@flith کانال پروازفکرواندیشه
#برشی_از_کتاب
اغلب اوقات-و شاید همیشه-وقتی کسی رادوست می داریم او را بخاطر چیزی که واقعا هست دوست نداریم ،او در حقیقت شخصیت آرمانی دنیای خیالی ذهن ماست که رنگ واقعیت گرفته و تجسد پیدا کرده. به عبارتی ما در مورد شخصیت او دچار سوء تفاهم شده ایم به اشتباه تصویری خیالی از شخصیت او در ذهنمان خلق کردیم .این گونه است که وقتی در می یابیم که اشتباه کرده ایم عشق به نفرت و محبت به خشونت تبدیل می شود. برای یک معشوق هیچ چیزی خطرناکتر و مرگبارتر از این نیست که عاشقش نه برای آن چه که هست، بلکه برای آن چه که ایده آل ذهنی اوست دوستش داشته باشد.
#ژیژک_درباره_سرگیجه_هیچکاک.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#برشی_از_کتاب
اغلب اوقات-و شاید همیشه-وقتی کسی رادوست می داریم او را بخاطر چیزی که واقعا هست دوست نداریم ،او در حقیقت شخصیت آرمانی دنیای خیالی ذهن ماست که رنگ واقعیت گرفته و تجسد پیدا کرده. به عبارتی ما در مورد شخصیت او دچار سوء تفاهم شده ایم به اشتباه تصویری خیالی از شخصیت او در ذهنمان خلق کردیم .این گونه است که وقتی در می یابیم که اشتباه کرده ایم عشق به نفرت و محبت به خشونت تبدیل می شود. برای یک معشوق هیچ چیزی خطرناکتر و مرگبارتر از این نیست که عاشقش نه برای آن چه که هست، بلکه برای آن چه که ایده آل ذهنی اوست دوستش داشته باشد.
#ژیژک_درباره_سرگیجه_هیچکاک.
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
دید موسی یک شبانی را براه
کو همی‌گفت ای گزیننده اله
تو کجایی تا شوم من چاکرت
چارقت دوزم کنم شانه سرت
جامه‌ات شویم شپشهاات کشم
شیر پیشت آورم ای محتشم
دستکت بوسم بمالم پایکت
وقت خواب آید بروبم جایکت
ای فدای تو همه بزهای من
ای بیادت هیهی و هیهای من
این نمط بیهوده می‌گفت آن شبان
گفت موسی با کی است این ای فلان
گفت با آنکس که ما را آفرید
این زمین و چرخ ازو آمد پدید
گفت موسی های بس مدبر شدی
خود مسلمان ناشده کافر شدی
این چه ژاژست این چه کفرست و فشار
پنبه‌ای اندر دهان خود فشار
گند کفر تو جهان را گنده کرد
کفر تو دیبای دین را ژنده کرد
چارق و پاتابه لایق مر تراست
آفتابی را چنینها کی رواست
گر نبندی زین سخن تو حلق را
آتشی آید بسوزد خلق را
آتشی گر نامدست این دود چیست
جان سیه گشته روان مردود چیست
گر همی‌دانی که یزدان داورست
ژاژ و گستاخی ترا چون باورست
دوستی بی‌خرد خود دشمنیست
حق تعالی زین چنین خدمت غنیست
و.......
گفت اى موسى دهانم دوختى
و ز پشيمانى تو جانم سوختى
جامه را بدريد و آهى كرد تفت
سر نهاد اندر بيابانى و رفت
وحى آمد سوى موسى از خدا
بنده ى ما را ز ما كردى جدا
تو براى وصل كردن آمدى
نى براى فصل كردن آمدى
تا توانى پا منه اندر فراق
أبغض الأشياء عندي الطلاق
هر كسى را سيرتى بنهاده ام
هر كسي را اصطلاحى داده ام
در حق او مدح و در حق تو ذم
در حق او شهد و در حق تو سم
ما برى از پاك و ناپاكى همه
از گران جانى و چالاكى همه
من نكردم امر تا سودى كنم
بلكه تا بر بندگان جودى كنم
هندوان را اصطلاح هند مدح
سنديان را اصطلاح سند مدح
من نگردم پاك از تسبيحشان
پاك هم ايشان شوند و در فشان
ما زبان را ننگريم و قال را
ما روان را بنگريم و حال را
و........
بعد از آن در سر موسى حق نهفت
رازهايى كان نمى آيد به گفت
بر دل موسى سخنها ريختند
ديدن و گفتن به هم آميختند
چند بى خود گشت و چند آمد به خود
و........
عاقبت دريافت او را و بديد گفت
مژده ده كه دستورى رسيد
هيچ آدابى و ترتيبى مجو
هر چه مى خواهد دل تنگت بگو
كفر تو دين است و دينت نور جان
ايمنى و ز تو جهانى در امان
ای معاف يَفْعَلُ اللَّهُ ما يشاء
بی محابا رو زبان را بر گشا
گفت اى موسى از آن بگذشته ام
من كنون در خون دل آغشته ام
من ز سدره ى منتهى بگذشته ام
صد هزاران ساله ز آن سو رفته ام
تازيانه بر زدى اسبم بگشت
گنبدى كرد و ز گردون بر گذشت
محرم ناسوت ما لاهوت باد
آفرين بر دست و بر بازوت باد
#مولانا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
دید موسی یک شبانی را براه
کو همی‌گفت ای گزیننده اله
تو کجایی تا شوم من چاکرت
چارقت دوزم کنم شانه سرت
جامه‌ات شویم شپشهاات کشم
شیر پیشت آورم ای محتشم
دستکت بوسم بمالم پایکت
وقت خواب آید بروبم جایکت
ای فدای تو همه بزهای من
ای بیادت هیهی و هیهای من
این نمط بیهوده می‌گفت آن شبان
گفت موسی با کی است این ای فلان
گفت با آنکس که ما را آفرید
این زمین و چرخ ازو آمد پدید
گفت موسی های بس مدبر شدی
خود مسلمان ناشده کافر شدی
این چه ژاژست این چه کفرست و فشار
پنبه‌ای اندر دهان خود فشار
گند کفر تو جهان را گنده کرد
کفر تو دیبای دین را ژنده کرد
چارق و پاتابه لایق مر تراست
آفتابی را چنینها کی رواست
گر نبندی زین سخن تو حلق را
آتشی آید بسوزد خلق را
آتشی گر نامدست این دود چیست
جان سیه گشته روان مردود چیست
گر همی‌دانی که یزدان داورست
ژاژ و گستاخی ترا چون باورست
دوستی بی‌خرد خود دشمنیست
حق تعالی زین چنین خدمت غنیست
و.......
گفت اى موسى دهانم دوختى
و ز پشيمانى تو جانم سوختى
جامه را بدريد و آهى كرد تفت
سر نهاد اندر بيابانى و رفت
وحى آمد سوى موسى از خدا
بنده ى ما را ز ما كردى جدا
تو براى وصل كردن آمدى
نى براى فصل كردن آمدى
تا توانى پا منه اندر فراق
أبغض الأشياء عندي الطلاق
هر كسى را سيرتى بنهاده ام
هر كسي را اصطلاحى داده ام
در حق او مدح و در حق تو ذم
در حق او شهد و در حق تو سم
ما برى از پاك و ناپاكى همه
از گران جانى و چالاكى همه
من نكردم امر تا سودى كنم
بلكه تا بر بندگان جودى كنم
هندوان را اصطلاح هند مدح
سنديان را اصطلاح سند مدح
من نگردم پاك از تسبيحشان
پاك هم ايشان شوند و در فشان
ما زبان را ننگريم و قال را
ما روان را بنگريم و حال را
و........
بعد از آن در سر موسى حق نهفت
رازهايى كان نمى آيد به گفت
بر دل موسى سخنها ريختند
ديدن و گفتن به هم آميختند
چند بى خود گشت و چند آمد به خود
و........
عاقبت دريافت او را و بديد گفت
مژده ده كه دستورى رسيد
هيچ آدابى و ترتيبى مجو
هر چه مى خواهد دل تنگت بگو
كفر تو دين است و دينت نور جان
ايمنى و ز تو جهانى در امان
ای معاف يَفْعَلُ اللَّهُ ما يشاء
بی محابا رو زبان را بر گشا
گفت اى موسى از آن بگذشته ام
من كنون در خون دل آغشته ام
من ز سدره ى منتهى بگذشته ام
صد هزاران ساله ز آن سو رفته ام
تازيانه بر زدى اسبم بگشت
گنبدى كرد و ز گردون بر گذشت
محرم ناسوت ما لاهوت باد
آفرين بر دست و بر بازوت باد
#مولانا
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
بی شک تمامی ما داستان موسی و شبان را در دفتر دوم مثنوی خوانده ایم.
در این داستان، موسی در گذر از راهی، چوپانی را میبیند که اینگونه مشغول مناجات با خدای خویش است :
ای خدا کجایی که من چاکرت شوم؟ کجایی که سرت را شانه کنم و جامه ات را بشویم؟ کجایی که شپش های تنت را بکشم و شیر گرم برایت بیاورم و....
موسی با شنیدن سخنان شبان در خشم می شود و او را مورد عتاب قرار میدهد:
این چه ژاژ است، این چه کفر است و فُشار
پنبه ای اندر دهان خود فشار
سرزنش موسی، چوپان را آشفته حال و پریشان میکند.
در همین اثنا، از جانب حق به موسی وحی میشود که این چه خشم و عتابی بود؟ تو بنده مرا از من جدا کردی.
تو برای وصل کردن آمدی
یا برای فصل کردن آمدی؟
سپس اسرار و سخن ها در جان موسی ریختند، موسی سرگشته و پشیمان از کار خود به دنبال چوپان می رود و عذر تقصیر می خواهد.
