پرواز فکر و اندیشه

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

#کاسه_آش_خوری!

خدار حمت کند آقاجانم را آن روزها مثل الان پدر و مادر ها خیلی به فکر بچه هایشان نبودند تازه من که دردانه خانه بودم برای یک مداد فزرتی دو روز گریه می کردم تا آقاجانم که تازه خودش مغازه دار بود راضی می شد یک مداد یک قرونی از مغازه اش بدهد تا مشق هایم را بنویسم.تازه دردانه ای بودم! تا هفت سالگی موهایم را کوتاه نکرده بودند تا وقتی رفتیم زیارت امام رضا هم وزنش نقره بریزند در ضریح . خلاصه که آقاجانم من را از درس خواندن دلسرد کرده بود با این کارهایش ونگذاشت ما راهی دبیرستان بشویم تا کلاس ششم خواندم و بعد راهی ارتشم کردند.خوب من بچه ننر خانه بودم از دهات هم آمده بودم، بدجور ساده و بی تجربه بودم آنجا توی سربازخانه یک یقلوی دادند دستم گفتند حواست به این ظرف باشد که شام و ناهارت را توی همین باید بخوری.من هم هر شب یقلوی را می شستم و می گذاشتم بالای سرم.ان روزها مثل الان نبود که سربازخانه ها هتل باشد.سربازهای بدبخت سختی می کشیدند.یک مشت دهاتی را جمع می کردند در سربازخانه ها یک ذره غذا می دادند بخوردند و همین! این سربازها هم از زور ناچاری یا عشق به کافه و سینما بالاخره هر کاری می کردند.یکی از این ترفند ها فروش یقلوی ها در بازار کهنه فروش ها بود.یقلوی آش خورها را می دزدیند و آبش می کردند!بعد تازه وارد بیچاره می ماند وپول یقلوی که باید به سربازخانه می پرداخت.ارتش بود قانون و نسق داشت الکی که نبود سرباز باید یاد میگرفت از وسایلش درست نگهدار ی کند چه برسد به اموال حکومتی!قصه کوتاه کنم.یک شب یکی از ان کهنه سرباز های جلب، یقلوی را از بالای سر من کش رفت و من فردای ان روز نه تنها ظرفی برای غذا خوردن نداشتم که از غصه یقلوی و پولی که بدهکار دولت شده بودم نتوانستم یک لقمه نان بخورم.فرمانده مرد بدی نبود رشتی بود مرا صدا کرد گفت:اوی پسر جان حواست کدوم گوری بوده که اموال ارتش رو به باد دادی؟نمی دونی این سربازهای هفت خط چه جونورایی ان؟تا توی دهاتی به خودت بجنبی تنبون ارتش هم از پات درمیارن؟ تو که نمی تونی یک یقلوی نگه داری می خوای تفنگ بدن دستت؟!!حالا کاغذ بنویس به آقات بگو پول یقلوی روبه خزانه برگردونه وگرنه خدمت تو ارتش رو باید به خواب ببینی.
مانده بودم به اقاجانم چه بنویسم بگویم بی عرضگی کرده ام یقلوی دولت را از بالای سرم دزدیده اند؟آقاجانم زورش می امد یک قران بدهد مدادبخرم تا مشقهایم را بنویسم!اما چاره نبود نامه نوشتم که اقا جان دستم به دامنت الان چند روز است یقلوی را دزدیده اند و غذایی نخورده ام وشاید زندانم کنند.سر دو روز نشد که اقاجانم پول را فرستاد یادم نیست چقدر موضوع مال پنجاه سال پیش است اما خوب بیشتر از پول یقلوی فرستاده بود.
فرمانده تا پول را دید فرستادم همان بازار کهنه فروش ها یک یقلوی خریدم چه بسا همان یقلوی که از خودم دزدیده بودند وتا فهمید چندرغازی باقی مانده سفارش کرد تا یک ظرف بخرم تا دیگر توی ظرف دولتی شام و ناهار نخورم.راهی بازار شدم و این کاسه بلور بارفتن روسی را خریدم وقید کافه و سینما را هم زدم.انقدر هم از این کاسه مراقبت کرده ام که حالا بعد پنجاه سال کاسه را عیالم قاطی کریستال های گران قیمت توی ویترین گذاشته تا به فک و فامیل پز بدهد بگوید این یادگار جوانی های سرهنگ است.

#سحر_افاضلی

@flith کانال پروازفکرواندیشه❄️

820 viewsM Dadvand, 06:57