واپسین دغدغه های او نیستند . آخرین آنها نیستند . قدری فراتر می رویم . من دغدغه سلامت خود را دارم . ... فراتر می رویم . ممکن است من دغدغه مرگ خود را داشته باشم . آیا آمادگی دارم یا ندارم ؟ ... می توانم از این هم فراتر بروم . به سعادت خود بیاندیشم . که ممکن است حتی وراء مرگ هم برود . بیاندیشم آیا پس از مردن ، سعادتی دارم یا ندارم ؟ آیا معنایی دارد ؟ آیا حیاتی هم پس از مرگ هست یا نیست ؟ سعادتی و شقاوتی در آنجا تعریف می شود یا نمی شود ؟ ...
دین ، " واپسین دغدغه " های آدمی را تشکیل می دهد . بنابر این دین را با مفاهیم اخلاقی ِ ساده تعریف کردن و با احکام فقهی ِ ساده تعریف کردن ، از نظر ایشان تعریف درستی نیست . این ها می تواند جزو دین باشد اما آدم دیندار کسی نیست که دغدغه او اینها باشد . آدم دیندار کسی است که تا تَهِ کار را فکر کند . و به آخرین چیزهایی که ممکن است با حیات و سعادت او ارتباط داشته باشد بیاندیشد .
باری این ultimate concern ( واپسین و آخرین دغدغه ) های آدمی ... اگر کسی داشته باشد دیندار است . اگر نداشته باشد و همینطور دغدغه اش روزمرّگی باشد ، حقیقتش این آدم ، دینی ندارد .
روزمرّگی یعنی چه بخوریم ، امروز چکار کنیم ، امروز که تمام شد فردا و پس فردا چه کنیم ، برای دو ماه بعد خود برنامه مسافرتی بریزیم ... چنین آدمی ولو ظاهرا هم دیندار باشد و بگوید که دیندار است ... اما از دیدگاه یک فیلسوف این ، حالت و خصلت ِ یک آدم دیندار نیست . آدم ِ روز مره است . این دینداری نمی شود .
دینداری وقتی است که شما روزمرّگی نداشته باشید . اینکه امروز را به فردا برسانم . فردا را هم به پس فردا و بعد هم مرگی بیاید و سقَط شوم ! خداحافظ ! این زندگی ِ غیر دینی است اگر " دغدغه نهایی و واپسین " در وجود آدمی نباشد .
من می خواهم به فرمایش این بزرگوار چیزی را اضافه کنم یا شاید هم تعبیر دیگری از سخن آقای پل تیلیش است . آن اینکه آدم دیندار در " بی نهایت " زندگی می کند . با " بی نهایت " وصلت می کند . امور موقت ، امور مقطعی ، امور محدود او را اشباع نمی کند . می توان گفت این یک تعبیر دیگری است از سخن آقای تیلیش .
آدمی که ( ولو دیندار هم باشد ) به یک تحسینی که امروز از او می کنند ، به یک مقدار پول و یک مقدار سواد و علمی که امروز پیدا می کند ، دو تا دعوتی که این و آن از او می کنند ... فربه می شود ، این آدم ِ دینداری نیست . برای اینکه او به بی نهایت وصل نیست . ظرفیت ِ او با یک امر محدود و مختصر و محقری پُر می شود . من خیلی ها را دیده ام که برای یک کف زدن در یک جلسه خودشان را می کُشند . ... و تا شش روز اینها شارژند ! عیبی هم ندارد و ممکن است روانشناسها این توصیه ها را به شما بکنند . اما اینها زندگی ِ دینی نیست . اینها زیستن در جهان ِ بی نهایت نیست . اینها زیستن در همین امروز و اینجاست . ...
شما وقتی که دربند اینجا و اکنون هستید و با بی نهایت اتصال پیدا نکرده اید نمی شود گفت شما در یک جهان ِ دینی زندگی می کنید . یکی از حرف های خیلی خوب دکارت این است که می گوید من می خواهم بی نهایت را پیدا کنم تا خودم را به او تسلیم کنم .