عاقبت دریافت او را و بدید
گفت مژده ده که دستوری رسید
هیچ آدابی و ترتیبی مجو
هر چه می خواهد دل تنگت بگو
کفر تو دین است و دینت نور جان
ایمنی وز تو جهانی در امان
اما شبان که حقیقت هستی را دریافته بود می گوید ای موسی از همه آنچه تو می گویی من رسته ام و عتاب تو باعث شد من از مرتبه ناسوتی خود بگذرم و جایگاه حقیقی خودم را دریابم.
حال من اکنون برون از گفتن است
این چه می گویم نه احوال من است
#لیلا_بهزادی_نژاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
بی شک تمامی ما داستان موسی و شبان را در دفتر دوم مثنوی خوانده ایم.
در این داستان، موسی در گذر از راهی، چوپانی را میبیند که اینگونه مشغول مناجات با خدای خویش است :
ای خدا کجایی که من چاکرت شوم؟ کجایی که سرت را شانه کنم و جامه ات را بشویم؟ کجایی که شپش های تنت را بکشم و شیر گرم برایت بیاورم و....
موسی با شنیدن سخنان شبان در خشم می شود و او را مورد عتاب قرار میدهد:
این چه ژاژ است، این چه کفر است و فُشار
پنبه ای اندر دهان خود فشار
سرزنش موسی، چوپان را آشفته حال و پریشان میکند.
در همین اثنا، از جانب حق به موسی وحی میشود که این چه خشم و عتابی بود؟ تو بنده مرا از من جدا کردی.
تو برای وصل کردن آمدی
یا برای فصل کردن آمدی؟
سپس اسرار و سخن ها در جان موسی ریختند، موسی سرگشته و پشیمان از کار خود به دنبال چوپان می رود و عذر تقصیر می خواهد.
عاقبت دریافت او را و بدید
گفت مژده ده که دستوری رسید
هیچ آدابی و ترتیبی مجو
هر چه می خواهد دل تنگت بگو
کفر تو دین است و دینت نور جان
ایمنی وز تو جهانی در امان
اما شبان که حقیقت هستی را دریافته بود می گوید ای موسی از همه آنچه تو می گویی من رسته ام و عتاب تو باعث شد من از مرتبه ناسوتی خود بگذرم و جایگاه حقیقی خودم را دریابم.
حال من اکنون برون از گفتن است
این چه می گویم نه احوال من است
#لیلا_بهزادی_نژاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
در این داستان به ظاهر ساده، نکته های بس عمیقی نهفته است.
یکی از بنیادی ترین مفاهیمی که در اثناء داستان بیان می شود، خدا پنداری شخصی است.
یعنی هر فرد تصویری که از خدای خود دارد، تصویری از خویشتن خویش است منتها کمی بزرگتر.
خداوند داری دو گونه صفات جلالی و جمالی می باشد.
صفات جلالی خداوند، بیانگر صفاتی است که تعلق به قهر و غضب الهی دارد و صفات جمالی خداوند بیانگر الطاف و بخشش های خداوند است.
با نگاهی ساده به اطراف خود خواهیم دید که بسیاری از افراد که روحیه قهری دارند در برخورد با خداوند نیز بیشتر بر صفات جلالی او تکیه می کنند. اینان بیشتر تصویرگران جهنم هستند و خشم و غضب الهی را بسیار بزرگتر از خشم و غضب خود می بینند.
در مقابل افرادی که روحیه ای سرشار از عشق و لطف دارند خدا را از منظر جمالی او می بینند. اینان پروردگار را کریم مطلق می دانند منتها کرم خدا را بزرگتر از کرم خود می شناسند.
مولانا در این داستان با بیان این نکته، سعی در بیان این مهم دارد که خداوند ورای تصورات ماست. او نه در تصورات موسی که فرستاده اوست می گنجد و نه در تصورات شبان که نماینده قشر ساده و عامی است و هر کس بر شیوه و سلوک خود، سعی در شناخت خدا و ستایش او دارد.
الطرق الی الله بعدد نفوس الخلایق
راه های رسیدن به خدا، به عدد آدمیان است.
ما بری از پاک و ناپاکی همه
از گرانجانی و چالاکی همه
من نکردم امر تا سودی کنم
بلکه تا بر بندگان جودی کنم
هندوان را اصطلاح هند مدح
سندیان را اصطلاح سند مدح
من نگردم پاک از تسبیحشان
پاک هم ایشان شوند و درفشان
ما زبان را ننگریم و قال را
ما روان را بنگریم و حال را
#لیلا_بهزادی_نژاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
در این داستان به ظاهر ساده، نکته های بس عمیقی نهفته است.
یکی از بنیادی ترین مفاهیمی که در اثناء داستان بیان می شود، خدا پنداری شخصی است.
یعنی هر فرد تصویری که از خدای خود دارد، تصویری از خویشتن خویش است منتها کمی بزرگتر.
خداوند داری دو گونه صفات جلالی و جمالی می باشد.
صفات جلالی خداوند، بیانگر صفاتی است که تعلق به قهر و غضب الهی دارد و صفات جمالی خداوند بیانگر الطاف و بخشش های خداوند است.
با نگاهی ساده به اطراف خود خواهیم دید که بسیاری از افراد که روحیه قهری دارند در برخورد با خداوند نیز بیشتر بر صفات جلالی او تکیه می کنند. اینان بیشتر تصویرگران جهنم هستند و خشم و غضب الهی را بسیار بزرگتر از خشم و غضب خود می بینند.
در مقابل افرادی که روحیه ای سرشار از عشق و لطف دارند خدا را از منظر جمالی او می بینند. اینان پروردگار را کریم مطلق می دانند منتها کرم خدا را بزرگتر از کرم خود می شناسند.
مولانا در این داستان با بیان این نکته، سعی در بیان این مهم دارد که خداوند ورای تصورات ماست. او نه در تصورات موسی که فرستاده اوست می گنجد و نه در تصورات شبان که نماینده قشر ساده و عامی است و هر کس بر شیوه و سلوک خود، سعی در شناخت خدا و ستایش او دارد.
الطرق الی الله بعدد نفوس الخلایق
راه های رسیدن به خدا، به عدد آدمیان است.
ما بری از پاک و ناپاکی همه
از گرانجانی و چالاکی همه
من نکردم امر تا سودی کنم
بلکه تا بر بندگان جودی کنم
هندوان را اصطلاح هند مدح
سندیان را اصطلاح سند مدح
من نگردم پاک از تسبیحشان
پاک هم ایشان شوند و درفشان
ما زبان را ننگریم و قال را
ما روان را بنگریم و حال را
#لیلا_بهزادی_نژاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
دیگر مهم اینکه، با نگاهی اجمالی به نظر می آید که مرتبه موسی به عنوان نبی خدا برتر از شبان که فردی عامی است، باشد.
موسی گرفتار ظاهر شریعت است. او با غره شدن بر ایمان خود، مناجات شبان را در قیاس با مناجات های خود بی ارزش و چه بسا کفرآمیز می داند. موسی در نقش مشاهده گر، رفتار چوپان را در موقعیت خاصی ارزیابی می کند، و با توجه به فقدان پیش زمینه شناخت، ارزیابی دقیقی از او ندارد.
همه سعی موسی این است که از طریق الگو پردازی، شبان را بر اساس آرمان های ذهنی خود، هدایت کند اما از جهتی حضور شبان واجب بود که پرده ها از پیش چشم موسی بازگیرند و اسرارها در گوش جان او گویند. بنابراین شبان مقامی بالاتر از موسی دارد. او بنا بر اصل اراده آزاد، ندانسته نقطه کلیدی هدایت موسی شده است و در واقع پیر راهیست که خود از آن بی خبر است.
شبان بر اساس هدف فطری کمال طلبی، به سمت یکپارچگی با هستی گرایش داشت و عتاب موسی، او را که مجذوب سالک بود، دل شکسته کرد و همین عتاب باعث شد که او با گذر از مرحله ناسوتی به حقیقت هستی راه یابد و آشنای اسرار گردد.
گفت ای موسی از آن بگذشته‌ام
من کنون در خون دل آغشته‌ام
من ز سدرهٔ منتهی بگذشته‌ام
صد هزاران ساله زان سو رفته‌ام
تازیانه بر زدی اسپم بگشت
گنبدی کرد و ز گردون بر گذشت
محرم ناسوت ما لاهوت باد
آفرین بر دست و بر بازوت باد
مولانا در این داستان به زیبایی باطن را در مقابل ظاهر قرار می دهد و می فهماند که حقیقت امور از درک ما خارج است. او سعی دارد بگوید با پرهیز از قضاوت و قیاس از خود، بر الگوی منحصر به فرد زندگی خودمان تمرکز کنیم تا به غایت آرمانی دست پیدا کنیم.
#لیلا_بهزادی_نژاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
دیگر مهم اینکه، با نگاهی اجمالی به نظر می آید که مرتبه موسی به عنوان نبی خدا برتر از شبان که فردی عامی است، باشد.
موسی گرفتار ظاهر شریعت است. او با غره شدن بر ایمان خود، مناجات شبان را در قیاس با مناجات های خود بی ارزش و چه بسا کفرآمیز می داند. موسی در نقش مشاهده گر، رفتار چوپان را در موقعیت خاصی ارزیابی می کند، و با توجه به فقدان پیش زمینه شناخت، ارزیابی دقیقی از او ندارد.
همه سعی موسی این است که از طریق الگو پردازی، شبان را بر اساس آرمان های ذهنی خود، هدایت کند اما از جهتی حضور شبان واجب بود که پرده ها از پیش چشم موسی بازگیرند و اسرارها در گوش جان او گویند. بنابراین شبان مقامی بالاتر از موسی دارد. او بنا بر اصل اراده آزاد، ندانسته نقطه کلیدی هدایت موسی شده است و در واقع پیر راهیست که خود از آن بی خبر است.
شبان بر اساس هدف فطری کمال طلبی، به سمت یکپارچگی با هستی گرایش داشت و عتاب موسی، او را که مجذوب سالک بود، دل شکسته کرد و همین عتاب باعث شد که او با گذر از مرحله ناسوتی به حقیقت هستی راه یابد و آشنای اسرار گردد.
گفت ای موسی از آن بگذشته‌ام
من کنون در خون دل آغشته‌ام
من ز سدرهٔ منتهی بگذشته‌ام
صد هزاران ساله زان سو رفته‌ام
تازیانه بر زدی اسپم بگشت
گنبدی کرد و ز گردون بر گذشت
محرم ناسوت ما لاهوت باد
آفرین بر دست و بر بازوت باد
مولانا در این داستان به زیبایی باطن را در مقابل ظاهر قرار می دهد و می فهماند که حقیقت امور از درک ما خارج است. او سعی دارد بگوید با پرهیز از قضاوت و قیاس از خود، بر الگوی منحصر به فرد زندگی خودمان تمرکز کنیم تا به غایت آرمانی دست پیدا کنیم.
#لیلا_بهزادی_نژاد
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴افغان
#افغان/افغانی: اهل کشور افغانستان را باید «افغان» بنامیم و نه «افغانی»، چنانکه اهل کشور ترکیه و استان کردستان را ترک یا کرد می‌نامیم و نه ترکی و کردی. البته افغانی نیز واژه‌ی صحیحی است، ولی نه به معنای «اهل افغانستان»، بلکه به معنای «منسوب به افغانها» یا «ساخته‌ی افغانها». مثلاً «رسوم افغانی» یا «فراورده‌های افغانی». واحد پول افغانستان نیز افغانی نامیده میشود.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#غلط_ننویسیم
🔴افغان
#افغان/افغانی: اهل کشور افغانستان را باید «افغان» بنامیم و نه «افغانی»، چنانکه اهل کشور ترکیه و استان کردستان را ترک یا کرد می‌نامیم و نه ترکی و کردی. البته افغانی نیز واژه‌ی صحیحی است، ولی نه به معنای «اهل افغانستان»، بلکه به معنای «منسوب به افغانها» یا «ساخته‌ی افغانها». مثلاً «رسوم افغانی» یا «فراورده‌های افغانی». واحد پول افغانستان نیز افغانی نامیده میشود.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
به مجنون گفت روزی عیب جویی
که پیدا کن به از لیلی نکویی
که لیلی گر چه در چشم تو حوریست
به هر جزوی ز حسن او قصوریست
ز حرف عیب‌جو مجنون برآشفت
در آن آشفتگی خندان شد و گفت
اگر در دیدهٔ مجنون نشینی
به غیر از خوبی لیلی نبینی
تو کی دانی که لیلی چون نکویی است
کزو چشمت همین بر زلف و روی است
تو قد بینی و مجنون جلوه ناز
تو چشم و او نگاه ناوک انداز
تو مو بینی و مجنون پیچش مو
تو ابرو، او اشارت‌های ابرو
دل مجنون ز شکر خنده خونست
تو لب می‌بینی و دندان که چونست
کسی کاو را تو لیلی کرده‌ای نام
نه آن لیلی‌ست کز من برده آرام
اگر می‌بود لیلی بد نمی‌بود
ترا رد کردن او حد نمی‌بود
مزاج عشق بس مشکل پسند است
قبول عشق برجایی بلند است
#وحشی_بافقی
#فرهاد_و_شیرین
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
به مجنون گفت روزی عیب جویی
که پیدا کن به از لیلی نکویی
که لیلی گر چه در چشم تو حوریست
به هر جزوی ز حسن او قصوریست
ز حرف عیب‌جو مجنون برآشفت
در آن آشفتگی خندان شد و گفت
اگر در دیدهٔ مجنون نشینی
به غیر از خوبی لیلی نبینی
تو کی دانی که لیلی چون نکویی است
کزو چشمت همین بر زلف و روی است
تو قد بینی و مجنون جلوه ناز
تو چشم و او نگاه ناوک انداز
تو مو بینی و مجنون پیچش مو
تو ابرو، او اشارت‌های ابرو
دل مجنون ز شکر خنده خونست
تو لب می‌بینی و دندان که چونست
کسی کاو را تو لیلی کرده‌ای نام
نه آن لیلی‌ست کز من برده آرام
اگر می‌بود لیلی بد نمی‌بود
ترا رد کردن او حد نمی‌بود
مزاج عشق بس مشکل پسند است
قبول عشق برجایی بلند است
#وحشی_بافقی
#فرهاد_و_شیرین
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
درنگی در دوره مصدق
پس از خیزش ۳۰ تیر ، تنها فردی در کشور که می توانست با شاه چنان رفتار بزرگوارانه ای داشته باشد، دکتر مصدق بود- دگرگونی نام وزارت جنگ
در تهران دست کم ۱۷ نفرکشته وعده زیادی زخمی شدند. شاه که در نقشه اش با شکست روبه رو شده بود، در ساعت ٤ بعدازظهر از قوام خواست تا استعفا کند و بار دیگر مصدق را به نخست وزیری منصوب نمود. یکی ازدلایل این تعجیل شاه آن بود که بنا به گزارش های رسیده افسران میهن پرست ارتش خاصه در نیروی هوای آماده شورش شده بودند.
مصدق در بازگشت به قدرت در اوج محبوبیت و اقتدار بود؛ خاصه آنکه روزبعد ازلاهه خبررسید که رای دیوان به نفع ایران بوده است. با شاه رفتاری بزرگوارانه داشت، و او در سراسر کشور تنها فردی بود که می توانست چنان رفتاری داشته باشد. مصدق بدین وسیله درصدد ترمیم اعتبار از دست رفته شاه برآمد. حالا لحظه ای بود که مصدق می توانست برای همیشه ازشر شاه خلاص شود اما به رغم رفتارخصمانه شاه اوچنان برنامه ای نداشت.
مصدق برای آسودگی خیال شاه شرحی بدین مضمون را پشت قرآنی نوشت و برای شاه فرستاد: : «دشمن قرآن باشم اگر بخواهم بر خلاف قانون اساسی عمل کنم و همچنین اگر قانون اساسی را نقض کنند و رژیم مملکت را تغییر دهند ، من ریاست جمهور را قبول نمایم. »
مصدق وزارت جنگ را با نام جدید وزارت دفاع ملی در اختیار گرفت و ازشاه خواست سه امیرارتشی مورد اعتماد را به عنوان مشاور ویژه به وی معرفی نماید. اما شاه، بریتانیا-و حالا ایالات متحده-دست از توطئه ها برنداشته بودند؛ برعکس از این پس فکرشان متوجه کودتا علیه دولت مصدق شد وخیلی زود سپهبد زاهدی را رهبراین توطئه ساختند. یک سال طول کشید تا در انجام این نقشه موفق شوند.
خاطرات و تالمات دکتر مصدق به قلم دکتر محمد مصدق- به کوشش ایرج افشار ص ۲۶۰
مصدق و نبرد قدرت- همایون کاتوزیان، ص ۲۳۵-۲۳۶
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
درنگی در دوره مصدق
پس از خیزش ۳۰ تیر ، تنها فردی در کشور که می توانست با شاه چنان رفتار بزرگوارانه ای داشته باشد، دکتر مصدق بود- دگرگونی نام وزارت جنگ
در تهران دست کم ۱۷ نفرکشته وعده زیادی زخمی شدند. شاه که در نقشه اش با شکست روبه رو شده بود، در ساعت ٤ بعدازظهر از قوام خواست تا استعفا کند و بار دیگر مصدق را به نخست وزیری منصوب نمود. یکی ازدلایل این تعجیل شاه آن بود که بنا به گزارش های رسیده افسران میهن پرست ارتش خاصه در نیروی هوای آماده شورش شده بودند.
مصدق در بازگشت به قدرت در اوج محبوبیت و اقتدار بود؛ خاصه آنکه روزبعد ازلاهه خبررسید که رای دیوان به نفع ایران بوده است. با شاه رفتاری بزرگوارانه داشت، و او در سراسر کشور تنها فردی بود که می توانست چنان رفتاری داشته باشد. مصدق بدین وسیله درصدد ترمیم اعتبار از دست رفته شاه برآمد. حالا لحظه ای بود که مصدق می توانست برای همیشه ازشر شاه خلاص شود اما به رغم رفتارخصمانه شاه اوچنان برنامه ای نداشت.
مصدق برای آسودگی خیال شاه شرحی بدین مضمون را پشت قرآنی نوشت و برای شاه فرستاد: : «دشمن قرآن باشم اگر بخواهم بر خلاف قانون اساسی عمل کنم و همچنین اگر قانون اساسی را نقض کنند و رژیم مملکت را تغییر دهند ، من ریاست جمهور را قبول نمایم. »
مصدق وزارت جنگ را با نام جدید وزارت دفاع ملی در اختیار گرفت و ازشاه خواست سه امیرارتشی مورد اعتماد را به عنوان مشاور ویژه به وی معرفی نماید. اما شاه، بریتانیا-و حالا ایالات متحده-دست از توطئه ها برنداشته بودند؛ برعکس از این پس فکرشان متوجه کودتا علیه دولت مصدق شد وخیلی زود سپهبد زاهدی را رهبراین توطئه ساختند. یک سال طول کشید تا در انجام این نقشه موفق شوند.