آدمیان را سه گونه می توانید طبقه بندی کنید :
١. آدمی که اصلا از بی نهایت خبر ندارد . مشغولیت و مشغله ذهنی ( در این باب ) ندارد .
٢. کسانی که بی نهایت را ذهنا می شناسند . اینها فیلسوفانند . که فکری و ذهنی با آن تماس دارند و درباره آن بحث می کنند .
٣. آدمهایی که در بی نهایت زندگی می کنند .
اگر من و شما درک کنیم که در ازلیت هستیم ، در ابدیت هستیم ، در بی کرانگی زندگی می کنیم و این حجاب های زمان و مکان ، ما را محاصره نکرده باشند ، در واقع ما وارد یک حیات دیگری می شویم . همان که مولانا می گفت :
هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
بگذرد از حد جهان ، بی حد و اندازه شود
... تسلیم این بی نهایت شدن و در دل این بی نهایت زیستن و نشستن و از ثروت ها و شهرت ها و قدرت ها و از همه آنچه رنگ اینجایی و اکنونی دارد ( ولو به ظاهر طولانی و ماندگار باشد ) فراتر رفتن و این کف ها را دیدن و آب زیر آن را جستجو کردن ، این همان " واپسین دغدغه " آدمی است . از اینجاست که می شود گفت دینی بودن ِ آدمی آغاز می شود .
این را هم عرض می کنم که چنین تجربه ای از آن ِ همگان نیست از آن ِنوادری
#دغدغه_واپسین _یا #زندگی_در_بینهایت
از ويژگيهاى فرد ديندار است...
پُل تیلیش ( paul tillich ) که در الهیات پروتستانت ، مرد بسیار موثری است . این سخن از او مشهور است :
Ultimate concern of human beings
یعنی " واپسین دغدغه آدمیان " .
... امروز ممکن است دغدغه من این باشد که نهار چه بخورم . فردا " تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا " . پس فردا زمستان چه بپوشم . برای فلان میهمانی چکار کنم . برای مالیاتم چکار کنم . ... اینها همه دغدغه های آدمی اند . اما واپسین دغدغه های او نیستند . آخرین آنها نیستند . قدری فراتر می رویم . من دغدغه سلامت خود را دارم . ... فراتر می رویم . ممکن است من دغدغه مرگ خود را داشته باشم . آیا آمادگی دارم یا ندارم ؟ ... می توانم از این هم فراتر بروم . به سعادت خود بیاندیشم . که ممکن است حتی وراء مرگ هم برود . بیاندیشم آیا پس از مردن ، سعادتی دارم یا ندارم ؟ آیا معنایی دارد ؟ آیا حیاتی هم پس از مرگ هست یا نیست ؟ سعادتی و شقاوتی در آنجا تعریف می شود یا نمی شود ؟ ...
دین ، " واپسین دغدغه " های آدمی را تشکیل می دهد . بنابر این دین را با مفاهیم اخلاقی ِ ساده تعریف کردن و با احکام فقهی ِ ساده تعریف کردن ، از نظر ایشان تعریف درستی نیست . این ها می تواند جزو دین باشد اما آدم دیندار کسی نیست که دغدغه او اینها باشد . آدم دیندار کسی است که تا تَهِ کار را فکر کند . و به آخرین چیزهایی که ممکن است با حیات و سعادت او ارتباط داشته باشد بیاندیشد .
باری این ultimate concern ( واپسین و آخرین دغدغه ) های آدمی ... اگر کسی داشته باشد دیندار است . اگر نداشته باشد و همینطور دغدغه اش روزمرّگی باشد ، حقیقتش این آدم ، دینی ندارد .
روزمرّگی یعنی چه بخوریم ، امروز چکار کنیم ، امروز که تمام شد فردا و پس فردا چه کنیم ، برای دو ماه بعد خود برنامه مسافرتی بریزیم ... چنین آدمی ولو ظاهرا هم دیندار باشد و بگوید که دیندار است ... اما از دیدگاه یک فیلسوف این ، حالت و خصلت ِ یک آدم دیندار نیست . آدم ِ روز مره است . این دینداری نمی شود .