خاطرات و تالمات دکتر مصدق به قلم دکتر محمد مصدق- به کوشش ایرج افشار ص ۲۶۰
مصدق و نبرد قدرت- همایون کاتوزیان، ص ۲۳۵-۲۳۶
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#انتقادات_شاه_به_مصدق
باید دید مصدق از خصایصی که لازمۀ یک نفر سیاستمدار حقیقی است چه کم داشت. اولا اطلاعات عمومی او بسیار ناچیز بود و این مساله همیشه مرا به حیرت می‌انداخت. زیرا هر چند در خارجه تحصیل کرده بود از سایر کشورهای جهان تقریبا هیچ اطلاعاتی نداشت و نقطه ضعف او مخصوصا در مسائل اقتصادی بود. من به هیچ وجه داعیه تخصص در علم اقتصاد ندارم ولی هرچه بوده است توانسته‌ام حقایق کلی و اصول اقتصاد ملی و بین المللی را فرا گیرم و از نظر مقام سلطنت نیز همیشه با عدۀ کثیری از ماموران دولتی که دارای سوابق و عقاید اقتصادی و سیاسی متفاوت بودند تماس داشته‌ام و با کمال صداقت باید بگویم کمتر کسی را دیده‌ام که عهده‌دار مقام و مسئولیتی باشد و مانند مصدق از اصول بدوی مقدماتی تولید و تجارت بی‌اطلاع باشد. این امر واقعا برای من تعجب‌آور بود. چون مصدق شخص کودنی نبود و تا حدی اهل مطالعه به حساب می آمد. باید علت بی‌اطلاعی او را در امور اقتصادی حمل بر آن کرد که وی همیشه چنان در چنگال طغیان‌های روحی خود اسیر بود که نمی‌توانست به طور عمقی و عملی یک مساله اقتصادی را مورد مطالعه قرار داده.
پاسخ مصدق:
اطلاعات و معلومات شاهنشاه در امور اقتصادی سبب شد توازنی که در زمان تصدی من بین صادرات و واردات کشور برقرار شده بود از بین برود و رقم واردات پنج برابر صادرات شود بدین قرار:
واردات
سال 1332 که اینجانب متصدی بودم 5 میلیارد ریال
سال 1333 روی معلومات شاهنشاه 7 میلیارد ریال
سال 1334 روی معلومات شاهنشاه 9 میلیارد ریال
سال 1335 روی معلومات شاهنشاه 20 میلیارد ریال
سال 1336 روی معلومات شاهنشاه 25 میلیارد ریال
سال 1337 روی معلومات شاهنشاه 33 میلیارد ریال
سال 1338 روی معلومات شاهنشاه 41 میلیارد ریال
صادرات به استثنای نفت
سال 1332 که اینجانب متصدی بودم 48 میلیارد ریال
سال 1333 روی معلومات شاهنشاه 10 میلیارد ریال
سال 1334 روی معلومات شاهنشاه 8 میلیارد ریال
سال 1338 روی معلومات شاهنشاه 7 میلیارد ریال
نشر اسکناس
در اواخر سال 1331که اینجانب در راس امور بودم میزان اسکناس که منتشر شده بود به هفت میلیارد و هشتصد میلیون ریال بالغ می‌گردید ولی اکنون بالغ بر یازده میلیارد شده است.
تمامي مطالب #انتقادات_شاه_به_مصدق از بخش سوم كتاب خاطرات و تالمات دكتر مصدق استخراج شده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#انتقادات_شاه_به_مصدق
باید دید مصدق از خصایصی که لازمۀ یک نفر سیاستمدار حقیقی است چه کم داشت. اولا اطلاعات عمومی او بسیار ناچیز بود و این مساله همیشه مرا به حیرت می‌انداخت. زیرا هر چند در خارجه تحصیل کرده بود از سایر کشورهای جهان تقریبا هیچ اطلاعاتی نداشت و نقطه ضعف او مخصوصا در مسائل اقتصادی بود. من به هیچ وجه داعیه تخصص در علم اقتصاد ندارم ولی هرچه بوده است توانسته‌ام حقایق کلی و اصول اقتصاد ملی و بین المللی را فرا گیرم و از نظر مقام سلطنت نیز همیشه با عدۀ کثیری از ماموران دولتی که دارای سوابق و عقاید اقتصادی و سیاسی متفاوت بودند تماس داشته‌ام و با کمال صداقت باید بگویم کمتر کسی را دیده‌ام که عهده‌دار مقام و مسئولیتی باشد و مانند مصدق از اصول بدوی مقدماتی تولید و تجارت بی‌اطلاع باشد. این امر واقعا برای من تعجب‌آور بود. چون مصدق شخص کودنی نبود و تا حدی اهل مطالعه به حساب می آمد. باید علت بی‌اطلاعی او را در امور اقتصادی حمل بر آن کرد که وی همیشه چنان در چنگال طغیان‌های روحی خود اسیر بود که نمی‌توانست به طور عمقی و عملی یک مساله اقتصادی را مورد مطالعه قرار داده.
پاسخ مصدق:
اطلاعات و معلومات شاهنشاه در امور اقتصادی سبب شد توازنی که در زمان تصدی من بین صادرات و واردات کشور برقرار شده بود از بین برود و رقم واردات پنج برابر صادرات شود بدین قرار:
واردات
سال 1332 که اینجانب متصدی بودم 5 میلیارد ریال
سال 1333 روی معلومات شاهنشاه 7 میلیارد ریال
سال 1334 روی معلومات شاهنشاه 9 میلیارد ریال
سال 1335 روی معلومات شاهنشاه 20 میلیارد ریال
سال 1336 روی معلومات شاهنشاه 25 میلیارد ریال
سال 1337 روی معلومات شاهنشاه 33 میلیارد ریال
سال 1338 روی معلومات شاهنشاه 41 میلیارد ریال
صادرات به استثنای نفت
سال 1332 که اینجانب متصدی بودم 48 میلیارد ریال
سال 1333 روی معلومات شاهنشاه 10 میلیارد ریال
سال 1334 روی معلومات شاهنشاه 8 میلیارد ریال
سال 1338 روی معلومات شاهنشاه 7 میلیارد ریال
نشر اسکناس
در اواخر سال 1331که اینجانب در راس امور بودم میزان اسکناس که منتشر شده بود به هفت میلیارد و هشتصد میلیون ریال بالغ می‌گردید ولی اکنون بالغ بر یازده میلیارد شده است.
تمامي مطالب #انتقادات_شاه_به_مصدق از بخش سوم كتاب خاطرات و تالمات دكتر مصدق استخراج شده است.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
دکتر مصدق و مجلسی که نمایندگان آن به وسیله سرویس های جاسوسی بیگانه خریده شده بودند.
هندرسن [سفیر آمریکا] گزارش آخرین مذاکره میان خود و دکترمصدق را[از قول دکتر مصدق] اینگونه بیان می کند:
«انگلیسی ها سی نفر از وکلا را خرید بودند. از چهل نفر باقی هم ده نفر دیگر را می شد با پرداخت یکصد هزارتومان بخرند و او وقتی ازجریان اطلاع حاصل کرد که معامله داشت به پایان می رسید ودراین مرحله با خود گفت مجلسی که ازسوی انگلیسی ها خریداری شده باشد به درد ملت ایران نمی خورد.»
اسناد سیا حکایت ازآن دارد که ماجرا مخلوق توهم مصدق نبوده و واقعیت داشته است. درطرح لندن (پیوست ب) آمده است که برای زمینه سازی سقوط مصدق تعدادی از نمایندگان مجلس را خریداری خواهند کرد. درآن زمانکه طرح مزبورتنظیم می شد زاهدی درمجلس بست نشسته بود. تنظیم کنندگان طرح می گویند این بست نشینی برای زاهدی موقعیتی ممتاز فراهم کرده است که بتواند با نمایندگان مجلس تماس بگیرد. بنابراین « به دنبال دریافت فهرست نمایندگان به همراه مبالغ لازم برای خرید هرکدام» باید اقدام شود. طراحان کودتا برآورد می کنند که دست کم سی تن از نمایندگان اگر احساس کنند که اکثریت را خواهند برد «آماده اند علیه مصدق رای بدهند».
تاریخچه عملیات پنهانی سیا دربخش چهارم ازگزارش تفصیلی آورده است که «در ۲۰ماه مه ۱۹۵۳ (۳۱ اردیبهشت) به ستاد سیا درتهران اجازه داده شد تا هرهفته یک میلیون ریال (نود ریال دربرابرهردلار) برای خریدن نمایندگان مجلس هزینه کند.»
خواب های آشفته نفت، دکتر مصدق و نهضت ملی ایران- محمدعلی موحد-جلد دوم- ص ۹۶۰-۹۶۱
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
دکتر مصدق و مجلسی که نمایندگان آن به وسیله سرویس های جاسوسی بیگانه خریده شده بودند.
هندرسن [سفیر آمریکا] گزارش آخرین مذاکره میان خود و دکترمصدق را[از قول دکتر مصدق] اینگونه بیان می کند:
«انگلیسی ها سی نفر از وکلا را خرید بودند. از چهل نفر باقی هم ده نفر دیگر را می شد با پرداخت یکصد هزارتومان بخرند و او وقتی ازجریان اطلاع حاصل کرد که معامله داشت به پایان می رسید ودراین مرحله با خود گفت مجلسی که ازسوی انگلیسی ها خریداری شده باشد به درد ملت ایران نمی خورد.»
اسناد سیا حکایت ازآن دارد که ماجرا مخلوق توهم مصدق نبوده و واقعیت داشته است. درطرح لندن (پیوست ب) آمده است که برای زمینه سازی سقوط مصدق تعدادی از نمایندگان مجلس را خریداری خواهند کرد. درآن زمانکه طرح مزبورتنظیم می شد زاهدی درمجلس بست نشسته بود. تنظیم کنندگان طرح می گویند این بست نشینی برای زاهدی موقعیتی ممتاز فراهم کرده است که بتواند با نمایندگان مجلس تماس بگیرد. بنابراین « به دنبال دریافت فهرست نمایندگان به همراه مبالغ لازم برای خرید هرکدام» باید اقدام شود. طراحان کودتا برآورد می کنند که دست کم سی تن از نمایندگان اگر احساس کنند که اکثریت را خواهند برد «آماده اند علیه مصدق رای بدهند».
تاریخچه عملیات پنهانی سیا دربخش چهارم ازگزارش تفصیلی آورده است که «در ۲۰ماه مه ۱۹۵۳ (۳۱ اردیبهشت) به ستاد سیا درتهران اجازه داده شد تا هرهفته یک میلیون ریال (نود ریال دربرابرهردلار) برای خریدن نمایندگان مجلس هزینه کند.»
خواب های آشفته نفت، دکتر مصدق و نهضت ملی ایران- محمدعلی موحد-جلد دوم- ص ۹۶۰-۹۶۱
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
کابینه دوم دکتر مصدق به دنبال اصلاحات اساسی -ساختاری؛ دگرگونی نام وزارت جنگ، یادگار دکتر مصدق
هنگامی دکتر مصدق کابینه خود را در روز پنجم امرداد ۱۳۳۱ به مجلس معرفی کرد، دکتر مصدق همگان را آگاه کرد که نام وزارت جنگ را به "دفاع ملي" تغيير خواهد داد، زيرا که ارتش ايران يک نيروي دفاعي است. از آن روز به بعد این وزارتخانه ، وزارت دفاع نام گرفت.
برنامه دولت در سیاست خارجی تقویت سازمان ملل متحد و دوستی با کلیه دول و احترام نسبت به همه ملل بود.در سیاست داخلی، بر نامه ۹ ماده ای در زمینه لزوم اصلاحات در کشور، برای تصویب تقدیم مجلس گردید.
برنامه اصلاحاتی دولت بدین شرح بود:
۱) اصلاح قانون انتخابات مجلس شورای ملی و شهرداریها ۲) اصلاح امور مالی و تعدیل بودجه به وسیله تقلیل در مخارج ۳)اصلاح امور اقتصادی به وسیله افزایش تولید و ایجاد کار و اصلاح قوانین پولی و بانکی ۴) بهره‌برداری از معادن نفت کشور ۵) اصلاح سازمانهای اداری و قوانین استخدام کشوری و قضایی ۶)ایجاد شورای محلی در دهات به منظور اصلاحات اجتماعی و تأمین مخارج این اصلاحات به وسیله وضع عوارض ۷)اصلاح قوانین دادگستری ۸) اصلاح قانون مطبوعات ۹) اصلاحات امور فرهنگی و بهداشتی و وسائل ارتباطی.
در کابينه تازه، دکتر مصدق خود سمت وزارت دفاع را بر عهده گرفته بود و باقر کاظمي را به عنوان وزیر دارایی و نايب نخست وزير تعيين کرده بود. در اين کابينه، دکتر غلامحسين صديقي جامعه شناس شهير ايران وزير کشور، دکتر مهدي آذر ملّي گراي بنام وزير فرهنگ، حسين نوّاب وزير امور خارجه، عبدالعلي لطفي وزير دادگستري و مهندس طالقاني وزير کشاورزي بودند. آقای دکتر ابراهیم عالمی وزیر کار، مهندس سیف‌الله معظمی‌وزیر پست و تلگراف، مهندس داود رجبی وزیر راه، دکتر علی‌اکبر اخوی وزیر اقتصاد ملی، فرمانفرماییان کفیل وزارت بهداری، آقای سرلشگر وثوق به سمت معاونت وزارت دفاع ملی معرفی شدند.
در جلسه هفتم امرداد ماه ۱۳۳۱ با ۶۸ رأی از ۶۹ نفر عده حضار به دولت دکتر مصدق از مجلس رای اعتماد گرفت.
اما از سوی دیگر دولت در امر اصلاحات اجتماعی و سیاسی با موانعی روبرو بود که یکی از آنها کمی بودجه بود. شاه و هیات حاکمه محافظه کار(نظامی و غیر نظامی) با تشویق مداوم بریتانیا و بعدا آمریکا هر چه در توان داشتند، برای بی ثبات کردن دولت مصدق انجام می دادند.
برگرفته از دنیای اقتصاد
مصدق؛ سالهای مبارزه و مقاومت- سرهنگ غلامرضا نجاتی- جلد نخست-ص ۴۵۰
مصدق و نبرد قدرت- همایون کاتوزیان، ص ۲۴۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
کابینه دوم دکتر مصدق به دنبال اصلاحات اساسی -ساختاری؛ دگرگونی نام وزارت جنگ، یادگار دکتر مصدق
هنگامی دکتر مصدق کابینه خود را در روز پنجم امرداد ۱۳۳۱ به مجلس معرفی کرد، دکتر مصدق همگان را آگاه کرد که نام وزارت جنگ را به "دفاع ملي" تغيير خواهد داد، زيرا که ارتش ايران يک نيروي دفاعي است. از آن روز به بعد این وزارتخانه ، وزارت دفاع نام گرفت.
برنامه دولت در سیاست خارجی تقویت سازمان ملل متحد و دوستی با کلیه دول و احترام نسبت به همه ملل بود.در سیاست داخلی، بر نامه ۹ ماده ای در زمینه لزوم اصلاحات در کشور، برای تصویب تقدیم مجلس گردید.
برنامه اصلاحاتی دولت بدین شرح بود:
۱) اصلاح قانون انتخابات مجلس شورای ملی و شهرداریها ۲) اصلاح امور مالی و تعدیل بودجه به وسیله تقلیل در مخارج ۳)اصلاح امور اقتصادی به وسیله افزایش تولید و ایجاد کار و اصلاح قوانین پولی و بانکی ۴) بهره‌برداری از معادن نفت کشور ۵) اصلاح سازمانهای اداری و قوانین استخدام کشوری و قضایی ۶)ایجاد شورای محلی در دهات به منظور اصلاحات اجتماعی و تأمین مخارج این اصلاحات به وسیله وضع عوارض ۷)اصلاح قوانین دادگستری ۸) اصلاح قانون مطبوعات ۹) اصلاحات امور فرهنگی و بهداشتی و وسائل ارتباطی.
در کابينه تازه، دکتر مصدق خود سمت وزارت دفاع را بر عهده گرفته بود و باقر کاظمي را به عنوان وزیر دارایی و نايب نخست وزير تعيين کرده بود. در اين کابينه، دکتر غلامحسين صديقي جامعه شناس شهير ايران وزير کشور، دکتر مهدي آذر ملّي گراي بنام وزير فرهنگ، حسين نوّاب وزير امور خارجه، عبدالعلي لطفي وزير دادگستري و مهندس طالقاني وزير کشاورزي بودند. آقای دکتر ابراهیم عالمی وزیر کار، مهندس سیف‌الله معظمی‌وزیر پست و تلگراف، مهندس داود رجبی وزیر راه، دکتر علی‌اکبر اخوی وزیر اقتصاد ملی، فرمانفرماییان کفیل وزارت بهداری، آقای سرلشگر وثوق به سمت معاونت وزارت دفاع ملی معرفی شدند.
در جلسه هفتم امرداد ماه ۱۳۳۱ با ۶۸ رأی از ۶۹ نفر عده حضار به دولت دکتر مصدق از مجلس رای اعتماد گرفت.
اما از سوی دیگر دولت در امر اصلاحات اجتماعی و سیاسی با موانعی روبرو بود که یکی از آنها کمی بودجه بود. شاه و هیات حاکمه محافظه کار(نظامی و غیر نظامی) با تشویق مداوم بریتانیا و بعدا آمریکا هر چه در توان داشتند، برای بی ثبات کردن دولت مصدق انجام می دادند.
برگرفته از دنیای اقتصاد
مصدق؛ سالهای مبارزه و مقاومت- سرهنگ غلامرضا نجاتی- جلد نخست-ص ۴۵۰
مصدق و نبرد قدرت- همایون کاتوزیان، ص ۲۴۲
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
دمونستراسیون عظیم دانشگاهیان تبدیل به دمونستراسیون عمومی شد در حمایت از دکتر مصدق
در روز 31/12/11
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
در روز 31/12/11
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#همراهان_کودتا
اردشیر زاهدی
یکی از جوانترین عواملِ موثرِ داخلیِ کودتای بیست و هشت مرداد، اردشیر زاهدی فرزند نخست وزیرِ کودتا بود. ارتباط اردشیر زاهدی با کودتا تنها به روزهای منجر به آن خلاصه نشد، که او از فردای 28 مرداد تا به امروز در قامتِ مدافعِ تمام عیار آنچه که خود "قیام ملی" می‌نامدش بر آمد. او نه تنها منکر کودتا است بلکه گزارشات سیا و گفته‌های روزولت و آلبرایت را در مورد براندازی دولت مصدق کذب و بی‌اساس می‌خواند و مجدانه سعی در تطهیر وقایعی دارد که پدرش را از اختفای خانه به خانه به صندلی نخست وزیری رساند. وی در سال 1331 به واسطه پدرش پس از تحصیل در بیروت و آمریکا در بیست و چهار سالگی به معاونت و خزانه‌داری « کمیسیون مشترک ایران و آمریکا برای بهبود امور روستایی» (اصل 4 ترومن) رسید و تا روز کودتا در این سمت باقی ماند. نقل قول‌ها و مرور خاطرات اردشیر زاهدی نشان میدهد او از 23 مرداد همواره در اختفا در کنار پدرش و سایر عوامل نظامی از تدارکاتچیان کودتا بود. کرمیت روزولت با آوردن نام مستعار ارشیر زاهدی (مصطفی ویسی) در کتاب خود به حضور فعال او در کودتا صحّه می‌گذارد. همچنین روزولت توضیح میدهد که برای ملاقات با فضل‌الله زاهدی به همراه مصطفی ویسی به مخفیگاهش می‌رود و درباره اعتمادی که به مصطفی ویسی دارد می‌گوید: « تأکید کردم فقط شما [مصطفی ویسی]، سپهبد زاهدی و شاهنشاه اسم حقیقی مرا می‌دانید از نظر سایرین اسم من جیمز لاکریج است.» همچنین در مصاحبه‌های خود او می‌خوانیم که پس از بیست و پنج مرداد چاپ و تکثیر فرمان نخست وزیری پدرش و ترتیب مصاحبه با خبرنگاران خارجی به عهده او سپرده شده بود که هر دو را به انجام رسانید.
اردشیر زاهدی پس از کودتای 28 مرداد نشان درجه یک رستاخیز گرفت و در آبان ماه همان سال به سمت آجودان کشوری شاه منصوب شد. او در 1336 با شهناز پهلوی ازدواج کرد و به سمت نماینده شاه در امور دانشجویان خارج از کشور عازم اروپا شد. زاهدی در 1338 سفیر ایران در واشنگتن شد، اما پس از اعتراض دانشجویان ایرانی در 1340 به ایران فراخوانده شد. در دولت اسدالله علم، اردشیر زاهدی به سفارت کبرای ایران در انگلستان منصوب و در 1341 عازم لندن شد و به مدت 4 سال در این سمت باقی بود و پس از بازگشت در بهمن ماه 1345 در دولت امیرعباس هویدا به وزارت امور خارجه رسید و برای دومین بار در 1351 سفیر ایران در امریکا شد که این سمت را تا دی ماه 1357 برعهده داشت. بعد از انقلاب به سویس مهاجرت کرد و همچنان در این کشور زندگی میکند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#همراهان_کودتا
اردشیر زاهدی
یکی از جوانترین عواملِ موثرِ داخلیِ کودتای بیست و هشت مرداد، اردشیر زاهدی فرزند نخست وزیرِ کودتا بود. ارتباط اردشیر زاهدی با کودتا تنها به روزهای منجر به آن خلاصه نشد، که او از فردای 28 مرداد تا به امروز در قامتِ مدافعِ تمام عیار آنچه که خود "قیام ملی" می‌نامدش بر آمد. او نه تنها منکر کودتا است بلکه گزارشات سیا و گفته‌های روزولت و آلبرایت را در مورد براندازی دولت مصدق کذب و بی‌اساس می‌خواند و مجدانه سعی در تطهیر وقایعی دارد که پدرش را از اختفای خانه به خانه به صندلی نخست وزیری رساند. وی در سال 1331 به واسطه پدرش پس از تحصیل در بیروت و آمریکا در بیست و چهار سالگی به معاونت و خزانه‌داری « کمیسیون مشترک ایران و آمریکا برای بهبود امور روستایی» (اصل 4 ترومن) رسید و تا روز کودتا در این سمت باقی ماند. نقل قول‌ها و مرور خاطرات اردشیر زاهدی نشان میدهد او از 23 مرداد همواره در اختفا در کنار پدرش و سایر عوامل نظامی از تدارکاتچیان کودتا بود. کرمیت روزولت با آوردن نام مستعار ارشیر زاهدی (مصطفی ویسی) در کتاب خود به حضور فعال او در کودتا صحّه می‌گذارد. همچنین روزولت توضیح میدهد که برای ملاقات با فضل‌الله زاهدی به همراه مصطفی ویسی به مخفیگاهش می‌رود و درباره اعتمادی که به مصطفی ویسی دارد می‌گوید: « تأکید کردم فقط شما [مصطفی ویسی]، سپهبد زاهدی و شاهنشاه اسم حقیقی مرا می‌دانید از نظر سایرین اسم من جیمز لاکریج است.» همچنین در مصاحبه‌های خود او می‌خوانیم که پس از بیست و پنج مرداد چاپ و تکثیر فرمان نخست وزیری پدرش و ترتیب مصاحبه با خبرنگاران خارجی به عهده او سپرده شده بود که هر دو را به انجام رسانید.
اردشیر زاهدی پس از کودتای 28 مرداد نشان درجه یک رستاخیز گرفت و در آبان ماه همان سال به سمت آجودان کشوری شاه منصوب شد. او در 1336 با شهناز پهلوی ازدواج کرد و به سمت نماینده شاه در امور دانشجویان خارج از کشور عازم اروپا شد. زاهدی در 1338 سفیر ایران در واشنگتن شد، اما پس از اعتراض دانشجویان ایرانی در 1340 به ایران فراخوانده شد. در دولت اسدالله علم، اردشیر زاهدی به سفارت کبرای ایران در انگلستان منصوب و در 1341 عازم لندن شد و به مدت 4 سال در این سمت باقی بود و پس از بازگشت در بهمن ماه 1345 در دولت امیرعباس هویدا به وزارت امور خارجه رسید و برای دومین بار در 1351 سفیر ایران در امریکا شد که این سمت را تا دی ماه 1357 برعهده داشت. بعد از انقلاب به سویس مهاجرت کرد و همچنان در این کشور زندگی میکند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#غلط_ننویسیم
🔴اقشار
#اقشار: این کلمه که در سالهای اخیر به عنوان جمع قشر رایج شده است در عربی به کار نمی‌رود و استعمال آن غلط است (جمع قشر در عربی قشور است که در فارسی مستعمل نیست). به جای آن می‌توان گفت: قشرها.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
#غلط_ننویسیم
🔴اقشار
#اقشار: این کلمه که در سالهای اخیر به عنوان جمع قشر رایج شده است در عربی به کار نمی‌رود و استعمال آن غلط است (جمع قشر در عربی قشور است که در فارسی مستعمل نیست). به جای آن می‌توان گفت: قشرها.
#الف
📚 منبع: کتاب غلط ننویسیم
نویسنده : ابوالحسن نجفی
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نگاهی_به_تمثیل_موسی_و_شبان_در_مثنوی_معنوی_از_زاوایه_ای_دیگر:
#بخش_اول
مولانا در شش دفتر مثنوی که بزرگ ترین کتاب ادبیات تعلیمی ایرانیان است با آوردن تمثیلات فراوان بیشتر از هر سخنور دیگری موضوع تساهل و تسامح را مطرح کرده است. نظرگاه وی در باب مدارا بسیار به دیدگاه های مدرن نزدیک است.
وقتی کسی می گوید عیسی به دین خود و موسی به دین خود، در حقیقت یک اصل از اصول تساهل را برزبان رانده است. یعنی هر کس هر راهی را که در پیش گرفته و آن را درست می پندارد، بگذار به راهش ادامه دهد. اگر چوپانی به زبان خودش با خدایش راز و نیاز می کند کسی نباید بر او خرده بگیرد هر چند این شخص آدمی به مهمی موسی باشد که مأموریت الهی دارد دیگران را هدایت کند. مولانا در تمثیل موسی و شبان در حقیقت نظریه تکثرگرایی را مطرح می کند؛ آنهم در روزگاری که صحبت از آزادی فردی، جرمی نا بخشودنی به حساب می آمد.
داستان از این قرار است که حضرت موسی(ع) با چوپانی برخورد می کند که در حال عبادت صفاتی به خدا نسبت می دهد که در شأن او نیست؛ از قبیل اینکه تو کجایی که من نوکری ات را بکنم، چارقت را بدوزم و سرت را شانه کنم؛ خوابگاهت را جارو بزنم و برایت شیر بیاورم و شپش هایت را بکشم و سخنانی از این قبیل. موسی (ع) تحمل خود را از دست می دهد و به چوپان تشر می زند که خفه شود؛ زیرا اگر همچنان به کفرگویی ادامه دهد خدا آتشی می فرستد و تر و خشک را با هم می سوزاند.
در این داستان موسی نمونه یک فرد متعصب تصویر می شود که تحمل شنیدن سخن مخالف را ندارد و چوپان را متهم به کفر گویی می کند. او را تهدید می کند و می ترساند که اگر دهانش را نبندد آتش غضب الهی می آید و نه تنها خود او بلکه همه خلق را می سوزاند. چوپان می ترسد واز گفته های خود پشیمان می شود و سر به بیابان می گذارد. در این حین ندایی به موسی می رسد که این چه کاری بود که کردی؟ تو را فرستاده ایم که مردم را به طرف ما جذب کنی، نه اینکه آنها را از ما برمانی. هرکسی با توجه به ظرفیتی که دارد و میزان علم و آگاهی اش ما را به طریقی منحصر به فرد ستایش می کند و در این کار آزاد است. ما توجهی به الفاظ نداریم. ما به حال افراد توجه داریم. آداب دانان دیگر هستند و سوخته جانان دیگر:
گفت ای موسی دهانم دوختی
وز پشیمانی تو جانم سوختی
وحی آمد سوی موسی از خدا
بنده ما را چرا کردی جدا
تو برای وصل کردن آمدی
نی برای فصل کردن آمدی
هر کسی را سیرتی بنهاده ام
هر کسی را اصطلاحی داده ام
ما زبان را ننگریم و قال را
ما درون را بنگریم و حال را
موسیا آداب دانان دیگرند
سوخته جان و روانان دیگرند
ملت عشق از همه دین ها جداست
عاشقان را ملت و مذهب خداست
آنگاه موسی در پی چوپان می دود و او را پیدا می کند و می گوید که دستور تازه ای رسیده و دیگر نیازی نیست هنگام عبادت پایبند آداب و تشریفات باشی:
هیچ آداب و ترتیبی مجو
هر چه می خواهد دل تنگت بگو
👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نگاهی_به_تمثیل_موسی_و_شبان_در_مثنوی_معنوی_از_زاوایه_ای_دیگر:
#بخش_اول
مولانا در شش دفتر مثنوی که بزرگ ترین کتاب ادبیات تعلیمی ایرانیان است با آوردن تمثیلات فراوان بیشتر از هر سخنور دیگری موضوع تساهل و تسامح را مطرح کرده است. نظرگاه وی در باب مدارا بسیار به دیدگاه های مدرن نزدیک است.
وقتی کسی می گوید عیسی به دین خود و موسی به دین خود، در حقیقت یک اصل از اصول تساهل را برزبان رانده است. یعنی هر کس هر راهی را که در پیش گرفته و آن را درست می پندارد، بگذار به راهش ادامه دهد. اگر چوپانی به زبان خودش با خدایش راز و نیاز می کند کسی نباید بر او خرده بگیرد هر چند این شخص آدمی به مهمی موسی باشد که مأموریت الهی دارد دیگران را هدایت کند. مولانا در تمثیل موسی و شبان در حقیقت نظریه تکثرگرایی را مطرح می کند؛ آنهم در روزگاری که صحبت از آزادی فردی، جرمی نا بخشودنی به حساب می آمد.
داستان از این قرار است که حضرت موسی(ع) با چوپانی برخورد می کند که در حال عبادت صفاتی به خدا نسبت می دهد که در شأن او نیست؛ از قبیل اینکه تو کجایی که من نوکری ات را بکنم، چارقت را بدوزم و سرت را شانه کنم؛ خوابگاهت را جارو بزنم و برایت شیر بیاورم و شپش هایت را بکشم و سخنانی از این قبیل. موسی (ع) تحمل خود را از دست می دهد و به چوپان تشر می زند که خفه شود؛ زیرا اگر همچنان به کفرگویی ادامه دهد خدا آتشی می فرستد و تر و خشک را با هم می سوزاند.
در این داستان موسی نمونه یک فرد متعصب تصویر می شود که تحمل شنیدن سخن مخالف را ندارد و چوپان را متهم به کفر گویی می کند. او را تهدید می کند و می ترساند که اگر دهانش را نبندد آتش غضب الهی می آید و نه تنها خود او بلکه همه خلق را می سوزاند. چوپان می ترسد واز گفته های خود پشیمان می شود و سر به بیابان می گذارد. در این حین ندایی به موسی می رسد که این چه کاری بود که کردی؟ تو را فرستاده ایم که مردم را به طرف ما جذب کنی، نه اینکه آنها را از ما برمانی. هرکسی با توجه به ظرفیتی که دارد و میزان علم و آگاهی اش ما را به طریقی منحصر به فرد ستایش می کند و در این کار آزاد است. ما توجهی به الفاظ نداریم. ما به حال افراد توجه داریم. آداب دانان دیگر هستند و سوخته جانان دیگر:
گفت ای موسی دهانم دوختی
وز پشیمانی تو جانم سوختی
وحی آمد سوی موسی از خدا
بنده ما را چرا کردی جدا
تو برای وصل کردن آمدی
نی برای فصل کردن آمدی
هر کسی را سیرتی بنهاده ام
هر کسی را اصطلاحی داده ام
ما زبان را ننگریم و قال را
ما درون را بنگریم و حال را
موسیا آداب دانان دیگرند
سوخته جان و روانان دیگرند
ملت عشق از همه دین ها جداست
عاشقان را ملت و مذهب خداست
آنگاه موسی در پی چوپان می دود و او را پیدا می کند و می گوید که دستور تازه ای رسیده و دیگر نیازی نیست هنگام عبادت پایبند آداب و تشریفات باشی:
هیچ آداب و ترتیبی مجو
هر چه می خواهد دل تنگت بگو
👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نگاهی_به_تمثیل_موسی_و_شبان_در_مثنوی_معنوی_از_زاوایه_ای_دیگر:
#بخش_دوم
در طی این داستان هم موسی و هم چوپان هر دو دستخوش تحول می شوند. هر دو به بینشی تازه می رسند. بنظر می رسد این داستان زبان حال خود مولاناست. بیانگر کشمکش درونی اوست. چوپان که به روش خودمانی خدا را می شناسد و پرستش می کند بخشی از باور خود مولاناست و روش سخت گیرانه پیامبری چون موسی نیز بخشی دیگر از باورش. روش موسی را می توانیم روش عرفان زاهدانه بدانیم که با شریعت در آمیخته است و نماینده آن امام محمد غزالی است. روش چوپان همان عرفان عاشقانه که آداب و ترتیب را درهم می شکند و عبادتی را مقبول می شمارد که همراه با شور و حال باشد. مولانا در این کشمکش درونی به نفع چوپان رأی می دهد و از خدا برای او تأیید می گیرد.
مولانا در این داستان مذهب عشق را شرح می دهد که با سایر مذاهب متفاوت است و در آن کفر با دین آمیخته است. در این مذهب آداب و تشریفات جایی ندارد. ظاهر مهم نیست. تکرار الفاظ ره به جایی نمی برد. سوز درون وصفای باطن اصل و اساس است. در آن تعصب و کوته فکری جایی ندارد. حقیقت در انحصار کسی نیست. حتی اگر آن شخص کسی مثل حضرت موسی باشد. یک چوپان در یک بیابان همان اندازه به حقیقت نزدیک است که پیغمبری چون موسی. موسی حق ندارد ذهنیت خود را به چوپان تحمیل کند. هرکس با زبان ویژه خود خدا را می ستاید. فهم ها از حقیقت متفاوت می باشد و تهمت کج فهمی به دیگران محکوم است. تهدید وفشار وتکفیر دیگران از طرف هر کس که باشد درست نیست.
این آموزه ها شبیه آموزه های مکتب پست مدرن است. یکی از اصول پست مدرنیسم پذیرش تنوع آرا و عقاید است. این تنوع بیش از هر چیز به نگرش انسان ها به مقوله دین باوری نیز رنگ و رویی تازه بخشیده و آن را از حصار تنگ سنت ها و آداب و تشریفات بیرون آورده است.
بعضی را عقیده بر این است که چون عقاید انسان با دل و قلب او سر و کار دارد لذا تحمیل عقیده به رواج ریاکاری و فساد دین از درون می انجامد و به ضرر دین تمام می شود. در حقیقت رسیدن به معرفت دینی و ارتباط با خدا در یک فرد نیازمند زمان است و نباید انتظار داشت که شخص از طریق تقلید بتواند به تجربه دینی برسد. همچنان که در سایر علوم باید مدتی دانشجو شد و پس از سال ها کار و کوشش به مقام استادی رسید و مفهوم آن علم را عمیقاً درک کرد در علم الهی نیز وضع چنین است و باید ممارست به خرج داد و آموزه های دینی را بکار بست تا به کمال معنوی رسید. منتها در این راه بیش از این که فراگیری آداب و اصطلاحات فقها بکار آید سیر و سلوک روحانی کارساز است و آن داشتن سوز وطلب می باشد که آغاز کار است و بی آن حرکتی صورت نمی گیرد.
دینداری در نظر عرفا با دینداری معمولی که انسان مؤمن وظیفه اش را در انجام فرایض می داند تفاوت دارد. عارف به این اکتفا نمی کند که با معبود خود با واسطه حرف بزند. با واسطه آداب و تشریفات و الفاظ ویژه. او می خواهد صوت و گفت و لفظ را بر هم بزند و به زبان بی زبانی با معبود حرف بزند:
صوت و گفت و حرف را بر هم زنم
تا که بی این هر سه با تو دم زنم
👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نگاهی_به_تمثیل_موسی_و_شبان_در_مثنوی_معنوی_از_زاوایه_ای_دیگر:
#بخش_دوم
در طی این داستان هم موسی و هم چوپان هر دو دستخوش تحول می شوند. هر دو به بینشی تازه می رسند. بنظر می رسد این داستان زبان حال خود مولاناست. بیانگر کشمکش درونی اوست. چوپان که به روش خودمانی خدا را می شناسد و پرستش می کند بخشی از باور خود مولاناست و روش سخت گیرانه پیامبری چون موسی نیز بخشی دیگر از باورش. روش موسی را می توانیم روش عرفان زاهدانه بدانیم که با شریعت در آمیخته است و نماینده آن امام محمد غزالی است. روش چوپان همان عرفان عاشقانه که آداب و ترتیب را درهم می شکند و عبادتی را مقبول می شمارد که همراه با شور و حال باشد. مولانا در این کشمکش درونی به نفع چوپان رأی می دهد و از خدا برای او تأیید می گیرد.
مولانا در این داستان مذهب عشق را شرح می دهد که با سایر مذاهب متفاوت است و در آن کفر با دین آمیخته است. در این مذهب آداب و تشریفات جایی ندارد. ظاهر مهم نیست. تکرار الفاظ ره به جایی نمی برد. سوز درون وصفای باطن اصل و اساس است. در آن تعصب و کوته فکری جایی ندارد. حقیقت در انحصار کسی نیست. حتی اگر آن شخص کسی مثل حضرت موسی باشد. یک چوپان در یک بیابان همان اندازه به حقیقت نزدیک است که پیغمبری چون موسی. موسی حق ندارد ذهنیت خود را به چوپان تحمیل کند. هرکس با زبان ویژه خود خدا را می ستاید. فهم ها از حقیقت متفاوت می باشد و تهمت کج فهمی به دیگران محکوم است. تهدید وفشار وتکفیر دیگران از طرف هر کس که باشد درست نیست.
این آموزه ها شبیه آموزه های مکتب پست مدرن است. یکی از اصول پست مدرنیسم پذیرش تنوع آرا و عقاید است. این تنوع بیش از هر چیز به نگرش انسان ها به مقوله دین باوری نیز رنگ و رویی تازه بخشیده و آن را از حصار تنگ سنت ها و آداب و تشریفات بیرون آورده است.
بعضی را عقیده بر این است که چون عقاید انسان با دل و قلب او سر و کار دارد لذا تحمیل عقیده به رواج ریاکاری و فساد دین از درون می انجامد و به ضرر دین تمام می شود. در حقیقت رسیدن به معرفت دینی و ارتباط با خدا در یک فرد نیازمند زمان است و نباید انتظار داشت که شخص از طریق تقلید بتواند به تجربه دینی برسد. همچنان که در سایر علوم باید مدتی دانشجو شد و پس از سال ها کار و کوشش به مقام استادی رسید و مفهوم آن علم را عمیقاً درک کرد در علم الهی نیز وضع چنین است و باید ممارست به خرج داد و آموزه های دینی را بکار بست تا به کمال معنوی رسید. منتها در این راه بیش از این که فراگیری آداب و اصطلاحات فقها بکار آید سیر و سلوک روحانی کارساز است و آن داشتن سوز وطلب می باشد که آغاز کار است و بی آن حرکتی صورت نمی گیرد.
دینداری در نظر عرفا با دینداری معمولی که انسان مؤمن وظیفه اش را در انجام فرایض می داند تفاوت دارد. عارف به این اکتفا نمی کند که با معبود خود با واسطه حرف بزند. با واسطه آداب و تشریفات و الفاظ ویژه. او می خواهد صوت و گفت و لفظ را بر هم بزند و به زبان بی زبانی با معبود حرف بزند:
صوت و گفت و حرف را بر هم زنم
تا که بی این هر سه با تو دم زنم
👇👇
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#نگاهی_به_تمثیل_موسی_و_شبان_در_مثنوی_معنوی_از_زاوایه_ای_دیگر:
#بخش_سوم
این داستان بهانه ای است که مولانا نظر خود را در باب تجربه دینی بیان کند. در این داستان موسی فردی سخت گیر و متعصب نشان داده شده که وقتی حرفی خلاف اعتقاد خود می شنود درجا عصبانی می شود و طرف مقابل را به کفرگویی متهم می سازد. با تهدید به عذاب الهی سعی می کند او را خفه سازد. موسی فردی متشرع و مقید به آداب و رسوم معرفی می شود. او دین را در اجرای صحیح تشریفات و مناسک خلاصه می کند و هر کس را که بر خلاف آیین مرسوم و اصطلاحات قراردادی در ستایش حق چیزی بر زبان بیاورد کافر می شمارد. اصولا دین یهود دین تکالیف است. نه فقط ده فرمان، بلکه صدها احکام ریز و درشت محتوای این آیین را تشکیل می دهد. در حقیقت جرم مسیح این بود که آمده بود از بار احکام بکاهد و به روح و روان انسان فرصت پرواز ببخشد. مولانا همه جا موسی را فردی متعصب و سخت گیر معرفی می کند:
کرده با چشمت تعصب موسیا
از حماقت چشم موش آسیا
موسی به چوپان نهیب می زند که چرا خدا را به انسانی مثل خودش تشبیه کرده؛ در حالی است که خود وی در دلیلی که ارائه می کند همین کار را می کند. او خود خدا را به مرد متعصبی تشبیه می کند که به مرد بودن خودش می بالد و اگر کسی او را با اسم زن خطاب کند به او حمله ور می شود. خدا به موسی یادآور می شود که دربند ظاهر نباش . عبادتی که از ته دل نباشد ارزشی ندارد. رابطه انسان با خدا یک رابطه قراردادی نیست. هر کس باید به زبان خودش با خدا سخن بگوید. با زبانی که بدان آشنایی دارد و خودش باید معنی حرفی را که می زند بداند. بنابرین الزام انسان ها به پیروی از یک سری قواعد خشک و خالی و تکرار اصطلاحات خاص انسان را به کمال نمی رساند. برعکس، شاید در او بیزاری نیز ایجاد کند. نتیجه چنین رفتاری با انسان ها باعث رواج بدبینی و تفرقه می شود. باید سعه صدر داشت و پذیرفت که انسان ها مراتب یکسانی ندارند و بقول حافظ هر کسی به قدر فهم خویش از حقیقت برداشتی دارد:
تو را چنانکه تویی هر نظر کجا بیند
بقدر دانش خود هر کسی کند ادراک
نرمی و مدارا ورزیدن با مخالفین نشانه کمال انسان است. استادی که خود به
کمال رسیده باشد دانشجویش را به سبب اشتباه و خطایی که از او سر می زند یا به خاطر سؤالاتی که می کند از خود نمی راند؛ بلکه با صبر و حوصله راه حل صحیح مسأله را بار دیگر به او یادآور می شود. انسان ها اگر به زعم ما در گمراهی بسر می برند باید بدانیم که راه دعوت آنها به حق، قول حسنه است و سلاح ما در این پیکار جز منطق برنده چیز دیگری نیست. باید دانست که هر انسانی اگر حق را تشخیص دهد آن.
انسان سخت گیر هنوز به دیواره زندان تنگ و تاریک عقاید خود چسبیده و خود را حق مطلق می انگارد. او هنوز جنین است و به دنیای انسانی وارد نشده. باید به او کمک کرد که متولد شود. چشم باز کند و رحم و بخشش خدا را ببیند تا بلکه رحم و بخشش باری تعالی در وجود او سرایت کند. تعصب مانع دیدار حقیقت است.آسیب تعصب پیش از دیگران، یقه شخص متعصب را می گیرد. آدم متعصب گروگان اندیشه محدود خویش است.
تعصب دست آورد تحقیق نیست، بلکه نتیجه تقلید است. کسی که باورش را نه از راه مطالعه بلکه از طریق سر سپردگی و تقلید از دیگران بدست آورده است تعصب می ورزد. تقلید آفت بزرگی است در راه کشف حقیقت. بین محقق و مقلد فرق بسیار است. محقق از سوز دل حرف می زند و مقلد حرف کسی دیگر را تکرار می کند بی آنکه معنی اش را بخوبی فهمیده باشد:
از محقق تا مقلد فرق هاست
کین چو داوودست آن دیگر صداست
منبع گفتار این سوزی بود
وآن مقلد کهنه آموزی بود
#کتاب_هنر_مدارا
#ارشد_محمدی ( #آیدین)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️
#نگاهی_به_تمثیل_موسی_و_شبان_در_مثنوی_معنوی_از_زاوایه_ای_دیگر:
#بخش_سوم
این داستان بهانه ای است که مولانا نظر خود را در باب تجربه دینی بیان کند. در این داستان موسی فردی سخت گیر و متعصب نشان داده شده که وقتی حرفی خلاف اعتقاد خود می شنود درجا عصبانی می شود و طرف مقابل را به کفرگویی متهم می سازد. با تهدید به عذاب الهی سعی می کند او را خفه سازد. موسی فردی متشرع و مقید به آداب و رسوم معرفی می شود. او دین را در اجرای صحیح تشریفات و مناسک خلاصه می کند و هر کس را که بر خلاف آیین مرسوم و اصطلاحات قراردادی در ستایش حق چیزی بر زبان بیاورد کافر می شمارد. اصولا دین یهود دین تکالیف است. نه فقط ده فرمان، بلکه صدها احکام ریز و درشت محتوای این آیین را تشکیل می دهد. در حقیقت جرم مسیح این بود که آمده بود از بار احکام بکاهد و به روح و روان انسان فرصت پرواز ببخشد. مولانا همه جا موسی را فردی متعصب و سخت گیر معرفی می کند:
کرده با چشمت تعصب موسیا
از حماقت چشم موش آسیا
موسی به چوپان نهیب می زند که چرا خدا را به انسانی مثل خودش تشبیه کرده؛ در حالی است که خود وی در دلیلی که ارائه می کند همین کار را می کند. او خود خدا را به مرد متعصبی تشبیه می کند که به مرد بودن خودش می بالد و اگر کسی او را با اسم زن خطاب کند به او حمله ور می شود. خدا به موسی یادآور می شود که دربند ظاهر نباش . عبادتی که از ته دل نباشد ارزشی ندارد. رابطه انسان با خدا یک رابطه قراردادی نیست. هر کس باید به زبان خودش با خدا سخن بگوید. با زبانی که بدان آشنایی دارد و خودش باید معنی حرفی را که می زند بداند. بنابرین الزام انسان ها به پیروی از یک سری قواعد خشک و خالی و تکرار اصطلاحات خاص انسان را به کمال نمی رساند. برعکس، شاید در او بیزاری نیز ایجاد کند. نتیجه چنین رفتاری با انسان ها باعث رواج بدبینی و تفرقه می شود. باید سعه صدر داشت و پذیرفت که انسان ها مراتب یکسانی ندارند و بقول حافظ هر کسی به قدر فهم خویش از حقیقت برداشتی دارد:
تو را چنانکه تویی هر نظر کجا بیند
بقدر دانش خود هر کسی کند ادراک
نرمی و مدارا ورزیدن با مخالفین نشانه کمال انسان است. استادی که خود به
کمال رسیده باشد دانشجویش را به سبب اشتباه و خطایی که از او سر می زند یا به خاطر سؤالاتی که می کند از خود نمی راند؛ بلکه با صبر و حوصله راه حل صحیح مسأله را بار دیگر به او یادآور می شود. انسان ها اگر به زعم ما در گمراهی بسر می برند باید بدانیم که راه دعوت آنها به حق، قول حسنه است و سلاح ما در این پیکار جز منطق برنده چیز دیگری نیست. باید دانست که هر انسانی اگر حق را تشخیص دهد آن.
انسان سخت گیر هنوز به دیواره زندان تنگ و تاریک عقاید خود چسبیده و خود را حق مطلق می انگارد. او هنوز جنین است و به دنیای انسانی وارد نشده. باید به او کمک کرد که متولد شود. چشم باز کند و رحم و بخشش خدا را ببیند تا بلکه رحم و بخشش باری تعالی در وجود او سرایت کند. تعصب مانع دیدار حقیقت است.آسیب تعصب پیش از دیگران، یقه شخص متعصب را می گیرد. آدم متعصب گروگان اندیشه محدود خویش است.
تعصب دست آورد تحقیق نیست، بلکه نتیجه تقلید است. کسی که باورش را نه از راه مطالعه بلکه از طریق سر سپردگی و تقلید از دیگران بدست آورده است تعصب می ورزد. تقلید آفت بزرگی است در راه کشف حقیقت. بین محقق و مقلد فرق بسیار است. محقق از سوز دل حرف می زند و مقلد حرف کسی دیگر را تکرار می کند بی آنکه معنی اش را بخوبی فهمیده باشد:
از محقق تا مقلد فرق هاست
کین چو داوودست آن دیگر صداست
منبع گفتار این سوزی بود
وآن مقلد کهنه آموزی بود
#کتاب_هنر_مدارا
#ارشد_محمدی ( #آیدین)
@flith کانال پروازفکرواندیشه❇️