دینداری وقتی است که شما روزمرّگی نداشته باشید . اینکه امروز را به فردا برسانم . فردا را هم به پس فردا و بعد هم مرگی بیاید و سقَط شوم ! خداحافظ ! این زندگی ِ غیر دینی است اگر " دغدغه نهایی و واپسین " در وجود آدمی نباشد .
من می خواهم به فرمایش این بزرگوار چیزی را اضافه کنم یا شاید هم تعبیر دیگری از سخن آقای پل تیلیش است . آن اینکه آدم دیندار در " بی نهایت " زندگی می کند . با " بی نهایت " وصلت می کند . امور موقت ، امور مقطعی ، امور محدود او را اشباع نمی کند . می توان گفت این یک تعبیر دیگری است از سخن آقای تیلیش .
آدمی که ( ولو دیندار هم باشد ) به یک تحسینی که امروز از او می کنند ، به یک مقدار پول و یک مقدار سواد و علمی که امروز پیدا می کند ، دو تا دعوتی که این و آن از او می کنند ... فربه می شود ، این آدم ِ دینداری نیست . برای اینکه او به بی نهایت وصل نیست . ظرفیت ِ او با یک امر محدود و مختصر و محقری پُر می شود . من خیلی ها را دیده ام که برای یک کف زدن در یک جلسه خودشان را می کُشند . ... و تا شش روز اینها شارژند ! عیبی هم ندارد و ممکن است روانشناسها این توصیه ها را به شما بکنند . اما اینها زندگی ِ دینی نیست . اینها زیستن در جهان ِ بی نهایت نیست . اینها زیستن در همین امروز و اینجاست . ...
شما وقتی که دربند اینجا و اکنون هستید و با بی نهایت اتصال پیدا نکرده اید نمی شود گفت شما در یک جهان ِ دینی زندگی می کنید . یکی از حرف های خیلی خوب دکارت این است که می گوید من می خواهم بی نهایت را پیدا کنم تا خودم را به او تسلیم کنم .
آدمیان را سه گونه می توانید طبقه بندی کنید :
١. آدمی که اصلا از بی نهایت خبر ندارد . مشغولیت و مشغله ذهنی ( در این باب ) ندارد .
٢. کسانی که بی نهایت را ذهنا می شناسند . اینها فیلسوفانند . که فکری و ذهنی با آن تماس دارند و درباره آن بحث می کنند .
٣. آدمهایی که در بی نهایت زندگی می کنند .
اگر من و شما درک کنیم که در ازلیت هستیم ، در ابدیت هستیم ، در بی کرانگی زندگی می کنیم و این حجاب های زمان و مکان ، ما را محاصره نکرده باشند ، در واقع ما وارد یک حیات دیگری می شویم . همان که مولانا می گفت :
هین سخن تازه بگو تا دو جهان تازه شود
بگذرد از حد جهان ، بی حد و اندازه شود
... تسلیم این بی نهایت شدن و در دل این بی نهایت زیستن و نشستن و از ثروت ها و شهرت ها و قدرت ها و از همه آنچه رنگ اینجایی و اکنونی دارد ( ولو به ظاهر طولانی و ماندگار باشد ) فراتر رفتن و این کف ها را دیدن و آب زیر آن را جستجو کردن ، این همان " واپسین دغدغه " آدمی است . از اینجاست که می شود گفت دینی بودن ِ آدمی آغاز می شود .
این را هم عرض می کنم که چنین تجربه ای از آن ِ همگان نیست از آن ِنوادری
است كه این تجربه را با دیگران در میان میگذارند . مانند کسی است که چراغی را می افروزد و به میان جمع می آورد تا دیگران را هم روشن کند . با دیگران هم درمیان میگذارند تا حیات آنها هم دینی بشود . با بی نهایت آشنا شوند . به بی نهایت گره بخورند . و بعد هم هر کسی راهی را انتخاب خواهد کرد . و از این بی نهایت حظی و بهره ای خواهد برد ...
برگرفته از : سلوک دیندارانه در جهان مدرن
#دکتر سروش
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴
برگرفته از : سلوک دیندارانه در جهان مدرن
#دکتر سروش
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔴